Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2021–2022

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

435
Vragen van het lid Kuik (CDA) aan de Staatssecretaris van Justitie en
Veiligheid over het bericht «Honderden asielkinderen dreigen zonder hun
ouders op te moeten groeien» (ingezonden 24 augustus 2021).
Antwoord van Staatssecretaris Broekers-Knol (Justitie en Veiligheid)
(ontvangen 26 oktober 2021). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2020–2021, nr. 4033.
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Honderden asielkinderen dreigen zonder hun
ouders op te moeten groeien»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 4, 5
Kunt u reageren op de berichtgeving in het artikel? Klopt het dat de IND sinds
afgelopen november nieuw beleid ten aanzien van gezinshereniging van
alleenstaande minderjarige vreemdelingen hanteert? Wat houdt dit beleid
volgens u precies in? Sinds wanneer is dit «staand beleid»?
Kunt u aangeven wat er precies veranderd is in de procedure voor gezinshereniging?
Hoe is dit beleid precies tot stand gekomen? Op basis van welke informatie
en/of expertise wordt dit afgewogen? Klopt het dat u dit doorgedrukt heeft
tegen het advies van de top van de IND in? Zo ja, waarom heeft u dat
gedaan?
Antwoord 2, 4, 5
Voor het antwoord op deze vraag verwijs ik u graag naar mijn brief van
24 augustus jl.2 Hierin heb ik uw Kamer geïnformeerd over mijn besluit om af
te zien van de door de IND meer generiek gehanteerde werkwijze, waar in het
desbetreffende bericht naar verwezen wordt. De door de IND gehanteerde
werkwijze betrof geen beleidswijziging. Zoals uitgebreider omschreven in
mijn brief aan uw Kamer van 24 augustus jl., betrof het een invulling van het
1

NRC, 22 augustus 2021, «Honderden asielkinderen dreigen zonder hun ouders op te moeten
groeien», www.nrc.nl/nieuws/2021/08/22/honderden-asielkinderen-dreigen-zonder-hun-oudersop-te-moeten-groeien-a4055672
2
Kamerstuk 27 062, nr. 124.

ah-tk-20212022-435
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2021

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

1

begrip «alleenstaande» zoals dat volgt uit de Gezinsherenigingsrichtlijn. In
2019 constateerde de IND in een individuele zaak een dusdanige afwijking
van de gebruikelijke gang van zaken dat van de IND in redelijkheid niet
gevraagd kon worden het gewenste nareisverzoek te honoreren. Vervolgens
is de IND, met het oog op rechtsgelijkheid, in enkele vergelijkbare gevallen
tot eenzelfde oordeel gekomen, waarmee deze werkwijze meer generiek werd
gehanteerd. In maart 2021 is mij een nota voorgelegd waarin mij is voorgesteld om deze door de IND meer generiek gehanteerde werkwijze los te laten.
Deze nota is in februari opgesteld. Dit vormde voor mij aanleiding te
verzoeken om een brede inventarisatie van de casuïstiek die zich mogelijk
voor zou kunnen doen, alvorens hier een beleidsmatige conclusie aan te
verbinden. Deze inventarisatie, die mij op 23 augustus 2021 heeft bereikt,
vormde voor mij aanleiding om te besluiten af te zien van de door de IND
meer generiek gehanteerde werkwijze en deze slechts toe te passen in
gevallen waarin evident geen sprake is van «alleenstaand». Over dit besluit
heb ik uw Kamer onverwijld geïnformeerd.
Vraag 3
Kunt u aangeven waar en op welk moment u dit nieuwe beleid met de Kamer
gedeeld hebt? Zo niet, waarom heeft u dit niet met de Kamer gedeeld? Wat
vindt u daarvan? Bent u voornemens dit alsnog met de Kamer te delen?
Antwoord 3
De door de IND gehanteerde werkwijze betrof geen beleidswijziging. Zoals
uitgebreider omschreven in mijn brief aan uw Kamer van 24 augustus jl.,
betrof het een invulling van het begrip «alleenstaande» zoals dat volgt uit de
Gezinsherenigingsrichtlijn. Zoals u kunt lezen in mijn antwoord op vragen 2, 4
en 5 is mij, in maart 2021, voorgesteld om deze door de IND meer generiek
gehanteerde werkwijze los te laten. Dit vormde voor mij aanleiding te
verzoeken om een brede inventarisatie van de casuïstiek die zich mogelijk
voor zou kunnen doen, alvorens hier een beleidsmatige conclusie aan te
verbinden. Deze inventarisatie, die mij op 23 augustus 2021 heeft bereikt,
vormde voor mij aanleiding om te besluiten af te zien van de door de IND
meer generiek gehanteerde werkwijze en deze slechts toe te passen in
gevallen waarin evident geen sprake is van «alleenstaand». Over dit besluit
heb ik uw Kamer onverwijld geïnformeerd.
Vraag 6
Is de nieuwe interpretatie van het begrip «alleenstaand», volgens u, in strijd
met het Verdrag inzake de rechten van het kind en de Europese richtlijn voor
gezinshereniging uit 2003? Zo niet, hoe verschilt uw uitleg van de uitleg die
verschillende experts geven in het artikel in de NRC?
Antwoord 6
Het doel van de werkwijze was met name om recht te doen aan de betekenis
en lezing van het begrip «alleenstaande» vreemdelingen zoals dat volgt uit
artikel 2 sub f uit de Gezinsherenigingsrichtlijn. De werkwijze die de IND
hanteerde sluit daarnaast aan bij de bestaande kaders van het nareisbeleid,
dat is gestoeld op internationale verdragen. Inmiddels heb ik in mijn brief van
24 augustus jl. uw kamer geïnformeerd over mijn besluit om af te zien van de
door de IND meer generiek gehanteerde werkwijze en interpretatie van het
begrip «alleenstaand».
Vraag 7
Kunt u schetsen hoe dit beleid zich volgens u verhoudt tot artikel 8 van het
EVRM?
Antwoord 7
Alle vreemdelingen met een wens voor gezinshereniging kunnen ook een
aanvraag indienen in het kader van artikel 8 EVRM, waarin het recht op
familie- en gezinsleven wordt geborgd. Gezinsherenigingsaanvragen worden
in dit beleidskader aan andere voorwaarden getoetst. De minderjarigen die in
eerste instantie in aanmerking dachten te komen voor nareis konden derhalve
ook een gezinsherenigingsaanvraag indienen in dit kader. Bij de beoordeling
van een aanvraag in het kader van artikel 8 EVRM kan het verblijf bij een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

