Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 086

Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het
Wetboek van Strafvordering en enige andere
wetten in verband met een herziening van de
wettelijke regeling van de tenuitvoerlegging van
strafrechtelijke beslissingen (Wet herziening
tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen)

Nr. 8

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 28 mei 2015
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
1
Artikel I wordt als volgt gewijzigd:
a
Na onderdeel R wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ra
In de artikelen 378a, eerste lid, 395a, eerste lid, en 426, eerste lid, wordt
«het dubbel van de dagvaarding» vervangen door: de kopie van de
dagvaarding.
b
Onderdeel T komt te luiden:
Artikel 390 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «artikel 587, tweede lid,» vervangen door:
artikel 36d, derde lid,.
2. In het tweede lid wordt «Een dubbel der uitnoodiging» vervangen
door: Een kopie van de uitnodiging.
c
In onderdeel EE vervalt «, van het Wetboek van Strafvordering».

kst-34086-8
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

1

d
In onderdeel NN, artikel 533, eerste lid, vervalt «ondergane verzekering,» en wordt «ten laste van de staat» vervangen door: uit ’s Rijks kas.
e
Na onderdeel OO wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
OOa
In artikel 5:4:6, vierde lid, laatste volzin, wordt «artikel 588» vervangen
door: artikel 36e.
f
Onderdeel QQ wordt als volgt gewijzigd:
1. Artikel 6:1:3 komt te luiden:
Artikel 6:1:3
Bij de tenuitvoerlegging wordt rekening gehouden met alle in
aanmerking komende belangen, waaronder de veiligheid van de
samenleving, de belangen van slachtoffers en nabestaanden en de
resocialisatie van de veroordeelde.
2. In artikel 6:1:25, tweede lid, wordt na «jeugdige» ingevoegd: of de
jongvolwassene die ten tijde van het begaan van het strafbaar feit waar hij
van verdacht wordt, de leeftijd van achttien jaren maar nog niet die van
drieëntwintig jaren heeft bereikt.
3. In artikel 6:2:1, derde lid, onder b, en vierde lid, wordt «het dubbel
van de dagvaarding» vervangen door: de kopie van de dagvaarding.
4. In artikel 6:2:5 wordt een punt geplaatst aan het einde van het vierde
lid.
5. Artikel 6:2:6 komt te luiden:
Artikel 6:2:6
Indien de veroordeelde meer dan één straf achtereenvolgens moet
ondergaan, worden deze straffen zo enigszins mogelijk aaneensluitend
ten uitvoer gelegd. In het geval meerdere straffen aaneensluitend ten
uitvoer worden gelegd:
a. worden zij als één straf aangemerkt voor de toepassing van artikel
6:2:5, eerste lid;
b. worden geheel onvoorwaardelijk ten uitvoer te leggen vrijheidsstraffen gezamenlijk, met uitzondering van vervangende hechtenis die
moet worden ondergaan, als één vrijheidsstraf aangemerkt voor de
toepassing van artikel 6:2:10.
6. Artikel 6:2:17 komt te luiden:
Artikel 6:2:17
Onze Minister ziet erop toe dat de ter beschikking gestelde die van
overheidswege wordt verpleegd de nodige behandeling krijgt; de
veiligheid van de samenleving in acht wordt genomen en de belangen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

2

van slachtoffers worden gediend. Hij kan met betrekking tot bepaalde
verpleegden aan het hoofd van de instelling bijzondere aanwijzingen
geven in het belang van de veiligheid van anderen of de algemene
veiligheid van personen of goederen of het belang van de slachtoffers.
7. In artikel 6:4:11, tweede lid, wordt «vijfde lid van overeenkomstige
toepassing» vervangen door: vijfde lid, van overeenkomstige toepassing.
8. In artikel 6:4:19, tweede lid, wordt «6:4:5, 6:4:6» vervangen door: 6:4:5
en 6:4:6.
9. In artikel 6:6:10, eerste lid, onder g, vervalt «met voorwaarden».
10. In artikel 6:6:14, eerste lid, wordt «na het opleggen» vervangen door:
bij het opleggen.
11. Artikel 6:6:15 wordt als volgt gewijzigd:
a. In het eerste lid, vervalt onderdeel b, onder verlettering van onderdelen c tot en met f tot onderdelen b tot en met e.
b. In het eerste lid en het tweede lid wordt «de beslissing tot» telkens
vervangen door: de beslissing ter zake van.
12. In artikel 6:6:20, eerste lid, onder d, wordt «dat de jeugdige zich»
vervangen door: dat de veroordeelde zich.
13. In artikel 6:6:24, derde lid, wordt «beveelt het» vervangen door:
beveelt hij.
14. In artikel 6:6:25 wordt in het derde lid tweemaal «basisadministratie
persoonsgegevens» vervangen door «basisregistratie personen» en wordt
in het vijfde lid «6:4:5, 6:4:6» vervangen door: 6:4:5 en 6:4:6.
15. In de artikelen 6:6:28, eerste lid, 6:6:35, vierde lid, en 6:6:36, tweede
lid, wordt «de jeugdige» vervangen door: de veroordeelde.
16. In artikel 6:6:31, eerste lid, laatste volzin, wordt «De artikelen 6:6:10
en 6:6:11 zijn» vervangen door: Artikel 6:6:11 is.
17. In artikel 6:6:33, tweede lid, komt de derde volzin te luiden: Artikel
37a, eerste, derde en vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht is van
overeenkomstige toepassing.
2
Artikel II wordt als volgt gewijzigd:
a
In onderdeel W wordt «tiende lid» vervangen door «elfde lid» en wordt
«10.» vervangen door: 11.
b
Onderdeel HH komt te luiden:
HH
Artikel 74 wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

3

1. Onder vernummering van het vierde en vijfde lid tot vijfde en zesde
lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
4. Artikel 6:1:1 van het Wetboek van Strafvordering is van overeenkomstige toepassing op de op grond van het eerste lid gestelde voorwaarden.
2. Het vijfde lid (nieuw) komt te luiden:
5. Op de in het tweede lid, onder f, bedoelde voorwaarde is het
bepaalde bij of krachtens de artikelen 22b, 22c, eerste lid, en de artikelen
6:1:9, 6:3:1, tweede lid, en 6:3:6 van het Wetboek van Strafvordering met
betrekking tot taakstraffen, van overeenkomstige toepassing. Bij het
verrichten van de onbetaalde arbeid of het leerproject wordt de identiteit
van de veroordeelde vastgesteld op de wijze, bedoeld in artikel 27a, eerste
lid, eerste volzin, en tweede lid, van het Wetboek van Strafvordering. De
onbetaalde arbeid of het leerproject wordt binnen een termijn van negen
maanden na instemming met de voorwaarde voltooid.
c
Onderdeel KK wordt als volgt gewijzigd:
1. Na «Artikel 77 komt te luiden:» wordt een opschrift ingevoegd,
luidende: Artikel 77.
2. In het tweede lid wordt «had overgenomen» vervangen door: «
hadden overgenomen».
d
In onderdeel UU, derde lid, wordt «Het bepaalde» vervangen door: het
bepaalde.
e
In onderdeel ZZ wordt «vervallen» vervangen door: vervalt.
f
Na onderdeel ZZ wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
ZZa
In artikel 77we, tweede lid, wordt «en 77p, vierde lid» vervangen door:
en artikel 6:3:10, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering.
g
Onderdeel DDD wordt als volgt gewijzigd:
1. Na «Artikel 77aa komt te luiden:» wordt een opschrift ingevoegd,
luidende: Artikel 77aa.
2. In het tweede lid wordt «boek 1» vervangen door: Boek 1.
3. In het vierde lid wordt «op de voordracht van Onze Minister»
vervangen door: op de voordracht van Onze Minister van Veiligheid en
Justitie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

