11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/1

I
(Besluiten op grond van het EG- en het Euratom-Verdrag waarvan publicatie verplicht is)

RICHTLIJNEN

RICHTLIJN 2008/50/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
van 20 mei 2008
betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,

(2)

Ter bescherming van de menselijke gezondheid en het
milieu als geheel, is het van bijzonder belang dat de uitstoot van verontreinigende stoffen bij de bron wordt
bestreden en dat op lokaal, nationaal en communautair
niveau wordt bepaald wat de beste uitstootverminderende
maatregelen vervolgens zijn, en dat deze maatregelen worden uitgevoerd. Daarom dient de uitstoot van schadelijke
luchtverontreinigende stoffen te worden vermeden, voorkomen of verminderd en dienen passende doelstellingen
inzake de luchtkwaliteit te worden vastgesteld, rekening
gehouden met de toepasselijke normen, richtsnoeren en
programma’s van de Wereldgezondheidsorganisatie.

(3)

Richtlijn 96/62/EG van de Raad van 27 september 1996
inzake de beoordeling en het beheer van de luchtkwaliteit (5), Richtlijn 1999/30/EG van de Raad van
22 april 1999 betreffende grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes
en lood in de lucht (6), Richtlijn 2000/69/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 november 2000 betreffende grenswaarden voor benzeen en koolmonoxide in de
lucht (7), Richtlijn 2002/3/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 12 februari 2002 betreffende ozon in de
lucht (8) en Beschikking 97/101/EG van de Raad van
27 januari 1997 tot invoering van een regeling voor de
onderlinge uitwisseling van informatie over en gegevens
van meetnetten en meetstations voor luchtverontreiniging
in de lidstaten (9) dienen grondig te worden herzien teneinde de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de
volksgezondheid en de wetenschappelijke kennis alsook de
door de lidstaten opgedane ervaring daarin te verwerken.
Ten behoeve van de duidelijkheid, de vereenvoudiging en
de administratieve efficiëntie is het daarom passend dat
deze vijf besluiten door één enkele richtlijn en, waar nodig,
door uitvoeringsmaatregelen, worden vervangen.

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met name op artikel 175,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal
Comité (1),
Gezien het advies van het Comité van de Regio’s (2),
Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het
Verdrag (3),
Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Volgens het Zesde Milieuactieprogramma van de Europese Gemeenschap, dat is vastgesteld bij Besluit
nr. 1600/2002/EG van het Europees Parlement en de Raad
van 22 juli 2002 (4), is het noodzakelijk om de verontreiniging te verminderen tot niveaus waarbij de schadelijke
gevolgen voor de menselijke gezondheid, met bijzondere
aandacht voor gevoelige bevolkingsgroepen, en voor het
milieu als geheel zo gering mogelijk zijn, om de bewaking
en beoordeling van de luchtkwaliteit te verbeteren, met
inbegrip van de depositie van verontreinigende stoffen, en
de bevolking te informeren.

(1) PB C 195 van 18.8.2006, blz. 84.
(2) PB C 206 van 29.8.2006, blz. 1.
(3) Advies van het Europees Parlement van 26 september 2006
(PB C 306 E van 15.12.2006, blz. 102), gemeenschappelijk standpunt
van de Raad van 25 juni 2007 (PB C 236 E van 6.11.2007, blz. 1) en
standpunt van het Europees Parlement van 11 december 2007. Besluit
van de Raad van 14 april 2008.
(4) PB L 242 van 10.9.2002, blz. 1.

(5) PB L 296 van 21.11.1996, blz. 55. Richtlijn gewijzigd bij Verordening
(EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284
van 31.10.2003, blz. 1).
(6) PB L 163 van 29.6.1999, blz. 41. Richtlijn gewijzigd bij Beschikking
2001/744/EG van de Commissie (PB L 278 van 23.10.2001, blz. 35).
(7) PB L 313 van 13.12.2000, blz. 12.
(8) PB L 67 van 9.3.2002, blz. 14.
(9) PB L 35 van 5.2.1997, blz. 14. Beschikking gewijzigd bij Beschikking
2001/752/EG van de Commissie (PB L 282 van 26.10.2001, blz. 69).

L 152/2

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

(4)

Zodra in verband met de uitvoering van Richtlijn
2004/107/EG van het Europees Parlement en de Raad van
15 december 2004 betreffende arseen, cadmium, kwik,
nikkel en polycyclische aromatische koolwaterstoffen in de
lucht (1) voldoende ervaring is opgedaan, kan de mogelijkheid worden overwogen, de bepalingen van die richtlijn
samen te smelten met de bepalingen van deze richtlijn.

(5)

Bij de beoordeling van de luchtkwaliteit dient een gemeenschappelijke aanpak op basis van gemeenschappelijke
beoordelingscriteria te worden gevolgd. Bij de beoordeling
van de luchtkwaliteit dient rekening te worden gehouden
met de omvang van de aan luchtverontreiniging blootgestelde bevolkingsgroepen en ecosystemen. Het is derhalve
dienstig het grondgebied van elke lidstaat in te delen in
zones of agglomeraties op basis van de bevolkingsdichtheid.

(6)

Waar mogelijk moet gebruik worden gemaakt van modellen, zodat de puntgegevens kunnen worden geïnterpreteerd
in termen van de geografische spreiding van de concentratie. Dit kan de basis vormen voor de berekening van de collectieve blootstelling van de bevolking van het gebied.

(7)

Ter verzekering dat de verzamelde gegevens over luchtverontreiniging voldoende representatief en over de hele
Gemeenschap vergelijkbaar zijn, is het van belang dat bij de
beoordeling van de luchtkwaliteit gestandaardiseerde meettechnieken en gemeenschappelijke criteria met betrekking
tot het aantal en de plaats van de meetstations worden toegepast. Voor de beoordeling van de luchtkwaliteit kunnen
andere technieken dan meting worden toegepast, en het is
daarom noodzakelijk dat criteria voor de toepassing en de
vereiste nauwkeurigheid van die technieken worden
vastgesteld.

(8)

(9)

Gedetailleerde metingen van fijne zwevende deeltjes op achtergrondlocaties op het platteland dienen te worden uitgevoerd met het oog op een beter begrip van de gevolgen van
deze verontreinigende stof en ter ontwikkeling van een passend beleid. Deze metingen dienen te worden uitgevoerd op
een wijze die consistent is met die van het Samenwerkingsprogramma voor de bewaking en evaluatie van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand in
Europa (EMEP), tot stand gekomen op basis van het Verdrag
betreffende grensoverschrijdende luchtverontreiniging over
lange afstand van 1979, dat de Raad heeft goedgekeurd bij
Besluit 81/462/EEG van 11 juni 1981 (2).
De toestand van de luchtkwaliteit dient te worden gehandhaafd, waar deze reeds goed is, of verbeterd. Wanneer de
doelstellingen voor luchtkwaliteit van deze richtlijn niet
worden gehaald, dienen de lidstaten maatregelen te nemen,
teneinde te voldoen aan de grenswaarden en kritische
niveaus en, waar mogelijk, de streefwaarden en langetermijndoelstellingen te halen.

(10)

Het risico dat luchtverontreiniging vormt voor de vegetatie en de natuurlijke ecosystemen is het belangrijkst op
plaatsen die op afstand van stedelijke gebieden zijn gelegen. De vaststelling van deze risico’s en van de naleving
van de kritische niveaus ter bescherming van de vegetatie
dient daarom geconcentreerd te worden op plaatsen die op
afstand van bebouwde gebieden zijn gelegen.

(11)

Fijne zwevende deeltjes (PM2,5) zijn verantwoordelijk voor
aanzienlijke ongunstige gevolgen voor de menselijke
gezondheid. Voorts kan er nog geen drempelwaarde worden
bepaald waaronder PM2,5 geen risico vormt. Bijgevolg dient

(1) PB L 23 van 26.1.2005, blz. 3.
(2) PB L 171 van 27.6.1981, blz. 11.

11.6.2008

deze verontreinigende stof niet op dezelfde wijze te worden
gereguleerd als andere luchtverontreinigende stoffen. De
aanpak dient een algemene vermindering van de concentraties in de stedelijke achtergrond te beogen, om te garanderen dat de verbeterde luchtkwaliteit grote groepen van de
bevolking ten goede komt. Om evenwel overal een minimale
bescherming van de gezondheid te garanderen, moet deze
aanpak worden gecombineerd met een grenswaarde, in een
eerste fase voorafgegaan door een streefwaarde.
(12)

De bestaande streefwaarden en langetermijndoelstellingen
ter garantie van een doeltreffende bescherming tegen schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid, de vegetatie en de ecosystemen door blootstelling aan ozon,
dienen ongewijzigd te blijven. Een alarmdrempel en een
informatiedrempel voor ozon dienen te worden vastgesteld ter bescherming van de gehele bevolking en gevoelige groepen daarvan tegen kortstondige blootstelling aan
hoge ozonconcentraties. Het bereiken van die drempelwaarden moet het signaal vormen voor de mededeling aan
de bevolking van gegevens over het blootstellingsrisico en
de tenuitvoerlegging, indien passend, van kortetermijnmaatregelen om het ozonniveau te verminderen waar de
alarmdrempel is overschreden.

(13)

Ozon is een grensoverschrijdende verontreinigende stof,
die in de atmosfeer wordt gevormd door de uitstoot van
de primaire verontreinigende stoffen waarop Richtlijn
2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van
23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor
bepaalde luchtverontreinigende stoffen (3) betrekking heeft.
De vooruitgang ten opzichte van de in deze richtlijn vastgestelde luchtkwaliteitsstreefwaarden en langetermijndoelstellingen voor ozon dient te worden bepaald in het
licht van de in Richtlijn 2001/81/EG vastgestelde streefwaarden en emissieplafonds en, indien nodig, middels de uitvoering van luchtkwaliteitsplannen, zoals vervat in deze
richtlijn.

(14)

Vaste metingen dienen verplicht te zijn in zones en agglomeraties waar de langetermijndoelstellingen voor ozon of
de beoordelingsdrempels voor andere verontreinigende
stoffen worden overschreden. Informatie die afkomstig is
van vaste metingen kan worden aangevuld met modelleringstechnieken en/of indicatieve metingen waarmee
puntgegevens kunnen worden geïnterpreteerd in termen
van geografische spreiding van concentraties. Door het
gebruik van aanvullende beoordelingstechnieken, zou het
ook mogelijk moeten zijn het vereiste minimumaantal
vaste bemonsteringspunten te verminderen.

(15)

Bijdragen uit natuurlijke bronnen kunnen worden beoordeeld, maar kunnen niet worden beheerst. Indien natuurlijke
bijdragen aan verontreinigende stoffen in de lucht met voldoende nauwkeurigheid kunnen worden bepaald, en indien
overschrijdingen geheel of gedeeltelijk te wijten zijn aan deze
natuurlijke bijdragen, mogen ze, wanneer wordt beoordeeld
of de grenswaarden voor de luchtkwaliteit worden nageleefd,
onder de in deze richtlijn beschreven voorwaarden, buiten
beschouwing worden gelaten. Overschrijdingen van grenswaarden van zwevende deeltjes PM10 die toe te schrijven zijn
aan het strooien van zand of zout op de wegen in de winter
kunnen, wanneer wordt beoordeeld of de grenswaarden
voor de luchtkwaliteit worden nageleefd, ook buiten
beschouwing worden gelaten, op voorwaarde dat er redelijke
maatregelen zijn getroffen om de concentraties te verlagen.

(3) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 22. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 2006/105/EG van de Raad (PB L 363 van 20.12.2006,
blz. 368).

11.6.2008
(16)

(17)

(18)

(19)

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

Voor zones en agglomeraties met bijzonder moeilijke
omstandigheden moet het mogelijk zijn de nalevingstermijn voor de grenswaarden voor de luchtkwaliteit op te
schorten in gevallen waarin zich, ondanks de tenuitvoerlegging van passende maatregelen ter bestrijding van de
verontreiniging, in specifieke zones en agglomeraties acute
nalevingsproblemen voordoen. Elke opschorting voor een
bepaalde zone of agglomeratie dient vergezeld te gaan van
een door de Commissie te beoordelen uitvoerig plan dat de
naleving tegen het einde van de herziene nalevingstermijn
garandeert. Het bestaan van de nodige communautaire
maatregelen die het in de Thematische Strategie ter vermindering van emissies aan de bron gekozen streefniveau
weerspiegelen is van belang voor een doeltreffende
uitstootvermindering binnen het tijdskader dat in deze
richtlijn wordt vastgesteld in verband met de naleving van
de grenswaarden en er moet rekening mee worden gehouden bij de beoordeling van verzoeken tot uitstel van de
nalevingstermijnen.
De nodige communautaire maatregelen ter vermindering
van de uitstoot aan de bron, met name maatregelen ter vergroting van de doeltreffendheid van communautaire wetgeving inzake industriële emissies ter begrenzing van
uitlaatemissies van motoren in zware bedrijfsvoertuigen,
de verdere vermindering van de in de lidstaten toegelaten
emissies van de belangrijkste verontreinigende stoffen en
de emissies die samenhangen met het tanken van benzineauto’s bij tankstations, alsmede de aanpak van het zwavelgehalte van brandstoffen, waaronder scheepsbrandstof,
moeten bij voorrang door alle betrokken instellingen grondig worden onderzocht.
Er dienen luchtkwaliteitsplannen te worden ontwikkeld
voor zones en agglomeraties waar de concentraties van
verontreinigde stoffen in de lucht de geldende streefwaarden voor luchtkwaliteit of grenswaarden, verhoogd
met tijdelijke overschrijdingsmarges, overschrijden. Stoffen
die de lucht verontreinigen komen uit allerlei bronnen en
activiteiten. Ter garantie van een goede samenhang tussen
de diverse beleidslijnen dienen deze luchtkwaliteitsplannen, waar mogelijk, samenhangend te zijn en te worden geïntegreerd met de plannen en programma’s die zijn
voorbereid krachtens Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de
beperking van de emissies van bepaalde verontreinigende
stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (1), Richtlijn
2001/81/EG en Richtlijn 2002/49/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 25 juni 2002 inzake de evaluatie en de beheersing van omgevingslawaai (2). Er zal tevens
terdege rekening worden gehouden met de doelstellingen
voor de luchtkwaliteit in deze richtlijn wanneer vergunningen voor industriële activiteiten worden verleend ingevolge
Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie
en bestrijding van verontreiniging (3).
Er moeten actieplannen worden opgesteld die de maatregelen aangeven die op korte termijn dienen te worden genomen wanneer er gevaar bestaat voor overschrijding van één
of meer alarmdrempels, teneinde dat gevaar te verkleinen en
de duur van een dergelijk voorval te beperken. Wanneer dit
gevaar bestaat voor één of meer grens- of streefwaarden

(1) PB L 309 van 27.11.2001, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 2006/105/EG.
(2) PB L 189 van 18.7.2002, blz. 12.
(3) PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.

L 152/3

kunnen de lidstaten, zo nodig, actieplannen voor de korte
termijn opstellen. Wat ozon betreft, moeten deze kortetermijnactieplannen rekening houden met Beschikking
2004/279/EG van de Commissie van 19 maart 2004 betreffende een leidraad voor de uitvoering van Richtlijn
2002/3/EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende ozon in de lucht (4).
(20)

De lidstaten dienen elkaar te raadplegen wanneer het
niveau van een verontreinigende stof ten gevolge van aanzienlijke verontreiniging die in een andere lidstaat haar
oorsprong vindt de eventueel met de overschrijdingsmarge
verhoogde, toepasselijke luchtkwaliteitsdoelstellingen of,
naar gelang van het geval, de alarmdrempel overschrijdt of
waarschijnlijk zal overschrijden. De grensoverschrijdende
aard van specifieke verontreinigende stoffen, zoals ozon en
zwevende deeltjes, kan van naburige lidstaten een zekere
mate van coördinatie vergen bij het opstellen en uitvoeren
van luchtkwaliteitsplannen en kortetermijnactieplannen en
bij het inlichten van de bevolking. De betrokken lidstaten
dienen zo nodig te streven naar samenwerking met derde
landen, met een bijzondere klemtoon op vroegtijdige participatie van kandidaat-lidstaten.

(21)

Het is noodzakelijk dat de lidstaten en de Commissie gegevens over de luchtkwaliteit verzamelen, uitwisselen en verspreiden om een beter inzicht te verkrijgen in de gevolgen
van de luchtverontreiniging en om een passend beleid te
ontwikkelen. Ook dient het publiek gemakkelijk te kunnen
beschikken over bijgewerkte gegevens over de concentraties van alle gereguleerde verontreinigende stoffen in de
lucht.

(22)

Om de verwerking en vergelijking van gegevens over de
luchtkwaliteit te vergemakkelijken, dienen de gegevens in
gestandaardiseerde vorm aan de Commissie te worden
verstrekt.

(23)

Het is noodzakelijk de procedures voor de gegevensverstrekking, de beoordeling en het doen van verslagen over
de luchtkwaliteit aan te passen, zodat elektronische hulpmiddelen en het internet als de belangrijkste instrumenten
voor de terbeschikkingstelling van gegevens kunnen worden
gebruikt en deze procedures in overeenstemming zullen zijn
met Richtlijn 2007/2/EG van het Europees Parlement en de
Raad van 14 maart 2007 tot oprichting van een infrastructuur voor ruimtelijke informatie in de Gemeenschap
(Inspire) (5).

(24)

De mogelijkheid dient te worden gegeven, de criteria en
technieken ter beoordeling van de luchtkwaliteit alsmede
het verstrekken van gegevens aan te passen aan de wetenschappelijke en technologische vooruitgang.

(25)

Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en
derhalve, vanwege de grensoverschrijdende aard van luchtverontreinigende stoffen, beter door de Gemeenschap
kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen. Overeenkomstig
het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel,
gaat deze richtlijn niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(4) PB L 87 van 25.3.2004, blz. 50.
(5) PB L 108 van 25.4.2007, blz. 1.

L 152/4
(26)

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

De lidstaten dienen regels vast te stellen inzake sancties op
inbreuken op de bepalingen van deze richtlijn en ervoor te
zorgen dat deze worden toegepast. De sancties moeten
doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.

