Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

32 043

Toekomst pensioenstelsel

Nr. 261

VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
Vastgesteld 26 juni 2015
De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft een
aantal vragen en opmerkingen voorgelegd aan de Staatssecretaris van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de brief van 13 februari 2015 over
het ontwerpbesluit houdende wijziging van het Besluit uitvoering
Pensioenwet en Wet verplichte beroepspensioenregeling in verband met
aanpassing van de regels bij waardeoverdracht (Kamerstuk 32 043,
nr. 252).
De vragen en opmerkingen zijn op 2 maart 2015 aan de Staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voorgelegd. Bij brief van 24 juni
2015 zijn de vragen beantwoord.
De voorzitter van de commissie,
Van der Burg
De adjunct-griffier van de commissie,
Klapwijk

kst-32043-261
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2015

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

1

Inhoudsopgave
I

II

blz.

Vragen en opmerkingen vanuit de fracties
1.
Vragen van de leden van de VVD/D66/GroenLinksfracties
2.
Vragen van de leden van de PvdA-fractie
3.
Vragen van de leden van de 50PLUS-fractie

2

Antwoord / Reactie van de Staatssecretaris

5

2
2
4

I Vragen en opmerkingen vanuit de fracties
1. Vragen van de leden van de VVD/D66/GroenLinks-fracties
De leden van de fracties van de VVD-, D66- en GroenLinks-fracties hebben
kennisgenomen van het voorliggende ontwerpbesluit. Deze leden zijn
tevreden dat middels het amendement-Klaver, Lodders en Van Weyenberg
(Kamerstuk 33 972, nr. 51) de waardeoverdrachtsperiode is omgezet van
zes maanden na een baanwissel tot een onbeperkte periode. Dit
amendement bevatte een mogelijkheid om door middel van een
algemene maatregel van bestuur (AMvB) nadere eisen te stellen. De
genoemde leden hebben nog enkele vragen over deze AMvB, die zij de
Staatssecretaris hierbij voorleggen.
Klopt het dat de Staatssecretaris heeft gekozen om de datum van
indiensttreding te kiezen bij een waardeoverdracht en niet voor de datum
van aanvraag? Zo ja, kan de Staatssecretaris aangeven waarom hier voor
gekozen is? Dat betekent dat bijvoorbeeld bij een aanvraag vijf jaar na het
verlaten van een werkgever er een aanvraag wordt gedaan, maar dat de
overdrachtsdatum dan op vijf jaar eerder wordt gebaseerd. De leden van
genoemde fracties menen dat dit in de praktijk tot eventuele uitvoeringsproblemen kan leiden, zoals langjarig terugrekenen en gedragseffecten.
Kan de Staatssecretaris hier op reageren, zo vragen de genoemde leden.
De leden van deze fracties vinden het belangrijk dat ook met de financiële
situatie van de werkgever rekening gehouden wordt. Daarom is bij kleine
werkgevers een maximum van bijbetaling bij € 15.000 of 10% van de
overdrachtswaarde. Ook grote werkgevers kunnen in de problemen
komen bij een grote waardeoverdracht. Deze leden vinden het niet goed
te verdedigen dat grote werkgevers financiële problemen krijgen door een
bijbetaling bij waardeoverdracht. Echter houdt de huidige pensioenwet
(art. 72c) daar al rekening mee. Daarin worden grote werkgevers in die
situatie beschermd. De hier aan het woord zijnde leden zien dan ook niet
direct in waarom de uitbreiding (€ 15.000 en 10%) nu ook voor grote (en
dus alle) werkgevers gaat gelden. Kan de Staatssecretaris daar op ingaan,
zo vragen de genoemde leden.
2. Vragen van de leden van de PvdA-fractie
De leden van de PvdA-fractie hebben kennisgenomen van het voorliggende ontwerpbesluit. De leden waarderen het amendement-Klaver,
Lodders en Van Weyenberg om de termijn van zes maanden voor
waardeoverdracht uit de wet te schrappen. Zij hebben echter nog enkele
vragen over de aanvullende regels die nu bij waardeoverdracht worden
geïntroduceerd.
De leden begrijpen dat er rekening gehouden moet worden met
overgangsrecht en calculerend gedrag. Zij kunnen zich vinden in de
constructie dat de onbepaalde aanvraagtermijn alleen geldt indien
baanwisseling ertoe leidt dat vanaf 1 januari 2015 pensioenaanspraken
worden verworven in een nieuwe pensioenregeling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

