Besluit van

tot wijziging van het Besluit burgerluchthavens in verband met ruimtelijke
beperkingen rondom helikopterluchthavens op en nabij ziekenhuizen en in
verband met luchthavens die worden gebruikt voor onbemande luchtvaartuigen

Op de voordracht van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat van
, nr.
IenW/BSK-2019/225274, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Gelet op de artikelen 8.1a, derde lid, 8.44, vierde lid, en 8.47, derde lid, van de Wet
luchtvaart;
De Afdeling advisering van de Raad van State gehoord (advies van, nr. );
Gezien het nader rapport van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat van, nr.
IenW/BSK-, Hoofddirectie Bestuurlijke en Juridische Zaken;
Hebben goedgevonden en verstaan:
ARTIKEL I
Het Besluit burgerluchthavens wordt als volgt gewijzigd:
A
In de alfabetische rangschikking van artikel 1, eerste lid, wordt een begripsomschrijving

ingevoegd, luidende:
onbemand luchtvaartuig: onbemand luchtvaartuig als bedoeld in artikel 3 van de
basisverordening;
B
In artikel 5, tweede lid wordt, onder verlettering van onderdeel d naar onderdeel e, een
onderdeel ingevoegd, luidende:
d. een luchthaven die uitsluitend wordt gebruikt voor onbemande luchtvaartuigen
waarvan de totale massa ten hoogste 25 kilogram bedraagt;

C
Aan artikel 10 wordt een lid toegevoegd, luidende:
6. Het eerste lid is niet van toepassing op een gebouw met een gezondheidszorgfunctie
of een gebouw met een nevenfunctie van die gezondheidszorgfunctie, indien op of nabij
dat gebouw een luchthaven is gelegen die uitsluitend wordt gebruikt voor vluchten ten
behoeve van spoedeisende hulpverlening.
D
Aan artikel 11 wordt een nieuw lid toegevoegd, luidende:
5. Het eerste en derde lid zijn niet van toepassing op een gebouw met een
gezondheidszorgfunctie of een gebouw met een nevenfunctie van die
gezondheidszorgfunctie, indien op of nabij dat gebouw een luchthaven is gelegen die
uitsluitend wordt gebruikt voor vluchten ten behoeve van spoedeisende hulpverlening.
E
Aan artikel 12 wordt een lid toegevoegd, luidende:
5. Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op een gebouw met een
gezondheidszorgfunctie of een gebouw met een nevenfunctie van die
gezondheidszorgfunctie, indien op of nabij dat gebouw een luchthaven is gelegen die
uitsluitend wordt gebruikt voor vluchten ten behoeve van spoedeisende hulpverlening.

ARTIKEL II
Dit besluit treedt in werking met ingang van de dag na de datum van uitgifte van het
Staatsblad waarin het wordt geplaatst.

Lasten en bevelen dat dit besluit met de daarbij behorende nota van toelichting in het
Staatsblad zal worden geplaatst.

DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT,

2

NOTA VAN TOELICHTING
1. Algemeen
1.1 Inleiding
Dit besluit voorziet in een wijziging van het op de Wet luchtvaart gebaseerde Besluit
burgerluchthavens (hierna: BBL). Het BBL bevat onder meer regels omtrent de
vaststelling van beperkingengebieden rond luchthavens – uitgezonderd de luchthaven
Schiphol en militaire luchthavens – en de ruimtelijke beperkingen die daarbinnen gelden
in verband met het externe-veiligheidsrisico en de geluidbelasting vanwege het gebruik
van de luchthaven. Deze wijziging van het BBL is tweeledig. Ten eerste houdt deze
wijziging van het BBL in dat indien op het dak of naast/nabij het ziekenhuis een
helihaven ten behoeve van spoedeisende hulpverlening is ingericht, die ruimtelijke
beperkingen niet van toepassing zijn op dat ziekenhuis zelf en de op het terrein gelegen
bijgebouwen die ten dienste staan van het ziekenhuis. Ten tweede maakt deze wijziging
het mogelijk om bij luchthavens die uitsluitend worden gebruikt voor onbemande
luchtvaartuigen waarvan de totale massa ten hoogste 25 kilogram bedraagt, te kunnen
volstaan met een luchthavenregeling.
1.2 Aanleiding tot wijziging van de artikelen 10, 11 en 12 BBL
Met ingang van 1 november 2009 is de wijziging van de Wet luchtvaart betreffende
Regelgeving burgerluchthavens en militaire luchthavens (hierna: RBML, Stb. 2008, 561)
in werking getreden. Met de RBML zijn de bevoegdheden op het gebied van de
ruimtelijke ordening met betrekking tot burgerluchthavens (met uitzondering van de in
de wet genoemde luchthavens van nationale betekenis) gedecentraliseerd naar de
provincies.
Op grond van artikel 8.1a, derde lid, van de Wet luchtvaart moet voor iedere luchthaven
een luchthavenbesluit of luchthavenregeling worden vastgesteld. Voor de luchthavens
van regionale betekenis, waaronder helihavens, moet dat door de desbetreffende
provincies worden gedaan. In artikel 5 van het BBL is bepaald dat een luchthavenbesluit
moet worden vastgesteld indien een contour van het plaatsgebonden risico van 10 -6 of
een geluidcontour van 56 dB(A) Lden buiten het luchthavengebied valt. Verschil tussen
een luchthavenbesluit en een luchthavenregeling is met name dat in een
luchthavenbesluit de ruimtelijke beperkingen rondom de luchthaven als gevolg van het
gebruik moeten worden meegenomen en in een luchthavenregeling niet (omdat de
contouren hiervan per definitie binnen het luchthavengebied zelf vallen).
Bij de voorbereiding van het BBL in 2009 is ervan uitgegaan dat voor helihavens – gelet
op het meestal geringe aantal vliegbewegingen met helikopters – altijd met een
luchthavenregeling zou kunnen worden volstaan. In de praktijk blijkt dat toch niet altijd
het geval te zijn. Door het aantal vliegbewegingen in combinatie met het per definitie
beperkte luchthavengebied van een helihaven is in een aantal gevallen toch een
luchthavenbesluit nodig. De in het BBL opgenomen ruimtelijke beperkingen leveren over
het algemeen geen problemen op, maar dat is wel het geval bij een helihaven op of
nabij een ziekenhuis. Vanwege de gezondheidszorgfunctie als bedoeld in artikel 1.1 van
het Bouwbesluit 2012 valt een ziekenhuis inclusief de op het terrein van het ziekenhuis
gelegen bijgebouwen die ten dienste staan van het ziekenhuis, onder de in artikel 1 van
het BBL opgenomen definitie van geluidsgevoelig en kwetsbaar gebouw. Op grond van