11.6.2008

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:

HOOFDSTUK I
ALGEMENE BEPALINGEN

(27)

(28)

(29)

(30)

(31)

(32)

(33)

Sommige bepalingen van de bij deze richtlijn ingetrokken
besluiten dienen van kracht te blijven om te zorgen voor
de continuering van de bestaande luchtkwaliteitsgrenswaarden voor stikstofdioxide totdat deze met ingang van
1 januari 2010 worden vervangen, voor de continuering
van de rapportagevoorschriften inzake luchtkwaliteit tot
nieuwe uitvoeringsmaatregelen zijn aangenomen, en voor
de continuering van de verplichtingen inzake voorafgaande
beoordeling van de luchtkwaliteit uit hoofde van Richtlijn
2004/107/EG.
De verplichting tot omzetting van deze richtlijn in nationaal recht dient te worden beperkt tot die bepalingen die
ten opzichte van de vorige richtlijnen materieel zijn
gewijzigd.
Overeenkomstig punt 34 van het interinstitutioneel
akkoord „Beter wetgeven” (1) worden de lidstaten ertoe
aangespoord, voor zichzelf en in het belang van de
Gemeenschap, hun eigen tabellen op te stellen die, voor
zover mogelijk, het verband weergeven tussen de richtlijn
en de omzettingsmaatregelen, en deze openbaar te maken.
Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de
beginselen in acht die met name in het Handvest van de
grondrechten van de Europese Unie zijn erkend. Deze
richtlijn streeft met name naar de integratie in het beleid
van de Unie van een hoog niveau van milieubescherming
en de verbetering van de kwaliteit van het milieu, overeenkomstig het in artikel 37 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie neergelegde beginsel van
duurzame ontwikkeling.
De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten worden vastgesteld overeenkomstig Besluit
1999/468/EG van de Raad van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de
Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (2).
De Commissie moet de bevoegdheid worden gegeven de bijlagen I tot en met VI, VIII tot en met X en XV, te wijzigen.
Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn,
moeten zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van
Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure met
toetsing.
De omzettingsclausule verlangt van de lidstaten dat zij
ervoor zorgen dat de noodzakelijke stedelijkeachtergrondmetingen tijdig klaar zijn voor het bepalen van de
gemiddelde-blootstellingsindex, zodat wordt voldaan aan
de eisen in verband met de beoordeling van de nationale
streefwaarde inzake vermindering van de blootstelling en
de berekening van de gemiddelde-blootstellingsindex,

(1) PB C 321 van 31.12.2003, blz. 1.
(2) PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Besluit gewijzigd bij Besluit
2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).

Artikel 1
Toepassingsgebied
Deze richtlijn voorziet in maatregelen die erop gericht zijn:
1.

doelstellingen voor de luchtkwaliteit te omschrijven en vast
te stellen die bedoeld zijn om de schadelijke gevolgen voor de
menselijke gezondheid en het milieu als geheel te vermijden,
te voorkomen of te verminderen;

2.

de luchtkwaliteit in de lidstaten op basis van gemeenschappelijke methoden en criteria te beoordelen;

3.

gegevens over de luchtkwaliteit te verkrijgen, teneinde luchtverontreiniging en hinder te helpen bestrijden en de langetermijntrends en -verbeteringen die het gevolg zijn van
nationale en communautaire maatregelen te bewaken;

4.

ervoor te zorgen, dat deze gegevens over de luchtkwaliteit
aan de bevolking ter beschikking worden gesteld;

5.

de luchtkwaliteit waar zij goed is in stand te houden en in
andere gevallen te verbeteren;

6.

een verhoogde samenwerking tussen de lidstaten bij de vermindering van de luchtverontreiniging te bevorderen.

Artikel 2
Definities
Voor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:
1.

„lucht”: de buitenlucht in de troposfeer, met uitsluiting van
plaatsen als gedefinieerd in Richtlijn 89/654/EEG (3) waarop
bepalingen betreffende gezondheid en veiligheid op de
arbeidsplaats van toepassing zijn en waartoe leden van het
publiek gewoonlijk geen toegang hebben;

2.

„verontreinigende stof”: een stof die zich in de lucht bevindt
en die waarschijnlijk schadelijke gevolgen voor de menselijke
gezondheid en/of het milieu als geheel heeft;

3.

„niveau”: de concentratie van een verontreinigende stof in de
lucht of de depositie daarvan op oppervlakken binnen een
bepaalde tijd;

(3) Richtlijn 89/654/EEG van de Raad van 30 november 1989 betreffende
minimumvoorschriften inzake veiligheid en gezondheid voor arbeidsplaatsen (PB L 393 van 30.12.1989, blz. 1). Richtlijn gewijzigd bij
Richtlijn 2007/30/EG van het Europees Parlement en de Raad
(PB L 165 van 27.6.2007, blz. 21).

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

4.

„beoordeling”: een methode die wordt gebruikt om een
niveau te meten, te berekenen, te voorspellen of te ramen;

5.

„grenswaarde”: een niveau dat op basis van wetenschappelijke kennis wordt vastgesteld met als doel schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid en/of het milieu als
geheel te vermijden, te voorkomen of te verminderen en dat
binnen een bepaalde termijn moet worden bereikt en, wanneer het eenmaal is bereikt, niet meer mag worden
overschreden;

6.

„kritiek niveau”: een niveau dat op basis van wetenschappelijke kennis wordt vastgesteld waarboven directe ongunstige
gevolgen kunnen optreden voor sommige receptoren, zoals
bomen, andere planten of natuurlijke ecosystemen, doch niet
voor de mens;

7.

„overschrijdingsmarge”: het percentage van een grenswaarde
waarmee deze onder de in deze richtlijn vastgelegde voorwaarden mag worden overschreden;

8.

„luchtkwaliteitsplannen”: plannen betreffende maatregelen
om de grenswaarden of streefwaarden te bereiken;

9.

„streefwaarde”: een niveau dat is vastgesteld met het doel om
schadelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid en/of
het milieu als geheel te vermijden, te voorkomen of te verminderen en dat voor zover mogelijk binnen een bepaalde
termijn moet worden bereikt;

10. „alarmdrempel”: een niveau waarboven een kortstondige
blootstelling risico’s inhoudt voor de gezondheid van de
bevolking als geheel, en bij het bereiken waarvan door de lidstaten onmiddellijk stappen dienen te worden ondernomen;
11. „informatiedrempel”: een niveau waarboven kortstondige
blootstelling een gezondheidsrisico inhoudt voor bijzonder
kwetsbare bevolkingsgroepen, en voor wie een onmiddellijke
en toereikende informatievoorziening noodzakelijk is;
12. „bovenste beoordelingsdrempel”: een niveau waaronder het is
toegestaan een combinatie van vaste metingen en modelleringstechnieken en/of indicatieve metingen te gebruiken ter
beoordeling van de luchtkwaliteit;

L 152/5

16. „zone”: een door een lidstaat met het oog op de beoordeling
en het beheer van de luchtkwaliteit afgebakend gedeelte van
zijn grondgebied;
17. „agglomeratie”: een verstedelijkte zone met een bevolking van
meer dan 250 000 inwoners of, in het geval van een bevolking van 250 000 inwoners of minder, met een door de lidstaten vast te stellen bevolkingsdichtheid per km2;
18. „PM10”: deeltjes die een op grootte selecterende inlaat als
omschreven in de referentiemethode voor bemonsteren en
meten van PM10 EN 12341 passeren met een efficiencygrens
van 50 % bij een aerodynamische diameter van 10 µm;
19. „PM2,5”: deeltjes die een op grootte selecterende inlaat als
omschreven in de referentiemethode voor bemonsteren en
meten van PM2,5 EN 14907 passeren met een efficiencygrens
van 50 % bij een aerodynamische diameter van 2,5 µm;
20. „gemiddelde-blootstellingsindex”: een gemiddeld niveau dat
wordt bepaald op basis van metingen op stedelijkeachtergrondlocaties verspreid over het gehele grondgebied van een
lidstaat en dat de blootstelling van de bevolking weergeeft;
het wordt gebruikt om de nationale streefwaarde inzake vermindering van de blootstelling te berekenen alsmede de
blootstellingsconcentratieverplichting;
21. „blootstellingsconcentratieverplichting”: een op grond van de
gemiddelde blootstellingsindex vastgesteld niveau met het
doel de schadelijke gevolgen voor de gezondheid van de
mens te verminderen en waaraan binnen een bepaalde termijn moet worden voldaan;
22. „nationale streefwaarde inzake vermindering van de blootstelling”: een procentuele vermindering van de gemiddeldeblootstelling van de bevolking van een lidstaat die voor het
referentiejaar wordt vastgesteld met het doel de schadelijke
gevolgen voor de menselijke gezondheid te verminderen en
die waar mogelijk binnen een bepaalde termijn moet worden
bereikt;

13. „onderste beoordelingsdrempel”: een niveau waaronder het is
toegestaan uitsluitend modelleringstechnieken of objectieve
ramingstechnieken te gebruiken ter beoordeling van de
luchtkwaliteit;

23. „stedelijkeachtergrondlocaties”: plaatsen in stedelijke gebieden waar de niveaus representatief zijn voor de blootstelling
van de stedelijke bevolking in het algemeen;

14. „langetermijndoelstelling”: een niveau dat op lange termijn
zou moeten worden bereikt, behalve waar dit niet door proportionele maatregelen kan worden bereikt, met het doel de
menselijke gezondheid en het milieu een doeltreffende
bescherming te bieden;

24. „stikstofoxiden”: de som van het totaal aantal volumedelen
per miljard (ppbv) van stikstofmonoxide en stikstofdioxide,
uitgedrukt in massaconcentratie-eenheden van stikstofdioxide (µg/m3);

15. „bijdragen van natuurlijke bronnen”: emissies van verontreinigende stoffen die niet direct of indirect zijn veroorzaakt
door menselijke activiteiten, met inbegrip van natuurverschijnselen zoals vulkanische uitbarstingen, seismische activiteiten, geothermische activiteiten, bosbranden, stormen,
zeezout als gevolg van verstuivend zeewater of de atmosferische opwerveling of verplaatsing van natuurlijke deeltjes uit
droge regio’s;

25. „vaste metingen”: metingen die worden uitgevoerd op vaste
locaties, hetzij continu, hetzij door aselecte bemonstering,
om de niveaus te bepalen overeenkomstig de desbetreffende
gegevenskwaliteitsdoelstellingen;
26. „indicatieve metingen”: metingen die aan minder strikte gegevenskwaliteitsdoelstellingen dan vaste metingen voldoen;

L 152/6

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

27. „vluchtige organische stoffen” (VOS): organische stoffen van
antropogene en biogene bronnen, uitgezonderd methaan, die
onder invloed van zonlicht door reactie met stikstofoxiden
fotochemische oxidanten kunnen produceren;
28. „ozonprecursoren”: stoffen die bijdragen tot de vorming van
ozon in de onderste luchtlagen, waarvan sommige zijn vermeld in bijlage X.

11.6.2008

Elke zone en agglomeratie wordt op basis van deze beoordelingsdrempels ingedeeld.
2. De in lid 1 bedoelde indeling wordt ten minste om de vijf
jaar opnieuw bekeken volgens de in bijlage II, deel B, vastgestelde
procedure.

Verantwoordelijkheden

De indeling wordt evenwel frequenter opnieuw bekeken wanneer
er aanzienlijke veranderingen optreden in de activiteiten die relevant zijn voor de concentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide
of, indien van toepassing, stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10
en PM2,5), lood, benzeen of koolmonoxide.

De lidstaten wijzen op de passende niveaus de bevoegde instanties en organen aan, die zijn belast met:

Artikel 6

Artikel 3

a)

de beoordeling van de luchtkwaliteit;

b)

de erkenning van de meetsystemen (methoden, apparaten,
netwerken en laboratoria);

c)

het verzekeren van de nauwkeurigheid van de metingen;

d)

de analyse van de beoordelingsmethoden;

e)

de coördinatie op hun grondgebied van eventuele door de
Commissie georganiseerde communautaire kwaliteitsborgingsprogramma’s;

f)

de samenwerking met de andere lidstaten en de Commissie.

De bevoegde instanties en organen voldoen, indien van toepassing, aan het bepaalde in bijlage I, deel C.
Artikel 4
Aanwijzing van zones en agglomeraties
De lidstaten wijzen voor hun hele grondgebied zones en agglomeraties aan. In alle zones en agglomeraties vinden luchtkwaliteitsbeoordeling en luchtkwaliteitsbeheer plaats.
HOOFDSTUK II
DE BEOORDELING VAN DE LUCHTKWALITEIT

AFDELING 1

Luchtkwaliteitsbeoordeling met betrekking tot zwaveldioxide,
stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes, lood,
benzeen en koolmonoxide
Artikel 5

Beoordelingscriteria
1. De lidstaten voeren in al hun zones en agglomeraties beoordelingen uit van de luchtkwaliteit met betrekking tot de in artikel 5 genoemde verontreinigende stoffen, overeenkomstig de in
de leden 2, 3 en 4 van dit artikel vastgestelde criteria en overeenkomstig de criteria opgenomen in bijlage III.
2.
In alle zones en agglomeraties waar het niveau van de in
lid 1 bedoelde verontreinigende stoffen de voor die verontreinigende stoffen vastgestelde bovenste beoordelingsdrempel overschrijdt, worden vaste metingen gebruikt ter beoordeling van de
luchtkwaliteit. Die vaste metingen kunnen worden aangevuld met
modelleringstechnieken en/of indicatieve metingen om adequate
informatie over de ruimtelijke spreiding van de luchtkwaliteit te
verkrijgen.
3.
In alle zones en agglomeraties waar het niveau van de in
lid 1 bedoelde verontreinigende stoffen lager is dan de voor die
verontreinigende stoffen vastgestelde bovenste beoordelingsdrempel, mag een combinatie van vaste metingen en modelleringstechnieken en/of indicatieve metingen worden gebruikt ter
beoordeling van de luchtkwaliteit.
4.
In alle zones en agglomeraties waar het niveau van de in
lid 1 bedoelde verontreinigende stoffen lager is dan de voor die
verontreinigende stoffen vastgestelde onderste beoordelingsdrempel, volstaan modelleringstechnieken of objectieve ramingstechnieken of beide ter beoordeling van de luchtkwaliteit.
5. Naast de in de leden 2, 3 en 4 bedoelde beoordelingen worden metingen op een zich op zekere afstand van belangrijke bronnen van luchtverontreiniging bevindende achtergrondlocaties op
het platteland uitgevoerd, die ten minste gegevens moeten opleveren over de totale massaconcentratie en de concentraties van de
chemische samenstellingen van fijne zwevende deeltjes (PM2,5) in
termen van het jaargemiddelde, en die worden uitgevoerd overeenkomstig de volgende criteria:
a)

er wordt per 100 000 km2 een bemonsteringspunt ingericht;

b)

elke lidstaat richt ten minste één meetstation in of mag, bij
onderlinge afspraak met aangrenzende lidstaten, één of meer
gemeenschappelijke meetstations inrichten die de relevante
naburige zones bestrijkt of bestrijken, teneinde de vereiste
ruimtelijke resolutie te garanderen;

Beoordelingsregime
1. Met betrekking tot zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen en
koolmonoxide gelden de in bijlage II, deel A, genoemde bovenste
en onderste beoordelingsdrempels.

11.6.2008
c)

d)

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

indien van toepassing, wordt de bewaking gecoördineerd met
de bewakingsstrategie en het meetprogramma van het
Samenwerkingsprogramma voor de bewaking en evaluatie
van het transport van luchtverontreinigende stoffen over
lange afstand in Europa (EMEP);

L 152/7

2.
Onder de in bijlage VI, deel B, omschreven voorwaarden
mogen andere meetmethoden worden gebruikt.
AFDELING 2

Luchtkwaliteitsbeoordeling met betrekking tot ozon

bijlage I, delen A en C, zijn van toepassing ten aanzien van
de gegevenskwaliteitsdoelstellingen voor metingen van massaconcentraties van zwevende deeltjes en bijlage IV is in haar
geheel van toepassing.

Artikel 9
Beoordelingscriteria

De lidstaten informeren de Commissie ook van de meetmethoden
die zij gebruikt hebben bij het meten van de chemische samenstelling van fijne zwevende deeltjes (PM2,5).
Artikel 7
Bemonsteringspunten
1.
De plaats van de bemonsteringspunten voor de meting van
zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen en koolmonoxide in de lucht
wordt bepaald overeenkomstig de in bijlage III genoemde criteria.

1.
Wanneer, in een zone of agglomeratie de ozonconcentraties tijdens één van de laatste vijf jaar van meting de in bijlage VII,
deel C, genoemde langetermijndoelstellingen hebben overschreden, worden vaste metingen uitgevoerd.
2.
Wanneer over minder dan vijf jaar gegevens beschikbaar
zijn, kunnen de lidstaten ter beantwoording van de vraag of de in
lid 1 bedoelde langetermijndoelstellingen gedurende die vijf jaar
zijn overschreden, de resultaten van meetcampagnes van korte
duur die zijn uitgevoerd op tijden en plaatsen waar de niveaus
naar alle waarschijnlijkheid het hoogst waren, combineren met de
gegevens uit emissie-inventarissen en modellering.

2.
In elke zone of agglomeratie waar vaste metingen de enige
gegevensbron zijn ter beoordeling van de luchtkwaliteit, mag het
aantal bemonsteringspunten voor elke betrokken verontreinigende stof niet kleiner zijn dan het in bijlage V, deel A, genoemde
minimumaantal bemonsteringspunten.
3.
In zones en agglomeraties waar de gegevens van bemonsteringspunten voor vaste metingen worden aangevuld met door
modellering en/of indicatieve metingen verkregen gegevens, mag
het in bijlage V, deel A, genoemde totale aantal bemonsteringspunten evenwel met ten hoogste 50 % worden verminderd, mits
aan de volgende voorwaarden is voldaan:
a)

b)

de aanvullende methoden leveren voldoende gegevens op ter
beoordeling van de luchtkwaliteit ten aanzien van grenswaarden of alarmdrempels, evenals adequate gegevens ten
behoeve van de bevolking;
het aantal in te richten bemonsteringspunten en de ruimtelijke resolutie van de andere technieken volstaan om de concentratie van de betrokken verontreinigende stof vast te
stellen overeenkomstig de in bijlage I, deel A, genoemde
gegevenskwaliteitsdoelstellingen, en maken beoordelingsresultaten mogelijk die voldoen aan de in bijlage I, deel B,
genoemde criteria.

De resultaten van modellering en/of indicatieve metingen worden
in aanmerking genomen bij het beoordelen van de luchtkwaliteit
ten aanzien van de grenswaarden.

