EUROPESE
COMMISSIE

Brussel, 2.7.2014
COM(2014) 397 final
2014/0201 (COD)

Voorstel voor een
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van de Richtlijnen 2008/98/EG betreffende afvalstoffen, 94/62/EG
betreffende verpakking en verpakkingsafval, 1999/31/EG betreffende het storten van
afvalstoffen, 2000/53/EG betreffende autowrakken, 2006/66/EG inzake batterijen en
accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s, en 2012/19/EU betreffende afgedankte
elektrische en elektronische apparatuur

(Voor de EER relevante tekst)
{SWD(2014) 207 final}
{SWD(2014) 208 final}
{SWD(2014) 209 final}
{SWD(2014) 210 final}

NL

NL

TOELICHTING
1.

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

1.1

Algemene context

De economie van de Unie verliest thans een aanzienlijke hoeveelheid potentiële secundaire
grondstoffen die zich in afvalstromen bevinden. In 2011 bedroeg de totale afvalproductie in
de EU ongeveer 2,5 miljard ton. Ter illustratie werd slechts een beperkt deel (40 %) van het
stedelijk afval in de Unie gerecycleerd; de rest werd gestort (37 %) of verbrand (23 %),
waarbij ongeveer 500 miljoen ton anders had kunnen worden gerecycleerd of hergebruikt.
Derhalve mist de Unie grote kansen om de hulpbronnenefficiëntie te verbeteren en om de
economie een meer circulair karakter te geven. Daarmee zou economische groei en
werkgelegenheid worden gecreëerd, wat de uitstoot van broeikasgassen zou verminderen en
de economie minder afhankelijk zou maken van ingevoerde grondstoffen.
De Unie heeft bovendien te maken met een uitvoeringskloof tussen de lidstaten. In 2011
stortten zes lidstaten minder dan 3 % van hun stedelijk afval storten, maar lieten 18 landen
hulpbronnen verloren gaan door meer dan 50 % te storten, en sommige landen zelfs meer dan
90 %. Dit laat de grote verschillen in prestaties zien op het gebied van afvalstoffenbeheer die
dringend moeten worden aangepakt.
1.2

Motivering en doel van het voorstel

Aan de recente trends is te zien dat verdere vooruitgang op het gebied van
hulpbronnenefficiëntie mogelijk is en dat dit grote economische en sociale voordelen kan
opleveren. Het omvormen van afval tot een hulpbron is essentieel voor een efficiënter
hulpbronnengebruik en voor het sluiten van de lus in een circulaire economie.
De Europese wetgeving en met name de vaststelling van wettelijk bindende doelstellingen
heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de verbetering van het afvalbeheer, de
bevordering van innovatie op het gebied van recycling, de beperking van het gebruik van
stortplaatsen en het creëren van prikkels om het consumentengedrag te veranderen.
Verbetering van het afvalstoffenbeleid kan tegen betrekkelijk lage kosten aanzienlijke
voordelen opleveren in de vorm van duurzame groei en nieuwe werkgelegenheid en kan een
bijdrage leveren aan een beter milieu.
Dit voorstel komt tegemoet aan de wettelijke verplichting tot herziening van de doelstellingen
voor afvalbeheer van drie richtlijnen: Richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen1,
Richtlijn 1999/31/EG betreffende het storten van afvalstoffen2 en Richtlijn 94/62/EG
betreffende verpakking en verpakkingsafval3. Daarmee wordt de hierboven beschreven
situatie aangepakt volgens de doelstellingen van het stappenplan voor efficiënt
hulpbronnengebruik4 en het zevende milieuactieprogramma5, waaronder volledige toepassing

1

2

3

4
5

NL

Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende
afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).
Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182
van 16.7.1999, blz. 1).
Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
verpakking en verpakkingsafval (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10).
COM(2011) 571.
Besluit nr. 1386/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad van 20 november 2013 inzake een
nieuw algemeen milieuactieprogramma voor de Europese Unie voor de periode tot en met 2020 "Goed
leven, binnen de grenzen van onze planeet" (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 171).

0

NL

van de afvalhiërarchie in alle lidstaten6, een daling van de absolute hoeveelheid afval en de
hoeveelheid afval per hoofd van de bevolking, en de ontwikkeling van een alomvattende
strategie voor het tegengaan van onnodig levensmiddelenafval, het waarborgen van
hoogwaardige recycling en het gebruik van gerecycleerd afval als een belangrijke,
betrouwbare bron van grondstoffen voor de Unie, het beperken van energieterugwinning tot
niet-recycleerbare materialen, en het beperken van storten tot niet terugwinbaar afval. Het
draagt ook bij aan de uitvoering van het EU-grondstoffeninitiatief7.
Bovendien omvat het voorstel elementen voor de vereenvoudiging van de
verslagleggingsvereisten van de Richtlijnen 94/62/EG betreffende verpakking en
verpakkingsafval, 2000/53/EG betreffende autowrakken8 en 2006/66/EG inzake batterijen en
accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s9.
2.

RESULTATEN VAN DE RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE
PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING

2.1

Studies

Er zijn de afgelopen twee jaar drie belangrijke studies uitgevoerd die de basis voor de
effectbeoordeling en het wetgevingsvoorstel vormen10 waarin de technologische,
sociaaleconomische en kosten-batenaspecten van de uitvoering en verdere ontwikkeling van
de EU-wetgeving inzake afval zijn beoordeeld.
2.2

Interne raadpleging

Op 16 april 2012 werd een effectbeoordelingsstuurgroep opgericht. De volgende directoratengeneraal werden uitgenodigd voor de vijf vergaderingen van de effectbeoordelingsstuurgroep:
SG, ECFIN, ENTR, CLIMA, JRC en ESTAT. De effectbeoordelingsstuurgroep volgde de
voorbereiding van de effectbeoordeling.
2.3

Extern overleg

De Commissie heeft een indicatieve lijst opgesteld van onderwerpen die moeten worden
aangepakt en de eerste gesprekken met de voornaamste belanghebbenden gingen in februari
2013 van start. In juni 2013 werd gestart met een online openbare raadpleging en deze werd in
september 2013 gesloten, overeenkomstig de minimumnormen voor raadpleging.
Er werden 670 reacties ingediend, hetgeen een weerspiegeling was van de grote bezorgdheid
onder het publiek over de situatie van het afvalbeheer in de EU en de hoge verwachtingen van
EU-optreden op dit gebied.

6

7
8

9

10

In de afvalhiërarchie staat preventie bovenaan, gevolgd door hergebruik, recycling vóór
energieterugwinning en afvalverwijdering, waaronder storten en verbranding zonder
energieterugwinning.
COM(2013) 442.
Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende
autowrakken (PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34–43).
Richtlijn 2006/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 6 september 2006 inzake batterijen
en accu's, alsook afgedankte batterijen en accu's en tot intrekking van Richtlijn 91/157/EEG (PB L 266
van 26.9.2006, blz. 1–14).
http://www.wastetargetsreview.eu/

http://www.eea.europa.eu/publications/waste-opportunities-84-past-and
http://www.wastemodel.eu/

NL

1

NL

2.4

Effectbeoordeling

Samen met dit voorstel worden een effectbeoordeling en een samenvatting gepubliceerd. In de
effectbeoordeling worden de voornaamste milieu-, sociale en economische effecten van de
verschillende beleidsopties voor de verbetering van het afvalbeheer in de EU geëvalueerd.
Verschillende doelscenario's worden beoordeeld en met een "basisscenario" vergeleken om de
meest geschikte instrumenten – d.w.z. de instrumenten en doelstellingen die een minimum
aan kosten en een maximum aan resultaat opleveren – vast te stellen.
De Raad voor effectbeoordeling van de Commissie heeft op 8 april 2014 een positief advies
over de effectbeoordeling uitgebracht en tegelijkertijd een aantal aanbevelingen gedaan om
het verslag nog te verbeteren. De raad verzocht om meer duidelijkheid over de
probleemomschrijving en over de noodzaak van nieuwe tussentijdse doelstellingen, sterkere
argumenten voor een stortverbod uit het oogpunt van subsidiariteit en evenredigheid en voor
uniforme doelstellingen voor alle lidstaten, en nadere uitleg over de wijze waarop de
uiteenlopende prestaties van de lidstaten in het voorstel in aanmerking zijn genomen.
Nadere afweging van de beleidsopties die in de effectbeoordeling worden uiteengezet, heeft
geleid tot de conclusie dat de combinatie van de opties 2 en 3.7 de volgende voordelen biedt:
–

vermindering van de administratieve lasten, met name voor kleine inrichtingen of
ondernemingen, vereenvoudiging en betere uitvoering, waaronder door het stellen
van doelen die geschikt zijn voor het beoogde doel;

–

werkgelegenheid – tegen 2030 kunnen rechtstreeks meer dan 180 000 banen worden
gecreëerd; de meeste daarvan kunnen onmogelijk buiten de EU worden verplaatst;

–

vermindering van de broeikasgasuitstoot – tussen 2014 en 2030 kan ongeveer 443
miljoen ton broeikasgasuitstoot worden vermeden;

–

positieve effecten voor het concurrentievermogen van de Europese afvalbeheer- en
recyclingsector alsmede voor de industriesector van de EU (betere uitgebreide
producentenverantwoordelijkheid, verminderde risico's in verband met toegang tot
grondstoffen);

–

herinjectie van secundaire grondstoffen in de EU-economie, hetgeen op zijn beurt de
afhankelijkheid van de EU van de invoer van grondstoffen vermindert.

3.

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

3.1

Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)

De belangrijkste wijzigingen van het voorstel zijn de volgende:

NL

–

afstemming van definities en schrapping van verouderde wettelijke vereisten;

–

vereenvoudiging en stroomlijning van de verslagleggingsvereisten;

–

invoering van een systeem voor vroegtijdige waarschuwing voor het toezicht op de
naleving van de doelstellingen voor recycling;

–

invoering van minimale operationele
producentenverantwoordelijkheid;

–

verhoging van de doelstelling voor voorbereiding voor hergebruik en recycling van
stedelijk afval tot 70 % tegen 2030;

–

verhoging van de doelstellingen voor hergebruik en recycling van verpakkingsafval;

–

beperking van het storten van andere soorten afval dan stedelijk afval tegen 2030;

2

voorwaarden

voor

uitgebreide

NL

–

aanpassing aan de artikelen 290 en 291 VWEU inzake gedelegeerde en
uitvoeringshandelingen.

