Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

32 847

Integrale visie op de woningmarkt

28 089

Gezondheid en milieu

Nr. 761

BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN
KONINKRIJKSRELATIES
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 30 juni 2021
Hiermee bied ik uw Kamer de kabinetsreactie aan over het advies
«Gespoten PUR-schuimisolatie en gezondheid» van de Commissie
Gespoten PUR-schuim van de Gezondheidsraad. Ik doe dit mede namens
de Minister voor Medische Zorg en Sport, de Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid en de Minister van Infrastructuur en Waterstaat. Uw
Kamer had mij in een motie gevraagd om de Gezondheidsraad advies uit
laten brengen naar aanleiding van gezondheidsklachten van bewoners na
aanbrengen van gespoten PUR-schuim in hun woningen.1
In september 2018 heb ik de Gezondheidsraad om advies gevraagd over
de effecten van woningisolatie met gespoten PUR-schuim op de
gezondheid van bewoners. De vragen die ik aan de raad heb voorgelegd,
zijn bij welke mate van blootstelling er gezondheidsrisico’s zijn voor
bewoners van wie de woningen worden geïsoleerd met gespoten
PUR-schuim en onder welke omstandigheden deze risico’s zich kunnen
voordoen. Ik heb de raad gevraagd ook in te gaan op de mogelijkheid dat
bewoners tot een hoogrisicogroep behoren door een hogere gevoeligheid, of een hogere blootstelling, in het bijzonder zwangere vrouwen,
jonge kinderen, ouderen en chronisch zieken.
De Commissie gespoten PUR-schuim presenteerde haar advies op
1 december 2020. Op 8 december 2020 heb ik het advies aan uw Kamer
aangeboden.2
Hierna volgt eerst de algemene lijn van het advies van de commissie met
een algemene reactie van het kabinet. Daarna volgen de afzonderlijke
adviezen met de kabinetsreactie daarop.

1
2

kst-32847-761
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Kamerstuk 32 847, nr. 348.
Kamerstukken 32 757 en 28 089, nr. 176

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

1

Algemeen
Het kabinet is de commissie zeer erkentelijk voor het advies dat zij heeft
opgeleverd. Het advies is gebaseerd op uitgebreid onderzoek. Voor het
advies heeft de commissie gesproken met veel betrokken partijen. Het
kabinet vindt het van grote waarde dat de commissie ook gesprekken
heeft gevoerd met bewoners.
De commissie acht bij een juiste toepassing van gespoten
PUR-schuimisolatie de blootstelling aan gevaarlijke stoffen zeer laag en
nadelige gezondheidseffecten voor bewoners onwaarschijnlijk. Tevens is
de commissie van mening dat voor hoogrisicogroepen geen specifieke
adviezen nodig zijn. Een uitzondering hierop vormen mensen met een
bekende isocyanaatallergie: deze mensen zouden isolatie met gespoten
PUR-schuim moeten vermijden.
Het kabinet is verheugd dat de commissie deze conclusie heeft kunnen
trekken. Gespoten PUR-schuim is een belangrijke vorm van na-isolatie in
Nederland.
Het onderzoek van de commissie heeft een aantal zaken aan het licht
gebracht, waarover zij nadere adviezen heeft geformuleerd. Dit heeft
betrekking op de volgende punten:
1. Juiste toepassing van PUR-schuim
2. Centrale registratie van klachten en diagnoses bij bewoners
3. Verbeteringen in het bestaande medisch protocol
4. Onderzoek voor de veiligheid van bewoners
5. Aandacht voor en onderzoek naar blootstelling onder isoleerders
Hierna volgen de afzonderlijke adviezen van de commissie op deze zaken
en de reactie van het kabinet hierop.
Adviezen
1. Juiste toepassing van PUR-schuim
De commissie is van mening dat een juiste toepassing van gespoten
PUR-schuim gewaarborgd moet zijn, omdat daarmee de blootstelling van
bewoners aan gevaarlijke stoffen binnen veilige grenzen blijft. Hiervoor
adviseert de commissie de volgende acties:
a. om bij dak- en spouwmuurisolatie te werken volgens voorschriften
die aansluiten bij de intenties van bestaande veiligheidsvoorschriften
voor vloerisolatie;
b. de huidige werkpraktijk te evalueren en een inschatting te maken
over noodzaak van inzet beleidsmaatregelen;
c. de volgende beleidsmaatregelen te overwegen: (1) verplichte
certificering, (2) handhaving richtlijnen (van de certificering) en (3)
nacontrole PUR-schuim (of het is uitgehard, overigens onderdeel van
de richtlijnen);
d. verwijderen PUR-schuim als het onvoldoende is uitgehard.
Het kabinet onderschrijft de conclusie van de commissie dat een juiste
toepassing van gespoten PUR-schuim gewaarborgd moet zijn. Dit is de
beste manier om te voorkomen dat de blootstelling van bewoners aan
gevaarlijke stoffen veilige grenzen overschrijdt. Om die reden zal het
kabinet zoals geadviseerd een evaluatie starten van de huidige
werkpraktijk bij isolatie van vloeren, daken en spouwmuren (inclusief de
bestaande certificeringsrichtlijnen opgesteld door de branche). Deze
evaluatie zal zich richten op de blootstelling aan gevaarlijke stoffen van
zowel bewoners als isoleerders. Op basis van deze evaluatie zal het
kabinet een inschatting maken van de noodzaak van de inzet van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

