Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2010–2011

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

615
Vragen van het lid Çörüz (CDA) aan de minister van Veiligheid en Justitie over
bedrijven die in 2001 een politieagent omkochten met als doel een
pepperspraycontract binnen te halen (ingezonden 28 oktober 2010).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen
25 november 2010).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het artikel in de Volkskrant over bedrijven die in
2001 een politieagent omkochten met als doel een pepperspraycontract met
de politie binnen te halen?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2, 3, 4 en 5
Klopt het dat de directeur van Defense Technology een bekentenis heeft
afgelegd tegenover de Amerikaanse justitie van zijn omkoping? Wat gaat de
Nederlandse justitie doen? Zijn er rechtshulpverzoeken gedaan? Zo ja, welke?
Kunt u de omvang van de gevolgen van de omkoping aangeven?
Doet het Korps landelijke politiediensten (KLPD) nog steeds zaken met het
betrokken bedrijf c.q. de betrokken bedrijven?
Heeft u onderzocht of gaat u onderzoeken of afgesloten contracten rechtsgeldig zijn of ongeldig kunnen worden verklaard op grond van eerder geconstateerde praktijken?
Antwoord 2, 3, 4 en 5
Volgens op het internet geplaatste documenten heeft een oud-directeur van
het Amerikaanse bedrijf Defense Technology, die verdacht wordt van diverse
omkopingen, tegen de Amerikaanse justitie verklaard dat hij, via een
Nederlandse tussenpersoon, een politieagent zou hebben omgekocht om het
contract te verkrijgen voor de levering van pepperspray aan de Nederlandse
politie. De zaak wordt onderzocht door de rijksrecherche, onder leiding van
het Landelijk Parket. Het Openbaar Ministerie heeft in rechtshulpverzoeken de
Amerikaanse autoriteiten om informatie gevraagd. Over de inhoud van de
verzoeken en het onderzoek kunnen vanwege het belang van het onderzoek
geen mededelingen worden gedaan. Aan de hand van de uitkomsten van het
1

ah-tk-20102011-615
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2010

de Volkskrant, «Omkoper deed meer zaken met politie», 25 oktober 2010.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

1

onderzoek zal worden bezien wat de eventuele gevolgen zijn voor lopende en
toekomstige contracten met de betrokken bedrijven.
Vraag 6
Is het waar dat de Nederlandse veiligheid in het geding is geweest omdat de
politie op een gegeven moment geen holsters, spray en munitie meer
geleverd kon krijgen en dat de oplossing toen werd gevonden in aanpassing
van de Bewapeningswet zodat ook spullen van andere merken ingekocht
konden worden?
Antwoord 6
De Nederlandse veiligheid is nimmer in het geding geweest en er zijn geen
problemen geweest met de operationele beschikbaarheid van holsters,
pepperspray en munitie. Wel is er een tijdelijk leveringsprobleem geweest
met betrekking tot de zogenaamde stunbag (less lethal munitie) die uitsluitend wordt gebruikt door de aanhoudings- en ondersteuningseenheden. Om
te voorkomen dat de operationele beschikbaarheid van deze munitie in
gevaar zou komen is besloten om ook het gebruik toe te staan van een
vergelijkbare patroon van een andere leverancier. De Bewapeningsregeling
politie is hierop aangepast.
Vraag 7 en 8
Welke maatregelingen bij aanbestedingen zijn genomen of neemt u (met
betrekking tot de persoonsafhankelijkheid) om herhaling te voorkomen?
Wat doet u om bij de lopende aanbestedingen, bijvoorbeeld van voertuigen,
de beschreven praktijken te voorkomen?
Antwoord 7 en 8
Het Europese aanbestedingsrecht is opgezet en ingericht om persoonsafhankelijkheid te voorkomen. Hiervoor zijn diverse waarborgen en procedures
ingebouwd. Integriteit is en blijft hierbij een belangrijk punt van aandacht.
Aanbieders die desondanks vermoeden dat er in strijd is gehandeld met het
Europese aanbestedingsrecht kunnen hiermee naar de rechter stappen. Dit is
recentelijk ook gebeurd in de aanbestedingsprocedure voor nieuwe politievoertuigen waarbij de vorderingen van de eisers door de rechter zijn
afgewezen2.

2

Vonnis in kort geding van 27 oktober 2010, Rechtbank ’s-Gravenhage, 376321/KG ZA 10-1171.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, Aanhangsel

2