Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

31 051

Evaluatie Wet bescherming persoonsgegevens

Nr. 13

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VEILIGHEID EN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 juni 2013
Op 20 maart jl. vond het Algemeen Overleg over ANPR (automatische
kentekenherkenning) plaats (Kamerstuk 31 051, nr. 12). Tijdens dit overleg
is door de leden De Rouwe (CDA) en Recourt (PvdA) de mogelijke inzet
van ANPR bij de aanpak van het rijden onder invloed aan de orde gesteld.
Deze leden vroegen of een proefproject (pilot) kan worden uitgevoerd om
de mogelijkheden van ANPR bij de aanpak van rijden onder invloed in
beeld te krijgen. Naar aanleiding van de vragen van deze leden heb ik
aangegeven positief te staan ten opzichte van een dergelijke gedachte en
toegezegd de mogelijkheden tot inzet van ANPR bij rijden onder invloed
nader te zullen onderzoeken.
Op grond van artikel 3 Politiewet 2012 kunnen kentekengegevens worden
vastgelegd met het oog op directe opvolging. Dit betekent dat kentekens,
die voor de opsporing van strafbare feiten relevant zijn, op een
zogenaamde referentielijst worden geplaatst. Wanneer een kenteken van
de referentielijst door een ANPR-camera wordt waargenomen kan het
voertuig worden stilgehouden. Het is mogelijk om kentekens, die op naam
zijn gesteld van personen die zijn veroordeeld vanwege rijden onder
invloed, op een referentielijst te plaatsen zodat het desbetreffende
voertuig kan worden stilgehouden zodra het kenteken door een
ANPR-camera wordt waargenomen. Hierbij kan onderscheid worden
gemaakt tussen de controle op recidive en de controle op de naleving van
een opgelegde straf of maatregel.
Bij de controle op recidive zouden kentekens van voertuigen van personen
die zijn veroordeeld voor het rijden onder invloed zonder dat een
ontzegging van de rijbevoegdheid motorrijtuigen te besturen (hierna te
noemen: obm) is opgelegd of van kracht is, op een referentielijst kunnen
worden geplaatst. Echter, zoals ik tijdens het AO op 20 maart jl. reeds heb
aangegeven, zijn bij een dergelijke toepassing kanttekeningen te plaatsen.
Het Nederlandse strafrecht kent geen bijkomende straf of maatregel op
grond waarvan een veroordeelde die zijn straf heeft ondergaan,
gedurende een bepaalde tijd kan worden onderworpen aan gerichte

kst-31051-13
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 31 051, nr. 13

1

controles met het oog op de vaststelling van recidive. Het belang van de
uitvoering van de politietaak, als bedoeld in artikel 3 van de Politiewet
2012, vormt (ook) geen aanleiding tot een dergelijke handelwijze. Dit
vormt een aantasting van de persoonlijke levenssfeer van burgers, ook in
het licht van de kenbaarheid en voorzienbaarheid van het overheidsoptreden voor de burger, zodat het gebruik van ANPR voor dit doel niet
passend is. Gelet op de juridische bezwaren die zijn verbonden aan het
gebruik van referentielijsten voor de controle op recidive van rijden onder
invloed met behulp van ANPR, acht ik een proefproject naar de mogelijkheden van ANPR bij het bestrijden van rijden onder invloed op dit
moment niet opportuun.
Wel is er de mogelijkheid ANPR in te zetten bij de controle op de naleving
van een opgelegde straf of maatregel. Het kan voorkomen dat een
persoon vanwege rijden onder invloed is veroordeeld (art. 8 Wegenverkeerswet 1994) en dat daarbij een obm is opgelegd. Deze bijkomende straf
kan in beginsel voor de duur van ten hoogste vijf jaar worden opgelegd
(art. 179 lid 1 Wegenverkeerswet 1994). Een obm kan worden gehandhaafd met behulp van de inzet van ANPR, bijvoorbeeld door het kenteken
van een voertuig van een persoon, aan wie een obm is opgelegd, op een
referentielijst te plaatsen. Op dit moment wordt binnen de Nederlandse
politie gewerkt met referentielijsten voor een obm. Kentekens van
personen aan wie een obm als bijkomende straf is opgelegd, worden op
een dergelijke lijst geplaatst, zodat de naleving van de obm met behulp
van ANPR wordt gecontroleerd.
Ook kentekens van voertuigen van personen van wie het rijbewijs is
geschorst of ongeldig verklaard, kunnen op een referentielijst worden
geplaatst. Een vereiste bij deze toepassing van ANPR is dat de betrokkene
een kenteken op zijn naam heeft staan. Daarnaast is het van belang dat de
politie bij het gebruik van deze referentielijsten ook verdere aanwijzingen
heeft dat iemand ondanks een opgelegde obm of schorsing of ongeldigheid van het rijbewijs blijft doorrijden. De inzet van ANPR verhoogt de
pakkans in deze gevallen en vindt plaats in het belang van de uitvoering
van de politietaak als bedoeld in artikel 3 van de Politiewet 2012.
De minister van Veiligheid en Justitie,
I.W. Opstelten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 31 051, nr. 13

2