3

artikel 10 van het BBL worden kwetsbare gebouwen aan hun bestemming onttrokken
binnen een 10-5 plaatsgebonden risicocontour en op grond van artikel 12 van het BBL
worden binnen een contour van 70 dB(A) Lden geluidsgevoelige gebouwen aan hun
bestemming onttrokken. Probleem is derhalve dat het ziekenhuis zelf onder deze
ruimtelijke beperkingen komt te vallen als de helihaven is gesitueerd op het dak van het
ziekenhuis of naast het ziekenhuis. Het ziekenhuis zou dan (op termijn) niet langer op
die plek kunnen blijven. Dat is uiteraard niet de bedoeling. Het hiervoor geschetste
probleem doet zich op dit moment voor bij verschillende helihavens van ziekenhuizen,
onder meer het VUmc in Amsterdam, het UMCG in Groningen, het Erasmus MC in
Rotterdam, het ETZ in Tilburg en het MC Leeuwarden. Voor deze helihavens geldt nu nog
het Besluit inrichting en gebruik niet aangewezen luchtvaartterreinen (BIGNAL-besluit)
onder de Luchtvaarwet op grond van overgangsrecht uit RBML. In plaats daarvan dient
nu een luchthavenbesluit te worden voorbereid, maar om de hiervoor aangegeven reden
(d.w.z. dat deze ziekenhuizen dan aan hun bestemming zouden moeten worden
onttrokken o.g.v. de huidige regelgeving) kan dat niet zolang deze ruimtelijke beperking
niet wordt aangepast.
1.3 Aanleiding tot wijziging van artikel 5, tweede lid, BBL
De ontwikkeling van drones (onbemande luchtvaartuigen) neemt een grote vlucht en
daar spelen drone-ontwikkelaars, fabrikanten, kennis- en onderzoeksinstellingen en
universiteiten op in. De Nederlandse industrie heeft een grote ambitie om op het gebied
van onbemand vervoer, inclusief drones, een leidende rol te spelen. Ook het particuliere
gebruik van drones (modelluchtvaartuigen) zit in de lift. Om de innovatie op het gebied
van drones te stimuleren, is de gelegenheid om te testen en experimenteren een
essentiële randvoorwaarde. Testlocaties kunnen de gelegenheid bieden voor het
uitvoeren van testen en experimenten binnen een afgebakend gebied. Op deze manier
kunnen drone-ontwikkelaars op een laagdrempelige manier nieuwe toepassingen testen
en voor innovatie zorgen.
Een terrein dat geheel of gedeeltelijk bestemd is voor het opstijgen en het landen van
luchtvaartuigen is een luchthaven (artikel 1.1 van de Wet luchtvaart). Wanneer een
terrein gebruikt wordt voor onbemande luchtvaartuigen, dan is dit terrein ook een
luchthaven. Gebruik van een terrein voor het opstijgen en landen van onbemande
luchtvaartuigen zal zich in de praktijk met name voordoen indien sprake is van gebruik
als testlocatie. In andere gevallen is er niet per se een noodzaak om op te stijgen of te
landen van of op een luchthaven, in ieder geval niet indien het onbemande
luchtvaartuigen betreft waarvan de totale massa ten hoogste 25 kilogram bedraagt. Het
verbod om op te stijgen of te landen anders dan van of op een luchthaven, geldt immers
op grond van artikel 20, aanhef en onder a, van het BBL niet voor deze onbemande
luchtvaartuigen.
Op grond van de Wet luchtvaart is het verboden een luchthaven in bedrijf te hebben
indien voor deze luchthaven geen luchthavenbesluit of luchthavenregeling geldt.
Vaststelling van een luchthavenbesluit is vereist indien buiten het luchthavengebied het
externe-veiligheidsrisico of de geluidbelasting vanwege het luchthavenluchtverkeer
zodanig is dat dit gevolgen heeft voor de ruimtelijke indeling van het gebied rond de
luchthaven (artikel 8.1a, derde lid, van de Wet luchtvaart). Een exploitant zal bij de
aanvraag onderzoeken ter onderbouwing dienen aan te leveren waaruit blijkt of een
luchthavenbesluit al dan niet is vereist. Op grond van het huidige BBL moet door de
Provinciale Staten per aanvraag worden beoordeeld of kan worden volstaan met een

