Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

29 383

Meerjarenprogramma herijking van de
VROM-regelgeving

Nr. 128

LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDEN
Vastgesteld 29 april 2009
De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer1, heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brief van
17 februari 2009 inzake een ontwerpbesluit wijziging Besluit algemene
regels voor inrichtingen milieubeheer (Kamerstuk 29 383, nr. 121).
De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft deze vragen beantwoord bij brief van 28 april 2009. Vragen en
antwoorden zijn hierna afgedrukt.
De voorzitter van de commissie,
Koopmans
De griffier van de commissie,
Van der Leeden

1

Samenstelling:
Leden: Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP),
Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), ondervoorzitter, Depla (PvdA), Van Bochove (CDA),
Koopmans (CDA), voorzitter, Spies (CDA), Van
der Ham (D66), Van Velzen (SP), Vietsch (CDA),
Aptroot (VVD), Samsom (PvdA), Boelhouwer
(PvdA), Roefs (PvdA), Neppérus (VVD), Van
Leeuwen (SP), Jansen (SP), Van der Burg
(VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij (PvdA)
Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD), Bilder
(CDA) en Wiegman-van Meppelen Scheppink
(CU).
Plv. leden: Dibi (GL), Van der Vlies (SGP),
Polderman (SP), Remkes (VVD), Jacobi (PvdA),
Vacature (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA),
Koşer Kaya (D66), Leijten (SP), Schreijer-Pierik
(CDA), De Krom (VVD), Timmer (PvdA), Waalkens (PvdA), Vos (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP), Van Beek (VVD),
Schermers (CDA), Besselink (PvdA), Agema
(PVV), Thieme (PvdD), Sterk (CDA) en OrtegaMartijn (CU).

KST130614
0809tkkst29383-128
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

1

1
Is de drang om aan te sluiten op het Europese vergunningenregime ingegeven door het principe «geen koppen op Europese regels»? Is het
vervangen van de vergunningverplichting in een meldplicht in die zin
geen uitholling van onze voorsprong op milieubeschermingsgebied ten
opzichte van andere Europese landen?
Het aansluiten op het Europese vergunningenregime is niet ingegeven
door het principe «geen koppen op Europese regels». Het vervangen van
de vergunningplicht door algemene regels is voornamelijk ingegeven
vanuit de ambities van dit Kabinet – en voorgaande Kabinetten – om de
regeldruk voor bedrijven merkbaar te verminderen, de wet- en regelgeving te vereenvoudigen en de administratieve lasten te verminderen. Het
vervangen van de vergunningplicht door algemene regels levert een
administratieve lastenverlichting op. Daarnaast heeft het stellen van algemene regels voor bedrijven in het Activiteitenbesluit als voordeel dat
bedrijven te maken krijgen met uniforme milieuregels. Om deze redenen
is het wenselijk dat zoveel mogelijk bedrijven onder de werkingssfeer van
het Activiteitenbesluit komen te vallen. Het is echter niet mogelijk om voor
alle bedrijven de milieuvergunningplicht geheel te vervangen door algemene regels en een melding. Dat geldt in ieder geval voor bedrijven die
beschikken over installaties die onder de reikwijdte van de Europese IPPCrichtlijn1 vallen (zogenaamde gpbv-installaties), omdat deze richtlijn een
verplichting bevat om voor deze installaties een vergunningplicht in te
voeren. Als een bedrijf dus over een gpbv-installatie beschikt, dient een
vergunningplicht te gelden. De IPPC-richtlijn staat echter wèl toe dat naast
deze vergunningplicht voor bepaalde activiteiten die plaatsvinden binnen
een dergelijk bedrijf algemene regels gelden. Met de inwerkingtreding van
dit wijzigingsbesluit wordt dat geregeld.
Ook de tweede vraag kan ontkennend worden beantwoord. Het vervangen
van de vergunningplicht door een meldplicht levert geen uitholling van
onze voorsprong op milieubeschermingsgebied ten opzichte van andere
lidstaten op. Het uitgangspunt bij vaststelling van de voorschriften van het
wijzigingsbesluit is dat een gelijkwaardig niveau van milieubescherming
bereikt dient te worden als met de vergunningplicht wordt nagestreefd. Bij
vergunningverlening geldt als uitgangspunt dat tenminste de beste
beschikbare technieken (BBT) worden toegepast. De voorschriften in het
ontwerpbesluit zijn eveneens gebaseerd op BBT. Derhalve wordt met de
voorschriften uit het wijzigingsbesluit minimaal eenzelfde milieubeschermingsniveau gegarandeerd als met de vergunningplicht wordt bereikt.
2
Richt deze tweede fase zich ook op het omzetten van regels of vergunningplichten onder de Wet bodembescherming (Wbb) in algemene
regels? Zo nee, waarom niet? Worden hiermee lastenreductiekansen
gemist? (Wet milieubeheer (Wm), Wet verontreiniging oppervlaktewateren
(Wvo) en Wbb worden genoemd houdende regels voor inrichtingen. De
eerste twee worden wel betrokken in deze fase, de laatste niet.)

1

Europese Richtlijn 2008/1/EG inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging.

Nee.
De Wbb kent een beschikkingensysteem voor saneringen. Dat is een soort
vergunningensysteem. In het kader van het streven van het kabinet – en
voorgaande Kabinetten – om de administratieve lasten te verminderen is
in de afgelopen jaren reeds een aanzienlijke administratieve lastenverlichting tot stand gebracht door de invoering van het Besluit uniforme
saneringen (inwerkingtreding 14 februari 2006). De invoering van het
Besluit uniforme saneringen heeft ervoor gezorgd dat ruim 50% van de
saneringen niet meer via een beschikking, maar via algemene regels en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

