Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

28 325

Bouwregelgeving

Nr. 163

VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG
Vastgesteld 8 maart 2017
De algemene commissie voor Wonen en Rijksdienst heeft op 14 februari
2017 overleg gevoerd met de heer Plasterk, Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, over:
– de brief van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties d.d. 1 februari 2017 met de antwoorden op vragen
van de commissie over de Wijziging Bouwbesluit 2012
(Kamerstuk 32 757, nr. 139);
– de brief van de Minister voor Wonen en Rijksdienst d.d.
23 december 2016 inzake de stand van zaken Fonds Duurzaam
Funderingsherstel en de oprichting Stichting Fonds Duurzaam
Funderingsherstel (Kamerstuk 34 645, nr. 1);
– de brief van de Minister van Veiligheid en Justitie d.d.
22 december 2016 inzake met een afschrift van de brief aan
de Onderzoeksraad Voor Veiligheid inzake aanbevelingen
rapport «Hijsongeval Alphen aan de Rijn»;
– de brief van de Minister voor Wonen en Rijksdienst d.d.
19 december 2016 inzake de voortgang van aanbevelingen op
het rapport van de Onderzoeksraad Voor Veiligheid over
koolmonoxide (Kamerstuk 28 325, nr. 162);
– de brief van de Minister voor Wonen en Rijksdienst d.d.
14 november 2016 inzake het verkennend onderzoek: Toepassing bouwregelgeving bij beoordeling van bestaande bruggen
door gemeenten (Kamerstuk 28 325, nr. 161);
– de brief van de Minister van Veiligheid en Justitie d.d.
11 november 2016 inzake het rapport Economische gevolgen
Flora- en faunawet (Kamerstuk 29 446, nr. 95).
Van dit overleg brengt de commissie bijgaand geredigeerd woordelijk
verslag uit.
De voorzitter van de commissie,
Geurts
De griffier van de commissie,
Van der Leeden

kst-28325-163
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2017

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

1

Voorzitter: Geurts
Griffier: Van der Leeden
Aanwezig zijn vier leden der Kamer, te weten: Geurts, Van Helvert, Van der
Linde en Albert de Vries,
en de heer Plasterk, Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Aanvang 16.31 uur.
De voorzitter:
We hebben een gast in ons midden. De heer Van Helvert is geen lid van
deze commissie. Staan de collega’s toe dat hij spreekt namens de
CDA-fractie?
De heer Van der Linde (VVD):
Als hij trakteert.
De voorzitter:
«Zonder last en ruggespraak» heb ik weleens begrepen, maar zeg tegen
de heer Van Helvert nooit dat hij iets moet doen met trakteren, want dan
weet u niet wat u overkomt. Hij voert dingen vrij letterlijk uit. Ik heet hem
in elk geval van harte welkom.
De heer Van Helvert (CDA):
Een punt van orde. Straks is er de Limburgborrel op het Plein, georganiseerd door de gouverneur. Ik weet zeker dat de commissieleden en de
Minister van harte welkom zijn.
De voorzitter:
Bij dezen is de uitnodiging gedaan. Ik had de leden al gewaarschuwd voor
wat er gebeurt als je de heer Van Helvert uitdaagt om iets te doen.
Ik heet ook de Minister welkom. We gaan nu over tot de eerste termijn van
de Kamer. Ik stel vijf minuten spreektijd per fractie voor.
De heer Van der Linde (VVD):
Voorzitter. Eigendom komt met verantwoordelijkheden en zorgen. Wie een
huis koopt, loopt risico’s. De palen onder je huis blijken van goedkoop
Nederlands grenen en rotten langzaam weg, je cv-installatie, aangelegd
door een professional, blijkt koolmonoxide te lekken of een passerende
aannemer laat vanaf een ponton een hele brug op je huis vallen.
Sommige risico’s zijn simpelweg niet te bedenken of te voorkomen,
terwijl je andere zonder al te veel overheidsbemoeienis kunt ondervangen. Niemand is daartegen. We bespreken vandaag een aantal risico’s
die we op die manier kunnen ondervangen.
Ik begin met paalrot. Het helpt als je vroegtijdig kunt signaleren dat er
mogelijk een probleem is. De grondwaterstand kan worden aangepast. In
Wageningen wordt interessant onderzoek gedaan naar manieren om
paalrot te voorkomen. In veel gevallen komt dat echter te laat en is herstel
de beste oplossing. Maar wat gebeurt er als je in een rijtje met twintig
koopwoningen woont en je buurman heeft geen geld? Ik heb weleens een
enorme scheur in een blokje woningen gezien, omdat één woning niet
meedeed met de renovatie. De VVD heeft jarenlang geknokt voor een
goede aanpak van paalrot. Dat heeft geleid tot gericht onderzoek, pilots in
Rotterdam en Zaanstad en overleg met de financiële sector. Met een
relatief klein fonds kunnen we nu financieringsproblemen bij bloksgewijze
renovatie aanpakken. Ik ben blij met de oprichting van de Stichting Fonds
Duurzaam Funderingsherstel. Toch heb ik hierover nog enkele vragen. We
kunnen 2.000 leningen verstrekken. In het ideale scenario functioneert de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