Het bovenstaande zou het benodigde wetgevingskader vormen voor de ontwikkeling van het
beleid en de wetgeving van de lidstaten op het gebied van afvalpreventie en -recycling.
3.2

Rechtsgrondslag en recht om te handelen

Deze richtlijn wijzigt zes richtlijnen die betrekking hebben op het beheer van verschillende
soorten afvalstoffen. Vier van deze richtlijnen (Richtlijn 2008/98/EG, Richtlijn 1999/31/EG,
Richtlijn 2000/53/EG en Richtlijn 2012/19/EU) werden goedgekeurd op grond van
artikel 192, lid 1, VWEU, terwijl Richtlijn 2006/66/EG werd vastgesteld op grond van zowel
artikel 192, lid 2, als artikel 114 VWEU, en Richtlijn 94/62/EG op grond van artikel 114
VWEU. Deze richtlijn is derhalve gebaseerd op artikel 192, lid 1, VWEU en artikel 114,
VWEU wat betreft artikel 2.
Artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2008/98/EG bevat een doelstelling van 50 % voor de
voorbereiding van huishoudelijk en soortgelijk afval voor hergebruik en recycling en een
doelstelling van 70 % voor de voorbereiding van niet-gevaarlijk bouw- en sloopafval voor
hergebruik, recycling en andere nuttige toepassingen van materiaal tegen 2020.
Overeenkomstig artikel 11, lid 4, moet de Commissie die doelen uiterlijk op 31 december
2014 opnieuw bezien om zo nodig de doelen scherper te stellen en de vaststelling van doelen
voor andere afvalstromen te overwegen, rekening houdend met de desbetreffende
milieugevolgen en de economische en sociale effecten van het vaststellen van de
doelstellingen. Overeenkomstig artikel 9, onder c), dient de Commissie tegen einde 2014
afvalpreventie- en ontkoppelingsdoelstellingen voor 2020 vast te stellen, gebaseerd op beste
beschikbare praktijken met inbegrip van, indien nodig, een herziening van de in artikel 29, lid
4, bedoelde indicatoren. Ten slotte zal de Commissie overeenkomstig artikel 37, lid 4, in het
eerste verslag dat uiterlijk op 12 december 2014 zal uitkomen, een aantal maatregelen
evalueren, waaronder regelingen voor producentenverantwoordelijkheid voor specifieke
afvalstromen, doelen, indicatoren en maatregelen die verband houden met recycling, alsmede
activiteiten voor terugwinning van materiaal en energie die ertoe kunnen bijdragen dat de in
de artikelen 1 en 4 vastgestelde doelstellingen op effectievere wijze kunnen worden bereikt.
Artikel 5, lid 2, van Richtlijn 1999/31/EG bevat drie doelstellingen voor het weren van
biologisch afbreekbaar stedelijk afval van stortplaatsen en verbiedt het storten van bepaalde
afvalstromen. De laatste doelstelling voor de stortreductie van biologisch afbreekbaar
stedelijk afval uit stortplaatsen moet uiterlijk op 16 juli 2016 door de lidstaten worden bereikt.
Krachtens artikel 5, lid 2, wordt deze doelstelling uiterlijk op 16 juli 2014 getoetst en
vervolgens bevestigd of in het licht van de praktische ervaring van de lidstaten met de
verwezenlijking van de twee eerdere doelstellingen gewijzigd teneinde een hoog niveau van
milieubescherming te waarborgen.
Artikel 6, lid 1, van Richtlijn 94/62/EG bevat doelstellingen voor de terugwinning en
recycling van verpakkingsafval, die krachtens artikel 6, lid 5, iedere vijf jaar moeten worden
vastgesteld op basis van de praktische ervaring die is opgedaan in de lidstaten alsmede de
resultaten
van
wetenschappelijk
onderzoek
en
evaluatietechnieken,
zoals
levenscyclusanalyses en kosten-batenanalyses.
3.3

Subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel

Het voorstel is in overeenstemming met het subsidiariteits- en evenredigheidsbeginsel van
artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie. Het beperkt zich ertoe de
bovengenoemde richtlijnen te wijzigen door een kader van gemeenschappelijke doelstellingen

NL

3

NL

vast te stellen, waarbij het aan de lidstaten is over de precieze uitvoeringsmethoden te
beslissen.
3.4

Toelichtende stukken

Om de volgende redenen is de Commissie van oordeel dat toelichtende stukken noodzakelijk
zijn om de kwaliteit van de informatie over de omzetting van de richtlijn te verbeteren.
De wetgeving inzake afvalstoffen wordt in de lidstaten vaak op uiterst gedecentraliseerde
wijze omgezet, bijvoorbeeld op regionaal of lokaal niveau en in meerdere rechtshandelingen,
afhankelijk van de administratieve structuur van de lidstaat. Als gevolg daarvan moeten de
lidstaten bij de omzetting van de gewijzigde richtlijnen mogelijk een grote verscheidenheid
aan wetgevingshandelingen op nationaal, regionaal en lokaal niveau wijzigen.
Deze richtlijn wijzigt zes verschillende afvalrichtlijnen en is van invloed op een groot aantal
wettelijk bindende verplichtingen, waaronder een uitgebreide wijziging van de doelstellingen
van de kaderrichtlijn afvalstoffen, de richtlijn betreffende het storten van afvalstoffen en de
verpakkingsrichtlijn alsmede een vereenvoudiging van de AEEA-richtlijn, de richtlijn
betreffende autowrakken en de richtlijn inzake batterijen. Dit is een ingewikkelde herziening
van de wetgeving inzake afval die gevolgen kan hebben voor een aantal nationale
wetgevingsmaatregelen.
De herziene doelstellingen voor afvalbeheer in de gewijzigde richtlijnen zijn met elkaar
vervlochten, en daarom moeten zij met de nodige zorgvuldigheid worden omgezet in
nationale wetgeving en later worden geïntegreerd in de nationale systemen voor afvalbeheer.
De bepalingen van de gewijzigde richtlijnen zullen gelden voor een breed scala van publieke
en particuliere belanghebbenden in de lidstaten en zullen grote gevolgen hebben voor de
geplande investeringen en de toekomstige infrastructuur in de systemen voor afvalbeheer. Een
volledige en correcte omzetting van de gewijzigde richtlijnen is essentieel om ervoor te
zorgen dat de doelstellingen (te weten de bescherming van de menselijke gezondheid en het
milieu, een efficiënter gebruik van hulpbronnen, het waarborgen van de werking van de
interne markt en het vermijden van belemmeringen voor het handelsverkeer en
concurrentiebeperking binnen de EU) worden bereikt.
De kans is groot dat de bovenstaande factoren de risico's op incorrecte omzetting en
uitvoering van de richtlijn verhogen en de taak van de Commissie om toezicht uit te oefenen
op de toepassing van het EU-recht bemoeilijken. Duidelijke informatie aangaande de
omzetting van de herziene afvalrichtlijnen speelt een grote rol bij het waarborgen van
overeenstemming van de nationale wetgeving met de bepalingen van de richtlijnen.
De eis om toelichtende stukken toe te zenden kan voor sommige lidstaten een aanvullende
administratieve belasting vormen. De toelichtende stukken zijn echter noodzakelijk om
effectief te kunnen verifiëren of de richtlijn volledig en correct is omgezet, hetgeen om
bovengenoemde redenen essentieel is. Daar komt bij dat er geen minder belastende
maatregelen zijn om een doeltreffende verificatie mogelijk te maken. Toelichtende stukken
kunnen echter ook in belangrijke mate bijdragen tot het verminderen van de administratieve
lasten die gepaard gaan met het toezicht op de naleving door de Commissie. Zonder deze
stukken zouden aanzienlijke middelen en veelvuldige contacten met nationale autoriteiten
nodig zijn om de omzettingsmethoden in alle lidstaten te volgen. Bijgevolg is de mogelijke
extra administratieve belasting ten gevolge van het verstrekken van toelichtende stukken
evenredig met het nagestreefde doel, namelijk het waarborgen van een doeltreffende
omzetting van de herziene richtlijnen en het volledig verwezenlijken van de doelstellingen
ervan.

NL

4

NL

Gelet op bovenstaande dienen de lidstaten te worden verzocht de kennisgeving van hun
omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer documenten waarin het
verband tussen de bepalingen van deze richtlijn waarbij de afvalwetgeving wordt gewijzigd
en de overeenkomstige onderdelen van de nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht.
3.5

Gedelegeerde en uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie

In artikel 1, leden 2, 3, 5, 7, 8, 13, 14, 16, 18, 20 en 21, artikel 2, leden 2, 5, 6, 8 en 9,
artikel 3, leden 6 en 7, de in artikel 4 van dit voorstel voorgestelde wijziging en artikel 6, lid
1, van dit voorstel worden de gedelegeerde en uitvoeringsbevoegdheden van de Commissie in
de respectieve Richtlijnen 2008/98/EG, 94/62/EG en 1999/31/EG beschreven en de
overeenkomstige procedures voor de vaststelling van deze handelingen vastgesteld.
4.

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

Het voorstel heeft geen gevolgen voor de EU-begroting, en gaat daarom niet vergezeld van
het financieel memorandum als bepaald in artikel 31 van het Financieel Reglement
(Verordening (EU, Euratom) nr. 966/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 25
oktober 2012 tot vaststelling van de financiële regels van toepassing op de algemene
begroting van de Unie en tot intrekking van Verordening (EG, Euratom) nr. 1605/2002 van de
Raad).

NL

5

NL

2014/0201 (COD)
Voorstel voor een
RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot wijziging van de Richtlijnen 2008/98/EG betreffende afvalstoffen, 94/62/EG
betreffende verpakking en verpakkingsafval, 1999/31/EG betreffende het storten van
afvalstoffen, 2000/53/EG betreffende autowrakken, 2006/66/EG inzake batterijen en
accu’s, alsook afgedankte batterijen en accu’s, en 2012/19/EU betreffende afgedankte
elektrische en elektronische apparatuur
(Voor de EER relevante tekst)
HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 192,
lid 1, en, wat betreft artikel 2 van deze richtlijn, artikel 114,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité11,
Gezien het advies van het Comité van de Regio's12,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)

Het afvalbeheer in de Unie dient te worden verbeterd met het oog op de bescherming,
het behoud en de verbetering van de kwaliteit van het milieu, de bescherming van de
gezondheid van de mens, en een behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke
hulpbronnen.

(2)

De rechtsgrond is derhalve artikel 192, lid 2, van het Verdrag voor de wijzigingen van
de Richtlijnen 1999/31/EG, 2000/53/EG, 2006/66/EG, 2008/98/EG en 2012/19/EU.
Richtlijn 94/62/EG is daarentegen een maatregel die de goede werking van de interne
markt dient te waarborgen en derhalve op grond van artikel 114 van het Verdrag moet
worden gewijzigd. Om redenen van vereenvoudiging en proceseconomie is het
wenselijk al die richtlijnen bij één wijzigingshandeling te wijzigen.