2

een eenvoudige melding worden afgehandeld. Het gaat hier om de categorie «eenvoudige standaard saneringen».
3
Op welke wijze bieden de uniforme regels mogelijkheden voor flexibiliteit
en innovatie? Wordt dit een afweging voor de controleur? Kunnen
bedrijven met innovatieve voorstellen komen die vervolgens de regels
beïnvloeden? Kunt u in uw reactie ook ingaan op wie er flexibel om kan
gaan met de regels?
Het Activiteitenbesluit laat waar mogelijk vrijheid aan bedrijven om
flexibel met voorschriften om te gaan, waardoor tevens innovatie wordt
bevorderd. Dat komt ten eerste tot uitdrukking door de verdeling van
voorschriften over het Activiteitenbesluit en de bijhorende ministeriële
regeling (hierna: Activiteitenregeling). In het Activiteitenbesluit zijn met
name doelvoorschriften opgenomen. De Activiteitenregeling bevat vooral
middelvoorschriften, dat zijn maatregelen om aan de doelvoorschriften uit
het Activiteitenbesluit te (kunnen) voldoen. Het gaat daarbij vooral om
technische maatregelen die vrij gedetailleerd zijn. De Activiteitenregeling
is relatief snel aan te passen, zodat technische ontwikkelingen ook relatief
snel kunnen worden doorgevoerd. Dit biedt ook de mogelijkheid om –
door het bedrijfsleven – ontwikkelde (innovatieve) alternatieven voor de
voorgeschreven technische maatregelen op een vlotte en generieke wijze
onder de werking van het Activiteitenbesluit te brengen. Het georganiseerde bedrijfsleven heeft de mogelijkheid daartoe voorstellen in te
dienen bij mijn departement.
Ten tweede bevat het Activiteitenbesluit waar mogelijk gekwantificeerde
doelvoorschriften, zoals emissiegrenswaarden. Bedrijven zijn vrij om de
maatregelen te kiezen waarmee aan deze doelvoorschriften wordt
voldaan. De keuze van de maatregel is de verantwoordelijkheid van het
bedrijf. Daarnaast zijn er in de Activiteitenregeling ook maatregelen opgenomen die in het belang van de bescherming van het milieu in beginsel
moeten worden toegepast. Deze maatregelen worden verplicht voorgeschreven, veelal omdat het niet mogelijk is voor deze aspecten gekwantificeerde doelvoorschriften vast te stellen. Indien een bedrijf een alternatieve voorziening wil treffen voor een dergelijke verplichte maatregel, kan
het bedrijf een beroep doen op de gelijkwaardigheidsbepaling (artikel 1.8
Activiteitenbesluit). De gelijkwaardigheid van het alternatief wordt in dat
geval getoetst door het bevoegd gezag. Het bevoegd gezag kan zich
daarbij laten adviseren door de werkgroep gelijkwaardige voorziening.
Daarnaast wordt flexibiliteit bevorderd doordat het Activiteitenbesluit het
bevoegd gezag op verschillende plaatsen de bevoegdheid geeft tot het
stellen van maatwerkvoorschriften. Het instrument maatwerkvoorschrift
maakt het mogelijk om te komen tot een op een concrete situatie toegesneden doelmatige oplossing. Het bevoegd gezag kan zelfstandig een
maatwerkvoorschrift stellen of dat doen op verzoek van het bedrijf of een
derde-belanghebbende.
4
Welke bedrijfstakken werden in genoemde onderzoeken van Van Vliet
Milieumanagement aangeduid als mogelijk onder te brengen onder algemene regels? Kunt u een overzicht geven (in een tabel) van alle bedrijfstakken die te maken hebben met inrichtingen onder de Wm, de Wvo en de
Wbb, waarbij u beargumenteerd aangeeft welke bedrijfstakken er wel en
niet in de tweede fase onder algemene regels worden gebracht?
1

Van Vliet Milieumanagement, 2006. Rapport
Onderzoek vergunningplichtige activiteiten
naar algemene regels na 2007. Erik van Vliet
Milieumanagement en Advies, november
2006.

Door Van Vliet Milieumanagement zijn twee onderzoeken in het kader van
de Tweede fase modernisering algemene regels uitgevoerd. Het eerste
onderzoek1 heeft een overzicht opgeleverd van bedrijfstakken die na de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

3

eerste fase nog vergunningplichtig waren. Vervolgens zijn mede op basis
van de resultaten van dit onderzoek, wensen van het bedrijfsleven en
wensen van andere overheden, bedrijfstakken geselecteerd die mogelijk
in het kader van de tweede fase onder algemene regels kunnen worden
gebracht. Het betreft de volgende bedrijfstakken:
1. Vellenoffsetdrukkerijen;
2. Textiel- en tapijtindustrie;
3. Kunststofverwerkende industrie;
4. Rubberverwerkende industrie;
5. Voedingsmiddelenindustrie: industriële bakkerijen, banket- en
zoetwarenindustrie;
6. Voedingsmiddelenindustrie: koude vleesverwerking en snackproductie;
7. Diervoederindustrie;
8. Spoortoestellen: onderhoud, reparatie en dergelijke;
9. Scheepswerven;
10. Bunkerstations voor de binnenvaart;
11. Houtimpregnatie;
12. Zorginstellingen;
13. Laboratoria en praktijkruimten;
14. Humane crematoria;
15. Schietinrichtingen: schietbanen en paintball-inrichtingen;
16. Betonindustrie: betonmortel- en betonproductenindustrie;
17. Natuursteenbewerkende industrie;
18. Handel in antieke en tweedehands bouwmaterialen;
19. Inrichtingen ter ondersteuning van openbare werken, zoals gemeentewerven, milieustraten, onderhoudssteunpunten en opslag van grond;
20. Metaalrecyclingsbedrijven;
21. Rioolwaterzuiveringsinstallaties;
22. Autodemontagebedrijven;
23. Groencompostering.
Naar deze bedrijfstakken hebben aanvullende onderzoeken1 plaatsgevonden naar de benodigde inspanning om deze bedrijfstakken onder het
Activiteitenbesluit te brengen. Op basis van de resultaten van de aanvullende onderzoeken zijn bedrijfstakken geselecteerd die in het kader van de
tweede fase onder het Activiteitenbesluit kunnen worden gebracht. Omdat
deze bedrijfstakken divers van aard zijn en daardoor ook diverse kansen
en afbreukrisico’s met zich meebrengen, is ervoor gekozen om de tweede
fase te verdelen in drie tranches. Dit betekent dat de geselecteerde
bedrijfstakken verdeeld zijn over deze drie tranches. In de bijlage is een
overzicht opgenomen met de verdeling van de geselecteerde bedrijfstakken over deze tranches. Daarnaast wordt in dit overzicht aangegeven
welke bedrijfstakken niet in aanmerking komen om in het kader van de
tweede fase onder het Activiteitenbesluit te worden gebracht en waarom
niet.
Met de inwerkingtreding van het wijzigingsbesluit wordt de eerste tranche
van de tweede fase afgerond.