2

stichting als revolving fund. Ik hoor die term net iets te vaak in de Kamer.
Hoe lang duurt zo’n revolving fund? Wanneer komt het geld terug? En is
het dan genoeg? Heeft de Minister een beeld van het percentage
woningeigenaren dat is aangewezen op een lening uit het fonds? Hoeveel
procent kan het zelf regelen?
Ik heb nog een vraag over de statuten. De bestuurders worden benoemd,
gehoord hebbende de gemeente en de financiële sector. De raad van
toezicht wordt rechtstreeks door de Minister, de gemeente en de financiële
sector benoemd. Waarom wordt de raad van toezicht niet gewoon
benoemd, waarna hij de vrije hand krijgt?
Ik kom op koolmonoxide. De Onderzoeksraad Voor Veiligheid (OVV) heeft
vorig jaar onderzoek gedaan naar koolmonoxidevergiftiging. De Minister
neemt het belangrijkste advies van de raad over. Cv-installateurs worden
gecertificeerd en de aanleg van installaties wordt een gereserveerde
activiteit. De VVD steunt die maatregel. Als je veel geld betaalt voor je
verwarmingsinstallatie, wil je zeker weten dat je monteur een vakman is.
De overheid heeft daarin een zekere rol. Maar laten we ons vooral
realiseren dat dit niet moet leiden tot een kartel van cv-monteurs. Er gaat
bij de aanleg van cv-installaties veel mis, vooral door beunhazen.
Koolmonoxidevergiftiging ontstaat echter ook door stupiditeiten, zoals
koken in een caravan, barbecueën binnenshuis of, zoals recentelijk in
Duitsland, een aggregaat in een afgesloten ruimte. Daar kan geen
gediplomeerde cv-monteur tegenop. Tegelijkertijd is het prijskaartje
aanzienlijk. Certificering leidt hoe dan ook tot kartelvorming. Wat doen we
als de tarieven de komende vijf jaar onevenredig stijgen? Dit soort
maatregelen gaan we natuurlijk niet terugdraaien. Ik wil zeker weten dat
de regeling niet leidt tot een onneembaar bastion van cv-monteurs.
Ik kom ten slotte op het onderwerp bruggen. Ik heb de brief van de
Minister gelezen als een formaliteit. We hebben twee NEN-normen, maar
die pakken niet automatisch logisch uit voor bruggen binnen de
bebouwde kom. De Minister zal dus geen overhaaste maatregelen nemen.
Het college van B en W van Rotterdam ziet dat anders. Hoe moet ik de
alarmkreet van wethouder Eerdmans uit Rotterdam duiden? Is de
Moerdijkbrug inderdaad het ijkpunt om tientallen miljoenen uit te geven
aan het pareltje van Rotterdam, de Erasmusbrug, of aan de stoere
Willemsbrug? Ik wil daarop graag een reactie van de Minister.
De heer Albert de Vries (PvdA):
Voorzitter. Koolmonoxide is een sluipmoordenaar. Nog jaarlijks vallen er
dodelijke slachtoffers. De Partij van de Arbeid vindt de conclusie van de
Onderzoeksraad Voor Veiligheid echt alarmerend. Zelfs bij nieuwe
installaties die door gerenommeerde bedrijven zijn aangebracht, doen
zich problemen voor met koolmonoxide, vaak met desastreuze gevolgen.
Het kabinet heeft meer dan een jaar nodig gehad om tot een brief met
maatregelen te komen. Het lange wachten wordt beloond. De Minister
stelt de maatregelen voor die nodig zijn: werkzaamheden aan gasverbrandingstoestellen en de bijbehorende luchttoevoer en rookgasafvoer mogen
in de toekomt alleen nog worden verricht door erkende bedrijven en
gecertificeerde installateurs. Over de door de Minister gekozen route zijn
wij minder enthousiast. Hij wil eerst een wet maken, waarna hij de criteria
wil vastleggen in een AMvB. Vervolgens wil hij wachten totdat de markt
met voorstellen komt voor erkenningsregelingen. Die regelingen wil hij
eerst toetsen aan de vastgestelde criteria, alvorens ze kunnen worden
toegepast. De Minister verwacht dat die verplichting niet voor 2019 kan
ingaan. De ervaring leert dat er maar iets hoeft te gebeuren of zo’n
procedure kost nog meer tijd; tijd waarbinnen toch weer nieuwe slachtoffers kunnen vallen. Waarom kiest de Minister niet voor een snellere
route?
Voor het failsafe maken van toestellen spreekt de Minister van VWS met
fabrikanten om via het vrijwillige spoor koolmonoxidesensoren in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

3

toestellen op te nemen en aansluitingen te maken die automatisch afslaan
bij het vrijkomen van koolmonoxide. Verplicht stellen kan alleen in
Europees verband, maar gaat ook weer jaren duren. Kan vooruitlopend
daarop al wel verplicht gesteld worden dat installateurs melden of de
installatie die zij aanleggen, failsafe is en van een sensor is voorzien?
De rapportage van de NVWA over de betrouwbaarheid van koolmonoxidemelders komt binnenkort en we weten nu al dat veel van die meters
niet goed werken of niet goed worden aangebracht. Ook hier geldt dat de
introductie van een verplicht Europees keurmerk lang gaat duren. Kan de
Minister verplicht stellen dat op de verpakking wordt vermeld of de
melder wel of niet aan de geldende kwaliteitsnormen voldoet? Kan hij ook
verplichten dat er een duidelijke instructie voor het aanbrengen wordt
bijgevoegd? De Partij van de Arbeid wil geen risico lopen dat er
gedurende alle tijd dat er gestudeerd wordt, nieuwe slachtoffers vallen.
Koolmonoxide blijft een sluipmoordenaar die elke dag nieuwe slachtoffers
kan maken. Maatregelen zijn naar onze mening op korte termijn nodig.
Het is ook goed om te werken aan bewustwording. Daarom steunen wij
de aangekondigde publiekscampagne. Onze vraag is alleen nog: wanneer
kunnen we die verwachten?
Ook bij elektrische installaties wordt regelmatig onoordeelkundige aanleg
geconstateerd. Per 1 juli 2017 worden nieuwe Europese brandclassificatienormen voor elektrokabels in gebouwen van kracht. Op basis daarvan
kunnen eisen worden gesteld waarmee smelten en brand kunnen worden
voorkomen. Als er dan toch brand ontstaat, dan komen er geen giftige
gassen en halogenen meer vrij en wordt de rookontwikkeling beperkt.
Kabels die niet aan de geharmoniseerde normen voldoen, mogen vanaf
1 juli niet meer in de handel worden gebracht. Wij bepleiten dat zo snel
mogelijk daarna het Bouwbesluit wordt aangepast, zodat kabels die niet
aan de nieuwe norm voldoen, ook niet meer mogen worden toegepast. Is
de Minister daartoe bereid? De Partij van de Arbeid vindt dit van belang,
omdat 90% van alle branden ontstaat in elektrische installaties en omdat
het vrijkomen van giftige gassen en rook van de kabels een van de
grootste veiligheids- en gezondheidsrisico’s is.
Er wordt geconstateerd dat er door particulieren weinig ontheffingen
worden aangevraagd voor de flora- en faunawetgeving. Dat kan te maken
hebben met het feit dat particulieren niet weten dat zij ontheffingen
moeten aanvragen, maar de Partij van de Arbeid vindt dat natuurbescherming ook in de bouw moet worden nageleefd, en liever preventief
dan met grote kosten of ernstige vertraging van projecten. In de
Omgevingswet is vastgelegd dat er regionaal veel meer dan vroeger
algemeen onderzoek zal worden gedaan naar de noodzaak voor beschermende maatregelen. Worden die onderzoeken inmiddels al op redelijke
schaal uitgevoerd? In de bouw kunnen, zo blijkt uit voorbeelden, ook tal
van preventieve maatregelen genomen worden om ervoor te zorgen dat
beschermde soorten niet verdreven worden, maar juist een biotoop
kunnen vinden waar zij gedijen. Is de Minister bereid om met de
bouwsector te spreken over het op bredere schaal toepassen van deze
preventieve maatregelen? En is de Minister, als hij dan toch al met de
bouwsector om de tafel zit, bereid om ook te spreken over het preventief
weren van plaagdieren? Bij het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen is
veel kennis aanwezig die aangewend kan worden om ervoor te zorgen dat
plaagdieren – ratten, muizen, wespen, zilvervisjes, kakkerlakken
enzovoorts, al die beestjes die hinder veroorzaken – buiten gehouden
kunnen worden. De Partij van de Arbeid vindt preventief weren beter dan
met gif bestrijden. Wellicht dat de Minister van dat gesprek zo geïnspireerd raakt dat hij het Rijksvastgoedbedrijf opdracht geeft om een
pilotproject op te starten voor het weren van plaagdieren uit rijksgebouwen. Wij zouden dat toejuichen.
Tot slot willen wij de Minister bedanken voor de voortvarende wijze
waarop hij uitvoering heeft gegeven – al was het de vorige Minister – aan

