Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2008–2009

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2561
Vragen van het lid Gesthuizen (SP)
aan de staatssecretaris van
Economische Zaken over zijn
uitlatingen met betrekking tot MVO.
(Ingezonden 7 april 2009)
1
Wat bedoelde u precies te zeggen
toen u zich als volgt uitliet tijdens een
bijeenkomst met ondernemers in Den
Haag: «Ik heb er een beetje spijt van
dat ik geschreven heb dat
Maatschappelijk Verantwoord
Ondernemen (MVO) in essentie
bovenwettelijk is»?1
2
Waarop baseerde u uw opmerking?
3
Wat ziet u zelf als de logische
consequentie van uw uitlatingen,
gezien het feit dat u aanvoerde dat er
regels moeten zijn om de markt te
corrigeren?
4
Wat is uw indruk over de prioriteit die
ondernemers in tijden van crisis
toekennen aan het ontwikkelen en in
stand houden van MVO-beleid?
5
Op welke wijze wilt u bereiken dat
ook in tijden van recessie er aan

KVR36132
2009Z06515
0809tkkvr2561
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

verbetering van MVO wordt gewerkt
door het Nederlandse bedrijfsleven?
1

De Telegraaf, 2 april 2009: «Verantwoord
ondernemen blijvende noodzaak»
http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/
3625874/___Verantwoord_ondernemen_
blijvende_noodzaak___.html

Antwoord
Antwoord van staatssecretaris
Heemskerk (Economische Zaken)
(ontvangen 6 mei 2009)
1
In de visie op MVO die ik namens het
kabinet op 13 december 2007 aan de
Tweede Kamer zond, schreef ik: «Het
spreekt voor zich dat bedrijven zich,
daar waar zij geraakt worden door
specifieke regelgeving in Nederland
of elders, zich in elk geval aan hun
verplichtingen houden. Regelgeving
is dus het vertrekpunt voor MVO.
Maatschappelijk verantwoord
ondernemen is in zijn essentie dan
ook bovenwettelijk» (Tweede Kamer,
vergaderjaar 2007–2008, 26 485, nr.
53)
Tijdens het congres van de Sociaal
Economische Raad op 2 april jl. over
Internationaal MVO heb ik willen
benadrukken dat de laatste zin uit dit
citaat er niet toe mag leiden dat MVO
via de duiding als «vrijwillig» afglijdt
tot «vrijblijvend». Het moet duidelijk

zijn dat de samenleving
gerechtvaardigde verwachtingen
heeft ten aanzien van de
verantwoordelijkheid die het
Nederlandse bedrijfsleven neemt in
de internationale productieketen. Die
verantwoordelijkheid gaat vaak
verder dan wat elders wettelijk is
voorgeschreven.
2
Zie antwoord bij vraag 1.
3
Het is vanzelfsprekend een taak
van de overheid om namens de
samenleving randvoorwaarden te
stellen aan en toezicht te houden op
de marktwerking. Deze regels,
bijvoorbeeld op het vlak van milieu
en arbeidsvoorwaarden, vormen,
zoals in de kabinetsvisie verwoord,
het vertrekpunt voor MVO.
4
Ik ga ervan uit dat werkgevers en
werknemers, georganiseerd in de
Sociaal Economische Raad, met het
door hen gepresenteerde en door het
kabinet gesteunde keteninitiatief de
handschoen hebben opgenomen om
– ook in tijden van crisis
– via het nemen van
ketenverantwoordelijkheid het
maatschappelijk draagvlak voor
internationale handel en globalisering
te behouden en te versterken. De

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

5375

sociale partners hebben deze ambitie
tijdens het genoemde congres
herbevestigd.
5
Ik heb u daarover geïnformeerd bij
brief d.d. 19 februari 2009 (Tweede
Kamer, vergaderjaar 2008–2009,
26 485, nr. 65). In deze
voortgangsrapportage over mijn
MVO agenda geef ik een, overigens
niet uitputtend, overzicht van de
acties die worden ondernomen om
de ambities van de kabinetsvisie over
MVO dichterbij te brengen.
Tevens geef ik daarin aan dat
maatschappelijk verantwoord
ondernemen een belangrijk element
is van ons economisch bestel. Er is
dus geen reden om te stellen dat
MVO een luxe is die we ons nu niet
kunnen veroorloven. Dat geldt niet
alleen in eigen land, maar ook
internationaal. Het is ondenkbaar dat
we om reden van de crisis het
naleven van mensenrechten minder
belangrijk en bijvoorbeeld
kinderarbeid minder ontoelaatbaar
zouden vinden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, Aanhangsel

5376