2

Klopt het, zo vragen deze leden, dat door voorliggend ontwerpbesluit de
waarde die wordt overgedragen wordt gebaseerd op het moment van
baanwissel en niet zoals nu gebaseerd op het moment van het aanvragen
van de waardeoverdracht. Zo ja, waarom is hiervoor gekozen?
Deelt de Staatssecretaris de mening van de leden dat het onwenselijk is
als deelnemers onbeperkt offertes voor waardeoverdracht kunnen
aanvragen? Zo ja, is de Staatssecretaris bereid het opvragen van offertes
per jaar te maximeren, zo vragen genoemde leden.
Het bevreemd deze leden dat de tijdelijke beperking van waardeoverdracht bij bijbetalingsproblematiek van meer dan € 15.000,– en meer dan
10% van de overdrachtswaarde ook van toepassing wordt op de overige
werkgevers. De leden hadden bij de introductie van de tijdelijke regeling
al de nodige twijfels over het nut hiervan. Immers, bij (dreiging van)
faillissement is waardeoverdracht al niet mogelijk (artikel 72 Pensioenwet). Het schrappen van de zes-maandentermijn voor waardeoverdracht leidt volgens de leden niet per se tot meer bijbetalingslasten bij
werkgevers, omdat werknemers ook in de huidige situatie alle vorige
pensioenopbouw kunnen overdragen naar de nieuwe pensioenregeling.
Alleen was de periode waarbinnen dit moest gebeuren beperkt. Alleen in
die situaties waar de werknemer te laat is geweest met waardeoverdracht
én de nieuwe regeling aantrekkelijker is dan de oude, zullen er meer
gevallen van waardeoverdracht plaatsvinden. Maar ook in deze situaties is
waardeoverdracht nu mogelijk bij een volgende stap in de carrière. De
leden zijn van mening dat werkgevers niet te maken krijgen met hogere
bijbetalingslasten nu de zes-maandentermijn voor waardeoverdracht
geschrapt is.
In hoeverre is de tijdelijke beperking per 1 januari 2013 van het besluit
waardeoverdracht eigenlijk nuttig geweest? Hoeveel keer heeft er geen
waardeoverdracht plaatsgevonden sinds 1 januari 2013, toen kleine
werkgevers niet meer altijd meer hoefden mee te werken aan waardeoverdracht, omdat de bijbetaling meer dan € 15.000,– bedroeg en meer dan
10% van de overdrachtswaarde? Is sinds 1 januari 2013 de urgentie
gebleken van de tijdelijke beperking waardeoverdracht voor kleine
werkgevers, waar toenmalig Minister SZW zelf ook al de nodige vraagtekens bij plaatste, zo willen deze leden weten.
In hoeverre, zo vragen genoemde leden, werd in de tijdelijke regeling
gehouden met de situatie waarin de kleine werkgevers de bijbetalingslasten wel konden voldoen (en niet vielen onder artikel 72 van de
Pensioenwet), maar hierdoor in grote financiële problemen zouden
kunnen komen. Het in grote financiële problemen raken, staat volgens de
leden nergens vermeld in de tijdelijke regeling. Klopt dit, zo informeren zij.
Deelt de staatsecretaris de mening van deze leden dat verzekeraars zelf
het risico aangaan wat betreft de rekenrente in verzekeringscontracten, en
dat zij dus ook de consequenties moeten accepteren als de actuele rente
lager ligt dan in het contract is afgesproken? Klopt het dat er sprake is van
bijbetalingsproblematiek als er een verzekeraar is betrokken bij de
waardeoverdracht, omdat zij een hogere reservering treffen voor de
pensioenopbouw dan zij bij waardeoverdracht bereid zijn mee te geven?
Waarom zijn verzekeraars niet verplicht om de totale reservering over te
dragen als zij een hoger rentepercentage in pensioencontracten zijn
overeengekomen? De bijbetalingsproblematiek voor werkgevers kan sterk
worden verminderd als verzekeraars de reservering gewoon overdragen.
Deelt de Staatssecretaris deze mening? Zo nee, waarom niet?
De genoemde leden vragen waarom de rentetermijnstructuur (rts) van
1 oktober van het voorgaande jaar bij waardeoverdracht gebruikt moet
worden. Waarom kan niet de actuele rts gebruikt worden? Zeker nu
1 oktober 2014 nog viel binnen de periode waarin de rente over drie
maanden werd gemiddeld, en per 2015 deze drie-maandsmiddeling niet
meer geldt, levert dit een vertekend beeld op voor waardeoverdrachten in
2015.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