1

Van Vliet Milieumanagement, 2007. Bedrijfstakken onder algemene regels in de tweede
tranche. Erik van Vliet Milieumanagement,
december 2007; Infomil, 2008. Bedrijfstakken
afvalsector onder algemene regels in de 2e
tranche. Infomil, februari 2008.

Het overzicht in de bijlage is overigens geen volledig overzicht van alle
bedrijven die te maken kunnen krijgen met regels die gesteld worden aan
inrichtingen. In principe kan iedere bedrijvigheid die onder het begrip
inrichting van de Wm valt en tot een categorie van inrichtingen behoort
die is aangewezen in het Inrichtingen- en vergunningenbesluit milieubeheer (Ivb), te maken krijgen met regels die gesteld worden aan inrichtingen op grond van de Wm, de Wvo en de Wbb. Het betreft derhalve alle
categorieën inrichtingen die in bijlage 1 van het Ivb worden genoemd. Het
gaat te ver om al deze categorieën inrichtingen hier te benoemen.
5
Aan welke bedrijfstakken wordt gedacht voor de derde tranche?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

4

In onderdeel C van de bijlage bij deze brief is een overzicht van de
bedrijfstakken opgenomen waaraan wordt gedacht in het kader van de
derde tranche van de tweede fase.
6
Wanneer is publicatie voorzien van het Besluit landbouwactiviteiten en
wat is de reden van de genoemde vertraging in paragraaf 6.1?
Gestreefd wordt naar inwerkingtreding op 1 januari 2011. Dit betekent dat
de voorpublicatie in het voorjaar van 2010 plaats zal vinden.
De genoemde vertraging heeft te maken met het onder algemene regels
brengen van intensieve veehouderijen. Het was de bedoeling om dat in
het bestaande Besluit landbouw te realiseren. Dit is echter niet mogelijk
gebleken vanwege luchtkwaliteitsaspecten en de beoordelingsplicht in het
kader van het Besluit milieu-effectrapportage 1994. Beide aspecten vergen
een individuele toetsing door het bevoegd gezag, waardoor niet volstaan
kan worden met uitsluitend een meldingsplicht. Momenteel wordt bezien
op welke wijze intensieve veehouderijen alsnog onder algemene regels
kunnen worden gebracht. Gezien de voortgang van het Besluit landbouwactiviteiten zal dat niet meer in het huidige Besluit landbouw gebeuren.
7
Welke relatie bestaat er tussen de tweede tranche van de tweede fase met
betrekking tot afvalgerelateerde activiteiten en het binnenkort in de Kamer
te behandelen Landelijk Afvalbeheerplan (LAP)?
Het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP) vormt de basis voor vergunningverlening voor afvalbeheer. Het bestaat uit een beleidskader en bijlagen.
Het beleidskader geeft het beleid voor afvalpreventie en het algemene
afvalbeleid weer. In de bijlagen zijn voor afzonderlijke afvalstromen
minimumstandaarden voor verwerking weergegeven.
De tweede tranche van de tweede fase heeft betrekking op afvalgerelateerde activiteiten, waarvoor in het kader van dit traject de vergunningplicht wordt opgeheven. Uiteraard is het algemene beleidskader van het
LAP wel van toepassing op deze activiteiten.
8
Kunt u preciseren welke afvalgerelateerde activiteiten in deze tweede fase
onder het activiteitenbesluit worden gebracht?
In onderdeel B van de bijlage bij deze brief zijn de afvalgerelateerde activiteiten opgenomen, waarvoor in het kader van de tweede tranche van de
tweede fase wordt bekeken of ze onder het Activiteitenbesluit kunnen
worden gebracht.
9
De Activiteitenbesluit Internet Module (AIM), bedoeld voor kennisname
voor nieuwe regelgeving, wordt aangepast en zal gelijktijdig met de
inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit beschikbaar zijn, stelt de Nota
van Toelichting (NvT): is dat voor drijvers van een inrichting niet te laat; is
kennisname enige tijd voor inwerkingtreding, bijvoorbeeld twee maanden
van tevoren niet wenselijk?
De AIM is op dit moment al beschikbaar. Met de AIM kan bepaald worden
of het Activiteitenbesluit van toepassing is op een inrichting en indien dat
het geval is, vastgesteld worden welke voorschriften uit het Activiteitenbesluit relevant zijn. De informatie die door de AIM wordt gegenereerd
dient derhalve gebaseerd te zijn op geldend recht, in concreto het vigerende Activiteitenbesluit. Het is derhalve niet wenselijk om de aangepaste
AIM al voor de inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit beschikbaar te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

