Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 577

Wijziging van enkele wetten houdende
aanpassing van de belastingheffing over sparen
en beleggen in de inkomstenbelasting (Wet
aanpassing box 3)

Nr. 11

NADER GEWIJZIGD AMENDEMENT VAN HET LID LEIJTEN TER
VERVANGING VAN DAT GEDRUKT ONDER NR. 9
Ontvangen 11 november 2020
De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel A, wordt «31%» vervangen door «33%».
II
In artikel I, onderdeel B, wordt in de tweede kolom «€ 50.000»
vervangen door «€ 73.961», wordt in de eerste kolom «€ 50.000»
vervangen door «€ 73.961», en wordt «€ 950.000» telkens vervangen door
«€ 1.021.661».
III
In artikel I wordt na onderdeel B een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ba
Na artikel 5.2 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 5.2a
1. In afwijking van artikel 5.2 wordt het voordeel uit sparen en beleggen
op verzoek van de belastingplichtige gesteld op het laagste in artikel 5.2
genoemde percentage van de grondslag sparen en beleggen, indien die
grondslag gedurende het gehele of nagenoeg gehele jaar geheel of
nagenoeg geheel bestaat uit risicoarme bezittingen als bedoeld in het
tweede lid.
2. Voor de toepassing van het eerste lid geldt dat geen sprake is van een
grondslag die gedurende het gehele of nagenoeg gehele jaar geheel of
nagenoeg geheel bestaat uit risicoarme bezittingen, indien gedurende ten
minste één aaneengesloten periode van 30 dagen of meer zich de situatie

kst-35577-11
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 11

1

voordoet dat de grondslag sparen en beleggen niet geheel of nagenoeg
geheel bestaat uit risicoarme bezittingen.
3. Onder risicoarme bezittingen in de zin van het eerste lid worden
verstaan alle vormen van banktegoeden, waaronder in ieder geval
betaalrekeningen, spaarrekeningen en termijndeposito’s als bedoeld in
artikel 1:1 van de Wet op het financieel toezicht.
4. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regels worden
gesteld over de toepassing van dit artikel.
IV
In artikel I, onderdeel C, wordt «€ 50.000» vervangen door «€ 31.340».
V
Artikel I, onderdeel D, vervalt.
VI
Artikel I, onderdeel E, vervalt.
VII
Artikel I, onderdeel F, vervalt.
VIII
Artikel II vervalt.
IX
Artikel III vervalt.
X
Artikel IV vervalt.
XI
Artikel V vervalt.
XII
Artikel VI vervalt.
XIII
Artikel VII vervalt.
XIV
Artikel VIII vervalt.
XV
Artikel IX vervalt.
XVI
Artikel X wordt als volgt gewijzigd:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 11

2

1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «tot en met E» vervangen door
«en C» en vervalt «en artikel III».
2. onderdelen b en c vervallen.
3. Het tweede lid vervalt, alsmede de aanduiding «1». voor het eerste
lid.
Toelichting
Dit amendement breekt met de aanname dat iemand met spaargeld een
deel van zijn of haar vermogen volgens een vaste verdeling belegt. Die
aanname leidt al jaren tot belastingheffing over niet bestaande inkomsten
uit spaar- en banktegoeden. Indiener is van mening dat met dit
amendement de box 3-heffing eerlijker en rechtvaardiger wordt, in het
bijzonder voor belastingplichtigen die bewust geen risico willen nemen
met hun vermogen. Het amendement strekt er tevens toe het door de
Hoge Raad geconstateerde rechtstekort op stelselniveau op te lossen voor
spaarders.
Met dit amendement wordt de belastingheffing zo vormgegeven dat het
voordeel uit sparen en beleggen op verzoek van de belastingplichtige
verlaagd kan worden. De belastingplichtige kan dit verzoek doen indien hij
gedurende het gehele of nagenoeg gehele jaar risicoarme bezittingen
heeft, die bij de huidige rentestand niet of nauwelijks renderen. Indien
achteraf komt vast te staan dat de belastingplichtige ten onrechte heeft
verzocht om toepassing van dit artikel, kan de toepassing van dit artikel
worden geweigerd en kan er een boete worden opgelegd op basis van de
Algemene wet inzake rijksbelastingen in het kader van verzuim, dan wel
vergrijp.
De belastingplichtige kan een verzoek doen voor de toepassing van het
voorgestelde artikel 5.2a Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001)
indien zijn vermogen (de grondslag) gedurende het gehele of nagenoeg
gehele jaar bestaat uit risicoarme bezittingen. De verlaging is niet van
toepassing indien meer dan 10% van het vermogen wordt aangehouden
in andere dan in het voorgestelde artikel genoemde bezittingen of indien
gedurende meer dan 10% van het jaar andere dan de voorgestelde
bezittingen worden aangehouden.
Het is inherent aan het systeem van de vermogensrendementsheffing
dat de grondslag sparen en beleggen alleen op de peildatum wordt
beoordeeld. Het voorgestelde artikel sluit zoveel mogelijk bij deze
bestaande systematiek aan.
De beoordeling of de belastingplichtige terecht verzoekt om toepassing
van het voorgestelde artikel 5.2a Wet IB 2001 zal grotendeels geautomatiseerd kunnen plaatsvinden op basis van de gegevens die door financiële
instellingen thans reeds worden aangeleverd op basis van hoofdstuk II
van de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van
belastingen (WIBB). Deze gegevens worden onder andere gebruikt voor
de vooraf ingevulde aangifte. Indicaties dat de belastingplichtige ten
onrechte verzoekt om toepassing van dit artikel zijn bijvoorbeeld:
1. Uit de vooraf ingevulde aangifte blijkt dat belastingplichtige op de
peildatum of op 31 december van het betreffende jaar een grondslag
sparen en beleggen had die niet geheel of nagenoeg geheel bestond uit
risicoarme bezittingen (artikel 10b WIBB).
2. Uit de vooraf ingevulde aangifte blijkt dat de belastingplichtige een
bedrag aan rente op zijn banktegoeden heeft ontvangen dat lager is dan
dat verwacht had mogen worden op basis van de saldi op de peildatum
en 31 december van het betreffende jaar (artikel 10c WIBB).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 11