(3)

De Commissie heeft de doelstellingen van artikel 11, lid 2, van Richtlijn 2008/98/EG
van het Europees Parlement en de Raad13, artikel 5, lid 2, van Richtlijn 1999/31/EG
van de Raad14 en artikel 6, lid 1, van Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement

11

PB C van , blz. .
PB C van , blz. .
Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november 2008 betreffende
afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312 van 22.11.2008, blz. 3).
Richtlijn 1999/31/EG van de Raad van 26 april 1999 betreffende het storten van afvalstoffen (PB L 182
van 16.7.1999, blz. 1).

12
13

14

NL

6

NL

en de Raad15 opnieuw bezien. In haar evaluatie heeft de Commissie vastgesteld dat het
wenselijk was deze doelstellingen te wijzigen, zodat zij beter beantwoorden aan de
behoeften van de circulaire economie door de voorbereiding van stedelijk afval en
verpakkingsafval voor hergebruik en recycling te intensiveren en het storten van afval
bestemd voor stortplaatsen voor niet-gevaarlijk afval af te schaffen.
(4)

Veel lidstaten hebben nog niet de nodige infrastructuur voor afvalverwerking
ontwikkeld en zijn nu investeringen aan het plannen. Het is daarom van groot belang
duidelijke beleidsdoelstellingen te bepalen om te voorkomen dat secundaire
grondstoffen onderaan de afvalhiërarchie vast blijven zitten.

(5)

Stedelijk afval vormt ongeveer 7-10 % van de totale hoeveelheid afval die in de Unie
wordt geproduceerd; dit is echter een van de meest complexe afvalstromen om te
beheren, en de manier waarop deze wordt beheerd is een goede indicatie van de
kwaliteit van het algehele systeem voor afvalbeheer in een land. De uitdagingen op het
gebied van het beheer van stedelijk afval vloeien voort uit de zeer complexe en
gemengde samenstelling, het feit dat het afval in de directe nabijheid van burgers
wordt geproduceerd, en de zeer hoge zichtbaarheid voor het publiek. Het beheer vraagt
dan ook om een zeer complex afvalbeheersysteem, waaronder een efficiënt
inzamelingssysteem, actieve betrokkenheid van burgers en bedrijven, infrastructuur
die is aangepast aan de specifieke samenstelling van het afval, en een uitgebreid
financieringsstelsel. Landen die beschikken over efficiënte systemen voor het beheer
van stedelijk afval scoren vaak beter op het gebied van afvalbeheer in het algemeen.

(6)

Verpakkingsafval en biologisch afbreekbaar stedelijk afval vormt een groot deel van
het stedelijk afval en van huishoudelijk en soortgelijk afval. Er moet dan ook worden
nagegaan wat de gevolgen zijn van het gelijktijdig vaststellen van doelstellingen voor
het beheer van deze afvalstromen.

(7)

Industrieel, commercieel en mijnbouwafval is uiterst gediversifieerd qua samenstelling
en volume en loopt sterk uiteen naargelang de economische structuur van een lidstaat,
de structuur van de industriële of commerciële sector die het afval produceert en de
industriële of commerciële dichtheid in een bepaald geografisch gebied. Daarom is
voor het meeste industrie- en mijnbouwafval een industriegerichte aanpak, waarbij
gebruik wordt gemaakt van referentiedocumenten betreffende de beste beschikbare
technieken (BBT’s) voor het aanpakken van specifieke kwesties in verband met het
beheer van een bepaald soort afval, een geschikte oplossing16. Industrieel en
commercieel verpakkingsafval blijven echter vallen onder de vereisten van Richtlijn
94/62/EG en Richtlijn 2008/98/EG, met inbegrip van de respectieve verbeteringen
ervan.

(8)

Een geleidelijke verhoging van de bestaande doelstellingen voor de voorbereiding van
stedelijk afval voor hergebruik en recycling en voor het weren van recycleerbaar afval

15

Richtlijn 94/62/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 1994 betreffende
verpakking en verpakkingsafval (PB L 365 van 31.12.1994, blz. 10).
Industriële en mijnbouwactiviteiten vallen onder de BBT-referentiedocumenten (BREF's genoemd) die
worden opgesteld krachtens Richtlijn 2010/75/EU inzake industriële emissies (PB L 334 van
17.12.2010, blz. 17) en Richtlijn 2006/21/EG betreffende mijnafval (PB L 102 van 11.4.2006, blz. 15),
die gegevens bevatten over de preventie van hulpbronnengebruik en afvalproductie, hergebruik,
recycling en terugwinning. De huidige herziening van de BREF’s en de goedkeuring van BBTconclusies door de Commissie zal het effect van deze BREF's op industriële praktijken versterken, wat
zal leiden tot verdere toenames van de hulpbronnenefficiëntie en meer recycling en terugwinning van
afval.

16

NL

7

NL

van stortplaatsen, die erop neerkomt dat tegen 2025 maximaal 25 % afval wordt
gestort, moet waarborgen dat economisch waardevolle afvalmaterialen geleidelijk en
doeltreffend worden teruggewonnen door middel van een adequaat afvalbeheer en in
overeenstemming met de afvalhiërarchie. Op die manier moet ervoor worden gezorgd
dat waardevolle materialen uit afval terugvloeien in de Europese economie, waardoor
vooruitgang wordt geboekt met de uitvoering van het grondstoffeninitiatief17 en de
ontwikkeling van een circulaire economie.

NL

(9)

Er zouden duidelijke milieu-, economische en sociale voordelen verbonden zijn aan
een verdere verhoging van de doelstellingen die zijn vastgelegd in de Richtlijnen
2008/98/EG, 94/62/EG en 1999/31/EG voor hergebruik en recycling van stedelijk
afval en verpakkingsafval, te beginnen met afvalstromen die gemakkelijk kunnen
worden gerecycleerd (zoals kunststoffen, metaal, glas, papier, hout en mijnafval).

(10)

Naleving van de verplichting tot het opzetten van systemen voor de gescheiden
inzameling van papier, metaal, kunststof en glas is essentieel om de mate van
voorbereiding van stedelijk afval voor hergebruik en recycling in de lidstaten te
verhogen. Bovendien moet de gescheiden inzameling van mijnafval die door dit
voorstel wordt ingevoerd, verontreiniging van recycleerbare materialen helpen
voorkomen.

(11)

Met de combinatie van de in dit voorstel opgenomen recyclingdoelstellingen en
stortbeperkingen zijn de doelstellingen op EU-niveau voor energieterugwinning en de
maximale recyclingdoelstellingen voor verpakkingsafval die zijn vastgesteld bij
Richtlijn 94/62/EG, niet langer nodig en moeten zij daarom worden geschrapt.

(12)

Uit de doelstellingen in dit voorstel volgt dat de lidstaten, in overeenstemming met de
afvalhiërarchie, het gebruik van teruggewonnen materialen zoals papier en hout dienen
te ondersteunen met het doel de grondstoffenvoorraad veilig te stellen en de EU om te
vormen tot een "recyclingmaatschappij", en waar dit mogelijk is, het storten of
verbranden van deze stoffen niet zouden moeten steunen. De lidstaten moeten geen
steun verlenen aan de verbranding van afval dat op technisch en economisch haalbare
wijze en onder milieuveilige voorwaarden kan worden gerecycleerd. Overweging 29
van Richtlijn 2008/98/EG moet in deze context worden uitgelegd.

(13)

Het doel van dit voorstel is duidelijke richtsnoeren voor het afvalbeheer van de Unie
vast te stellen en zo de investeringen van de lidstaten en van het bedrijfsleven veilig te
stellen. Bij het ontwikkelen van hun nationale strategieën voor afvalbeheer en het
plannen van investeringen in de infrastructuur voor afvalbeheer zouden de lidstaten, in
overeenstemming met de afvalhiërarchie, terdege gebruik moeten maken van de
Europese structuur- en investeringsfondsen door voorbereiding voor hergebruik en
recycling te bevorderen.

(14)

De Commissie heeft voor 2025 doelstellingen vastgesteld voor de recycling van
kunststof verpakkingsafval, rekening houdend met wat technisch haalbaar was op het
moment van de herziening van de richtlijn; de Commissie kan voorstellen doen voor
nieuwe niveaus van de doelstellingen voor kunststoffen voor 2030 op basis van een
evaluatie van de vorderingen die de lidstaten hebben gemaakt om die doelstellingen te
bereiken, rekening houdend met de ontwikkeling van de soorten kunststoffen op de
markt en de ontwikkeling van nieuwe recyclingtechnologieën.

17

COM(2013) 442.

8

NL

NL

(15)

Gescheiden inzameling en recycling van ferrometalen en aluminium zou aanzienlijke
economische en ecologische voordelen opleveren, aangezien er dan meer aluminium
zou worden teruggewonnen. De doelstelling voor hergebruik en recycling van metalen
verpakkingen zou daarom moeten worden gesplitst in afzonderlijke doelstellingen
voor deze twee soorten afval.

(16)

Er bestaan grote verschillen tussen de lidstaten op het gebied van afvalbeheer, met
name wat betreft stedelijk afval. Om te zorgen voor een betere, snellere en meer
eenvormige uitvoering van de wetgeving inzake afval en te anticiperen op zwakke
punten in de uitvoering, zou een systeem voor vroegtijdige waarschuwingen moeten
worden ingevoerd, zodat tekortkomingen aan het licht komen en vóór de termijnen
voor het bereiken van de doelen maatregelen kunnen worden genomen.

(17)

Richtlijn 2008/98/EG bevat basisdefinities op het gebied van afvalbeheer. Met het oog
op een grotere samenhang van de afvalwetgeving moeten de definities van Richtlijn
94/62/EG en Richtlijn 1999/31/EG in overeenstemming worden gebracht met die van
Richtlijn 2008/98/EG.

(18)

Definities van stedelijk afval, levensmiddelenafval en opvulling moeten worden
opgenomen in Richtlijn 2008/98/EG en de definitie van afvalstoffen in Richtlijn
1999/31/EG om de reikwijdte van deze begrippen te verduidelijken.

