Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

34 039

Uitvoering van het op 11 mei 2011 te Istanboel
tot stand gekomen Verdrag van de Raad van
Europa inzake het voorkomen en bestrijden van
geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld
(Trb. 2012, 233)

Nr. 5

VERSLAG
Vastgesteld 31 oktober 2014
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport, belast met
het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.
Onder het voorbehoud dat de in het verslag opgenomen vragen en
opmerkingen afdoende door de regering worden beantwoord acht de
commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende
voorbereid.
Inhoudsopgave
blz.
1.
2.

Algemeen
Artikelsgewijze toelichting

1
2

1. Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het Verdrag van de Raad van Europa inzake het voorkomen en
bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld. Deze leden
onderschrijven de standpunten ter bescherming van vrouwen tegen
allerlei vormen en soorten van geweld. Hierover hebben genoemde leden
nog enkele vragen en opmerkingen.
Uit onderzoek blijkt dat in het Caribische deel van Nederland specifiek
beleid ten aanzien van de aanpak van huiselijk geweld ontbreekt.
Daarnaast lezen de leden van de VVD-fractie dat geïnvesteerd dient te
worden in voorlichting, deskundigheidsbevordering ten behoeve van
signalering, interventiemogelijkheden en opvangvoorzieningen voor
slachtoffers. Uit de memorie van toelichting (34 038) volgde ook dat
toepassing van het verdrag uitvoeringswetgeving nodig is en dat het
verdrag om die reden nog niet voor het Caribisch deel van Nederland zal
gelden. Deze leden maken zich zorgen over de achterstand van Caribisch
Nederland en de achtergestelde positie van vrouwelijke slachtoffers. Deelt

kst-34039-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 039, nr. 5

1

de regering deze zorgen en welke maatregelen zijn gewenst en noodzakelijk om de positie van vrouwen in het hele Koninkrijk op orde te krijgen?
De leden van de VVD-fractie lezen dat het verdrag een belangrijke bijdrage
is in de pan-Europese strijd tegen geweld tegen vrouwen en huiselijk
geweld. Deze leden vragen welke positie Nederland bekleedt in relatie tot
andere lidstaten met betrekking tot het op orde hebben van beleid en
wetgeving ter bescherming van deze kwetsbare groep vrouwen. Deze
leden constateren ook dat de Nederlandse wet slechts op enkele onderdelen aanvullende regelgeving vereist ter uitvoering van het verdrag. Zien
deze leden het goed dat dit een bevestiging is van het gegeven dat het
Nederlandse beleid en wetgeving voldoet aan Europese maatstaven?
Daarnaast vragen deze leden in hoeverre het verdrag Nederland verplicht
tot het uitvoeren van maatregelen die feitelijk niet of in mindere mate
noodzakelijk zijn?
De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel en onderstrepen de wijzigingen. Toch
hebben zij nog een aantal vragen en opmerkingen.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van onderhavig wetsvoorstel. Zij hebben naar aanleiding van het
wetsvoorstel nog een aantal vragen en opmerkingen.
De leden van de D66-fractie hebben kennisgenomen van het voorstel
voor de Uitvoeringswet van het Verdrag inzake het voorkomen en
bestrijden van geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld. Zij zijn in grote
lijnen tevreden over de plannen tot uitvoer van de regering, maar vragen
voor enkele aspecten aandacht van de regering.
De leden van de D66-fractie constateren dat er op het Caribische deel van
het Koninkrijk een groot probleem is met betrekking tot huiselijk geweld.
Echter, stellen deze leden vast dat de regering nog niet met een concreet
plan is gekomen voor de implementatie van dit verdrag voor dit deel van
het Koninkrijk. De stappen die gezet gaan worden in dit kader door middel
van een klankbordgroep en een basisaanpak tegen huiselijk geweld
worden als niet-afdoende beschouwd door deze leden. Genoemde leden
vragen de regering dan ook om uiteen te zetten wat haar plan van aanpak
is voor implementatie in dit deel van het Koninkrijk en binnen welke
tijdsframe dit gaat plaatsvinden.
2. Artikelsgewijze toelichting
Artikel I, onderdeel B
De leden van de SP-fractie zijn benieuwd of al kan worden aangegeven
of de recente verruiming van de mogelijkheden tot strafrechtelijke aanpak
van huwelijksdwang, polygamie en vrouwelijke genitale vermenging
daadwerkelijk succesvol is en heeft geleid tot een grotere kans op
vervolging. Heeft deze wetswijziging het werk van bijvoorbeeld het
openbaar ministerie vergemakkelijkt?
In hoeverre verwacht de regering dat de strafbaarstelling van voorbereidingshandelingen goed handhaafbaar is? Is hier al ervaring mee
opgedaan in andere verdragsstaten? Graag een toelichting hierop.
De leden van de CDA-fractie vragen waarom wordt volstaan met een
verwijzing naar artikel 284 en niet is gekozen voor een eigen delictsomschrijving. Ook omdat het gestelde onder 2 een klachtdelict is.
Is de strafmaat van artikel 284 Sr voldoende gezien de aard van huwelijksdwang? De financiële voordelen zouden deze strafmaat kunnen
overstijgen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 039, nr. 5

2

Het is van belang dat de artikelen 284 Sr en het voorgestelde artikel 285c
Sr geen papieren artikelen zijn, maar dat er iets mee gedaan wordt. Dat
vergt capaciteit bij het openbaar ministerie, evenals training en expertise.
De leden van de CDA-fractie willen graag van de regering vernemen hoe
het openbaar ministerie hier concreet iets mee gaat doen. Welke
afspraken de heeft de regering daartoe gemaakt?
De leden van de D66-fractie stellen vast dat er maatregelen worden
getroffen tegen activiteiten ten voorbereiding van huwelijksdwang. Dit is
in lijn met de vrijheden van het individu en deze handelingen krijgen
terecht de aandacht die zij verdienen. Echter, vragen deze leden vragen op
welke wijze de regering objectief denkt te kunnen vaststellen wanneer er
sprake is van het «lokken» van een persoon. Daarbij constateren deze
leden dat er in de huidige definiëring een duidelijke link mist tussen het
lokken» van een persoon (naar het buitenland) en het beoogde tegengaan
van huwelijksdwang, en vragen zij de regering welke handelingen zij
bereid is te nemen om nader te kijken naar de definiëring van de
uitvoering van art 285c Sr.
Artikel II
De leden van de SP-fractie willen een reactie van de regering op het
bericht dat uitlevering in strijd met het Europees Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) is als
een levenslange gevangenisstraf dreigt en zijn benieuwd naar de
eventuele consequenties van de uitspraak voor uitleveringszaken in
verband met aangaande geweld tegen vrouwen en huiselijk geweld.
Hoe wordt bij uitlevering rekening gehouden met de medische zorg die
wordt geleverd in buitenlandse penitentiaire inrichtingen en dus of de
medisch noodzakelijke zorg die een veroordeelde eventueel nodig heeft
wel voldoende gewaarborgd is?
De voorzitter van de commissie,
Lodders
Adjunct-griffier van de commissie,
Sjerp

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 34 039, nr. 5

3