4

h
In onderdeel GGG wordt «de Minister van Veiligheid en Justitie»
vervangen door: Onze Minister van Veiligheid en Justitie.
3
Artikel III wordt als volgt gewijzigd:
a
In onderdeel A wordt «artikel 23, tweede lid» vervangen door: artikel 23,
derde lid.
b
In onderdeel B wordt «giro- of bankrekening» vervangen door:
bankrekening.
c
Onderdeel D komt te luiden:
D
Artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:
1. Onder vernummering van het tweede tot en met vierde lid tot derde
tot en met vijfde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
2. Indien de administratieve sanctie ten minste € 225 bedraagt, dient
zekerheid te worden gesteld voor de betaling van € 225 en de administratiekosten. Voor personen die ten tijde van de gedraging nog geen 16 jaar
oud waren, geldt de helft van de in de eerste volzin genoemde bedragen.
2. De eerste volzin van het vierde lid (nieuw) komt te luiden: De
zekerheid wordt door de indiener gesteld bij Onze Minister, hetzij op de
door Onze Minister voorgeschreven wijze, hetzij anderszins door
overboeking op de rekening van Onze Minister.
d
Na onderdeel D worden twee onderdelen ingevoegd, luidende:
Da
In artikel 14, tweede lid, wordt «artikel 11, derde lid» vervangen door:
artikel 11, vierde lid.
Db
Aan artikel 21 wordt een lid toegevoegd, luidende:
3. Indien de verschuldigde administratieve sanctie vanwege toepassing
van artikel 11, tweede lid, niet geheel op de zekerheidstelling kan worden
verhaald, is Hoofdstuk VIII van toepassing op de inning van het bedrag dat
nog niet is voldaan.
e
De onderdelen F, G en H komen als volgt te luiden:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

5

F
Artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:
1. Onder vernummering van het tweede tot derde lid wordt een lid
ingevoegd, luidende:
2. Indien de administratieve sanctie ten minste € 225 bedraagt, kan
Onze Minister betaling in termijnen toestaan van het in totaal verschuldigde bedrag. Voor personen die ten tijde van de gedraging nog geen 16
jaar oud waren, kan Onze Minister betaling in termijnen toestaan indien
de administratieve sanctie ten minste € 112,50 bedraagt. De termijnen
bestaan uit gelijke delen, worden op ten minste één en ten hoogste drie
maanden gesteld en mogen een tijdvak van één jaar niet overschrijden.
2. In het derde lid (nieuw) wordt «indien deze niet tijdig geheel wordt
voldaan» vervangen door: indien het in de gestelde termijn of termijnen
verschuldigde bedrag niet tijdig geheel wordt voldaan.
G
Artikel 24 komt te luiden:
Artikel 24
1. Degene aan wie een administratieve sanctie is opgelegd, is verplicht
tot betaling van het ingevolge artikel 23, derde lid, verhoogde bedrag
binnen vier weken nadat Onze Minister hem een aanmaning heeft
toegezonden, over de gewone post of op een bij algemene maatregel van
bestuur te bepalen wijze.
2. Indien na de verhoging het verschuldigde bedrag behoudens de
administratiekosten, ten minste € 225 bedraagt, is artikel 23, tweede lid,
van overeenkomstige toepassing.
H
Artikel 25 komt te luiden:
Artikel 25
1. Indien degene aan wie een administratieve sanctie is opgelegd,
nalaat het in de op grond van artikel 24 gestelde termijn of termijnen
verschuldigde bedrag tijdig geheel te voldoen, wordt het inmiddels
verschuldigde bedrag van rechtswege verhoogd met honderd procent van
het bedrag van de sanctie en de daarop inmiddels gevallen verhoging. Ter
inning van het verschuldigde bedrag kan Onze Minister verhaal nemen
overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 26 en 27.
2. Indien het verschuldigde bedrag behoudens de administratiekosten,
na de verhogingen op grond van artikel 23, derde lid, en van het eerste lid,
ten minste € 225 bedraagt, is artikel 23, tweede lid, van overeenkomstige
toepassing. Indien betaling in termijnen door Onze Minister is toegestaan,
vindt verhaal overeenkomstig het bepaalde in de artikelen 26 en 27 enkel
plaats indien degene aan wie een administratieve sanctie is opgelegd
nalatig blijft het in de gestelde termijn of termijnen verschuldigde bedrag
tijdig geheel te voldoen.
3. Onze Minister kan verhaal nemen gedurende drie jaar nadat ten
aanzien van de administratieve sanctie een onherroepelijke beslissing is
genomen. Indien betaling in termijnen door Onze Minister is toegestaan,
wordt de termijn waarin verhaal kan worden genomen verlengd met één
jaar.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

6

4. Het recht om verhaal te nemen vervalt door het overlijden van
degene aan wie een administratieve sanctie is opgelegd.
f
Onderdelen L, M en N komen te luiden:
L
Artikel 28 wordt als volgt gewijzigd:
1. Aan het slot van het eerste lid wordt een volzin toegevoegd, luidende:
Indien betaling in termijnen door Onze Minister is toegestaan, wordt de
termijn waarin een verleende machtiging gijzeling toe te passen kan
worden uitgevoerd, verlengd met één jaar.
2. In het eerste en derde lid wordt «De officier van justitie bij het
arrondissementsparket Noord Nederland» vervangen door: De officier van
justitie.
M
Artikel 28a komt te luiden:
Artikel 28a
Indien niet of niet volledig verhaal overeenkomstig de artikelen 26 en 27
heeft plaatsgevonden, kan Onze Minister het rijbewijs innemen van
degene aan wie de administratieve sanctie is opgelegd. Onze Minister kan
tot uiterlijk vijf jaar nadat de opgelegde administratieve sanctie onherroepelijk is geworden van zijn bevoegdheid gebruik maken. Indien betaling in
termijnen door Onze Minister is toegestaan, wordt de termijn waarin van
de bevoegdheid gebruik kan worden gemaakt, verlengd met één jaar. De
inneming van het rijbewijs duurt ten hoogste vier weken.
N
Artikel 28b komt te luiden:
Artikel 28b
Indien niet of niet volledig verhaal overeenkomstig de artikelen 26 en 27
heeft plaatsgevonden, kan Onze Minister het voertuig waarmee de
gedraging heeft plaatsgevonden buiten gebruik stellen of, indien dit
voertuig niet wordt aangetroffen, een soortgelijk voertuig waarover
degene aan wie de administratieve sanctie is opgelegd, vermag te
beschikken. Onze Minister kan tot uiterlijk vijf jaar nadat de opgelegde
administratieve sanctie onherroepelijk is geworden van zijn bevoegdheid
gebruik maken. Indien betaling in termijnen door Onze Minister is
toegestaan, wordt de termijn waarin van de bevoegdheid gebruik kan
worden gemaakt, verlengd met één jaar. De buitengebruikstelling duurt
ten hoogste vier weken.
g
In onderdeel O wordt «artikel 23, tweede lid» vervangen door: artikel 23,
derde lid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

7

h
Na onderdeel P worden twee onderdelen ingevoegd, luidende:
Pa
In artikel 31, eerste lid, wordt «het bedrag van de opgelegde en van de
reeds verschuldigde administratieve sanctie en van de administratiekosten terstond zal worden voldaan dan wel dat zekerheid wordt gesteld
dat het bedrag van de bedoelde sanctie tijdig zal worden voldaan»
vervangen door: het bedrag van de opgelegde en van de reeds verschuldigde administratieve sanctie en van de administratiekosten terstond
geheel zal worden voldaan dan wel dat zekerheid wordt gesteld dat het
bedrag van de bedoelde sanctie tijdig geheel zal worden voldaan.
Pb
In artikel 33, vijfde lid, wordt «de artikelen 11, tweede, derde en vierde
lid» vervangen door: de artikelen 11, derde, vierde lid en vijfde lid.
4
In artikel VIII, onderdeel A, vierde lid, wordt ««artikel 37b van het
Wetboek van Strafrecht» vervangen door: artikel 37b van het Wetboek van
Strafrecht.
5
In artikel X, onderdeel E, wordt «vervangen door «advies van het
openbaar ministerie»» vervangen door: vervangen door: advies van het
openbaar ministerie.
6
Artikel XVI wordt als volgt gewijzigd:
a
Onder verlettering van onderdeel A tot onderdeel Aa wordt een
onderdeel ingevoegd luidende:
A
In artikel 2 vervalt het derde lid, onder vernummering van het vierde tot
derde lid.
b
In onderdeel Aa (nieuw) wordt na «onderdelen g en h» een punt
geplaatst.
7
In artikel XX wordt «6:1:15, en 6:2:1» vervangen door: 6:1:15 en 6:2:1.
8
In artikel XXXV wordt «vervangen door «een aanwijzing geeft betreffende de uitoefening van de taken en bevoegdheden van het openbaar
ministerie»» vervangen door: vervangen door: een aanwijzing geeft

