Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

33 247

Uitvoering van Verordening (Euratom, EG) nr.
2185/96 van de Raad van 11 november 1996
betreffende de controles en verificaties ter
plaatse die door de Commissie worden
uitgevoerd ter bescherming van de financiële
belangen van de Europese Gemeenschappen
tegen fraudes en andere onregelmatigheden
(PbEG 1996, L 292) (Wet op de verlening van
bijstand aan de Europese Commissie bij
controles en verificaties ter plaatse)

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
I. ALGEMEEN
1. Inleiding
Dit wetsvoorstel strekt ertoe invulling te geven aan de verplichtingen voor
Nederland die voortvloeien uit Verordening (Euratom, EG) nr. 2185/96 van
de Raad van 11 november 1996 betreffende de controles en verificaties ter
plaatse die door de Commissie worden uitgevoerd ter bescherming van
de financiële belangen van de Europese Gemeenschappen tegen fraudes
en andere onregelmatigheden (PbEG 1996, L 292) (hierna: Verordening
2185/96). Het onderhavige wetsvoorstel maakt onderdeel uit van het
pakket Fiscale verzamelwet 2012.

1
Verordening (EG, Euratom) nr. 2988/95 van
de Raad van 18 december 1995 betreffende de
bescherming van de financiële belangen van
de Europese Gemeenschappen ( PbEG 1995,
L312). Deze verordening maakt het mogelijk
maatregelen te nemen op het gebied van de
bestrijding van fraude waardoor de financiële
belangen van de EU worden geschaad.

kst-33247-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Verordening 2185/96 is een zogenoemde horizontale regeling die ertoe
strekt fraude en andere onregelmatigheden te voorkomen en te bestrijden
op alle gebieden van de uitgaven van de EU en de ontvangsten waardoor
de financiële belangen van de EU worden of kunnen worden geschaad.
Verordening 2185/96 stelt bepalingen vast voor controles en verificaties
ter plaatse, ter uitwerking van artikel 10 van Verordening 2988/951.
Verordening 2988/95 stelt een aantal algemene beginselen vast en bevat
een kader voor maatregelen van de Europese Commissie tegen fraude in
alle sectoren van de EU begroting. Verordening 2185/96 verleent de
Europese Commissie de bevoegdheid om op eigen gezag en onder eigen
verantwoordelijkheid in de lidstaten controles en verificaties ter plaatse uit
te voeren (artikel 6, eerste lid). Artikel 7 van Verordening 2185/96 regelt de
operationele onderzoeksbevoegdheden van de controleurs van de
Europese Commissie en daarmee ook de middelen voor bewijsgaring.
De controles en verificaties ter plaatse kunnen plaatsvinden bij marktdeelnemers als bedoeld in artikel 5 van Verordening 2185/96. Voor de invulling
van het begrip marktdeelnemer verwijst genoemd artikel 5 naar artikel 7
van Verordening 2988/95. Ingevolge laatstgenoemd artikel worden onder

