Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1980
Vragen van het lid Heerma (CDA) aan de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over het ontslaan van «ziek» personeel (ingezonden
19 maart 2013).
Antwoord van minister Asscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 16 april 2013).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het onderzoek van FNV Bondgenoten, waaruit
naar voren komt dat werkgevers proberen om werknemers die ziek zijn
geweest te ontslaan door hen op papier ziek te houden, zodat zij na 2 jaar
een ontslagvergoeding voor hen kunnen aanvragen?1
Antwoord 1
Ja
Vraag 2
Deelt u de mening dat hier sprake is van misbruik van regelgeving?
Antwoord 2
Ik keur het niet goed dat een werknemer die na een ziekteperiode de
bedongen arbeid volledig heeft hervat, administratief voor één of enkele
procenten als arbeidsongeschikt geregistreerd blijft staan. De op schrift
gestelde situatie is dan immers niet in overeenstemming met de feitelijke
situatie. Overigens is de feitelijke situatie bepalend en niet de situatie die
volgt uit de administratie van de werkgever.
Vraag 3 en 4
Is het u bekend of er daadwerkelijk werknemers zijn ontslagen, die slechts op
papier ziek waren, maar in werkelijkheid niet?
Zo ja, om hoeveel werknemers gaat het dan en hoe worden zij gecompenseerd voor het onterechte verlies van hun baan? Zo neen, bent u bereid te
onderzoeken om hoeveel werknemers het gaat en te bezien hoe deze mensen

1

ah-tk-20122013-1980
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2013

http://www.ad.nl/ad/nl/1012/Nederland/article/detail/3411058/2013/03/18/Ziekte-misbruikt-omwerknemers-te-ontslaan.dhtml

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

kunnen worden gecompenseerd voor hun ontslag, dat op onterechte gronden
is goedgekeurd door het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen
(UWV)?
Antwoorden 3 en 4
Er zijn mij geen gegevens bekend over de ziekteregistratie van werkgevers.
De werkgever moet een werknemer uiterlijk na 42 weken ziekmelden bij het
UWV. De Ziektewet (ZW) en het Burgerlijk Wetboek (BW) kennen niet het
onderscheid tussen gedeeltelijke en volledige arbeidsongeschiktheid; een
werknemer is wel of niet arbeidsongeschikt (ziek). Als een werknemer zijn
arbeid niet volledig (maar slechts gedeeltelijk) kan verrichten, wordt hij voor
de ZW en het BW als arbeidsongeschikt aangemerkt. Daarom hoeft de
werkgever enkel aan het UWV te melden dat een werknemer arbeidsongeschikt is, en dus niet of er sprake is van gedeeltelijke of volledige arbeidsongeschiktheid. Hierdoor bestaan dus geen cijfers over het aantal werknemers
dat gedeeltelijk arbeidsongeschikt is gemeld bij het UWV. Evenmin zijn mij
dan ook cijfers bekend over het aantal werknemers, dat als gedeeltelijk
arbeidsongeschikt geregistreerd staat bij de werkgever en waarvoor een
ontslagvergunning wordt aangevraagd bij het UWV.
Ik zie geen aanleiding om onderzoek te doen naar deze gegevens c.q. naar
compensatiemogelijkheden. De reden hiervoor is dat ons wettelijke systeem
al een adequate rechtsbescherming biedt. Er geldt immers ontslagbescherming en de werknemer kan bezwaar maken als de werkgever een ontslagvergunning aanvraagt bij het UWV. De door de werknemer aangevoerde
bezwaren kunnen reden zijn voor het UWV om de ontslagvergunning niet te
verlenen.
De rechten van de werknemer zijn door ons systeem van ontslagbescherming
adequaat gewaarborgd. Naast de ontslagbescherming kan het vragen van
een deskundigenoordeel aan het UWV – waar ik in de antwoorden 5 en 6
nader op in zal gaan – hier bovendien ook nog soelaas bieden.
Vraag 5 en 6
Welke maatregelen gaat u nemen om te voorkomen dat er mensen op deze
manier worden ontslagen?
Worden de werkgevers die zich met deze praktijken bezighouden gestraft? Zo
ja, op welke wijze? Zo neen, waarom niet?
Antwoorden 5 en 6
Weliswaar kan het in de praktijk voorkomen dat de werknemer er niet van op
de hoogte is dat hij als ziek geregistreerd staat in de administratie van de
werkgever en de werknemer veronderstelt dat hij weer volledig hersteld is,
maar doorgaans zal dit niet het geval zijn. Vaker zal zich de situatie voordoen
dat, als de werknemer hersteld is en weer aan het werk is, de werkgever de
werknemer toch als ziek registreert, omdat de werkgever van mening is dat
de werknemer de bedongen arbeid nog niet volledig kan verrichten.
In die situatie is de werknemer nog niet volledig geschikt en is het legitiem
om hem als ziek te registreren, nu de werknemer (nog) niet in staat wordt
geacht om de bedongen arbeid te verrichten.
Als de werknemer het hier niet mee eens is, omdat hij van mening is dat hij
volledig arbeidsgeschikt is, kan dit verschil van mening met de werkgever
beslecht worden door het aanvragen van een deskundigenoordeel aan het
UWV. Daarna kan het geschil bovendien aan de rechter worden voorgelegd.
Voorts is er een aantal waarborgen waardoor de werknemer door zijn
werkgever geïnformeerd wordt over zijn ziektegeval. Op grond van Regeling
procesgang eerste en tweede ziektejaar moet de werkgever namelijk in
overleg met de zieke werknemer een plan van aanpak opstellen. Dit plan van
aanpak moet de werkgever regelmatig evalueren met de zieke werknemer,
waardoor regelmatig contact is gewaarborgd. Deze verplichtingen gelden
ongeacht het percentage waarvoor de werknemer als ziek is geregistreerd.
Naar mijn mening zijn de plichten van de werkgever en de rechten van de
werknemer hierdoor adequaat gewaarborgd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

Toelichting:
Deze vragen dienen ter aanvulling op eerdere vragen terzake van de leden
Vermeij en Hamer (beiden PvdA), ingezonden 19 maart 2013 (vraagnummer
2013Z05450, Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr. 1979)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3