Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

33 959

Voorstel van het lid Van der Staaij tot wijziging
van het Reglement van Orde in verband met het
introduceren van de mogelijkheid tot het
overnemen van moties

Nr. 2

VOORSTEL
Het Reglement van Orde van de Tweede Kamer wordt als volgt gewijzigd:
Artikel 66 wordt als volgt gewijzigd:
1.

In het opschrift wordt «Indienen moties» vervangen door: Moties.

2.

Er worden drie leden toegevoegd, luidende:
5. De Voorzitter deelt tijdens de beraadslaging over een onderwerp
dat aan de orde is mee dat een motie die is gericht aan de
regering is overgenomen indien:
a. de minister te kennen geeft zich met de inhoud van de
voorgestelde motie te kunnen verenigen; en
b. de Voorzitter zich ervan heeft overtuigd dat geen van de in de
vergaderzaal aanwezige leden zich tegen het overnemen van
de motie verzet.
6. Een overgenomen motie maakt vanaf het tijdstip van de in het
eerste lid bedoelde mededeling geen afzonderlijk onderwerp van
de beraadslaging meer uit.
7. Tijdens een notaoverleg of een wetgevingsoverleg kan een motie
niet worden overgenomen.

Toelichting
Het komt regelmatig voor dat een bewindspersoon uitspreekt dat hij een
motie wenst over te nemen. Het Reglement van Orde kent echter geen
bepalingen omtrent het overnemen van moties, in tegenstelling tot de
bepalingen over amendementen.
Het aantal moties in de achterliggende jaren enorm toegenomen. Uit het
rapport van de parlementaire stuurgroep zelfreflectie blijkt dat er in 1987
387 moties ingediend werden. In 2008 was dit aantal ruim verzesvoudigd:

kst-33959-2
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 959, nr. 2

1

2.543 moties.1 Vijf jaar later, in 2013, was dit aantal nog verder gestegen
tot 3.150 moties.2
Door het grote aantal moties is het minder duidelijk welke moties
inhoudelijk door de regering overgenomen worden en welke moties een
duidelijker politieke lading hebben.
De indiener van dit voorstel wil in het Reglement van Orde de
mogelijkheid introduceren tot het overnemen van moties. De voorzitter
hanteert de bepalingen als een bewindspersoon als oordeel over een
motie geeft dat hij de motie overneemt. De moties die overblijven krijgen
hierdoor een sterkere politieke lading, waardoor het instrument van
moties weer scherper kan worden.
De stemming over alle meer dan drieduizend moties neemt een fors deel
van de plenaire vergadertijd in beslag. Bijkomend voordeel van dit
voorstel is dat er over de categorie moties waarvan duidelijk is dat het
kabinet bereid is die uit te voeren, geen stemming meer plaats hoeft te
vinden.
Dit voorstel voegt een drietal nieuwe leden toe aan artikel 66 van het
Reglement. Deze leden sluiten voor zover mogelijk aan bij artikel 100, het
artikel voor het overnemen van amendementen.
Het voorgestelde vijfde lid sluit aan bij artikel 100, eerste lid. De
mogelijkheid tot het overnemen van moties wordt daarbij beperkt tot
moties die zijn gericht aan de regering of aan een bewindspersoon. De
voorgestelde regeling geldt niet voor moties die bijvoorbeeld gericht zijn
aan het Presidium. Het overnemen van zulke moties is tijdens de
behandeling praktisch moeilijk realiseerbaar.
Het zesde lid vormt, voor zover van toepassing, de tegenhanger van
artikel 100, tweede lid. Uit het lid blijkt het gevolg van het overnemen voor
de beraadslaging. Nadat de voorzitter heeft vastgesteld dat de regering de
motie heeft overgenomen, maakt de motie geen afzonderlijk onderwerp
van de beraadslaging meer uit. Er vindt dan dus ook geen stemming meer
over plaats.
Het zevende lid bevat een regeling die analoog is aan artikel 100, derde
lid, waarbij gelet op het afwijkende karakter van een motie ook
nota-overleggen worden genoemd.
De overgenomen moties zullen wel op de stemmingslijst worden
opgenomen onder de vermelding «overgenomen». Indien gewenst
kunnen leden door middel van een verklaring aangeven dat zij zich niet
met de overgenomen motie kunnen verenigen. Anders dan bij overgenomen amendementen, waar men uiteindelijk nog tegen het betreffende
wetsartikel kan stemmen, zou er anders voor leden die niet bij het debat
aanwezig zijn geweest geen mogelijkheid meer zijn om aan te geven dat
men bezwaar heeft tegen de inhoud van de motie.
Van der Staaij

1
2

Kamerstukken II, 31 845, nr. 2–3, p. 36.
Kamerstukken II, 33 924, nr. 4, p. 6.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 959, nr. 2

2