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

4

twee PvdA-moties die opriepen tot het vormen van een fonds voor
funderingsherstel, een fonds dat het ook mensen met een krappe beurs
mogelijk maakt om straks deel te nemen aan noodzakelijke saneringsplannen.
De voorzitter:
Dank u wel, mijnheer De Vries. Precies binnen de vijf minuten. Dat is op
zichzelf al knap. Het woord is aan de heer Van Helvert.
De heer Van Helvert (CDA):
Voorzitter. Ik dank de vergadering dat ik de heer Ronnes mag vervangen,
die hier helaas niet aanwezig kan zijn. Mijn collega’s hebben al gesproken
over de gevaren van koolmonoxide bij cv-ketels. Bij die zorgen sluit het
CDA zich aan. Ik wil nog een aanvullende vraag stellen over de ingewikkeldheid van hoe het er straks uit gaat zien. Hoe kan de Minister ervoor
zorgen dat het hele systeem wel simpel blijft en wat is de rol van de
brandweer in dezen? Tot nu toe had de brandweer namelijk een rol op het
gebied van de bewustwording. Blijft dat zo of wordt dat afgeschaald of
gaat het anders gebeuren?
Op de agenda staat ook het rapport Economische gevolgen Flora- en
faunawet, afkomstig van Ecorys. Dit gaat over de economische effecten
van de Flora- en faunawet op bouwprojecten. In het onderzoek wordt
onderscheid gemaakt tussen professionele partijen en particuliere
woningeigenaren. Onder welke van deze twee vallen de boeren en
tuinders eigenlijk? Er zitten voor boeren en tuinders behoorlijk nadelige
gevolgen aan de Flora- en faunawet. Als bijvoorbeeld bestemmingsplannen gewijzigd moeten worden, moeten ondernemers de onderzoeken
daarvoor steeds vaker zelf uit laten voeren. Dat loopt behoorlijk in de
papieren. Vertragingen en procedures komen dan ook op hun weg. Het
CDA zou graag een oplossing aanbieden. Maak de data openbaar
beschikbaar, zodat niet telkens dezelfde onderzoeken opnieuw uitgevoerd
hoeven te worden. Geef dergelijke rapporten een langere houdbaarheidsdatum en geef veel preciezer aan wat er gezocht wordt en hoe diepgaand
het onderzoek moet zijn. Hoe staat de Minister tegenover deze oplossing?
De VVD sprak al even over de NEN-normen voor bruggen en tunnels. Het
CDA maakt zich daar ook zorgen over. We denken niet dat het kwade wil is
van de gemeentes, helemaal niet zelfs, maar is de methode van meten of
bruggen, tunnels en andere kunstwerken nog veilig genoeg zijn, nog wel
goed? Het rapport geeft aan dat verder onderzoek in de vorm van
verkeersmetingen nodig is om te kunnen beoordelen of verdere reducties
verantwoord zijn. Wat vindt de Minister daarvan? Ook hiervoor wil het
CDA een oplossing aanbieden. Ik heb die oplossing ook weleens
opgebracht in een MIRT-overleg toen we het hadden over het onderhoud
van tunnels en bruggen. Ik doel op smart maintenance. Dat houdt in dat
bruggen en tunnels voorzien worden van computergestuurde meetapparatuur, waardoor onderhoud veel gerichter en effectiever gedaan kan
worden. Onderhoud komt dan niet meer te vroeg waardoor er onnodig
geld wordt uitgegeven, maar ook niet te laat, zoals bijvoorbeeld bij de
Merwedebrug het geval is. Op deze manier ben je exact op tijd. Heel veel
infrastructuur is in de tweede helft van de vorige eeuw aangelegd. Dat
geldt natuurlijk ook voor gemeenten. De komende tien jaar krijgen we wat
dat betreft de onderhoudskosten voor de kiezen. Technologie kan ons
helpen dat preciezer te doen. Die technologie hoeft niet eens zo duur te
zijn. Uit praktijkcases blijkt dat besparingen tot wel 50% mogelijk zijn. In
het WCM Fieldlab CAMINO bij de Universiteit Twente werken diverse
eigenaren van infrastructuur, zoals het waterschap Vechtstromen,
Strukton Rail, NedTrain, Liander, de provincie Overijssel en Schiphol, aan
de verdere ontwikkeling van de smart maintenance. Zou de Minister in
2017 ook willen deelnemen aan die experimenten, en de kennis en kunde
willen delen met de rest van Nederland?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