Artikel 10
Bemonsteringspunten voor het meten van ozon
1. De plaats van de bemonsteringspunten voor ozonmetingen
wordt bepaald overeenkomstig de in bijlage VIII genoemde
criteria.
2. In zones of agglomeraties waar metingen de enige bron van
gegevens zijn ter beoordeling van de luchtkwaliteit, mag het aantal bemonsteringspunten voor vaste metingen van ozon niet kleiner zijn dan het in bijlage IX, deel A, genoemde minimumaantal
bemonsteringspunten.
3.
In zones en agglomeraties waar de gegevens van bemonsteringspunten voor vaste metingen worden aangevuld met door
modellering en/of indicatieve metingen verkregen gegevens, mag
het in bijlage IX, deel A, genoemde aantal bemonsteringspunten
evenwel worden verminderd, mits aan de volgende voorwaarden
wordt voldaan:
a)

de aanvullende methoden leveren voldoende gegevens op
voor het beoordelen van de luchtkwaliteit ten aanzien van
streefwaarden, langetermijndoelstellingen en informatie- en
alarmdrempels;

b)

het aantal in te richten bemonsteringspunten en de ruimtelijke resolutie van de andere technieken volstaan om de ozonconcentratie vast te stellen overeenkomstig de in bijlage I,
deel A, genoemde gegevenskwaliteitsdoelstellingen, en
maken beoordelingsresultaten mogelijk die voldoen aan de in
bijlage I, deel B, genoemde criteria;

c)

het aantal bemonsteringspunten in elke zone of agglomeratie is zodanig dat er ten minste één bemonsteringspunt per
twee miljoen inwoners is, of ten minste één bemonsteringspunt per 50 000 km2 indien dit criterium een groter aantal
bemonsteringspunten oplevert; in elke zone of agglomeratie
moet zich ten minste één bemonsteringspunt bevinden;

4.
De Commissie houdt toezicht op de toepassing door de lidstaten van de criteria voor de keuze van bemonsteringspunten,
zodat de geharmoniseerde toepassing van deze criteria in de
gehele Europese Unie wordt bevorderd.
Artikel 8
Referentiemeetmethoden
1. De lidstaten passen de in bijlage VI, delen A en C, genoemde
referentiemeetmethoden en -criteria toe.

L 152/8
d)

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

stikstofdioxide wordt gemeten op alle resterende bemonsteringspunten, uitgezonderd de meetstations voor de bepaling van de plattelandsachtergrondwaarden als bedoeld in
bijlage VIII, deel A.

De resultaten van modellering en/of indicatieve metingen worden
in aanmerking genomen bij het beoordelen van de luchtkwaliteit
ten aanzien van de streefwaarden.
4.
Stikstofdioxide wordt gemeten op ten minste 50 % van de
overeenkomstig bijlage IX, deel A, vereiste bemonsteringspunten
voor ozon. De meting van stikstofdioxide wordt continu verricht,
behalve in de in bijlage VIII, deel A, bedoelde meetstations voor
de bepaling van de plattelandsachtergrondwaarden, waar andere
meetmethoden kunnen worden gebruikt.
5.
In zones en agglomeraties waar de concentraties in elk van
de laatste vijf jaar van meting beneden de langetermijndoelstellingen lagen, wordt het aantal bemonsteringspunten voor
vaste metingen bepaald overeenkomstig bijlage IX, deel B.
6.
Elke lidstaat zorgt ervoor, dat op zijn grondgebied ten minste één bemonsteringspunt wordt ingericht en gebruikt ter verkrijging van gegevens over de concentraties van de in bijlage X
genoemde ozonprecursoren. Elke lidstaat bepaalt het aantal en de
plaats van de stations waar de ozonprecursoren moeten worden
gemeten, rekening houdende met de in bijlage X vastgestelde
doelstellingen en methoden.
Artikel 11
Referentiemeetmethoden
1.
De lidstaten passen de in bijlage VI, deel A, punt 8,
genoemde referentiemethode voor de meting van ozon toe. Onder
de in bijlage VI, deel B, omschreven voorwaarden mogen andere
meetmethoden worden gebruikt.
2.
Elke lidstaat stelt de Commissie in kennis van de methoden
die hij hanteert voor de bemonstering en de meting van de in bijlage X genoemde vluchtige organische stoffen (VOS).
HOOFDSTUK III
BEHEER VAN DE LUCHTKWALITEIT

Artikel 12
Voorschriften ingeval de niveaus lager zijn dan de
grenswaarden
In zones en agglomeraties waar de niveaus van zwaveldioxide,
stikstofdioxide, PM10, PM2,5, lood, benzeen en koolmonoxide in
de lucht lager zijn dan de respectieve grenswaarden genoemd in
de bijlagen XI en XIV, houden de lidstaten de niveaus van die stoffen beneden de grenswaarden en streven zij ernaar de beste met
duurzame ontwikkeling verenigbare luchtkwaliteit te beschermen.
Artikel 13
Grenswaarden en alarmdrempels voor de bescherming van
de menselijke gezondheid
1.
De lidstaten zorgen ervoor, dat de niveaus van zwaveldioxide, PM10, lood en koolmonoxide in de lucht in de gehele zones

11.6.2008

en agglomeraties de in bijlage XI vastgestelde grenswaarden niet
overschrijden.
Wat stikstofdioxide en benzeen betreft, mogen de in bijlage XI
genoemde grenswaarden vanaf de daar genoemde data niet worden overschreden.
De naleving van deze voorschriften wordt beoordeeld overeenkomstig bijlage III.
De in bijlage XI vastgestelde overschrijdingsmarges worden toegepast overeenkomstig artikel 22, lid 3, en artikel 23, lid 1.
2. Voor de concentraties van zwaveldioxide en stikstofdioxide
in de lucht gelden de in bijlage XII, deel A, vastgestelde
alarmdrempels.
Artikel 14
Kritieke niveaus
1. De lidstaten zorgen ervoor, dat de in bijlage XIII genoemde
kritieke niveaus als beoordeeld overeenkomstig bijlage III, deel A,
worden nageleefd.
2.
Wanneer vaste metingen de enige bron van gegevens zijn
ter beoordeling van de luchtkwaliteit, mag het aantal bemonsteringspunten niet kleiner zijn dan het in bijlage V, deel C,
genoemde minimumaantal. Wanneer die gegevens worden aangevuld met door indicatieve metingen en/of modellering verkregen gegevens, mag het minimumaantal bemonsteringspunten
evenwel met ten hoogste 50 % worden verminderd, mits de
beoordeelde concentraties van de betrokken verontreinigende stof
kunnen worden vastgesteld overeenkomstig de in bijlage I, deel A,
genoemde gegevenskwaliteitsdoelstellingen.
Artikel 15
Nationale streefwaarde inzake vermindering van de
blootstelling aan PM2,5 voor de bescherming van de
menselijke gezondheid
1.
De lidstaten nemen alle nodige maatregelen die geen buitensporige kosten met zich brengen om de blootstelling aan PM2,5
te verminderen teneinde de in bijlage XIV, deel B, opgenomen
nationale streefwaarde inzake vermindering van de blootstelling
voor het daar genoemde jaar te bereiken.
2. De lidstaten zorgen ervoor dat de gemiddelde blootstellingsindex voor het jaar 2015, vastgesteld overeenkomstig deel A van
bijlage XIV, de in deel C van die bijlage vastgelegde blootstellingsconcentratieverplichting niet overschrijdt.
3. De gemiddelde-blootstellingsindex voor PM2,5 wordt beoordeeld overeenkomstig bijlage XIV, deel A.
4. Elke lidstaat zorgt er overeenkomstig bijlage III voor, dat de
spreiding en het aantal van de bemonsteringspunten waarop de
gemiddelde-blootstellingsindex voor PM2,5 wordt gebaseerd,
zodanig zijn dat een juist beeld wordt verkregen van de blootstelling van de bevolking in het algemeen. Het aantal bemonsteringspunten mag niet kleiner zijn dan het aantal dat wordt verkregen
door toepassing van bijlage V, deel B.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/9

Artikel 16

Artikel 19

Streefwaarden en grenswaarden inzake PM2,5 voor de
bescherming van de menselijke gezondheid

Vereiste maatregelen ingeval een informatie- of
alarmdrempel wordt overschreden

1.
De lidstaten nemen alle nodige maatregelen die geen buitensporige kosten meebrengen om ervoor te zorgen dat de concentraties van PM2,5 in de lucht de in bijlage XIV, deel D,
opgenomen streefwaarde vanaf de daar genoemde datum niet
overschrijden.

Wanneer de in bijlage XII genoemde informatiedrempel of een
van de in die bijlage genoemde alarmdrempels wordt overschreden, nemen de lidstaten de nodige stappen om de bevolking via
de radio, televisie, kranten of het internet daarover in te lichten.

2.
De lidstaten zorgen ervoor, dat de concentraties van PM2,5
in de lucht de in bijlage XIV, deel E, vastgestelde grenswaarde
vanaf de daar genoemde datum in hun gehele zones en agglomeraties niet overschrijden. De naleving van dit voorschrift wordt
beoordeeld overeenkomstig bijlage III.
3. De in bijlage XIV, deel E, vastgestelde overschrijdingsmarges
worden overeenkomstig artikel 23, lid 1, toegepast.

Artikel 17
Voorschriften in zones en agglomeraties waar de
ozonconcentraties de streefwaarden en
langetermijndoelstellingen overschrijden
1.
De lidstaten nemen alle nodige maatregelen die geen buitensporige kosten meebrengen om ervoor te zorgen dat de streefwaarden en langetermijndoelstellingen worden bereikt.
2.
Voor zones en agglomeraties waar een streefwaarde wordt
overschreden, zorgen de lidstaten ervoor dat het krachtens artikel 6 van Richtlijn 2001/81/EG en, indien van toepassing, een
luchtkwaliteitsplan, opgestelde programma met ingang van de in
bijlage VII, deel B, bij deze richtlijn genoemde datum wordt uitgevoerd om de streefwaarden te bereiken, behalve wanneer dit
niet realiseerbaar is met maatregelen die geen buitensporige kosten meebrengen.
3.
Voor zones en agglomeraties waar de ozonniveaus in de
lucht hoger zijn dan de langetermijndoelstellingen maar lager zijn
dan of gelijk zijn aan de streefwaarden, gaan de lidstaten over tot
het voorbereiden en uitvoeren van kosteneffectieve maatregelen
met als doel de langetermijndoelstellingen te bereiken. Die maatregelen dienen in elk geval te stroken met alle luchtkwaliteitsplannen en het programma bedoeld in lid 2.

Artikel 18
Voorschriften in zones en agglomeraties waar de
ozonconcentraties aan de langetermijndoelstellingen
beantwoorden
In zones en agglomeraties waar de ozonniveaus aan de langetermijndoelstellingen beantwoorden, houden de lidstaten die
niveaus beneden de langetermijndoelstellingen, voor zover factoren zoals de grensoverschrijdende aard van ozonverontreiniging
en de meteorologische omstandigheden zulks toelaten, en houden zij door evenredige maatregelen de best mogelijke luchtkwaliteit in stand die verenigbaar is met duurzame ontwikkeling
en een hoog niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en van het milieu.

De lidstaten delen de Commissie voorts, op voorlopige basis,
gegevens mee over de geregistreerde niveaus en de duur van de
periodes tijdens welke de alarmdrempel of de informatiedrempel
is overschreden.
Artikel 20
Bijdragen van natuurlijke bronnen
1.
De lidstaten verstrekken de Commissie, voor een bepaald
jaar, een lijst van zones en agglomeraties waar overschrijdingen
van grenswaarden voor een bepaalde verontreinigende stof toe te
schrijven zijn aan natuurlijke bronnen. De lidstaten verstrekken
gegevens over de concentraties en bronnen en het bewijsmateriaal
dat aantoont dat de overschrijdingen aan natuurlijke bronnen zijn
toe te schrijven.
2.
Wanneer de Commissie overeenkomstig lid 1 in kennis is
gesteld van een aan natuurlijke bronnen toe te schrijven overschrijding, wordt die overschrijding niet als een overschrijding in
de zin van deze richtlijn aangemerkt.
3. De Commissie publiceert uiterlijk 11 juni 2010 richtsnoeren voor het aantonen en in mindering brengen van overschrijdingen die toe te schrijven zijn aan natuurlijke bronnen.
Artikel 21
Overschrijdingen door het strooien van zand en zout op
wegen in de winter
1. De lidstaten mogen zones of agglomeraties aanwijzen waar
de grenswaarden worden overschreden door concentraties van
PM10 in de lucht die toe te schrijven zijn aan de opwerveling van
deeltjes ten gevolge van het strooien van zand en zout op de
wegen in de winter.
2. De lidstaten verstrekken de Commissie een lijst van al deze
zones of agglomeraties alsmede gegevens over de daar aanwezige
PM10-concentraties en -bronnen.
3. Wanneer de lidstaten de Commissie daarvan overeenkomstig artikel 27 in kennis stellen, leveren zij de nodige bewijzen dat
deze overschrijdingen veroorzaakt zijn door dergelijke opgewervelde deeltjes, en dat in redelijke mate is getracht de concentraties
te verlagen.
4. Onverminderd artikel 20 behoeven de lidstaten voor de in
lid 1 van dit artikel bedoelde zones en agglomeraties het in artikel 23 bedoelde luchtkwaliteitsplan slechts vast te stellen
voor zover de overschrijdingen zijn toe te schrijven aan andere
PM10-bronnen dan het strooien van zand en zout op de wegen in
de winter.

L 152/10

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

5.
De Commissie publiceert uiterlijk 11 juni 2010, richtsnoeren voor het bepalen van bijdragen van de opwerveling van deeltjes door het strooien van zand en zout op de wegen in de winter.

11.6.2008
HOOFDSTUK IV
PLANNEN

Artikel 23
Artikel 22
Uitstel van de tijdstippen waarop aan de grenswaarden
moet worden voldaan en vrijstelling van de verplichting
bepaalde grenswaarden toe te passen
1.
Wanneer in een bepaalde zone of agglomeratie, overeenstemming met de grenswaarden voor stikstofdioxide of benzeen
niet kan worden bereikt op de in bijlage XI genoemde uiterste tijdstippen, mag een lidstaat deze tijdstippen voor die specifieke zone
of agglomeratie met ten hoogste vijf jaar uitstellen, mits voldaan
is aan de voorwaarde dat voor de zone of agglomeratie waarvoor
het uitstel zou gaan gelden, een luchtkwaliteitsplan wordt opgesteld overeenkomstig artikel 23; een dergelijk luchtkwaliteitsplan
wordt aangevuld met de in bijlage XV, deel B, opgesomde gegevens die verband houden met de betrokken verontreinigende stoffen en toont aan hoe overeenstemming met de grenswaarden
vóór het nieuwe uiterste tijdstip kan worden bereikt.
2.
Wanneer in een bepaalde zone of agglomeratie overeenstemming met de in bijlage XI genoemde grenswaarden voor
PM10 niet kan worden bereikt wegens locatiespecifieke dispersiekarakteristieken, ongunstige klimaatomstandigheden of grensoverschrijdende bijdragen, is de lidstaat uiterlijk tot 11 juni 2011
vrijgesteld van de verplichting om die grenswaarden toe te passen, mits aan de voorwaarden van lid 1 is voldaan en de betreffende lidstaat aantoont dat op nationaal, regionaal en plaatselijk
niveau alle passende maatregelen genomen zijn om de uiterste
tijdstippen na te leven.
3.
Wanneer een lidstaat lid 1 of lid 2 toepast, zorgt hij ervoor
dat de overschrijding van de grenswaarde voor elke verontreinigende stof niet meer bedraagt dan de maximale overschrijdingsmarge die voor de betrokken verontreinigende stof in bijlage XI is
vastgesteld.
4.
Wanneer lid 1 of lid 2 volgens een lidstaat van toepassing
is, stelt hij de Commissie daarvan in kennis en deelt hij het in lid 1
bedoelde luchtkwaliteitsplan mede, met inbegrip van alle relevante gegevens die de Commissie nodig heeft om te beoordelen
of aan de desbetreffende voorwaarden is voldaan. Bij haar beoordeling houdt de Commissie rekening met de geraamde effecten op
de luchtkwaliteit in de lidstaten, nu en in de toekomst, van door
de lidstaten genomen maatregelen en met de geraamde effecten
op de luchtkwaliteit van bestaande communautaire maatregelen
en van toekomstige communautaire maatregelen die door de
Commissie worden voorgesteld.
Wanneer de Commissie binnen negen maanden na de ontvangst
van de kennisgeving geen bezwaren heeft gemaakt, wordt aan de
desbetreffende voorwaarden voor toepassing van lid 1 of lid 2
geacht te zijn voldaan.
Indien bezwaren worden gemaakt, kan de Commissie van lidstaten verlangen dat luchtkwaliteitsplannen worden aangepast of
vervangen door nieuwe.

Luchtkwaliteitsplannen
1. Wanneer het niveau van verontreinigende stoffen in de
lucht in bepaalde zones of agglomeraties een grenswaarde of
streefwaarde, in beide gevallen verhoogd met de toepasselijke
overschrijdingsmarge, overschrijdt, zorgen de lidstaten ervoor dat
voor die zones en agglomeraties luchtkwaliteitsplannen worden
vastgesteld om de desbetreffende, in de bijlagen XI en XIV
genoemde grenswaarde of streefwaarde te bereiken.
In geval van overschrijding van grenswaarden waarvoor het uiterste tijdstip voor naleving reeds is verstreken, worden in de luchtkwaliteitsplannen passende maatregelen genoemd, zodat de
periode van overschrijding zo kort mogelijk kan worden gehouden. De luchtkwaliteitsplannen kunnen bovendien maatregelen
omvatten die gericht zijn op de bescherming van kwetsbare
bevolkingsgroepen zoals kinderen.
De luchtkwaliteitsplannen omvatten ten minste de in bijlage XV,
deel A, genoemde gegevens en kunnen maatregelen omvatten
overeenkomstig artikel 24. Die plannen worden onverwijld, maar
uiterlijk twee jaar na het einde van het jaar waarin de eerste overschrijding is geconstateerd aan de Commissie meegedeeld.
Wanneer voor verscheidene verontreinigende stoffen een plan
moet worden opgesteld of uitgevoerd, stellen de lidstaten, waar
passend, geïntegreerde luchtkwaliteitsplannen op voor alle
betrokken verontreinigende stoffen en voeren zij deze uit.
2.
De lidstaten zorgen, voor zover uitvoerbaar, voor samenhang met andere, krachtens Richtlijn 2001/80/EG, Richtlijn
2001/81/EG of Richtlijn 2002/49/EG vereiste plannen teneinde
de relevante milieudoelstellingen te bereiken.
Artikel 24
Kortetermijnactieplannen
1.
Wanneer in een bepaalde zone of agglomeratie het risico
bestaat dat de niveaus van verontreinigende stoffen een of meer
van de in de bijlage XII genoemde alarmdrempels zal overschrijden, stellen de lidstaten actieplannen op, die op korte termijn te
nemen maatregelen aanduiden om het risico van overschrijding
of de duur van een dergelijke overschrijding te beperken. Wanneer dit risico geldt voor een of meer van de in de bijlagen VII, XI
en XIV genoemde grenswaarden of streefwaarden, kunnen de lidstaten indien dat passend is dergelijke kortetermijnactieplannen
opstellen.
Wanneer evenwel een risico bestaat dat de in bijlage XII, deel B,
genoemde alarmdrempel voor ozon zal worden overschreden,
stellen de lidstaten dergelijke kortetermijnactieplannen alleen op
indien zij van oordeel zijn dat er, rekening houdend met de nationale geografische, meteorologische en economische omstandigheden, substantiële mogelijkheden bestaan om het risico, de duur
of de ernst van een dergelijke overschrijding te verminderen.
Wanneer zij een dergelijk kortetermijnactieplan opstellen, houden de lidstaten rekening met Beschikking 2004/279/EG.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/11

2. De in lid 1 bedoelde kortetermijnactieplannen kunnen, naar
gelang van het geval, voorzien in effectieve maatregelen om activiteiten die bijdragen tot het risico op overschrijding van de respectieve grenswaarden, streefwaarden of alarmdrempels, te
beheersen en indien nodig op te schorten. Deze actieplannen kunnen maatregelen ten aanzien van het verkeer van motorvoertuigen, bouwwerkzaamheden, voor anker liggende schepen en het
gebruik van industriële installaties of producten en de verwarming
van woningen behelzen. In het kader van deze plannen kunnen
ook specifieke acties voor de bescherming van kwetsbare
bevolkingsgroepen, zoals kinderen, in overweging worden
genomen.

