Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

29 683

Dierziektebeleid

Nr. 40

BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 7 december 2009
Hierbij bied ik u, mede namens de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport (VWS) , de eerder aangekondigde rapportage aan van het brede
onderzoeksprogramma MRSA. In dit onderzoek is gekeken naar het voorkomen en de verspreiding van de veegerelateerde Methicilline Resistente
Staphylococcus Aureus (LA-MRSA).1 De aanleiding van dit onderzoek was
de vondst van dit nieuwe type MRSA bij dieren en dierhouders. Om beter
inzicht te krijgen in de problematiek is een onderzoeksprogramma uitgevoerd door een breed consortium van humane en veterinaire kennisinstellingen. Het onderzoek is gestart in 2007 en gefinancierd door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en deels ook door het
ministerie van VWS. Het onderzoek is uitgevoerd door het RIVM, Wageningen UR, het Erasmus Medisch Centrum, de Faculteit Diergeneeskunde
van Universiteit Utrecht, en de Gezondheidsdienst voor Dieren.
Het gehele programma is opgezet in samenspraak met VWS. Bovendien
hebben veehouders, slachterijen en dierenartsen het loyaal ondersteund.
Ik waardeer de wijze waarop deze samenwerking is verlopen ten zeerste.
De onderzoekers constateren dat LA-MRSA wijd verbreid voorkomt in
Nederland. Op basis van de resultaten uit het onderzoek en de analyse
concluderen zij ook dat het risico voor de volksgezondheid, hoewel duidelijk aanwezig, op dit moment niet heel groot is. Het vóórkomen van
LA-MRSA bij de mens beperkt zich vooral tot diegenen die omgaan met
de varkens, vleeskalveren en pluimvee.
LA-MRSA veroorzaakt bij mensen niet vaak gezondheidsproblemen, maar
veroorzaakt bij ziekenhuisbezoek wel extra kosten voor MRSA-preventie.
De schade voor de volksgezondheid kan aanzienlijk toenemen als
LA-MRSA in de toekomst een hoger ziekteverwekkend vermogen krijgt of
makkelijker van mens op mens kan overgaan. Het rapport concludeert dat
daarvoor tot op heden geen aanwijzingen zijn.

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

KST138745
0910tkkst29683-40
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 683, nr. 40

1

LA-MRSA lijkt pas recent, te weten na 2002, in de dierpopulaties te zijn
geïntroduceerd. Sindsdien verspreidt de kiem zich door de dierpopulaties.
De situatie in andere landen is vergelijkbaar.
LA-MRSA is inmiddels beschreven in diverse Europese landen (onder
meer België, Spanje, Italië, Duitsland, Denemarken) en in de Verenigde
Staten en Canada. Uit een Europese verkenning naar het voorkomen van
LA-MRSA in de varkenshouderij blijkt dat de situatie in Nederland overeenkomt met de gemiddelde situatie in de EU.
Hoewel de onderzoekers in Nederland van mening zijn dat nog additioneel onderzoek noodzakelijk is, bevat het rapport een aantal aanwijzingen
voor aanpak van de problematiek van LA-MRSA in de veehouderij. De
belangrijkste zijn verbetering van het bedrijfsmanagement en beperken
van het antibioticumgebruik.
Ik ben van mening dat het onderhavige rapport de noodzaak onderstreept
om het antibioticumgebruik in de veehouderij terug te dringen. De gezamenlijke veehouderijsectoren zien die noodzaak ook in en hebben in
december 2008 afspraken gemaakt die zijn vastgelegd in het convenant
antibioticaresistentie dierhouderij. Ik zal u per separate brief informeren
over de voortgangsresultaten.
Het ministerie van LNV ondersteunt dit proces door middel van kennisontwikkeling entoepassing en innovatie. Ik kan in dat verband de «Uitvoeringsagenda duurzame veehouderij» vermelden, alsmede het programma
Alternatieven voor Antibiotica (ALTANT) en het NWO-thema «Dierenwelzijn en robuustheid van dieren». Deze programma’s beogen een verlaging
van de afhankelijkheid van antibiotica door een verhoogde natuurlijke
weerstand, een verbeterd diermanagement en alternatieven voor antibiotica.
Tot slot laat ik een extern bureau een onderzoek uitvoeren naar de
effecten en de kosten van het ontkoppelen van voorschrijven en verkoop
van diergeneesmiddelen door dierenartsen. Dat onderzoek wordt nog dit
jaar afgerond.
De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
G. Verburg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 29 683, nr. 40

2