4

luchthavenregeling, of dat, gelet op het externe-veiligheidsrisico of de geluidbelasting,
een luchthavenbesluit noodzakelijk is. Uit onderzoek van het Nederlands Lucht- en
Ruimtevaartcentrum (NLR) is echter gebleken dat wanneer een luchthaven uitsluitend
gebruikt wordt voor vluchten met onbemande luchtvaartuigen, het externe
veiligheidsrisico en de geluidsbelasting niet zodanig is dat dit gevolgen heeft voor de
ruimtelijke indeling rond de luchthaven.1 Er kan dus met een luchthavenregeling worden
volstaan. Dit maakt het eenvoudiger om een voor onbemande luchtvaartuigen
bestemde luchthaven te starten en stimuleert zo onder andere het testen van en
experimenteren met drones tot 25 kilogram.
Met deze wijziging wordt in het Besluit burgerluchthavens naast de al gebruikte
begrippen op afstand bestuurd luchtvaartuig’ (hierna: RPA’S) en ‘modelluchtvaartuig’ het
overkoepelende begrip ‘onbemand luchtvaartuig’ geïntroduceerd. Onder dit begrip vallen
alle onbemande luchtvaartuigen, zowel recreatief, beroepsmatig als onbemande
luchtvaartuigen die niet op afstand bestuurd worden, maar autonoom kunnen vliegen.
Voor wat betreft de definiëring wordt aangesloten bij de definitie van ‘onbemand
luchtvaartuig’ zoals opgenomen in artikel 3 van de basisverordening.2 In de nieuwe
basisverordening is de competentie van de Europese Unie uitgebreid naar alle
onbemande luchtvaartuigen. Besloten is daarom om de voorgenomen wijziging van het
BBL daarmee in lijn met de Europese regelgeving te laten gelden voor al deze
onbemande luchtvaartuigen en dus niet enkel voor RPA’s of modelluchtvaartuigen.
In de overige bepalingen in het BBL met betrekking tot modelluchtvaartuigen en RPA’s
gaat het om de mogelijkheden om te starten en landen buiten luchthavens. Voor deze
bepalingen is het voor nu nog steeds wenselijk om een onderscheid te maken tussen
RPA’s en modelluchtvaartuigen. Om deze reden worden de reeds opgenomen begrippen
dan ook nu niet aangepast.
1.4 Wijziging artikelen 10, 11 en 12 BBL in verband met helihavens op of nabij
ziekenhuisdaken
Deze wijziging van het BBL houdt in dat de beperkingen (onttrekking aan de
bestemming en verbod op nieuwbouw) opgenomen in de artikelen 10, eerste lid, 11,
eerste lid en derde lid, en 12, eerste en tweede lid, van het BBL, niet van toepassing zijn
op een kwetsbaar respectievelijk geluidsgevoelig gebouw met een
gezondheidszorgfunctie met een helihaven. Door de wijziging van het BBL kan voor de
betreffende helihavens van de ziekenhuizen een luchthavenbesluit worden vastgesteld.
Een ziekenhuis is een gebouw met een gezondheidszorgfunctie. Een ziekenhuis(terrein)
bestaat in de praktijk vaak niet alleen uit één gebouw van het ziekenhuis zelf. Er kunnen
ook andere gebouwen met een gezondheidszorgfunctie op het terrein staan. Het komt

Nederlands Lucht- en Ruimtevaartcentrum, “Milieu-effecten van testfaciliteiten van drones”, (NLRCR-2017-180), juli 2017. (Vindplaats: https://www.internetconsultatie.nl/testlocatiedrones).
2
Verordening (EU) nr. 2018/1139 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 inzake
gemeenschappelijke regels op het gebied van burgerluchtvaart en tot oprichting van een
Agentschap van de Europese Unie voor de veiligheid van de luchtvaart, en tot wijziging van de
Verordeningen (EG) nr. 2111/2005, (EG) nr. 1008/2008, (EU) nr. 996/2010, (EU) nr. 376/2014 en
de Richtlijnen 2014/30/EU en 2014/53/EU van het Europees Parlement en de Raad, en tot
intrekking van de Verordeningen (EG) nr. 552/2004 en (EG) nr. 216/2008 van het Europees
Parlement en de Raad en Verordening (EEG) nr. 3922/91 van de Raad (PbEU 2018, L 212).
1

