Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2531
Vragen van de leden Van Gerven en Leijten (beiden SP) aan de minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de zorgen van jonge huisartsen over
de toekomst van het vak (ingezonden 18 april 2012).
Antwoord van minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 16 mei 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2011–2012, nr. 2501.
Vraag 1
Wat is uw reactie op het interview met de oprichters van actiegroep Jonge
Huisartsen? Trekt u het zich aan dat uw beleid wordt gezien als schadelijk
voor de fundamenten van de huisartsgeneeskunde? Wat zijn volgens u de
fundamenten van de huisartsenzorg?1
Antwoord 1
Ik heb van het interview in het ledenblad van de Landelijke Huisartsen
Vereniging (LHV) kennisgenomen. Hoewel ik het niet eens ben met suggesties
in het artikel, vind ik het een goede zaak dat ook jonge artsen betrokken zijn
bij het beleid en zich actief mengen in de discussie over de houdbaarheid van
ons zorgstelsel. Mede om die reden zal een vertegenwoordiging van de
actiegroep Jonge Huisartsen ook worden ontvangen op het ministerie om in
gesprek te gaan over hun ideeën.
Ik ben van mening dat de Nederlandse zorg is gebaat bij een sterke eerste lijn
en dat binnen deze eerste lijn de huisarts een belangrijke positie inneemt. Zie
ook mijn beleidsbrief «Zorg en ondersteuning in de buurt» (d.d. 14 oktober
2011).
Vraag 2
Wat is uw reactie op de uitspraak dat veel jonge huisartsen overwegen te
stoppen als zij in de toekomst vooral bezig zullen zijn om als slimme
ondernemer de financiën rond te krijgen? Bent u bereid uw beleid te
heroverwegen of mogen deze huisartsen wat u betreft vertrekken? Wilt u uw
antwoord toelichten?

1

ah-tk-20112012-2531
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

De Dokter, april 2012.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

Antwoord 2
De suggestie dat de huisarts bezig zou moeten zijn als slimme ondernemer
om de financiën rond te krijgen, is niet gestoeld op mijn beleid. De huisarts
wordt grotendeels gefinancierd via het abonnementstarief en heeft patiënten
die op naam staan ingeschreven in zijn praktijk.
Vraag 3
Kunt u zich voorstellen dat uw uitvoeringsverzoek aan de Nederlandse
Zorgautoriteit (NZa) wordt gezien als een gebrek aan vertrouwen, op basis
van zowel de toon als de suggestie om de inschrijving op naam af te
schaffen? Bent u bereid dit verzoek in te trekken? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Nee, ik ben niet bereid om dit verzoek in te trekken. Ik heb de NZa om advies
gevraagd omdat ik, naast goede zaken, knelpunten zie in de huidige
bekostiging. Dit zijn knelpunten die ook worden herkend door het veld. Als
voorbeeld noem ik de complexiteit van het systeem en de administratieve
lasten die het systeem met zich meebrengt. Daarnaast werpt het huidige
systeem barrières op voor substitutie van zorg en wordt er niet betaald voor
gezondheidsuitkomsten en/of resultaten.
Wat betreft de inschrijving op naam kan ik kort zijn. Ik heb nooit gesuggereerd deze af te schaffen en ik ben dat ook niet van plan.
Vraag 4
Wat is uw reactie op de kritiek dat het afschaffen van de inschrijving op naam
zal leiden tot het in verschillende diagnoses opknippen van de patiënt om
deze bij de goedkoopste zorgverlener onder te brengen? Bent u bereid te
stoppen met het opknippen van de zorg in te vermarkten producten, zoals
eerder is gebeurd met de thuiszorg, zorgzwaartepakketten en diagnose
behandel combinaties (DBC’s)? Wilt u uw antwoord toelichten?
Antwoord 4
Zie mijn antwoord op vraag 3. Ik herken het door u geschetste beeld niet.
Vraag 5
Deelt u de mening dat de vertrouwensrelatie en poortwachtersfunctie
kernwaarden zijn voor goede huisartsenzorg en het beperken van overbodige
zorgkosten? Zo nee, waarom niet? Zo ja, waarom voert u een beleid dat deze
kernwaarden ondermijnt? Wilt u uw antwoord toelichten?
Antwoord 5
Zie tevens mijn eerdere antwoorden. Mijn beleid richt zich juist op het
versterken van de eerste lijn om daarmee ook te zorgen dat generalistische
basiszorg weer meer in de buurt wordt aangeboden. Een onderdeel daarvan
is dat ziekenhuizen sinds dit jaar weer verplicht zijn om te registreren wie de
verwijzer van de patiënt is. Wanneer er geen verwijzer bekend is (met
uitzondering van acute zorg), zal de zorgverzekeraar de rekening voor de zorg
niet ten laste mogen brengen van het zorgverzekeringsfonds. Dit beleid
ondersteunt en verstevigt de poortwachtersfunctie van de huisarts. De
vertrouwensrelatie is daarnaast geborgd door het behouden van de inschrijving op naam. Mijn beleid versterkt derhalve deze kernwaarden.
Vraag 6
Wilt u ingaan op de parallel met het opknippen van de wijkverpleegkundige
in de jaren tachtig, waardoor patiënten veel meer verschillende hulpverleners
moesten zien? Maakt u in de huisartsenzorg nu niet dezelfde fout? Wilt u uw
antwoord toelichten?
Antwoord 6
Ik zie geen parallel met het afschaffen van de wijkverpleegkundige in de jaren
tachtig en mijn beleid ten opzichte van de huisartsenzorg. In mijn brief aan de
NZa benoem ik expliciet ook de functie van de wijkverpleegkundige als
belangrijk onderdeel van integrale zorgverlening en vraag ik naar advies over
de bekostiging, opdat de wijkverpleegkundigen een structurele financiering
krijgen. Mijn beleid is gericht op samenwerking en integraliteit en staat dus
haaks op het opknippen van zorg.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2