3

Wanneer, zo vragen deze leden, kan de Tweede Kamer de herziening van
de waardeoverdracht tegemoet zien.
3. Vragen van de leden van de 50PLUS-fractie
Het lid van de 50PLUS-fractie heeft met belangstelling kennisgenomen
van dit ontwerpbesluit. Het lid van deze fractie constateert dat met dit
besluit beperkt uitvoering wordt gegeven aan het mede door hem
gesteunde amendement dat de aanleiding vormt voor dit ontwerpbesluit.
Het amendement-Klaver, Lodders en van Weyenberg over individuele
waardeoverdracht regelt, dat de termijn van zes maanden komt te
vervallen waarbinnen een deelnemer een verzoek moet doen om het
proces van een bepaalde mogelijkheid van waardeoverdracht in gang te
zetten. Het amendement voorziet er tevens in, dat nadere eisen en
voorwaarden aan waardeoverdracht kunnen worden geregeld bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur.
Het lid van deze fractie wijst er op dat dit amendement is ingediend vanuit
de gedachte dat waardeoverdracht in veel gevallen een verbetering
betreft voor deelnemers en dat het onwenselijk is, dat de mogelijkheden
voor waardeoverdracht te veel worden beperkt. In de toelichting bij het
amendement wordt vermeld dat pensioendeelnemers te allen tijde over
moeten kunnen gaan tot waardeoverdracht «zolang het pensioenfonds
niet kampt met een te lage dekkingsgraad». Dit draagt ook bij aan een
beter zicht op de ontwikkeling van de waarde van het pensioen voor
deelnemers.
Het lid van deze fractie constateert dat in het ontwerpbesluit inderdaad de
beperkende termijn voor overdracht van overwaarde van zes maanden
komt te vervallen. Tegelijk echter wordt de mogelijkheid om waardeoverdracht te allen tijde te kunnen doen gelijk weer ingeperkt.
Voorwaarde voor overdracht wordt toegestaan, indien baanwisseling
ertoe leidt dat vanaf 1 januari 2015 pensioenaanspraken worden
verworven in een nieuwe pensioenregeling. De regeling van de beperking
van bijbetalingslasten voor de kleine werkgevers per 1 januari 2015, zal
bovendien worden uitgebreid naar alle werkgevers.
Het lid van deze fractie is van mening dat deze belangrijke beperkende
voorwaarden nog onvoldoende door de Staatssecretaris worden
gemotiveerd. Kan dit alsnog gebeuren? Kan nader onderbouwd worden
dat uitvoering van het amendement leidt tot een opeenhoping van
gevallen van waardeoverdracht en forse liquiditeitsproblemen en wellicht
zelfs continuïteitsproblemen, óók bij grote werkgevers? Gevraagd wordt
met name aan te tonen, dat continuïteitsproblemen kunnen ontstaan voor
grote werkgevers.
Kan in dit verband ingegaan worden op het aantal (verwachte) en
gerealiseerde waardeoverdrachten, en de daarmee gemoeide kosten?
Hoeveel «achterstallige» waardeoverdrachten zijn er momenteel? Welke
bijbetalingen kunnen hiermee gemoeid zijn? Is naar dit alles na 2010 nog
onderzoek gedaan, zijn er inmiddels recentere gegevens, zo informeert
het genoemde lid.
Ook vraagt dit lid, of grote werkgevers niet reeds voldoende beschermd
worden tegen financieel niet haalbare bijbetalingen, via artikel 72c van de
Pensioenwet.
Het genoemde lid stelt met de Pensioenfederatie vast, dat dit besluit er
toe kan leiden dat deelnemers vanuit een verzekerde regeling geen enkel
recht meer hebben op waardeoverdracht. Volgens het lid van deze fractie
was dat niet de bedoeling van dit amendement.
Het lid van deze fractie wijst er op, dat de oorzaak van mogelijk hoge
noodzakelijke bijbetalingen mede gelegen is in de lage rente van dit
moment. De gedaalde rente kan er bij pensioenen in verzekerde
regelingen toe leiden, dat de betaalde premies ver onder de economische
waarde liggen die een pensioenfonds bij waardeoverdracht nodig heeft.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

