Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 085

Wijziging van de Remigratiewet (heroverweging
Remigratiewet)

Nr. 9

DERDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 11 september 2012
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
In artikel I, onderdeel A, wordt artikel 1, eerste lid, als volgt gewijzigd:
1. De onderdelen a tot en met l worden geletterd b tot en met m.
2. Voor onderdeel b (nieuw) wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
a. benadelingsbedrag: bruto bedrag dat als gevolg van het niet of niet
behoorlijk nakomen van de verplichting, bedoeld in artikel 5a, ten
onrechte of tot een te hoog bedrag aan remigratievoorzieningen is
verleend;
B
In artikel I, onderdeel D, wordt in artikel 2b, vijfde lid, wordt «regeling
van Onze Minister» vervangen door: ministeriële regeling.
C
Artikel I, onderdeel J, wordt als volgt gewijzigd:
1. Artikel 6b wordt als volgt gewijzigd:
a. Het eerste lid komt te luiden:
1. De Sociale verzekeringsbank legt een bestuurlijke boete op van ten
hoogste het benadelingsbedrag wegens het niet of niet behoorlijk
nakomen door de remigrant, zijn partner, hun kinderen of hun wettelijke
vertegenwoordiger van de verplichting, bedoeld in artikel 5a. De bestuurlijke boete is niet lager dan de boete die op grond van het tweede lid zou
worden opgelegd indien er geen sprake was van een benadelingsbedrag.

kst-33085-9
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 085, nr. 9

1

b. Na het eerste lid worden, onder vernummering van het tweede tot en
met vierde lid tot vijfde tot en met zevende lid, drie leden ingevoegd,
luidende:
2. Indien het niet of niet behoorlijk nakomen door de remigrant, zijn
partner, hun kinderen of hun wettelijke vertegenwoordiger van de
verplichting, bedoeld in artikel 5a, niet heeft geleid tot een benadelingsbedrag, legt de Sociale verzekeringsbank een bestuurlijke boete op van
ten hoogste het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in artikel 23,
vierde lid, van het Wetboek van Stafrecht.
3. De Sociale verzekeringsbank legt een bestuurlijke boete op wegens
het niet of niet behoorlijk nakomen door de remigrant, zijn partner, hun
kinderen of hun wettelijke vertegenwoordiger van de verplichting,
bedoeld in artikel 5a, als gevolg waarvan ten onrechte of tot een te hoog
bedrag aan remigratievoorzieningen is ontvangen, van ten hoogste 150
procent van het benadelingsbedrag indien binnen een tijdvak van vijf jaar
voorafgaand aan de dag van het begaan van de overtreding een eerdere
bestuurlijke boete of strafrechtelijke sanctie is opgelegd wegens een
eerdere overtreding, bestaande uit eenzelfde gedraging, die onherroepelijk is geworden.
4. In afwijking van het derde lid is het in dat lid genoemde tijdvak van
vijf jaar tien jaar indien wegens de eerdere overtreding, bedoeld in het
derde lid, de remigrant, zijn partner, hun kinderen of hun wettelijke
vertegenwoordiger is gestraft met een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
c. In het vijfde lid (nieuw) wordt «eerste lid» vervangen door: eerste en
tweede lid.
d. Het zesde lid (nieuw) komt te luiden:
6. De Sociale verzekeringsbank kan:
a. de bestuurlijke boete verlagen indien sprake is van verminderde
verwijtbaarheid;
b. afzien van het opleggen van een bestuurlijke boete indien daarvoor
dringende redenen aanwezig zijn.
e. Na het zevende lid (nieuw) worden twee leden toegevoegd, luidende:
8. Degene aan wie een bestuurlijke boete is opgelegd, is verplicht
desgevraagd aan de Sociale verzekeringsbank de inlichtingen te
verstrekken die voor de tenuitvoerlegging van de bestuurlijke boete van
belang zijn.
9. In afwijking van artikel 8:69 van de Algemene wet bestuursrecht kan
de rechter in beroep of hoger beroep het bedrag waarop de bestuurlijke
boete is vastgesteld ook ten nadele van de remigrant, zijn partner of hun
kinderen dan wel hun wettige vertegenwoordiger wijzigen.
2. In artikel 6e, vijfde lid, wordt «artikel 6b, eerste lid» vervangen door:
artikel 6b.
D
In artikel I, onderdeel K, onder 2, wordt «periodiek uitkering» vervangen
door: periodieke uitkering.
E
In artikel IA, eerste lid, aanhef, en tweede lid aanhef, wordt «Invoeringswet wet werken naar vermogen» vervangen door: Invoeringswet Wet
werken naar vermogen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 085, nr. 9