2

familielid meewegen in de belangenafweging, maar is geen voorwaarde of
afwijzingsgrond.
Indien betrokkene in de afgelopen periode onder genoemde werkwijze geen
aanspraak op nareis heeft kunnen maken en de aanvraag voor gezinshereniging in het kader van 8 EVRM reeds is ingewilligd, zal, indien door betrokkenen gewenst, met individueel maatwerk worden bezien welke mogelijkheden
er zijn.
Vraag 8
Kunt u aangeven op hoeveel alleenstaande minderjarige vreemdelingen dit
beleid van toepassing is geweest? Kunt u aangeven wat dit voor gevolgen
heeft gehad in gezinsherenigingsprocedures die door de kinderen zijn
aangevraagd?
Antwoord 8
De IND is momenteel bezig met het in kaart brengen van de zaken die onder
de oude werkwijze vielen. Dit gebeurt op individuele basis. Het is daarom nog
niet bekend hoeveel gezinsleden hieronder vallen. De IND zal, daar waar
nodig, betrokkenen die in de afgelopen periode onder genoemde werkwijze
geen aanspraak op nareis hebben kunnen maken, aanbieden de oorspronkelijke nareisaanvraag in behandeling te nemen.
Vraag 9, 10
Deelt u de mening dat het onwenselijk is als alleenstaande minderjarige
vreemdelingen vooruit worden gestuurd door hun ouders om asiel aan te
vragen in Europa?
Is dit beleid volgens u de enige oplossing om te voorkomen dat alleenstaande minderjarige vreemdelingen vooruit worden gestuurd door hun
ouders om asiel aan te vragen in Europa? Zo niet, wat doet u er dan nog
meer aan om dit te voorkomen?
Antwoord 9, 10
Het komt voor dat gezinnen vanuit andere lidstaten hun kinderen vooruit
sturen, in de hoop en verwachting na te kunnen reizen in het kader van
gezinshereniging. Deze praktijk moet niet worden gestimuleerd. Nederland
ontmoedigt het vooruit sturen van minderjarige vreemdelingen door in te
zetten op het aanpakken van grondoorzaken van migratie in herkomstlanden.
In lijn met de Integrale Migratie-agenda3 doet Nederland dit onder andere
door in herkomstlanden de toegang tot onderwijs te ondersteunen en
werkgelegenheid te stimuleren.4 Daarnaast heeft de Europese Commissie op
23 september 2020, als onderdeel van het gepubliceerde migratie- en
asielpakket, een aanpassing van de EU-Dublinverordening gepubliceerd. De
EU-Dublinverordening wordt vervangen door de Verordening betreffende
asiel- en migratiebeheer. Onder de concept-verordening kunnen alleenstaande minderjarige kinderen worden overgedragen aan de lidstaat waar zij
eerder asiel hebben verzocht. Dit ziet het kabinet als een positieve stap om
(door)migratie en/of smokkel van alleenstaande kinderen te ontmoedigen.
Mede vanuit dit doel heeft het kabinet eerder ook de Europese Commissie
gesteund in haar voorstel om de leeftijdsgrens voor het afnemen van
vingerafdrukken en het bewaren ervan in de Europese database Eurodac, te
verlagen van 14 naar 6 jaar.
Vraag 11
Kunt u deze vragen op tijd en apart van elkaar beantwoorden?
Antwoord 11
Ik heb uw vragen zo spoedig mogelijk beantwoord.

3
4

Kamerstuk 19 637, nr. 2375.
Kamerstuk 2020–2021, 30 573, nr. 185

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

3

Toelichting:
Deze vragen dienen ter aanvulling op eerdere vragen terzake van het lid
Jasper van Dijk (SP), ingezonden 24 augustus 2021 (vraagnummer
2021Z14505).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, Aanhangsel

4