Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2089
Vragen van het lid Ulenbelt (SP) aan de staatssecretaris van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over de toegankelijkheid van de schuldhulpverlening
(ingezonden 15 maart 2011).
Antwoord van staatssecretaris De Krom (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 4 april 2011).
Vraag 1
Acht u het wenselijk dat de gemeente Alkmaar zonder opgaaf van reden een
persoon uitschrijft uit de Gemeentelijke Basisadministratie (GBA), omdat de
termijn van 6 maanden is verstreken? Zijn er meer gemeenten in Nederland
die dergelijk beleid hebben opgesteld?1
Antwoord 1
Ik treed vanuit het Rijk niet in individuele gevallen rond de uitvoering van
wetgeving door gemeenten. De bestaande procedures van bezwaar en
beroep zijn bij uitstek bedoeld voor de betrokken burger en gemeente. Ik doe
dan ook geen uitspraak over de wenselijkheid, zeker niet in individuele
gevallen.
Vraag 2
Acht u het wenselijk dat de gemeente Alkmaar vanwege de uitschrijving uit
het GBA de aanvraag voor schuldhulpverlening niet verder wil behandelen,
waardoor het traject tot het aflossen van schulden komt te stagneren cq
stopt? Zijn er mogelijkheden om een separate inschrijving in de GBA te
vertrekken zodat het schuldhulpverleningstraject doorgang kan vinden?
Antwoord 2
Schuldhulpverlening is op dit moment geen wettelijke taak van de gemeente.
Dit heeft tot gevolg dat gemeenten vrij zijn om een persoon die daarom
vraagt wel of geen schuldhulpverlening te verstrekken. De gemeente kan de
verstrekking van schuldhulpverlening desgewenst mede afhankelijk maken
van een inschrijving in de GBA.
Indien het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening tot wet wordt
verheven, wordt schuldhulpverlening een wettelijke taak van gemeenten.
Gemeenten zijn dan verantwoordelijk voor de schuldhulpverlening aan hun in
de GBA ingeschreven inwoners. Als iemand niet is ingeschreven in de GBA,
1

ah-tk-20102011-2089
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2011

Gegevens onderhands verstrekt aan de staatssecretaris.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

bijvoorbeeld omdat hij dakloos is, dan is de centrumgemeente verantwoordelijk die in dit soort gevallen ook verantwoordelijk is voor de uitvoering van de
WWB.
Vraag 3
Acht u het wenselijk dat een gemeente de schuldhulpverlening beëindigt om
dat het inkomen structureel te laag is en er hierdoor nieuwe schulden en
achterstanden ontstaan? Zo ja, is het niet logisch dat bij mensen die een
beroep doen op de schuldhulpverlening het inkomen structureel te laag is?
Welke mogelijkheden heeft iemand om toch te kunnen blijven deelnemen aan
het schuldhulpverleningstraject? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 3
De gemeente beoordeelt of iemand in aanmerking komt of blijft komen voor
schuldhulpverlening. Gemeenten kunnen daarvoor zelf criteria vaststellen.
Een criterium kan zijn dat iemand een bepaalde afloscapaciteit moet hebben.
Indien het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening tot wet wordt
verheven is schuldhulpverlening een wettelijke taak van de gemeente. Een
belangrijk uitgangspunt is dat de gemeentelijke schuldhulpverlening breed
toegankelijk moet zijn. Deze brede toegankelijkheid geldt tenzij de wet eisen
stelt aan de toegankelijkheid. Een voorbeeld hiervan is de eis dat een persoon
in Nederland woont.
Vraag 4
Acht u het wenselijk dat in bovengenoemde situatie de gemeente niet wil
helpen met het oplossen van de schuldenproblematiek, waardoor de
problematiek blijft bestaan en zal verergeren? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 4
Op basis van de verantwoordelijkheidsverdeling tussen gemeenten en Rijk op
het terrein van de gemeentelijke schuldhulpverlening ga ik niet in op de
afwegingen die een gemeente maakt bij het toelaten van personen tot de
gemeentelijke schuldhulpverlening.
Vraag 5
Acht u het wenselijk dat de gemeente Alkmaar de inschrijving in het GBA
slechts voor bepaalde tijd (maximaal 6 maanden) toestaat en daarna zonder
aankondiging de betreffende persoon uitschrijft zonder dat er wordt bekeken
hoe de status van de schuldhulpverlening is? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 5
Ik treed vanuit het Rijk niet in individuele gevallen rond de uitvoering van
wetgeving door gemeenten. Voor de relatie met het traject van schuldhulpverlening verwijs ik naar het antwoord op vraag 2.
Vraag 6
Deelt u de mening dat het minnelijke traject van de schuldhulpverlening in
optimum situaties zeker ten minste zes maanden zal duren? Zo ja, deelt u dan
de mening dat een uitschrijving uit het GBA binnen zes maanden de
schuldhulpverlening frustreert omdat deze niet kan worden afgemaakt of
worden doorgezet? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 6
Gemeentelijke schuldhulpverlening is maatwerk. De tijd die het kost om
minnelijke schuldhulpverlening te verlenen verschilt van geval tot geval. In de
praktijk duurt dit vaak langer dan 6 maanden. De gemeente is bevoegd
criteria vast te stellen waaraan een persoon moet voldoen om voor schuldhulpverlening in aanmerking te komen. Een criterium kan zijn dat een
persoon is ingeschreven in de GBA.
Indien het wetsvoorstel gemeentelijke schuldhulpverlening tot wet is
verheven is de gemeente uiteraard gehouden de wet toe te passen. Zie ook
het antwoord op vraag 2.
Ik treed niet in de afwegingen die een gemeente maakt.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