4

Verzekeraars echter, kunnen bij overdracht naar een pensioenfonds
volstaan met overdracht van ingelegde premies. Werkgevers moeten
vervolgens het gat opvullen, wat kan leiden tot zeer forse bijbetalingen.
Het lid van deze fractie kan zich voorstellen, dat verzekeraars de economische waarde van de polis bij waardeoverdracht ter beschikking zouden
moeten stellen, en niet de ingelegde premie. Wellicht zijn andere
oplossingen denkbaar. Maar vooral voor dit deel van de overdrachtsproblematiek zal spoedig een oplossing moeten worden gevonden. Kan de
Staatssecretaris dieper op dit vraagstuk ingaan? Welke stappen gaat zij
ondernemen, zo vraagt dit lid.
Het genoemde lid vraagt nog aandacht voor mogelijke knelpunten in de
uitvoering van de voorgestelde regeling. Dit lid constateert met de
Pensioenfederatie, dat de overdrachtsdatum de datum van aanvraag van
de waardeoverdracht zou moeten zijn, in plaats van de datum van
indiensttreding. In de huidige vorm leidt het wetsvoorstel in de toekomst
mogelijk tot aanzienlijke uitvoeringsproblemen, doordat een groot gat kan
ontstaan, tussen de indiensttreding en het moment van waardeoverdracht. Graag ontvangt dit lid hierop een reactie.
Tot slot merkt het lid van deze fractie op dat waardeoverdracht een
complex vraagstuk is. Zinvolle waardeoverdracht tegen niet te hoge
kosten staat of valt met goede voorlichting en grondige informatie en
kennis bij alle betrokken partijen. Vooral bij werknemers ontbreekt het
daar nog al eens aan. Vraag is vaak ook wie voor het advies moet betalen.
Is de Staatssecretaris voornemens, bij de voorziene brede aanpassing van
de regels voor waardeoverdracht, ook goed te kijken naar het informatieen communicatie-aspecten van dit pensioenvraagstuk, zo wil het
genoemde lid weten.
II Antwoord / Reactie van de Staatssecretaris
De leden van de fracties van de VVD, D66 en GroenLinks vragen of het
klopt dat voor de overdrachtsdatum bij waardeoverdracht in het ontwerpbesluit is gekozen voor de datum van indiensttreding en niet voor de
datum van de aanvraag. Zij vragen waarom hiervoor is gekozen. Deze
leden menen dat deze keuze in de praktijk tot eventuele uitvoeringsproblemen kan leiden, zoals langjarig terugrekenen en gedragseffecten en
vragen hierop een reactie. De leden van de fracties van de PvdA vragen
ook of het klopt dat in het ontwerpbesluit die overdrachtsdatum is
gebaseerd op het moment van de baanwissel en niet zoals nu op het
moment van het aanvragen van de waardeoverdracht. Het lid van de
fractie van 50 PLUS constateert dat de overdrachtsdatum de datum van de
waardeoverdracht zou moeten zijn in plaats van de datum van indiensttreding. Dit lid stelt dat in de huidige vorm dit wetvoorstel (bedoeld zal
zijn het ontwerpbesluit) in de toekomst mogelijk leidt tot aanzienlijke
uitvoeringsproblemen, doordat een groot gat kan ontstaan tussen de
indiensttreding en het moment van waardeoverdracht. Dit lid vraagt
hierop een reactie.
De overdrachtsdatum bij waardeoverdracht is vanaf de totstandkoming
van de rekenregels waardeoverdracht in 1994, de datum waarop de
deelnemer aanvangt in de nieuwe pensioenregeling. Deze overdrachtsdatum is thans opgenomen in artikel 1 van het Besluit uitvoering
Pensioenwet en Wet verplichte beroepspensioenregeling. In het ontwerpbesluit was de overdrachtsdatum bij waardeoverdracht niet aangepast ten
opzichte van de bestaande regeling over waardeoverdracht.
Ik deel het standpunt dat het vervangen van de huidige overdrachtsdatum
(het moment waarop de deelnemer aanvangt in de nieuwe pensioenregeling) door het moment van de aanvraag van de waardeoverdracht, de
uitvoeringsproblemen voor pensioenuitvoerders vermindert. Ik ben
daarom bereid het ontwerpbesluit in die zin aan te passen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