5.
Bij het opstellen van plannen overeenkomstig de leden 1
en 3 en bij het verstrekken van informatie aan de bevolking overeenkomstig lid 4 streven de lidstaten, indien opportuun, naar
samenwerking met derde landen en met name met
kandidaat-lidstaten.

3.
Wanneer de lidstaten een kortetermijnactieplan hebben
opgesteld, stellen zij de resultaten van hun onderzoeken betreffende de haalbaarheid en de inhoud van de specifieke kortetermijnactieplannen, alsmede gegevens over de uitvoering van die
plannen, beschikbaar voor de bevolking en voor belanghebbende
organisaties zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties,
organisaties die de belangen van kwetsbare bevolkingsgroepen
behartigen, andere relevante bij de gezondheidszorg betrokken
organen en de belanghebbende vakverenigingen.

Mededeling van gegevens aan de bevolking

4.
De Commissie publiceert, voor het eerst uiterlijk 11 juni
2010, en daarna regelmatig voorbeelden van beste praktijken
voor de opstelling van kortetermijnactieplannen., zoals voorbeelden van beste praktijken voor de bescherming van kwetsbare
bevolkingsgroepen zoals kinderen.
Artikel 25
Grensoverschrijdende luchtverontreiniging
1.
Wanneer een alarmdrempel, grenswaarde of streefwaarde,
verhoogd met de toepasselijke overschrijdingsmarge, of een langetermijndoelstelling ten gevolge van aanzienlijk grensoverschrijdend transport van verontreinigende stoffen of de
precursoren daarvan wordt overschreden, werken de betrokken
lidstaten samen en ontplooien zij, indien passend, gezamenlijke
activiteiten, zoals het opstellen van gezamenlijke of gecoördineerde luchtkwaliteitsplannen overeenkomstig artikel 23, teneinde zulke overschrijdingen op te heffen door de uitvoering van
passende maar evenredige maatregelen.
2.
De Commissie wordt uitgenodigd om bij de in lid 1 bedoelde
samenwerkingsactiviteiten aanwezig te zijn en daaraan haar
medewerking te verlenen. Indien opportuun onderzoekt de Commissie, rekening houdend met de uit hoofde van artikel 9 van
Richtlijn 2001/81/EG opgestelde verslagen, of op Gemeenschapsniveau nadere actie moet worden ondernomen om de voor de
grensoverschrijdende verontreiniging verantwoordelijke uitstoot
van precursoren te verminderen.
3.
Indien opportuun overeenkomstig artikel 24 gaan de lidstaten over tot het opstellen en uitvoeren van gezamenlijke kortetermijnactieplannen die naburige zones in andere lidstaten
bestrijken. De lidstaten zorgen ervoor, dat wanneer naburige
zones in andere lidstaten kortetermijnactieplannen hebben ontwikkeld, zij alle relevante gegevens ontvangen.

HOOFDSTUK V
INFORMATIE EN VERSLAGLEGGING

Artikel 26

1. De lidstaten zorgen ervoor, dat de bevolking alsook belanghebbende organisaties, zoals milieuorganisaties, consumentenorganisaties, organisaties die de belangen van kwetsbare
bevolkingsgroepen behartigen, andere bij de gezondheidszorg
betrokken organen en de belanghebbende vakverenigingen adequaat en tijdig het volgende wordt meegedeeld:
a)

de luchtkwaliteit, overeenkomstig bijlage XVI;

b)

de in artikel 22, lid 1, bedoelde besluiten tot uitstel;

c)

de vrijstellingen overeenkomstig artikel 22, lid 2;

d)

de in artikel 22, lid 1, en artikel 23 bedoelde luchtkwaliteitsplannen en de in artikel 17, lid 2, bedoelde programma’s.

De gegevens worden kosteloos ter beschikking gesteld via algemeen toegankelijke media, waaronder het internet of andere
geschikte vormen van telecommunicatie. Hierbij wordt rekening
gehouden met de bepalingen van Richtlijn 2007/2/EG.
2. De lidstaten stellen de bevolking jaarverslagen met betrekking tot alle onder deze richtlijn vallende verontreinigende stoffen ter beschikking.
Deze verslagen bevatten een samenvatting van de niveaus die
de grenswaarden, streefwaarden, langetermijndoelstellingen,
informatiedrempels en alarmdrempels gedurende de vastgestelde
middelingstijden hebben overschreden. Deze gegevens gaan vergezeld van een beknopte beoordeling van de gevolgen van deze
overschrijdingen. De verslagen kunnen in voorkomend geval
nadere gegevens en beoordelingen met betrekking tot de bosbescherming omvatten, evenals gegevens over andere verontreinigende stoffen waarvoor in deze richtlijn bepalingen inzake
bewaking zijn opgenomen, zoals onder andere diverse, nietgereguleerde ozonprecursoren die in bijlage X, deel B, worden
genoemd.
3.
De lidstaten delen aan de bevolking mee welke bevoegde
instanties of organen met de in artikel 3 bedoelde taken zijn belast.
Artikel 27
Indiening van gegevens en verslagen

4.
Wanneer de informatiedrempel of alarmdrempels worden
overschreden in zones of agglomeraties in de nabijheid van nationale grenzen, worden zo snel mogelijk gegevens verstrekt aan de
bevoegde instanties van de betrokken naburige lidstaten. Deze
gegevens worden ook aan de bevolking ter beschikking gesteld.

1. De lidstaten zorgen ervoor, dat de Commissie gegevens over
de luchtkwaliteit ter beschikking worden gesteld binnen de vereiste termijn als bepaald in de in artikel 28, lid 2, bedoelde
uitvoeringsmaatregelen.

L 152/12

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

2. Met het oog op het toetsen aan de grenswaarden, de kritieke
niveaus en de streefwaarden, worden dergelijke gegevens uiterlijk
negen maanden na het einde van elk jaar ter beschikking van de
Commissie gesteld en bevatten zij in elk geval:

11.6.2008

4. De Commissie publiceert richtsnoeren inzake het in bijlage VI, deel B, bedoelde aantonen van gelijkwaardigheid.
HOOFDSTUK VI

a)

de wijzigingen die dat jaar zijn aangebracht in de uit hoofde
van artikel 4 opgestelde lijst en afbakening van zones en
agglomeraties;

b)

de lijst van zones en agglomeraties waarin de niveaus van
een of meer verontreinigende stoffen hoger zijn dan de
grenswaarden verhoogd, in voorkomend geval, met de
overschrijdingsmarge, of hoger dan de streefwaarden of kritieke niveaus, alsmede voor de desbetreffende zones en
agglomeraties:
i)

de beoordeelde niveaus en, in voorkomend geval, de data
en perioden waarin deze niveaus zijn geconstateerd;

ii)

indien van toepassing, een beoordeling betreffende de bijdragen van natuurlijke bronnen en opgewervelde deeltjes
na het strooien van zand en zout op de wegen in de winter aan de beoordeelde niveaus, zoals opgegeven aan de
Commissie uit hoofde van de artikelen 20 en 21.

3.
De leden 1 en 2 zijn van toepassing op informatie die is
verzameld vanaf het begin van het tweede kalenderjaar na de
inwerkingtreding van de in artikel 28, lid 2, bedoelde
uitvoeringsmaatregelen.

COMITÉPROCEDURES EN OVERGANGS- EN
SLOTBEPALINGEN

Artikel 29
Comité
1. De Commissie wordt bijgestaan door een comité, „Comité
voor de luchtkwaliteit” genoemd.
2.
Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn de artikelen 5
en 7 van Besluit 1999/468/EG van toepassing, met inachtneming
van artikel 8 van dat besluit.
De in artikel 5, lid 6, van Besluit 1999/468/EG bedoelde termijn
wordt vastgesteld op drie maanden.
3.
Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis,
leden 1 tot en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG van
toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.
Artikel 30
Sancties

Artikel 28
Uitvoeringsmaatregelen
1.
De maatregelen die beogen niet-essentiële onderdelen van
deze richtlijn te wijzigen, en die de bijlagen I tot en met VI, de bijlagen VIII tot en met X en bijlage XV betreffen, worden vastgesteld
volgens de in artikel 29, lid 3, bedoelde regelgevingsprocedure met
toetsing.

De lidstaten stellen voorschriften vast inzake de bij overtredingen
van ingevolge deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen toe
te passen sancties, en nemen de nodige maatregelen om ervoor te
zorgen dat die sancties ook worden toegepast. De aldus vastgestelde sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend
zijn.
Artikel 31

Deze wijzigingen mogen evenwel direct noch indirect resulteren
in een wijziging van:
a)

de in bijlage VII en de bijlagen XI tot en met XIV genoemde
grenswaarden, streefwaarden inzake vermindering van de
blootstelling, kritieke niveaus, streefwaarden, informatie- of
alarmdrempels of langetermijndoelstellingen;

b)

de nalevingstermijnen voor de onder a) genoemde
parameters.

2.
De Commissie bepaalt overeenkomstig de in artikel 29,
lid 2, bedoelde regelgevingsprocedure welke bijkomende gegevens de lidstaten uit hoofde van artikel 27 ter beschikking moeten stellen, alsook de termijn waarbinnen dergelijke gegevens
moeten worden meegedeeld.
De Commissie geeft voorts overeenkomstig de in artikel 29, lid 2,
bedoelde regelgevingsprocedure aan, op welke manieren het doen
van verslag van de gegevens alsook de onderlinge uitwisseling van
informatie en gegevens van netwerken en individuele meetstations voor luchtverontreiniging in de lidstaten kunnen worden
gestroomlijnd.
3.
De Commissie stelt richtsnoeren op voor overeenkomsten
over het inrichten van de in artikel 6, lid 5, bedoelde gemeenschappelijke meetstations.

Intrekking en overgangsbepalingen
1.
De Richtlijnen 96/62/EG, 1999/30/EG, 2000/69/EG
en 2002/3/EG worden met ingang van 11 juni 2010 ingetrokken.
Deze intrekking laat de op de lidstaten rustende verplichtingen
inzake de termijnen voor omzetting of toepassing van die richtlijnen onverlet.
Met ingang van 11 juni 2008 evenwel, is het volgende van
toepassing:
a)

artikel 12, lid 1, van Richtlijn 96/62/EG wordt vervangen
door:
„1.
De gedetailleerde regelingen voor het verzenden van
informatie, die volgens artikel 11 moet worden verstrekt,
worden vastgesteld volgens de in lid 3 bedoelde procedure.”;

b)

in Richtlijn 1999/30/EG worden artikel 7, lid 7, voetnoot 1
in punt 1 van bijlage VIII en punt VI van bijlage IX geschrapt;

c)

in Richtlijn 2000/69/EG worden artikel 5, lid 7, en punt III
van bijlage VII geschrapt;

d)

in Richtlijn 2002/3/EG worden artikel 9, lid 5, en punt II van
bijlage VIII geschrapt.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

2.
Ongeacht de eerste alinea van lid 1 blijven de volgende artikelen van toepassing:
a)

artikel 5 van Richtlijn 96/62/EG, tot 31 december 2010;

b)

artikel 11, lid 1, van Richtlijn 96/62/EG en artikel 10, leden 1,
2 en 3, van Richtlijn 2002/3/EG, tot het einde van het tweede
kalenderjaar volgend op de inwerkingtreding van de in artikel 28, lid 2, bedoelde uitvoeringsmaatregelen;

c)

artikel 9, leden 3 en 4, van Richtlijn 1999/30/EG, tot
31 december 2009.

3.
Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden
beschouwd als verwijzingen naar deze richtlijn, en worden gelezen volgens de concordantietabel in bijlage XVII.
4.
Beschikking 97/101/EG wordt ingetrokken met ingang van
het einde van het tweede kalenderjaar volgend op de datum van
inwerkingtreding van de in artikel 28, lid 2, bedoelde
uitvoeringsmaatregelen.
Het derde, vierde en vijfde streepje van artikel 7 van Beschikking
97/101/EG worden met ingang van 11 juni 2008 geschrapt.
Artikel 32
Evaluatie
1. De Commissie zal in 2013 de bepalingen met betrekking tot
PM2,5 en, waar van toepassing, andere verontreinigende stoffen,
opnieuw onderzoeken, en bij het Europees Parlement en de Raad
een voorstel indienen.
Wat PM2,5 betreft, zal de evaluatie worden verricht met het oog
op de vaststelling van juridisch bindende nationale verplichtingen
inzake blootstellingsvermindering ter vervanging van de in artikel 15 bedoelde nationale streefwaarde inzake vermindering van
de blootstelling en de evaluatie van de blootstellingsconcentratieverplichting, met inachtneming van onder meer de volgende
elementen:
— de meest recente wetenschappelijke informatie van de
Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) en andere relevante
organisaties;
— de luchtkwaliteitssituaties en de verminderingsmogelijkheden
in de lidstaten;

L 152/13

3.
Als onderdeel van de evaluatie stelt de Commissie tevens
een verslag op over de ervaringen bij en de noodzaak van het toezicht op PM10 en PM2,5, rekening houdend met de technische
vooruitgang bij de automatische metingstechnieken. In voorkomend geval zullen nieuwe referentiemethoden voor de meting
van PM10 en PM2,5 worden voorgesteld.

Artikel 33
Omzetting
1. De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen in werking treden om uiterlijk 11 juni 2010 aan deze
richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld mee.
Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in de bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze
richtlijn verwezen. De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.
2. De lidstaten zien er evenwel op toe dat er ten laatste op
1 januari 2009 voldoende PM2,5-meetstations voor stedelijkeachtergrondconcentraties zijn geïnstalleerd voor het berekenen van
de gemiddelde-blootstellingsindex overeenkomstig deel B van bijlage V, teneinde te voldoen aan het tijdpad en de voorwaarden
van deel A van bijlage XIV.
3. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen van nationaal recht mee die zij op het onder deze
richtlijn vallende gebied vaststellen.

Artikel 34
Inwerkingtreding
Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Artikel 35
Adressaten

— de herziening van Richtlijn 2001/81/EG;

Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.

— de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering van communautaire verminderingsmaatregelen voor verontreinigende stoffen.

Gedaan te Straatsburg, 21 mei 2008.

2.
De Commissie houdt rekening met de haalbaarheid van een
ambitieuzere grenswaarde voor PM2.5, evalueert de indicatieve
grenswaarde van de tweede fase voor PM2,5, en beoordeelt of die
waarde blijft gehandhaafd of wordt gewijzigd.

Voor het Europees Parlement
De voorzitter

Voor de Raad
De voorzitter

H.-G. PÖTTERING

J. LENARČIČ

L 152/14

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

11.6.2008

BIJLAGE I
GEGEVENSKWALITEITSDOELSTELLINGEN

A. Gegevenskwaliteitsdoelstellingen voor de beoordeling van de luchtkwaliteit
Zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden en
koolmonoxide

Benzeen

Zwevende deeltjes
(PM10/PM2,5) en lood

Ozon en daarmee
samenhangend NO en
NO2

Onzekerheid

15 %

25 %

25 %

15 %

Minimale gegevensvastlegging

90 %

90 %

90 %

90 % gedurende het
zomerseizoen
75 % gedurende het
winterseizoen

— stedelijke achtergrond
en verkeer

—

35 % (2)

—

—

— industriële locaties

—

90 %

—

—

Onzekerheid

25 %

30 %

50 %

30 %

Minimale gegevensvastlegging

90 %

90 %

90 %

90 %

Minimaal bestreken tijd

14 % (4)

14 % (3)

14 % (4)

> 10 % gedurende
het zomerseizoen

50 %

—

—

50 %

Vaste metingen (1)

Minimaal bestreken tijd:

Indicatieve metingen

Modelonzekerheid:
Uurwaarden
8-uurgemiddelden

50 %

—

—

50 %

Daggemiddelden

50 %

—

nog niet vastgesteld

—

Jaargemiddelden

30 %

50 %

50 %

—

Objectieve raming
Onzekerheid

75 %

100 %

100 %

75 %

(1) De lidstaten mogen aselecte metingen in plaats van continue metingen uitvoeren voor benzeen, lood en zwevende deeltjes indien zij
de Commissie kunnen aantonen dat de onzekerheid, met inbegrip van de onzekerheid die het gevolg is van de aselecte bemonstering,
in overeenstemming is met de kwaliteitdoelstelling van 25 % en dat de bestreken tijd nog altijd meer bedraagt dan de minimaal bestreken tijd voor indicatieve metingen. De aselecte bemonstering moet uniform over het jaar worden gespreid om vertekening van de
resultaten te vermijden. De onzekerheid die het gevolg is van de aselecte bemonstering mag worden bepaald met de procedure van
ISO 11222 (2002) „Air Quality — Determination of the Uncertainty of the Time Average of Air Quality Measurements” Indien aselecte metingen worden gebruikt ter beoordeling van de vereisten van de grenswaarde voor PM10 moet de 90,4de percentiel (dat ten
hoogste 50 µg/m3 mag bedragen) worden beoordeeld in plaats van het aantal overschrijdingen, dat in hoge mate wordt beïnvloed
door de bestreken gegevens.
(2) Gespreid over het jaar met het oog op de representativiteit voor de diverse klimaat- en verkeersomstandigheden.
(3) Eén aselect gekozen meetdag per week, gelijkmatig over het jaar gespreid, of acht gelijkmatig over het jaar gespreide weken.
(4) Eén aselecte meting per week, gelijkmatig over het jaar gespreid, of acht gelijkmatig over het jaar gespreide weken.

De onzekerheid (met een betrouwbaarheidsniveau van 95 %) van de beoordelingsmethoden wordt geëvalueerd volgens de
beginselen van de Leidraad voor de bepaling en aanduiding van de meetonzekerheid van het CEN (ENV 13005-1999), de
methodiek van ISO 5725:1994 en de richtsnoeren in het CEN-verslag „Luchtkwaliteit — Benadering van de onzekerheid
bij referentiemeetmethoden van buitenlucht” (CR 14377:2002E). De onzekerheidspercentages in de bovenstaande tabel gelden voor afzonderlijke metingen, gemiddeld over het tijdvak voor de grenswaarde (of streefwaarde in het geval van ozon),
bij een betrouwbaarheidsinterval van 95 %. De onzekerheid ten aanzien van de vaste metingen wordt geïnterpreteerd als
geldend voor het bereik van de toepasselijke grenswaarde (of streefwaarde in het geval van ozon).
De onzekerheid voor modellen wordt gedefinieerd als de maximale afwijking van de gemeten en berekende concentratieniveaus voor 90 % van de afzonderlijke controlepunten over het tijdvak voor de grenswaarde (of streefwaarde in het
geval van ozon), waarbij geen rekening wordt gehouden met het tijdstip waarop de gebeurtenissen zich voordoen. De
onzekerheid ten aanzien van modellen wordt geïnterpreteerd als geldend voor het bereik van de toepasselijke grenswaarde (of streefwaarde in het geval van ozon). De vaste metingen die moeten worden geselecteerd voor de vergelijking
met de resultaten van modellen zijn representatief voor de schaal die door het model wordt bestreken.