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

8

betreffende de uitoefening van de taken en bevoegdheden van het
openbaar ministerie.
9
In artikel XXXVIII, onderdeel A, wordt «533–536» vervangen door: 533
tot en met 536.
10
Artikel XXXIX wordt als volgt gewijzigd:
1. Na onderdeel B wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ba
Artikel 33, tweede volzin, komt te luiden: De tenuitvoerlegging van een
op grond van artikel 31 opgelegde straf of maatregel geschiedt op last van
Onze Minister.
2. In onderdeel D, wordt «6:3:14» vervangen door: 6:3:14 van het
Wetboek van Strafvordering.
3. Na onderdeel D wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Da
Artikel 43c, tweede lid, komt te luiden:
2. De tenuitvoerlegging van de in het eerste lid bedoelde sanctie
geschiedt op last van Onze Minister.
11
Artikel XLI wordt als volgt gewijzigd:
1. In onderdeel A wordt aan het einde van het tweede lid een punt
geplaatst.
2. In onderdeel G wordt in het tweede lid «vierde lid,» vervangen door:
vierde lid.
3. In onderdeel J wordt «vervangen door «de artikelen 6:4:4 tot en met
6:4:6»» vervangen door: vervangen door: de artikelen 6:4:4 tot en met
6:4:6.
12
In artikel XLIII komt de aanhef te luiden: De Wet zeevaart wordt als volgt
gewijzigd:.
13
Na artikel XLIII wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel XLIIIa
Onze Minister van Veiligheid en Justitie zendt binnen drie jaar na de
inwerkingtreding van artikel III van deze wet aan de Staten-Generaal een
verslag over de doeltreffendheid en de effecten in de praktijk van de
mogelijkheid van betaling in termijnen van administratieve sancties op

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

9

grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften.
14
In artikel XLV, onderdeel C, komt het toegevoegde zevende lid te luiden:
7. Indien bij het aanwenden van het rechtsmiddel, bedoeld in het eerste
lid, gebruik is gemaakt van de elektronische voorziening, bedoeld in het
vierde lid, geschiedt de verdere kennisgeving van gerechtelijke mededelingen, bedoeld in titel IIb van het eerste boek, door toezending door
elektronische overdracht als bedoeld in artikel 36b, derde lid. Indien de
toezending door elektronische overdracht van de dagvaarding van de
verdachte om tegen een bepaalde datum ter terechtzitting te verschijnen
niet binnen drie dagen na het aanwenden van het rechtsmiddel geschiedt,
is de eerste volzin niet van toepassing.
15
Na artikel XLV wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel XLVa
Indien het bij koninklijke boodschap van 11 september 2014 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van de Postwet 2009 tot modernisering en
flexibilisering van de universele postdienstverlening (modernisering UPD)
(Kamerstukken 34 024), tot wet is of wordt verheven, en die wet in
werking treedt of is getreden voor of op het tijdstip waarop deze wet in
werking treedt, vervalt artikel XVII van deze wet.
Toelichting
1. Algemeen
Deze nota van wijziging strekt ten eerste tot het introduceren van de
mogelijkheid om betaling in termijnen toe te staan bij administratieve
sancties op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving
verkeersvoorschriften (Wahv) indien de administratieve sanctie of het na
verhogingen verschuldigde bedrag ten minste € 225 bedraagt. Het
voorzien in een wettelijke grondslag voor deze generieke vorm van
termijnbetalingen is aangekondigd in de brief van 20 november 2014 van
de toenmalig Staatssecretaris aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II
2014/15, 29 279, nr. 212).
Uitgangspunt bij de inning is en blijft dat alle opgelegde Wahv-sancties
moeten worden betaald. Het gaat om overtredingen die de betrokkene
heeft begaan, die de veiligheid in het verkeer in gevaar kunnen brengen
en die vermijdbaar zijn. Met de termijnbetalingen wordt tegelijkertijd
tegemoet gekomen aan het belang van een maatschappelijk verantwoorde tenuitvoerlegging. Op het mogelijk maken van betaling in
termijnen is reeds eerder aangedrongen. Onze ambtsvoorgangers en wij
hebben daarop niet positief kunnen reageren vanwege de omvangrijke
uitvoeringsconsequenties die daaraan waren verbonden. Voortbouwend
op het in de brief van 20 november 2014 genoemde onderzoek hebben wij
deze uitvoeringsproblemen – in nauwe samenspraak met het openbaar
ministerie en het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) – nader bezien
en een concrete oplossing voorbereid.
De thans voorgestelde regeling beoogt een wezenlijke bijdrage te
leveren aan het voorkomen van schrijnende situaties voor personen die
Wahv-sancties wel willen maar niet (ineens) kunnen betalen, zonder dat

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

10

daarbij het belang van een zekere inning uit het oog wordt verloren. Met
de voorgestelde regeling wordt gehoor gegeven aan de wens om
betalingsmogelijkheden te vergroten, zoals vertolkt door onder meer de
Nationale ombudsman en leden van de fracties van de SP, PvdA en D66
(zie onder meer Aanhangsel Handelingen II 2014/15, nr. 1066, Kamerstukken II 2013/14, 33 552, nr. 11 en Aanhangsel Handelingen II 2012/13, nr.
3145).
Het voorstel wordt in algemene zin toegelicht in paragraaf 2 van deze
toelichting. Het artikelsgewijs deel bevat een uitgebreide toelichting per in
dit verband voorgestelde wijziging van de Wahv. In paragraaf 3 wordt
ingegaan op de financiële en administratieve gevolgen van dit voorstel
voor termijnbetalingen in de Wahv.
Ten tweede corrigeert deze nota van wijziging enkele technische
onvolkomenheden in het wetsvoorstel. Deze worden in het artikelsgewijs
deel toegelicht.
Ten derde strekt deze nota van wijziging tot het regelen van de
samenloop tussen het Wetsvoorstel herziening tenuitvoerlegging
strafrechtelijke beslissingen en de wetsvoorstellen en wetten die
inmiddels in behandeling zijn bij de Eerste Kamer dan wel in het
Staatsblad zijn gepubliceerd. Hierbij kan onderscheid worden gemaakt
tussen wetten die inmiddels in werking zijn getreden (waarbij geen sprake
is van samenloop, maar wijziging van het wetsvoorstel) en wetsvoorstellen die nog niet in werking zijn getreden (waarbij dus wel sprake is van
samenloop). Voor de volledigheid merken wij in dit verband op dat voor
wetsvoorstellen waarvoor is voorzien dat er sprake is van samenloop met
het Wetsvoorstel herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen, maar die thans nog in voorbereiding zijn dan wel aanhangig bij de
Tweede Kamer, de regeling van de samenloop wordt betrokken bij de
invoeringswet die is voorzien bij dit wetsvoorstel. Deze wetgevingstechnische bepalingen worden eveneens enkel artikelsgewijs toegelicht.
2. Termijnbetalingen in de Wahv
Op dit moment worden per jaar ruim acht miljoen administratieve
sancties op grond van de Wahv opgelegd. Hiervan wordt ongeveer 94
procent in één jaar afgedaan, waarmee de tenuitvoerlegging van deze
verkeersboetes succesvol is te noemen. Het doel van de introductie van
de mogelijkheid binnen de Wahv bedragen in termijnen te betalen is
uitkomst te bieden voor betrokkenen die het verschuldigde bedrag wel
willen, maar niet ineens kunnen betalen. De voorgestelde regeling houdt
een aanzienlijke uitbreiding in van de huidige mogelijkheden die het CJIB
heeft om namens het openbaar ministerie betaling in termijnen toe te
staan. Op dit moment gebeurt dit op grond van de beleidsregels van het
openbaar ministerie alleen in zeer specifieke gevallen (Aanwijzing
executie, bijlage 3; Stcrt. 2014, 37617). Namelijk – ten eerste – als er sprake
is van schuldhulpverleningstrajecten, minnelijk of op grond van de Wet
schuldsanering natuurlijke personen. Ten tweede worden regelingen voor
gespreide betaling getroffen als er ook een strafrechtelijke geldboete
openstaat. Tot slot kan ook de deurwaarder betaling in termijnen
aanbieden als de inning aan deze is overgedragen.
Het grensbedrag voor betaling in termijnen van Wahv-sancties wordt
met de thans voorgestelde wijziging op € 225 gesteld. Dit is gelijk aan het
minimumbedrag dat voor het strafrecht geldt (artikel 24a van het Wetboek
van Strafrecht). In de eisen die aan de te stellen termijnen worden gesteld,
wordt eveneens aangesloten bij deze strafrechtelijke regeling. In de
voorgestelde regeling is ervoor gekozen niet alleen termijnbetalingen te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

