Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2013–2014

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

792
Vragen van het lid Arib (PvdA) aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport over het bericht dat de verklaring euthanasie jaarlijks verlengd moet
worden (ingezonden 20 november 2013).
Antwoord van Minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 18 december 2013) Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2013–2014, nr. 750
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht dat de verklaring euthanasie jaarlijks
verlengd moet worden?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe beoordeelt u het voorstel om de geldigheid van een schriftelijke
wilsverklaring voor euthanasie te beperken met een geldigheidstermijn van
maximaal twee jaar?
Antwoord 2
Over dit onderwerp is tijdens de behandeling van de Euthanasiewet
uitgebreid gesproken. De wetgever heeft destijds aan de schriftelijke
wilsverklaring geen geldigheidstermijn willen stellen omdat elke gestelde
geldigheidsduur «hardheidsdiscussies zal oproepen bij gevallen waarin de
wilsverklaring net buiten de termijn valt». Ik zie op dit moment geen
aanleiding om hiervan af te wijken.
Vraag 3
In hoeveel van de 42 meldingen van euthanasie of hulp bij zelfdoding bij
demente patiënten bij de Regionale toetsingscommissie euthanasie in 2012
was er sprake van een beginstadium van euthanasie, waarbij nog niet echt
sprake was van ondraaglijk lijden?

1

ah-tk-20132014-792
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2013

Trouw, «Verklaring euthanasie moet jaarlijks verlengd worden» en «Maak wilsverklaring op
papier beperkt houdbaar», 19 november 2013.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

1

Antwoord 3
In 2012 was er bij 41 meldingen van euthanasie of hulp bij zelfdoding bij de
Regionale toetsingscommissies euthanasie sprake van een patiënt die zich in
het beginstadium van dementie bevond. Bij één melding, die ook is opgenomen in het jaarverslag, was sprake van gevorderde dementie.
Overigens ben ik het niet met u eens dat er in het beginstadium van
dementie geen sprake kan zijn van ondraaglijk lijden. Zoals de oordelen van
de Regionale toetsingscommissies euthanasie laten zien, kan in geval van
dementie in een beginstadium wel degelijk sprake zijn van ondraaglijk lijden.
Vraag 4, 5, 6 en 7
Deelt u de mening dat er door arts en patiënt tijdens het ziekteproces
regelmatig over de wilsverklaring gesproken dient te worden, en dat dit ook
schriftelijk vastgelegd dient te worden? Zo ja, hoe kan het geregeld bespreken
van de wensen van de dementerende patiënt over het eigen levenseinde met
de arts gestimuleerd worden?
Bent u van mening dat een jaarlijkse verlenging van de verklaring euthanasie
de arts meer houvast geeft voor het geval een patiënt zijn wil niet meer kan
uiten? Zo ja, op welke wijze kan het beste uitvoering gegeven worden aan het
voorstel om de wens tot euthanasie jaarlijks met de arts te bespreken en te
verlengen? Zo nee, waarom niet?
Bent u bereid dit voorstel te laten beoordelen door de gezamenlijke werkgroep van uw Ministerie en de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot
bevordering der Geneeskunst (KNMG), die momenteel bezig is met het
opstellen van een handreiking waarmee, gegeven de geldende wet- en
regelgeving, meer duidelijkheid op dit punt geboden kan worden? Zo nee,
waarom niet?
Binnen welke termijn zal de handreiking van deze werkgroep beschikbaar
komen?
Antwoord 4, 5, 6 en 7
Het is zeer invoelbaar dat een (meermalen) geactualiseerde wilsverklaring de
arts helpt om tot de overtuiging te komen dat er sprake is van een vrijwillig
en weloverwogen verzoek. Zeker wanneer de schriftelijke wilsverklaring niet
eerder met de arts is besproken. Ik wil echter op dit moment niet zo ver gaan
een geldigheidsduur te formuleren.
Ik zie het in eerste aanleg als de verantwoordelijkheid van de patiënt om de
schriftelijke wilsverklaring met de arts te bespreken en hiertoe het initiatief te
nemen.
Zoals u weet buigt een werkgroep zich op dit moment over de betekenis van
de schriftelijke wilsverklaring bij euthanasie. Binnen deze werkgroep is
uiteraard ook aandacht voor het actualiseren van de wilsverklaring en het
bespreken ervan met de arts. U wordt geïnformeerd over de stand van zaken
van deze werkgroep vóór het algemeen overleg met uw Kamer op 19 december a.s.
Vraag 8
Kunt u deze vragen beantwoorden voor het algemeen overleg Euthanasie op
19 december 2013?
Antwoord 8
Ja.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, Aanhangsel

2