5

stellen, omdat de uitkomsten uit de AIM dan niet gebaseerd zijn op de
geldende wet- en regelgeving.
Het vastgestelde wijzigingsbesluit zal naar verwachting 3 maanden
voordat het in werking treedt worden gepubliceerd. Een ieder heeft dan
de tijd om kennis te nemen van het wijzigingsbesluit voordat het in
werking treedt.
10
Voor welke inrichtingen wordt nog meer een lastenverzwaring verwacht
(zoals voor de natte koeltorens)?
Voor bepaalde inrichtingen kan het wijzigingsbesluit een-zij het beperktelastenverzwaring met zich meebrengen. Dat is ten eerste het geval voor
inrichtingen die al onder het Activiteitenbesluit vallen en niet meldingsplichtig zijn (zogenaamde type A-inrichtingen). Indien op deze inrichtingen
een natte koeltoren wordt geplaatst, dan worden deze inrichtingen alsnog
meldingsplichtig (zogenaamde type B-inrichtingen). Het melden brengt
een administratieve last met zich mee. Daarnaast dient op basis van de
voorschriften uit het wijzigingsbesluit een risicoanalyse opgesteld te
worden voor het in werking hebben van een natte koeltoren. Een soortgelijke verplichting tot het inventariseren van risico’s geldt al op basis van de
Arboregelgeving ten behoeve van de bescherming van de gezondheid en
de veiligheid van de werknemers. Voor bedrijven die aan de Arboregelgeving dienen te voldoen, is er dus geen sprake van extra lasten. Tevens
dient vermeld te worden dat de risico’s voor de omgeving van natte koeltorens op dit moment al onder de zorgplicht van het Activiteitenbesluit
vallen. Op grond van een verantwoorde invulling van deze zorgplicht
dient een inrichtinghouder derhalve op dit moment ook al gedrags- en
beheersmaatregelen te treffen voor een adequaat beheer van een natte
koeltoren. In de toelichting bij de zorgplicht wordt daarvoor verwezen
naar de gedrags- en beheersregels die op grond van de Arboregelgeving
gelden voor het in werking hebben van een natte koeltoren. Met dit
wijzingsbesluit wordt deze verplichting op basis van de zorgplicht enkel
geconcretiseerd in voorschriften. De daadwerkelijke administratieve
lastenverzwaring, van de in het ontwerpbesluit opgenomen voorschriften
voor natte koeltorens, zal derhalve beperkt zijn.
Zie tevens het antwoord op vraag 21.
Daarnaast zijn in het wijzigingsbesluit voorschriften met betrekking tot het
voeren van een oplosmiddelenboekhouding opgenomen voor het
reinigen van textiel, het lijmen en coaten van textiel, het bedrukken met
vellenoffset en het lijmen, coaten en lamineren van papier en karton.
Bedrijven die deze activiteiten uitvoeren en nu al volledig onder de
werking van het Activiteitenbesluit vallen, kunnen te maken krijgen met
deze voorschriften.
De administratieve lastenverzwaring die samenhangt met de oplosmiddelenboekhouding is naar verwachting beperkt. Als een ondernemer aannemelijk maakt dat het verbruik van VOS-houdende middelen minder dan
1 000 kg per jaar is, dan geldt een eenvoudige boekhouding, die niet meer
inhoudt dan het bewaren van facturen. Naar verwachting geldt dat voor
het gros van de bedrijven.
11
Kan de vermindering van de bestuurlijke lasten als gevolg van dit
wijzigingsbesluit in manjaren per overheidslaag worden ingeschat?
Voor de circa 3500 inrichtingen die met het wijzigingsbesluit onder de
werking van het Activiteitenbesluit worden gebracht, is het college van
burgemeester en wethouders bevoegd gezag. De afname van de bestuur-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

6

lijke lasten als gevolg van dit wijzigingsbesluit zal dan ook vrijwel geheel
op gemeentelijk niveau plaatsvinden.
De bestuurlijke lastenvermindering die hiermee samenhangt, zal naar
verwachting beperkt zijn. Bij de inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit op 1 januari 2008 is voor circa 37 000 inrichtingen de vergunningplicht vervallen. De reductie aan bestuurlijke lasten als gevolg van de
inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit zijn destijds geraamd tussen
de € 1,8 miljoen en € 6,5 miljoen per jaar. Met het ontwerpbesluit komt
voor circa 3500 inrichtingen de vergunningplicht te vervallen. Analoog
aan de raming van de bestuurlijke lastenverlichting als gevolg van de
inwerkingtreding van het Activiteitenbesluit betekent dit dat de bestuurlijke lastenverlichting van dit ontwerpbesluit tussen de € 180 000 en
€ 650 000 per jaar geraamd kunnen worden.
Met dit ontwerpbesluit gaan voor bedrijven die beschikken over een gpbvinstallatie (IPPC) bepaalde algemene regels uit het Activiteitenbesluit
gelden, naast de vergunningplicht. Voor deze bedrijven kan zowel het
college van b&w als het college van gedeputeerde staten bevoegd gezag
zijn. Dit onderdeel van het ontwerpbesluit levert naar verwachting een
beperkte bestuurlijke lastenverlichting op provinciaal niveau op.
Dit ontwerpbesluit heeft geen gevolgen voor de bestuurlijke lasten op
rijksniveau.
12
De inrichtingen zijn niet langer vergunningplichtig, maar meldingsplichtig.
Hetzelfde niveau van milieubescherming moet wel worden gehandhaafd.
Wat betekent dit voor de handhaving? Hoe zal deze worden vormgegeven?
De circa 3 500 inrichtingen die met dit wijzigingsbesluit onder de werking
van het Activiteitenbesluit worden gebracht, zijn op dit moment milieuvergunningplichtig. Aan de vergunning zullen veelal voorschriften verbonden
zijn in het belang van het bereiken van een hoog niveau van bescherming
van het milieu. Met de inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit wordt de
vergunningplicht vervangen door een meldingsplicht. Dit betekent niet dat
voor deze inrichtingen geen milieuvoorschriften meer gelden. De milieuvoorschriften waaraan deze inrichtingen moeten voldoen zijn/worden
namelijk opgenomen in het Activiteitenbesluit en de -regeling. Deze voorschriften zijn ten minste gebaseerd op Best Beschikbare Technieken (BBT).
De organen die op dit moment belast zijn met het toezicht op de naleving
en de bestuursrechtelijke handhaving van de vergunning(voorschriften),
blijven dat ook na inwerkingtreding van het wijzigingsbesluit. De enige
wijziging die optreedt is dat niet langer gehandhaafd wordt op de vergunning(voorschriften), maar op de voorschriften uit het Activiteitenbesluit en
de -regeling.
13
Kunt u inzicht geven in het aantal en de aard van de inspraakreacties,
alsmede van de reactie van de zijde van het kabinet op deze reacties?
Er zijn tussen de 50 en 60 inspraakreacties binnengekomen als gevolg van
de voorpublicatie van het ontwerpbesluit in de Staatscourant. Mijn departement is deze inspraakreacties op dit moment aan het beoordelen.
Zonodig vindt hierover overleg plaats met betrokken partijen. De inspraakreacties en het overleg daarover kunnen mogelijk tot aanpassing van het
ontwerpbesluit leiden.
Over de aard van de inspraakreacties en de reactie van de zijde van het
kabinet daarop zal ik u op een later tijdstip schriftelijk informeren.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

