Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2009–2010

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1347
Vragen van de leden Van Haersma
Buma en Jager (beiden CDA) aan de
staatssecretaris van Justitie over het
bericht over een ontsnapte
gevangene die een spoor van geweld
trekt. (Ingezonden 10 december 2009)
1
Bent u bekend met het bericht over
een ontsnapte gevangene die een
spoor van geweld trekt?1
2
Wat waren precies de
omstandigheden in de gevangenis
die het mogelijk maakten dat de
vluchtgevaarlijke gevangene kon
ontsnappen?
3
Hoe is genoemde gedetineerde in het
bezit van het wapen gekomen?
4
Waarom is tot 30 uur na de
ontsnapping gewacht om de hulp van
het publiek in te schakelen en is hier,
doordat de voortvluchtige
gewelddadig is, niet een onnodig
groot risico mee gelopen?
5
Werd de gevangene, gelet op zijn
verleden, niet extra beveiligd?
6
Hebben politie en justitie voldoende
mogelijkheden om de voortvluchtige
gedetineerde op te sporen?
1

Algemeen Dagblad, 8 december 2009.

KVR39144
2009Z24082
0910tkkvr1347
ISSN 0921 - 7398
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2010

Antwoord
Antwoord van minister Hirsch Ballin
(Justitie), mede namens de
staatssecretaris van Justitie
(ontvangen 25 januari 2010)
1
Ja.
2
De desbetreffende gedetineerde heeft
nadat hij van de recreatie terug wilde
naar zijn cel een personeelslid
gegijzeld. Hij dreigde met het gebruik
van een vuurwapen en semtex en
toonde hierbij een bedekt, op een
vuurwapen gelijkend voorwerp.
Omdat de communicatiemiddelen
van het personeelslid door de
gijzelnemer waren afgenomen, was
het personeelslid niet in staat om
alarm te slaan. Pas toen de
gijzelnemer en het personeelslid bij
de post voorportier kwamen, en de
gijzelnemer daar kenbaar maakte dat
er sprake was van een gijzeling, werd
de ernst van de situatie duidelijk. De
dreiging die van de situatie uitging,
maakte dat voor het personeel van de
post voorportier het vrijgeven van de
deur naar buiten de enige reële optie
was. Buiten heeft de gijzelnemer het
personeelslid vrijgelaten.
3
Tot op heden is niet vastgesteld of de
gedetineerde ten tijde van de
ontvluchting daadwerkelijk over een
wapen beschikte. Na het incident is
gebleken dat de gedetineerde bij zijn
aanhouding in België een gaspistool,
traangasspray en een zelfgemaakt

wapen in een sok in zijn bezit had.
Uit een door de politie aangetroffen
aankoopbon bleek dat het gaspistool
en de traangasspray na de
ontvluchting waren aangekocht.
4
Opsporingsberichtgeving is een
opsporingsmiddel en net als bij
andere opsporingsmiddelen (zoals
observatie, telefoontap) gelden
voor de toepassing van
opsporingsberichtgeving de
beginselen van proportionaliteit en
subsidiariteit: het doel dient in
verhouding te staan tot het middel én
het beoogde doel kan niet op een
andere manier worden bereikt.
Een en ander is uiteengezet in de
openbare Aanwijzing
opsporingsberichtgeving (Stcrt. 2009,
51).
Uit ervaring is gebleken dat
opsporingsberichtgeving als effect
kan hebben dat tips en aanwijzingen
van zeer uiteenlopende aard
binnenkomen zonder dat het
waarheidsgehalte daarvan op het
eerste gezicht goed beoordeeld kan
worden. Het vergt veel
politiecapaciteit om iedere tip of
aanwijzing na te trekken. Die
inspanning kan het succes van de
opsporing in de eerste uren daarom
vertragen. Bovendien moet gebleken
zijn dat andere minder ingrijpende
middelen niet tot resultaat hebben
geleid. Dat vergt enige tijd.
5
De gedetineerde verbleef in de PI De
Berg, een inrichting met een normaal

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2863

beveiligingsniveau dat toereikend zou
dienen te zijn voor deze gedetineerde.
6
Ja. Er zijn zowel voor wat betreft de
bevoegdheden voor, als de
organisatie van de opsporing van
voortvluchtingen voorzieningen
getroffen. Zoals aan uw Kamer
gemeld, is voor het opsporen van
voortvluchtigen (gedetineerden,
tbs-ers en PIJ-gestelden) in 2006 bij
het Korps Landelijke Politiediensten
de Groep Opsporing Onttrekkingen
(hierna: GOO) opgericht (zie ook TK
2008–2009, Aanhangsel 3404). De
bevoegdheden voor de opsporing
van voortvluchtige gedetineerden
vindt plaats op grond van artikel 565
Wetboek van Strafvordering.
De opsporing van Arthur N. is zondag
6 december overgedragen door de
regiopolitie Gelderland Midden aan
het de GOO, dat onder het gezag
staat van het Landelijk Parket. Op
woensdag 9 december 2009 is hij in
Luik, België, aangehouden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, Aanhangsel

2864