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

1

marktdeelnemers verstaan natuurlijke personen, rechtspersonen of
andere eenheden, die naar nationaal recht als rechtssubject worden
aangemerkt. Indien nodig, kan de bevoegdheid van de Europese
Commissie om een controle en verificatie ter plaatse uit te voeren zich ook
uitstrekken tot marktdeelnemers waartegen geen directe vermoedens
bestaan dat die onregelmatigheden hebben begaan, maar die wel over
informatie beschikken over feiten waarop de controle en verificatie ter
plaatse betrekking heeft. Zo kan de Europese Commissie bijvoorbeeld
controles en verificaties ter plaatse uitvoeren in het kader van de
aanbesteding van ontwikkelingsprojecten die gefinancierd zijn ten laste
van de EU-begroting.
De onderzoekstaken die aan de Europese Commissie zijn toevertrouwd
voor de bestrijding van bedoelde fraude en andere onregelmatigheden en
de uitoefening van de bevoegdheden die aan de Europese Commissie zijn
toegekend bij Verordening 2185/96 worden veelal verricht door het in 1999
opgerichte Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) (hierna: het
Bureau). Dit bureau is een directoraat-generaal van de Europese
Commissie, maar is in functioneel opzicht onafhankelijk wat betreft zijn
onderzoekswerkzaamheden. Het Bureau kan op grond van artikel 2 van
Verordening 2185/96 ter bestrijding van fraude met EU-gelden binnen de
EU-grenzen controles en verificaties ter plaatse uitvoeren op alle
activiteitsgebieden van de EU:
a) hetzij met het oog op onderzoek van het vermoeden van ernstige of
transnationale onregelmatigheden of onregelmatigheden waarbij
marktdeelnemers betrokken kunnen zijn die in verscheidene lidstaten
actief zijn;
b) hetzij met het oog op onderzoek van het vermoeden van onregelmatigheden indien de situatie in de lidstaat het in een bijzonder geval
noodzakelijk maakt de controles en verificaties ter plaatse te versterken
teneinde de doeltreffendheid van de bescherming van de financiële
belangen te verbeteren en aldus binnen de EU een gelijkwaardig
beschermingsniveau te waarborgen;
c) hetzij op verzoek van een lidstaat zelf.
Voor de uitvoering van taken baseert het Bureau zich mede op het
communautaire wettelijke kader dat thans wordt gevormd door Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad van
25 mei 1999 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor de
fraudebestrijding (OLAF) (PbEG 1999, L 136) en Verordening (Euratom) nr.
1074/1999 van de Raad van 25 mei 1999 betreffende de door het Europees
Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) verrichte onderzoeken (PbEG 1999,
L 136), die bepalingen bevatten welke op alle door het Bureau in te stellen
onderzoeken van toepassing zijn.
Marktdeelnemers worden van tevoren ingelicht indien controleurs van het
Bureau een onderzoek in hun gebouwen willen verrichten om de
administratie te raadplegen. De betrokken marktdeelnemers zijn verplicht
op grond van artikel 5 van Verordening 2185/96 hun medewerking aan het
Bureau te verlenen.
Ingevolge Verordening 2185/96 is het verlenen van bijstand aan de
Europese Commissie voor controles en verificaties ter plaatse een
verplichting voor de lidstaten. De bijstandverlening beperkt zich niet tot
het geven van ondersteuning aan de Europese Commissie, maar kan ook
inhouden dat nationale functionarissen actief aan de door de Europese
Commissie uitgevoerde controles en verificaties ter plaatse deelnemen.
Lidstaten dienen desgevraagd op grond van artikel 7, tweede lid, van
Verordening 2185/96 ook de benodigde voorzorgsmaatregelen te treffen,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

2

opdat de Europese Commissie haar controles en verificaties ter plaatse op
een effectieve en efficiënte wijze kan uitvoeren.
Naast de bevoegdheid op basis van Verordening 2185/96 controles en
verificaties ter plaatse in te stellen, heeft de Europese Commissie ook op
grond van sectoriële communautaire regelgeving de bevoegdheid
zelfstandig audits ter plaatse te verrichten dan wel lidstaten te verzoeken
administratieve onderzoeken in te stellen ter bestrijding van fraude.
Verordening 2185/96 is in deze gevallen niet van toepassing. Het
wetsvoorstel heeft niet betrekking op onderzoeken die plaatsvinden op
grond van communautaire sectoriële regelingen. Dergelijke onderzoeken
betreffen veelal het management- en controlesysteem, dat de betrokken
lidstaat in het leven heeft geroepen om uitvoering te geven aan de
desbetreffende communautaire regelgeving. Voorbeelden van sectoriële
regelingen op het terrein van de structuurfondsen zijn Verordening (EG)
nr. 1083/2006 van de Raad van 11 juli 2006 houdende algemene
bepalingen inzake het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling, het
Europees Sociaal Fonds en het Cohesiefonds en tot intrekking van
Verordening (EG) nr. 1260/1999 (PbEG 2006, L 210) en Verordening (EG) nr.
1828/2006 van de Commissie van 8 december 2006 tot vaststelling van
uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1083/2006 en van
Verordening (EG) nr. 1080/2006 (PbEG 2006, L 371). Op grond van artikel
72 van Verordening (EG) nr. 1083/2006 kunnen, onverminderd de audits
van de lidstaten, daartoe bevoegde ambtenaren van de Europese
Commissie audits ter plaatse verrichten. Aan deze audits mogen
ambtenaren van de lidstaat deelnemen. De Europese Commissie kan een
lidstaat verzoeken een audit ter plaatse uit te voeren. Aan deze audits
mogen ambtenaren van de Europese Commissie deelnemen. Verordening
(EG) nr. 1828/2006 verplicht de lidstaten tot het melden van onregelmatigheden (artikel 28) en het doen van vervolgmeldingen (artikel 30).
Voor de bestrijding van fraude en onregelmatigheden met betrekking tot
het gemeenschappelijk landbouwbeleid zijn van belang Verordening (EG)
nr. 1290/2005 van de Raad van 21 juni 2005 betreffende de financiering
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid (PbEG 2005, L 209) (hierna:
Verordening nr. 1290/2005) en Verordening (EG) nr. 1848/2006 van de
Commissie van 14 december 2006 betreffende onregelmatigheden in het
kader van de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
terugvordering van bedragen die in dat kader onverschuldigd zijn betaald,
alsmede de organisatie van een informatiesysteem op dit gebied (PbEG
2006, L355). Ingevolge artikel 37, eerste lid, van Verordening (EG) nr.
1290/2005 kan de Europese Commissie controles ter plaatse organiseren.
Artikel 37, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 1290/2005 bepaalt dat op
verzoek van de Europese Commissie door de bevoegde instanties van de
lidstaat aanvullende controles of andere onderzoekingen worden verricht
en dat daartoe gemachtigde personeelsleden van de Europese Commissie
daaraan kunnen deelnemen. Artikel 3 van Verordening (EG) nr. 1848/2006
bepaalt dat de lidstaten de Europese Commissie, en zo nodig de andere
betrokken lidstaten moeten informeren over geconstateerde onregelmatigheden.
Op het terrein van de visserij zijn belangrijk Verordening (EG) nr.
1198/2006 van de Raad van 27 juli 2006 inzake het Europees Visserijfonds
(PbEG 2006, L 223) (hierna: Verordening nr. 1198/2006) en Verordening
(EG) nr. 498/2007 van de Commissie van 26 maart 2007 tot vaststelling van
uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1198/2006 van de Raad
inzake het Europees Visserijfonds (hierna: Verordening nr. 1198/2006). Op
grond van artikel 72, tweede lid, van Verordening (EG) nr. 1198/2006
kunnen daartoe bevoegde ambtenaren van de Europese Commissie
audits ter plaatse verrichten. Op grond van artikel 72, derde lid, van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