2

beleidsmaatregelen. De direct belanghebbende partijen zullen bij de
evaluatie worden betrokken. De resultaten van de evaluatie en een
voorstel voor (beleids)maatregelen zullen worden aangeboden aan uw
Kamer.
2. Centrale registratie van klachten en diagnoses bij bewoners
De commissie adviseert om een centrale registratie van klachten op te
zetten zodat er een beter inzicht komt in het aantal mensen dat wordt
blootgesteld aan schadelijke stoffen uit PUR-schuim. De commissie weet
niet of de huidige registratie dat nauwkeurig in beeld brengt.
Op dit moment registreren de GGD’en casussen in een registratiesysteem
waarvan vervolgens de aantallen landelijk kunnen worden uitgelezen door
het RIVM. Het gaat hierbij inderdaad niet om een overzicht van alle
mensen in Nederland die klachten hebben als gevolg van schadelijke
stoffen uit PUR-schuim, maar alleen om de mensen die bij GGD’en in
beeld zijn gekomen. In het systeem worden niet alleen klachten gerelateerd aan PUR-schuim geregistreerd, maar alle milieu gerelateerde
klachten waarvoor mensen de GGD benaderen. Deze registratie is niet
opgezet met het doel om een volledig beeld van het aantal mensen met
klachten te krijgen, maar om te volgen of er opvallende stijgingen of
dalingen zijn in het aantal en type meldingen dat bij de GGD terechtkomt.
De gegevens worden verzameld sinds 2008 en worden tweejaarlijks
gerapporteerd en vormen zo een signaalfunctie voor eventueel toenemende klachten/zorgen op het gebied van milieu en gezondheid.
Het kabinet heeft twijfels over de geneeskundige en gezondheidskundige
meerwaarde van een nieuwe centrale registratie. Een betere registratie
van mensen met klachten dient geen geneeskundig doel; met een betere
registratie kunnen we mensen niet beter behandelen. De betere registratie
is ook niet nodig om de gezondheidsrisico’s van stoffen uit PUR-schuim in
beeld te brengen; we weten al dat verkeerd gebruik van gespoten
PUR-schuim gezondheidsrisico’s oplevert en dat daarom strikte veiligheidseisen en protocollen nodig zijn. Om die reden is de meerwaarde van
een volledige registratie vanuit gezondheidskundig en geneeskundig
perspectief beperkt.
Om tot een andere registratie te kunnen komen, zouden echter wel
uitvoerige kosten en inspanningen nodig zijn van huisartsen, GGD’en en
het RIVM. En ook dan betwijfelt het kabinet of we tot een volledig beeld
kunnen komen van het aantal mensen dat wordt blootgesteld aan
schadelijke stoffen uit PUR-schuim. In de eerste plaats omdat de meeste
mensen alleen tijdelijke en lichte klachten zullen ervaren en zich daarom
(terecht) nooit bij de GGD of de huisarts melden. In de tweede plaats
omdat het vaststellen van een relatie tussen de klachten en de blootstelling aan schadelijke stoffen uit PUR-schuim heel lastig is. De klachten
die mensen kunnen krijgen door eenmalige blootstelling aan stoffen uit
PUR-schuim kunnen ook door veel andere oorzaken ontstaan en mensen
kunnen ook op een andere wijze aan de stoffen zijn blootgesteld. Een
blootstelling aan stoffen uit PUR-schuim kan niet achteraf bij mensen
worden gemeten of vastgesteld. Er kan dan ook nooit met zekerheid
worden gesteld dat mensen hun klachten hebben gekregen als gevolg van
blootstelling aan stoffen uit PUR-schuim. Hoogstens kan een relatie
tussen werkzaamheden met PUR-schuim en bepaalde klachten meer of
minder aannemelijk worden gemaakt. Voor mensen die ervan overtuigd
zijn dat de klachten die zij ervaren het gevolg zijn van blootstelling aan
stoffen uit PUR-schuim, is het vaak zeer onbevredigend dat een onderzoek
van de GGD daar geen uitsluitsel over kan geven of zelfs tot de conclusie
leidt dat het niet aannemelijk is dat de klachten veroorzaakt zijn door