2

F
In artikel II wordt na «Sociale verzekeringsbank» ingevoegd: , genoemd
in hoofdstuk 6 van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en
inkomen,.
Toelichting
Onderdelen A en C
Door het wetsvoorstel tot wijziging van de wetgeving op het beleidsterrein van het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het
kader van de harmonisatie en aanscherping van de sanctiemogelijkheden
ter versterking van de naleving en handhaving en bestrijding van misbruik
en fraude (Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving) wordt de regeling omtrent de bestuurlijke boete in de socialezekerheidswetgeving aangescherpt en geharmoniseerd. Hoewel de Remigratiewet geen onderdeel uitmaakt van de sociale zekerheid is het toch
wenselijk om in dit wetsvoorstel de bestuurlijke boete op eenzelfde
manier te regelen. Vooreerst is er bij remigratievoorzieningen in een
aantal gevallen een samenloop met andere uitkeringen op basis van de
sociale zekerheidswetgeving. Daarnaast wordt de Remigratiewet, net als
een aantal volksverzekeringen uitgevoerd door de Sociale verzekeringsbank (SVB). Het zou onverklaarbaar zijn waarom het niet nakomen
van de informatieverplichtingen op basis van de Remigratiewet tot een
veel lagere bestuurlijke boete zou leiden, als het niet nakomen van de
informatieverplichtingen op basis van andere sociale-zekerheidswetgeving.
Het uitgangspunt is dat remigranten teveel ontvangen remigratievoorzieningen helemaal terugbetalen, ongeacht de hoogte daarvan en dat ze
bij fraude daar bovenop als straf een substantiële geldboete moeten
betalen. Hoewel het aantal geconstateerde fraudegevallen inzake
remigratievoorzieningen tot op heden beperkt is, is het toch wenselijk om
iedere vorm van fraude hard aan te pakken. De mogelijkheid om een hoge
bestuurlijke boete op te leggen bij fraude en recidivisten aan te pakken,
heeft een preventieve werking, zodat het aantal gevallen van fraude nog
wordt verminderd en remigranten ervan worden weerhouden om de
regels te overtreden. Daarom vindt bij een eerste overtreding naast de
terugvordering oplegging van een boete plaats die in beginsel even hoog
is als het ten onrechte genoten voordeel. Bij recidive legt de SVB naast de
terugvordering een boete op van 150 procent van het benadelingsbedrag.
De bestuurlijke boete is daarmee in verhouding tot de ernst van de
overtreding.
Het begrip fraude is verbonden aan de voorwaarden voor het recht op
remigratievoorzieningen en de daarmee samenhangende inlichtingenplicht van de remigrant. De remigrant dient de SVB te informeren over
veranderingen in zijn situatie waarvan hij redelijkerwijs kan begrijpen dat
die van invloed zijn op het recht, de hoogte of de duur van de remigratievoorzieningen. Er is dus sprake van fraude als de remigrant deze
verplichting niet nakomt en hem hiervan een verwijt gemaakt kan worden.
De inlichtingenverplichting maakt immers een integraal onderdeel uit van
de aan de remigratievoorzieningen verbonden verplichtingen. Wordt de
inlichtingenverplichting niet nagekomen, dan kan ook het recht op
remigratievoorzieningen niet (volledig) geldend worden gemaakt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 085, nr. 9