5

Ik kom op de gebouwgebonden wkk (warmtekrachtkoppeling). Daarbij
moet je denken aan de verwarming van bijvoorbeeld portiekflats met een
wkk-installatie. Dat is een milieuvriendelijke collectieve voorziening.
Gebouwgebonden wkk-installaties kennen veel voordelen, zoals lager
gasverbruik, hoger rendement, hoge elektriciteitsproductie en een lage
CO2-uitstoot. De huidige werkwijze zorgt echter wel voor problemen. Het
gaat niet alleen om een correcte berekening van de energie-index. Het
heeft ook gevolgen voor het berekenen van de huurprijs van woningen
die deel uitmaken van de collectieve voorziening, indien de huurprijzen en
de puntentelling zijn gebaseerd op het woningwaarderingsstelsel (WWS).
Het Bureau CRG is de instantie in Nederland die kwaliteitsverklaringen
opstelt en afgeeft. Dit bureau kent de gebouwgebonden wkk nog niet. Het
wordt niet herkend door het computerprogramma en de software van het
bureau, terwijl het wel een heel zinvolle investering is, ook om de
klimaatdoelen te halen. Is de Minister bereid om te komen tot een
herijking van de parameters van de gebouwgebonden wkk en een
aanpassing van de verwerking in parameters in de software? Als de
gebouwgebonden wkk goed wordt toegepast dan leidt dat inderdaad tot
de voordelen die ik net noemde. Dat draagt ook bij aan het halen van de
doelstellingen zolang we gas hebben, en dat duurt toch nog wel even.
Tot slot zou ik nog willen zeggen dat door alle goede bedoelingen rond
initiatieven van zonne-energie, windenergie en andere zaken bij veel
consumenten de indruk kan ontstaan dat wij volgend jaar of het jaar
daarna geen gas meer nodig zouden hebben. Ook de discussie over
Groningen draagt bij aan dat idee. Maar dat is natuurlijk niet het geval. Je
ziet dat juist initiatieven die zorgen dat je zuiniger omgaat met gas,
hiermee te kampen hebben, omdat mensen denken dat het niet meer
nodig is. Dat lijkt me geen reëel beeld voor de consument. Herkent de
Minister dat verkeerd geschetste beeld? Is de Minister bereid om uit te
spreken dat het in de komende tientallen jaren in Nederland echt nog
nodig is om gebruik te maken van gas?
De voorzitter:
De Minister heeft aangegeven meteen te kunnen antwoorden in eerste
termijn. Ik geef hem graag het woord.
Minister Plasterk:
Mijnheer de voorzitter. Ik begin me als bioloog eindelijk weer een beetje
thuis te voelen in het Haagse, nu ik mag spreken over paalrot, vleermuizen en zelfs koolmonoxide. Ik moet zeggen: ik was thuis in de dioxides
en peroxides, maar in de wereld van de monoxides heb ik me dit weekend
nader ingelezen. Ik kom daar zo uitgebreid op terug.
Ik stel me voor om de beantwoording als volgt in te delen. Ik zal er drie
onderwerpen uitlichten, waarover meerdere sprekers iets hebben gezegd:
ten eerste paalrot en de fundering, ten tweede koolmonoxide – dat is
volgens mij de belangrijkste bron van vergiftiging in de westerse wereld;
dat is dus echt een serieuze kwestie en het is goed dat daar iets aan
gedaan wordt – en ten derde de kwestie van de bruggen, waarover recent
nog wat dingen in de publiciteit zijn gemeld, dus misschien is dit een
goede gelegenheid om hier wat licht over te laten schijnen. Daarna zal ik
de resterende vragen in de volgorde van de sprekers langslopen.
Ik begin met de paalrot. Dat thema is door mijn voorganger opgepakt
door het instellen van een fonds. Er is een bloksgewijze benadering; dat is
een beetje een inkoppertje, maar dat schuw ik niet. Voortaan zal het de
Plasterksgewijze benadering zijn in plaats van de Bloksgewijze
benadering, een directe voortzetting van de aanpak waar mijn voorganger
voor heeft gekozen. Dit is eigenlijk te flauw voor woorden. Mag dat uit het
verslag? Nee, hè? Zo werkt het hier niet.
De heer Van der Linde heeft een vraag gesteld over de benoeming. De
Minister benoemt alleen de voorzitter van de raad van toezicht. De overige

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

6

leden van de raad van toezicht worden benoemd door de raad van
toezicht. Ook het bestuur wordt benoemd door de raad van toezicht. Gelet
op de rijksbijdrage, is ervoor gekozen om de voorzitter van de raad van
toezicht wel door de Minister te laten benoemen. Ik ben hiermee bezig.
Eind februari, in de komende weken dus, komt dit naar de Kamer.
Hoelang duurt het revolving fund? Is dat genoeg? Hoeveel procent van de
wooneigenaren is daarop aangewezen? Ik zal even de omvang aangeven.
Het fonds gaat uit van het verstrekken van 2.000 leningen gedurende de
eerste vier jaar. Daarvoor is financiering aangetrokken. De ontvangen
aflossingen op die leningen kunnen weer deels worden ingezet voor het
uitzetten van nieuwe leningen. Ook kan dan weer nieuwe externe
financiering worden aangetrokken. In juli 2014 is in opdracht van het
ministerie een onderzoek van de DSP-groep verschenen waarin wordt
ingegaan op de omvang van de urgente problematiek. Daaruit bleek dat
de bloksgewijze aanpassing van tussen de 1.100 en 1.400 panden urgent
is. Dat wil zeggen dat die aanpassing tussen nu en vijf jaar moet plaatsvinden. Dat moet dus ook passen. Het fonds is primair bedoeld voor
eigenaren die op de reguliere hypotheekmarkt niet in aanmerking komen
voor een aanvullende lening. Naar verwachting heeft 23% van de
eigenaren onvoldoende inkomen. Het aantal wooneigenaren wier woning
onder water staat, in figuurlijke zin, bedroeg in 2015 naar schatting 69%.
De heer Van der Linde (VVD):
Even zodat ik het goed begrijp: de Minister zegt vier jaar, maar ik kan me
niet voorstellen dat mensen dat in vier jaar helemaal moeten terugbetalen. Of is dat wel de bedoeling? Dat is een hoop geld.
Minister Plasterk:
Nee, het gaat om hoeveel er uit het fonds wordt besteed en hoelang het
duurt voordat dat bedrag weer terug is in het fonds. Dat hoeft bij een
revolving fund niet per se door terugbetaling te gebeuren, zo lijkt mij.
De heer Van der Linde (VVD):
Ik probeer het even te begrijpen. Je gaat aflossen op een goed moment.
Die lening loopt waarschijnlijk 20, 30 jaar. Een gedeelte komt terug en dat
kun je opnieuw uitzetten. Is 20, 30 jaar een realistische looptijd van zo’n
lening?
Minister Plasterk:
Ja. Er kan dus ook nieuwe externe financiering worden aangetrokken om
het fonds te vullen.
De heer Albert de Vries (PvdA):
Ik ben echt gelukkig met deze oplossing omdat mensen met een kleine
beurs zo toch meegetrokken kunnen worden en de mensen die het wel
kunnen betalen, niet hoeven te wachten. Er is echter nog een andere
categorie, zo heb ik uit betrouwbare bron begrepen. Die bron is
wethouder Olthof van Zaanstad. Er zijn ook eigenaren die in zulke zware
financiële problemen zitten dat ze ook met dit fonds nog niet geholpen
kunnen worden. Dat is een heel kleine groep, maar ik wil de Minister toch
vragen om met de wethouders van een paar van deze gemeenten te
praten om te bezien hoe we ook dit soort mensen nog kunnen helpen. Dat
moet in samenwerking met de gemeenten gebeuren. Er zijn inmiddels een
paar voorbeelden in Zaanstad waarbij het alsnog toch niet lukt.
Minister Plasterk:
Ik zeg toe om dat bij een volgende gelegenheid met de betrokkenen te
bespreken. Ik kan nu niet overzien in hoeverre dat nog onder de portefeuille Wonen valt, want op een gegeven moment komen er ook andere
aspecten bij in beeld, maar ik wil wel in beeld krijgen wat de heer De Vries