7

14
Hoe wordt aan het inherent dynamische karakter van in branchedocumenten vervatte Beste Beschikbare Technieken (BBT) – waarvan bij het
opstellen van dit wijzigingsbesluit gebruik is gemaakt – in dit statische
besluit recht gedaan?
In het Activiteitenbesluit zijn doelvoorschriften opgenomen. De maatregelen die door bedrijven genomen moeten worden om aan deze doelvoorschriften te voldoen zijn opgenomen in de Activiteitenregeling. Hiervoor is gekozen omdat deze maatregelen veelal technisch van aard zijn en
vrij gedetailleerd kunnen zijn. Het voorschrijven van maatregelen in de
Activiteitenregeling biedt de mogelijkheid om voorschriften relatief snel
aan te passen, bijvoorbeeld vanwege technische ontwikkelingen.
Daarnaast wordt regelmatig bezien of de doelvoorschriften uit het
Activiteitenbesluit aanpassing behoeven vanwege de ontwikkeling van
BBT. Deze verplichting die op grond van artikel 8.22 van de Wm geldt voor
vergunningen is namelijk van overeenkomstige toepassing op algemene
regels (artikel 8.40, derde lid, van de Wm).
15
Moet de drijver van een inrichting voor het voldoen aan algemene regels
voortdurend melding daarvan doen via de AIM? Zo nee, voor welke
onderdelen is wel melding vereist?
Nee.
De melding is alleen vereist bij het oprichten of het veranderen van een
inrichting. De melding zorgt voor bekendheid van gegevens van de inrichting bij het bevoegd gezag met het oog op de handhaving.
De meldingsplicht geldt overigens niet voor alle inrichtingen die onder het
Activiteitenbesluit vallen. Zogenaamde type A-inrichtingen hoeven geen
melding te doen. Dit zijn inrichtingen die weinig milieurelevante activiteiten verrichtingen, zoals kantoren en de kleine detailhandel.
16
Kunt u uiteenzetten over welke expertise de bevoegde handhavers dienen
te beschikken om de bestuursrechtelijke handhavingstaak naar behoren te
kunnen vervullen?
Voor de handhaving van het Activiteitenbesluit is uiteraard kennis van de
voorschriften van het Activiteitenbesluit en de -regeling nodig. Voorts is
het van belang dat de handhaver beschikt over de melding, indien voor
een inrichting een meldingsplicht geldt en een melding is gedaan. Aan de
hand van de melding kan de handhaver controleren of alle activiteiten die
plaatsvinden binnen een inrichting ook daadwerkelijk zijn gemeld en of er
mogelijk vergunningplichtige activiteiten worden uitgevoerd.
Voor het overige dient de handhaver in beginsel over dezelfde kennis en
kunde te beschikken als noodzakelijk is voor het handhaven van vergunningplichtige inrichtingen. Op de handhaving van het Activiteitenbesluit is
– evenals de handhaving van milieuvergunningen – het Besluit kwaliteitseisen Wet milieubeheer van toepassing. Dit besluit stelt kwaliteitseisen
aan het handhavingsproces, zoals eisen aan de organisatie en planning
van handhaving en de beschikbaarheid van voldoende toezichthouders,
die qua deskundigheid zijn uitgerust voor de handhavingstaak van het
bevoegd gezag.
17
Kunt u uiteenzetten hoe in de nieuwe situatie onder het Activiteitenbesluit
de preventieve handhaving op naleving wordt vormgegeven?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

8

Bij de beantwoording van deze vraag wordt ervan uitgegaan dat met
preventieve handhaving op naleving toezicht op de naleving wordt
bedoeld zonder dat er reden is om aan te nemen of vaststaat dat sprake is
van overtreding van een voorschrift. Voor de vormgeving van het preventief toezicht is primair de gemeente verantwoordelijk. De gemeente moet
zich daarbij laten leiden door het Besluit kwaliteitseisen handhaving
milieubeheer. Aangenomen mag worden dat preventief toezicht op de
naleving van de voorschriften uit het Activiteitenbesluit in principe op
dezelfde wijze plaatsvindt als het preventief toezicht met betrekking tot de
milieuvergunning(voorschriften). Het verschil is dat niet wordt gehandhaafd op de vergunning(voorschriften), maar op de voorschriften die zijn
opgenomen in het Activiteitenbesluit en – indien van toepassing – op de
melding die door de drijver van de inrichting is gedaan.
18
Op welke wijze wordt onder het Activiteitenbesluit de toepassing van
beste beschikbare technieken door meldingsplichtige inrichtingen gewaarborgd? Hoe vindt controle en handhaving hierop plaats?
De voorschriften uit het Activiteitenbesluit en de Activiteitenregeling zijn
ten minste gebaseerd op de BBT. Degene die een inrichting drijft die
onder de werking van het Activiteitenbesluit valt, dient er voor zorg te
dragen dat de voorschriften van het Activiteitenbesluit en de -regeling
worden nageleefd. Daarmee wordt de toepassing van BBT binnen deze
inrichtingen gewaarborgd.
Die naleving wordt op haar beurt vooral gewaarborgd door middel van
voorlichting aan bedrijven en toezicht op de naleving van de voorschriften. Dit toezicht zal veelal als resultaat hebben dat de voorschriften
zonder de inzet van sanctiemiddelen worden nageleefd. Als echter een
overtreding van voorschriften uit het Activiteitenbesluit of de -regeling
wordt geconstateerd, kan dat leiden tot bestuursrechtelijke of strafrechtelijke handhaving.
19
In onderdeel N wordt gesteld dat gemeenten voor verschillende activiteiten regels kunnen stellen in de gemeentelijke verordening. Is dit
gewenst? Niet voor niets wordt immers voor algemene regels gekozen.
Wordt hiermee niet alsnog de deur naar maatwerkvoorschriften opengezet en kan dit geen bedreiging vormen voor de reductie van lasten die
dit besluit beoogt? Is er met de gemeenten (de VNG) een afspraak
gemaakt of te maken waarin als algemene lijn wordt afgesproken dat
terughoudend met deze mogelijkheid wordt omgegaan?
Door de voorgestelde wijziging van artikel 2.18 van het Activiteitenbesluit
blijft bij het bepalen van de geluidsniveaus het geluid afkomstig van
onversterkte muziek en het geluid afkomstig van traditioneel schieten
buiten beschouwing. Dit betekent dat deze beide geluidsbronnen 168 uur
per week geluid kunnen produceren, zonder dat toetsing aan de algemene
normstelling voor geluid uit afdeling 2.8 van het Activiteitenbesluit plaats
behoeft te vinden. Voor onversterkte muziek betekent dit bijvoorbeeld dat
de plaatselijke fanfare gedurende de hele week onbegrensd zou kunnen
oefenen. Hetzelfde geldt voor het traditioneel schieten.
UIt het oogpunt van het voorkomen of beperken van geluidhinder kan dit
ongewenste situaties kunnen opleveren. Daarom is in de voorgestelde
wijziging van artikel 2.18 bij beide geluidsbronnen de clausule opgenomen dat deze «onbeperkte vrijheid» gereguleerd kan worden bij
gemeentelijke verordening. In de huidige gemeentelijke verordeningen
wordt het geluid afkomstig van beide genoemde geluidsbronnen in het
algemeen al begrensd. Daarom zal de voorgestelde wijziging niet leiden
tot een verhoging van de lasten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