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

De onzekerheid voor objectieve ramingen wordt gedefinieerd als de maximale afwijking van de gemeten en berekende
concentratieniveaus over het tijdvak voor de grenswaarde (of streefwaarde in het geval van ozon), waarbij geen rekening wordt gehouden met het tijdstip waarop de gebeurtenissen zich voordoen.
In de vereisten voor de minimale gegevensvastlegging en bestreken tijd wordt geen rekening gehouden met het verlies
van gegevens door de periodieke kalibratie of het normale onderhoud van de apparatuur.

B. Resultaten van de beoordeling van de luchtkwaliteit
De volgende gegevens worden verzameld voor zones of agglomeraties waar gegevens uit andere bronnen dan metingen
worden gebruikt als aanvulling op de gegevens van metingen of als het enige middel ter beoordeling van de
luchtkwaliteit:
—

een beschrijving van de uitgevoerde beoordelingsactiviteiten;

—

de gebruikte specifieke methoden, met een verwijzing naar beschrijvingen van de methode;

—

de bronnen van de gegevens en de informatie;

—

een beschrijving van de resultaten, met inbegrip van de onzekerheden en met name de omvang van elk gebied of,
indien van toepassing, de lengte van wegen binnen de zone of agglomeratie waar de concentraties een grenswaarde,
streefwaarde of langetermijndoelstelling, verhoogd met de overschrijdingsmarge, overschrijden, in voorkomend
geval, en elk gebied waar de concentraties de bovenste beoordelingsdrempel of de onderste beoordelingsdrempel
overschrijden;

—

de omvang van de bevolking die mogelijk wordt blootgesteld aan niveaus die een eventuele grenswaarde voor de
bescherming van de menselijke gezondheid overschrijden.

C. Kwaliteitsborging voor de beoordeling van de luchtkwaliteit: validatie van gegevens
1. Om de nauwkeurigheid van de metingen en de naleving van de in deel A vastgestelde gegevenskwaliteitsdoelstellingen te garanderen, zien de krachtens artikel 3 aangewezen instanties en organen erop toe dat:
—

alle metingen die worden uitgevoerd in samenhang met de beoordeling van de luchtkwaliteit overeenkomstig
artikelen 6 en 9, traceerbaar zijn overeenkomstig de voorschriften in deel 5.6.2.2. van ISO/IEC 17025:2005;

—

de instellingen die netwerken en individuele stations beheren, beschikken over een functionerend
kwaliteitsborgings- en kwaliteitscontrolesysteem dat voorziet in geregeld onderhoud om de nauwkeurigheid
van de meetapparaten te garanderen;

—

er een kwaliteitsborgings-/kwaliteitscontroleproces wordt ingevoerd voor de gegevensvergaring en -rapportage
en dat de met die taak belaste instellingen actief deelnemen aan de desbetreffende kwaliteitsborgingsprogramma’s op het niveau van de Gemeenschap;

—

de nationale laboratoria die zijn aangewezen door de krachtens artikel 3 aangewezen bevoegde instanties of
organen en die deelnemen aan EU-brede ringonderzoeken met betrekking tot onder deze richtlijn vallende verontreinigende stoffen, uiterlijk in 2010 geaccrediteerd zijn overeenkomstig EN/ISO 17025 voor de in bijlage VI
bedoelde referentiemethoden. Deze laboratoria worden betrokken bij de coördinatie, op het grondgebied van
de lidstaat, van de kwaliteitsborgingsprogramma’s op het niveau van de Gemeenschap die door de Commissie
zullen worden georganiseerd, en zij coördineren tevens op nationaal niveau de correcte toepassing van
referentiemethoden en het bewijs van de gelijkwaardigheid van niet-referentiemethoden.

2. Alle uit hoofde van artikel 27 gerapporteerde gegevens worden geacht geldig te zijn, behalve gegevens die als voorlopig worden aangemerkt.

L 152/15

L 152/16

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

11.6.2008

BIJLAGE II
Vaststelling van eisen inzake de beoordeling van de concentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide en
stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen en koolmonoxide in de lucht in een zone of
agglomeratie

A. Bovenste en onderste beoordelingsdrempels
Als bovenste en onderste beoordelingsdrempels worden vastgesteld:

1. Zwaveldioxide
Bescherming van de gezondheid

Bescherming van de vegetatie

Bovenste beoordelingsdrempel

60 % van de 24-uurgrenswaarde
(75 µg/m3; mag niet vaker dan 3 keer per
kalenderjaar worden overschreden)

60 % van het in de winter geldende kritieke niveau
(12 µg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

40 % van de 24-uurgrenswaarde
(50 µg/m3; mag niet vaker dan 3 keer per
kalenderjaar worden overschreden)

40 % van het in de winter geldende kritieke niveau
(8 µg/m3)

2. Stikstofdioxide en stikstofoxiden

Uurgrenswaarde voor de bescherming
van de menselijke gezondheid (NO2)

Kritiek niveau over een
jaar voor de bescherming van de vegetatie
en de natuurlijke ecosystemen (NOx)

Jaargrenswaarde voor
de bescherming van
de menselijke gezondheid (NO2)

Bovenste beoordelingsdrempel

70 %
van
de
grenswaarde
(140 µg/m3; mag niet vaker dan 18
keer per kalenderjaar worden overschreden)

80 % van de grenswaarde (32 µg/m3)

80 % van het kritieke niveau
(24 µg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

50 %
van
de
grenswaarde
(100 µg/m3; mag niet vaker dan 18
keer per kalenderjaar worden overschreden)

65 % van de grenswaarde (26 µg/m3)

65 % van het kritieke niveau
(19,5 µg/m3)

24-uurgemiddelde PM10

3. Zwevende deeltjes (PM10/PM2,5)
Jaargemiddelde PM10

Jaargemiddeld PM2,5 (1)

Bovenste beoordelingsdrempel

3

70 % van de grenswaarde (35 µg/m ;
mag niet vaker dan 35 keer per
kalenderjaar worden overschreden)

70 % van de grenswaarde (28 µg/m3)

70 % van de grenswaarde (17 µg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

50 % van de grenswaarde (25 µg/m3;
mag niet vaker dan 35 keer per
kalenderjaar worden overschreden)

50 % van de grenswaarde (20 µg/m3)

50 % van de grenswaarde (12 µg/m3)

(1) De bovenste beoordelingsdrempel en de onderste beoordelingsdrempel voor PM2,5 zijn niet van toepassing voor de metingen ter
beoordeling van de naleving van de PM2,5-blootstellingsverminderingsdoelstelling voor de bescherming van de menselijke
gezondheid.

4. Lood
Jaargemiddelde

Bovenste beoordelingsdrempel

70 % van de grenswaarde (0,35 µg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

50 % van de grenswaarde (0,25 µg/m3)

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 152/17

5. Benzeen
Jaargemiddelde

Bovenste beoordelingsdrempel

70 % van de grenswaarde (3,5 µg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

40 % van de grenswaarde (2 µg/m3)

6. Koolmonoxide
8-uurgemiddelde

Bovenste beoordelingsdrempel

70 % van de grenswaarde (7 mg/m3)

Onderste beoordelingsdrempel

50 % van de grenswaarde (5 mg/m3)

B. Vaststelling van overschrijdingen van de bovenste en onderste beoordelingsdrempels
Of de bovenste en onderste beoordelingsdrempels zijn overschreden, wordt, wanneer voldoende gegevens beschikbaar
zijn, bepaald op basis van de concentraties gedurende de voorgaande vijf jaar. Een beoordelingsdrempel wordt geacht te
zijn overschreden indien zich gedurende ten minste drie afzonderlijke jaren van de bedoelde vijf voorgaande jaren een
overschrijding heeft voorgedaan.
Wanneer over minder dan vijf jaar gegevens beschikbaar zijn, kunnen de lidstaten de gegevens van meetcampagnes van
korte duur gedurende de periode van het jaar waarin en op de plaatsen waar zich naar alle waarschijnlijkheid de hoogste verontreiniging voordoet, combineren met gegevens uit emissie-inventarissen en modellering om te bepalen of de
bovenste en onderste beoordelingsdrempels zijn overschreden.

L 152/18

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

BIJLAGE III
Beoordeling van de luchtkwaliteit en plaats van de bemonsteringspunten voor het meten van zwaveldioxide,
stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen en koolmonoxide in
de lucht

A. Algemeen
Beoordeling van de luchtkwaliteit geschiedt in alle zones en agglomeraties overeenkomstig de volgende criteria:
1. Met uitzondering van de in punt 2 genoemde locaties, wordt de luchtkwaliteit overal beoordeeld overeenkomstig de in
de hiernavolgende delen B en C vastgestelde criteria voor de plaats van de bemonsteringspunten voor vaste metingen.
Voor zover de beginselen van de delen B en C relevant zijn voor het in kaart brengen van de specifieke locaties waar de
concentratie van de desbetreffende verontreinigende stoffen wordt vastgesteld, zijn zij ook van toepassing wanneer de
luchtkwaliteit wordt beoordeeld door middel van indicatieve metingen of modellering.
2. Op de volgende locaties vindt geen beoordeling plaats van de naleving van de grenswaarden met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid:
a) locaties die zich bevinden in gebieden waartoe leden van het publiek geen toegang hebben en waar geen vaste bewoning is;
b) overeenkomstig artikel 2, lid 1, op bedrijfsterreinen of terreinen van industriële inrichtingen, waarop alle relevante
bepalingen inzake gezondheid en veiligheid op het werk gelden;
c) op de rijbaan van wegen; en op de middenberm van wegen, tenzij voetgangers normaliter toegang tot de middenberm hebben.

B. Situering van de bemonsteringspunten op macroschaal
1. Bescherming van de menselijke gezondheid
a) De bemonsteringspunten met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid dienen zich op een zodanige plaats te bevinden dat gegevens worden verkregen over:
—

de gebieden binnen zones en agglomeraties waar de hoogste concentraties voorkomen waaraan de bevolking
rechtstreeks of onrechtstreeks kan worden blootgesteld gedurende een periode die in vergelijking met de
middelingstijd van de grenswaarde(n) niet verwaarloosbaar is;

—

de concentraties in andere gebieden binnen de zones en agglomeraties die representatief zijn voor de blootstelling van de bevolking als geheel.

b) De bemonsteringspunten moeten zich in het algemeen op een zodanige plaats bevinden dat meting van zeer kleine
micromilieus in de directe omgeving wordt voorkomen, wat betekent dat een bemonsteringspunt zich op een zodanige plaats moet bevinden dat het, voor zover mogelijk, representatief is voor de luchtkwaliteit van een straatsegment met een lengte van minimaal 100 m in het geval van verkeersgerichte bemonsteringspunten en minimaal
250 m × 250 m op industrieterreinen.
c) Stedelijkeachtergrondlocaties moeten zich op een zodanige plaats bevinden dat het verontreinigingsniveau ervan
wordt beïnvloed door de geïntegreerde bijdrage van alle bronnen die bovenwinds ten opzichte van het meetstation
liggen. Het verontreinigingsniveau mag niet door één enkele bron worden overheerst, tenzij een dergelijke situatie
typisch is voor een groter stedelijk gebied. Die bemonsteringspunten moeten in het algemeen representatief zijn voor
een aantal vierkante kilometers.
d) Wanneer het bemonsteringspunt tot doel heeft plattelandsachtergrondniveaus te beoordelen, mag het niet worden
beïnvloed door agglomeraties of industrieterreinen in de nabijheid ervan, d.w.z. locaties binnen een straal van vijf
kilometer.
e) Wanneer de bijdragen van industriële bronnen moeten worden beoordeeld, dient ten minste één bemonsteringspunt benedenwinds ten opzichte van de bron in het dichtstbijgelegen woongebied te worden ingericht. Wanneer de
achtergrondconcentratie niet bekend is, dient een aanvullend bemonsteringspunt te worden gesitueerd in de
hoofdwindrichting.
f) De bemonsteringspunten moeten zo mogelijk ook representatief zijn voor soortgelijke locaties buiten de onmiddellijke omgeving ervan.
g) Er moet rekening worden gehouden met de noodzaak bemonsteringspunten op eilanden in te richten wanneer dit
voor de bescherming van de menselijke gezondheid nodig is.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

2. Bescherming van de vegetatie en de natuurlijke ecosystemen
Bemonsteringspunten met het oog op de bescherming van de vegetatie en de natuurlijke ecosystemen dienen op meer
dan 20 km van agglomeraties en meer dan 5 km van andere bebouwde gebieden, industriële installaties, autosnelwegen, of hoofdwegen waarop meer dan 50 000 voertuigen per dag worden geteld, te liggen, wat betekent dat een bemonsteringspunt zich op een zodanige plaats moet bevinden dat het representatief is voor de luchtkwaliteit in een omringend
gebied van minimaal 1 000 km2. Een lidstaat kan in het licht van de geografische omstandigheden of van de mogelijkheid om bijzonder kwetsbare gebieden te beschermen, bepalen dat een bemonsteringspunt op kortere afstand gelegen
mag zijn of representatief mag zijn voor de luchtkwaliteit in een minder groot gebied.
Rekening moet worden gehouden met de noodzaak de luchtkwaliteit op eilanden te beoordelen.

C. Situering van de bemonsteringspunten op microschaal
Voor zover uitvoerbaar zijn de volgende overwegingen van toepassing:
—

de luchtstroom rond de inlaat van de bemonsteringsbuis dient onbelemmerd te zijn (binnen een hoek van ten minste 270°), zonder enige verstoring van de luchtstroom in de omgeving van het bemonsteringsapparaat (er moet
normaal gesproken enkele meters afstand worden gehouden van gebouwen, balkons, bomen en andere obstakels
en monsternemingspunten die representatief zijn voor de luchtkwaliteit aan de rooilijn dienen zich minimaal op
een afstand van 0,5 m van het dichtstbijzijnde gebouw te bevinden);

—

de hoogte van de inlaat boven de grond moet in het algemeen tussen 1,5 m (ademhalingshoogte) en 4 m liggen. In
sommige gevallen kan een grotere hoogte (tot 8 m) nodig zijn. Een grotere hoogte kan ook nuttig zijn als het station representatief voor een groot gebied moet zijn;

—

de inlaat mag zich niet in de directe nabijheid van bronnen bevinden teneinde te voorkomen dat de uitstoot daarvan rechtstreeks en zonder menging met de buitenlucht in de inlaatbuis terechtkomt;

—

de uitlaat van het bemonsteringsapparaat moet zich op een zodanige plaats bevinden dat de lucht daaruit niet
opnieuw in de inlaatbuis terecht kan komen;

—

voor alle verontreinigende stoffen moeten de verkeersgerichte bemonsteringsbuizen ten minste 25 m van de rand
van grote kruispunten en niet meer dan 10 m van de wegrand verwijderd zijn.

Ook met de volgende factoren kan rekening worden gehouden:
—

storende bronnen;

—

beveiliging;

—

toegankelijkheid;

—

beschikbaarheid van elektriciteit en telefoonlijnen;

—

zichtbaarheid ten opzichte van de omgeving;

—

veiligheid van publiek en bedieners;

—

de wenselijkheid om de bemonsteringspunten voor verschillende verontreinigende stoffen op dezelfde plaats onder
te brengen;

—

eisen in verband met ruimtelijke ordening.

D. Documentatie en toetsing van de gekozen locaties
De procedures voor de keuze van de locaties moeten op het moment van de indeling volledig worden gedocumenteerd
met behulp van bijvoorbeeld foto’s in verschillende windrichtingen van de omgeving en een gedetailleerde kaart. De
locaties moeten geregeld worden geëvalueerd, waarbij opnieuw documentatie moet worden aangelegd om te garanderen dat te allen tijde aan de selectiecriteria wordt voldaan.

L 152/19

L 152/20

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

BIJLAGE IV
METINGEN OP PLATTELANDSACHTERGRONDLOCATIES ONGEACHT DE CONCENTRATIE

A. Doelen
Het belangrijkste doel van dergelijke metingen is ervoor te zorgen dat er adequate gegevens over achtergrondniveaus
beschikbaar komen. Deze gegevens zijn van essentieel belang om verhoogde niveaus in meer verontreinigde gebieden
(zoals stedelijkeachtergrondgebieden, industriegebieden en door het verkeer beïnvloede plaatsen) te beoordelen, de eventuele bijdrage van het transport van luchtverontreinigende stoffen over lange afstand te evalueren en ondersteuning te
bieden bij de toewijzing van verontreiniging aan specifieke bronnen. Een en ander is essentieel voor een goed begrip
van specifieke verontreinigende stoffen zoals zwevende deeltjes. Voorts is deze achtergrondinformatie van fundamenteel belang voor het toenemende gebruik van modellering, ook in stedelijke gebieden.