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

3

PUR-schuim. Dit probleem zal zich ook voordoen bij een nieuwe centrale
registratie.
De inspanningen die nodig zouden zijn voor een andere registratie wegen
in de ogen van het kabinet niet op tegen de beperkte meerwaarde van de
nieuwe registratie. De belangrijkste gezondheidswinst wordt bereikt als
we ervoor zorgen dat de toepassingen van PUR-schuim conform de
geadviseerde beschermingsmaatregelen plaatsvinden. De Minister voor
MZS heeft daarom aan de GGD’en en het RIVM gevraagd om de huidige
registratie te onderhouden en de ontwikkeling van het aantal mensen dat
in beeld komt bij de GGD’en te blijven monitoren.
3. Verbeteringen in het bestaande medisch protocol
a. Standaardisering diagnostiek
De commissie adviseert de diagnostiek voor klachten die geassocieerd
kunnen worden met PUR-schuim aan te passen, zodat een relatie met
PUR-schuim sneller wordt gemaakt en een betere uitvraag van de situatie
wordt gedaan.
De reactie van het kabinet is als volgt. Mensen die eenmalig worden
blootgesteld aan stoffen uit PUR-schuim hebben over het algemeen
kortdurende klachten die vanzelf overgaan. Aan de mensen die met deze
tijdelijke luchtwegklachten, eczeem of netelroos bij de huisarts komen, zal
daarom meestal geadviseerd worden de klachten enkele dagen aan te
kijken. Als klachten lang aanhouden of vaker terugkeren, zal de huisarts
proberen te achterhalen wat daar de oorzaak van zou kunnen zijn en de
klachten behandelen. Slechts in enkele gevallen is een medische
doorverwijzing naar een specialist zinvol.
Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) past de meest recente
wetenschappelijke kennis toe bij het opstellen van zijn richtlijnen en zal,
wanneer daar op basis van knelpunten en prioriteiten uit het veld
aanleiding toe is, nagaan welke inzichten uit het advies van de commissie
betrokken worden bij de herziening van richtlijnen die gerelateerd zijn aan
deze gezondheidsklachten.
De GGD hanteert bij de beoordeling van een casus waarin een patiënt
mogelijk bloot is gesteld aan stoffen uit PUR-schuim een protocol dat
enkele jaren geleden is opgesteld onder leiding van een specialist van het
huidige Amsterdam UMC. Indien de klachten van de betrokkene daar
volgens de GGD-expert aanleiding toe geven, kan de betrokkene worden
verwezen naar een medisch specialist. Het protocol beschrijft verder
onder andere in welke situaties klachten gerelateerd kunnen worden aan
blootstelling aan PUR-schuim. Indien op basis van het protocol wordt
geconcludeerd dat het niet aannemelijk is dat de klachten die iemand
heeft, veroorzaakt zijn door PUR-schuim, kan dat erg teleurstellend zijn
voor de betrokkene, in het bijzonder als er ook geen andere oorzaak voor
de klachten kan worden gevonden. De GGD’en zijn zich van dit
spanningsveld bewust. De GGD’en houden voortdurend de kennisontwikkeling bij en kijken daarbij naar de betekenis voor hun werkwijze.
b. Blootstellingsonderzoek of chemisch onderzoek PUR-schuim onderdeel
protocol
De commissie adviseert om een blootstellingsonderzoek of chemisch
onderzoek standaard onderdeel te laten zijn van het protocol.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