9

Er zijn met de VNG geen afspraken gemaakt om terughoudend om te
gaan met de mogelijkheid om bij gemeentelijke verordening regels te
stellen.
20
Onder welke voorwaarden zou ook versterkte muziek onder het
Activiteitenbesluit kunnen worden gebracht?
Inrichtingen waar versterkte muziek ten gehore wordt gebracht kunnen al
onder de werking van het Activiteitenbesluit vallen. Het ten gehore
brengen van versterkte muziek is namelijk geen activiteit die tot vergunningplicht leidt.
Mogelijk wordt met de vraag bedoeld of ook het ten gehore brengen van
versterkte muziek bij het bepalen van geluidsniveaus buiten beschouwing
kan blijven, net zoals dat in het Activiteitenbesluit reeds het geval is voor
het ten gehore brengen van onversterkte muziek (zie artikel 2.18, eerste
lid, onderdeel f, van het Activiteitenbesluit). Het antwoord op die vraag is
nee.
Ter voorkoming dan wel het zoveel mogelijk beperken van geluidhinder, is
het wenselijk de lijst met geluidsbronnen die bij de beoordeling van het
geluidsniveau buiten beschouwing worden gelaten zo beperkt mogelijk te
houden. Omdat ik het voor fanfarekorpsen en dergelijke niet onmogelijk
heb willen maken om te oefenen, is hiervoor een uitzondering opgenomen, waarbij geldt dat de gemeente bij verordening voorwaarden aan
deze activiteit kan verbinden.
Versterkte muziek leidt over het algemeen tot hogere geluidsniveaus dan
onversterkte muziek. Dit buiten beschouwing laten zou betekenen dat de
volumeknop zo hoog kan als men wil, de geluidsnormen zijn immers niet
van toepassing. Dit zou gelden voor een groot aantal inrichtingen, bijvoorbeeld discotheken en horecabedrijven waar alle weekenden bands
optreden. Ik vind het onwenselijk om deze bronnen buiten de toetsing aan
de geluidswaarden te stellen, waarbij de gemeente vervolgens actie moet
ondernemen om de geluidshinder te beperken. Gelet op de mate van
hinder die deze inrichtingen met zich mee kunnen brengen, past het beter
om de geluidsnormen van toepassing te laten zijn, zoals nu ook het geval
is en in het verleden steeds was, waarbij de gemeente door middel van
maatwerk desgewenst hogere normen kan stellen, al dan niet in combinatie met maatregelen ter beperking van de hinder.
21
Administratieve lasten in relatie tot natte koeltorens: gesteld wordt dat de
voorschriften (vrijwel) overeenkomen met de voorschriften op grond van
de Arbowet: waar zit het verschil en waarom is dit kennelijk noodzakelijk?
De verschillen in de voorschriften hebben er mee te maken dat de Arboregelgeving zich richt op de bescherming van de gezondheid en de veiligheid van de werknemers, terwijl de Wet milieubeheer – waar het Activiteitenbesluit onder valt – zich richt op de bescherming van het milieu,
waaronder de risico’s voor de omgeving. Dit verschil komt ook tot uitdrukking in de redactie van de voorschriften. Zo is op grond van de Arboregelgeving een risicoinventarisatie en -evaluatie vereist, gericht op de
bescherming van de werknemer, terwijl op grond van het Activiteitenbesluit een risicoanalyse vereist is, waarin beschreven is welke risico’s er
voor de omgeving zijn. Op grond van beide wetten is vervolgens het
hebben van een legionella-beheersplan verplicht, waarin de feitelijke
maatregelen worden beschreven, waarmee de risico’s worden voorkomen, dan wel zoveel mogelijk beperkt.
Bij die koeltorens waar risico’s voor de werknemers aan de orde zijn zal de
beschrijving daarvan over het algemeen ook voldoende inzicht geven in