(19)

Door de lidstaten ingediende statistische gegevens zijn voor de Commissie essentieel
om de naleving van de afvalwetgeving te kunnen beoordelen. De invoering van één
toegangspunt voor alle gegevens over afval, het schrappen van achterhaalde
verslagleggingsvereisten en de benchmarking van nationale verslagleggingsmethoden,
in combinatie met een verificatie van de gegevenskwaliteit door derden, moeten leiden
tot een verbetering van de kwaliteit en betrouwbaarheid van de statistieken.

(20)

De producenten van goederen en producten moeten verantwoordelijk zijn voor het
beheer van het resulterende afval na de consumptiefase. Regelingen voor uitgebreide
producentenverantwoordelijkheid zijn een essentieel onderdeel van efficiënt
afvalbeheer, maar de doeltreffendheid en prestaties daarvan verschillen aanzienlijk
tussen de lidstaten. Het vaststellen van functionele minimumvoorwaarden voor
uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, zodat de kosten van het beheer van
afgedankte producten volgens hoge milieunormen kunnen worden doorberekend en
producenten worden gestimuleerd om tijdens de gehele levenscyclus van producten
rekening te houden met milieuoverwegingen, van de ontwerpfase totdat zij worden
afgedankt, is dus nodig om de kosten omlaag te brengen en de prestaties te verbeteren,
maar ook om te zorgen voor een gelijk speelveld en belemmeringen voor de werking
van de interne markt te voorkomen.

(21)

Een behoorlijk beheer van gevaarlijke afvalstoffen is nog steeds een probleem in de
Unie en er ontbreken gegevens over de verwerking ervan. Daarom moeten de
registratie- en traceerbaarheidsmechanismen worden versterkt door de invoering van
elektronische registers voor gevaarlijke afvalstoffen in de lidstaten. Elektronische
gegevensverzameling moet worden uitgebreid tot andere afvalstromen om de
registratie voor bedrijven en overheden te vereenvoudigen en het toezicht op de
afvalstromen in de Unie te verbeteren.

(22)

Om te zorgen voor continuïteit in het aanbod van kritieke grondstoffen en in
overeenstemming met het grondstoffeninitiatief en de doelstellingen en streefcijfers

9

NL

van het Europese Innovatiepartnerschap inzake grondstoffen18, moeten de lidstaten
maatregelen nemen om te komen tot een optimaal afvalbeheer dat aanzienlijke
hoeveelheden kritieke grondstoffen19 bevat in overeenstemming met de
afvalhiërarchie, waarbij rekening wordt gehouden met de economische en
technologische haalbaarheid en milieuvoordelen. De maatregelen in deze richtlijn,
bijvoorbeeld de recyclingdoelstellingen voor stedelijk afval en het verbod op de
verwijdering van metalen – waaronder metalen die aanwezig zijn in afgedankte
producten – naar stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen, zullen de op
nationaal niveau genomen maatregelen ondersteunen.
(23)

Om een doeltreffende uitvoering van het grondstoffeninitiatief verder te ondersteunen,
moeten de lidstaten in hun afvalbeheerplannen nationale maatregelen opnemen voor
de inzameling en terugwinning van afval dat aanzienlijke hoeveelheden kritieke
grondstoffen bevat.

(24)

Gelet op de negatieve gevolgen van voedselverspilling voor het milieu moet een kader
voor de lidstaten worden vastgesteld om het niveau van de voedselverspilling in alle
sectoren op vergelijkbare wijze in kaart te brengen en er verslag over uit te brengen, en
om te verzoeken om de ontwikkeling van nationale plannen voor de preventie van
voedselverspilling om te beantwoorden aan de doelstelling om de hoeveelheid
levensmiddelenafval tegen 2025 met 30 % te verminderen.

(25)

Bij het opstellen van afvalpreventieprogramma's moeten de lidstaten hun prioriteiten
bepalen op basis van de afvalbeheerhiërarchie: preventie, voorbereiding voor
hergebruik, recycling, overige terugwinning, en verwijdering. In het geval van
levensmiddelenafval moet zorgvuldig worden beoordeeld of en voor welke
categorieën levensmiddelenafval donatie alsmede het mogelijke gebruik van
voormalige voedingsmiddelen in diervoeders prioriteit moeten krijgen boven
compostering, het opwekken van hernieuwbare energie en storten. Bij deze
beoordeling moet met name rekening worden gehouden met economische
omstandigheden, gezondheid en kwaliteitsnormen, en deze moet altijd in
overeenstemming zijn met de wetgeving van de Unie inzake de veiligheid van
levensmiddelen en diervoeders en diergezondheid.

(26)

Zwerfafval, vooral kunststof, heeft rechtstreekse negatieve gevolgen voor het milieu
en de hoge saneringskosten leveren een onnodige economische lastenverzwaring op.
Het opnemen van specifieke maatregelen in afvalbeheerplannen, financiële steun voor
producenten binnen de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid, en krachtige
handhaving door de bevoegde instanties moeten helpen dit probleem uit te bannen.

(27)

In haar mededeling "Gezonde en resultaatgerichte regelgeving (REFIT): resultaten en
volgende stappen"20 verbindt de Commissie zich ertoe wetgevingsmaatregelen van de
Unie te evalueren, te vereenvoudigen of in te trekken met het oog op lastenverlichting
voor ondernemingen en het stimuleren van groei en werkgelegenheid. Een belangrijke
rol in REFIT is weggelegd voor actie om de regeldruk voor kleine inrichtingen of
ondernemingen te verminderen. Bij de raadpleging over de "top 10 van hinderlijke

18

http://ec.europa.eu/eip/raw-materials/en/content/about-european-innovation-partnership-eip-rawmaterials
COM(2014) 297.
Mededeling van 2 oktober 2013 "Gezonde en resultaatgerichte regelgeving (REFIT): resultaten en
volgende stappen" (COM(2013) 685).

19
20

NL

10

NL

EU-regels voor het midden- en kleinbedrijf"21 is EU-afvalwetgeving aangemerkt als
een gebied waarop mogelijke lastenvermindering nodig was. In reactie op deze oproep
en overeenkomstig een uitgebreidere raadpleging van kleine inrichtingen of
ondernemingen in een specifieke workshop op 16 september 2013, moet een
vereenvoudiging van de vergunnings- en registratievereisten voor kleine inrichtingen
of ondernemingen worden ingevoerd.
(28)

De uitvoeringsverslagen die de lidstaten om de drie jaar opstellen, zijn geen
doeltreffend instrument gebleken voor het toezicht op de naleving en het waarborgen
van een goede uitvoering, maar leverden wel onnodige administratieve belasting op.
Het is daarom wenselijk de bepalingen die de lidstaten ertoe verplichten om dergelijke
verslagen op te stellen, in te trekken en in de plaats daarvan voor het toezicht op de
naleving uitsluitend gebruik te maken van de statistische gegevens die de lidstaten elk
jaar bij de Commissie indienen en waaruit blijkt wanneer de doelstellingen naar
verwachting zullen worden verwezenlijkt.

(29)

Het is noodzakelijk te blijven rapporteren over bepaalde aspecten van de
tenuitvoerlegging van Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad22.
Om beter te kunnen toezien op de tenuitvoerlegging van deze richtlijn, moet deze
verslaggeving op jaarbasis plaatsvinden.

(30)

Goede verslaggeving van statistische gegevens over afvalbeheer is van wezenlijk
belang voor een efficiënte uitvoering en voor het waarborgen van een gelijk speelveld
tussen de lidstaten. Bij de voorbereiding van de verslagen over de naleving van de
doelstellingen in de afvalwetgeving moeten de lidstaten gebruikmaken van de
recentste methodologie die is ontwikkeld door de Commissie en de nationale bureaus
voor de statistiek van de lidstaten.

(31)

Met het oog op de aanvulling of wijziging van Richtlijn 94/62/EG moet de
bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het
Verdrag worden gedelegeerd aan de Commissie ten aanzien van artikel 3, lid 1, artikel
11, lid 3, artikel 19, lid 2, en artikel 20, lid 1. Het is vooral belangrijk dat de
Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden passend overleg pleegt, onder
meer met deskundigen. De Commissie moet bij de voorbereiding en opstelling van de
gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de desbetreffende documenten tijdig en
op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden aan het Europees Parlement en de
Raad.

(32)

Met het oog op de aanvulling of wijziging van Richtlijn 2008/98/EG moet de
bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het
Verdrag worden gedelegeerd aan de Commissie ten aanzien van artikel 5, lid 2, artikel
6, lid 2, artikel 7, lid 1, artikel 27, leden 1 en 4, en artikel 38 , leden 1, 2 en 3. Het is
vooral belangrijk dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden
passend overleg pleegt, onder meer met deskundigen. De Commissie moet bij de
voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de
desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden
aan het Europees Parlement en de Raad.

21

http://ec.europa.eu/enterprise/policies/sme/public-consultation-new/index_nl.htm
Richtlijn 2000/53/EG van het Europees Parlement en de Raad van 18 september 2000 betreffende
autowrakken (PB L 269 van 21.10.2000, blz. 34).

22

NL

11

NL

(33)

Met het oog op de aanvulling of wijziging van Richtlijn 1999/31/EG moet de
bevoegdheid om handelingen vast te stellen overeenkomstig artikel 290 van het
Verdrag worden gedelegeerd aan de Commissie ten aanzien van artikel 16. Het is
vooral belangrijk dat de Commissie tijdens haar voorbereidende werkzaamheden
passend overleg pleegt, onder meer met deskundigen. De Commissie moet bij de
voorbereiding en opstelling van de gedelegeerde handelingen ervoor zorgen dat de
desbetreffende documenten tijdig en op gepaste wijze gelijktijdig worden toegezonden
aan het Europees Parlement en de Raad. Alle wijzigingen in de bijlagen moeten
worden aangebracht overeenkomstig de beginselen die zijn genoemd in de bijlagen bij
deze richtlijn. Hiertoe moet de Commissie, wat bijlage II betreft, rekening houden met
de algemene beginselen en procedures voor het testen en de aanvaardingscriteria van
bijlage II en moeten specifieke criteria en/of testmethoden en bijbehorende
grenswaarden worden vastgesteld voor elke stortplaatsklasse, en zo nodig ook voor
specifieke typen stortplaats binnen elke klasse, met inbegrip van ondergrondse opslag.
De Commissie moet, waar van toepassing, binnen twee jaar na de inwerkingtreding
van deze richtlijn overwegen voorstellen voor de standaardisering van controle-,
bemonsterings- en analysemethoden in verband met de bijlagen goed te keuren.

(34)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 94/62/EG te
waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend
in verband met artikel 12, lid 3, onder b), en artikel 19, lid 1. Deze bevoegdheden
moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het
Europees Parlement en de Raad23.