4

In de huidige situatie beoordeelt de GGD of een casus aannemelijk is, of
de casus goed te onderzoeken is en of er met de resultaten van het
onderzoek maatregelen mogelijk zijn. Binnen het huidige protocol kan een
blootstellingsonderzoek of chemisch onderzoek onderdeel zijn van de
beoordeling, maar het kabinet is van mening dat het te ver gaat om dat
standaard voor te schrijven. Er zijn ook casussen waar een blootstellingsonderzoek of chemisch onderzoek niet (meer) zinvol is. Ook dit punt
betrekken de GGD’en bij de beoordeling van hun werkwijze.
4. Onderzoek voor de veiligheid van bewoners
a. Blaasmiddelen
De commissie heeft geen concrete aanwijzingen dat langdurige blootstelling aan lage concentraties van blaasmiddelen schadelijk is voor de
gezondheid, omdat hierover informatie grotendeels ontbreekt. De
commissie adviseert om experimenteel te laten onderzoeken of blaasmiddelen die gebruikt worden in PUR-schuimproducten, in het bijzonder
hydrofluoroolefins (HFO’s), schadelijke effecten zouden kunnen hebben bij
een beperkte blootstelling over een langere termijn.
Het kabinetsbeleid is dat Nederland in Europees verband samenwerkt bij
het beoordelen van chemische stoffen in producten. Dat doen we op basis
van de REACH Verordening.3 Regelmatig wordt de REACH-richtlijn
geactualiseerd en worden aanvullende onderzoeken uitgevoerd op basis
van een gezamenlijke prioritering.
De Nederlandse vertegenwoordiging zal deze blaasmiddelen aandragen
voor die gezamenlijke prioritering.
b. Drinkwater
De commissie heeft geconstateerd dat het voor kan komen dat het deel
van de waterleiding dat zich onder de vloer bevindt, bij isolatie met
gespoten PUR-schuim wordt mee geïsoleerd. Over de mogelijke blootstelling van stoffen uit PUR-schuim via drinkwater bij vloerisolatie is geen
informatie beschikbaar. De commissie adviseert om de doorlaatbaarheid
van kunststofwaterleidingen en mogelijke blootstelling aan stoffen uit
PUR-schuim via drinkwater nader te laten verkennen.
Het kabinet zal dit advies opvolgen en een verkenning laten uitvoeren
naar de vraag of, en zo ja, in welke mate, kunststof drinkwaterwaterleidingen in binneninstallaties stoffen uit het PUR-schuim doorlaten en
afgeven aan het drinkwater, en of dat gezondheidsrisico’s oplevert voor de
gebruikers van het water.
5. Aandacht voor en onderzoek naar blootstelling onder isoleerders
a. Aandacht voor de naleving van wettelijke verplichtingen voor
werkgevers en vastleggen specifieke afspraken ter bevordering van de
veiligheid van isoleerders.
In het advies benoemt de commissie een aantal deeladviezen: specifieke
aandacht voor de wettelijke verplichtingen voor werkgevers in het kader
van de Arbowet (risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E), periodiek
medisch onderzoek (PMO) en toegang tot de arbodienst) en specifieke
afspraken met betrekking tot arbeidsbescherming voor isoleerders
vastleggen (bijvoorbeeld in Arbocatalogi).
3

1907/2006/EG, Registratie, Evaluatie, Autorisatie en restrictie van Chemische stoffen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