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

7

zegt. Ik zeg dus toe dat ik dat zal doen. Tot zover het revolving fund. Dat
was kort, maar het volgende onderwerp is wat uitgebreider.
Dan kom ik op de kwestie van koolmonoxide. Koolmonoxide wordt
onderschat. Grote aantallen mensen, ook in Nederland, kunnen daar
symptomen van krijgen. Het kan zijn dat de omgeving denkt dat iemand
dement aan het worden is, terwijl de aandoening feitelijk het gevolg is van
een geleidelijke vergiftiging. Er zijn ook mensen die daar uiteindelijk aan
overlijden. Het is een sluipmoordenaar, want je ziet het niet, je ruikt het
niet en je bent je er niet van bewust. Dat besef is nu inderdaad goed in
beeld gekomen. Dat heeft er ook toe geleid dat mijn voorganger heeft
toegezegd om met wetgeving op dit terrein te komen. Die brengt met zich
mee dat de installaties die daar aanleiding toe geven, alleen maar mogen
worden aangelegd door personeel dat daar verstand van heeft. Het moet
helder zijn dat die mensen de opleiding hebben genoten die daarvoor
nodig is.
Ik kom hier zo naar aanleiding van een aantal vragen nog op terug, maar
dat is een volle wet. Dat betekent dat wij een wetgevingstraject krijgen.
Dat is in de kern het antwoord op twee vragen. De heer De Vries vroeg ten
eerste of het niet sneller kan. Maar dit is wetgeving. Die moet geconsulteerd worden. Vervolgens gaat het wetsvoorstel naar de Tweede en Eerste
Kamer en daarna moet de wet nog geïmplementeerd worden. Vanaf dat
moment moet er ook gehandhaafd worden. Wij moeten weten of dat ook
kan. Daarom moeten wij ervoor zorgen dat de sector kan voldoen aan de
opleidingseisen die in de wet gesteld worden. Ten tweede is dit ook het
antwoord op de vraag van de heer Van der Linde. Hij vroeg juist
andersom of het niet te snel gaat en of het niet te veel regeldruk oplevert.
De Kamer is erbij. Zij kan bekijken wat er precies in de wet geregeld
wordt. Ik heb de indruk dat de brede consensus is dat het goed is om dit
in de wet te regelen. Ik wil het ook goed doen met de sector. 2019 klinkt
heel ver weg, maar wij zitten nu al in 2017. Dat traject moet op gang
komen. Als dat volgend jaar zijn beslag krijgt, kan het per 1 januari van het
jaar daarna ingaan. Ik heb met de desbetreffende mensen bekeken of wij
dit eventueel nog meer kunnen versnellen, maar wij denken dat het niet
lukt om het een jaar naar voren te halen.
Dat wil niet zeggen – en dat is ook een antwoord op de vraag van de heer
De Vries – dat ik niet met partijen in gesprek zou kunnen gaan om te
vragen of ze zich, vooruitlopend op die wet, al zo veel mogelijk willen
conformeren aan hetgeen wij willen doen. Dat zeg ik dus toe. Laat ik daar
dan ook aan verbinden – anders blijft dat zo hangen – dat ik de Kamer
voor het eind van het jaar rapporteer over de voorlopige stand van zaken.
De voorzitter:
Mijnheer De Vries, u moet vragen stellen via de voorzitter. Dit is een
algemeen overleg.
De heer Albert de Vries (PvdA):
Neem me niet kwalijk. Ik keek wel naar u, maar ik deed het niet helemaal
volgens de regels. Volgens mij zal de Minister bij de branche de bereidwilligheid aantreffen om afspraken te maken.
Minister Plasterk:
Dat verwacht ik ook. Daarom denk ik dat die wet er moet komen. Er zitten
namelijk altijd mensen bij die verkeerde intenties hebben. Maar ik kan
toezeggen dat wij in het najaar laten weten hoe het ermee staat, ook op
basis van stappen die de sector zelf zet. Die toezegging staat.
Dan loop ik even door de specifieke vragen heen. Wat doet dit met de
tarieven? Dat zal ook een punt van aandacht zijn in het wetgevingstraject.
Op zichzelf denk ik dat het, gezien de grote hoeveelheid aanbieders, onder
wie ook veel zzp’ers, een scherpe, concurrerende markt is. Dat wordt
versterkt door het kiezen voor een wettelijk kader waarbinnen meerdere

