Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

34 534

Voorstel van wet van de leden Klaver, Asscher,
Beckerman, Jetten, Dik-Faber, Yesilgöz-Zegerius,
Agnes Mulder en Geleijnse houdende een kader
voor het ontwikkelen van beleid gericht op
onomkeerbaar en stapsgewijs terugdringen van
de Nederlandse emissies van broeikasgassen
teneinde wereldwijde opwarming van de aarde
en de verandering van het klimaat te beperken
(Klimaatwet)

Nr. 51

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID VAN RAAN C.S. TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 24
Ontvangen 19 december 2018
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
Artikel 2, tweede lid, wordt als volgt gewijzigd:
1. De zinsnede «streven Onze Ministers die het aangaat naar een»
wordt vervangen door «is de».
2. De zinsnede «van 49%» wordt vervangen door «65%».
3. Na «in 2030 en» wordt ingevoegd «streven Onze Ministers die het
aangaat naar».
Toelichting
Dit amendement stelt een harde resultaatsverplichting van 65%
COi-reductie in 2030 ten opzichte van 19901. Dit is een tussendoel naar
100% CO2-reductie in 2040 en dient om de temperatuurstijging tot
maximaal anderhalve graad te beperken. In dit scenario wordt op korte
termijn (tot 2030) verhoudingsgewijs meer CO2 gereduceerd dan op
langere termijn (tot 2040).
«Klimaatverandering op lange termijn is niet afhankelijk van emissies
op een specifiek moment, maar van cumulatieve emissies over een
langere periode», stelt de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR)2. «Dat betekent dat het zinvol is om maatregelen eerder dan
later te nemen, vooral als er sprake is van een lange doorlooptijd in de
effectiviteit van de maatregelen» Het hof stelt dat «naarmate er later
1

2

kst-34534-51
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Greenpeace International, Global Wind Energy Council & Solar Power Europe (2015) Energy
Revolution
Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (2016) Klimaatbeleid voor de langer termijn.
Van vrijblijvend naar verankerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 34 534, nr. 51

1

wordt ingezet op CO2-reductie neemt het carbonbudget sneller af en
moeten op dat latere tijdstip aanzienlijk verdergaande maatregelen
worden genomen om het gewenste niveau te bereiken».3 Wachten met
reductie is dus allerminst kosteffectief. Tegelijk nemen de klimaatrisico’s
daardoor onnodig toe (e.g. overstromingen, stijging van het aantal
infectieziekten, verlies van biodiversiteit, verstoring van de drinkwatervoorziening en financiële instabiliteit) met hogere kosten tot gevolg.4 5 De
Verenigde Naties waarschuwt dat het na 2030 zelfs niet meer mogelijk is
om de opwarming van de aarde nog onder de twee graden te houden. Zij
spreken van de noodzaak van «ongekende en urgente actie»
Dit amendement geeft tevens invulling aan het rechtvaardigheidsprincipe zoals internationaal is overeengekomen (artikel 4 van het
Parijs-akkoord), namelijk dat rijke, geïndustrialiseerde het voortouw zullen
nemen in het zo snel mogelijk realiseren van zo veel mogelijk
CO2-reductie.
Van Raan
Ouwehand
Wassenberg
Teunissen
Akerboom

3

Uitspraak Gerechtshof Den Haag in Klimaatzaak Urgenda (9-10-2018, zaaknummer
200.178.245/01)
Uitspraak Gerechtshof Den Haag in Klimaatzaak Urgenda (9-10-2018, zaaknummer
200.178.245/01)
5
De Nederlandse Bank (2016) De Nederlandse Bank (2016) Tijd voor transitie
4

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 34 534, nr. 51

2