2
Vragenuur: Vragen Van den Hil
Aan de orde is het mondelinge vragenuur, overeenkomstig
artikel 12.3 van het Reglement van Orde.
Vragen van het lid Van den Hil aan de staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over het bericht "Uw
depressie duurt te lang, onze behandeling stopt hier".
De voorzitter:
Laten we van start gaan. Ik geef het woord aan mevrouw
Van den Hil van de VVD voor haar mondelinge vraag aan
de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
die ik van harte welkom heet. De mensen op de tribune en
de kijkers thuis heet ik ook van harte welkom. Het woord is
aan mevrouw Van den Hil. Zij heeft een mondelinge vraag
over het bericht "Uw depressie duurt te lang, onze behandeling stopt hier". Het woord is aan u.

Mevrouw Van den Hil (VVD):
Voorzitter, dank u wel. Dit is dus echt een historisch
moment.
Voorzitter. Wij zijn vorige week onaangenaam verrast door
een artikel in de NRC waarin verscheidene problemen bij
PsyQ worden aangekaart. PsyQ is onderdeel van de Parnassia Groep, een van de grootste zorgaanbieders in de ggzsector. Daarom maken wij ons nog meer zorgen over de in
het artikel gemelde problemen. We hebben vernomen dat
cliënten die onder behandeling staan eerder worden weggestuurd, zodat mensen op de wachtlijst hun plek kunnen
innemen. Daarnaast wordt aan behandelaars gevraagd om
de agenda's leeg te vegen om extra intakes te doen, terwijl
er niet genoeg plek is om deze nieuwe cliënten de zorg te
bieden die ze nodig hebben. De VVD vindt dit moreel niet
juist. Tot slot zijn wij gealarmeerd door het signaal dat
Parnassia kampt met financiële problemen en onder bijzonder beheer staat bij de banken.
Voorzitter. Anderzijds begrijpen wij uit de reactie van PsyQ
op het artikel en in de contacten die ik met hen heb gehad
ook dat de organisatie juist veranderingen probeert door
te voeren. Dit doen ze om de kwaliteit van de aangeboden
zorg te verbeteren en de wachtlijsten, een groot probleem
binnen de ggz-sector, te verkorten. Het is ergens begrijpelijk
dat een verandertraject niet altijd vlekkeloos verloopt. We
moeten de goede intenties achter de doorgevoerde veranderingen ook niet uit het oog verliezen. Maar de door de
NRC naar voren gebrachte problemen zijn zorgelijk. Hierover
dient wel opheldering gevraagd te worden.
Voorzitter. Wij hebben op basis van de voorgenoemde
overwegingen de volgende vragen voor de staatssecretaris.
Tot op welke hoogte spelen de in het artikel benoemde
problemen bij PsyQ daadwerkelijk? Welke acties gaat de
staatssecretaris ondernemen om de problemen op te lossen? Is de staatssecretaris bekend met het veranderprogramma van PsyQ? Tot slot. Is de staatssecretaris het met
de VVD eens dat het moreel onjuist is om behandelaars te
instrueren de agenda's leeg te vegen voor het doen van
intakegesprekken, en de zorg van cliënten vroegtijdig te

