Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 024

Wijziging van de Postwet 2009 tot
modernisering en flexibilisering van de
universele postdienstverlening (modernisering
UPD)

Nr. 21

GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN DE LEDEN GESTHUIZEN EN MEI
LI VOS TER VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 16
Ontvangen 26 januari 2015
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
In artikel I wordt voor onderdeel A een onderdeel ingevoegd, luidende:
0A
Artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:
1. Voor de huidige tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. In het eerste lid (nieuw) komt de laatste volzin te luiden: De
toepassing van een minimumpercentage kan daarbij slechts worden
uitgesloten ten aanzien van een postvervoerbedrijf aan wie geen kosten
als bedoeld in artikel 6a van de Instellingswet Autoriteit Consument en
Markt in rekening worden gebracht.
3. Er wordt een lid toegevoegd, luidende:
2. De voordracht voor een krachtens het eerste lid vast te stellen
algemene maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier
weken nadat het ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is
overgelegd.
II
Aan artikel IV, eerste lid, wordt een zinsnede toegevoegd, luidende:, met
uitzondering van artikel I, onderdeel 0A, dat in werking treedt met ingang
van 1 juli 2016.

kst-34024-21
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 024, nr. 21

1

Toelichting
In artikel 8 van de Postwet 2009 is bepaald dat een postvervoerbedrijf
met een bij algemene maatregel van bestuur (AMvB) te bepalen
minimumpercentage van de postbezorgers die voor hem postvervoer
verrichten, een arbeidsovereenkomst dient te hebben. Artikel 8 van de
Postwet 2009 wordt uitgewerkt in het Tijdelijk besluit postbezorgers 2011.
Daarin is het minimumpercentage vastgesteld op ten minste 80%. De
laatste volzin van artikel 8 stelt dat de toepassing van een minimumpercentage bij AMvB kan worden beperkt tot bepaalde categorieën postvervoerbedrijven of bepaalde omstandigheden. Deze bepaling wordt verder
uitgewerkt in artikel 3 van het Tijdelijk besluit postbezorgers 2011, alwaar
in onderdeel a wordt gesteld dat een postvervoerbedrijf dat is gebonden
aan een collectieve arbeidsovereenkomst waarin bepalingen zijn
opgenomen over het aantal of het percentage postbezorgers dat bij een
postvervoerbedrijf arbeid verricht op basis van een arbeidsovereenkomst,
niet gebonden is aan het minimum van 80%. Dit amendement regelt dat
deze mogelijkheid moet worden geschrapt, zodat ieder postvervoerbedrijf
in beginsel is gebonden aan het minimumpercentage zoals vastgesteld in
het Tijdelijk besluit postbezorgers 2011.
Tegelijkertijd dient het mogelijk te blijven om de uitzondering die is
vervat in artikel 3, onderdeel b, van het Tijdelijk besluit postbezorgers
2011 te continueren. Deze uitzondering ziet op bedrijven die slechts een
beperkt deel van hun omzet behalen uit postvervoer, lokaal en regionaal
werkzaam zijn en met een zeer beperkt aantal personen het postvervoer
verrichten in een beperkt geografisch gebied.
Tevens wordt een voorhangprocedure in het wetsvoorstel opgenomen,
op grond waarvan een algemene maatregel van bestuur die op grond van
artikel 8, eerste lid, wordt vastgesteld aan beide kamers moet worden
overgelegd.
Dit amendement dient te zorgen voor beperking op de uitzonderingsmogelijkheden op het bij algemene maatregel van bestuur vastgelegde
ingroeimodel dat tot doel had dat aan het eind van 2013 80% van de
postbezorgers bij de postbedrijven via een arbeidsovereenkomst zouden
werken.
Postbedrijf Sandd heeft door middel van artikel 3, onderdeel a, van de
AMvB Tijdelijk besluit postbezorgers 2011 een uitzondering weten te
creëren door met de Landelijke Belangen Vereniging (LBV) een cao af te
sluiten waarbij is besloten dat Sandd ernaar streeft 50% van de postbezorgers op basis van een arbeidsovereenkomst te laten werken waarbij
Sandd een afwijking van 50% aan kan houden. In deze cao komt het er
dus op neer dat het bedrijf slechts 25% van haar bezorgers volgens een
arbeidsovereenkomst dient te laten werken.
Deze in juni 2014 afgesloten cao volgde op het afbreken van onderhandelingen tussen FNV en Sandd nadat FNV een eindbod deed waarbij 70%
van de postbezorgers aan het einde van 2014 en 80% aan het einde van
2015 een arbeidsovereenkomst zouden moeten hebben. Door het afsluiten
van de cao met de LBV heeft Sandd de verplichtingen voortvloeiend uit de
AMvB omzeild. Dit gebeurde in weerwil van de Tweede Kamer die met
haar steun voor het rapport Vreeman juist heeft onderschreven dat de
onderhandelingspositie van aanbieders van laaggeschoolde arbeid zoals
in de postsector niet vergelijkbaar is met die van andere Zelfstandigen
zonder personeel en dat daarom het gebruik van overeenkomsten van
opdracht aan de onderkant van de arbeidsmarkt ongewenst is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 024, nr. 21

2

Door de nieuwe derde zin van artikel 8 in de Postwet wordt het
onmogelijk om – behoudens de wettelijke uitzondering die in dit
amendement is opgenomen – uitzonderingen te maken op de plicht voor
postvervoersbedrijven om een bij AMvB bepaald of te bepalen minimumpercentage van de postbezorgers via een arbeidsovereenkomst werkzaam
te laten zijn. Hiermee wordt voldaan aan de wens van de Kamer dat de
overgrote meerderheid van de postbezorgers via een arbeidsovereenkomst werkzaam is.
Als datum van inwerkingtreding van dit amendement is gekozen voor
1 juli 2016. Indieners achten dit een redelijke en voor de betreffende
postbedrijven haalbare datum, mede doordat bonden bij de
cao-onderhandelingen in het voorjaar van 2014 voorzagen in een
ingroeipad tot 80% arbeidsovereenkomsten op 1 januari 2016. Met de
datum van 1 juli is gekozen voor een ingroeipad van vergelijkbare duur.
Gesthuizen
Mei Li Vos

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 024, nr. 21

3