5

Het uitgangspunt in het Arbostelsel is dat de werkgever primair verantwoordelijk is voor gezonde en veilige arbeidsomstandigheden van de
werknemers (hier de isoleerders). Zo dient de werkgever de risico’s op de
werkplek te inventariseren, te evalueren en te beheersen (middels een
RI&E) en werknemers adequaat voor te lichten en te instrueren. Daarbij
moet deze van iedere stof waaraan de isoleerder kan worden blootgesteld
de gevaren bepalen, een grenswaarde vaststellen en bepalen of deze
grenswaarde overschreden wordt (dit kan door middel van meting of
deugdelijke schatting).
Ook de blootstelling via de huid moet worden beoordeeld. Indien de
blootstelling boven de grenswaarde ligt of de huidblootstelling risicovol is
(volgens de RI&E) is het aan de werkgever om adequate beheersmaatregelen te nemen. Daarbij is de juiste keuze van de persoonlijke beschermingsmiddelen essentieel (zoals type ademhalingsbescherming en
beschermende kleding en handschoenen), die goed moet zijn aangepast
aan de stoffen waaraan de isoleerders blootgesteld worden. Daarnaast
moet de werkgever ook periodiek een PMO aanbieden aan de isoleerder
en deze toegang bieden tot een arbodienst.
In de sector zelf zijn recent specifieke afspraken tussen sociale partners
met betrekking tot arbeidsbescherming van isoleerders vastgelegd in een
zogeheten «A-blad» (dit betreft isolatie van kruipruimte; de meest
risicovolle toepassing). Daarin staat onder andere dat de isoleerders zich
zullen houden aan de advieswaarde opgesteld door de Gezondheidsraad
in 2018 voor de gebruikte isocyanaat (een gevaarlijke stof die bij gespoten
PUR-schuim wordt gebruikt) en dat onafhankelijke ademhalingsbescherming wordt voorgeschreven (wat zorgt voor een hoog niveau van
bescherming). Ook wordt ook aangegeven dat regelmatig een PMO
aangeboden moet worden. Met dit A-blad zijn worden dus al een paar
onderdelen van het advies van de commissie opgevolgd. Wel zullen de
werkgevers (middels de branche) moeten nagaan of het advies van de
Gezondheidsraad aanleiding is om de huidige afspraken (het A-blad
samen met de certificeringsrichtlijnen) aan te passen.
Om het advies van de Gezondheidsraad onder de aandacht te brengen bij
desbetreffende werkgevers zal SZW voor de zomer in de nieuwsbrief
vanuit het Programma Preventie Beroepsziekten (Kamerstuk 25 883, nr.
326) specifieke aandacht besteden aan de risico’s bij toepassing van
PUR-schuim. De afgelopen 3 jaar heeft het programma in haar activiteiten
al regelmatig aandacht besteed aan de isocyanaten-component. SZW zal
daarnaast een gesprek aangaan met de branche om hen te wijzen op het
Gezondheidsraadadvies en de implicaties daarvan.
Het Ministerie van SZW werkt via het Meerjarenprogramma RI&E aan een
verbeterde naleving van de RI&E verplichtingen door werkgevers in het
algemeen (recent is een voortgangsrapportage naar de TK gestuurd).4 Via
dit programma wil SZW werkgevers beter informeren en ondersteunen,
specifiek ook als het gaat om het inventariseren en beheersen van de
risico’s op de werkvloer als gevolg van blootstelling aan gevaarlijke
stoffen. Dit laatste is toegezegd in de kabinetsreactie op de aanbevelingen
van de commissie Heerts.5
Ook op andere manieren wordt door de overheid gewerkt aan het
verminderen van de gezondheidsrisico’s voor isoleerders. Op dit moment
wordt een wettelijke grenswaarde voor de isocyanaten voorbereid, zoals
ook in het rapport te lezen is. Door de Gezondheidsraad is in 2018 een
4
5