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Van den Hil

beëindigen zodat nieuwe mensen behandeld kunnen worden?
Dank u wel.
De voorzitter:
Dank u wel. Het woord is aan de staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Staatssecretaris Blokhuis:
Voorzitter. Het is mij een eer om in de laatste week dat u
hier vergadert hier te gast te mogen zijn, maar het onderwerp is minder vrolijk.
Ik dank mevrouw Van den Hil voor de vragen. Daar ga ik
graag op in. De context is als volgt. In de ggz is heel veel
gaande. Er worden jaarlijks heel veel mensen behandeld,
meer dan een miljoen. Mevrouw Van den Hil kent de sector
goed. Er gaat veel goed. Er zijn tienduizenden hulpverleners,
professionals, dagelijks in de weer om mensen te helpen.
Er zijn ook verbeterpunten, zacht gezegd. Met stip op
nummer één staan de wachtlijsten. Daar zien we een uitwas
van in het artikel. Met mevrouw Van den Hil zeg ik dat ik
onaangenaam verrast was door de berichtgeving in NRC
Handelsblad.
Aan die wachtlijsten doen we heel veel. Daar hebben we
ook debatten over gehad. Heel belangrijk vind ik transfermechanismen. Dat houdt in dat als een aanbieder — dat
kan in dit geval PsyQ zijn als dochter van Parnassia Groep
— mensen op een intakegesprek heeft gehad en ze niet kan
behandelen, ze die naar die transfertafel brengen, die we
net hebben ingericht met elkaar. Dan kan een andere aanbieder, een vrijgevestigde of wat dan ook, de zorg overnemen.
Als je uitgaat van de mens centraal, wat ook in de verandervisie van Parnassia staat, dan denk ik dat het verhaal in NRC
daar van geen kanten aan beantwoordt. Daar staat niet de
mens centraal; daar is de mens verworden tot een product.
Het kan leiden tot fake intakes, als gebeurt wat hier staat.
Maar we moeten kijken of het klopt wat er staat. Het is een
verschrikkelijk verhaal, omdat de mens niet centraal staat.
Het botst ook van alle kanten met de visie die wij hebben
neergelegd vanuit VWS. We hebben net een ambtelijke
discussienota Zorglandschap ggz naar de Kamer gestuurd.
Daarin staat de visie "mens centraal". Maar daar staan ook
dingen in die wel sporen met wat Parnassia Groep doet,
bijvoorbeeld in groepen behandelen in plaats van individueel, als dat zorginhoudelijk verantwoord is. Niet mensen
dat door de strot duwen, oneerbiedig gezegd. Ook het
afbouwen van trajecten is prima, want als we alleen maar
mensen in behandeling nemen en ze er niet meer uit gaan,
dan raakt het hele systeem verstopt. Dat zien we ook
gebeuren. Dus: afbouwen prima, maar dan wel zorginhoudelijk verantwoord. Daar leek totaal geen sprake van.
Feit is dat Parnassia zich niet herkent in dit verhaal; dat staat
ook in het kort in NRC. Ik heb ook gebeld met Parnassia,
met de voorzitter van de raad van bestuur. Die zegt ook:
"We hebben het verhaal willen nuanceren. Dat is een beetje
doorgekomen; het is echt veel genuanceerder. Van die
abrupte afbouw is nu geen sprake." Hij steekt de hand in
eigen boezem. Hij zegt: "Dat hebben we fout gedaan en

6 juli 2021
TK 97

97-2-1

hersteld. Daar is nu geen sprake meer van. Daar hebben
we gesprekken over met alle teams in het land."
Wat is mijn handelingsperspectief? Dat is een belangrijke
vraag van mevrouw Van den Hil. Dat is dat de inspectie
daar toezicht gaat houden. Die is daartoe aangewezen. Ik
weet dat de inspectie volgende week een gesprek heeft met
Parnassia. Dat zal best wel een pittig gesprek worden. Ze
willen het naadje van de kous weten. Dat kan zo nodig leiden tot vervolgacties. Los daarvan staat er al een regulier
toezichtsbezoek van de IGJ gepland na de zomer bij PsyQ.
Dat staat de los van de berichtgeving in NRC. De IGJ gaat
kijken en ook in gesprek met behandelaren. Dan gaan ze
inderdaad vragen: hoe wordt hier gecommuniceerd en hoe
wordt hier zorginhoudelijk vorm gegeven aan jullie programma's? Die gesprekken vinden dus plaats. Ik wil de
Kamer beloven dat ik de Kamer informeer als daar informatie over beschikbaar komt, als die informatie tenminste
openbaar is en ook voor mij beschikbaar.
Mevrouw Van den Hil — mijn laatste antwoord — stipte al
even aan dat Parnassia in zwaar weer zit. Dat is zo, maar
de laatste informatie is wel dat de problemen financieel
niet van dusdanige aard zijn dat er risico's zijn voor de
continuïteit van zorg. Dat is natuurlijk superbelangrijk —
en daarmee sluit ik ook af— voor al die patiënten, cliënten,
die in een heel kwetsbare positie afhankelijk zijn van geestelijke gezondheidszorg.
De voorzitter:
Mevrouw Van den Hil.
Mevrouw Van den Hil (VVD):
Allereerst dank aan de staatssecretaris. Ik heb zelf ook
contact met ze gehad, dus een aantal dingen had ik inderdaad ook wel op die manier opgehaald. Maar ik ben verheugd te horen dat in ieder geval de IGJ er toezicht op gaat
houden en dat u ook de financiële problemen met hen
besproken heeft, want dat heeft natuurlijk allemaal invloed
op elkaar. Het is een grote aanbieder, die in het hele land
zit. Ik denk dat het goed is dat de IGJ maar ook u erbovenop
zit.
Staatssecretaris Blokhuis:
Het is zelfs de grootste aanbieder. Dus alle reden om er
heel goed op te letten dat het goed gaat, want er zijn heel
veel mensen voor hun boterham van afhankelijk. Wat minstens zo belangrijk is, is dat veel mensen voor hun zorg
ervan afhankelijk zijn.
Mevrouw Van den Hil (VVD):
Zeker. Dank u wel.
De voorzitter:
Dank u wel, mevrouw Van den Hil. Er zijn een aantal vervolgvragen. Allereerst de heer Hijink van de SP, dan
mevrouw Agema van de PVV, dan mevrouw Westerveld
van GroenLinks, mevrouw Van den Berg van het CDA, de
heer Van der Staaij van de SGP en mevrouw Kuiken van
de PvdA. Allereerst de heer Hijink van de SP.