5

verder regelmatig voor dat er ook diverse bijgebouwen zijn, mogelijk ook met een
andere functie, zoals bijvoorbeeld een laboratorium of woonverblijf voor verplegend
personeel, die ten dienste staan van het ziekenhuis. Het betreft dan gebouwen met een
nevenfunctie. Dit is volgens de definitie van het Bouwbesluit 2012 een gebruiksfunctie
die ten dienste staat van een andere gebruiksfunctie. Het laboratorium betreft dan
bijvoorbeeld een industriefunctie die tevens nevenfunctie van de gezondheidszorgfunctie
is. Dit geldt ook voor de tot het ziekenhuis behorende winkelfuncties,
bijeenkomstfuncties (kerkzaal, vergaderruimte), kantoorfuncties, onderwijsfuncties en
woonfuncties (bijv. woonverblijf verplegend personeel). Het is van belang dat ook dit
gebruik mogelijk blijft. De uitzondering is dan ook van toepassing op deze gebouwen
met een nevenfunctie die ten dienste van het ziekenhuis staan.
De wijziging van de artikelen 10, 11 en 12 van het BBL heeft enkel betrekking op
luchthavens die worden gebruikt voor vluchten ten behoeve van spoedeisende
hulpverlening. Het gaat dan bijvoorbeeld om traumavluchten, donorvluchten, het
vervoer van het medisch team en SAR-vluchten (Search and Rescue). Daarnaast zullen
er af en toe ook vluchten plaats vinden die verband houden met training van de piloot,
noodzakelijk onderhoud of reparaties en tanken. Deze vluchten zijn immers ook
noodzakelijk om vluchten ten behoeve van spoedeisende hulpverlening te kunnen
uitvoeren vanaf deze locaties.
1.5 Wijziging artikel 5, tweede lid van het BBL in verband met luchthavens die
uitsluitend worden gebruikt voor onbemande luchtvaartuigen waarvan de totale massa
ten hoogste 25 kilogram bedraagt
De Wet luchtvaart biedt de mogelijkheid om bij algemene maatregel van bestuur te
bepalen dat voor daarbij te omschrijven luchthavens in elk geval kan worden volstaan
met de vaststelling van een luchthavenregeling (artikel 8.1a, derde lid, Wet luchtvaart).
Door luchthavens die uitsluitend worden gebruikt voor onbemande luchtvaartuigen toe
te voegen aan de opsomming in artikel 5, tweede lid, van het BBL, wordt gebruik
gemaakt van deze mogelijkheid. Hiermee kan te allen tijde worden volstaan met een
luchthavenregeling bij een luchthaven die uitsluitend wordt gebruikt voor onbemande
luchtvaartuigen waarvan de totale massa ten hoogste 25 kilogram bedraagt. Dit levert
voor de aanvrager van een luchthavenregeling (meestal de exploitant) een besparing
van de administratieve lasten op, omdat deze niet meer hoeft aan te tonen dat een
luchthavenbesluit niet vereist is.
Gekozen is om deze bepaling enkel te laten gelden voor luchthavens waar wordt
gevlogen met onbemande luchtvaartuigen waarvan de totale massa ten hoogste 25
kilogram bedraagt. Onbemande luchtvaartuigen tot 25 kg beschikken namelijk over een
elektromotor en produceren om die reden minder geluid dan onbemande luchtvaartuigen
met een verbrandingsmotor. Hierdoor zal, gelet op het eerder aangehaalde rapport van
de NLR, de geluidsbelasting niet zodanig zijn dat dit gevolgen heeft voor de ruimtelijke
indeling rond de luchthaven.
De voorgenomen wijziging betekent niet dat het niet langer mogelijk is een luchthaven
in bedrijf te hebben waar wordt gevlogen met onbemande luchtvaartuigen zwaarder dan
25 kilogram. In een dergelijk geval zullen Provinciale Staten, zoals ook nu het geval is,
per aanvraag moeten beoordelen of kan worden volstaan met een luchthavenregeling, of