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

8

regelingen kunnen worden toegelaten. Ik verwacht dus geen onevenredige prijsstijging. Mocht er een niet-toegestane prijsafspraak gemaakt
worden, dan kom je in een heel ander traject. Dan kan de Autoriteit
Consument & Markt ingrijpen met boetes en dwangsommen. Maar
eigenlijk denk ik dat dat allemaal niet aan de orde zal zijn. Maar ik zeg
nogmaals: bij het wetgevingstraject lijkt het mij een heel legitieme vraag
wat dit zal betekenen voor de prijzen.
Op de vraag van de heer De Vries over het tempo heb ik al gereageerd.
Kan er een verplichting op de toestellen worden gelegd? Ook dat was een
vraag van de heer De Vries. Dat is niet helemaal eenvoudig, want de
fabrikanten moeten door middel van de verplichte CE-markering
aangeven dat het product aan de Europese veiligheidsnormen voldoet.
Een verplichting op een verbrandingstoestel en een autostop daarop
kunnen alleen op Europees niveau worden opgelegd, omdat dit anders als
handelsbelemmering wordt gezien. Wat wel zou kunnen, is dat de
installateurs meer voorlichting geven aan de bewoners over de totale
installatie. Laat ik daar hetzelfde traject bewandelen. Ik zal hierover met
UNETO-VNI, de brancheorganisatie van installateurs – ik ben allemaal
nieuwe vrienden aan het maken – spreken en bekijken of zij dit alvast
vrijwillig willen oppakken. Dat zeg ik dus toe.
Er werd gevraagd of op de verpakking kan worden vermeld of een melder
wel of niet aan de geldende kwaliteitsnorm voldoet. Dit is strikt genomen
een vraag aan mijn collega van VWS. Ik kan er wel iets over zeggen, maar
dat is dan meer ter informatie. Koolmonoxidemelders vallen onder de
Warenwet. De NVWA toetst in het kader van het reguliere toezicht
steekproefsgewijs of ze betrouw zijn en voldoen aan de norm NEN-EN
50291, die overigens nog niet Europees geharmoniseerd is. Ik zie mensen
lachen, maar dit mogen ze nog gaan harmoniseren ook dadelijk, als ze
niet oppassen. De producent kan natuurlijk ook op een andere manier
aantonen dat de koolmonoxidemelders veilig zijn. Een verplichting, zo zeg
ik nogmaals, zou op Europees niveau moeten worden geregeld. Ik weet
wel dat mijn collega van VWS het voortouw neemt op dit terrein, dus aan
haar zal het zeker niet liggen. Dat geldt ook voor de instructie voor het
aanbrengen. Overigens heeft de brandweer onlangs ook een plaatsingsadvies voor koolmonoxidemelders gepubliceerd. Daar verwijs ik naar. Het
is echt in het belang van mensen dat zij dat bewustzijn ontwikkelen.
Er is een publiekscampagne op dit terrein. De campagne Stop
CO-vergiftiging van de Nederlandse Brandwonden Stichting en de
brandweer is 1 februari gestart. Door diverse televisiezenders, radiozenders en dagbladen is aandacht besteed aan de start van de campagne.
Via social media circuleert een koolmonoxidebewustwordingstest – dat is
een leuk scrabblewoord – om ook een jongere doelgroep te bereiken.
Daarnaast heb ik voor het specifieke onderwerp van collectieve rookgasafvoeren bij de vereniging van eigenaren een handreiking, een infoblad,
laten opstellen. Dat infoblad is sinds vorige week online beschikbaar.
Op de vraag van de heer Van Helvert hoe het stelsel simpel kan blijven,
kan ik hetzelfde antwoord geven als op de vraag van de heer Van der
Linde: dat moet bij de wetgeving in beeld worden gebracht. Ik denk dat
het een heel pakket is. Die dingen ontstaan opeens overal en dan krijgt
men het gevoel: hier is echt iets aan de hand en hier moet echt iets aan
gebeuren. Dat proberen we dan ook via alle beschikbare kanalen te doen.
Ik kom bij de bruggen. Ik zal daar eerst in algemene zin iets over zeggen
en er daarna specifiek op terugkomen. Er zijn wat misverstanden
ontstaan. De bouwregelgeving brengt niet met zich dat alle bruggen
volgens het Bouwbesluit hetzelfde gewicht moeten dragen als de
Moerdijkbrug. Zoals de heer Van der Linde signaleerde, was mijn
antwoord, het antwoord van het kabinet, bedoeld om dat misverstand uit
de weg te ruimen. Op basis van het gelijkwaardigheidsbeginsel kan
worden vergeleken of de ene brug dezelfde draagkracht heeft als de
andere brug. Een andere draagkracht kan zijn toegestaan. Dat brengt dus

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

9

helemaal niet met zich dat er miljoenen zouden moeten worden geïnvesteerd in al die bruggen. De NEN-norm uit het Bouwbesluit is afgestemd op
de verkeersbelasting op de Moerdijkbrug – dat klopt – maar dat betekent
niet dat alle stadsbruggen net zo sterk moeten zijn als de Moerdijkbrug.
Daarom is een verbouwing van de Rotterdamse Willemsbrug voor
tientallen miljoenen niet aan de orde.
Er zijn allerlei reductiefactoren voor onder andere gemeentelijke bruggen.
Daar kan dus gerekend worden met de gemeten verkeersbelasting en niet
met de belasting die zich op de drukste vrachtbrug van Nederland
voordoet. De gemeenten zijn al bezig met het opstellen van een gelijkwaardige bepalingsmethode in de vorm van de CUR-aanbeveling voor
bruggen van de decentrale overheden. Toen ik dit debat voorbereidde en
vroeg waar «CUR» voor staat, moest dat zelfs even worden nagezocht,
want die term is kennelijk helemaal ingeburgerd in deze wereld. CUR staat
voor civieltechnische uitvoeringsresearch. We hebben van SBRCURnet
een vraag gekregen om financiële ondersteuning hiervoor. Daarvoor geldt
het antwoord dat we wel vaker geven als het over het Gemeentefonds
gaat – dan ben ik weer wat meer in mijn comfortzone – namelijk dat het
echt aan de gemeenten is om hun eigen bruggen te onderhouden.
Overigens heb ik op dit punt van de gemeenten geen specifiek verzoek
gekregen. Verder wordt gesteld dat de CUR-aanbeveling niet in de plaats
kan treden van NEN 8700, de norm die in het Bouwbesluit wordt
aangewezen. Dat is echter niet juist, vanwege het gelijkwaardigheidsprincipe – wie kent het niet? – waar ik zojuist al naar heb verwezen. Dat is
wat ik wilde zeggen over de bruggen. Ik hoop dat het daarmee is
opgehelderd.
De heer De Vries vroeg naar elektrokabels. Ik was al voornemens, te
bezien hoe de Europese brandclassificatienormen voor elektrokabels
kunnen worden opgenomen in de Nederlandse bouwregelgeving. Ik laat
daar een onderzoek naar doen en ik zal vervolgens advies vragen aan het
Platform bouwregelingen, waarna ik de Kamer informeer.
Mijn favoriete onderwerp is de flora en de fauna, waarbij wij een enigszins
antropomorf standpunt innemen, want er zijn dieren waar we van houden
en er zijn dieren die we als een plaag beschouwen. Ik begin met de eerste
categorie. In de procedures wordt daar op een heel goede manier mee
omgegaan. De grote aannemers weten dat er bij grote projecten voor
moet worden gezorgd dat vleermuizen en andere dieren ruimte blijven
houden. In de context van de urban agenda hebben we daarover al eerder
gesproken. Daar is de doelstelling verdichting: de bevolking groeit en je
wilt niet dat het hele land dichtslibt met voorsteden, waardoor het
platteland verdwijnt. Ook vanuit economische en culturele doelstellingen
wil je dat de stad verdicht, maar dat kan alleen maar als het op een
duurzame manier gebeurt. Een van de aspecten daarvan is dat de natuur
ook in de stad haar plek kan krijgen. Dat kan heel goed, en het verhoogt
de leefbaarheid. Maar dan moet je wel de juiste maatregelen nemen. Ik
merk bij allerlei projecten van bewonersparticipatie dat er groot enthousiasme van mensen in buurten is om daaraan mee te werken. Juist op dat
terrein is veel ruimte voor allerlei initiatieven.
De gemeenten zijn op het gebied van het omgevingsrecht het bevoegd
gezag. Het is de verantwoordelijkheid van gemeenten om aanvragers te
wijzen op relevante wetgeving, zoals natuurwetgeving. Ze kunnen op
voorhand onderzoek doen. Veel gemeenten doen dat ook. Ze maken dan
een omgevingsplan dat onderdeel zal worden van de Omgevingswet. Een
aantal gemeenten, zoals Utrecht, Tilburg en Amersfoort, experimenteert
daarmee. EZ heeft de afgelopen jaren regiobijeenkomsten georganiseerd
in het kader van de nieuwe Wet natuurbescherming, die op 1 januari van
dit jaar in werking is getreden. Veel provincies, gemeenten en omgevingsdiensten melden dat ze afspraken gaan maken over goede en snelle
procedures. Ik zal dat nader opnemen met de bouwsector. Ik krijg
overigens de indruk dat de sector het belang daarvan inziet. De basis-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