3

Het benadelingsbedrag is het bruto bedrag van de remigratievoorzieningen dat ten onrechte of te veel is betaald, omdat de remigrant de
informatieverplichting niet is nagekomen of onjuiste informatie heeft
verstrekt.
Aan de remigrant, zijn partner of hun kinderen dan wel hun wettelijke
vertegenwoordiger, die verplicht zijn bepaalde informatie te verstrekken,
wordt in beginsel een bestuurlijke boete opgelegd bij het niet of niet
behoorlijk nakomen van deze informatieverplichting.
Indien er sprake is van een benadelingsbedrag is de bestuurlijke boete
in beginsel gelijk aan dat bedrag. Daarnaast wordt het teveel of ten
onrechte betaalde als een onverschuldigde betaling teruggevorderd.
In geval van ernstige fraude kan de SVB hiervan aangifte doen bij het
Openbaar Ministerie waar het gaat om misdrijven als bedoeld in de
artikelen 227a en 227v van het Wetboek van Strafrecht (opzettelijk het niet
naar waarheid verstrekken van gegevens, respectievelijk opzettelijk
nalaten tijdig benodigde gegevens te verstrekken). Het voornemen is om
net als bij de andere socialezekerheidswetten een aangiftegrens van
€ 50 000 te hanteren
Indien er geen sprake is van een benadelingsbedrag wordt een boete
opgelegd van maximaal het bedrag van de tweede categorie, bedoeld in
artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht. Per 1 januari 2012 is
dat vastgesteld op 3 900 euro. De maximale boete wordt automatisch
aangepast aan de tweejaarlijkse wijzigingen van de maximale strafrechtelijke geldboetes op grond van artikel 23, negende lid, van het Wetboek van
Strafrecht.
De SVB kan, op basis van het vijfde lid, afzien van het opleggen van een
bestuurlijke boete en volstaan met een schriftelijke waarschuwing indien
het niet of niet behoorlijk nakomen van de informatieverplichting niet
geleid heeft tot een benadelingsbedrag.
Bij recidive binnen vijf jaar wordt een bestuurlijke boete opgelegd van
150 procent van het benadelingsbedrag. Het moet dan gaan om een
nieuwe overtreding van de inlichtingenverplichting die geleid heeft tot
een benadelingsbedrag. Deze periode van vijf jaar wordt verlengd tot tien
jaar indien de eerdere overtreding is bestraft met een onvoorwaardelijke
gevangenisstraf.
De SVB verlaagt de bestuurlijke boete indien sprake is van verminderde
verwijtbaarheid. Hierover zullen bij algemene maatregel van bestuur
nadere regels gesteld worden. Hiermee is er voldoende ruimte voor de
SVB om in concrete situaties rekening te houden met de concrete
omstandigheden die behoren te leiden tot een lagere bestuurlijke boete
als gevolg van een verminderde verwijtbaarheid. Factoren die bij de
vaststelling van verwijtbaarheid een rol kunnen spelen zijn onder andere
omstandigheden van sociale, psychische of medische aard waardoor de
overtreding van de inlichtingenverplichting niet volledig aan de betrokkenen is toe te rekenen. Ook kan hierbij gedacht worden aan onvoorziene
en ongewenste omstandigheden waardoor de remigrant, zijn partner of
hun kinderen dan wel hun wettelijke vertegenwoordiger feitelijk niet in
staat waren om de op hen rustende verplichtingen na te komen.
Naast verwijtbaarheid kan de situatie van het concrete geval dusdanig
zijn dat het opleggen van de zwaarste sanctie onredelijk en onbillijk is.
Hierbij kan gedacht worden aan de situatie dat de bestuurlijke boete een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 085, nr. 9

4

direct gevolg heeft voor minderjarige kinderen van de remigrant. In deze
gevallen zal de SVB zorgvuldige afwegingen moeten maken.
Op basis van artikel 6e, vijfde lid, kan de SVB de bestuurlijke boete
invorderen bij dwangbevel of op basis van artikel 6f, eerste lid, verrekenen
met de daar genoemde later uit te betalen uitkeringen.
Onderdeel B, D, E en F
De wijzigingen in de onderdelen B, D, E en F betreffen redactionele
correcties.
De minister voor Immigratie, Integratie en Asiel,
G. B. M. Leers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 085, nr. 9

5