11

bieden bij initiële sancties van € 225 of meer. Ook indien vanwege het niet
tijdig voldoen van de initiële sanctie het verschuldigde bedrag door de
wettelijke verhogingen € 225 of meer beloopt, kan de Minister van
Veiligheid en Justitie, belast met de inning van Wahv-sancties, betaling in
termijnen aanbieden. Voor jongeren onder de 16 jaar geldt dat de
sanctiebedragen worden gehalveerd (artikel 2, vierde lid, Wahv). Om deze
reden worden de bedragen voor deze jongeren voor de thans voorgestelde wijzigingen in verband met de invoering van betaling in termijnen
eveneens op de helft van het bedrag dat geldt voor volwassenen, bepaald
(€ 112,50).
Beoogd is dat het CJIB – in het geval dit wetsvoorstel tot wet wordt
verheven en in werking is getreden – in beginsel in alle gevallen waarin
een betrokkene na de datum van inwerkingtreding € 225 of meer dient te
voldoen namens de Minister de mogelijkheid van betaling in termijnen
aanbiedt (onmiddellijke werking). Het uitsturen van Wahv-beschikkingen
verloopt zoveel mogelijk geautomatiseerd en zonder dat daarbij standaard
een inhoudelijke beoordeling wordt uitgevoerd. Slechts wanneer er
indicaties zijn dat het onwenselijk is een bepaalde betrokkene de sanctie
in termijnen te laten betalen, kan hiervan worden afgeweken. De
mogelijkheid wordt dus standaard aangeboden bij bedragen vanaf € 225,
maar het is de betrokkene zelf die bepaalt of hij van het aanbod gebruik
maakt of direct het volledige bedrag betaalt.
Indien de betrokkene in wil gaan op het aanbod en dit aan het CJIB
meldt, bericht het CJIB hem over de gestelde termijnen om het verschuldigde bedrag te voldoen. Ingaan op de geboden mogelijkheid heeft geen
gevolgen voor het bedrag dat de betrokkene in totaal is verschuldigd; de
bedragen in de voorgestelde termijnen tellen exact op tot het verschuldigde bedrag, dus zonder aanvullende kosten of wettelijke rente. De
kosten die zouden zijn verbonden aan doorberekening hiervan wegen niet
op tegen de financiële baten. Om te voorkomen dat het CJIB minder tijd
heeft het bedrag te innen op het moment dat het bedrag niet geheel
binnen de gestelde termijnen wordt voldaan, wordt voorgesteld dat de
termijnen voor het nemen van verhaal en voor de toepassing van
dwangmiddelen eveneens met één jaar worden verlengd. Deze langere
termijnen gelden alleen voor die gevallen waarin sprake is van een
getroffen regeling om in termijnen te betalen. Zie hierover ook de
artikelsgewijze toelichting bij de artikelen 25, 28, 28a en 28b Wahv.
Uit het in de inleiding van deze toelichting reeds genoemde onderzoek
kwam een duidelijke behoefte naar voren om Wahv-beschikkingen vanaf
€ 225 in termijnen te kunnen betalen. Tevens bleek uit het onderzoek dat
de betalingsbereidheid toeneemt wanneer betrokkenen de mogelijkheid
wordt geboden een dergelijke boete in termijnen te betalen. De
verwachting is hiermee dat door de voorgestelde algemene vorm van
gespreide betaling de betalingsbereidheid en daarmee het inningspercentage van verkeersboetes verder zal toenemen. Gevolg daarvan is dat
de noodzaak tot toepassing van het zogeheten verhaals- of dwangtraject
minder vaak zal voorkomen, zodat buitengebruikstelling van een voertuig
of gijzeling de betrokkene wordt bespaard. Daarmee leidt de invoering
van termijnbetalingen naar verwachting tevens tot besparingen bij de
organisaties die zijn belast met de tenuitvoerlegging van deze
Wahv-sancties. In paragraaf 3 van deze toelichting wordt nader ingegaan
op de verwachte financiële en administratieve consequenties.
De voorgestelde mogelijkheid van betaling in termijnen heeft ook
gevolgen voor het bedrag van de verplichte zekerheidstelling bij beroep.
In het systeem van de Wahv dient een betrokkene voorafgaand aan de
behandeling van het beroep thans het volledige bedrag van de sanctie en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