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

10

de risico’s voor de omgeving. Dit geldt ook voor de maatregelen in het
legionella-beheersplan. Vandaar dat voor de inrichtingen die op grond van
de Arbo-regelgeving reeds over een risicoinventarisatie en -evaluatie
dienen te beschikken geen noemenswaardige stijging van administratieve
lasten is voorzien als gevolg van de verplichting om een risicoanalyse uit
te voeren op grond van het Activiteitenbesluit.
22
Hoe garandeert u, gezien de lopende discussie over risico’s van niet
volgens de voorschriften gebouwde natte koeltorens, dat na melding de
nieuw te bouwen natte koeltorens wel voldoen aan de daarvoor geldende
voorschriften zodat legionellabesmettingen worden voorkomen? Is het
gezien de nog lopende onderzoeken en discussie wel wenselijk de bouw
van natte koeltorens nu reeds in deze tweede fase onder het Activiteitenbesluit te brengen?
Allereerst wordt in antwoord op de tweede vraag opgemerkt dat voorafgaand aan de inwerkingtreding van dit wijzigingsbesluit veel natte koeltorens reeds onder de werking van het Activiteitenbesluit vallen. Het hebben
van een natte koeltoren is namelijk niet expliciet vermeld in de lijst van
vergunningplichtige inrichtingen die als bijlage 1 bij het Activiteitenbesluit
is opgenomen, en leidt dus niet als zodanig tot vergunningplicht. Een
natte koeltoren valt op dit moment dus alleen dan onder vergunning, als
de inrichting om een andere reden dan het hebben van een natte koeltoren vergunningplichtig is. Indien dat het geval is, kunnen in de vergunning regels worden gesteld met betrekking tot de natte koeltoren.
In veel gevallen was de inrichting waarvan de koeltoren deel uitmaakt
echter niet vergunningplichtig, en was het Activiteitenbesluit van toepassing. Binnen het Activiteitenbesluit worden echter nog geen concrete
voorschriften gesteld aan het in werking hebben van een natte koeltoren.
Dit valt daarom onder de zorgplicht. Ook hoeft het in werking hebben van
een natte koeltoren onder het huidige Activiteitenbesluit in beginsel niet
te worden gemeld.
Met voorliggende wijziging van het Activiteitenbesluit wordt met betrekking tot natte koeltorens de zorgplicht uitgewerkt in concrete voorschriften
en wordt voor nieuw te plaatsen natte koeltorens een meldingsplicht
ingevoerd.
Voor de natte koeltorens die op dit moment behoren tot een vergunningplichtige inrichting, voorziet het overgangsrecht bij het Activiteitenbesluit
er in dat eventuele voorschriften die in vergunningen zijn opgenomen
gedurende drie jaar blijven gelden als maatwerkvoorschriften. Het
bevoegd gezag kan in die periode beoordelen, of het ook na die drie jaar
stellen van maatwerkvoorschriften gewenst is.
Overigens zijn grote industriële koeltorens, die behoren tot een gpbvinstallatie (IPPC), niet onder het besluit gebracht. Deze blijven aldus
vergunningplichtig.
Anders dan de eerste vraag veronderstelt zijn de voorschriften in het
wijzigingsbesluit over natte koeltorens voornamelijk gericht op het in
werking hebben van de natte koeltoren, en niet op de bouw daarvan.
Zoals ook bij andere voorschriften die de bescherming van het milieu in
bedrijfsmatige situaties betreffen kan een garantie dat de voorschriften te
allen tijde worden nageleefd niet gegeven worden. Dat geldt ook voor een
garantie dat nimmer een besmetting op zal treden.
Voor wat betreft ontwerp en bouw kan worden opgemerkt dat door de
installatiebranche documenten zijn en worden ontwikkeld (zoals ISSOpublicatie 55.3), die mede gericht zijn op het plaatsen van natte koeltorens
die zo veilig mogelijk zijn. Goed beheer en onderhoud zijn en blijven
echter ook dan essentieel om die veiligheid op termijn te waarborgen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

11

Vanuit het Ministerie van VROM zal vóór de zomer het initiatief worden
genomen om een werkgroep natte koeltorens samen te stellen, bestaande
uit onder meer producenten, leveranciers, eigenaren, toezichthouders,
installatie- en onderhoudsbedrijven en onderzoeksinstellingen die op dit
terrein deskundig zijn. Dit om de uitwisseling van kennis en ervaring op
het gebied van veilige bouw, beheer en onderhoud van natte koeltorens te
stimuleren, zodat de legionellapreventie ook hier een impuls krijgt.
23
Op welke wijze vindt controle en handhaving op opslag van drukflessen
propaan (PGS 19) en zuurstof plaats?
Onder de werkingssfeer van het Activiteitenbesluit vallen zowel gasflessen als drukhouders. De eisen voor de opslag van gasflessen zijn vastgelegd in PGS 15 (Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen). Toezichthouders en
het bevoegd gezag dat belast is met de bestuursrechtelijke handhaving (in
de regel de gemeente) zorgen voor controle en handhaving. Daarnaast
moeten gasflessen aan de vervoersregelgeving (ADR) voldoen. Keuringscriteria en periodieke inspectie aan gasflessen is derhalve geregeld in de
vervoerswetgeving.
Voor drukhouders voor propaan zijn de eisen vastgelegd in PGS 19. Voor
zuurstof is dat PGS 9. Ook hiervoor geldt dat toezichthouders en het
bevoegd gezag dat belast is met de bestuursrechtelijke handhaving (in de
regel de gemeente) zorgen voor controle en handhaving.
Voor de installatiegedeelten waar de druk groter is dan 0,5 Bar geldt het
Warenwetbesluit drukapparatuur (gebaseerd op de Europese richtlijn
drukapparatuur, Pressure Equipment Directive, PED). De Arbeidsinspectie
is in dat geval belast met toezicht en handhaving. In de uitvoeringspraktijk
worden momenteel succesvolle pilots uitgevoerd waarbij in een vorm van
gedelegeerd toezicht het bevoegd gezag de toezichtstaken van de Arbeidsinspectie overneemt. Een initiatief dat waardering verdient!
24
Hoe verhoudt het onderbrengen van kunstmestopslag onder het
Activiteitenbesluit zich met de strenge controle op kunstmest vanwege
terrorismedreiging?
Inrichtingen waar kunstmeststoffen worden opgeslagen, kunnen op dit
moment al onder de werking van het Activiteitenbesluit vallen. Met dit
wijzigingsbesluit wordt de opslag van kunstmeststoffen derhalve niet
onder het Activiteitenbesluit gebracht, maar wordt enkel een wijziging ten
aanzien van de voorschriften in het Activiteitenbesluit over de opslag van
kunstmest doorgevoerd.
In artikel 4.34, derde, vierde en vijfde lid, van de huidige Activiteitenregeling zijn voorschriften opgenomen om te voorkomen dat kunstmeststoffen kunnen worden misbruikt voor de vervaardiging van explosieven.
Deze voorschriften houden in dat de opslag van kunstmeststoffen op een
adequate manier beveiligd is, zodat onbevoegden de kunstmeststoffen
niet kunnen bemachtigen. Daarnaast dient bij diefstal zo spoedig mogelijk
aangifte te worden gedaan bij de politie.
Indien de opslag van kunstmeststoffen onder het Activiteitenbesluit valt,
zijn de bepalingen ter voorkoming van misbruik direct van toepassing.
Indien de opslag van kunstmeststoffen plaatsvindt bij een vergunningplichtige inrichting, zijn de voorschriften uit het Activiteitenbesluit over de
opslag van kunstmest niet van toepassing, maar kan het bevoegd gezag
hierover voorschriften in de vergunning opnemen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