3

3. Uit de vooraf ingevulde aangifte blijkt dat de belastingplichtige
gedurende het jaar dividenden heeft ontvangen (artikel 10c WIBB).
4. Uit de vooraf ingevulde aangifte blijkt dat de belastingplichtige
zogenoemde overige opbrengsten wegens verkoop van effecten
(aandelen, obligaties etcetera) heeft ontvangen (artikel 10c WIBB).
5. Uit de vooraf ingevulde aangifte blijkt dat de belastingplichtige
gedurende het kalenderjaar onroerende zaken heeft gekocht of verkocht
(Renseignering Kadaster).
6. Uit de aangifte van een andere belastingplichtige blijkt dat de
belastingplichtige die een beroep doet op toepassing van het voorgestelde artikel 5.2a Wet IB 2001 hem geld heeft geleend dat is gebruikt voor
de eigen woning (art. 3.119g Wet IB 2001).
Indiener is van mening dat een toetsing op basis van peildata altijd
ruimte laat voor arbitrage. Dat is in het huidige stelsel van box 3 ook het
geval. De Belastingdienst beschikt echter via de bovengenoemde
renseignementen over zeer veel bruikbare data. In de relatie tot de
zogenoemde ketenpartners hoeft er dan ook niets te wijzigen. Ten
behoeve van de praktische uitvoering van dit artikel is tevens een
delegatiebepaling opgenomen.
Dit amendement beoogt voor zo’n 900.000 belastingplichtigen een box
3 heffing over het forfaitaire spaarrendement en benadert het daadwerkelijk behaalde spaarrendement. Het lage rendement dat genoemd wordt
in art. 5.2 is immers het gemiddelde van de rendementen op deposito’s.
Dekking voor deze wijziging wordt gevonden door het heffingsvrije
vermogen gelijk te laten aan wat het volgens de tot op heden geldende
systematiek zou zijn en de heffing te verhogen van de voorgestelde 31%
naar 33%. Dit sluit aan bij de tariefswijziging die was voorzien bij het box
3-wetsvoorstel dat in september 2019 door het kabinet is ingediend.
Dit amendement strekt tevens tot het vereenvoudigen van het
Wetsvoorstel Wet aanpassing box 3. Gelet op de Uitvoeringstoets van de
Belastingdienst en het Advies van de Raad van State concludeert indiener
dat dit amendement tot minder uitvoeringsproblemen en uitvoeringskosten leidt dan het genoemde wetsvoorstel. Dit blijkt uit de volgende
elementen:
– De Uitvoeringstoets stelt: «.... Voor een aantal burgers geldt dat zij
aangifte moeten doen terwijl dat fiscaal niet langer relevant is. Dit is
contra-intuïtief, zodat hiervoor specifieke aandacht nodig is in de
dienstverleningskanalen (website/portaal/beschikkingen/telefonie)...»
– De Uitvoeringstoets stelt: «.... Met het voorstel [van het kabinet] wordt
een nieuwe niet-fiscale taak voor de B/Belastingen geïntroduceerd. De
belastinginspecteur wordt verantwoordelijk voor het vaststellen van het
vermogen dat wordt gebruikt bij het vaststellen van het recht op
toeslagen, waar B/Toeslagen tot nog toe gebruik kan maken van door de
belastinginspecteur vastgestelde fiscaal relevante informatie. Tot nog toe
was de rol van de belastinginspecteur uitsluitend die van gegevensleverancier. De interne complexiteit neemt hiermee toe....»
– Het Advies van de Raad van State stelt: «... Het niet doorwerken van
de verhoging van het heffingsvrije vermogen naar diverse inkomens- en
vermogensafhankelijke regelingen noodzaakt tot formeelrechtelijke
wijzigingen, aanpassing van een groot aantal wetten en het leidt tot
complicaties bij de uitvoering...»
Indiener beoogt met dit amendement een einde te maken aan de lang
slepende discussie over de «box 3-belasting» voor spaarders. Zo wordt
met dit amendement ook recht gedaan aan burgers, gelet op het
rechtstekort zoals vastgesteld door de Hoge Raad. Met dit amendement

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 11

4

wordt ook tegemoet gekomen aan de breed levende wens alleen
daadwerkelijk behaald rendement te belasten.
Leijten

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 577, nr. 11

5