12

de administratiekosten te voldoen, wil een betrokkene ontvankelijk zijn bij
de kantonrechter (artikel 11, eerste lid, Wahv). Als dit ongewijzigd zou
blijven, zou dit tot gevolg hebben dat een betrokkene die het niet eens is
met een opgelegde sanctie vanaf € 225 het volledige bedrag ineens moet
voldoen terwijl hij standaard in termijnen mag betalen als hij afziet van
bezwaar en beroep. Dat achten wij onwenselijk. Om deze reden wordt
voorgesteld het bedrag van de zekerheidstelling te begrenzen op het
bedrag waar vanaf standaard betaling in termijnen zal worden aangeboden, te weten € 225. Indien de kantonrechter het beroep niet ontvankelijk vindt of de bestreden beslissing handhaaft, zal het verschuldigde
bedrag in deze gevallen – indien er geen sprake is van hoger beroep – niet
meer geheel op de zekerheidstelling kunnen worden verhaald. Het
resterende bedrag zal door het CJIB op dezelfde wijze worden geïnd als
een reguliere administratieve sanctie. Dit is naar verwachting in enkele
duizenden gevallen per jaar aan de orde. Indien de kantonrechter het
beroep geheel of gedeeltelijk gegrond verklaart, wordt het bedrag
waarvoor zekerheid is gesteld volledig teruggestort aan de betrokkene.
Wij zijn voornemens per 1 juli 2015 – als interim-maatregel – eerste
ervaringen op te doen met de mogelijkheden die de voorgestelde
wetswijziging bieden. Deze interim-maatregel ziet op het generiek
aanbieden van de mogelijkheid van termijnbetaling bij
Wahv-beschikkingen met een initieel boetebedrag vanaf € 225. De
inschatting is dat dit aanbod hiermee aan meer dan 375.000 personen per
jaar zal worden gedaan. In de beschikkingen zal de aangeboden
mogelijkheid van termijnbetaling duidelijk worden toegelicht. Het CJIB zal
zorgen voor beschikbaarheid van extra callcentermedewerkers om
eventuele vragen en klachten af te handelen. Met deze interim-maatregel
wordt ten gunste van de betrokkene afgeweken van het dwingend
wettelijk kader van de Wahv, om ervaring op te doen met de regeling en
om zo snel mogelijk meer mogelijkheden te bieden aan mensen die wel
willen, maar niet ineens kunnen betalen. De interim-maatregel kan niet
direct zien op de hele voorgestelde regeling (dus inclusief onder meer het
aanbieden van termijnbetalingen bij verschuldigde bedragen vanaf € 225
na de wettelijke verhogingen) aangezien daarvoor meer ICT-aanpassingen
nodig zijn, die meer tijd vergen om te realiseren. Indien het wetsvoorstel
is aangenomen en tot wet wordt verheven, zal de totale regeling voor
termijnbetalingen in de Wahv worden uitgevoerd zodra deze
ICT-aanpassingen zijn gerealiseerd.
Tot slot van deze algemene toelichting op de thans voorgestelde
algemene mogelijkheid van betaling in termijnen stellen wij graag aan de
orde dat wij beogen op beleidsmatige gronden ook in uitzonderingsgevallen waarin niet wordt voldaan aan het grensbedrag van € 225, betaling
in termijnen toe te staan. Dit maatwerk kan worden toegepast bij
personen die een bedrag verschuldigd zijn dat lager ligt dan het bedrag
van € 225 en wel willen, maar duidelijk niet in een keer kunnen betalen.
Bij hen zou de inzet van dwangmiddelen zoals gijzeling leiden tot evident
onredelijke situaties. De criteria en voorwaarden om in aanmerking te
komen voor dit maatwerk zijn openbaar gemaakt en staan vermeld op de
website van het CJIB. Dit betreft onder meer de huidige gevallen waarin
betaling in termijnen wordt toegestaan, zoals lopende schuldhulpverleningstrajecten en een combinatie met andere (strafrechtelijke) boeten.
Anders dan bij de algemene regeling vindt er – na een daartoe strekkend
verzoek van de betrokkene – een persoonsgerichte beoordeling van het
geval plaats bij het CJIB.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

13

3. Financiële en administratieve gevolgen termijnbetalingen in de Wahv
3.1 Aantallen en kosten
In het in paragraaf 2 genoemde onderzoek naar een algemene
mogelijkheid van betaling in termijnen is ook uitdrukkelijk gekeken naar
de uitvoeringsconsequenties van deze breuk met de huidige uitvoeringspraktijk. Het aantal zaken dat onder de voorgestelde regeling valt (€ 225
voor de initiële sanctie of na de eerste of de tweede verhoging) betreft
naar verwachting ongeveer 750.000 per jaar, dus ongeveer 7,5 procent op
een totaal van circa tien miljoen Wahv-beschikkingen per jaar (inmiddels
betreft het ruim acht miljoen Wahv-beschikkingen, het onderzoek ging uit
van de cijfers over 2013). Onderzocht is tevens hoeveel betrokkenen naar
verwachting gebruik zullen maken van het aanbod om in termijnen te
betalen. Dit betreft tussen de 15 en de 20 procent. In absolute aantallen
gaat het hiermee op jaarbasis om circa 130.000 regelingen. Hierboven is
beschreven dat in de voorgestelde regeling nog maar zekerheid hoeft te
worden gesteld voor ten hoogste € 225. Dit leidt ertoe dat in enkele
duizenden gevallen per jaar het CJIB een na afwijzing van het beroep
resterend bedrag moet innen. Omdat betaling in termijnen bij bedragen
vanaf € 225 verder zoveel mogelijk geautomatiseerd door het CJIB zal
worden aangeboden en afgehandeld, zijn de structurele financiële en
administratieve consequenties voor betrokkenen en voor de uitvoering
beperkt. Wel wordt in de beginfase een tijdelijke toename verwacht van
het aantal personen dat contact opneemt met het CJIB met vragen over
de toepassing van de geïntroduceerde mogelijkheid van betaling in
termijnen. Naast structurele kosten zijn er ook eenmalige kosten voor het
CJIB. Deze zien vooral op de benodigde aanpassingen van de systemen.
In paragraaf 2 van deze toelichting is beschreven dat in individuele
gevallen maatwerk kan worden toegepast bij bedragen onder de € 225.
Het extra personeel dat nodig is voor deze persoonsgebonden beoordelingen leidt tot een stijging van de kosten bij het CJIB.
De initiële kosten van zowel de algemene mogelijkheid van betaling in
termijnen als het genoemde maatwerk komen ten laste van de begroting
van het Ministerie van Veiligheid en Justitie.
3.2 Baten
De belangrijkste baten liggen bij de betrokkenen die meer mogelijkheden krijgen om de Wahv-beschikking tijdig en geheel te voldoen, zodat
er geen wettelijke verhogingen of de inzet van dwangmiddelen hoeven te
volgen. Het aangehaalde onderzoek heeft dit belang concreet getoond
doordat personen die hun boete eerder niet of niet geheel betaalden, in de
bij het onderzoek horende proef hun boete wel reeds in de zogeheten
inningsfase betaalden. De betalingsbereidheid bleek door de mogelijkheid
van betaling in termijnen met enkele procenten te zijn toegenomen. Meer
sancties zijn dus geïnd door betaling in termijnen voordat de instrumenten uit de verhaals- en dwangfase (verhaal zonder en met dwangbevel, buitengebruikstelling van een voertuig, inneming rijbewijs en
gijzeling) kunnen en hoeven worden ingezet. Het CJIB bespaart hierdoor
naar verwachting in het aantal handelingen dat moet worden verricht
voor de inning en incasso. Daarnaast is de verwachting dat het CJIB door
de voorgestelde regeling minder vaak zal worden gebeld door betrokkenen met het verzoek een Wahv-sanctie in termijnen te mogen betalen.
Doordat zaken naar verwachting door betaling in termijnen gemiddeld in
een eerdere fase worden afgedaan, ontvangt de politie minder opdrachten
voor de toepassing van dwangmiddelen. Een vergelijkbare besparing
treedt naar verwachting op bij het openbaar ministerie en de rechtspraak,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

14

omdat gijzeling minder vaak zal worden gevorderd. Minder toepassing
van het dwangmiddel gijzeling leidt ook tot besparingen in het gevangeniswezen.
3.3 Evaluatie
Deze nota van wijziging voegt een evaluatiebepaling toe aan het
Wetsvoorstel herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen.
Hierin wordt voorgeschreven dat na drie jaar de Tweede Kamer en de
Eerste Kamer worden geïnformeerd over de effecten van de voor de Wahv
voorgestelde mogelijkheid van betaling in termijnen. Drie jaar betreft een
relatief korte termijn die echter wel voldoende tijd geeft om ervaring op te
doen met de voorgestelde regeling. De evaluatie zal onder meer zien op
de op basis van de strafrechtelijke regeling gekozen hoogte van het
grensbedrag, op de daaraan gekoppelde maximale zekerheidstelling, op
de betekenis van de voorgestelde standaardmogelijkheid van betaling in
termijnen voor het genoemde maatwerk in gevallen die niet voldoen aan
de wettelijke voorwaarden voor betaling in termijnen alsmede op de in dit
hoofdstuk beschreven financiële en administratieve consequenties.
4. Artikelsgewijs
1
Onderdeel 1 van deze nota van wijziging ziet op voorgestelde wijzigingen van het Wetboek van Strafvordering.
Onderdelen a en b
Onderdeel a vervangt de archaïsche term «het dubbel van de
dagvaarding» door «het kopie van de dagvaarding». Zoals in de nota naar
aanleiding van het verslag (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 7) is
toegelicht, gaat het hierbij om een gelijkluidend afschrift dat bijvoorbeeld
ook (een tweede afdruk van) een geautomatiseerd bestand kan betreffen.
Onderdeel b betreft een vergelijkbare wijziging voor de eenmalig in het
Wetboek van Strafvordering gehanteerde term «Een dubbel der
uitnoodiging».
Onderdeel c
In dit onderdeel wordt gecorrigeerd voor de overvloedige toevoeging
van «het Wetboek van Strafvordering» in onderdeel EE, met wijziging van
artikel 489 Sv.
Onderdeel d
In onderdeel NN worden twee wijzigingen van het eerste lid van artikel
533 Sv voorgesteld.
De eerste wijziging corrigeert voor de melding van zowel ondergane
verzekering als ondergane inverzekeringstelling door de invoeging van
het huidige artikel 550, eerste lid, Sv. Nu deze verschillende termen niet
zien op verschillende fenomenen, kan worden volstaan met enkel de
vermelding van ondergane inverzekeringstelling.
Ten tweede wordt met deze wijziging in de voorgestelde regeling van de
tenuitvoerlegging uniform gesproken over «uit ’s Rijks kas» waar het gaat
om kosten die voor rekening van het Rijk komen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

