Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

159
Vragen van het lid Recourt (PvdA) aan de minister van Justitie over
internationale beslaglegging (ingezonden 31 augustus 2010).
Antwoord van minister Hirsch Ballin (Justitie) (ontvangen 7 oktober 2010) Zie
ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2009–2010, nr. 3772.
Vraag 1
Kent u het bericht «Weinig actie tegen bezit criminelen in buitenland»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Welk gevolg heeft het feit dat 14 landen binnen de EU nog geen internationale beslaglegging hebben mogelijk gemaakt op de Nederlandse «Pluk-ze»inkomsten?
Antwoord 2
De berichtgeving heeft betrekking op het Kaderbesluit 2006/783/JBZ («kaderbesluit confiscatiebeslissingen») en op het recente evaluatierapport van de
Commissie over dit kaderbesluit (COM (2010) 428 definitief). Dit kaderbesluit
ziet op de executiefase en regelt de wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging van onherroepelijke confiscatiebeslissingen. Daarbij kan de lidstaat waar
de veroordeelde verblijft of een vermogensbestanddeel heeft, overgaan tot
het executeren van een in het verzoekende land uitgesproken onherroepelijke
confiscatiebeslissing.
De Europese Commissie constateert in haar recente evaluatierapport onder
meer dat niet alle lidstaten het kaderbesluit confiscatiebeslissingen volledig
hebben geïmplementeerd. In die gevallen moet voor het tenuitvoer laten
leggen van onherroepelijke confiscatiebeslissingen gebruik worden gemaakt
van klassieke rechtshulpverzoeken.
Vraag 3, 5
Heeft u uw collega’s, bijvoorbeeld in JBZ-verband, aangesproken op het
gebrek aan regelgeving op dit punt in hun land en de gevolgen voor het
aanpakken van (financiële) criminaliteit? Zo ja, op welk moment en wat was
het resultaat daarvan? Zo nee, hoe en wanneer gaat u dit wel doen?
1

ah-tk-20102011-159
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

NU.nl, 23 augustus 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

Is het weinig gebruik maken van de mogelijkheid om buitenlandse bezittingen
en inkomsten van criminelen in beslag te laten nemen ook het gevolg van
onbekendheid met deze mogelijkheid? Zo ja, hoe gaat u bevorderen dat deze
mogelijkheid binnen de EU beter bekend wordt?
Antwoord 3, 5
De Europese Commissie heeft op het gebied van het confisqueren van
criminele winsten al aandacht gevraagd voor de wijze waarop en de mate
waarin wetgevende instrumenten in de verschillende lidstaten zijn geïmplementeerd. Om die reden acht ik het niet aan mij om mijn collega’s in
JBZ-verband hierop aan te spreken. In haar Mededeling «Misdaad mag niet
lonen» (COM (2008) 766 definitief) heeft de Commissie geconstateerd dat de
implementatie van de kaderbesluiten op het gebied van inbeslagneming
(Kaderbesluit 2003/577/JBZ) en confiscatie (Kaderbesluiten 2005/212/JBZ en
2006/783/JBZ) in diverse lidstaten te wensen overlaat. In deze mededeling
heeft de Commissie tevens aangegeven te bezien op welke wijze verzekerd
kan worden dat de in deze kaderbesluiten neergelegde materie nader en
sluitend kan worden geregeld. Nederland draagt daaraan bij, onder meer
door de Nederlandse mogelijkheden voor beslaglegging onder de aandacht
van de Commissie en de lidstaten te brengen.
Verder functioneert het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) onder gezag
van de bevoegde officier van justitie te Leeuwarden, en in samenwerking met
het Asset Recovery Office (ARO) van het Bureau Ontnemingswetgeving
Openbaar Ministerie (BOOM), als centrale autoriteit voor Nederland voor het
toepassen van het kaderbesluit confiscatiebeslissingen. Het CJIB en het ARO
investeren in (het opbouwen van) een nationaal en internationaal netwerk,
waaronder met de lidstaten die dit kaderbesluit nog niet volledig geïmplementeerd hebben. Daarbij wisselen zij kennis en ervaring uit om elkaar te
versterken in het effectief en efficiënt uitvoeren van het kaderbesluit
confiscatiebeslissingen.
Vraag 4
Welk(e) voorbehoud(en) hebben alle EU-landen, met uitzondering van
Nederland, Ierland en Portugal, gemaakt om verzoeken tot inbeslagneming te
kunnen weigeren? Kent u de redenen voor deze voorbehouden? In hoeverre
zijn deze voorbehouden in lijn met de desbetreffende EU-richtlijnen?
Antwoord 4
De Europese Commissie constateert in haar recente evaluatierapport over het
kaderbesluit confiscatiebeslissingen ook dat een aantal lidstaten bij de
implementatie extra weigeringsgronden heeft opgenomen. Voor een overzicht
van de aanvullende weigeringsgronden verwijs ik naar het evaluatierapport.
De Europese Commissie geeft in haar evaluatie terecht aan dat lidstaten enkel
die weigeringsgronden in hun nationale rechtsstelsels kunnen opnemen die
deel uitmaken van het kaderbesluit. In zoverre zijn aanvullende weigeringsgronden, in zijn algemeenheid, niet in overeenstemming met het kaderbesluit.
Vraag 6
Hoeveel van de internationale verzoeken tot inbeslagname van Nederland aan
andere EU-landen zijn niet gehonoreerd? Waarom zijn die verzoeken niet
gehonoreerd? Om welk bedrag gaat het hier?
Antwoord 6
In drie door Nederland verstuurde zaken zijn de verzoeken geweigerd. Daarbij
gaat het om een totaalbedrag van bijna € 54 000. Deze weigeringen zijn
gebaseerd op het gegeven dat volgens het aangezochte land de persoon
en/of het vermogen niet te traceren was/waren en executie niet mogelijk was.
Vraag 7
Hoeveel internationale verzoeken tot inbeslagname worden er tot Nederland
gericht en hoeveel daarvan worden niet gehonoreerd?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2

Antwoord 7
Tot nu toe heeft het CJIB op grond van het kaderbesluit confiscatiebeslissingen vier zaken ontvangen. Nederland heeft de erkenning en tenuitvoerlegging
van één zaak daarvan geweigerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

3