(35)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 1999/31/EG te
waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend
in verband met artikel 3, lid 3, artikel 5, lid 2, artikel 5, lid 2, onder a) en b), bijlage I,
punt 3.5, en bijlage II, punt 5. Deze bevoegdheden moeten worden uitgeoefend
overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de
Raad24.

(36)

Om eenvormige voorwaarden voor de uitvoering van Richtlijn 2008/98/EG te
waarborgen, moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden toegekend
in verband met artikel 9, lid 3, artikel 11, lid 3, artikel 24, lid 2, artikel 29, lid 4, artikel
33, lid 2, artikel 35, lid 4, artikel 37, lid 4, en artikel 38, lid 4. Deze bevoegdheden
moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011 van het
Europees Parlement en de Raad25.

(37)

Overeenkomstig de gezamenlijke politieke verklaring van de lidstaten en de
Commissie over toelichtende stukken van 28 september 2011 hebben de lidstaten zich
ertoe verbonden om in gerechtvaardigde gevallen de kennisgeving van hun

23

Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van
28.2.2011, blz. 13).
Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van
28.2.2011, blz. 13).
Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van
28.2.2011, blz. 13).

24

25

NL

12

NL

omzettingsmaatregelen vergezeld te doen gaan van een of meer stukken waarin het
verband tussen de onderdelen van een richtlijn en de overeenkomstige delen van de
nationale omzettingsinstrumenten wordt toegelicht. De wetgever vindt de overdracht
van dergelijke stukken in het kader van deze richtlijn gerechtvaardigd.
(38)

Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk het verbeteren van het
afvalbeheer in de Unie en aldus bijdragen aan de bescherming, het behoud en de
verbetering van de kwaliteit van het milieu en het behoedzaam en rationeel gebruik
van natuurlijke hulpbronnen in de gehele Unie, niet voldoende kan worden
verwezenlijkt door de lidstaten, maar vanwege de omvang en de gevolgen beter op het
niveau van de Unie kunnen worden verwezenlijkt, kan de Europese Unie
overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie
neergelegde subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in
hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder dan
nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken,

HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Wijziging van Richtlijn 2008/98/EG
Richtlijn 2008/98/EG wordt als volgt gewijzigd:
1) artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
a) het volgende punt 1 a) wordt ingevoegd:
"1 a) "stedelijk afval": afval als omschreven in bijlage VI;";
b) de volgende punten 4 a) en b) worden ingevoegd:
"4 a) "levensmiddelenafval": voor menselijke consumptie bestemde levensmiddelen
(met inbegrip van niet-eetbare delen) die verloren zijn gegaan voor de
voedselvoorzieningsketen, met uitzondering van levensmiddelen die voor materiële
toepassingen zoals biogebaseerde producten of diervoeders worden gebruikt of die
bestemd zijn voor herverdeling;
4 b) "bouw- en sloopafval": afvalstoffen overeenstemmend met de categorieën
afvalstoffen van hoofdstuk 17 van de bijlage bij Beschikking 2000/532/EG en
eventuele daaropvolgende wijzigingen, met uitzondering van gevaarlijk afval en in
de natuur voorkomende materialen zoals omschreven in categorie 17 05 04;";
d) het volgende punt 15 a) wordt ingevoegd:
"15 a) "nuttige toepassingen van materiaal": elke nuttige toepassing, met
uitzondering van terugwinning van energie en opwerking tot materiaal dat bestemd is
om als brandstof te worden gebruikt;";
d) het volgende punt 17 a) wordt ingevoegd:
" 17 a) "opvulling": een van de volgende vormen van nuttige toepassing:
i) nuttige toepassing waarbij gebruik wordt gemaakt van afval in uitgegraven
gebieden zoals ondergrondse mijnen of grindgroeven voor het herstel van afgegraven
terreinen, veiligheidsdoeleinden of civieltechnische toepassingen bij de
landschapsaanleg;
ii) nuttige toepassing waarbij afval wordt gebruikt voor de bouw, de vulling van
mijnen en steengroeven, herbewerking, landwinning of landschapsaanleg en waarbij

NL

13

NL

het afval dient ter vervanging van andere niet-afvalstoffen die anders voor dat doel
waren gebruikt;";
e) het volgende punt 20 a) wordt ingevoegd:
"20 a) "kleine inrichtingen of ondernemingen": inrichtingen die minder dan 250
personen in dienst hebben met een jaaromzet van maximaal 50 miljoen EUR of een
jaarlijks balanstotaal van maximaal 43 miljoen EUR;";
2) artikel 5 wordt als volgt gewijzigd:
a) aan lid 1 wordt het volgende punt e) toegevoegd:
"e) de overige voorwaarden waaraan overeenkomstig lid 2 moet worden voldaan voor
specifieke stoffen of voorwerpen.";
b) lid 2 komt als volgt te luiden:
"2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen teneinde te bepalen volgens welke criteria een specifieke stof of een
specifiek voorwerp moet worden aangemerkt als bijproduct en niet als afvalstof in de
zin van artikel 3, punt 1.";
3) artikel 6, lid 2, komt als volgt te luiden:
"2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen met betrekking tot het aannemen van de in lid 1 bedoelde criteria en de
omschrijving van het soort afvalstoffen waarop die criteria van toepassing zijn.
Specifieke criteria voor de "einde-afvalfase" moeten onder meer ten minste worden
overwogen voor granulaten, papier, glas, metaal, banden, textiel en bio-afval.";
4) artikel 6, lid 3, komt als volgt te luiden:
"3. Afvalstoffen die overeenkomstig de leden 1 en 2 niet langer als afvalstof worden
aangemerkt, worden geacht te worden gerecycleerd met het oog op de berekening van
de doelstellingen omschreven in deze richtlijn, de Richtlijnen 94/62/EG, 2000/53/EG
en 2006/66/EG en Richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad*,
tenzij de materialen bestemd zijn om als brandstoffen te worden gebruikt of, met
uitzondering van granulaten afkomstig van bouw- en sloopafval, voor gebruik als
opvulmateriaal.";
* Richtlijn 2012/19/EU van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2012
betreffende afgedankte elektrische en elektronische apparatuur (AEEA) (PB L 197 van
24.7.2012, blz. 38).
5) artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:
a) in lid 1 komt de eerste zin als volgt te luiden:
"1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen met betrekking tot de actualisering van de bij Beschikking 2000/532/EG
opgestelde lijst van afvalstoffen.";
b) lid 5 wordt geschrapt.
6) artikel 8 wordt als volgt gewijzigd:
a) in lid 1 wordt de volgende eerste alinea ingevoegd:

NL

14

NL

"1 a) Uitgebreide producentenverantwoordelijkheid: de operationele en/of financiële
verantwoordelijkheid van de producent voor een product, uitgebreid tot de staat van
het product na de consumptiefase.";
b) lid 2 komt als volgt te luiden:
"2. De lidstaten nemen passende maatregelen die stimuleren om producten zodanig te
ontwerpen dat de milieueffecten ervan en de afvalproductie zowel bij de
vervaardiging als bij het latere gebruik van de producten worden verminderd, zonder
de interne markt te verstoren.
Dergelijke maatregelen omvatten onder andere maatregelen die aanmoedigen tot het
ontwikkelen, vervaardigen en in de handel brengen van producten die geschikt zijn
voor meervoudig gebruik, technisch duurzaam zijn en, zodra afval geworden,
geschikt zijn voor hergebruik en recycling om een juiste toepassing van de
afvalhiërarchie te faciliteren. Bij de maatregelen wordt rekening gehouden met de
effecten gedurende de volledige levensduur van producten.";
c) lid 3 komt als volgt te luiden:
"3.
Bij
de
ontwikkeling
en
de
toepassing
van
uitgebreide
producentenverantwoordelijkheid houden de lidstaten rekening met de
minimumvoorschriften van bijlage VII.";
7) artikel 9 komt als volgt te luiden:
"Artikel 9
Afvalpreventie
"1. De lidstaten nemen passende afvalpreventiemaatregelen.
2. Elk jaar publiceert het Europees Milieuagentschap een verslag over de
vooruitgang op het gebied van de preventie van afvalproductie voor elke lidstaat en
voor de gehele Unie en over de ontkoppeling van de afvalproductie van economische
groei.
3. De lidstaten nemen maatregelen om de productie van levensmiddelenafval langs
de gehele voedselvoorzieningsketen te voorkomen. De maatregelen moeten erop
gericht zijn te bewerkstelligen dat de productie van levensmiddelenafval in de
industrie, de detailhandel/distributie, de catering/horeca en huishoudens tussen 1
januari 2017 en 31 december 2025 met ten minste 30 % wordt teruggebracht.
De Commissie stelt uiterlijk op 31 december 2017 uitvoeringshandelingen vast
teneinde eenvormige voorwaarden vast te leggen voor het toezicht op de uitvoering
van maatregelen ter preventie van levensmiddelenafval die worden genomen door de
lidstaten. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 2,
bedoelde procedure vastgesteld.";
8) artikel 11 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 2 wordt als volgt gewijzigd:
i) punt a) wordt vervangen door: "a) uiterlijk op 1 januari 2020 worden recycling en
de voorbereiding voor hergebruik van stedelijk afval verhoogd tot minimaal 50
gewichtsprocent;";
ii) het volgende punt c) wordt toegevoegd:

NL

15

NL

"c) uiterlijk op 1 januari 2030 wordt recycling en de voorbereiding voor hergebruik
van stedelijk afval verhoogd tot minimaal 70 gewichtsprocent;";
b) de leden 3, 4 en 5 worden vervangen door:
"3. De Commissie kan de nodige uitvoeringshandelingen vaststellen om te zorgen
voor een eenvormige toepassing van de in lid 2, onder b), vastgestelde doelstelling
met betrekking tot opvulling. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in
artikel 39, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.
4. Om te berekenen of de in lid 2, onder a) en c), bedoelde doelstellingen zijn bereikt,
wordt onder het gewicht van het afval dat wordt voorbereid voor hergebruik en
gerecycleerd verstaan: het gewicht van het afval dat is ingebracht in een eindproces
van voorbereiding voor hergebruik of recycling, min het gewicht van het materiaal
dat in de loop van dat proces is afgedankt in verband met de aanwezigheid van
onzuiverheden en dat moet worden verwijderd of andere handelingen van nuttige
toepassing moet ondergaan.
Wanneer het afgedankte materiaal echter 2 % of minder uitmaakt van het gewicht
van het afval dat in dat proces is ingebracht, wordt onder het gewicht van het afval
dat wordt voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd verstaan: het gewicht van het
afval dat is ingebracht in een eindproces van voorbereiding voor hergebruik of
recycling."
5. Om te berekenen of de in lid 2, onder b), bedoelde doelstelling is bereikt, wordt
onder het gewicht van het afval dat wordt voorbereid voor hergebruik, gerecycleerd
en gebruikt voor nuttige toepassingen verstaan: het gewicht van het afval dat is
ingebracht in een eindproces van voorbereiding voor hergebruik, recycling en andere
nuttige toepassingen van materiaal, min het gewicht van het materiaal dat in de loop
van dat proces is afgedankt in verband met de aanwezigheid van onzuiverheden en
dat moet worden verwijderd of andere handelingen van nuttige toepassing moet
ondergaan.
Wanneer het afgedankte materiaal echter 2 % of minder uitmaakt van het gewicht
van het afval dat in dat proces is ingebracht, wordt onder het gewicht van het afval
dat wordt voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd verstaan: het gewicht van het
afval dat is ingebracht in een eindproces van voorbereiding voor hergebruik of
recycling."
9) het volgende artikel 11 bis wordt ingevoegd:
"Artikel 11 bis
Systeem voor vroegtijdige waarschuwingen
1. De Commissie publiceert, met de steun van het Europees Milieuagentschap, de
volgende verslagen:
a)
in 2017 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als bedoeld
in artikel 11, lid 2, onder a) en b);
b)
in 2022 een verslag over de verwezenlijking van de doelstelling als bedoeld in
artikel 9, lid 3;
c)
in 2027 een verslag over de verwezenlijking van de doelstelling als bedoeld in
artikel 11, lid 2, onder c).
2. De in lid 1 bedoelde verslagen omvatten het volgende:

NL

16

NL

(a)

een raming van de mate van verwezenlijking van de doelstellingen door elke
lidstaat;

(b)

een beoordeling van de verwachte termijn voor de verwezenlijking van de
doelstellingen door elke lidstaat; en

(c)

een lijst van lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet binnen de
respectieve termijnen te verwezenlijken, vergezeld van passende
aanbevelingen.

Waar nodig kan in de verslagen worden ingegaan op de uitvoering van aanvullende
vereisten naast die van lid 1.
3. Binnen zes maanden na de datum van publicatie van het verslag van de Commissie
dienen de lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet te verwezenlijken, bij
de Commissie een conformiteitsplan in met een beschrijving van de maatregelen die
zij van plan zijn te nemen om de doelstellingen te bereiken. In het conformiteitsplan
wordt rekening gehouden met de aanbevelingen van de Commissie als bedoeld in lid
2, onder c), de maatregelen in bijlage VIII of andere passende maatregelen. Hierin
wordt het verwachte tijdstip van de naleving aangegeven.
4. Bij de indiening van een conformiteitsplan in reactie op het verslag van de
Commissie op grond van lid 1, onder a), kunnen de lidstaten verzoeken om
verlenging van de termijn die is vastgesteld in artikel 11, lid 2, onder a), voor ten
hoogste drie jaar.
Tenzij de Commissie binnen vijf maanden na ontvangst ervan bezwaar aantekent
tegen het conformiteitsplan, wordt het verzoek tot verlenging geacht te zijn aanvaard.
Indien bezwaren worden geuit, eist de Commissie dat de betrokken lidstaat binnen
twee maanden na ontvangst van de opmerkingen van de Commissie een herzien
conformiteitsplan indient.
De Commissie beoordeelt het herziene conformiteitsplan binnen twee maanden na de
ontvangst ervan en aanvaardt of verwerpt het verzoek om verlenging schriftelijk.
Indien een reactie van de Commissie binnen die termijn uitblijft, wordt het verzoek
om verlenging geacht te zijn aanvaard.";
10) artikel 17 komt als volgt te luiden:
"Artikel 17
Toezicht op gevaarlijke afvalstoffen
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat de productie, de
inzameling en het vervoer van gevaarlijke afvalstoffen, alsmede de opslag en
verwerking ervan, plaatsvinden onder omstandigheden waarbij bescherming van het
milieu en de menselijke gezondheid wordt geboden ter voldoening aan de bepalingen
van artikel 13, met inbegrip van maatregelen ter waarborging van traceerbaarheid
vanaf de productie tot aan de eindbestemming en toezicht op gevaarlijke afvalstoffen
ter voldoening aan de vereisten van de artikelen 35 en 36.
Hiertoe maken de lidstaten gebruik van de aan de bevoegde instanties beschikbaar
gestelde informatie die op grond van artikel 35 is verzameld.";
11) in artikel 22 wordt de tweede alinea vervangen door:
"Om verontreiniging van afvalstoffen tot een minimum te beperken, zorgen de
lidstaten ervoor dat bio-afval tegen 2025 gescheiden wordt ingezameld.

NL

17

NL

De Commissie zal een beoordeling uitvoeren van het beheer van bio-afval, zodat zij
indien nodig een voorstel kan indienen. Bij de beoordeling wordt ook gekeken naar
de mogelijkheid om minimumvereisten voor het beheer van bio-afval vast te stellen
alsmede kwaliteitscriteria voor compost en digestaat van bio-afval, om een hoog
niveau van bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu te
waarborgen.";
12) artikel 24 komt als volgt te luiden:
"Artikel 24
Vrijstelling van de vergunningsvereisten
De lidstaten kunnen inrichtingen of ondernemingen voor onderstaande handelingen
vrijstellen van het vereiste van artikel 23, lid 1:
a) inzameling van niet-gevaarlijke afvalstoffen;
b) vervoer van niet-gevaarlijke afvalstoffen;
c) verwijdering van hun eigen niet-gevaarlijke afvalstoffen op de plaats van
productie; of
d) nuttige toepassing van afvalstoffen.";
13) artikel 26 komt als volgt te luiden:
"Artikel 26
Registratie
1. Wanneer in de hierna volgende gevallen geen vergunningsvereisten gelden, zorgen
de lidstaten ervoor dat de bevoegde instantie een register bijhoudt van:
a)
inrichtingen of ondernemingen die op beroepsmatige basis afval inzamelen of
vervoeren;
b)

handelaars of makelaars; en

c)
inrichtingen of ondernemingen die overeenkomstig artikel 24 vrijgesteld zijn
van de vergunningsvereisten.
Om de administratieve lasten te beperken worden, waar mogelijk, de bestaande
gegevens waarover de bevoegde instanties beschikken gebruikt om de relevante
informatie voor dit registratieproces te verkrijgen.
2. De lidstaten kunnen kleine inrichtingen of ondernemingen die zeer kleine
hoeveelheden niet-gevaarlijke afvalstoffen inzamelen of vervoeren, vrijstellen van
het bepaalde in lid 1.
De Commissie kan de nodige uitvoeringshandelingen vaststellen om vast te stellen
hoe de drempel van een zeer kleine hoeveelheid moet worden bepaald. Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.";
14) artikel 27 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 1 komt als volgt te luiden:
"1. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde
handelingen vast te stellen teneinde de technische minimumnormen te bepalen voor
verwerkingsactiviteiten waarvoor uit hoofde van artikel 23 een vergunning vereist is

NL

18

NL

indien er bewijs is dat dergelijke minimumnormen een voordeel ten aanzien van de
bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu zouden opleveren.";
b) lid 4 komt als volgt te luiden:
"4. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde
handelingen vast te stellen teneinde de minimumnormen te bepalen voor activiteiten
waarvoor uit hoofde van artikel 26, lid 1, onder a) en b), registratie vereist is indien
er bewijs is dat dergelijke minimumnormen een voordeel ten aanzien van de
bescherming van de menselijke gezondheid en het milieu of wat betreft het
voorkomen van verstoring van de interne markt zouden opleveren.";
15) artikel 28 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 3, onder b), wordt als volgt gewijzigd:
"b) bestaande regelingen voor afvalinzameling en grote verwijderingsinstallaties en
installaties voor nuttige toepassing inclusief speciale regelingen voor afvaloliën,
gevaarlijke afvalstoffen, afvalstoffen die aanzienlijke hoeveelheden kritieke
grondstoffen bevatten, of afvalstromen waarvoor specifieke EU-wetgeving bestaat;";
b) in lid 3 wordt het volgende punt f) toegevoegd:
"f) maatregelen om zwerfafval te bestrijden.";
c) lid 5 komt als volgt te luiden:
"5. De afvalbeheerplannen dienen in overeenstemming te zijn met de eisen inzake
afvalbeheerplanning van artikel 14 van Richtlijn 94/62/EG en de vereisten van artikel
11, lid 2, van deze richtlijn en artikel 5 van Richtlijn 1999/31/EG.";
16) artikel 29 wordt als volgt gewijzigd:
a) aan lid 2 wordt de volgende zin toegevoegd:
"De lidstaten nemen in hun programma’s specifieke maatregelen op ter vermindering
van de productie van levensmiddelenafval zoals gespecificeerd in artikel 9, lid 3, van
deze richtlijn.";
b) lid 4 komt als volgt te luiden:
"4. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen teneinde indicatoren voor
afvalpreventiemaatregelen vast te stellen. Die uitvoeringshandelingen worden
volgens de in artikel 39, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.";
17) artikel 33, lid 2, komt als volgt te luiden:
"2. De Commissie stelt uitvoeringshandelingen vast teneinde de vorm te bepalen van
de kennisgeving over de vaststelling en belangrijke wijzigingen van die plannen en
programma’s. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 2,
bedoelde procedure vastgesteld.";
18) artikel 35 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 1 komt als volgt te luiden:
"1. De in artikel 23, lid 1, bedoelde inrichtingen of ondernemingen, de producenten
van afvalstoffen en de inrichtingen en ondernemingen die beroepsmatig afvalstoffen
inzamelen of vervoeren of optreden als handelaar of makelaar in afvalstoffen, houden
een chronologisch register bij van de hoeveelheid, aard, oorsprong en, voor zover
van toepassing, bestemming, inzamelingsfrequentie, wijze van vervoer en geplande