15

Onderdeel e
Recent is de Wet van 28 januari 2015, houdende implementatie van
richtlijn 2011/99/EU van het Europees parlement en de Raad van de
Europese Unie van 13 december 2011 betreffende het Europees beschermingsbevel (PbEU L 338) in werking getreden (Stb. 2015, 40 en 81). In het
daarbij nieuw ingevoegde artikel 5:4:6 Sv wordt verwezen naar artikel 588
van de huidige betekeningsregeling. Deze wijziging corrigeert voor de
vernummering van de betreffende bepaling naar artikel 36e Sv.
Onderdeel f
Onderdeel QQ betreft het voorgestelde nieuwe Boek 6, Tenuitvoerlegging. De voorgestelde wijzigingen betreffen vooral herstel van
technische onvolkomenheden en worden hieronder – voor zover van
belang – kort toegelicht.
In artikel 6:1:3 Sv wordt een wijziging in de volgorde van de te dienen
belangen voorgesteld. Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is
toegelicht, staan de genoemde belangen niet in hiërarchische verhouding
tot elkaar. Vanuit de gedachte dat de strafrechtspleging erop is gericht de
veiligheid van de samenleving te vergroten en dat het belang van de
veroordeelde in de tijd pas volgt nadat voor dat doel een sanctie is
opgelegd, wordt deze wijziging in volgorde voorgesteld.
De voorgestelde wijziging van artikel 6:1:25 Sv is dezelfde als die bij de
Wijziging van de Penitentiaire beginselenwet, de Beginselenwet
verpleging ter beschikking gestelden en de Beginselenwet justitiële
jeugdinrichtingen en enkele andere wetten in verband met het vervoer,
het medisch klachtrecht en enkele andere onderwerpen (Kamerstukken
33 844) wordt voorgesteld voor de huidige bepaling, artikel 77hh Sr.
De achtergrond van de voorgestelde wijziging van artikel 6:2:1, vierde
lid, Sv is hierboven toegelicht bij Onderdeel a.
De wijziging van artikel 6:2:5 Sv betreft een technische correctie van de
in het wetsvoorstel gegeven wijzigingsopdracht.
De wijziging van artikel 6:2:6 Sv betreft een redactionele verduidelijking.
De wijziging van artikel 6:2:17 Sv betreft een technische correctie van de
in het wetsvoorstel gegeven wijzigingsopdracht.
In artikel 6:6:10, eerste lid, onder g, Sv kan beter worden gesproken over
terbeschikkingstelling dan over terbeschikkingstelling met voorwaarden
aangezien de wijziging, aanvulling of opheffing van voorwaarden ook aan
de orde kan zijn bij de voorwaardelijke beëindiging van de verpleging,
wanneer de overtreding niet ernstig genoeg is voor hervatting van de
verpleging.
In artikel 6:6:15, eerste lid, Sv vervalt onderdeel b («b. de beslissing tot
verlenging van de terbeschikkingstelling met verpleging van
overheidswege»). In de praktijk wordt er geen afzonderlijke vordering tot
verlenging van de terbeschikkingstelling ingediend, naast die tot
verlenging van de verpleging van overheidswege. Onderdeel a van het
eerste lid («a. de beslissing tot verlenging van de terbeschikkingstelling»)
is bedoeld zowel de beslissing tot verlenging van de terbeschikkingstelling met voorwaarden als van de terbeschikkingstelling met verpleging
te omvatten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

16

In artikel 6:6:31, eerste lid, laatste volzin, Sv is in het wetsvoorstel
abusievelijk ook artikel 6:6:10 Sv van overeenkomstige toepassing
verklaard. Dat wordt met deze wijziging gecorrigeerd.
2
Onderdeel 2 van deze nota van wijziging ziet op voorgestelde wijzigingen van het Wetboek van Strafrecht.
Onderdeel a
De wijziging van artikel 36e Sr (onderdeel W) volgt uit de inmiddels in
werking getreden Wet verruiming mogelijkheden bestrijding financieeleconomische criminaliteit (Stb. 2014, 445 en 513).
Onderdeel b
Met het wetsvoorstel komt de verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen en strafbeschikkingen bij de Minister
van Veiligheid en Justitie te liggen (voorgesteld artikel 6:1:1 Sv). In dat
kader is hij ook verantwoordelijk voor de inning van transactiebedragen
en voor de uitvoering van de andere transactievoorwaarden die door het
openbaar ministerie kunnen worden gesteld ter voorkoming van
strafvervolging (artikel 74 Sr). Hierbij zal op vergelijkbare wijze als
beschreven in paragraaf 5.2 van de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 3) worden gewerkt. Verzuimd was deze
verantwoordelijkheid voor de transactie expliciet wettelijk te regelen. Dat
wordt in dit onderdeel gecorrigeerd in artikel 74, vierde lid, Sr. Om twee
redenen wordt deze verantwoordelijkheid in het Wetboek van Strafrecht
geregeld en niet in het Wetboek van Strafvordering. De eerste reden is dat
de transactie stapsgewijs wordt vervangen door de strafbeschikking. De
tweede, meer principiële reden is gelegen in het andere rechtskarakter
van de transactie; een transactie geeft – anders dan een strafbeschikking –
geen executoriale titel op grond waarvan tegen de wil van de betrokkene
de sanctie kan worden uitgevoerd, ook niet als niet aan de in de transactie
gestelde voorwaarden wordt voldaan. Wanneer de verdachte niet aan de
voorwaarden voldoet, kan hij alsnog worden vervolgd.
Het vijfde lid (nieuw) is reeds voorgesteld in het ingediende
wetsvoorstel (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 2; artikel II, onderdeel
HH). Zoals daarbij is toegelicht (Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 3, blz.
118) strekt de wijziging tot correctie voor de verplaatsing van de desbetreffende bepalingen naar Boek 6 Sv. Abusievelijk werd daarbij verwezen
naar artikel 6:1:8 Sv in plaats van naar artikel 6:1:9 Sv en naar artikel 6:3:1,
vierde lid, Sv in plaats van artikel 6:3:1, tweede lid, Sv. Ten opzichte van
het eerder voorgestelde lid is verder expliciet de bekende bepaling
opgenomen voor de vaststelling van de identiteit van degene die een
taakstraf op grond van een transactievoorstel uitvoert.
Onderdelen c tot en met h
In deze onderdelen worden enkele technische onvolkomenheden
hersteld.
3
Onderdeel 3 van deze nota van wijziging ziet op voorgestelde wijzigingen van de Wahv. Deze zijn hierboven reeds in algemene zin toegelicht.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