5

Ik teken hierbij aan dat het vervangen van de overdrachtsdatum in de
bestaande regelgeving door het moment waarop de aanvraag om
waardeoverdracht wordt gedaan, de gevolgen van het amendement van
de leden Klaver, Lodders en Van Weyenberg (Kamerstuk 33 972, nr. 51),
namelijk het gevaar van calculerend gedrag en daardoor het gevaar van
stapeling van gevallen van waardeoverdracht in combinatie met de
bijbetalingsproblematiek per geval, niet wegneemt.
Voorts leidt het vervangen van de huidige overdrachtsdatum door het
moment van de aanvraag van de waardeoverdracht ertoe dat waardeoverdracht niet meer direct gerelateerd is aan de baanwissel maar wordt
bepaald door andere factoren. Dat betekent dat het stelsel van waardeoverdracht steeds verder verwijderd raakt van het oorspronkelijke doel
ervan: het voorkomen van pensioenverlies bij eindloonregelingen bij
baanwissel. Ik zal er voor zorgen dat dergelijke gevolgen bij de fundamentele discussie over waardeoverdracht nader aan de orde komen.
De leden van de fracties van de VVD, D66 en GroenLinks vinden het
belangrijk dat ook met de financiële situatie van de werkgever rekening
gehouden kan worden en vinden het niet goed te verdedigen dat grote
werkgevers financiële problemen krijgen door een bijbetaling bij
waardeoverdracht. Deze leden vragen erop in te gaan dat grote
werkgevers al worden beschermd door artikel 72, onderdeel c, van de
Pensioenwet en stellen niet direct in te zien waarom het maximum van de
bijbetaling bij kleine werkgevers van € 15.000 of 10% van de overdrachtswaarde nu ook voor grote (en dus voor alle) werkgevers gaat gelden. Ook
de leden van de fracties van de PvdA en van 50 PLUS vragen daarnaar.
Ik deel het standpunt van de leden van de fracties van de VVD, D66 en
GroenLinks dat het niet goed te verdedigen is dat grote werkgevers
financiële problemen krijgen door een bijbetaling bij waardeoverdracht. Ik
meen dat het in geen geval te verdedigen is dat een werkgever door
waardeoverdracht in financiële problemen komt. Waardeoverdracht komt
bij alle werkgevers voor. Grote werkgevers zullen meer gevallen van
waardeoverdracht kennen dan kleine werkgevers.
Artikel 72, onderdeel c, van de Pensioenwet geldt voor alle werkgevers.
De bepaling voorziet in een uitzondering op de plicht tot waardeoverdracht in verband met de financiële positie van de werkgever. De plicht tot
waardeoverdracht geldt niet zolang de overdragende pensioenuitvoerder
een verzekeraar is en de financiële toestand van die werkgever aanvullende bijdragen inzake waardeoverdracht niet toelaat blijkens een
schriftelijke verklaring van een niet aan die onderneming van de
werkgever verbonden registeraccount of accountantadministratieconsulent. Artikel 72, onderdeel c, Pensioenwet heeft echter
betrekking op werkgevers die in een slechte financiële positie verkeren en
daardoor niet in staat zijn om aanvullende bijdragen te betalen. Ik ben van
mening dat ook financieel meer gezonde werkgevers niet in de problemen
mogen komen als gevolg van de bijbetalingslasten van waardeoverdracht.
Ik heb daarbij uitdrukkelijk betrokken de vaststelling dat de oorspronkelijke doelstelling van waardeoverdracht, het voorkomen van pensioenverlies bij baanwisseling, buiten beeld is geraakt na de overgang van
eind- naar middelloonregelingen. Om die reden is ervoor gekozen om het
maximum van de bijbetaling voor alle werkgevers te laten gelden.
De leden van de fractie van de PvdA vragen of de mening wordt gedeeld
dat het onwenselijk is als deelnemers onbeperkt offertes voor waardeoverdracht kunnen aanvragen. Deze leden vragen of er de bereidheid is
het opvragen van offertes per jaar te maximeren.
Het vragen van een opgave van pensioenaanspraken (hierna: «aanvragen
van een offerte») is geregeld in artikel 71, derde lid, PW. Het amendement