B. Stoffen
De meting van PM2,5 moet ten minste betrekking hebben op de totale massaconcentratie en de concentratie van verbindingen die relevant zijn om de chemische samenstelling ervan te karakteriseren. Ten minste de hieronder vermelde
chemische stoffen moeten worden gemeten.
SO42–
–

NO3

Na+

NH4+

+

–

K

Cl

Ca2+

elementair koolstof (EC)

2+

organisch koolstof (OC)

Mg

C. Plaats van de meetpunten
Metingen moeten vooral plaatsvinden in plattelandsachtergrondgebieden, overeenkomstig bijlage III, delen A, B en C.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 152/21

BIJLAGE V
Criteria voor het bepalen van het minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen van de
concentraties van zwaveldioxide (SO2), stikstofdioxide (NO2) en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en
PM2,5), lood, benzeen en koolmonoxide in de lucht
A. Minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen om in zones en agglomeraties waar vaste meting de enige
bron van gegevens is, om te beoordelen of de grenswaarden voor de bescherming van de menselijke gezondheid en
alarmdrempels worden nageleefd.
1. Diffuse bronnen
Als de maximumconcentraties hoger liggen dan
de bovenste beoordelingsdrempel (1)

Als de maximale concentraties tussen de bovenste
en de onderste beoordelingsdrempel liggen

Verontreinigende stoffen met uitzondering
van PM

PM (2) (som van PM10
en PM2,5)

Verontreinigende stoffen met uitzondering
van PM

PM (2) (som van PM10
en PM2,5)

0-249

1

2

1

1

250-499

2

3

1

2

500-749

2

3

1

2

Bevolking van de agglomeratie of zone
(× 1 000)

750-999

3

4

1

2

1 000-1 499

4

6

2

3

1 500-1 999

5

7

2

3

2 000-2 749

6

8

3

4

2 750-3 749

7

10

3

4

3 750-4 749

8

11

3

6

4 750-5 999

9

13

4

6

≥ 6 000

10

15

4

7

(1) Voor stikstofdioxide, zwevende deeltjes, benzeen en koolmonoxide: minimaal één meetstation voor stedelijkeachtergrondniveaus
en één verkeersgericht station opnemen, op voorwaarde dat dit het aantal bemonsteringspunten niet doet stijgen. Voor deze verontreinigende stoffen mogen het totale aantal stedelijkeachtergrondstations en het totale aantal verkeersgerichte stations in een
lidstaat, die overeenkomstig deel A, onder 1), zijn vastgesteld, met niet meer dan een factor 2 verschillen. Bemonsteringspunten
waar de grenswaarde voor PM10 tijdens de laatste drie jaar wordt overschreden, moeten worden gehandhaafd, tenzij verplaatsing
in verband met bijzondere omstandigheden en met name ruimtelijke ontwikkeling, noodzakelijk is.
(2) Wanneer PM2,5 en PM10 overeenkomstig artikel 8 in hetzelfde meetstation worden gemeten, moeten zij worden beschouwd als
twee aparte bemonsteringspunten. Het totale aantal bemonsteringspunten van PM2,5 en PM10 in een lidstaat die overeenkomstig
deel A, onder 1), zijn vastgesteld, mogen met niet meer dan een factor 2 verschillen en het aantal bemonsteringspunten voor
PM2,5 in de stedelijke achtergrond van agglomeraties en stedelijke gebieden moeten voldoen aan de voorschriften van deel B van
bijlage V.

2. Puntbronnen
Voor het beoordelen van de verontreiniging in de omgeving van puntbronnen moet het aantal bemonsteringspunten voor vaste metingen worden berekend met inachtneming van de emissiedichtheid, de waarschijnlijke distributiepatronen van de luchtverontreiniging en de mogelijke blootstelling van de bevolking.
B. Minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen om te beoordelen of de streefwaarde inzake vermindering
van de blootstelling aan PM2,5 met het oog op de bescherming van de menselijke gezondheid wordt nageleefd
Voor dit doel dient één bemonsteringspunt per miljoen inwoners gesommeerd over agglomeraties en andere stedelijke
gebieden met meer dan 100 000 inwoners te worden gebruikt. Deze bemonsteringspunten kunnen samenvallen met
de in deel A genoemde bemonsteringspunten.
C. Minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen om in andere zones dan agglomeraties te beoordelen of de
kritieke niveaus voor de bescherming van vegetatie worden nageleefd
Wanneer de concentraties hoger liggen dan de bovenste
beoordelingsdrempel

Wanneer de maximale concentraties tussen de bovenste
en de onderste beoordelingsdrempel liggen

1 station per 20 000 km2

1 station per 40 000 km2

In eilandzones moet het aantal bemonsteringspunten worden berekend met inachtneming van de waarschijnlijke
distributiepatronen van de luchtverontreiniging en de mogelijke blootstelling van de vegetatie.

L 152/22

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

BIJLAGE VI
Referentiemethoden voor het beoordelen van de concentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide en
stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10 en PM2,5), lood, benzeen, koolmonoxide en ozon

A. Referentiemeetmethoden
1. Referentiemethode voor het meten van zwaveldioxide
De referentiemethode voor het meten van zwaveldioxide is die welke beschreven staat in EN 14212:2005 „Ambient air
quality — Standard method for the measurement of the concentration of sulphur dioxide by ultraviolet fluorescence”.
2. Referentiemethode voor het meten van stikstofdioxide en stikstofoxiden
De referentiemethode voor het meten van stikstofdioxide en stikstofoxiden is die welke beschreven staat in
EN 14211:2005 „Ambient air quality — Standard method for the measurement of the concentration of nitrogen dioxide
and nitrogen monoxide by chemiluminescence”.
3. Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van lood
De referentiemethode voor het bemonsteren van lood is die welke beschreven staat in deel A, punt 4, van deze bijlage.
De referentiemethode voor het meten van lood is die welke beschreven staat in EN 14902:2005 „Standard method for
the measurement of Pb, Cd, As and Ni in the PM10 fraction of suspended particulate matter”.
4. Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van PM10
De referentiemethode voor het bemonsteren en het meten van PM10 is die welke beschreven staat in EN 12341:1999
„Air Quality — Determination of the PM10 fraction of suspended particulate matter — Reference method and field test
procedure to demonstrate reference equivalence of measurement methods”.
5. Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van PM2,5
De referentiemethode voor het bemonsteren en het meten van PM2,5 is die welke beschreven staat in EN 14907:2005
„Standard gravimetric measurement method for the determination of the PM2,5 mass fraction of suspended particulate
matter”.
6. Referentiemethode voor het bemonsteren en meten van benzeen
De referentiemethode voor het meten van benzeen is die welke beschreven staat in EN 14662:2005, delen 1, 2 en 3
„Ambient air quality — Standard method for measurement of benzene concentrations”.
7. Referentiemethode voor het meten van koolmonoxide
De referentiemethode voor het meten van koolmonoxide is die welke beschreven staat in EN 14626:2005 „Ambient air
quality — Standard method for the measurement of the concentration of carbon monoxide by nondispersive infrared
spectroscopy”.
8. Referentiemethode voor het meten van ozon
De referentiemethode voor het meten van ozon is die welke beschreven staat in EN 14625:2005 „Ambient air quality
— Standard method for the measurement of the concentration of ozone by ultraviolet photometry”.

B. Aantonen van gelijkwaardigheid
1. De lidstaten mogen zich bedienen van elke andere methode waarvan zij kunnen aantonen dat zij gelijkwaardige resultaten oplevert in vergelijking met de in deel A bedoelde methoden, alsook, in het geval van zwevende deeltjes, van elke
andere methode waarvan de betrokken lidstaat kan aantonen dat er een consistent verband bestaat met de referentiemethode. In dat geval moeten de met die methode verkregen resultaten worden gecorrigeerd zodat er resultaten worden gegenereerd die gelijkwaardig zijn aan die welke door het toepassen van de referentiemethode zouden zijn verkregen.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

2. De Commissie kan van de lidstaten verlangen dat zij een verslag opstellen en overleggen dat de gelijkwaardigheid overeenkomstig lid 1 aantoont.
3. Bij het beoordelen van de aanvaardbaarheid van het in lid 2 genoemde verslag maakt de Commissie gebruik van haar
richtsnoeren inzake het aantonen van gelijkwaardigheid (nog te publiceren). Als de lidstaten tussentijdse oplossingen
hebben gebruikt om bij benadering tot gelijkwaardigheid te komen, dienen deze te worden bevestigd en/of gewijzigd in
het licht van de richtsnoeren van de Commissie.
4. De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat in alle passende gevallen een correctie wordt toegepast, ook met terugwerkende kracht op oudere meetgegevens, teneinde de gegevens beter vergelijkbaar te maken.

C. Normalisatie
Voor gasvormige verontreinigende stoffen moet het volume worden gestandaardiseerd naar een temperatuur van 293 K
en een atmosferische druk van 101,3 kPa. Voor deeltjes en voor stoffen die in deeltjes worden geanalyseerd (bijvoorbeeld lood) wordt het volume van het monster bepaald in de omgevingsomstandigheden met betrekking tot temperatuur en atmosferische druk op de dag van de metingen.

D. Invoering van nieuwe apparatuur
Nieuwe apparatuur die met het oog op de toepassing van deze richtlijn wordt aangekocht, moet uiterlijk 11 juni 2010
in overeenstemming zijn met de referentiemethode of een gelijkwaardige methode.
Voor vaste metingen gebruikte apparatuur moet 11 juni 2013 in overeenstemming zijn met de referentiemethode of
een gelijkwaardige methode.

E.

Wederzijdse erkenning van gegevens
De overeenkomstig artikel 3 aangewezen bevoegde instanties en organen moeten bij het uitvoeren van de typetest om
aan te tonen dat de uitrusting aan de in deel A opgesomde prestatievereisten van de referentiemethoden voldoet, de testverslagen aanvaarden die in andere lidstaten zijn opgesteld door laboratoria die overeenkomstig EN/ISO 17025 geaccrediteerd zijn om dergelijke tests uit te voeren.

L 152/23

L 152/24

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

11.6.2008

BIJLAGE VII
STREEFWAARDEN EN LANGETERMIJNDOELSTELLINGEN VOOR OZON

A. Definities en criteria
1. Definities
AOT40 (uitgedrukt in (µg/m3) ∙ uur) staat voor het gesommeerde verschil tussen de uurconcentraties boven 80 µg/m3
(= 40 deeltjes per miljard) en 80 µg/m3 over een bepaalde periode, waarbij uitsluitend gebruik wordt gemaakt van de
uurwaarden die elke dag tussen 8.00 uur en 20.00 uur Midden-Europese tijd worden gemeten.
2. Criteria
Bij het aggregeren van gegevens en het berekenen van statistische parameters worden ter controle van de validiteit de
volgende criteria gehanteerd:
Parameter

Vereiste proportie geldige gegevens

Uurwaarden

75 % (d.w.z. 45 minuten)

8-uurwaarden

75 % van de waarden (d.w.z. 6 uur)

Hoogste 8-uurgemiddelde per dag van de 75 % van de per uur voortschrijdende 8-uurgemiddelden (d.w.z. 18 8-uuruurlijks voortschrijdende
gemiddelden per dag)
8-uurgemiddelden
AOT40

90 % van de uurwaarden gedurende de voor de berekening van de AOT40waarde vastgestelde periode (1)

Jaargemiddelde

75 % van de uurwaarden gedurende het zomerseizoen (april tot en met september) en 75 % gedurende het winterseizoen (januari tot en met maart,
oktober tot en met december), afzonderlijk beschouwd

Aantal overschrijdingen en maximumwaarden per maand

90 % van de dagelijkse hoogste 8-uurgemiddelden (27 beschikbare dagwaarden per maand)
90 % van de uurwaarden tussen 8.00 en 20.00 uur Midden-Europese tijd

Aantal overschrijdingen en maximumwaarden per jaar

5 van de 6 maanden van het zomerseizoen (april tot en met september)

(1) Wanneer niet alle mogelijke meetwaarden beschikbaar zijn, worden de AOT40-waarden aan de hand van de volgende formule berekend:
totaal aantal mogelijke uren (*)
AOT40geraamd = AOT40gemeten ×
aantal gemeten uurwaarden
(*) Het aantal uren binnen de periode van de AOT40-definitie (d.w.z. van 8.00 uur tot 20.00 uur Midden-Europese tijd van 1 mei tot en
met 31 juli voor de bescherming van de vegetatie, en van 1 april tot en met 30 september voor de bescherming van de bossen).

B. Streefwaarden

Onderwerp

Middelingstijd

Streefwaarde

Datum waarop
de streefwaarde zou
dienen te zijn bereikt (1)

Bescherming van de
menselijke gezondheid

Hoogste
8-uurgemiddelde
van een dag (2)

120 µg/m3 mag, gemiddeld over drie jaar, niet
vaker dan 25 dagen per kalenderjaar worden
overschreden (3)

1.1.2010

Bescherming van de
vegetatie

Mei tot en met juli

AOT40 (berekend op basis van uurwaarden)
18 000 µg/m3 ∙ u gemiddeld over 5 jaar (3)

1.1.2010

(1) Vanaf deze datum zal worden beoordeeld of de streefwaarden worden nageleefd. 2010 zal dus het eerste jaar zijn waarvan de gegevens worden gebruikt bij het beoordelen van de naleving tijdens de volgende drie, respectievelijk vijf jaar.
(2) De hoogste 8-uurgemiddeldeconcentratie van een dag wordt bepaald door analyse van de voortschrijdende gemiddelden over perioden van 8 uur, die ieder uur worden berekend op basis van de uurwaarden. Elk aldus berekend gemiddelde over 8 uur telt voor de
dag waarop de periode van 8 uur eindigt, d.w.z. dat de eerste berekeningsperiode voor een bepaalde dag loopt van 17.00 uur op de
dag daarvoor tot 1.00 uur op die dag, en de laatste berekeningsperiode van 16.00 tot 24.00 uur.
(3) Indien de drie- of vijf-jaargemiddelden niet op basis van een volledige en ononderbroken reeks jaargegevens kunnen worden vastgesteld, is het vereiste minimumaantal jaargegevens voor de controle op de inachtneming van de streefwaarden als volgt:
— voor de streefwaarde voor de bescherming van de menselijke gezondheid: geldige gegevens over één jaar;
— voor de streefwaarde voor bescherming van de vegetatie: geldige gegevens over drie jaar.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/25

C. Langetermijndoelstellingen

Langetermijndoelstelling

Datum waarop
de langetermijndoelstelling zou dienen
te zijn bereikt

Onderwerp

Middelingstijd

Bescherming van de
menselijke gezondheid

Hoogste 8-uurgemiddelde van een dag
gedurende een kalenderjaar

120 µg/m3

niet bepaald

Bescherming van de
vegetatie

Mei tot en met juli

AOT40, (berekend
op basis van de uurwaarden)
6 000 µg/m3 ∙ u

niet bepaald

L 152/26

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

BIJLAGE VIII
Criteria voor het indelen en situeren van meetpunten voor het beoordelen van de ozonconcentraties
Het volgende is van toepassing op vaste metingen:
A. Macroschaal
Type station

Stadsgebied

Doelstellingen van de meting

Bescherming van de menselijke
gezondheid:

Representativiteit (1)

Enkele km2

beoordelen van de blootstelling
van de stadsbevolking aan ozon,
d.w.z. daar waar de bevolkingsdichtheid en ozonconcentratie
relatief hoog en representatief
voor de blootstelling van de
bevolking zijn.

Voorstadsgebied

Bescherming van de menselijke
gezondheid en de vegetatie:

Plattelandsachtergrond

locaties als woongebieden en winkelbuurten in
de stad, parken (op afstand van bomen), grote
straten of pleinen met weinig of geen verkeer,
open terreinen zoals onderwĳs-, sport- en
recreatiefaciliteiten.
Enkele tientallen km2

Op een bepaalde afstand van het gebied met
maximale emissies, benedenwinds bij de heersende windrichting(en) wanneer de omstandigheden ozonvorming in de hand werken;
waar bevolking, kwetsbare gewassen of natuurlijke ecosystemen aan de buitenrand van een
agglomeratie aan hoge ozonniveaus worden
blootgesteld;
zo nodig ook enkele voorstedelijke stations
bovenwinds van het gebied met maximale emissies, om de regionale ozonachtergrondniveaus te
bepalen.

Bescherming van de menselijke
gezondheid en de vegetatie:

Subregionaal
niveau

beoordeling van de blootstelling
van bevolking, landbouwgewassen en natuurlijke ecosystemen
aan ozonconcentraties op subregionale schaal.

(enkele honderden km2)

Bescherming van de vegetatie en
de menselijke gezondheid:

Regionaal/
nationaal/
continentaal
niveau

beoordeling van de blootstelling
van
landbouwgewassen
en
natuurlijke ecosystemen aan
ozonconcentraties op regionale
schaal, alsmede beoordeling van
de blootstelling van de bevolking

Buiten bereik van de invloed van plaatselijke
emissiebronnen zoals verkeer, benzinestations
enz.;
locaties met vrije luchtcirculatie, waar goed
doorgemengde lucht kan worden bemonsterd;

beoordeling van de blootstelling
van de bevolking en de vegetatie
aan de periferie van agglomeraties, waar de hoogste ozonniveaus
voorkomen waaraan de bevolking en de vegetatie rechtstreeks
of onrechtstreeks kunnen blootstaan.

Platteland

Criteria voor de situering op macroniveau

Stations kunnen worden gesitueerd in kleine
woonkernen en/of gebieden met natuurlijke ecosystemen, bossen of landbouwgewassen;
representatief voor de ozonniveaus buiten het
bereik van directe plaatselijke emissiebronnen
zoals bedrijfsinstallaties en wegen;
op open plekken maar niet op hoge bergtoppen.

(1 000 à
10 000 km2)

Stations in gebieden met geringere bevolkingsdichtheid, bv. met natuurlijke ecosystemen, bossen, ten minste 20 km verwijderd van stads- en
industriegebieden en verwijderd van plaatselijke
emissiebronnen;
locaties die vaak te kampen hebben met plaatselijke inversieomstandigheden nabij de grond, alsook toppen van hoge bergen, dienen vermeden
te worden;
kustlocaties met een uitgesproken dagelijkse
windcyclus van plaatselijke aard zijn niet aan te
bevelen.

(1) De meetpunten moeten zo mogelijk ook representatief zijn voor soortgelijke locaties die zich niet in de onmiddellijke omgeving
bevinden.

Voor plattelandsstations en plattelandsachtergrondsstations moet in voorkomend geval worden gezorgd voor coördinatie met de bewakingsbepalingen van Verordening (EG) nr. 1737/2006 van de Commissie van 7 november 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van Verordening (EG) nr. 2152/2003 van de Raad inzake de bewaking van bossen en
milieu-interacties in de Gemeenschap (1).
(1) PB L 334 van 30.11.2006, blz. 1.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

B. Situering op microschaal
Voor zover haalbaar dient de in bijlage III, deel C, beschreven procedure voor situering op microschaal te worden
gevolgd, waarbij de inlaat ver verwijderd is van emissiebronnen zoals schoorstenen van ovens en verbrandingsinstallaties
en meer dan 10 m van de dichtstbijgelegen weg, en op grotere afstand naarmate de verkeersdrukte groter is.

C. Documentatie en toetsing van de gekozen locaties
De procedures van bijlage III, deel D, dienen te worden gevolgd waarbij de meetgegevens naar behoren worden gescreend en geïnterpreteerd in het licht van de meteorologische en fotochemische processen die het meten van de ozonconcentraties op de respectieve locaties beïnvloeden.

L 152/27

L 152/28

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

11.6.2008

BIJLAGE IX
Criteria voor het vaststellen van het minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen
van de ozonconcentraties

A. Minimumaantal bemonsteringspunten voor continue vaste metingen om op plaatsen waar dergelijke metingen de enige bron van gegevens zijn, te beoordelen of de streefwaarden, langetermijndoelstellingen en
informatie- en alarmdrempels worden nageleefd

Bevolking (× 1 000)

Agglomeraties (stad en voorstad) (1)

< 250

Andere zones (voorstad
en platteland) (1)

Plattelandsachtergrond

1

< 500

1

2

< 1 000

2

2

< 1 500

3

3

< 2 000

3

4

< 2 750

4

5

< 3 750

5

6

> 3 750

1 extra station per
2 miljoen inwoners

1 extra station per
2 miljoen inwoners

voor alle zones van het
land gemiddeld 1
station/50 000 km2 (2)

(1) Ten minste 1 station in voorstedelijke gebieden, waar vermoedelijk de hoogste blootstelling van de bevolking plaatsvindt. In agglomeraties moet ten minste 50 % van de stations zich in voorstedelijk gebied bevinden.
(2) Voor gebieden met complexe topografie wordt 1 station per 25 000 km2 aanbevolen.