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Van den Hil

De heer Hijink (SP):
Ik hoor de staatssecretaris niet over het onderliggende
probleem. Dat is het probleem dat heel diep in ons zorgstelsel zit, namelijk dat zorgaanbieders geprikkeld worden om
winst te maken en productie te draaien. Dat is volgens mij
precies wat hier aan de hand is, want met name in de ggz
loont het om mensen te zien als een product. Heb je meer
producten, dan heb je meer winst. Dat is natuurlijk het
onderliggende probleem, waar ik de staatssecretaris niet
over hoor. Ik wil hem het volgende vragen. Als we dit soort
ellende niet meer willen zien en niet willen dat de mensen
die een zwaar probleem hebben extra lang op de wachtlijst
staan of zelfs eruit worden gegooid, dan moeten we dus
van het marktdenken in de ggz af. Is de staatssecretaris dat
met de SP eens?
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik snap de vraag van de heer Hijink. Het is ook geen verrassende vraag. Laat ik vooropstellen dat er onderdelen zijn
in de ggz die wij uit het marktdenken hebben weggehaald.
Voor de acute ggz hebben wij een beschikbaarheidsfinanciering. Dat betekent dat er altijd zorg beschikbaar is, dat
er altijd bedden beschikbaar zijn voor mensen, onafhankelijk
van wat aanbieders leveren. Of je de hele sector op die
manier moet organiseren, is een hele belangrijke politieke
vraag die volgens mij veel verder gaat dan de scope van
dit vragenuurtje.
Ik wil wel ingaan op het punt van de foute prikkel, want
daar legt de heer Hijink de vinger op een zere plek. Heel
veel ggz-aanbieders gaan mensen behandelen die geen
zware hulpvraag hebben. Dat zie je met rasse schreden
toenemen. De zware hulpvragen blijven vaak liggen. Dat
heeft alles te maken met onze huidige dbc-bekostiging.
Daar zit een perverse prikkel die ertoe leidt dat je, oneerbiedig gezegd, alleen laaghangend fruit gaat pakken. Dat
onderkennen we. Om die reden hebben wij besloten een
nieuwe bekostigingssystematiek in te voeren. Die gaat
volgend jaar al in. In die nieuwe bekostiging wordt het voor
elke aanbieder die dat aanbod kan leveren aantrekkelijk om
specialistische ggz te leveren. Ze gaan daar geen verlies
meer op lijden, zoals nu, maar ze kunnen op basis van die
nieuwe systematiek gewoon de zorg gaan leveren die nodig
is.
De heer Hijink (SP):
Voor de SP blijft het heel raar dat wij als het gaat om de
zorg moeten praten over winst en verlies, dat wij het moeten hebben over het maken van rendement en dat er een
discussie is over welke patiënten we nu gaan behandelen
om uiteindelijk financieel zo gunstig mogelijk uit te komen.
Dat is niet waar de zorg over hoort te gaan. De zorg hoort
erover te gaan wie zorg nodig heeft en hoe we die zorg zo
goed mogelijk gaan geven. Hoezo zou je eigenlijk winst
moeten willen maken op het psychisch lijden van mensen?
Die vraag zou ik aan de staatssecretaris stellen. Waarom
doen we dat eigenlijk? Waarom halen we die winsten er
niet uit, zodat het draait om de mensen en niet om het
overeind houden van de eigen organisatie?
Staatssecretaris Blokhuis:
Als je het zo uitdrukt, doet het ook pijn aan mijn oren: winst
maken ten koste van mensen die in psychische nood zijn.