3

Verordening (EG) nr. 1198/2006 kan de Europese Commissie een lidstaat
verzoeken een audit ter plaatse uit te voeren, waaraan ambtenaren van de
Europese Commissie mogen deelnemen. Verordening (EG) nr. 498/2007
verplicht de lidstaten onregelmatigheden te melden (artikel 55) en
vervolgmeldingen te doen over terugvorderingen van ten onrechte
betaalde bedragen en over eventueel opgelegde sancties (artikel 57).
Het is mogelijk dat een controle en verificatie ter plaatse op grond van
Verordening 2185/96 plaatsvindt op het terrein van een van de sectoriële
verordeningen, aangezien Verordening 2185/96 van toepassing is op alle
activiteitsgebieden van de EU. In dat geval zijn de regels van Verordening
2185/96 van toepassing. Artikel 3 van Verordening 2185/96 bepaalt in dat
kader dat de Europese Commissie erop toeziet dat niet tegelijkertijd een
controle en verificatie ter plaatse plaatsvindt op grond van Verordening
2185/96 en een onderzoek op grond van een sectoriële verordening. Ook
bepaalt dat artikel dat niet sprake mag zijn van samenloop met een
nationaal onderzoek.
Op verzoek van de Europese Commissie wordt met dit wetsvoorstel
verduidelijkt op welke wijze Nederland bijstand verleent bij onderzoeken
op basis van Verordening 2185/96. Het wetsvoorstel bevat daartoe nadere
regels over het door Nederland verlenen van de in Verordening 2185/96
bedoelde bijstand daaronder begrepen regels over de nationale functionarissen die de Europese Commissie bijstaan bij de controles en verificaties
ter plaatse en over de bevoegdheden die de nationale functionarissen in
dit kader hebben.
2. Inhoud van het wetsvoorstel
In artikel 1 zijn de definities opgenomen van enige begrippen die in dit
wetsvoorstel worden gebruikt.
In artikel 2 is de wettelijke grondslag voor het verlenen van bijstand aan
de Europese Commissie opgenomen alsmede de aanwijzing van de
minister die verantwoordelijk is voor de verlening van de bijstand.
In artikel 3 worden bevoegdheden en verplichtingen geregeld in het kader
van uit te voeren controles en verificaties ter plaatse op basis van
Verordening 2185/96. Marktdeelnemers zijn verplicht desgevraagd alle
medewerking te verlenen aan de Europese Commissie en aan een
aangewezen functionaris bij de uitoefening van hun taken en bevoegdheden in het kader van Verordening 2185/96 en dit wetsvoorstel. Zo zijn
marktdeelnemers bijvoorbeeld verplicht aan de Europese Commissie of
aan een aangewezen functionaris toegang te verlenen tot lokalen,
terreinen, vervoermiddelen en andere plaatsen voor zakelijk gebruik,
alsmede tot alle voor een controle en verificatie ter plaatse relevante
gegevens en documenten, ongeacht de dragers waarop die gegevens zich
bevinden.
3. Uitvoerbaarheid
Het wetsvoorstel verhoogt de uitvoerbaarheid van de regelgeving omdat
er onder andere duidelijkheid komt over de vraag tot wie de Europese
Commissie zich kan wenden indien zij een controle en verificatie ter
plaatse wil instellen. Er zullen goede samenwerkingsafspraken worden
gemaakt tussen de ministeries om de daadwerkelijke inzet van aangewezen functionarissen in voorkomende gevallen gestalte te kunnen geven
al naar gelang de aard van de bijstand die in het geding is.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