B. Minimumaantal bemonsteringspunten voor vaste metingen in de zones en agglomeraties waar de langetermijndoelstellingen worden bereikt
Het aantal bemonsteringspunten voor ozon dient, rekening gehouden met andere aanvullende beoordelingsinstrumenten zoals luchtkwaliteitmodellen en metingen van stikstofdioxide op dezelfde plaats, voldoende te zijn voor
het onderzoeken van de tendens inzake ozonverontreiniging en het toetsen aan de langetermijndoelstellingen. Het aantal stations in agglomeraties en andere zones mag worden verminderd tot eenderde van het in deel A genoemde aantal.
Wanneer gegevens van vaste meetstations de enige bron van gegevens zijn, moet er ten minste één meetstation blijven.
Wanneer een en ander tot gevolg heeft dat er in een zone met aanvullende beoordelingsinstrumenten geen station meer
overblijft, dient door coördinatie met de stations in aangrenzende zones een adequate toetsing van de ozonconcentratie
aan de langetermijndoelstellingen te worden gegarandeerd. Het aantal plattelandsachtergrondsstations dient 1 per
100 000 km2 te zijn.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/29

BIJLAGE X
METINGEN VAN OZONPRECURSOREN

A. Doelen
De belangrijkste doelstellingen van deze metingen zijn het analyseren van de tendens inzake ozonprecursoren, het controleren van de doeltreffendheid van strategieën voor emissiereductie, het controleren van de consistentie van emissieinventarissen en het helpen aanwijzen van verbanden tussen emissiebronnen en waargenomen concentraties van
verontreinigende stoffen.
Voorts wordt beoogd hiermee een bijdrage te leveren tot de kennis van de vorming van ozon en de verspreidingsprocessen van ozonprecursoren alsmede de toepassing van fotochemische modellen.

B. Stoffen
De metingen van ozonprecursoren dienen ten minste betrekking te hebben op stikstofoxiden (NO en NO2) en de passende vluchtige organische stoffen (VOS). Een lijst van vluchtige organische stoffen waarvan de meting wordt aanbevolen volgt hierna.
1-buteen

isopreen

n-hexaan

ethylbenzeen

ethaan

trans-2-buteen

m + p-xyleen

ethyleen

cis-2-buteen

i-hexaan

o-xyleen

acetyleen

1,3-butadieen

n-heptaan

1,2,4-trimethylbenzeen

propaan

n-pentaan

n-octaan

1,2,3-trimethylbenzeen

propeen

i-pentaan

i-octaan

1,3,5-trimethylbenzeen

n-butaan

1-penteen

benzeen

formaldehyde

i-butaan

2-penteen

tolueen

totaal koolwaterstoffen excl. methaan

C. Plaats van de meetpunten
Metingen dienen met name te worden verricht in stedelijke of voorstedelijke gebieden op alle meetpunten die overeenkomstig de bepalingen van deze richtlijn zijn ingericht en voor de in deel A bedoelde bewakingsdoelstellingen geschikt
worden geacht.

L 152/30

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

11.6.2008

BIJLAGE XI
GRENSWAARDEN VOOR DE BESCHERMING VAN DE MENSELIJKE GEZONDHEID

A. Criteria

Onverminderd bijlage I worden bij het aggregeren van gegevens en het berekenen van statistische parameters ter controle van de validiteit de volgende criteria gehanteerd:
Parameter

Vereiste proportie geldige gegevens

Uurwaarden

75 % (d.w.z. 45 minuten)

8-uurwaarden

75 % van de waarden (d.w.z. 6 uur)

Hoogste 8-uurgemiddelde van een dag

75 % van de uurlijks voortschrijdende 8-uurgemiddelden (d.w.z. 18 8uurgemiddelden per dag)

24-uurwaarden

75 % van de uurgemiddelden (d.w.z. ten minste 18 uurwaarden)

Jaargemiddelde

90 % (1) van de uurwaarden of (indien niet beschikbaar) van de
24-uurwaarden over het jaar

(1) In de eisen voor de berekening van het jaarlijkse gemiddelde wordt geen rekening gehouden met het verlies van gegevens door de
periodieke kalibratie of het normale onderhoud van de apparatuur.

B. Grenswaarden

Middelingstijd

Grenswaarde

Overschrijdingsmarge

Datum waarop de grenswaarde moet zijn bereikt

Zwaveldioxide
1 uur

350 µg/m3; mag niet vaker dan
24 keer per kalenderjaar worden
overschreden

150 µg/m3 (43 %)

( 1)

Één dag

125 µg/m3; mag niet vaker dan 3
keer per kalenderjaar worden
overschreden

geen

( 1)

1 uur

200 µg/m3; mag niet vaker dan
18 keer per kalenderjaar worden
overschreden

50 % op 19 juli 1999; op
1 januari 2001 en vervolgens
iedere 12 maanden met gelijke
jaarlijkse percentages te verminderen tot 0 % op 1 januari 2010

van 1 januari 2010

Kalenderjaar

40 µg/m3

50 % op 19 juli 1999; op
1 januari 2001 en vervolgens
iedere 12 maanden met gelijke
jaarlijkse percentages te verminderen tot 0 % op 1 januari 2010

van 1 januari 2010

5 µg/m3

5 µg/m3 (100 %) op 13 december 2000; op 1 januari 2006 en
vervolgens iedere 12 maanden
met 1 µg/m3 te verminderen tot
0 % op 1 januari 2010

van 1 januari 2010

10 mg/m3

60 %

Stikstofdioxide

Benzeen
Kalenderjaar

Koolmonoxide
Hoogste
8-uurgemiddelde
van een dag (2)

( 1)

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

Middelingstijd

Grenswaarde

Overschrijdingsmarge

L 152/31
Datum waarop de grenswaarde moet zijn bereikt

Lood
0,5 µg/m3 (3)

100 %

( 3)

Één dag

50 µg/m3; mag niet vaker dan 35
keer per kalenderjaar worden
overschreden

50 %

(1)

Kalenderjaar

40 µg/m3

20 %

( 1)

Kalenderjaar
PM10

(1) Reeds van kracht sinds 1 januari 2005.
(2) De hoogste 8-uurgemiddelde concentratie per dag wordt bepaald door analyse van de voortschrijdende gemiddelden over perioden
van 8 uur, die ieder uur worden berekend op basis van de uurwaarden. Elk aldus berekend gemiddelde over 8 uur telt voor de dag
waarop de periode van 8 uur eindigt, d.w.z. dat de eerste berekeningsperiode voor een bepaalde dag loopt van 17.00 uur op de dag
daarvoor tot 1.00 uur op die dag; de laatste berekeningsperiode loopt van 16.00 uur tot 24.00 uur.
(3) Reeds van kracht sinds 1 januari 2005. Grenswaarde waaraan pas uiterlijk op 1 januari 2010 moet worden voldaan in de onmiddellijke omgeving van specifieke industriële bronnen welke zich bevinden op locaties die verontreinigd zijn als gevolg van tientallen
jaren industriële activiteit. In dergelijke gevallen is de grenswaarde tot 1 januari 2010 1,0 µg/m3. Het gebied waar hogere grenswaarden van toepassing zijn, mag zich niet verder dan 1 000 m van dergelijke specifieke bronnen uitstrekken.

L 152/32

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

11.6.2008

BIJLAGE XII
INFORMATIE- EN ALARMDREMPELS

A. Alarmdrempels voor andere verontreinigende stoffen dan ozon
Meting gedurende drie opeenvolgende uren op plaatsen die representatief zijn voor de luchtkwaliteit boven minimaal
100 km2 of boven een volledige zone of agglomeratie indien deze een kleinere oppervlakte beslaat.
Verontreinigende stof

Alarmdrempel

Zwaveldioxide

500 µg/m3

Stikstofdioxide

400 µg/m3

B. Informatiedrempel en alarmdrempel voor ozon
Doel

Middelingstijd

Drempel

Inlichtingen

1 uur

180 µg/m3

Alarm

1 uur (1)

240 µg/m3

(1) Voor de toepassing van artikel 24 moet gedurende drie opeenvolgende uren een overschrijding van de drempelwaarde worden gemeten of voorspeld.

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

L 152/33

BIJLAGE XIII
KRITIEKE NIVEAUS VOOR DE BESCHERMING VAN DE VEGETATIE
Middelingstijd

Kritiek niveau

Overschrijdingsmarge

20 µg/m3

geen

30 µg/m3 NOx

geen

Zwaveldioxide
Kalenderjaar en winterseizoen
(1 oktober tot en met 31 maart)
Stikstofoxiden
Kalenderjaar

L 152/34

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

11.6.2008

BIJLAGE XIV
NATIONALE DOELSTELLING, STREEFWAARDE EN GRENSWAARDE INZAKE VERMINDERING VAN DE
BLOOTSTELLING AAN PM2,5

A. Gemiddelde-blootstellingsindex
De in µg/m3 uitgedrukte gemiddelde-blootstellingsindex (GBI) wordt gebaseerd op metingen op stedelijkeachtergrondlocaties in over het hele grondgebied van de lidstaat verspreide zones en agglomeraties. De GBI wordt uitgedrukt als het
over drie kalenderjaren berekende voortschrijdend gemiddelde van de jaargemiddelden van de concentraties die op alle
overeenkomstig deel B van bijlage V ingerichte bemonsteringspunten zijn gemeten. De GBI voor het referentiejaar 2010
is de gemiddelde concentratie over 2008, 2009 en 2010.
De lidstaten mogen evenwel, indien gegevens over 2008 niet beschikbaar zijn, de gemiddelde concentratie van 2009
en 2010, of die van 2009, 2010 en 2011, gebruiken. De lidstaten die van deze mogelijkheden gebruikmaken, brengen
de Commissie voor 11 september 2008 van hun beslissingen op de hoogte.
De GBI voor 2020 is het over 3 jaar voortschrijdend gemiddelde van de concentraties uitgemiddeld over alle bemonsteringspunten voor de jaren 2018, 2019 en 2020. De GBI wordt gebruikt om na te gaan of de nationale streefwaarde
inzake vermindering van de blootstelling is gehaald.
De GBI voor 2015 is bijgevolg het voortschrijdend gemiddelde van de over 2013, 2014 en 2015 berekende jaargemiddelden van de concentraties die op al die bemonsteringspunten zijn gemeten. De GBI wordt gebruikt om na te gaan of
aan de blootstellingsconcentratieverplichting is voldaan.

B. Nationale streefwaarde inzake vermindering van de lootstelling
Jaar waarin de streefwaarde
inzake vermindering van de
blootstelling zou dienen te
zijn bereikt

Streefwaarde inzake vermindering van de blootstelling ten opzichte van de GBI in 2010

Aanvankelijke concentratie in µg/m3

Streefwaarde voor de vermindering in
procenten

< 8,5 = 8,5

0%

2020

> 8,5 — < 13

10 %

= 13 — < 18

15 %

= 18 — < 22

20 %

≥ 22

Alle passende maatregelen om 18 g/m3 te
bereiken

Wanneer de GBI in het referentiejaar niet meer bedraagt dan 8,5 µg/m3, wordt de streefwaarde voor de blootstellingsvermindering vastgesteld op nul. De streefwaarde inzake blootstellingsvermindering wordt ook op nul vastgesteld in
gevallen waar de GBI op enig tijdstip tijdens de periode van 2010 tot en met 2020 het niveau van 8,5 µg/m3 bereikt en
op of beneden dat niveau wordt gehandhaafd.

C. Blootstellingsconcentratieverplichting
Blootstellingsconcentratieverplichting

20 µg/m

Jaar waarin de verplichte waarde dient bereikt

3

2015

D. Streefwaarde

Middelingstijd

Kalenderjaar

Streefwaarde

25 µg/m3

Datum waarop de streefwaarde zou dienen
te zijn bereikt

van 1 januari 2010

11.6.2008

NL
E.

Publicatieblad van de Europese Unie

L 152/35

Grenswaarde

Middelingstijd

Grenswaarde

Overschrijdingsmarge

Datum waarop de grenswaarde moet zijn bereikt

FASE 1
Kalenderjaar

25 µg/m3

20 % op 11 juni 2008, op de
daaropvolgende eerste januari en
vervolgens iedere 12 maanden
met gelijke jaarlijkse percentages
te verminderen tot 0 % op
1 januari 2015

van 1 januari 2015

FASE 2 (1)
Kalenderjaar

20 µg/m3

van 1 januari 2020

( ) Fase 2 — de indicatieve grenswaarde wordt door de Commissie in 2013 herzien in het licht van nieuwe informatie over gevolgen
voor gezondheid en milieu, technische haalbaarheid en ervaring die met de streefwaarde is opgedaan in de lidstaten.
1

L 152/36

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

BIJLAGE XV
Gegevens die moeten worden opgenomen in de plaatselijke, regionale of nationale luchtkwaliteitsplannen ter
verbetering van de luchtkwaliteit

A. Gegevens die moeten worden verstrekt krachtens artikel 23 (luchtkwaliteitsplannen)
1. Plaats van de bovenmatige verontreiniging
a)

regio;

b)

stad (kaart);

c)

meetstation (kaart, geografische coördinaten).

2. Algemene gegevens
a)

soort gebied (stad, industriezone of landelijk gebied);

b)

raming van de omvang van het verontreinigde gebied (km2) en van de bevolking die aan de verontreiniging is
blootgesteld;

c)

relevante klimatologische gegevens;

d)

relevante topografische gegevens;

e)

voldoende gegevens over de beschermingsbehoeften in het betrokken gebied.

3. Bevoegde instanties
Naam en adres van de personen die bevoegd zijn voor het ontwikkelen en uitvoeren van verbeteringsplannen.
4. Aard en beoordeling van de verontreiniging
a)

in de voorgaande jaren waargenomen concentraties (vóór de tenuitvoerlegging van de maatregelen ter verbetering);

b)

sedert de start van het project gemeten concentraties;

c)

technieken die voor de beoordeling worden gebruikt.

5. Bron van de verontreiniging
a)

lijst van de belangrijkste emissiebronnen die verantwoordelijk zijn voor de verontreiniging (kaart);

b)

totale emissie van deze bronnen (ton/jaar);

c)

informatie over de verontreiniging vanuit andere gebieden.

6. Analyse van de situatie
a)

bijzonderheden over de factoren die verantwoordelijk zijn voor de overschrijding (bv. vervoer, ook grensoverschrijdend; vorming van secundaire verontreinigende stoffen in de atmosfeer);

b)

bijzonderheden over mogelijke maatregelen ter verbetering van de luchtkwaliteit.

7. Bijzonderheden over de verbeteringsmaatregelen of -projecten die reeds bestonden vóór 11 juni 2008:
a)

plaatselijke, regionale, nationale en internationale maatregelen;

b)

waargenomen gevolgen van deze maatregelen.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

8. Bijzonderheden over na de inwerkingtreding van deze richtlijn goedgekeurde maatregelen of projecten ter beperking van de
verontreiniging
a)

opsomming en beschrijving van alle maatregelen die zijn opgenomen in het project;

b)

tijdschema voor de uitvoering;

c)

raming van de verwachte verbetering van de luchtkwaliteit en van de tijd die nodig is om die doelstellingen te
realiseren.

9. Bijzonderheden over de maatregelen of projecten die voor de lange termijn worden gepland of onderzocht.

10. Lijst van publicaties, documenten, werkzaamheden enz. ter aanvulling van de in deze bijlage vereiste informatie.

B. Gegevens die moeten worden verstrekt krachtens artikel 22, lid 1
1. Alle in deel A van deze bijlage bedoelde gegevens.
2. Gegevens over de stand van de tenuitvoerlegging van de volgende richtlijnen:
1.

Richtlijn 70/220/EEG van de Raad van 20 maart 1970 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen luchtverontreiniging door emissies van motorvoertuigen (1);

2.

Richtlijn 94/63/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende de beheersing
van de uitstoot van vluchtige organische stoffen (VOS) als gevolg van de opslag van benzine en de distributie van
benzine vanaf terminals naar benzinestations (2);

3.

Richtlijn 2008/1/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 januari 2008 inzake geïntegreerde preventie
en bestrijding van verontreiniging (3);

4.

Richtlijn 97/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 1997 betreffende de onderlinge
aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten inzake maatregelen tegen de uitstoot van verontreinigende gassen
en deeltjes door inwendige verbrandingsmotoren die worden gemonteerd in niet voor de weg bestemde mobiele
machines (4);

5.

Richtlijn 98/70/EG van het Europees Parlement en de Raad van 13 oktober 1998 betreffende de kwaliteit van
benzine en van dieselbrandstof (5);

6.

Richtlijn 1999/13/EG van de Raad van 11 maart 1999 inzake de beperking van de emissie van vluchtige organische
stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen bij bepaalde werkzaamheden en in installaties (6);

7.

Richtlijn 1999/32/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende een vermindering van het zwavelgehalte van
bepaalde vloeibare brandstoffen (7);

8.

Richtlijn 2000/76/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 december 2000 betreffende de verbranding
van afval (8);

9.

Richtlijn 2001/80/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake de beperking van de
emissies van bepaalde verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties;

10. Richtlijn 2001/81/EG van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2001 inzake nationale emissieplafonds voor bepaalde luchtverontreinigende stoffen;
(1) PB L 76 van 6.4.1970, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/96/EG (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 81).
(2) PB L 365 van 31.12.1994, blz. 24. Richtlijn gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad
(PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).
(3) PB L 24 van 29.1.2008, blz. 8.
(4) PB L 59 van 27.2.1998, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2006/105/EG van de Raad.
(5) PB L 350 van 28.12.1998, blz. 58. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003.
(6) PB L 85 van 29.3.1999, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 143
van 30.4.2004, blz. 87).
(7) PB L 121 van 11.5.1999, blz. 13. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2005/33/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 191
van 22.7.2005, blz. 59).
(8) PB L 332 van 28.12.2000, blz. 91.