6 juli 2021
TK 97

97-2-2

Zo zie ik het niet. Volgens mij is er in deze Kamer, in dit
huis, breed draagvlak voor het stelsel dat we nu hebben.
Er mogen wel winsten gemaakt worden, maar alsjeblieft
geen exorbitante winsten. Je mag wel winst maken, bijvoorbeeld om in je bedrijfsvoering aanpassingen te doen of
nieuwe methodieken die nodig zijn te ontwikkelen. In die
zin vind ik dat zeker gebillijkt. Het is een hele brede discussie. Ik wil daar graag de hele middag over in gesprek met
de heer Hijink, maar ik wil volstaan met het punt dat wij
volgens mij een heel eind tegemoetkomen aan de wens
van de SP, namelijk dat de financiering zo wordt aangepast
dat het voor aanbieders aantrekkelijker wordt om ook
mensen met ernstig psychisch leed en een specialistische
hulpvraag te behandelen.
Mevrouw Agema (PVV):
Dat is allemaal toekomstmuziek. Daar hebben de mensen
die hier nu de dupe van zijn helemaal niets aan. Het kan
toch niet dat mensen die langdurig psychologische en
psychiatrische zorg nodig hebben er zomaar uit gegooid
worden omdat ze geen geld meer opleveren? Het staat hier
echt letterlijk: "'Wij leveren dus in feite gratis zorg en dat
kan niet!', schrijft de directie. Het secretariaat verspreidt
spreadsheets met namen van patiënten die zo snel mogelijk
uitgeschreven moeten worden." Deze mensen hebben zorg
nodig. Omdat deze staatssecretaris niets doet en zegt dat
hij volgend jaar pas wat gaat doen met de nieuwe bekostiging, hebben deze mensen straks geen zorg. Dat komt door
het ziekelijke gedrag van de verzekeraars. Het is nu aan de
staatssecretaris om niet te zeggen: o, ik stuur de inspectie
erop af. Nee, hij moet zeggen: dit gaat stoppen!
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik kan niet wachten tot mevrouw Agema staatssecretaris is
en een nieuwe bekostiging gisteren invoert.
Mevrouw Agema (PVV):
Dit …
De voorzitter:
De staatssecretaris.
Staatssecretaris Blokhuis:
Dat is mijn antwoord.
Mevrouw Agema (PVV):
Dit is zo grof en bijna nalatig. Ik praat hier met de eindverantwoordelijke. Zat ik maar op zijn stoel!
De voorzitter:
En uw vraag aan de staatssecretaris is?
Mevrouw Agema (PVV):
Mijn vraag aan de staatssecretaris is: op welke manier gaat
hij ons of deze mensen niet aan het lijntje houden? Ze gaan
er nu uit gegooid worden. De directie zegt dat ze geen geld
opleveren. De directie, het secretariaat, verspreidt spreadsheets met namen van patiënten die zo snel mogelijk uitge-