4

Vanwege het feit dat de meeste onderzoeken op de beleidsterreinen van
Financiën liggen (Belastingdienst, douane en financieel toezicht), is de
minister van Financiën in het wetsvoorstel aangewezen als primair
verantwoordelijke minister die het aangaat voor kennisgevingen door de
Europese Commissie over in te stellen controles en verificaties ter plaatse.
Dit wetsvoorstel leidt niet tot nieuwe uitvoeringskosten voor de overheid
omdat het slechts gaat om een beperkt aantal verzoeken die vallen onder
de bestaande reguliere werkzaamheden.
Als blijkt of vermoed wordt dat niet de medewerking is verleend, bedoeld
in artikel 5:20 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb), dat wil
zeggen dat een marktdeelnemer niet of onvoldoende medewerking
verleent aan het in te stellen onderzoek, is de handhaving een taak van de
politie. De aangewezen functionaris neemt de nodige stappen om de
politie in te kunnen schakelen. Het openbaar ministerie beslist omtrent
vervolging.
Het systeem van vaste verandermomenten wordt voor dit wetsvoorstel
niet voorgesteld. De reden
daarvoor is dat het wetsvoorstel geen noodzaak met zich meebrengt voor
de marktdeelnemers op de nieuwe wetgeving te anticiperen. Omdat het
wenselijk is de Europese Commissie zo snel mogelijk duidelijkheid te
bieden bij in te stellen controles en verificaties ter plaatse, wordt
voorgesteld in dit geval af te zien van toepassing van het systeem van
vaste verandermomenten en de regeling zo spoedig mogelijk in werking
te doen treden.
4. Administratieve lasten
Het wetsvoorstel leidt niet tot hogere administratieve lasten voor
bedrijven, instellingen en burgers. Het wetsvoorstel bevat immers slechts
nadere regels voor de verlening van bijstand aan de Europese Commissie
bij de uitoefening van controles en verificaties ter plaatse die al sinds de
inwerkingtreding van Verordening 2185/96 plaatsvinden. Het gaat om
enkele onderzoeken per jaar.
5. Budgettaire aspecten
De kosten die de onder een minister ressorterende diensten in voorkomende gevallen moeten maken voor het verlenen van bijstand in het
kader van Verordening 2185/96 worden in beginsel gedekt binnen de
begroting van de desbetreffende diensten. Het voorstel leidt derhalve niet
tot additionele budgettaire lasten.
II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel 1
Dit artikel bevat de definitiebepalingen van enkele begrippen die in dit
wetsvoorstel voorkomen.
Artikel 2
Het eerste lid bevat de aanwijzing van de minister van Financiën als de
bevoegde autoriteit in de zin van artikel 4 van Verordening 2185/96 aan
wie de Europese Commissie haar voornemen om een controle en
verificatie ter plaatse te verrichten ter kennis brengt teneinde alle
benodigde bijstand te verkrijgen. Omwille van een vlotte en efficiënte
communicatie, is het wenselijk dat, mede richting de Europese