L 152/37

L 152/38

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

11. Richtlijn 2004/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 inzake de beperking van emissies
van vluchtige organische stoffen ten gevolge van het gebruik van organische oplosmiddelen in bepaalde verven en
vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen (1);
12. Richtlijn 2005/33/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 juli 2005 tot wijziging van Richtlijn
1999/32/EG betreffende het zwavelgehalte van scheepsbrandstoffen (2);
13. Richtlijn 2005/55/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 september 2005 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten met betrekking tot maatregelen tegen de emissie van verontreinigende gassen en deeltjes door voertuigmotoren met compressieontsteking en de emissie van verontreinigende
gassen door op aardgas of vloeibaar petroleumgas lopende voertuigmotoren met elektrische ontsteking (3);
14. Richtlijn 2006/32/EG van het Europees Parlement en de Raad van 5 april 2006 betreffende energie-efficiëntie bij
het eindgebruik en energiediensten (4);
3. Gegevens over alle maatregelen ter bestrijding van luchtverontreiniging die op het gepaste plaatselijke, regionale of
nationale niveau in overweging zijn genomen voor tenuitvoeregging met het oog op het verwezenlijken van de
luchtkwaliteitsdoelstellingen, inclusief maatregelen die betrekking hebben op:
a)

het verminderen van emissies uit stationaire bronnen met maatregelen om veronteinigende kleine en middelgrote
stationaire stookinstallaties (ook voor biomassa) te voorzien van emissiebeperkende apparatuur of te vervangen;

b)

het verminderen van door bestaande voertuigen veroorzaakte emissies door deze alsnog te voorzien van emissiebeperkende apparatuur. Het gebruik van economische prikkels om de uitvoering van dergelijke aanpassingen te
versnellen, moet worden overwogen;

c)

de aankoop door de overheid van uitstootverlagende wegvoertuigen, brandstoffen en stookapparatuur overeenkomstig het handboek inzake milieuvriendelijke overheidsopdrachten, met inbegrip van de aankoop van:
—

nieuwe voertuigen, inclusief voertuigen met een lage emissie;

—

schonere voor vervoersdiensten bestemde voertuigen;

—

stationaire stookinstallaties met een lage emissie;

—

brandstoffen met een lage emissie voor stationaire en mobiele bronnen;

d)

maatregelen ter beperking van door het vervoer veroorzaakte emissies via verkeersplanning en verkeersbeheersing
(inclusief rekeningrijden, gedifferentieerde parkeertarieven of andere economische prikkels, het instellen van
„lage-emissiezones”);

e)

maatregelen om de omschakeling naar minder verontreinigende vervoersmodi aan te moedigen;

f)

maatregelen om ervoor te zorgen dat in kleine, middelgrote en grote stationaire bronnen en in mobiele bronnen
brandstoffen met een lage emissie worden gebruikt;

g)

maatregelen ter verlaging van de luchtverontreiniging via de vergunningen in het kader van Richtlijn 2008/1/EG,
de nationale plannen in het kader van Richtlijn 2001/80/EG en het gebruik van economische instrumenten, zoals
belastingen, heffingen of handel in emissierechten;

h)

zo nodig maatregelen ter bescherming van de gezondheid van kinderen of andere kwetsbare groepen.

(1) PB L 143 van 30.4.2004, blz. 87
(2) PB L 191 van 22.7.2005, blz. 59.
(3) PB L 275 van 20.10.2005, blz. 1. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 715/2007 (PB L 171 van 29.6.2007, blz. 1).
(4) PB L 114 van 27.4.2006, blz. 64.

11.6.2008

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

BIJLAGE XVI
MEDEDELING VAN GEGEVENS AAN DE BEVOLKING
1. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevolking stelselmatig toegang heeft tot recente gegevens over de omgevingsconcentraties van de bij deze richtlijn gereguleerde verontreinigende stoffen.
2. De omgevingsconcentraties worden uitgedrukt als gemiddelde waarden die zijn berekend over de in bijlage VII en de
bijlagen XI tot en met XIV vastgestelde middelingstijden. Er dienen ten minste gegevens te worden verstrekt over overschrijdingen van de luchtkwaliteitsdoelstellingen, met inbegrip van grenswaarden, streefwaarden, alarmdrempels,
informatiedrempels of langetermijndoelstellingen met betrekking tot de gereguleerde verontreinigende stof. Voorts dient
een korte beoordeling in het licht van de luchtkwaliteitsdoelstellingen te worden gegeven en dienen adequate gegevens
te worden verstrekt over de gevolgen voor de gezondheid of, in voorkomend geval, voor de vegetatie.
3. Gegevens over de omgevingsconcentraties van zwaveldioxide, stikstofdioxide, zwevende deeltjes (ten minste PM10), ozon
en koolmonoxide dienen ten minste één keer per dag en, indien mogelijk, van uur tot uur te worden bijgewerkt. Gegevens over de omgevingsconcentraties van lood en benzeen, die als een gemiddelde waarde voor de afgelopen twaalf
maanden worden uitgedrukt, worden driemaandelijks en, indien mogelijk, eens per maand bijgewerkt.
4. De lidstaten zorgen ervoor dat de bevolking tijdig wordt ingelicht over daadwerkelijke of voorspelde overschrijdingen
van de alarmdrempels en de informatiedrempels. De lidstaten moeten in dit verband ten minste de volgende gegevens
verstrekken:
a)

b)

c)

Gegevens over de waargenomen overschrijding(en):
—

plaats of gebied van overschrijding;

—

soort drempel die is overschreden (informatiedrempel of alarmdrempel);

—

tijdstip van aanvang en duur van de overschrijding;

—

hoogste uurgemiddelde en hoogste 8-uurgemiddelde concentratie in het geval van ozon.

Prognoses voor de volgende middag/dag(en):
—

geografisch gebied van de verwachte overschrijding van de informatie- en/of alarmdrempel;

—

de verwachte veranderingen in de verontreiniging (verbetering, stabilisatie of verslechtering), samen met de
redenen voor die veranderingen.

Gegevens over de betrokken bevolkingsgroep, mogelijke gevolgen voor de gezondheid en aanbevolen gedrag:
—

mededelingen over de risicogroepen binnen de bevolking;

—

beschrijving van de te verwachten symptomen;

—

aanbevelingen voor de door de betrokken bevolkingsgroep te nemen voorzorgsmaatregelen;

—

verwijzingen naar de vindplaats van nadere gegevens.

d)

Gegevens over preventieve acties ter vermindering van de verontreiniging en/of de blootstelling daaraan: vermelding van de belangrijkste bronsectoren; aanbevelingen voor maatregelen om de uitstoot te verminderen.

e)

Met betrekking tot voorspelde overschrijdingen nemen de lidstaten maatregelen om ervoor te zorgen dat dergelijke
gegevens voor zover mogelijk ter beschikking worden gesteld.

L 152/39

L 152/40

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

11.6.2008

BIJLAGE XVII
CONCORDANTIETABEL
De onderhavige richtlijn

Richtlijn 96/62/EG

Artikel 1

Artikel 1

Artikel 2,
leden 1 t/m 5

Artikel 2, leden
1 t/m 5

Artikel 2, leden 6 en 7

—

Artikel 2, lid 8

Artikel 2, lid 8

Artikel 2, lid 9

Artikel 2, lid 6

Artikel 2, lid 10

Artikel 2, lid 7

Artikel 2, lid 11

—

Artikel 2,
leden 12 en 13

—

Artikel 2, lid 14

—

Artikel 2,
leden 15 en 16

Artikel 2, leden 9
en 10

Artikel 2,
leden 17 en 18

—

Artikel 2, leden 19,
20, 21, 22 en 23

—

Artikel 2, lid 24

—

Artikel 2,
leden 25 en 26

Artikel 6, lid 5

Richtlijn 1999/30/EG

Richtlijn 2000/69/EG

Artikel 1

Artikel 1

Richtlijn 2002/3/EG

Artikel 1

—

—

—

—

—

—

—

—

Artikel 2, lid 7
—
Artikel 2, lid 6
—
Artikel 2,
leden 13 en 14

—

Artikel 2, lid 9

—

Artikel 2, lid 11

—

Artikel 2, lid 12

Artikel 2,
onder a) en b)

—

—

—

Artikel 2,
leden 8 en 9

—

Artikel 2,
leden 11 en 12

—

—

—

—

—

—

—

—

—

—
Artikel 2, lid 10

Artikel 2, lid 10
Artikel 2, leden 7 en 8

Artikel 2, lid 27

—

—

—

Artikel 2, lid 13

Artikel 2, lid 28

—

—

—

Artikel 2, lid 3

—

—

—

—

—

—

—

Artikel 2, leden 9
en 10, en artikel 6,
lid 1

—

—

—

Artikel 3, met
uitzondering van
lid 1, onder f)

Artikel 3

Artikel 3, lid 1,
onder f)
Artikel 4

Artikel 5
Artikel 6,
leden 1 t/m 4

—
Artikel 6, leden
1 t/m 4

Artikel 6, lid 5
Artikel 7
Artikel 8
Artikel 9

Artikel 7, lid 1
—

Artikel 5, lid 1
—

—
—

—

—

—

—

—

Artikel 7, leden 2
en 3, als gewijzigd

Artikel 5, leden 2
en 3, als gewijzigd

—

—

Artikel 7, lid 5

Artikel 5, lid 5

—

—

—

—

Artikel 9, lid 1, eerste
en tweede alinea

—

—

—

Artikel 9, leden 1
t/m 3, als gewijzigd

Artikel 11, lid 1

—

—

—

Artikel 9, lid 4

Artikel 11, lid 2

—

—

—

—

—

—

—

Artikel 10

Artikel 12

Artikel 9

Artikel 13, lid 1
—

Artikel 3, lid 1,
artikel 4, lid 1,
artikel 5, lid 1,
en artikel 6

Artikel 3, lid 1, en
artikel 4

—

11.6.2008

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

De onderhavige richtlijn

Artikel 13, lid 2
Artikel 13, lid 3

Richtlijn 96/62/EG

Richtlijn 1999/30/EG

L 152/41

Richtlijn 2000/69/EG

Richtlijn 2002/3/EG

—

Artikel 3, lid 2,
en artikel 4, lid 2

—

—

—

Artikel 5, lid 5

—

—

—

Artikel 3, lid 1,
en artikel 4, lid 1,
als gewijzigd

—

—

Artikel 14

Artikel 15

—

—

—

—

Artikel 16

—

—

—

—

—

—

—

Artikel 3, lid 1, en
artikel 4, lid 1

Artikel 17, lid 2

—

—

—

Artikel 3, leden 2 en 3

Artikel 17, lid 3

—

—

—

Artikel 4, lid 2

Artikel 18

—

—

—

Artikel 5

Artikel 19

Artikel 10,
als gewijzigd

—

Artikel 6, als
gewijzigd

—

—

Artikel 17, lid 1

Artikel 20
—

Artikel 8, lid 3
Artikel 3, lid 4,
en artikel 5, lid 4,
als gewijzigd

Artikel 21

—

—

—

—

Artikel 22

—

—

—

—

Artikel 23

Artikel 8, lid 1 tot
en met 4, als
gewijzigd

—

—

—

Artikel 24

Artikel 7, lid 3,
als gewijzigd

—

—

Artikel 7,
als gewijzigd

Artikel 25

Artikel 8, lid 5,
als gewijzigd

—

—

Artikel 8,
als gewijzigd

Artikel 8,
als gewijzigd

Artikel 7,
als gewijzigd

Artikel 6,
als gewijzigd

—

Artikel 10,
als gewijzigd

Artikel 26

—

Artikel 27

Artikel 11,
als gewijzigd

Artikel 28, lid 1

Artikel 12, lid 1,
als gewijzigd

—

—

—

Artikel 28, lid 2

Artikel 11,
als gewijzigd

—

—

—

Artikel 28, lid 3

—

—

—

—

—

Bijlage IX, als
gewijzigd

—

—

—

—

—

Artikel 28, lid 4
Artikel 29

artikel 5, lid 2,
tweede alinea

Artikel 12, lid 2

Artikel 30

—

Artikel 11

Artikel 31

—

—

—

—

Artikel 32

—

—

—

—

Artikel 33

Artikel 13

Artikel 12

Artikel 10

Artikel 15

Artikel 34

Artikel 14

Artikel 13

Artikel 11

Artikel 17

Artikel 35

Artikel 15

Artikel 14

Artikel 12

Artikel 18

—

Bijlage VIII,
als gewijzigd

Bijlage VI

Bijlage VII

—

Bijlage V,
als gewijzigd

Bijlage III

—

Bijlage VI

Bijlage IV

Bijlage I
Bijlage II
Bijlage III

Artikel 9

Artikel 14

—
—

L 152/42

Publicatieblad van de Europese Unie

NL

De onderhavige richtlijn

Richtlijn 96/62/EG

Bijlage IV

Richtlijn 1999/30/EG

11.6.2008

Richtlijn 2000/69/EG

Richtlijn 2002/3/EG

—

—

—

—

—

Bijlage VII,
als gewijzigd

Bijlage V

—

Bijlage IX,
als gewijzigd

Bijlage VII

—

—

—

Bijlage I en bijlage III,
deel II

Bijlage VIII

—

—

—

Bijlage IV

Bijlage IX

—

—

—

Bijlage V

Bijlage X

—

—

—

Bijlage VI

Bijlage V
Bijlage VI
Bijlage VII

Bijlage XI

Bijlage XII
Bijlage XIII
Bijlage XIV
Bijlage XV, deel A
Bijlage XV, deel B
Bijlage XVI

—

—

Bijlage I, deel I,
bijlage II, deel I,
en bijlage III
(als gewijzigd);
bijlage IV
(ongewijzigd)

—

Bijlage I, deel II,
en bijlage II, deel II

—

—

Bijlage I, deel I,
en bijlage II, deel I

—

—
Bijlage IV
—
—

Artikel 8

Bijlage VIII

Bijlage I en bijlage II
—

Bijlage II, deel I
—

—

—

—

—

—

—

—

—

—

Artikel 7

Artikel 6,
als gewijzigd

11.6.2008

NL

Publicatieblad van de Europese Unie
VERKLARING VAN DE COMMISSIE

De Commissie neemt nota van de door de Raad en het Europees Parlement goedgekeurde tekst voor de richtlijn betreffende de luchtkwaliteit en schonere lucht voor Europa. De Commissie stelt in het bijzonder vast dat
het Europees Parlement en de lidstaten in artikel 22, lid 4, en overweging 16 van de richtlijn veel belang hechten aan maatregelen van de Gemeenschap voor de vermindering van de uitstoot van luchtverontreinigende
stoffen aan de bron.
De Commissie erkent dat er alleen wezenlijke vooruitgang kan worden geboekt met de doelstellingen van het
zesde milieuactieprogramma als de uitstoot van schadelijke luchtverontreinigende stoffen wordt verminderd.
In de mededeling van de Commissie betreffende een thematische strategie inzake luchtverontreiniging wordt
een aanzienlijk aantal mogelijke maatregelen van de Gemeenschap genoemd. Sinds de aanneming van deze
strategie is er met deze en andere maatregelen behoorlijke vooruitgang geboekt.
— De Raad en het Parlement hebben reeds nieuwe wetgeving goedgekeurd om de uitlaatemissies van lichte
bedrijfsvoertuigen te beperken.
— De Commissie heeft reeds een nieuw wetvoorstel geadopteerd om de doeltreffendheid van de wetgeving
inzake industriële uitstoot in de Gemeenschap te verbeteren, onder andere voor intensieve landbouwinstallaties en maatregelen om kleinschaligere industriële verbrandingsbronnen aan te pakken.
— De Commissie reeds een nieuw wetvoorstel geadopteerd om de uitlaatemissies van motoren in zware
vrachtwagens te beperken.
— Voor 2008 heeft de Commissie nieuwe wetgevingsvoorstellen gepland die beogen:
— de toegestane nationale emissies van de ergste verontreinigende stoffen van de lidstaten verder te
verminderen;
— de emissies die optreden bij het tanken van benzineauto’s aan pompstations te verminderen;
— het zwavelgehalte van brandstoffen te verminderen, met inbegrip van brandstoffen voor de
zeescheepvaart.
— Ook zijn de voorbereidingen aan de gang om te onderzoeken of het haalbaar is:
— het ecologisch ontwerp van huishoudelijke boilers en heetwatertoestellen te verbeteren en de emissies daarvan te verminderen;
— het gehalte aan oplosmiddelen van verven, vernissen en producten voor het overspuiten van voertuigen te verminderen;
— de uitlaatemissies van niet voor de weg bestemde mobiele machines te verminderen en daarbij zoveel
mogelijk gebruik te maken van de reeds door de Commissie voorgestelde brandstoffen voor zulke
voertuigen met een lager zwavelgehalte.
— Verder blijft de Commissie bij de Internationale Maritieme Organisatie aandringen op wezenlijke emissieverminderingen van schepen en is voornemens voorstellen voor maatregelen van de Gemeenschap te gaan
doen indien de in 2008 voorziene voorstellen van de IMO niet ambitieus genoeg blijken te zijn.
De Commissie moet zich echter houden aan de doelstellingen van haar initiatief inzake betere regelgeving en
haar voorstellen schragen op een uitgebreide beoordeling van de gevolgen en de voordelen. Met het oog hierop
en overeenkomstig het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap zal de Commissie de behoefte
aan nieuwe wetgevingsvoorstellen blijven evalueren maar behoudt zij zich het recht voor te beslissen of en
wanneer zij dergelijke voorstellen zal doen.
VERKLARING VAN NEDERLAND

Nederland heeft zich altijd ingezet en zal zich blijven inzetten voor het realiseren van een ambitieus en effectief Europees luchtkwaliteitsbeleid. Nederland is daarom blij dat Raad en Europees Parlement een compromis
hebben weten te bereiken en complimenteert zowel het Europees Parlement als Commissie en voorzitterschap
met het bereikte resultaat. Met de richtlijn luchtkwaliteit, zoals die nu besloten is, wordt winst geboekt zowel
voor het milieu als voor de gezondheid!

L 152/43

L 152/44

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

Zoals Nederland al bij het gemeenschappelijk standpunt heeft aangegeven, is de luchtkwaliteit in Nederland
vanwege het grensoverschrijdende karakter sterk afhankelijk van, en erg gebaat bij een effectieve Europese aanpak. Voor Nederland stond voorop dat de richtlijn een goed afgewogen pakket moet zijn van Europees-brede
maatregelen en nationale maatregelen, in combinatie met termijnen die de normen ook realistisch maken.
Alleen dan is het voor de lidstaten mogelijk om de gestelde ambitieuze normen ook daadwerkelijk te halen.
Nederland is tevreden met de verklaring van de Commissie om tijdig communautaire maatregelen te presenteren. Om overal en tijdig de normen te realiseren is voldoende Europees bronbeleid noodzakelijk. Nederland
wijst in dit verband mede op het gebrek aan, en de onzekerheid in de gegevens over emissies en concentraties
van vooral PM2,5. Nederland zal zich vanzelfsprekend maximaal inspannen om tijdig aan de normen van de
richtlijn te voldoen. Met de kennis van vandaag lijkt dit grotendeels mogelijk. Het Nationale Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit, dat Nederland aan het ontwikkelen is, moet het mogelijk maken ook op de laatste
overschrijdingsplaatsen tijdig aan deze normen te kunnen voldoen.
Nederland is blij dat Raad en EP de tweede lezing van de richtlijn luchtkwaliteit tijdig konden afronden, zodat
de richtlijn begin 2008 van kracht kan worden. Dat is van belang voor onze nationale aanpak, maar ook voor
de aanpak in de landen om ons heen. Vanzelfsprekend zal Nederland zich er hard voor inzetten dat met het
Nationale Samenwerkingsprogramma en alle lokale en regionale maatregelen de Europese normen ook daadwerkelijk gehaald kunnen worden.

11.6.2008