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Van den Hil

schreven moeten worden. Ze gaan er nú uit en de staatssecretaris zegt: ik heb volgend jaar een andere financieringssystematiek.
De voorzitter:
Dank u wel.
Mevrouw Agema (PVV):
En ik zou heel graag op de plek van deze staatssecretaris
zitten, want dan zou ik die verzekeraar bij mij op het matje
roepen en zeggen: dit gebeurt niet! Deze mensen, die
langdurige psychiatrische en psychologische zorg nodig
hebben, gaan niet nu langdurig van hun zorg verwijderd
worden omdat de verzekeraars op het geld zitten.
De voorzitter:
Dank u wel.
Mevrouw Agema (PVV):
Ik zit niet op de plek van de staatssecretaris. Ik ben niet bij
machte.
De voorzitter:
Ja. De vraag is: wat gaat u nu doen voor deze mensen?
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik heb in reactie op de vraag van mevrouw Van den Hil heel
duidelijk aangegeven dat ik van Parnassia hoor dat niet
meer gebeurt wat mevrouw Agema aanhaalt. Want ook mij
doet het pijn als je gaat zeggen: kieper mensen van de
behandelsystematiek af en ga plek maken voor andere
mensen. Dat zou ik ook niet accepteren, maar dat accepteert
Parnassia zelf ook niet. Het is te prijzen dat de behandelaren
aan de bel hebben getrokken. Dat hebben ze gedaan. Dat
heeft ertoe geleid dat deze nare praktijk, die mevrouw
Agema terecht verafschuwt, want die verafschuw ik ook,
nu niet meer aan de orde is. Dat is gelijk gecorrigeerd vorig
jaar.
De voorzitter:
Mevrouw Westerveld, GroenLinks, en dan mevrouw Van
den Berg, CDA.
Mevrouw Westerveld (GroenLinks):
Ik zou bijna willen zeggen: als je dit niet zag aankomen, dan
heb je eigenlijk onder een steen geleefd. Dat wil ik trouwens
ook tegen de VVD zeggen. Ik weet dat mevrouw Van den
Hil nog maar net hier zit, maar …
De voorzitter:
Uw vraag. We gaan geen debat voeren. Uw vraag aan de
staatssecretaris.
Mevrouw Westerveld (GroenLinks):
… dat dit gebeurt, is natuurlijk niets nieuws. We weten al
heel lang dat mensen met complexe problemen worden

6 juli 2021
TK 97

97-2-3

weggestuurd. We weten ook dat die problemen alleen maar
groter gaan worden. Ik zou de staatssecretaris willen vragen
wat we nu gaan doen om ervoor te zorgen dat de mensen
die nu op een wachtlijst staan en die niet langer meer kunnen wachten, geholpen worden, op deze plek of op een
andere plek.
Staatssecretaris Blokhuis:
Dat is een terechte vraag. Wat we daar nú aan doen is dat
we de behandelcapaciteit die we hebben — er zijn behandelaren beschikbaar — ook benutten. Dat is lange tijd niet
voldoende gedaan. Daarom hebben we dat transfermechanisme ingericht, dat neerkomt op het volgende. Stel een
grote behandelaar, zoals PsyQ of Parnassia Groep, zegt het
volgende: wij hebben mensen op de wachtlijst, wij hebben
een intake met ze gehad en dat leidt tot een lange wachtlijst
voordat ze behandeld kunnen worden. Die behandelaar
moet dit dan op de agenda zetten van de transfertafel —
dat klinkt heel jargonachtig, maar dat is gewoon een tafel
waar andere aanbieders zitten — en vragen: ik heb iemand
die nu hulp nodig heeft, wie heeft er plek? Dat leidt in heel
veel gevallen tot het toekennen van een plek aan iemand
met de hulp die nodig is. Het zou in zo'n systeem, dat we
nu dus in het hele land krijgen, kunnen gebeuren dat mensen dan niet behandeld kunnen worden, omdat er geen
behandelaar is. Dat is een veel dieper, onderliggend probleem: de personeelstekorten in de zorg. Daar zijn we
zorgbreed mee aan het werk. Ik kan nog herhalen — maar
dat hoef ik niet uitgebreid te doen — dat de financieringssystematiek die we volgend jaar invoeren, ook een
belangrijke bijdrage kan leveren. Maar hier en nu is het
antwoord: de transfersystematiek.
De voorzitter:
Mevrouw Van den Berg, CDA. Of nog even mevrouw Westerveld? Ja. Tot slot.
Mevrouw Westerveld (GroenLinks):
Mijn tweede vraag, voorzitter. Ik begrijp wat de staatssecretaris zegt en ook wat er in gang wordt gezet. Tegelijkertijd
hebben we het hier natuurlijk wel over een aantal mensen
die niet kunnen wachten. Die hebben al heel vaak op
wachtlijsten gestaan. Ik heb ook naar aanleiding van dit
artikel weer verhalen gekregen van mensen die ook iets
soortgelijks hebben meegemaakt, op deze plek of op een
andere plek. Dat is natuurlijk wel de kernvraag: wat gaan
we nú doen voor mensen die soms al maanden op wachtlijsten staan en soms geen nee meer kunnen horen, omdat
ze al zo vaak teleurgesteld zijn? Ik snap dus wat de staatssecretaris zegt en wat hij in gang gaat zetten, maar de vraag
is natuurlijk wel wat we al morgen voor déze mensen gaan
doen.

