Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 778

Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een
richtlijn tot herschikking van richtlijn
2002/91/EG betreffende de energieprestaties van
gebouwen (COM(2008)780)

Nr. 4

BRIEF VAN DE VOORZITTER VAN DE ALGEMENE COMMISSIE
VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 februari 2009
Op 13 november 2008 heeft de Europese Commissie het voorstel voor een
richtlijn tot herschikking van richtlijn 2002/91/EG betreffende de energieprestaties van gebouwen (COM(2008)780) gepubliceerd.
In het kader van de parlementaire subsidiariteitstoets heeft de algemene
commissie voor Wonen, Wijken en Integratie een standpunt ingenomen
over de vragen of voor dit voorstel voldoende rechtsgrondslag in het
EG-Verdrag bestaat en of met het voorstel is voldaan aan de vereisten van
subsidiariteit en proportionaliteit (artikel 5 EG-Verdrag).
Op basis daarvan is bijgaande conceptbrief aan de vice-voorzitter van de
Europese Commissie, mevrouw M. Wallström, opgesteld. Ik verzoek u
deze ter instemming aan de Kamer voor te leggen.
De commissie voor WWI stelt voor de brief ter kennis van de Europese
Commissie te brengen, met een afschift aan het Europees Parlement, de
Raad, de COSAC en de Nederlandse regering.
De bij deze procedure behorende relevante Kamerstukken zijn gedrukt
onder Kamerstuknummer 31 778.
De voorzitter van de algemene commissie voor Wonen, Wijken en Integratie,
W. Van Gent

KST127583
0809tkkst31778-4
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 778, nr. 4

1

BIJLAGE

Aan de Europese Commissie
De vicevoorzitter van de Europese Commissie,
Mevrouw M. Wallström
Den Haag, 3 februari 2009
De Tweede Kamer der Staten-Generaal heeft, overeenkomstig de daarvoor
vastgestelde procedure, het voorstel voor een richtlijn tot herschikking
van richtlijn 2002/91/EG betreffende de energieprestaties van gebouwen
getoetst aan de beginselen van subsidiariteit en proportionaliteit.
Daarmee is toepassing gegeven aan artikel 5 EG-Verdrag en Protocol 30
bij het Verdrag van Amsterdam betreffende de toepassing van het subsidiariteits- en het evenredigheidsbeginsel.
Met deze brief stel ik u in kennis van het standpunt van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal. Afschriften daarvan zijn gezonden aan het Europees
Parlement, de Raad, de COSAC en de Nederlandse regering.
Hoewel er geen misverstand over bestaat dat klimaat- en energiebeleid tot
de competenties van de Europese Unie behoort, is de Tweede Kamer er
niet van overtuigd dat het betreffende voorstel voldoet aan de vereisten
van subsidiariteit en proportionaliteit.

Subsidiariteit
De Tweede Kamer stelt dat de lidstaten zelf de vrijheid hebben om te
bepalen hoe en in welke sectoren de nationale klimaatdoelstellingen
moeten worden gehaald. Zij voelt zich hierin gesterkt door het voorstel
voor een «Beschikking lastenverdeling reductiedoelstellingen broeikasgassen», onderdeel van het klimaat- en energiepakket. In het licht van de
in deze beschikking genoemde beleidsvrijheid past het de Europese Unie
niet nader gespecificeerde instrumenten voor te schrijven inzake energieprestaties in de gebouwde omgeving.
Daarnaast is de huizenmarkt als zodanig geen grensoverschrijdende
markt. Aan bouwmaterialen en warmteen koelinstallaties kunnen wel
zekere eisen worden gesteld, maar dit zou geregeld moeten worden in
een richtlijn die over producteisen gaat.

Proportionaliteit
Ten aanzien van de proportionaliteit is de Tweede Kamer van oordeel dat
het voorstel voor een herschikking van de richtlijn, de bestaande richtlijn
te zeer aanvult met gedetailleerde maatregelen. Het verplicht stellen van
nationale plannen en doelstellingen voor energieneutrale gebouwen
treedt teveel in de vrijheid van lidstaten om zelf te bepalen in welke
sectoren emissiereductie wordt behaald.
De verplichting om een boetesysteem te ontwikkelen is een te vergaand
middel; de wijze van handhaving van de richtlijn kan beter op nationaal
niveau worden bepaald.
De verbreding van de toepassing van het energielabel, zoals de centrale
registratie ervan, zal grote administratieve lasten met zich meebrengen,
die waarschijnlijk niet opwegen tegen de milieuwinst die met de richtlijn
kan worden behaald.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 778, nr. 4

2

De commissie is er dan ook niet van overtuigd dat het voorstel voldoet
aan de criteria van subsidiariteit en proportionaliteit.
Hoogachtend,
De voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
G. A. Verbeet

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 778, nr. 4

3