NL

19

NL

methode van verwerking van de afvalstoffen en stellen die informatie ter beschikking
van de bevoegde instanties.
a) voor gevaarlijke afvalstoffen wordt die informatie uiterlijk op 31 december van
elk jaar beschikbaar gesteld;
b) voor niet-gevaarlijke afvalstoffen wordt die informatie op verzoek van de
bevoegde instantie beschikbaar gesteld.";
b) het volgende lid 4 wordt toegevoegd:
"4. De lidstaten zetten een elektronisch register of gecoördineerde registers op om
gegevens over gevaarlijke afvalstoffen en, in voorkomend geval, andere
afvalstromen te registreren, die het gehele geografische grondgebied van de
betrokken lidstaat bestrijken. De lidstaten maken gebruik van de gegevens over afval
die worden ingediend door de industriële exploitanten in overeenstemming met het
Europees register inzake de uitstoot en overbrenging van verontreinigende stoffen,
dat is ingesteld bij Verordening (EG) nr. 166/2006**.
De
Commissie
kan
uitvoeringshandelingen
vaststellen
teneinde
minimumvoorwaarden voor de exploitatie van dergelijke registers vast te stellen. Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.";
** Verordening (EG) nr. 166/2006 van het Europees Parlement en de Raad van
18 januari 2006 betreffende de instelling van een Europees register inzake de uitstoot
en overbrenging van verontreinigende stoffen en tot wijziging van de Richtlijnen
91/689/EEG en 96/61/EG van de Raad (PB L 33 van 4.2.2006, blz. 1).
19) artikel 36, lid 1, komt als volgt te luiden:
"1. De lidstaten nemen alle noodzakelijke maatregelen om het achterlaten, dumpen
en ongecontroleerd beheren van afvalstoffen, met inbegrip van zwerfafval, te
verbieden.";
20) artikel 37 komt als volgt te luiden:
"Artikel 37
Verslaglegging
1. De lidstaten zenden elk jaar uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op het
jaar waarop de gegevens betrekking hebben, langs elektronische weg hun gegevens
betreffende de toepassing van artikel 9, lid 3, en artikel 11, lid 2, onder a), b) en c),
toe aan de Commissie. De gegevens worden toegezonden in de vorm die door de
Commissie in overeenstemming met lid 6 is vastgesteld. Het eerste verslag bestrijkt
de periode van 1 januari 2019 tot en met 31 december 2019.
2. Wanneer afval wordt verzonden om in een andere lidstaat te worden voorbereid
voor hergebruik, te worden gerecycleerd of anderszins voor nuttige toepassingen van
materiaal te worden gebruikt, mag het alleen worden meegeteld voor de
doelstellingen van de lidstaat waar het werd ingezameld ten behoeve van de in lid 1
bedoelde verslagen.
3. Afval dat voor de voorbereiding voor hergebruik of recycling uit de Unie wordt
uitgevoerd, wordt alleen voor het bereiken van de in artikel 11, lid 2, bedoelde
doelstellingen meegerekend als de exporteur, in overeenstemming met Verordening
(EG) nr. 1013/2006, kan aantonen dat de verwerking buiten de Unie heeft

NL

20

NL

plaatsgevonden onder voorwaarden die gelijkwaardig zijn aan de vereisten van de
desbetreffende milieuwetgeving van de Unie.
4. Met het oog op de verificatie van de naleving van artikel 11, lid 2, onder b), wordt
de hoeveelheid afval die is gebruikt voor opvulactiviteiten afzonderlijk gerapporteerd
van de hoeveelheid afval die is voorbereid voor hergebruik, gerecycleerd of andere
handelingen ten behoeve van nuttige toepassing heeft ondergaan. De opwerking van
afval tot materialen die bestemd zijn om voor opvulactiviteiten te worden gebruikt,
wordt als opvulling gerapporteerd.
5. De door de lidstaat overeenkomstig dit artikel ingediende gegevens gaan vergezeld
van een kwaliteitscontroleverslag en worden geverifieerd door een onafhankelijke
derde.
6. De Commissie kan de nodige uitvoeringshandelingen vaststellen tot bepaling van
eenvormige voorwaarden voor de verificatie van de naleving van de doelstellingen
als bedoeld in artikel 9, lid 3, en artikel 11, lid 2, onder a), b) en c), de vorm van de
verslaglegging voor de gegevens betreffende die doelstellingen, en
minimumvoorwaarden voor de verificatie door derden. Die uitvoeringshandelingen
worden volgens de in artikel 39, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.";
21) artikel 38 wordt als volgt gewijzigd:
a) in lid 1 komt de tweede alinea als volgt te luiden:
"De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen teneinde nader te bepalen hoe de in bijlage II, R1 bedoelde formule
voor verbrandingsinstallaties moet worden toegepast. Er kan rekening worden
gehouden met plaatselijke klimaatomstandigheden, zoals de koudegraad en de
behoefte aan verwarming, voor zover deze de hoeveelheid energie die in technische
zin in de vorm van elektriciteit, verwarming, koeling of stoomproductie kan worden
verbruikt of geproduceerd, beïnvloeden. De plaatselijke omstandigheden van de
ultraperifere gebieden, zoals onderkend in artikel 299, lid 2, vierde alinea, van het
Verdrag, en van de gebieden die in artikel 25 van de Toetredingsakte van 1985 zijn
vermeld, kunnen ook in aanmerking worden genomen.";
b) lid 2 komt als volgt te luiden:
"2. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde
handelingen vast te stellen teneinde de bijlagen I tot en met V aan te passen aan de
wetenschappelijke en technische vooruitgang.";
c) de volgende leden 3 en 4 worden toegevoegd:
"3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 38 bis gedelegeerde
handelingen vast te stellen teneinde de bijlagen I en II te wijzigen. 4. De Commissie
kan uitvoeringshandelingen vaststellen voor de herziening van bijlage VI. Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 39, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.";
22) het volgende artikel 38 bis wordt ingevoegd:
"Artikel 38 bis
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de
Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.

NL

21

NL

2. De bevoegdheden om de in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 1,
artikel 27, leden 1 en 4, en artikel 38, leden 1, 2 en 3, bedoelde gedelegeerde
handelingen vast te stellen, worden aan de Commissie verleend voor een onbepaalde
periode vanaf [datum van inwerkingtreding van deze herziening].
3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2,
artikel 7, lid 1, artikel 27, leden 1 en 4, en artikel 38, leden 1, 2 en 3, bedoelde
bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Het besluit tot intrekking beëindigt de
delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de
dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie
of op een latere daarin genoemde datum. Het laat de geldigheid van de reeds van
kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij
daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
5. Een overeenkomstig artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, artikel 7, lid 1, artikel 27, leden
1 en 4, en artikel 38, leden 1, 2 en 3, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt
alleen in werking als het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen twee
maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees Parlement en de
Raad bezwaar heeft gemaakt, of wanneer zowel het Europees Parlement als de Raad
voor het verstrijken van deze termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij
daartegen geen bezwaar zullen maken. Die termijn wordt op initiatief van het
Europees Parlement of van de Raad met twee maanden verlengd.";
23) artikel 39 komt als volgt te luiden:
"Artikel 39
Comitéprocedure
1. Voor de toepassing van artikel 9, lid 3, artikel 11, lid 3, artikel 24, lid 2, artikel 29,
lid 4, artikel 33, lid 2, artikel 35, lid 4, artikel 37, lid 4, en artikel 38, lid 4, wordt de
Commissie bijgestaan door het Comité voor de aanpassing van Richtlijn 2008/98/EG
betreffende afvalstoffen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Dat
comité is een comité in de zin van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees
Parlement en de Raad***.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr.
182/2011 van toepassing.

*** Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16
februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van
toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011,
blz. 13).";
24) de bijlagen VI, VII en VIII worden toegevoegd overeenkomstig de bijlage bij deze
richtlijn.
Artikel 2
Wijziging van Richtlijn 94/62/EG
Richtlijn 94/62/EG wordt als volgt gewijzigd:

NL

22

NL

1) artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
a) in punt 1 wordt de volgende tekst geschrapt:
"De Commissie bestudeert indien passend, de voorbeelden ter illustratie van de
definitie van verpakking in bijlage I en herziet deze waar nodig. De volgende
artikelen worden prioritair behandeld: cd- en videodoosjes, bloempotten, buizen en
rollen die met buigbaar materiaal omwikkeld zijn, papier waarop zelfklevende
etiketten zitten, en inpakpapier. Deze maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van
deze richtlijn beogen te wijzigen, worden vastgesteld volgens de in artikel 21, lid 3,
bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.";
b) punt 2 komt als volgt te luiden:
"2. "verpakkingsafval": alle verpakking of verpakkingsmateriaal waarop de definitie
van afvalstoffen in artikel 3, lid 1, van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees
Parlement en de Raad van toepassing is*;";
* Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november
2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312
van 22.11.2008, blz. 3).
c) de punten 3 tot en met 10 worden geschrapt;
d) het volgende punt 13 wordt toegevoegd:
"13. de definities van "afvalstof", "stedelijk afval", "gevaarlijke afvalstof",
"preventie", "voorbereiding voor hergebruik", "hergebruik", "nuttige toepassing",
"recycling",
"verwijdering",
"afvalbeheer",
"afvalstoffenproducent"
en
"afvalstoffenhouder" van artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG zijn van toepassing.";
2) het volgende artikel 3 bis wordt ingevoegd:
"Artikel 3 bis
Wijziging van bijlage I
"De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 21 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen teneinde de lijst van voorbeelden ter illustratie in bijlage I te
wijzigen.";
3) artikel 6 wordt als volgt gewijzigd:
a) de titel wordt vervangen door "Voorbereiding voor hergebruik, recycling en nuttige
toepassing";
b) aan lid 1 worden de volgende punten f) tot en met k) toegevoegd:
"f) tegen het einde van 2020 zal ten minste 60 gewichtsprocent van alle
verpakkingsafval worden voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd;
g) tegen het einde van 2020 zullen de volgende minimumstreefwaarden voor de
voorbereiding voor hergebruik en recycling worden behaald met betrekking tot de
volgende specifieke in verpakkingsafval aanwezige materialen:
i) 45 % van het kunststof;
ii) 50 % van het hout;
iii) 70 % van de ferrometalen;
iv) 70 % van het aluminium;