ook. Als er geen behandelcapaciteit is, dan kan het helaas
niet Dat is afschuwelijk en daarom moet je ook een alternatief zien te vinden in bijvoorbeeld overbruggingszorg, zodat
mensen in gesprek kunnen gaan met ervaringsdeskundigen.
Maar ze zullen die mensen dus met stip op nummer één
zetten. Ik wil u plechtig beloven dat ik dat morgen zeer
nadrukkelijk onder de aandacht ga brengen van de
belangrijke partijen in de ggz.
De voorzitter:
Mevrouw Van den Berg, CDA.
Mevrouw Van den Berg (CDA):
Het CDA spreekt er nu al een paar jaren met deze staatssecretaris over dat er te weinig plekken zijn voor juist die
zware complexe zorg. De staatssecretaris spreekt over een
transfertafel. Een paar maanden geleden — ik meen in
januari — hebben wij daarover nog een debat met elkaar
gehad. Daaruit bleek dat er misschien honderden mensen
via de transfertafel verder komen, maar dat er duizenden
mensen met deze behoefte zijn. De staatssecretaris zegt
dat hij met de partijen in gesprek gaat. Kunnen wij begin
september een brief van hem krijgen waarin hij aangeeft
hoe er nu echt concrete, betere stappen worden gezet om
dit op te lossen voor deze grote groep?
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik ga na de zomer inderdaad een brief schrijven aan de
Kamer, over dit aspect maar bijvoorbeeld ook over een
ander aspect dat mevrouw Van den Berg al eerder aan de
orde heeft gesteld, en dat als het ware haar geesteskindje
is: de doorzettingsmacht. Ook schrijf ik in die brief graag
over andere zaken die een bijdrage kunnen leveren aan het
tegengaan van wachtlijsten. Voordat het fout in de annalen
staat, merk ik op dat ik dat gesprek niet morgen maar
overmorgen heb. Anders ben ik aan het liegen.
De voorzitter:
Correct. Meneer Van der Staaij.
De heer Van der Staaij (SGP):
Voorzitter. Terecht zijn er veel gefronste wenkbrauwen als
je dat verhaal in de NRC leest. Aan de andere kant werd er
vanuit de Parnassia Groep gezegd: het is niet puur en alleen
een kwestie van financiële prikkels; het gaat er ook om dat
wij inhoudelijk soms bepaalde veranderingen willen
bewerkstelligen met een meer innovatieve aanpak. Hoe
reageert de staatssecretaris op dat punt? Welke mogelijkheden zijn daar reëel voor?

Staatssecretaris Blokhuis:
Wat ik morgen ga doen? Ik heb morgen een overleg met
de belangrijke partijen uit de ggz. In dat gesprek zal ik
refereren aan deze vragen en de urgentie nogmaals onder
hun aandacht brengen. De grote aanbieders zeggen tegen
mij: mensen die hoognodig hulp nodig hebben, gaan we
via de — ik durf het woord bijna niet uit te spreken, want
het is zo jargonachtig — transfersystematiek met stip op
nummer één zetten om te behandelen. Zij zien die urgentie

Staatssecretaris Blokhuis:
Ik heb geprobeerd om daar iets over te zeggen in het eerste
antwoord op mevrouw Van den Hil. Die zorginhoudelijke
wijzigingen van Parnassia — dat is een van de trendsetters
in ggz-land Nederland — ondersteunen wij qua denkrichting. Dan gaat het over een paar dingen. Bijvoorbeeld: kun
je sommige mensen met sommige klachten in plaats van
individueel in een groep behandelen? Als dat zorginhoudelijk eenzelfde goed resultaat heeft, kunnen we natuurlijk
meer mensen tegelijk behandelen en wachtlijsten wegwer-

