Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2007–2008

28 345

Aanpak huiselijk geweld

Nr. 69

BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 20 juni 2008
Tijdens het Algemeen Overleg «Vrouwelijke Genitale Verminking» (VGV)
van 27 maart 2008 (Kamerstuk 28 345, nr. 65), heb ik toegezegd uw Kamer
schriftelijk te zullen informeren naar aanleiding van de door het lid
Halsema (GroenLinks) voorgestelde invoering van een speciale landelijk
officier van justitie voor de strafrechtelijke aanpak van VGV. In het verlengde hiervan zal in deze brief eveneens worden ingegaan op de wijze
waarop VGV een plaats zal krijgen in de Aanwijzing Kindermishandeling
die momenteel door het College van procureurs-generaal van het Openbaar Ministerie (OM) wordt opgesteld.
Zoals tijdens het Algemeen Overleg van 27 maart 2008 naar voren is
gekomen, is het verzoek van het lid Halsema ingegeven door het feit dat
in Nederland – voor zover thans bekend – nog geen vervolgingen en
veroordelingen met betrekking tot VGV hebben plaatsgevonden. Een
speciale landelijk officier van justitie zou – zo wordt gedacht – hier mogelijk een impuls aan kunnen geven.
Zoals ik tijdens het Algemeen Overleg reeds heb aangegeven, zijn er bij
de verschillende arrondissementsparketten speciale officieren van justitie
aangewezen voor zedenzaken en huiselijk geweld. VGV valt binnen hun
portefeuille en expertise. Het is daarom noch nodig noch wenselijk om
VGV aan een aparte landelijk officier van justitie toe te delen.
VGV dient met kracht te worden aangepakt en tegengegaan. Ik kan dat
niet vaak genoeg onderstrepen. Mijns inziens is het voor een daadkrachtige aanpak van VGV van essentieel belang dat een goede ketensamenwerking tussen partijen als het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling
(AMK), de Raad voor de Kinderbescherming (RvdK), het OM en de politie
wordt gerealiseerd. Voor wat betreft de strafrechtelijke aanpak van VGV
blijkt het knelpunt vooral gelegen in het nagenoeg ontbreken van meldingen en aangiften van (de dreiging van) mogelijke VGV bij de politie en het
OM. Veelal wordt melding gedaan van mogelijke gevallen van VGV bij het
AMK en de RvdK.

KST119959
0708tkkst28345-69
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2008

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 28 345, nr. 69

1

Mede om deze reden wordt momenteel door de minister voor Jeugd &
Gezin en de staatssecretaris van VWS een dossieronderzoek uitgevoerd
om inzicht te krijgen in de wijze waarop het AMK en de RvdK opvolging
hebben gegeven aan meldingen van mogelijke gevallen van VGV. Dit
onderzoek zal daarmee ook inzicht geven in de achtergronden van het in
een gegeven geval wel of niet doen van aangifte. De resultaten van dit
dossieronderzoek zouden daarmee mogelijk aanknopingspunten kunnen
bieden voor verder beleid ten aanzien van VGV en aangiften door het
AMK en de RvdK.
Mede op basis van de uitkomsten van voornoemd dossieronderzoek en
van best practices uit het buitenland zullen de staatssecretaris van VWS,
de minister voor Jeugd en Gezin en ik zelf nader bezien welke mogelijkheden er zijn voor een effectievere aanpak van VGV, waaronder mede
moet worden verstaan actieve opsporing en vervolging van VGV. Dit is
reeds toegezegd in de beleidsbrief «Beschermd en weerbaar» van VWS
van 10 december 2007.
Tijdens het Algemeen Overleg VGV heb ik toegezegd dat de problematiek
van VGV een aparte plaats zal krijgen binnen de Aanwijzing Kindermishandeling, die momenteel door het College van procureurs-generaal van
het OM wordt opgesteld. VGV is een ernstige vorm van kindermishandeling en dient binnen de brede aanpak van kindermishandeling een duidelijke plek te hebben. Naar verwachting zal deze Aanwijzing in het najaar
van 2008 gereed zijn.
Los van het bovenstaande verdient het stimuleren van goede ketensamenwerking onverdeelde aandacht. Aangezien niet alleen via de strafrechtelijke weg, maar juist ook via civielrechtelijke en in bepaalde gevallen
mogelijk ook vreemdelingrechtelijke wegen er mogelijkheden zijn om VGV
aan te pakken, zeker in de zin van het voorkomen van VGV.
Zo kan de RvdK – indien daartoe aanleiding is – bij de rechter om een
(voorlopige) ondertoezichtstelling met een eventuele machtiging uithuisplaatsing verzoeken, of om een voorlopige voogdijvoorziening. Het strafrecht is en blijft een ultimum remedium.
De minister van Justitie,
E. M. H. Hirsch Ballin

Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 28 345, nr. 69

2