6

dat, gelet op het externe-veiligheidsrisico of de geluidbelasting, een luchthavenbesluit
noodzakelijk is.
De onderhavige wijziging heeft geen gevolgen voor een luchthaven waar naast
onbemande luchtvaartuigen ook andere luchtvaartuigen opstijgen en landen, waardoor
mogelijk vaststelling van een luchthavenbesluit is vereist. Deze wijziging ziet namelijk
enkel op luchthavens die uitsluitend worden gebruikt door onbemande luchtvaartuigen
waarvan de totale massa niet meer dan 25 kg bedraagt.
1.6 Verordeningen (EU) nr. 2019/945 en (EU) nr. 2019/947
Op dit moment vindt het gebruik van terreinen als testlocaties plaats binnen de huidige
wettelijke kaders, waarbij met name op basis van ontheffingen wordt gewerkt. Op 31
december 2019 zijn de gedelegeerde verordening (EU) 2019/9453 en de
uitvoeringsverordening (EU) 2019/9474 inzake onbemande luchtvaartuigen in werking
getreden. Na een periode van 1 jaar, worden de verordeningen (grotendeels) per 31
december 2020 van toepassing. De verordeningen bevatten bepalingen op het gebied
van luchtwaardigheid, personeel en vluchtuitvoering en zullen de nationale
droneregelgeving op deze gebieden vervangen. Voor wat betreft het gebruik van
luchthavens door drones wordt in de verordeningen niets geregeld. Het nationale recht
blijft op dat gebied dan ook van toepassing. Wel wordt in het kader van de Europese
verordeningen nader bekeken op welke wijze testlocaties in de toekomst gebruikt
kunnen worden.
2. Uitvoering en handhaving
Met de wijziging van de artikelen 10, 11 en 12 van het BBL worden de onbedoelde
gevolgen van het in 2009 vastgestelde BBL weggenomen. Er is geen sprake van
wijzigingen in de uitvoering van het BBL of de handhaving ervan. Ook ten aanzien van
de uitvoering en de handhaving van nog vast te stellen luchthavenbesluiten vindt geen
wijziging plaats. Verwezen wordt daarom naar par. 3.5.3 en 4.4 van de memorie van
toelichting bij de RBML (Kamerstukken II, 2005-06, 30452, nr. 3) en par. 1 van de nota
van toelichting bij het BBL (Stb. 2009, 412) waarin uitleg is gegeven over provinciale
bevoegdheden in relatie tot de uitvoering en handhaving van luchthavenbesluiten voor
luchthavens van regionale betekenis. De wijziging van artikel 5, tweede lid, van het BBL
brengt met zich mee dat door Provinciale Staten met betrekking tot onbemande
luchtvaartuigen niet meer hoeft te worden beoordeeld of kan worden volstaan met een
luchthavenregeling, of dat, gelet op het externe-veiligheidsrisico of de geluidbelasting,
een luchthavenbesluit noodzakelijk is. Dit vereenvoudigt de uitvoering van het BBL.
3. Consultatie
De wijziging van de artikelen 10, 11 en 12 van het BBL vindt mede plaats op verzoek
van de betrokken provincies in verband met de voorbereiding van de
luchthavenbesluiten voor de betreffende ziekenhuizen met helihavens. Aan het
Interprovinciaal Overleg (hierna: IPO) is een ontwerp van dit wijzigingsbesluit
Gedelegeerde verordening (EU) 2019/945 van de Commissie van 12 maart 2019 inzake
onbemande luchtvaartuigsystemen en uit derde landen afkomstige exploitanten van onbemande
luchtvaartuigsystemen (PbEU 2019, L 152).
4
Uitvoeringsverordening (EU) 2019/947 van de Commissie van 24 mei 2019 inzake de regels en
procedures voor de exploitatie van onbemande luchtvaartuigen (PbEU 2019, L 152).
3