Tweede Kamer

6 juli 2021
TK 97

Vragenuur: Vragen Van den Hil

97-2-4

ken. Dat zou erg helpen in dat gevecht tegen die wachtlijsten. Parnassia wil ook veel meer met e-health gaan werken,
bijvoorbeeld met virtualrealitybrillen om mensen te
behandelen voor pleinvrees et cetera. De e-healthkant wordt
dus ook benadrukt. Tot slot is het minstens zo belangrijk
om ook een keer te stoppen met behandelen. Dat moet je
alleen niet doen door mensen er grof uit te schoppen. Je
moet dan zeggen: wij denken dat de behandeling zoals we
die nu hebben, nu geen toegevoegde waarde meer heeft;
wij denken bijvoorbeeld dat begeleiding in de gemeente
een logische vervolgstap is. Of er wordt met elkaar geconstateerd dat iemand hersteld is. We moeten met elkaar
onder ogen zien dat het blijven doorbehandelen in veel
gevallen niet goed is: niet goed voor de patiënt en niet goed
voor de mensen die op de wachtlijst staan. Daarin investeert
Parnassia ook. Instroom is belangrijk, maar uitstroom is
ook belangrijk. Anders blijft het hele systeem verstopt zitten.
Dat zijn drie voorbeelden van waar Parnassia zorginhoudelijk mee bezig is. Die lijn ondersteunen we van harte, maar
ik distantieer me van het tempo waarin ze dat vorig jaar
deden en de woorden die daaraan gekoppeld werden.

zoals bij Parnassia gebeurd is, de behandelaar aan de bel
durven te trekken. Ik bedoel: we hebben elkaar daarin nodig.
Het is een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. Als
dit zich aandient en ik dit zie, mag u mij er inderdaad op
aanspreken dat ik dan intervenieer en in dit geval samen
met de IGJ daar de nodige stappen ga zetten.
De voorzitter:
Dank u wel. Ik dank de staatssecretaris. We gaan even
schoonmaken en dan geef ik zo het woord aan mevrouw
Palland van het CDA.

De heer Van der Staaij (SGP):
Ik kan goed volgen wat de staatssecretaris zegt. Het lijkt me
van belang om in de brief ook nog terug te komen op die
mogelijkheden voor een andere aanpak, omdat je nu merkt
dat alles op een gegeven moment eigenlijk begrepen wordt
als financiële kunstgrepen om de zaak op orde te krijgen.
Ik denk dat de situatie er heel erg bij gebaat is als we dat
meer uit elkaar trekken, zodat het los van financiële
omstandigheden ook moet gaan over: hoe kunnen we
betere zorg en snellere zorg bieden?
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik ben het heel erg eens met de heer Van der Staaij. Tegelijkertijd vind ik ook dat we er met elkaar heel scherp op
moeten blijven dat aanbieders niet ook om financieel
gedreven motieven bepaalde dingen doen die ten koste
gaan van de zorg voor patiënten.
Mevrouw Kuiken (PvdA):
De staatssecretaris meent toch niet dat dit Parnassia de
enige instelling is waar dit gebeurt? We horen immers tal
van verhalen uit verschillende organisaties waar dit gewoon
plaatsvindt, omdat langdurige en complexe behandelingen
nou eenmaal slecht betaald worden en tarieven ook niet
voldoen. Dit zal dus niet alleen bij Parnassia het geval zijn.
Erkent de staatssecretaris dat?
Staatssecretaris Blokhuis:
Ik leid niet uit de vraag van mevrouw Kuiken af dat zij mij
verwijt dat ik beweer dat Parnassia de enige is die dat doet.
Tegelijkertijd kan ik dat ook niet staven. Ik weet niet of
andere aanbieders dat doen. Van Parnassia is dat nu bekend
door het verhaal in de NRC. In hoeverre dat verder gebeurt,
weet ik werkelijk niet. We hebben natuurlijk de inspectie,
die ook risicogestuurd bezoeken brengt bij aanbieders en
dit dan aan het licht moet brengen. Verder kan ik dit bijvoorbeeld niet aan de neus van aanbieders zien. We moeten
daar met z'n allen dus alert op zijn en het gesprek daarover
voeren. Als zo'n praktijk zich voordoet bij een aanbieder,
hoop ik ook dat mensen die daar afhankelijk van zijn of,

Tweede Kamer

Vragenuur: Vragen Van den Hil

6 juli 2021
TK 97

97-2-5