2019D29807

Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 4 juli 2019
Met deze brief ontvangt u, mede namens de Staatssecretaris van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport, mijn reactie op uw Commissiebrief
d.d. 28 mei 2019. In uw brief vraagt u om een reactie op de brief van een
manager van een rookvrije verslavingskliniek behorende tot Verslavingszorg Noord Nederland in Heerenveen. Deze manager vraagt
aandacht voor het feit dat een klinische behandeling voor rokers met een
ernstige tabaksverslaving niet door zorgverzekeraars wordt vergoed,
terwijl dat in sommige gevallen de enige behandeling is om van een
ernstige tabaksverslaving af te komen.
Met het Nationaal Preventieakkoord (Kamerstuk 32 793, nr. 339) wordt
stevig ingezet op stoppen met roken. Denk aan de inzet op een meerjarige
stoppen met roken campagne, het vrijstellen van het eigen risico door
individuele verzekeraars bij eerstelijns stoppen met roken zorg en het
implementeren van de Richtlijn Behandeling Tabaksverslaving en Stoppen
met Roken Ondersteuning en de Zorgstandaard Tabaksverslaving 20191.
Er is volgens de ondertekenaas van het akkoord nog veel winst te behalen
door rokers meer zorg op maat te bieden. Jaarlijks onderneemt 33% van
de rokers een serieuze stoppoging van 24 uur of meer. Van deze groep
maakt maar 8% gebruik van een stoppen met roken programma.
Tegelijkertijd geeft 80% van de rokers aan te willen stoppen. We streven
daarom naar toegankelijke en beschikbare zorg voor alle rokers die willen
stoppen.
De oplossing is deels gelegen in het inkoopbeleid van zorgverzekeraars.
Op basis van de Zvw wordt jaarlijks één stoppen met roken programma
vergoed. Een programma bestaat uit gedragsmatige begeleiding al dan
niet in combinatie met farmacotherapie. Er wordt in de Zvw geen
beperking gesteld aan de duur van het programma of aan de behandelaar;
ook een verslavingsarts kan deze zorg bieden.
In de recente Zorgstandaard staat dat het wenselijk is dat stoppers zorg
ontvangen die aansluit op hun behoeften en dat dit voor sommige rokers
een meer intensieve behandeling kan betekenen. Op dit moment zijn
zorgverzekeraars en zorgaanbieders in gesprek over de wijze waarop deze
Zorgstandaard geïmplementeerd kan worden. Ik verwacht dat we veel
kunnen bereiken als we
ervoor zorgen dat stoppers meer zorg op maat krijgen. Overigens kan een
tabaksverslaving nu al mee behandeld worden als iemand wordt
opgenomen voor de behandeling van een alcoholverslaving.
In de voornoemde Richtlijn en Zorgstandaard zijn geen aanbevelingen
opgenomen voor een klinische behandeling van tabaksverslaving. De
effectiviteit van een klinische behandeling is niet of nauwelijks onderzocht. Enkele landen hebben met deze zorg geëxperimenteerd, maar
harde bewijzen voor effectiviteit ontbreken op dit moment. Ik zal de
meerwaarde van een klinische behandeling ten opzichte van een
ambulante behandeling laten onderzoeken in samenwerking met de
betrokken beroepsverenigingen.
De vereisten voor klinische behandeling om voor vergoeding in
aanmerking te komen zijn dat het verblijf noodzakelijk is in verband met
geneeskundige zorg en dat de effectiviteit van de behandeling is aange1

nds-tk-2019D29807

De Zorgstandaard is geautoriseerd door de beroepsverenigingen NHG, NVOG, KNOV, V&VN,
NVM en NVK en wordt ondersteund door onder andere Zorgverzekeraars Nederland.

1

toond. Daarnaast geldt dat een verzekerde redelijkerwijze op deze
behandeling moet zijn aangewezen, waarbij zaken als sociale desintegratie of acute medische problemen een rol spelen.
Ik betreur het dat we niet meteen een oplossing kunnen bieden voor de
schrijnende gevallen zoals de manager van Verslavingszorg Noord
Nederland beschrijft. Wel wil ik zorgprofessionals en zorgverzekeraars
oproepen om binnen de huidige kaders zorg op maat mogelijk te maken.
De Minister voor Medische Zorg,
B.J. Bruins

2