Vraag 7
Klopt het dat een wettelijke traject – de wet Schuldsanering Noordelijke
Personen (WSNP) – ook in optimum situaties tenminste 6 maanden duurt en
dit traject ook zal worden gefrustreerd wanneer iemand binnen zes maanden
uit de GBA wordt uitgeschreven? Zo ja, welke mogelijkheden heeft een
persoon in bovenstaande situaties nog om een schuldhulpverleningstraject in
te gaan?
Antwoord 7
De procedure van de Wsnp (Wet schuldsanering natuurlijke personen) duurt
in de regel drie jaren. Een uitschrijving uit de GBA is geen reden om iemand
tussentijds uit de schuldsaneringprocedure te verwijderen.
Vraag 8 en 9
Ziet u mogelijkheden om ervoor te zorgen dat personen in betreffende
situatie een inschrijving krijgen in de GBA waardoor de schuldhulpverlening
kan worden aangevangen, doorgezet en worden afgerond zonder tijdsdruk?
Kunt u dit toelichten?
Welke mogelijkheden heeft iemand om ingeschreven te blijven in de GBA,
zodat naast de aanvraag van de schuldhulpverlening, ook een ziektekosten
verzekering, paspoort etc., kunnen worden geregeld? Kunt u dit toelichten?
Antwoord 8 en 9
Een burger is verplicht zich te laten inschrijven in de GBA bij de gemeente
waar hij woont. De gemeente beoordeelt dan de aangifte, doet zo nodig
nader onderzoek en kan dan overgaan tot inschrijving. Indien een burger
geen aangifte doet, kan de gemeente ambtshalve tot inschrijving in de GBA
overgaan. Het is de gemeente die beoordeelt of tot inschrijving moet worden
overgegaan; het Rijk kan niet treden in die verantwoordelijkheid of
beoordeling.
Wat de gevolgen zijn van inschrijving in de GBA voor ziektekostenverzekeringen e.d. volgt niet uit de regelgeving rond de GBA, maar uit de regelgeving
rond dat specifieke onderwerp.
Vraag 10
Zijn er mogelijkheden voor personen met schulden zonder uitzicht op een
inkomen uit werk of een uitkering op basis van een gift van derden (ad
€ 5 000,00 per jaar, waarmee een bedrag ad € 46,00 per maand gedurende
3 jaar kan worden afgelost, conform de eis van het minimumbedrag voor een
WWB-gerechtigde) het schuldhulpverleningstraject kan worden ingezet
ondanks dat betreffende persoon structureel een te laag inkomen heeft? Kunt
u dit toelichten?
Antwoord 10
De vraag of in een concreet geval een schuldhulpverleningstraject mogelijk is,
is van een aantal zaken afhankelijk, zoals de beslissing van een gemeente om
een persoon al dan niet tot de schuldhulpverlening toe te laten en de
bereidheid van schuldeisers om in te stemmen met een schuldregeling. Op
beide heb ik geen invloed. Ik acht het dan ook niet zinvol om concreet in te
gaan op de in de vraag geschetste theoretische casus.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3