Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

33 836

Personen- en familierecht

Nr. 6

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARISSEN VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE EN VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 3 november 2014
In deze brief berichten wij uw Kamer over de voortgang van het uitvoeringsplan «Verbeteren situatie kinderen in een «vechtscheiding»». Op
14 mei jl. hebben wij met uw Kamer een constructief overleg gehad over
de problematiek van kinderen in een «vechtscheiding» (Kamerstuk 33 836,
nr. 5). Uw Kamer heeft ons tijdens dit overleg om een aantal aanvullende
acties verzocht die wij, zoals toegezegd, ter hand hebben genomen en
integraal hebben toegevoegd aan het uitvoeringsplan.
In de bijlagen1 treft u een overzicht van voortgang van deze acties en een
door uw Kamer verzochte puntsgewijze reactie op de aanbevelingen van
de Kinderombudsman. De volgende voortgangsrapportage is voorzien
voor het voorjaar van 2015.
Ouders zijn uiteindelijk zelf de enigen die een einde kunnen maken aan
een «vechtscheiding». Bij een «vechtscheiding» slagen ouders er niet
meer in om de belangen van hun kind de eerste overweging te laten zijn.
Onze acties zijn dan ook gericht op het bewustzijn van ouders van het
belang van het kind: door ouders hiervan bewust te maken kunnen
vechtscheidingen voorkomen worden en vroegtijdig worden gesignaleerd. In dit bewustwordingsproces bij ouders spelen professionals en het
sociale netwerk om ouders een belangrijke rol.
De meeste factoren die bijdragen aan het oplossen van de problematiek
liggen buiten de sfeer van (overheids-)instanties. Daarom is een
bescheiden rol en een realistisch ambitieniveau gesteld. Zoals de
Kinderombudsman aangaf is er geen panacee om kinderen te behoeden
voor de negatieve gevolgen van «vechtscheidingen», maar kunnen we er
wel gezamenlijk voor zorgen dat instrumenten voorhanden zijn om in een
vroegtijdig stadium effectief te kunnen handelen. Dat is de focus van het
uitvoeringsplan.
1

kst-33836-6
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 836, nr. 6

1

De uitvoering van de acties ligt op koers; zoals de internationale vergelijking en de internationale conferentie over mediation en effectuering
omgang, de implementatie van een uniform werkproces voor bijzondere
curatoren, het handboek voor gezinsvoogden en de gemeentelijke pilots.
Ondanks de complexiteit van het dossier hebben we aanzienlijke stappen
gezet. «We» kunt u hier lezen in de breedste zin van het woord: dankzij
inzet van vele partijen en individuen is er een verschuiving zichtbaar in het
maatschappelijk debat, die onmiskenbaar noodzakelijk is voor duurzame
verbetering van de positie van kinderen in «vechtscheidingen».
In de praktijk merken wij dat de benaming «vechtscheiding», hoewel niet
onomstreden, bijdraagt aan gemeenschappelijke beeldvorming over de
aard van de problematiek. Diverse partijen pakken de handschoen op. Er
is betrokkenheid van de juridische beroepsgroepen, rechtspraak,
hulpverleners, gemeenten en individuen. Steeds meer professionals
herkennen de problematiek en zien dat het een andere werkwijze vraagt.
Op diverse bijeenkomsten komen vooroplopers bijeen en ontstaan
innovatieve dwarsverbanden, zoals bijvoorbeeld de conferentie «Uit de
houdgreep» georganiseerd door de Taskforce Kindermishandeling en
seksueel misbruik op 27 mei, de «Dag van de Scheiding» op
12 september, georganiseerd door de Vereniging van Familierecht
Advocaten en Scheidingsmediators (vFas) en de conferentie «Kind en
scheiding in Limburg», georganiseerd door Bureau Jeugdzorg Limburg op
25 september.
Diverse ervaringsdeskundigen doen in de media hun verhaal. Bekende en
onbekende Nederlanders die kind zijn van gescheiden ouders melden
zich, verschijnen in diverse praatprogramma’s en geven interviews. Dit is
een stevige stap in het creëren van meer aandacht en bewustzijn voor het
belang van het kind tijdens en na de scheiding. Ook de komende periode
blijft dit de belangrijkste focus, zo start begin 2015 een campagne gericht
op alle omstanders die iets voor een kind in een «vechtscheiding» kunnen
betekenen.
Ouders zijn uiteindelijk zelf de enigen die een einde kunnen maken aan
een «vechtscheiding». Een scheiding is (bijna) altijd belastend voor
kinderen, maar ouders hebben een doorslaggevende rol in of de
scheiding ook schadelijk voor het kind is. Desondanks is bij de implementatie van het uitvoeringsplan duidelijk geworden dat er mogelijkheden zijn
om de infrastructuur van hulpverlening en juridische procedures verder te
verbeteren. De Ministeries van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en
Veiligheid en Justitie blijven met alle partijen in gesprek, jagen initiatieven
aan en brengen partijen en goede ideeën bij elkaar. Dit zijn echter
«slechts» onderdelen die een brede maatschappelijke discussie ondersteunen, waarbij diverse partijen ouders een spiegel voorhouden zodat zij
zich afvragen: «Wat is nu écht in het belang van mijn kind?».
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven
De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M.J. van Rijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 836, nr. 6

2