7

toegezonden voor commentaar. Het IPO heeft aangegeven in te stemmen met het
voorstel en dat er met deze wijziging een belemmering wordt weggenomen om
luchthavenbesluiten voor helihavens op en nabij ziekenhuisdaken vast te stellen. Daarbij
heeft het IPO nog wel enkele aandachtspunten meegegeven. In eerste instantie leek het
probleem uitsluitend te gaan om helihavens die op het dak van het ziekenhuis gevestigd
zijn. Uit de consultatie bleek echter dat in sommige gevallen de landplaats van de
helikopter ook naast het ziekenhuis gevestigd kan zijn. Het onderhavige besluit is daarop
aangepast. Verder waren er opmerkingen naar aanleiding van de consultatie over de
begrippen spoedeisende hulpverlening en de uitzondering voor de bijgebouwen van het
ziekenhuis. Dit is naar aanleiding van dit commentaar verder verduidelijkt in de
toelichting.
Ook voor wat betreft de wijziging van artikel 5, tweede lid, van het BBL is het IPO
geconsulteerd. Het IPO heeft aangegeven dat zij zich ook kunnen vinden in de
onderhavige wijziging.
4. Internetconsultatie en regeldruk
Een ontwerp van dit wijzigingsbesluit, met uitzondering van de bepaling die is
neergelegd in artikel I, onderdeel A, is niet aangeboden voor openbare
internetconsultatie. Reden hiervoor is dat de onderhavige wijziging regelgeving betreft
zonder noemenswaardige gevolgen voor burgers, bedrijven en instellingen. De
betreffende helihavens zijn reeds gevestigd en operationeel op de betreffende
ziekenhuizen. Er wordt geen verandering gebracht in rechten en verplichtingen,
administratieve lasten/regeldruk of uitvoeringslasten. Het betreft immers het regelen
van een uitzondering op de beperking die aan het gebruik van grond in verband met het
externe-veiligheidsrisico en de geluidbelasting vanwege het luchthavenluchtverkeer is
gesteld. Op grond van de Wet luchtvaart moet voor de betreffende helihavens een
luchthavenbesluit worden vastgesteld. Dat is alleen mogelijk na inwerkingtreding van de
hier bedoelde regelgeving omdat de betreffende ziekenhuizen zonder deze regelgeving
aan hun bestemming zouden moeten worden onttrokken. Het onderdeel van dit
wijzigingsbesluit dat betrekking heeft op luchthavens die uitsluitend worden gebruikt
voor onbemande luchtvaartuigen (artikel I, onderdeel A), is eerder als onderdeel van
het Besluit testlocaties drones aangeboden voor openbare internetconsultatie.5 Het IPO
heeft in haar reactie op deze consultatie een opmerking gemaakt over het feit dat zij
niet eerder in het proces bij de voorgenomen wijziging betrokken is geweest. Daarnaast
heeft het IPO-bezwaar gemaakt tegen het feit dat het toenmalige besluit het voor
drones tot 150 kilogram mogelijk maakte om te kunnen volstaan met een
luchthavenregeling. Dit commentaar is aanleiding geweest om voor wat betreft de
wijziging van artikel 5, tweede lid, BBL, in overleg te treden met het IPO en om een
gewichtsgrens op te nemen van 25 kilogram. Het IPO heeft aangegeven zich te kunnen
vinden in het onderhavige wijzigingsbesluit.
Gelet op het voorgaande zal een nieuwe internetconsultatie niet in betekenende mate
kunnen leiden tot aanpassing van het ontwerpbesluit.

Het Besluit testlocatie drones is van 26-09-2017 tot 24-10-2017 aangeboden voor openbare
internetconsultatie (zie: https://www.internetconsultatie.nl/testlocatiedrones).
5

8

Een ontwerp van dit wijzigingsbesluit is voorgelegd aan het Adviescollege toetsing
regeldruk (ATR). ATR deelt de analyse dat er geen gevolgen zijn voor de regeldruk en
heeft om die reden geen formeel advies uitgebracht.
5. Voorhang
Een ontwerp van deze wijziging van het BBL is om gevolg te geven aan de artikelen
8.1a, derde lid, en 8.47, vierde lid, van de Wet luchtvaart, aan de Eerste en Tweede
Kamer aangeboden in verband met voorhang.
6. Inwerkingtreding en vaste verandermomenten
Met de inwerkingtreding van deze wijziging van het BBL wordt op grond van artikel 4.17,
vijfde lid, onderdeel a van de Aanwijzingen voor de Regelgeving (Ar) afgeweken van de
Vaste Verandermomenten (hierna: VVM). Hiertoe is besloten omdat, zoals uiteengezet in
§1.2, de direct belanghebbende partijen baat hebben bij een zo spoedig mogelijke
inwerkingtreding van het onderhavige besluit. Wanneer inwerkingtreding pas op het
eerstvolgende vaste verandermoment plaatsvindt, dan zou dit aanmerkelijke
onwenselijke effecten hebben.

DE MINISTER VAN INFRASTRUCTUUR EN WATERSTAAT

drs. C. van Nieuwenhuizen Wijbenga

9