17

Onderdeel a
In dit onderdeel wordt in artikel 4, vijfde lid, van de Wahv gecorrigeerd
voor de hernummering van de artikelleden in artikel 23 Wahv door de
invoeging van een nieuw tweede lid (zie onderdeel 3, onder f, van deze
nota van wijziging).
Onderdeel b
Girorekeningen bestaan niet meer, er is enkel sprake van bankrekeningen. Hiervoor wordt in artikel 6, tweede lid, Wahv gecorrigeerd.
Onderdeel c
Wijziging artikel 11 – maximale zekerheidsstelling € 225
In paragraaf 2 van deze toelichting is beschreven hoe bij administratieve
sancties vanaf € 225 in beginsel in alle gevallen de mogelijkheid van
betaling in termijnen zal worden geboden. Voor personen jonger dan 16
jaar geldt dit bij de helft van dit bedrag, € 112,50. De standaard geboden
mogelijkheid van betaling in termijnen heeft tevens gevolgen voor de
verplichting om zekerheid te stellen, voordat beroep bij de kantonrechter
kan worden ingesteld. Indien beroep wordt ingesteld tegen een administratieve sanctie vanaf € 225 (€ 112,50 bij jongeren onder de 16 jaar), hoeft
op grond van de voorgestelde wijziging van artikel 11 Wahv slechts
zekerheid te worden gesteld voor € 225 (€ 112,50 bij jongeren onder de
16 jaar). Bij een administratieve sanctie van initieel dat bedrag wordt
immers ook niet de mogelijkheid geboden van betaling in termijnen.
Onderdeel d
Artikel 14 – correctie hernummering
Het nieuw in het wetsvoorstel ingevoegde onderdeel Da corrigeert voor
de hernummering van de artikelleden in artikel 11 Wahv door de
invoeging van een nieuw tweede lid (zie onderdeel C van deze nota van
wijziging).
Artikel 21 – inning restbedrag na afwijzen beroep met niet volledige
zekerheidsstelling
De maximalisering van het bedrag van de zekerheidstelling in artikel 11
betekent dat indien het beroep door de kantonrechter niet (geheel)
gegrond wordt verklaard, het resterende bedrag van de administratieve
sanctie nog moet worden geïnd. Het met deze wijziging van het
wetsvoorstel (onderdeel Db) aan artikel 21 Wahv toegevoegde derde lid
bepaalt expliciet dat het bedrag dat niet op de zekerheidstelling kan
worden verhaald, op dezelfde wijze wordt geïnd als een administratieve
sanctie waartegen geen beroep is ingesteld.
Onderdeel e
Artikel 23 – termijnbetaling bij eerste acceptgiro
De wijziging van artikel 23 (wijziging onderdeel F van het wetsvoorstel)
is de kern van de met deze nota van wijziging voor de Wahv voorgestelde
wijzigingen. Op grond van het voorgestelde, nieuwe tweede lid wordt de
Minister van Veiligheid en Justitie bevoegd om betaling in termijnen toe
te staan bij administratieve sancties die € 225 of meer bedragen (€ 112,50
bij jongeren). In de hoogte van dit bedrag wordt aangesloten bij het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

18

bedrag dat op grond van artikel 24a van het Wetboek van Strafrecht geldt
voor betaling van strafrechtelijke geldboetes.
De termijnbetalingen binnen de Wahv zien op het in totaal verschuldigde bedrag dus naast de sanctie ook op de verschuldigde administratiekosten. In het algemeen deel van de toelichting is beschreven dat in
beginsel in alle gevallen de mogelijkheid van betaling in termijnen wordt
geboden. De Minister kan hiervan echter in voorkomende gevallen afzien.
Dat zal bijvoorbeeld het geval zijn bij personen zonder vaste woon- of
verblijfplaats, waarvan op grond van artikel 31 Wahv ook kan worden
gevorderd dat de sanctie en de administratiekosten dan wel de zekerheidstelling terstond (geheel) worden voldaan. Tevens kan dit het geval zijn bij
sancties die zijn opgelegd aan rechtspersonen. De voorgestelde
mogelijkheid van betaling in termijnen is namelijk bedoeld voor natuurlijke personen die wel willen maar niet ineens kunnen betalen, niet voor
rechtspersonen waarbij daarvan minder snel sprake zal zijn. Een andere
reden waarom afgezien kan worden van het aanbieden van een regeling
voor betaling in termijnen is dat iemand zich niet aan de oorspronkelijk
aangeboden betaling in termijnen heeft gehouden en na verhoging (weer)
op € 225 of meer is uitgekomen. Daarnaast zijn ook andere situaties
denkbaar dat het CJIB in de toekomst op beleidsmatige gronden in een
individueel geval zal afzien van de mogelijkheid om betaling in termijnen
toe te staan, bijvoorbeeld indien een betrokkene bij herhaling zich niet
heeft gehouden aan de termijnbetalingen.
Het artikellid stelt drie eisen aan de te stellen termijnen, waarmee in
belangrijke mate wordt eveneens aangesloten bij de strafrechtelijke
regeling van termijnbetalingen in artikel 24a van het Wetboek van
Strafrecht. Ten eerste wordt voorgeschreven dat het te betalen bedrag
elke termijn even hoog dient te zijn. Ten tweede wordt vereist dat de
betalingsdagen bij de gestelde termijnen ten minste één maand en ten
hoogste drie maanden uit elkaar liggen. Ten derde is bepaald dat alle
termijnen bij elkaar maximaal één jaar kunnen belopen. Dit tijdvak van
een jaar start op het moment dat de regeling voor betaling in termijnen is
getroffen.
Ter adstructie van de uitwerking van deze drie eisen geven wij enige
rekenvoorbeelden. Op grond van de thans voorgestelde wettelijke
regeling kunnen bij een op grond van de sanctie en de administratiekosten verschuldigd bedrag van € 240 dus bijvoorbeeld drie termijnen
van elk € 80 of zes termijnen van elk € 40 worden voorgesteld. Maximaal
kunnen twaalf betalingstermijnen van elk één maand worden gesteld (bij
het voorbeeld van een geldsom van € 240 dus van elk € 20); het
minimumaantal termijnen dat op grond van de voorgestelde regeling kan
worden gesteld is twee (bij het voorbeeld van een geldsom van € 240 van
elk € 120), maar bij twee termijnen is het tijdvak van de termijnbetalingen
dus ten hoogste zes maanden (tweemaal drie maanden).
Vooralsnog is voor de uitvoering in de praktijk beoogd dat het CJIB,
namens de Minister, in beginsel bij elke administratieve sanctie vanaf
€ 225 betaling in drie termijnen aanbiedt. Voorzien is dat het aantal
termijnen – op verzoek van de betrokkene – van drie naar zes kan worden
verhoogd. Afhankelijk van de ervaringen die met deze standaardregelingen van drie en zes termijnen worden opgedaan, kunnen deze worden
bijgesteld. De thans voorgestelde wettelijke regeling biedt hiertoe de
benodigde flexibiliteit. De geboden mogelijkheden van betaling in
termijnen worden bij een beschikking vanaf € 225 onder de aandacht van
de betrokkene gebracht bij de oplegging van de sanctie. Het inningsbeleid
bij de Wahv is – inclusief de mogelijkheden van betaling in termijnen –
daarnaast onder meer terug te vinden op de website van het CJIB.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