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

6

waarmee de termijn van 6 maanden is komen te vervallen, heeft het punt
van het aantal offertes niet geadresseerd.
De mogelijkheid om het aantal offertes te maximeren kan de administratieve lasten voor de pensioenuitvoerders beperken. Het maximeren van
het aantal offertes neemt evenwel het boven aangegeven gevaar niet weg
dat pensioenkapitaal onderhevig wordt aan calculerende overwegingen
van een deelnemer. Om die reden zal ik in het ontwerpbesluit geen
maximering voor het aantal aan te vragen offertes opnemen. Wel zal ik in
overleg met pensioenuitvoerders monitoren of in de praktijk misbruik van
deze regeling voorkomt. Als op termijn zou blijken dat zich misbruik van
de regeling voordoet, zal ik alsnog overgaan tot het maximeren van het
aantal offertes in de regelgeving.
De leden van de fractie van de PvdA vragen in hoeverre de tijdelijke
beperking per 1 januari 2013 van het besluit van beperking bijbetalingslasten voor kleine werkgevers nuttig is geweest. Zij vragen hoeveel keer
kleine werkgevers niet meer hoefden mee te werken aan waardeoverdracht, omdat de bijbetaling meer dan € 15.000,– bedroeg en meer dan
10% van de overdrachtswaarde. Zij vragen ook in hoeveel gevallen kleine
werkgevers de bijbetalingslasten wel konden voldoen (en niet vielen
onder artikel 72 van de Pensioenwet), maar hierdoor in grote financiële
problemen zouden kunnen komen. De leden van de fractie van 50 PLUS
vragen in dit verband in te gaan op het aantal (verwachte) en gerealiseerde waardeoverdrachten, en de daarmee gemoeide kosten. Deze leden
vragen hoeveel «achterstallige» waardeoverdrachten er momenteel zijn.
Zij vragen welke bijbetalingen hiermee gemoeid kunnen zijn. En zij vragen
of naar dit alles na 2010 nog onderzoek is gedaan en of er inmiddels
recentere gegevens zijn.
De door deze leden gevraagde gegevens zijn niet bekend omdat zij niet
centraal worden bijgehouden. In het genoemde rapport «De Praktijk van
waardeoverdracht», dat vooral betrekking heeft op de situatie in 2006 en
2007, is daarop ingegaan. Sindsdien is hiernaar geen nader onderzoek
gedaan. In het advies van de adviescommissie pensioenrecht Nederlandse orde van advocaten van 3 november 20141 wordt gesteld dat
gevallen bekend zijn waarin – jaren na uitdiensttreding – werkgevers die
net niet als kleine werkgever worden beschouwd, worden aangesproken
voor aanzienlijke bedragen (tot wel € 70.000). Deze commissie constateert
dat die bedragen in geen verhouding staan tot de over te dragen
pensioenaanspraken of het met de waardeoverdracht te dienen belang
(dat feitelijk meestal niet meer inhoudt dan het samenvoegen van
verspreid opgebouwde pensioenen, uit praktische overwegingen) en niet
bijdragen aan een hoger pensioen voor de ex-werknemer, maar geen
ander effect hebben dan het uitsluitend versterken van het vermogen van
de verzekeraar die de bijbetaling ontvangt.
De leden van de fractie van de PvdA vragen of de mening wordt gedeeld
dat verzekeraars zelf het risico aangaan wat betreft de rekenrente in
verzekeringscontracten, en dat zij dus ook de consequenties moeten
accepteren als de actuele rente lager ligt dan in het contract is
afgesproken. Deze leden vragen of het klopt dat er sprake is van bijbetalingsproblematiek als er een verzekeraar is betrokken bij de waardeoverdracht, omdat zij een hogere reservering treffen voor de pensioenopbouw
dan zij bij waardeoverdracht bereid zijn mee te geven. Deze leden vragen
waarom verzekeraars niet verplicht zijn om de totale reservering over te
dragen als zij een hoger rentepercentage in pensioencontracten zijn
overeengekomen. Zij stellen dat de bijbetalingsproblematiek voor