10

houding is in principe positief. Wat je zoals vaak moet zien te voorkomen,
is onachtzaamheid, mensen die met de beste bedoelingen dingen doen
waardoor opeens het ecosysteem verslechtert. Daaraan kunnen we met
de regels tegemoet komen. Het verlangt van initiatiefnemers dat ze
vroegtijdig rekening houden met de aanwezige beschermde flora en fauna
en daarvoor maatregelen nemen. Daarnaast kunnen natuurinclusieve
bouw- en ontwikkelmethoden worden ontwikkeld. Er kunnen ook
ontheffingen worden verkregen op basis van uitgewerkte standaardmaatregelen en activiteitenplannen. Een voorbeeld daarvan zijn de stroomversnelling en nul-op-de-meter. Aan de ene kant kun je dan woningen
isoleren, wat met duurzaamheid te maken heeft, en aan de andere kant
kun je nestelvoorzieningen aanbrengen voor vleermuizen en gierzwaluwen, die het leven voor deze dieren in hoge mate veraangenamen. Ook
voor de mensen is het een plezierig gevoel als je de eerste vleermuizen
weer ziet.
Een heel andere kant van de medaille zijn de plaagdieren. Ik zei al: er zit
iets antropomorfs in, want waarom zou je niet blij zijn als de eerste
kakkerlak uitrukt? Maar dat is toch niet de bedoeling. Daarvoor geldt dat
het Bouwbesluit met het oog op bescherming van de gezondheid al eisen
bevat om het binnendringen van ratten en muizen in gebouwen tegen te
gaan. Ik doel onder andere op het verplicht plaatsen van ondergrondse
rattenschermen bij nieuwbouw. Openingen in gebouwen mogen wel
groter zijn voor de nesten of de rust- of verblijfplaatsen van de diersoorten
die wel beschermd zijn onder de Flora- en faunawet; ik noemde er net een
paar. Ik ben bereid in gesprek te gaan met het Kennis- en Adviescentrum
Dierplagen (KAD) – ik moet nog even wennen aan het onderwerp – over
het preventief weren van verschillende plaagdieren. Die toezegging doe ik
bij dezen. Bij insecten is het ook wel de verantwoordelijkheid van de
bewoner zelf om hierop toe te zien door horren te plaatsen en het huis
gewoon schoon te houden.
De heer Van Helvert heeft een aantal suggesties gedaan die, zo werd mij
gezegd, als goed idee worden beschouwd door de regering, zoals smart
maintenance voor het onderhoud. Dat is aan de brugeigenaren, dus
Rijkswaterstaat dan wel de gemeenten of provincies, maar ik kan dit wel
naar hen doorgeleiden. Ik zeg toe dat ik dat zal doen. Dat geldt ook voor
de onderhoudskosten en de experimenten waaraan eventueel dit jaar nog
zou kunnen worden deelgenomen. Het zijn dezelfde eigenaren en ik zal
het naar hen doorgeleiden, met een positieve houding mijnerzijds.
De heer Van Helvert heeft gevraagd naar de rol van de brandweer. De
brandweer is er nu inderdaad bij betrokken vanuit een voorlichtende rol
en wat de regering betreft blijft dat zo.
De data zijn beschikbaar tot er redenen zijn om een nieuw onderzoek te
doen. Die redenen zijn bijvoorbeeld gewijzigde omstandigheden in de
leefomgeving. Die moeten per situatie worden beoordeeld. De Rijksdienst
voor Ondernemend Nederland gaat uit van een termijn van drie tot vijf
jaar.
Ik denk dat ik me er hiermee voor de eerste keer redelijk doorheen
geslagen heb, maar dat zal ik wel horen.
De voorzitter:
Is er behoefte aan een tweede termijn? Ik zie dat dat het geval is. Dan
gaan we verder met een korte tweede termijn.
De heer Van der Linde (VVD):
Voorzitter. De Minister heeft zich er dapper doorheen geslagen. Ons lot als
woordvoerders wonen en bouwen is over het algemeen dat alle andere
departementen er ook over gaan, want ruimtelijke ordening ligt bij I en M,
CO-melders vallen, zoals de Minister al zei, onder VWS, bewonersparticipatie ligt bij de Minister van Binnenlandse Zaken en de vieze beestjes
waar collega De Vries over sprak, vallen ongetwijfeld onder de Staatsse-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