19

De betrokkene dient elke termijn het in die termijn verschuldigde bedrag
tijdig en geheel te voldoen. Indien de betrokkene dat verzuimt, volgt de
eerste wettelijke verhoging. De eerder door de Minister getroffen
voorziening van betaling in termijnen vervalt daarmee. Hierop ziet de
toevoeging aan het derde lid van artikel 23 Wahv (huidige tweede lid) dat
de verhoging volgt op het moment dat het verschuldigde bedrag niet
binnen de gestelde termijn of termijnen wordt voldaan. In beginsel wordt
er bij die sanctie geen betaling in termijnen meer geboden, ook al beloopt
het verschuldigde bedrag na de wettelijke verhoging (weer) € 225 of
meer.
Artikel 24 – termijnbetaling na eerste verhoging
De met deze nota van wijziging voorgestelde wijziging van artikel 24
Wahv betreft een toevoeging van een tweede lid. Met dit tweede lid wordt
geregeld dat indien het verschuldigde bedrag, met uitzondering van de
administratiekosten, na een wettelijke verhoging op grond van artikel 23,
derde lid, Wahv € 225 of meer bedraagt (€ 112,50 voor personen jonger
dan 16 jaar), de Minister van Veiligheid en Justitie op dezelfde wijze en
onder dezelfde voorwaarden betaling in termijnen kan toestaan aan de
betrokkene. De eerste wettelijke verhoging bedraagt vijftig procent, zodat
betaling in termijnen in beeld kan komen vanaf een initiële sanctiebedrag
van € 150 (€ 75 voor personen jonger dan 16 jaar).
Artikel 25 – termijnbetaling na tweede verhoging
In het eerste lid van artikel 25 Wahv wordt opgenomen dat de
betrokkene elke termijn het in die termijn verschuldigde bedrag geheel
moet voldoen om niet de tweede wettelijke verhoging te laten volgen. Het
in totaal verschuldigde bedrag is opgebouwd uit de administratieve
sanctie, de daarop gevallen eerste verhoging en de administratiekosten.
Vergelijk ook het in deze nota van wijziging voorgestelde nieuwe derde lid
van artikel 23 Wahv.
In het tweede lid wordt artikel 23, tweede lid, Wahv van overeenkomstige toepassing verklaard. Dit betekent dat ook in gevallen waarin na de
tweede verhoging het verschuldigde bedrag – met uitzondering van de
administratiekosten – € 225 of meer beloopt, de Minister betaling in
termijnen kan toestaan. Indien betaling in termijnen wordt toegestaan,
wordt pas overgegaan tot het nemen van verhaal als de betrokkene
verzuimt een termijnbetaling (geheel) te voldoen. Hierop ziet de tweede
volzin van dit tweede lid.
Aan het derde lid wordt ten opzichte van het wetsvoorstel een volzin
toegevoegd. Hierin wordt bepaald dat indien betaling in termijnen is
toegestaan, de termijn waarin verhaal kan worden genomen, wordt
verlengd met één jaar. In deze gevallen kan dus verhaal worden genomen
tot maximaal vier jaar na de onherroepelijkheid van de beslissing. De
verlenging met één jaar komt overeen met de beoogde totale termijn
waarvoor betaling in termijnen zal worden voorgesteld (artikel 23, tweede
lid, Wahv). Op deze manier wordt geborgd dat indien betrokkene verzuimt
een van de laatste termijnen te voldoen, er beperkter tijd is voor de
incasso.
Onderdeel f
De in dit onderdeel voorgestelde wijzigingen van de artikelen 28, 28a en
28b Wahv hebben alle drie dezelfde strekking, te weten dat indien betaling
in termijnen is toegestaan de termijn waarbinnen de dwangmiddelen
toepassing van gijzeling, innemen van het rijbewijs en buiten gebruik

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

20

stellen van het voertuig, kunnen worden toegepast met één jaar wordt
verlengd. Dit betekent dat deze dwangmiddelen in gevallen waarin
betaling in termijnen wordt toegestaan in plaats van tot vijf jaar tot zes
jaar na onherroepelijkheid van de beschikking kunnen worden ingezet. Op
deze manier wordt geborgd dat indien betrokkene verzuimt een van de
laatste termijnen te voldoen er beperkter tijd is voor het afdwingen van de
betaling.
Onderdeel g
In dit onderdeel wordt in onderdeel O van het wetsvoorstel gecorrigeerd voor de voorgestelde hernummering van de artikelleden in artikel
23 Wahv.
Onderdeel h
Het in dit onderdeel in het wetsvoorstel ingevoegde onderdeel Pa
wijzigt artikel 31, eerste lid, Wahv. Dit artikellid ziet op de situatie dat een
opsporingsambtenaar een overtreding van de verkeersvoorschriften
constateert door iemand zonder bekende woon- of verblijfplaats of op de
situatie dat een opsporingsambtenaar vaststelt dat iemand een eerdere
sanctie niet heeft voldaan. In die gevallen kan de bevoegde ambtenaar
vorderen dat de administratieve sanctie terstond wordt voldaan dan wel
dat terstond zekerheid wordt gesteld. Door de voorgestelde invoeging,
tweemaal, van het woord geheel wordt verduidelijkt dat in dergelijke
gevallen uiteraard geen sprake kan zijn van het toestaan van betaling in
termijnen en – daarmee – dat er zekerheid dient te worden gesteld voor
het hele sanctiebedrag.
Het in het wetsvoorstel nieuw ingevoegde onderdeel Pb ziet op een
correctie voor de voorgestelde hernummering van de artikelleden in
artikel 11 Wahv.
4
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
5
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
6
Onderdeel a betreft een wijziging van artikel 2 van de Penitentiaire
beginselenwet (Pbw). Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag
(Kamerstukken II 2014/15, 34 086, nr. 7) is toegelicht, bestaat er geen
noodzaak om het algemene uitgangspunt van een voortvarende tenuitvoerlegging, zoals vastgelegd in het voorgestelde artikel 6:1:2 Sv, separaat
te regelen in deze beginselenwet. Om deze reden wordt voorgesteld
artikel 2, derde lid, Pbw te schrappen.
Onderdeel b betreft een wetgevingstechnische verbetering.
7
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
8
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

21

9
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
10
De wijziging van Artikel XXXIX, onderdeel D, betreft een wetgevingstechnische verbetering.
De voorgestelde onderdelen Ba en Da volgen uit de op 1 januari 2015 in
werking getreden Wet van 25 juni 2014 tot wijziging van de Wet
overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen in verband met aanvulling
van de bepaling over de procedure van voortgezette tenuitvoerlegging
(Stb. 2014, 240 en 463). In het met deze wet ingevoegde artikel 43c van de
Wet overdracht tenuitvoerlegging strafvonnissen (WOTS) is de
(bevoegde) officier van justitie belast met de tenuitvoerlegging. Onder de
voorgestelde directe verantwoordelijkheid voor de tenuitvoerlegging van
de Minister van Veiligheid en Justitie wordt dit Onze Minister. De herziene
regeling van de tenuitvoerlegging van strafrechtelijke beslissingen in Boek
6 van het Wetboek van Strafvordering zorgt er tevens voor dat artikel 33
WOTS kan worden vereenvoudigd, zoals voorgesteld.
11
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
12
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering.
13
De introductie van een standaardmogelijkheid van betaling in termijnen
van administratieve sancties op grond van de Wahv betekent een breuk
met de uitvoeringspraktijk sinds de inwerkingtreding van deze wet in
1990. Om te bezien of de in het algemeen deel toegelichte doelen van dit
voorstel worden behaald en welke andere effecten als gevolg van dit
voorstel zijn opgetreden, is een evaluatiebepaling opgenomen. De Tweede
Kamer en de Eerste Kamer worden op grond van deze bepaling uiterlijk
drie jaar na de inwerkingtreding van de onderdelen die zien op de
mogelijkheid van betaling in termijnen geïnformeerd over de uitkomsten
van de evaluatie. Zie hierover ook paragraaf 3.3 van deze toelichting.
14
Dit betreft een wetgevingstechnische verbetering, een rechtsmiddel is
onzijdig.
15
Met deze nota van wijziging wordt in het wetsvoorstel voorzien in
regeling van de samenloop met een wijziging van de Postwet (ingevoegd
artikel XLVa). Op 28 januari 2015 heeft de Tweede Kamer ingestemd met
het Wetsvoorstel modernisering UPD (Kamerstukken 34 024). Indien dit
wetsvoorstel tot wet wordt verheven en in werking treedt, is de in het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

22

Wetsvoorstel herziening tenuitvoerlegging strafrechtelijke beslissingen
opgenomen wijziging van de Postwet niet meer relevant. Daarop ziet deze
samenloopbepaling.
De Minister van Veiligheid en Justitie,
G.A. van der Steur
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
K.H.D.M. Dijkhoff

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 086, nr. 8

23