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

5

Commissie, duidelijkheid wordt geboden wie voor de Europese
Commissie het aanspreekpunt is. Voor de minister van Financiën is
gekozen vanwege de aard van de financiële belangen van de Europese
Unie die veelal in het geding zijn en het feit dat het ministerie van
Financiën veel ervaring heeft met onderzoekswerkzaamheden op
financieel terrein en fraudebestrijding en de daarvoor benodigde expertise
in huis heeft. De praktijk van dergelijke verzoeken om bijstand in het
verleden toont voorts aan dat veel van de onderzoeken op de beleidsterreinen fiscaliteit en financieel toezicht van het ministerie van Financiën
betrekking hebben.
Het tweede tot en met vierde lid bevatten bepalingen welke minister
bevoegd is de benodigde bijstand te verlenen aan de Europese
Commissie indien laatstgenoemde in Nederland een controle en
verificatie ter plaatse wil verrichten op grond van Verordening 2185/96.
Onder bijstand wordt mede begrepen de hulp, bedoeld in de artikelen 4
en 6 van Verordening 2185/96.
Het vijfde lid bepaalt dat de minister die het aangaat of mede aangaat
functionarissen aanwijst die in de praktijk de ingevolge Verordening
2185/96 benodigde bijstand te verlenen.
De aanwijzing van een functionaris is in beginsel vormvrij en is afhankelijk
van de aard van de verzochte bijstand. Wel verdient het aanbeveling,
indien mogelijk, de aanwijzing te vervatten in een schriftelijk stuk dat
desgewenst als legitimatie kan dienen voor de desbetreffende functionaris. De aanwijzing zal veelal geschieden in de in het bestuursrecht
gebruikelijke vorm van mandaat of ondermandaat. Naar verwachting zal
de minister mandaat verlenen aan een onder hem ressorterende
ambtenaar die de daadwerkelijke aanwijzingen in concrete individuele
gevallen in ondermandaat verricht. In de wellicht theoretische situatie dat
een niet-ambtenaar als functionaris wordt aangewezen kan de aanwijzing
geschieden in de vorm van een machtigingsbesluit.
Het ligt in de rede dat de Europese Commissie ten behoeve van een vlotte
communicatie en afstemming zo spoedig mogelijk in kennis wordt gesteld
van de namen en contactgegevens van de aangewezen functionarissen.
Het zesde en zevende lid regelen de instemming en de toestemming,
bedoeld in de artikelen 6, tweede lid, eerste alinea, en 8, eerste lid, tweede
alinea, van Verordening 2185/96. Artikel 6, tweede lid, eerste alinea, van
Verordening 2185/96 bepaalt dat de Europese Commissie de hulp kan
inroepen van functionarissen van andere lidstaten in de hoedanigheid van
waarnemers en voor technische hulp gebruik kan maken van externe
organisaties die onder haar verantwoordelijkheid handelen, met
instemming van de betrokken lidstaat. Artikel 2, zesde lid, van dit
wetsvoorstel bepaalt dat de minister die het aangaat deze instemming
verleent. In de situatie waarbij de Europese Commissie verzoekt een
functionaris ter beschikking te stellen voor een controle en verificatie ter
plaatse in een andere lidstaat, is de minister die het aangaat bevoegd
daartoe een functionaris aan te wijzen conform artikel 2, zesde lid, van dit
wetsvoorstel.
Indien een lidstaat gegevens die zijn verzameld door onder zijn gezag
werkende functionarissen die overeenkomstig artikel 6, tweede lid, van
Verordening 2185/96 als waarnemers deelnemen aan een controle en
verificatie ter plaatse in een andere lidstaat, voor enig ander doel wil
gebruiken dan een doeltreffende bescherming van de financiële belangen
van de EU in alle lidstaten, vraagt hij op grond van artikel 8, eerste lid,
tweede alinea, van de Verordening 2185/96 de toestemming van de
lidstaat waar deze gegevens werden verzameld.
Ingevolge artikel 2, zevende lid, van dit wetsvoorstel verleent de minister
die het aangaat de hier bedoelde toestemming en vraagt hij in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