Kamerstuk 25 883, nr. 411
Kamerstuk 25 883, nr. 389

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

6

gezondheidskundige advieswaarde gegeven voor de isocyanaten van 0,1
ug NCO/m3. Deze waarde is veel lager dan de grenswaarden in andere
landen, in Nederland is er nog geen wettelijke grenswaarde. Momenteel
loopt er een haalbaarheidstraject en na dit haalbaarheidstraject zal er een
wettelijke grenswaarde bepaald worden.
Verder zullen in Europa vanaf 2023 specifieke opleidingsverplichtingen
gaan gelden voor alle isoleerders (in het kader van een restrictie onder
REACH). Nu worden de isoleerders van de gecertificeerde bedrijven al op
een vergelijkbare manier opgeleid.
Tenslotte houdt de Inspectie SZW toezicht op de naleving van de
Arboregelgeving en heeft daarbij al bijzondere aandacht voor de
blootstelling aan gevaarlijke stoffen. De Inspectie SZW volgt daarom de
diverse adviezen en aangekondigde onderzoeken en de initiatieven vanuit
deze branche op de voet en betrekt deze bij haar risico- en informatiegestuurd toezicht.
b. Onderzoek naar inwendige blootstelling bij isoleerders
Om te toetsen of de huidige preventieve maatregelen onder isoleerders in
Nederland voldoende effectief zijn, beveelt de commissie aan om
onderzoek te doen naar de inwendige blootstelling aan stoffen uit
gespoten PUR-schuim bij isoleerders.
Het advies om onderzoek te doen naar de interne blootstelling door de
overheid past volgens het kabinet niet in de verantwoordelijkheidstoebedeling volgens de Arboregelgeving. Als er geen wettelijke grenswaarde is bepaald (zoals hier het geval is), is de werkgever ervoor
verantwoordelijk dat voor de stoffen waaraan blootstelling mogelijk is een
grenswaarde opgesteld wordt. Vervolgens dient de werkgever te bewaken
dat de blootstelling niet boven die grenswaarden komt. De werkgever kan
daarbij, in aanvulling op de monitoring van blootstelling via de lucht, ook
door middel van biomonitoring inzicht krijgen in de actuele blootstelling
van de isoleerder; zo kan de werkgever bepalen of de beheersmaatregelen
mogelijk aanpassing behoeven. Wel mag biomonitoring alleen toegepast
worden als de werknemer vrijwillig meewerkt.
c. Verbod op gebruik gespoten PUR-schuim op basis van losse componenten door particulieren
Een juiste en veilige toepassing is volgens de commissie niet te garanderen als particulieren zelf op basis van losse componenten gespoten
PUR-schuimisolatie aanbrengen. De commissie beveelt daarom aan om te
onderzoeken of het (juridisch) mogelijk is om daarop gerichte producten,
die in Nederland worden aangeboden, van de markt te weren.
Het kabinet erkent dat producten in twee losse componenten niet zijn
verboden maar door consumenten veel lastiger zijn te verwerken. Een
verbod op deze stoffen is juridisch mogelijk maar dit moet Europees
aangepakt worden via de REACH-verordening. Om te bepalen voor welke
stoffen dergelijke risicobeheersmaatregelen moeten worden genomen,
wordt geprioriteerd op basis van onder meer het gebruiksvolume en mate
van risico voor gezondheid en milieu. Zo is op 3 augustus 2020 ook
Regulation (EU) 2020/1149 voor het professionele gebruik van diisocyanaten toegevoegd aan REACH.
Tot slot wil het kabinet uw Kamer graag informeren dat het RIVM en
Veiligheid.nl samen de website www.waarzitwatin.nl in beheer hebben
waarop iedereen informatie kan vinden over chemische stoffen in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

7

alledaagse producten. Op die website is ook een pagina over PUR-schuim
gepubliceerd met duidelijke informatie over welke producten er
beschikbaar zijn en hoe je de producten wel en niet moet gebruiken. Ook
op de spuitbussen die consumenten zelf kunnen kopen staan heldere
instructies en veiligheidseisen. Consumenten die overwegen om hun huis
te laten isoleren met PUR-schuim wordt op deze site geadviseerd erop te
letten dat zij een bedrijf inschakelen dat gecertificeerd is voor het gebruik
van gespoten PUR-schuim. Organisaties die deze certificeringen
toekennen (SKG-IKOB en Insula Certificatie) controleren of bedrijven die
bij hen zijn aangesloten zich aan de geldende richtlijnen houden.
De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
K.H. Ollongren

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 32 847, nr. 761

8