12

25
Als het niet ondenkbaar is dat bepaalde weekmakers over enkele jaren
onder een autorisatieplicht vallen, waarom kiest men nu dan voor het
(voorlopig) zonder restricties kunnen toepassen van de weekmakers?
De bedoelde autorisatieplicht voor bepaalde weekmakers onder de
REACH verordening zal betrekking hebben op bedrijven die deze weekmakers fabriceren, importeren of gebruiken.
De bedrijven die onder de werkingssfeer van het Activiteitenbesluit vallen,
gebruiken zelf geen weekmakers. De weekmakers worden gebruikt bij de
toeleverende bedrijven die PVC maken, de belangrijkste grondstof van
zeil. Deze bedrijven vallen niet onder het Activiteitenbesluit. Of er een
toekomstige autorisatieplicht voor nog te bepalen weekmakers nodig is,
wordt nog onderzocht.
26
Is het aannemelijk maken van de maximale hoeveelheid ingekochte
VOS-houdende producten (VOS: vluchtige organische stoffen) hetzelfde
bedoeld als bewijzen dat de maximale hoeveelheid ingekochte VOS-houdende producten minder dan 1000 kg per jaar is? En zo nee, wat wordt
dan bedoeld met aannemelijk maken?
Omdat de oplosmiddelenboekhouding geen doel op zich is, maar een
instrument om te beoordelen of er al dan niet (extra) maatregelen
getroffen moeten worden, zijn er om administratieve lasten te voorkomen,
geen gedetailleerde eisen aan de boekhouding gesteld. Toegelicht is dat
de boekhouding niet ingewikkeld hoeft te zijn. Op het moment dat met de
inkoopboekhouding aannemelijk kan worden gemaakt dat er minder dan
1000 kg per jaar aan VOS houdende producten is/wordt ingekocht, zal de
drempel ook niet overschreden worden en zijn (extra) maatregelen niet
nodig.
27
Is een verbod op reinigingsmiddelen die EDTA (ethyleen diamine tetra
azijnzuur) bevatten overwogen? En zo ja, waarom is daar niet voor
gekozen?
Hoewel het gebruik – en vooral de lozing – van EDTA vanuit milieuhygiënisch opzicht onwenselijk is, is een verbod (nog) niet mogelijk omdat
nog niet voor alle toepassingen een alternatief voorhanden is. Bij inrichtingen die onder het Activiteitenbesluit vallen of gebracht worden kan
EDTA gebruikt worden bij activiteiten met betrekking tot metaal (met
name bij oppervlaktebehandeling), bij vleesverwerking en op kleinere
schaal bij laboratoria. Bij het bewerken van metaal en bij laboratoria zijn
nog niet voor alle toepassingen alternatieven voor het gebruik van EDTA
voorhanden. Voor deze activiteiten wordt in de Activiteitenregeling voorgeschreven dat de lozing van EDTA zoveel mogelijk dient te worden voorkomen.
In de vleessector is het gebruik van EDTA niet meer noodzakelijk, omdat
de nieuwste generatie toegelaten reinigings- en ontsmettingsmiddelen
voor de vleessector EDTA vrij zijn. Op grond van de algemene zorgplicht
(artikel 2.1 van het Activiteitenbesluit) dient het gebruik van EDTAhoudende middelen in deze sector te worden beëindigd.
28
Op welke manier wilt u bewerkstelligen dat de algemene regels IPPCproof blijven? Hoe wilt u er anders voor zorgen dat snel veranderende
kennis over de BBT bij de vergunningverlenende bestuursorganen terecht
komt? Zal uw departement daarbij een coördinerende rol vervullen?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

13

Zie het antwoord op vraag 14.
29
Als er sprake is van een – qua BBT – verouderde algemene maatregel van
bestuur (AMvB), zal u dan aan de vergunningverlenende bestuursorganen
adviseren om af te wijken van de AMvB?
Mijn departement heeft op grond van artikel 8.40, derde lid, van de Wm
de verplichting ervoor zorg te dragen dat de voorschriften uit het
Activiteitenbesluit en de -regeling ten minste voldoen aan de BBT. Indien
nodig wordt het Activiteitenbesluit en de -regeling in dit kader geactualiseerd. Het afwijken van de algemene regels uit het Activiteitenbesluit en
-regeling is voor het bevoegd gezag overigens alleen mogelijk voorzover
het Activiteitenbesluit en de -regeling daar de mogelijkheid toe bieden.
Voor inrichtingen die beschikken over een installatie die onder de reikwijdte van de IPPC-richtlijn valt, geldt een afwijkend regime. Op dit
moment is het Activiteitenbesluit niet van toepassing op deze inrichtingen. Als het wijzigingsbesluit van kracht wordt, worden bepaalde
onderdelen van het Activiteitenbesluit echter ook van toepassing op deze
«IPPC-inrichtingen». Concreet betekent dit dat voor deze IPPC-inrichtingen
de vergunningplicht blijft gelden, maar dat voor bepaalde activiteiten
voorschriften uit het Activiteitenbesluit gaan gelden. De IPPC-richtlijn
vereist dat op IPPC-inrichtingen steeds die voorschriften van toepassing
zijn, die zijn gebaseerd op de BBT. Indien zich onverhoopt de situatie
voordoet dat de algemene regels achter lopen op de BBT, verplicht het
zesde lid van artikel 8.11 van de Wm het bevoegd gezag om in afwijking
van de algemene regels voor IPPC-inrichtingen voorschriften te stellen die
gebaseerd zijn op de BBT.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 29 383, nr. 128

14