Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2014–2015

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

884
Vragen van het lid Thieme (PvdD) aan de Staatssecretaris van Economische
Zaken over het afschieten van een bijna verdronken vos (ingezonden
14 november 2014).
Antwoord van Staatssecretaris Dijksma (Economische Zaken) (ontvangen
19 december 2014)
Vraag 1
Bent u bekend met de berichten over een vos die na een lange strijd tegen de
verdrinkingsdood vanuit een auto werd afgeschoten door een jager?1 2 Zo ja,
is dit waar?
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Deelt u de mening dat uitgeputte dieren eerder hulp verdienen dan afschot?
Antwoord 2
Op grond van artikel 2.1, zesde lid, van de Wet dieren dient een ieder een
hulpbehoevend dier, ook een in het wild levende dier, de nodige zorg te
verlenen. Op grond van artikel 2, eerste lid, van de Flora- en faunawet neemt
een ieder voldoende zorg in acht voor de in het wild levende dieren. Deze
zorg is in de eerste plaats gericht op het redden van in nood zijnde dieren,
maar als duidelijk is dat een dier gaat sterven en lijdt, is het verlossen van
het dier uit zijn lijden ook een vorm van zorg.
Vraag 3
Deelt u de mening dat het niet aan een jager is om te beoordelen of een
uitgeput dier al dan niet overlevingskansen heeft? Deelt u de mening dat
vanuit een motorvoertuig sowieso geen goede inschatting kan worden
gemaakt van hoe een dier eraan toe is? Zo nee, waarom niet?

1
2

ah-tk-20142015-884
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2014

http://www.lc.nl/friesland/boosheid-om-afschieten-bijna-verdronken-vos-17846003.html
http://www.piepvandaag.nl/update-bijna-verdronken-vos/

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Bij het verlenen van zorg en de beoordeling van zijn overlevingskansen is
veelal sprake van een noodsituatie waarin een onverwijld handelen is vereist.
Jagers beschikken over deskundigheid om ten aanzien van in het wild
levende dieren een inschatting te maken van de situatie waarin een dier in
nood zich bevindt. Ik wijs op de eisen die aan jachtaktehouders worden
gesteld: zij moeten een jachtexamen afleggen, waarin hun kennis wordt
getoetst over diersoorten, zoals de vos, over het gebruik van het geweer en
over hetgeen een goed jager betaamt (artikel 6, tweede lid, van het Jachtbesluit). Over de vraag of in dit specifieke geval een goede inschatting kon
worden gemaakt, kan ik geen oordeel geven.
Vraag 4
Hoe verhoudt het handelen van de jager zich tot het verbod om uitgeputte
dieren te schieten en het verbod om afschot vanuit een motorvoertuig te
laten plaatsvinden?3
Antwoord 4
De aangehaalde regels over de uitoefening van de jacht (artikel 53 van de
Flora- en faunawet) zijn niet van toepassing, aangezien die uitsluitend
betrekking hebben op het doden en vangen van dieren van de wettelijke
wildsoorten – haas, fazant, wilde eend, konijn en houtduif (artikel 32, eerste
lid, van de Flora- en faunawet). Wel gelden de regels over beheer en
schadebestrijding (artikel 65 en verder van de Flora- en faunawet). Artikel 7,
negende lid, onderdeel d, van het Besluit beheer en schadebestrijding dieren
voorziet in een verbod op het gebruik van een geweer vanuit een rijdend
motorvoertuig.
Of de jager in dit geval al dan niet in overeenstemming met de wettelijke
vereisten heeft gehandeld, is een strafrechtelijke kwestie waarover ik geen
uitspraken kan doen.
Vraag 5
Is er proces verbaal opgemaakt tegen de betreffende jager? Zo nee, waarom
niet en bent u bereid te bevorderen dat dit alsnog zal gebeuren? Zo ja, op
grond van welke overtreding(en)?
Antwoord 5
Mij is niet bekend of er een proces verbaal is opgemaakt tegen de jager. Ik
verwijs verder naar mijn antwoord op vraag nr. 4.
Vraag 6
Deelt u de mening dat de vogelvrije status van de vos bijdraagt aan de
stigmatisering van deze diersoort en onzorgvuldig handelen als in onderhavig
geval? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 6
De vos wordt als inheemse diersoort beschermd op grond van de Flora- en
faunawet. Het is onder meer verboden om vossen te doden, te vangen of te
verwonden (artikel 9 van de Flora- en faunawet). Met het oog op de
bestrijding van schade door grondgebruikers en het beheer van populaties is
bij en krachtens de Flora- en faunawet geregeld onder welke voorwaarden
het is toegestaan om vossen te doden of te vangen.
Vraag 7
Deelt u de mening dat delegatie van jachtwetgeving aan provincies leidt tot
rechtsongelijkheid of tenminste afwijkend beleid per provincie in vergelijkbare
omstandigheden? Zo nee, waarom niet? Zo ja, bent u bereid de bescherming
van dieren in een centraal, landelijk beleid te laten plaatsvinden?
Antwoord 7
De provincies passen bij de uitvoering van de vrijstelling voor schadebestrijding door grondgebruikers en de uitvoering van populatiebeheer dezelfde
regels toe (artikelen 65, 67 en 68 van de Flora- en faunawet). Dat de
3

Artikel 53, eerste lid, onderdelen k en n, FFW, Jachtbesluit.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

2

toepassing van deze regels in de praktijk kan leiden tot onderlinge verschillen
tussen de provincies, is evident aangezien de regionale omstandigheden niet
overal hetzelfde zijn en maatwerk moet worden geleverd.
Voor de goede orde wijs ik erop dat het regime over de uitoefening van de
jacht op de wettelijk aangewezen wildsoorten op Rijksniveau is vastgesteld,
met uitzondering van het besluit om de jacht tijdelijk te sluiten vanwege
weersomstandigheden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, Aanhangsel

3