1

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

7

werkgevers sterk kan worden verminderd als verzekeraars de reservering
gewoon overdragen.
Het lid van de fractie van 50PLUS stelt in dit verband dat het zich kan
voorstellen, dat verzekeraars de economische waarde van de polis bij
waardeoverdracht ter beschikking zouden moeten stellen, en niet de
ingelegde premie. Dit lid stelt dat wellicht andere oplossingen denkbaar
zijn, dat voor dit deel van de overdrachtsproblematiek spoedig een
oplossing zal moeten worden gevonden en of dieper op dit vraagstuk kan
worden ingegaan.
Ik meen dat deze vragen over de financieringsmethodieken die verzekeraars hanteren, vallen buiten dit kader dat betrekking heeft op het
beperken van de gevolgen van het besluit de periode van 6 maanden te
laten vervallen. Mocht immers worden besloten tot aanpassing van die
financieringsmethodieken met het oog op waardeoverdracht, dan zal dat
moeten leiden tot een algemene wijziging van de financieringsmethodieken van verzekeraars op dit terrein.
De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom bij waardeoverdracht
de rentetermijnstructuur (rts) van 1 oktober van het voorgaande jaar
gebruikt moet worden en waarom niet de actuele rts.
Met het Besluit uitvoering Pensioenwet en Wet verplichte beroepspensioenregeling (Stb. 2006, 709) is erin voorzien dat de te hanteren rente bij
waardeoverdracht wordt gebaseerd op marktwaardering. Hieronder wordt
verstaan de rentetermijnstructuur die DNB publiceert in het kader van de
berekening van de technische voorzieningen. Vervolgens is in de Regeling
Pensioenwet en Wet verplichte beroepspensioenregeling bepaald dat, om
uitvoerders voldoende tijd te geven de rente in hun systemen te
verwerken, de rente in enig jaar wordt vastgesteld op 1 oktober in het jaar
voorafgaand. De vastgestelde rente geldt vervolgens van 1 januari tot en
met 31 december van het daaropvolgende kalenderjaar.
De leden van de fractie van de PvdA vragen wanneer de Tweede Kamer de
herziening van de waardeoverdracht tegemoet kan zien.
Uw Kamer is op 1 mei jl. geïnformeerd over de actuele planning van
diverse pensioendossiers (Kamerstuk 32 043, nr. 257). Daarin heb ik
aangeven dat uw Kamer de fundamentele herziening waardeoverdracht in
het eerste kwartaal van 2016 tegemoet kan zien.
De leden van de fractie van 50PLUS vragen tenslotte of het de bedoeling
is bij de voorziene brede aanpassing van de regels voor waardeoverdracht, ook goed te kijken naar het informatie- en communicatie-aspecten
van dit pensioenvraagstuk.
Dat zal inderdaad gebeuren.
Het ontwerpbesluit dat op 13 februari 2015 is voorgehangen, voorziet erin
dat waardeoverdracht met onbepaalde termijn alleen is toegestaan als de
baanwisseling ertoe leidt dat vanaf 1 januari 2015 pensioenaanspraken in
een nieuwe pensioenregeling worden verworven. Dat ontwerpbesluit
voorziet er tevens in dat de regeling van de beperking van bijbetalingslasten voor de kleine werkgevers van toepassing zal zijn op alle
werkgevers als de baanwisseling ertoe leidt dat vanaf 1 januari 2015
pensioenaanspraken in een nieuwe pensioenregeling worden verworven.
Op deze voorzieningen, die met terugwerkende kracht worden gerealiseerd, kan worden geanticipeerd.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 32 043, nr. 261

8