11

cretaris van Landbouw. Maar goed, we hebben ons er dapper doorheen
geslagen de afgelopen jaren; we komen er wel.
Ik heb nog een opmerking over koolmonoxide. We wachten de wetgeving
uiteraard gewoon af. Ik noem dit onderwerp nu omdat ik er als econoom
naar kijk. Als je een markt afschermt, krijg je monopolievorming.
Uiteraard is de brancheorganisatie blij met wat er gebeurt – dat zou ik ook
zijn – maar ik heb ook even de consument voor ogen. Dat moeten we
goed met elkaar wegen. Dat laat onverlet dat we er erg voor zijn om deze
stappen te zetten.
De heer Albert de Vries (PvdA):
Voorzitter. Ik dank de Minister voor zijn zeer adequate beantwoording. Dat
vind ik echt knap voor de eerste keer, want hij is zomaar ingesprongen. Ik
ga nog even in op de CO2. Ik denk dat de consument het best gediend is
met bescherming. Je kunt er allerlei economische theorieën op loslaten,
maar uiteindelijk gaat het hier om leven en dood. Ik blijf een beetje
aanhikken tegen het feit dat het zo lang duurt. Ik probeerde het volgende
punt te maken: kunnen installateurs niet gewoon aan de consument
vertellen of zij apparatuur geplaatst hebben met een sensor of stop erop?
Dat is alleen een mededelingsplicht. Ik denk dat je wel een aantal eisen
kunt stellen aan de geleverde producten, in een bijsluiter of wat dan ook.
Dat zou ik al veel winst vinden.
De heer Van Helvert (CDA):
Voorzitter. Ik wil heel even ingaan op de suggestie van de open data. Daar
heeft de Minister iets over gezegd. Heb ik goed begrepen dat hij bereid is
om die data open te maken of zijn die al open? Ik heb niet zo goed
opgelet, wellicht omdat het voor mij ook de eerste keer in deze commissie
is. Alle lof voor de beantwoording van de Minister dus deze eerste keer.
Ik heb nog een vraag over de gebouwgebonden warmtekrachtkoppelingen en de labeling. Misschien heb ik daarbij ook niet goed opgelet. Het
CDA denkt dat dit een heel goede manier is om energie te besparen,
omdat je met dezelfde energie zowel je warmte als je elektriciteit opwekt,
maar omdat Bureau CRG dat niet erkent of nog niet in de software heeft
opgenomen, telt dat niet mee, terwijl het wel een goed middel is.
Minister Plasterk:
Voorzitter. Ik begin met de liberaal en sociaaldemocraat die met elkaar in
gesprek zijn over de taak van de overheid. Ik vind dat eigenlijk wel een
mooi voorbeeld om bij stil te staan. Ik geloof dat iedereen het erover eens
kan zijn dat als er een sluipmoordenaar is waarvan men zich niet bewust
is, er een moment komt voor overheidsingrijpen. Dan moet worden
gezegd: jongens, dit kunnen we niet zo laten voortbestaan; mensen
worden er ziek van en gaan er misschien aan dood. Als je je ervan bewust
bent, moet je op een gegeven moment een norm stellen, die ook
afdwingbaar moet zijn.
Dat laat onverlet dat vervolgens de markt zijn werk moet doen. De
overheid gaat niet de huizen van mensen verwarmen of installaties
aanleggen. Je moet daarin een goede balans vinden, waardoor zo veel
mogelijk aanbieders, ieder vanuit zijn eigen professionaliteit, het werk
kunnen doen. Daarbij moeten de veiligheidseisen voor iedereen hetzelfde
zijn en moeten die ook transparant zijn. We zullen dat in de wet moeten
vastleggen. Ik denk dat er uiteindelijk geen grote ideologische tegenstelling zal blijken te zijn als we de wet met elkaar gaan vaststellen.
Nu ik toch bij dit onderwerp ben: installateurs kunnen misschien
inderdaad wel meer voorlichting geven. Ik ben bereid om in overleg te
treden met de brancheorganisatie van installateurs, de eerdergenoemde
UNETO-VNI, om te bespreken of dat vrijwillig kan worden opgepakt. Mij
lijkt dat er alle reden is om dat te doen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

12

De heer Van der Linde zei dat ik op sommige terreinen toch naar andere
ministers moet verwijzen. Dat neemt nu wel af! Maar soms is het
onontkoombaar.
Op de vraag van de heer De Vries heb ik antwoord gegeven. Laat ik de
cirkel even rond maken. Ik had al gezegd dat ik voor het einde van het jaar
zou rapporteren over de stand van zaken. Ik zal dit een onderdeel daarvan
maken, zodat de Kamer ook daarover wordt geïnformeerd.
De heer Van Helvert vroeg naar de warmtekrachtkoppeling. Dat punt was
niet geagendeerd, dus ik moet me er even in verdiepen. Ik hoop dat er een
logisch moment is om hierop terug te komen, zodat ik er geen brief aan
hoef te wijden. Maar misschien doe ik dat toch, want dit is een serieuze
vraag. Ik zeg dus toe dat ik hierop terugkom in een brief, waarin ik meteen
de vraag meeneem over de data. Die data zijn volgens mij niet open, maar
daarop kom ik dus nog terug. Die twee punten moeten nader worden
uitgezocht en op papier worden gezet.
De voorzitter:
De heer Van Helvert heeft nog een vraag.
De heer Van Helvert (CDA):
Komt die brief nog in deze periode naar de Kamer of zal dat na de
verkiezingen zijn?
Minister Plasterk:
We moeten het even uitzoeken. De brief kan binnen twee weken naar de
Kamer.
De voorzitter:
Ik dank de Minister voor de beantwoording in tweede termijn. Er is een
viertal toezeggingen gedaan.
– De brief over de benoeming van de voorzitter van de raad van toezicht
van de Stichting Fonds Duurzaam Funderingsherstel komt eind
februari naar de Kamer.
– De Minister heeft toegezegd om met betrokken wethouders te
overleggen over de noodzaak tot/mogelijkheid van aanvullende
maatregelen indien het fonds niet toereikend is.
– De Kamer wordt in het najaar van 2017 geïnformeerd over de stand
van zaken van de maatregelen van partijen met betrekking tot
koolmonoxide. Ook de branchevereniging van installateurs wordt
hierbij betrokken, vooruitlopend op het wetgevingstraject.
– Er komt een brief over wkk (warmtekrachtkoppeling) in verband met
labeling en de data.
Minister Plasterk:
Wat de tweede toezegging betreft: de vraag was niet zozeer of het fonds
toereikend was, maar of het afdoende was voor de voorliggende gevallen.
Het gaat dus niet over de omvang van het fonds, maar over die groep.
De voorzitter:
Ik dank de Minister. Het staat genoteerd in het verslag.
Sluiting 17.18 uur.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 28 325, nr. 163

13