6

voorkomend geval de toestemming van een andere lidstaat indien een
Nederlandse functionaris aldaar aan een controle en verificatie ter plaatse
heeft deelgenomen en hij de daarbij verkregen gegevens voor enig ander
doel wil gebruiken dan hiervoor bedoeld.
Artikel 3
Op grond van het eerste lid zijn de artikelen 5:15 tot en met 5:19 van de
Awb van overeenkomstige toepassing op aangewezen functionarissen als
bedoeld in artikel 2, vijfde lid, van dit wetsvoorstel. Gezien het belang van
de Europese Commissie om controles en verificaties ter plaatse uit te
voeren voor de preventie en effectieve bestrijding van fraude en andere
onregelmatigheden is het noodzakelijk aan een aangewezen functionaris
een aantal concrete bevoegdheden en controlemiddelen te geven die
hetzelfde zijn voor alle onderzoeken die de Europese Commissie wil
instellen op grond van verordening 2185/96. De in titel 5.2 van de Awb
opgenomen toezichtbepalingen bieden daarvoor een uitstekend kader.
Deze bepalingen gelden bij alle handelingen die nodig zijn om de bijstand
te verlenen, bijvoorbeeld ook bij het nemen van voorzorgsmaatregelen als
bedoeld in artikel 7, tweede lid, van Verordening 2185/96. Het eventueel
treffen van dergelijke voorzorgsmaatregelen geschiedt immers in het
kader van de te verlenen bijstand, bedoeld in Verordening 2185/96.
De in de artikelen 5:15 tot en met 5:19 van de Awb opgenomen controlebepalingen zien onder meer op het betreden van plaatsen, het vragen van
inlichtingen en zakelijke gegevens en het onderzoeken van vervoermiddelen. Met het van overeenkomstige toepassing verklaren van genoemde
standaardbepalingen van de Awb is duidelijk welke concrete maatregelen
een aangewezen functionaris kan nemen. Ingevolge Verordening 2185/96
beschikt de Europese Commissie na inwerkingtreding van dit
wetsvoorstel over dezelfde bevoegdheden als die welke dit wetsvoorstel
regelt ten aanzien van de aangewezen functionarissen nu immers artikel
7, aanhef, van Verordening 2185/96 bepaalt dat de controleurs van de
Europese Commissie met inachtneming van de nationale wetgeving
onder dezelfde voorwaarden als de nationale administratieve controleurs
en met dezelfde materiële controlemiddelen de controles en verificaties
ter plaatse kunnen verrichten.
In het tweede lid zijn de artikelen 2:5 en 5:20 van de Awb (hierna: Awb)
van overeenkomstige toepassing verklaard. Artikel 2:5 van de Awb is
opgenomen in verband met de geheimhoudingsplicht die voor eenieder
dient te gelden die betrokken is bij een controle en verificatie ter plaatse
als bedoeld in Verordening 2185/96.
Artikel 5:20 Awb bevat een zogenoemde medewerkingsplicht. De van
overeenkomstige toepassing verklaring van dit artikel betekent dat een
marktdeelnemer verplicht is alle medewerking te verlenen aan de
Europese Commissie en aan een aangewezen functionaris bij het
uitoefenen van hun bevoegdheden in het kader van de onderhavige
regeling. De plicht tot medewerking houdt onder andere in het
verschaffen van toegang tot lokalen en tot computerbestanden, het
verstrekken van inlichtingen en het verstrekken van inzage in of de afgifte
van boeken en bescheiden. Aan een verzoek tot medewerking zal op
eerste vordering door de betrokkene moeten worden voldaan. Voor de
strafrechtelijke handhaving van de plicht tot medewerking opgenomen in
artikel 5:20 van de Awb bevat artikel 184, eerste lid, van het Wetboek van
Strafrecht de strafbepaling en sanctie.
Het uitoefenen van geweld of bedreiging met geweld tegen een aangewezen functionaris in zijn hoedanigheid van ambtenaar die daardoor zijn
rechtmatige ambtsverrichtingen niet kan uitvoeren, is strafbaar gesteld in
artikel 179 van het Wetboek van Strafrecht. De aanwending van geweld of

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

7

bedreiging met geweld tegen bijvoorbeeld controleurs van de Europese
Commissie waardoor een controle of verificatie ter plaatse niet of niet
volledig kan worden uitgevoerd is strafbaar ingevolge artikel 179 van het
Wetboek van Strafrecht in samenhang met artikel 185a van het Wetboek
van Strafrecht.
Het derde lid houdt voor een aangewezen functionaris een toonplicht in
van een geldig identiteitsbewijs en een document waaruit blijkt dat hij als
zodanig is aangewezen. De toonplicht geldt alleen als daar door de
betrokken marktdeelnemer om wordt gevraagd.
Artikel 4
Dit artikel regelt de datum van inwerkingtreding van het wetsvoorstel.
Voorts is in dit artikel de citeertitel opgenomen.
De staatssecretaris van Financiën,
F. H. H. Weekers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 33 247, nr. 3

8