Vraag 7
Bent u bereid productieprikkels in de zorg af te schaffen? Zo ja, op welke
wijze? Zo nee, hoe geloofwaardig bent u nog als u zegt de zorgkosten te
willen indammen?
Antwoord 7
De huisartsenzorg wordt voor het grootste deel bekostigd door het abonnementstarief. Dit is geen productiefinanciering. Ik heb de NZa de vraag
voorgelegd om te adviseren over een juiste mix tussen het belonen van extra
inspanning en preventie, het gezond houden en/of maken van de patiënt en
ook het niet behandelen als dat onnodig is.
Vraag 8
Waarom mag de tweede lijn groeien, terwijl de eerste lijn wordt gekort? Wilt
u uw antwoord toelichten?
Antwoord 8
Zie mijn antwoorden op de vragen van Kamerlid Kuiken (PVDA) over de
korting op het huisartsenbudget na overschrijding bij de geïntegreerde
eerstelijnszorg (2011Z16037, zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2010–2011, nr. 3591).
Vraag 9
Deelt u de mening dat met het versterken van de eerste lijn bezuinigd kan
worden op overbodige zorguitgaven, zoals snotterpoli’s en SOS-artsen? Zo
nee, waarom niet?
Antwoord 9
Ik ben het zeer eens met de jonge huisartsen dat er goed gekeken moet
worden naar de doelmatigheid van zorg. Zorgaanbieders zijn daarvoor als
eerste aan zet. Zorgaanbieders hebben de verantwoordelijkheid om gepaste
zorg, die zinnig en zuinig is, aan te bieden. Hierover zijn in het Bestuurlijk
hoofdlijnenakkoord ook afspraken gemaakt. Ook zorgverzekeraars hebben een
belangrijke taak: zinnige en zuinige zorg inkopen en daarover harde afspraken
maken in de contracten die worden gesloten met de zorgaanbieders.
Ik denk echter dat nieuwe initiatieven de zorg ook doelmatiger, toegankelijker
en service gerichter kunnen maken. Daarom wil ik zorgen dat de toetredingsdrempel voor nieuwe initiatieven zo laag mogelijk is. Dat wil overigens niet
zeggen dat ik van mening ben dat deze initiatieven per definitie gecontracteerd moeten worden door de zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars hebben
daarin een zelfstandige bevoegdheid.
Vraag 10
Bent u bereid in gesprek te gaan met de Jonge Huisartsen en de Kamer te
informeren over de uitkomsten? Zo ja, wanneer? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 10
Zie mijn antwoord op vraag 1.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

3