Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2084
Vragen van het lid Van der Staaij (SGP) aan de minister voor Immigratie en
Asiel over het bericht «Uitzetting naar Irak verscheurt asielzoekersgezin»
(ingezonden 3 maart 2011).
Antwoord van minister Leers (Immigratie en Asiel) (ontvangen 4 april 2011).
Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2010–2011, nr. 2014.
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Uitzetting naar Irak verscheurt asielzoekersgezin»?1
Antwoord 1
Ja, ik ben bekend met het bericht en het desbetreffende incident.
Vraag 2
Welke reden was er voor de Iraakse autoriteiten om in tegenstelling tot de
echtgenoot moeder Al Shewelly en haar dochters niet toe te laten? Bestaat er
voldoende grond om te veronderstellen dat de gerezen belemmeringen in de
toekomst kunnen worden weggenomen?
Antwoord 2
Indien een vreemdeling uit Nederland moet worden uitgezet, geldt als
algemene regel dat de tot diens gezin behorende onrechtmatig verblijvende
vreemdelingen, zoveel mogelijk tegelijkertijd worden uitgezet. Indien al dan
niet door toedoen van (een van) de betrokken gezinsleden gezamenlijk vertrek
niet mogelijk is, vindt gescheiden uitzetting plaats.
Voordat de uitzetting van het gezin plaatsvond, was toestemming gevraagd
en verkregen van de Iraakse autoriteiten voor de toegang tot Irak van het
gehele gezin.
Op basis van de informatie waarover ik thans beschik komt het beeld naar
voren dat de eigen gedragingen en verklaringen van het gezin hebben
bijgedragen aan het gegeven dat de gezinsleden bij de uitzetting gescheiden
zijn geraakt. Van de Iraakse autoriteiten is vernomen dat de man van het
gezin na aankomst in Irak heeft verklaard dat er geen sprake is van een
familierechtelijke relatie.
Deze verklaring, die afwijkt van hetgeen in het kader van de Nederlandse
vreemdelingrechtelijke procedures is aangegeven door het gezin, is in
1

ah-tk-20102011-2084
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Reformatorisch Dagblad, 24 februari 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

combinatie met het standpunt van de Iraakse autoriteiten dat de vrouw en
kinderen niet over de Iraakse nationaliteit zouden beschikken, redengevend
geweest voor de toegangsweigering.
De Dienst Terugkeer & Vertrek (DT&V) is bezig om alsnog het vertrek van de
overige gezinsleden naar Irak te realiseren. Hierbij is de DT&V mede
afhankelijk van de medewerking van de vrouw van het gezin aan terugkeer
naar Irak. Als terugkeer naar Irak niet mogelijk blijkt, zal ook worden gekeken
naar mogelijke andere landen waar de toegang is gewaarborgd.
Vraag 3
Komt het regelmatig voor dat niet alle gezinsleden bij aankomst in het land
van bestemming worden toegelaten? In hoeverre is deze problematiek van
tevoren te voorzien en te voorkomen?
Antwoord 3
Neen, dit betreft een zeer uitzonderlijke situatie. Zoals aangegeven in mijn
antwoord op vraag 2 was voordat de uitzetting plaatsvond toestemming
gevraagd en verkregen van de Iraakse autoriteiten voor de toegang tot Irak
van het gehele gezin.
Volgend op het incident (op 7 februari jl.) heeft op 9 en 10 februari jl. een
delegatie van de DT&V Bagdad bezocht en is met de Iraakse immigratiedienst
op de luchthaven van Bagdad over het voorval gesproken. Om het scheiden
van gezinnen in de toekomst te voorkomen is met de Iraakse immigratiedienst afgesproken dat voortaan bij twijfel aan de nationaliteit van een deel
van het gezin, het gezin als geheel de toegang tot Irak geweigerd zal worden.
Het hele gezin zal dan worden teruggeleid naar Nederland, waar nader
onderzoek naar identiteit, nationaliteit en gezinsverband zal plaatsvinden.
Vraag 4
Hoe is het belang van het gezinsleven in deze situatie meegewogen? Waarom
is niet besloten ook de uitzetting van de vader voorlopig te annuleren?
Antwoord 4
Zoals vermeld zou het gezin in zijn geheel terugkeren naar Irak, maar is dit
helaas niet verwezenlijkt. In tegenstelling tot de man werd, om genoemde
redenen, aan de vrouw en kinderen op de luchthaven van Bagdad geen
toestemming verleend om Irak daadwerkelijk in te reizen en dienden zij weer
terug te keren naar Nederland. Daarbij weigerden de Iraakse autoriteiten
toestemming te geven aan het weer doen uitreizen van de man, die zij zojuist
tot Irak hadden toegelaten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2