NL

23

NL

v) 70 % van het glas;
vi) 85 % van het papier en karton;
h) tegen het einde van 2025 zal ten minste 70 gewichtsprocent van alle
verpakkingsafval worden voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd;
i) tegen het einde van 2025 zullen de volgende minimumstreefwaarden voor de
voorbereiding voor hergebruik en recycling worden behaald met betrekking tot de
volgende specifieke in verpakkingsafval aanwezige materialen:
i) 60 % van het kunststof;
ii) 65 % van het hout;
iii) 80 % van de ferrometalen;
iv) 80 % van het aluminium;
v) 80 % van het glas;
vi) 90 % van het papier en karton;
j) tegen het einde van 2030 zal ten minste 80 gewichtsprocent van alle
verpakkingsafval worden voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd;
k) tegen het einde van 2030 zullen de volgende minimumstreefwaarden voor de
voorbereiding voor hergebruik en recycling worden behaald met betrekking tot de
volgende specifieke in verpakkingsafval aanwezige materialen:
i) 80 % van het hout;
ii) 90 % van de ferrometalen;
iii) 90 % van het aluminium;
iv) 90 % van het glas.";
d) het volgende punt 1 bis wordt ingevoegd:
"1 bis. Om te berekenen of de in artikel 6, lid 1, onder a) tot en met k), bedoelde
doelstellingen zijn bereikt, wordt onder het gewicht van het afval dat wordt
voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd verstaan: het gewicht van het afval dat is
ingebracht in een eindproces van hergebruik of recycling, min het gewicht van het
materiaal dat in de loop van dat proces is afgedankt in verband met de aanwezigheid
van onzuiverheden en dat moet worden verwijderd of andere handelingen ten
behoeve van nuttige toepassing moet ondergaan.
Wanneer het afgedankte materiaal echter 2 % of minder uitmaakt van het gewicht
van het afval dat in dat proces is ingebracht, wordt onder het gewicht van het afval
dat wordt voorbereid voor hergebruik en gerecycleerd verstaan: het gewicht van het
afval dat is ingebracht in een eindproces van voorbereiding voor hergebruik of
recycling.
d) het volgende lid 1 ter wordt ingevoegd:
"1 ter. Indien de verpakking uit verschillende materialen bestaat, moet elk materiaal
afzonderlijk in aanmerking worden genomen voor de berekening van de
doelstellingen die zijn vastgelegd in artikel 6, lid 1, onder f) tot en met k).";
e) de leden 3, 5, 8 en 9 worden geschrapt;
f) het volgende lid 12 wordt toegevoegd:

NL

24

NL

"12. De lidstaten nemen passende maatregelen die stimuleren om verpakkingen
zodanig te ontwerpen dat de milieueffecten ervan en de afvalproductie zowel bij de
vervaardiging als bij het latere gebruik van de producten worden verminderd, op
voorwaarde dat dergelijke maatregelen geen verstoringen van de interne markt
veroorzaken en de naleving van deze richtlijn door andere lidstaten niet belemmeren.
Dergelijke maatregelen omvatten onder andere maatregelen die aanmoedigen tot het
ontwikkelen, vervaardigen en in de handel brengen van verpakkingen die geschikt
zijn voor meervoudig gebruik, technisch duurzaam zijn en, zodra afval geworden,
geschikt zijn voor een passende en veilige nuttige toepassing en milieuverantwoorde
verwijdering. Bij de maatregelen wordt tevens rekening gehouden met de effecten
gedurende de volledige levensduur van verpakkingen.";
4) het volgende artikel 6 bis wordt ingevoegd:
"Artikel 6 bis
Systeem voor vroegtijdige waarschuwingen
1. De Commissie publiceert, met de steun van het Europees Milieuagentschap, de
volgende verslagen:
(a)

in 2017 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als
bedoeld in artikel 6, lid 1, onder f) en g);

(b)

in 2022 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als
bedoeld in artikel 6, lid 1, onder h) en i);

(c)

in 2027 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als
bedoeld in artikel 6, lid 1, onder j) en k).

2. De in lid 1 bedoelde verslagen omvatten het volgende:
(a)

een raming van de mate van verwezenlijking van de doelstellingen door
elke lidstaat;

(b)

een beoordeling van de verwachte termijn voor de verwezenlijking van
de doelstellingen door elke lidstaat; en

(c)

een lijst van lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet binnen
de respectieve termijnen te verwezenlijken, vergezeld van passende
aanbevelingen.

Waar nodig kan in de verslagen worden ingegaan op de uitvoering van aanvullende
vereisten naast die van lid 1.
3. Binnen zes maanden na de datum van publicatie van het verslag van de Commissie
dienen de lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet te verwezenlijken, bij
de Commissie een conformiteitsplan in met een beschrijving van de maatregelen die
zij van plan zijn te nemen om de doelstellingen te bereiken. In het conformiteitsplan
wordt rekening gehouden met de aanbevelingen van de Commissie als bedoeld in lid
2, onder c), de maatregelen in bijlage VIII bij Richtlijn 2008/98/EG of andere
passende maatregelen. Hierin wordt het verwachte tijdstip van de naleving
aangegeven.";
5) artikel 11, lid 3, komt als volgt te luiden:
"3. De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 21 bis gedelegeerde
handelingen vast te stellen teneinde te bepalen onder welke voorwaarden de in lid 1
genoemde concentraties niet van toepassing moeten zijn op gerecycleerd materiaal

NL

25

NL

en producten die zijn opgenomen in een gesloten en gecontroleerde keten, en welke
verpakkingssoorten vrijgesteld zijn van de in lid 1, derde streepje, bedoelde eis.";
6) Artikel 12 wordt als volgt gewijzigd:
a) de titel wordt vervangen door "Informatiesystemen en verslaglegging";
b) lid 3 wordt geschrapt.
c) de volgende leden 3 a) tot en met 3 d) worden ingevoegd:
"3 a. De lidstaten zenden elk jaar uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op
het jaar waarvoor de gegevens worden verzameld, langs elektronische weg hun
gegevens betreffende de toepassing van artikel 6, lid 1, onder a) tot en met k), toe aan
de Commissie. Het eerste verslag bestrijkt de periode van 1 januari [jaar van
inwerkingtreding van deze wijzigingshandeling + 1 jaar] tot en met 31 december
[jaar van inwerkingtreding van deze wijzigingshandeling + 1 jaar].
3 b. Wanneer afval wordt verzonden om in een andere lidstaat te worden voorbereid
voor hergebruik, te worden gerecycleerd of anderszins voor nuttige toepassingen van
materiaal te worden gebruikt, mag het alleen worden meegeteld voor de
doelstellingen van de lidstaat waar het werd ingezameld ten behoeve van de in lid 1
bedoelde verslagen.
3 c. Verpakkingsafval dat voor de voorbereiding voor hergebruik of recycling uit de
Unie wordt uitgevoerd, wordt alleen voor het bereiken van de in artikel 6, lid 1,
onder a) tot en met k), bedoelde doelstellingen meegerekend als de exporteur, in
overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1013/2006, kan aantonen dat de
verwerking buiten de Unie heeft plaatsgevonden onder voorwaarden die
gelijkwaardig zijn aan de vereisten van de desbetreffende milieuwetgeving van de
Unie.
3 d) De Commissie kan de nodige uitvoeringshandelingen vaststellen tot bepaling
van eenvormige voorwaarden voor de verificatie van de naleving van de
doelstellingen als bedoeld in artikel 6, lid 1, onder a) tot en met k), de vorm van de
verslaglegging voor de gegevens betreffende die doelstellingen, en eenvormige
voorwaarden voor de verificatie door derden. Die uitvoeringshandelingen worden
volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure vastgesteld.";
d) lid 5 wordt geschrapt;
7) artikel 17 wordt geschrapt;
8) artikel 19 komt als volgt te luiden:
"1. De Commissie stelt de nodige uitvoeringshandelingen vast voor de aanpassing
van het identificatiesysteem als bedoeld in artikel 8, lid 2, en artikel 10, tweede
alinea, zesde streepje, aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang. Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.
2. De Commissie stelt de nodige uitvoeringshandelingen vast voor de vaststelling
van de standaardtabellen als bedoeld in artikel 12, lid 3, onder d). Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.";
9) artikel 20 komt als volgt te luiden:
"Artikel 20

NL

26

NL

Specifieke maatregelen
De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 21 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen om eventuele problemen bij de toepassing van de bepalingen van deze
richtlijn op te vangen, met name voor verpakkingsmateriaal dat inert is en in zeer
kleine hoeveelheden (i.e. ongeveer 0,1 gewichtsprocent) op de markt van de Unie is
gebracht, met name verpakking voor medische apparatuur en farmaceutische
producten, kleine verpakkingen en luxeverpakkingen.";
10) Artikel 21 komt als volgt te luiden:
"Artikel 21
Comitéprocedure
1. Voor de toepassing van artikel 12, lid 3, onder b), en artikel 19, lid 1, wordt de
Commissie bijgestaan door het Comité voor de aanpassing van Richtlijn 2008/98/EG
betreffende afvalstoffen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang, dat is
opgericht bij artikel 39 van Richtlijn 2008/98/EG. Dat comité is een comité in de zin
van Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad **.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr.
182/2011 van toepassing.
** Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16
februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van
toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011,
blz. 13).";
11) Er wordt een nieuw artikel 21 bis toegevoegd:
"Artikel 21 bis
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de
Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.
2. De bevoegdheid om de in artikel 1, lid 1, artikel 11, lid 3, artikel 19, lid 2, en
artikel 20, lid 1, bedoelde gedelegeerde handelingen vast te stellen, wordt met ingang
van [de datum van inwerkingtreding van deze herziening] voor onbepaalde tijd aan
de Commissie verleend.
3. De in artikel 1, lid 1, artikel 11, lid 3, artikel 19, lid 2, en artikel 20, lid 1, bedoelde
bevoegdheidsdelegatie kan door het Europees Parlement of de Raad op elk moment
worden ingetrokken. Het besluit tot intrekking beëindigt de delegatie van de in dat
besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de dag na die van de
bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie of op een latere
daarin genoemde datum. Het laat de geldigheid van de reeds van kracht zijnde
gedelegeerde handelingen onverlet.
4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij
daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
5. Een overeenkomstig artikel 1, lid 1, artikel 11, lid 3, artikel 19, lid 2, en artikel 20,
lid 1, vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen in werking als het Europees
Parlement noch de Raad daartegen binnen twee maanden na de kennisgeving van de
handeling aan het Europees Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of

NL

27

NL

wanneer zowel het Europees Parlement als de Raad voor het verstrijken van deze
termijn de Commissie hebben meegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen
maken. Die termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of van de Raad
met twee maanden verlengd."
Artikel 3
Wijziging van Richtlijn 1999/31/EG
Richtlijn 1999/31/EG wordt als volgt gewijzigd:
1) Artikel 2 wordt als volgt gewijzigd:
a) punt a) wordt vervangen door:
"a) de definities van "afvalstof", "stedelijk afval", "gevaarlijke afvalstof", "nuttige
toepassing",
"recycling",
"verwijdering",
"afvalstoffenproducent"
en
"afvalstoffenhouder" van artikel 3 van Richtlijn 2008/98/EG van het Europees
Parlement en de Raad* zijn van toepassing;
* Richtlijn 2008/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 19 november
2008 betreffende afvalstoffen en tot intrekking van een aantal richtlijnen (PB L 312
van 22.11.2008, blz. 3).";
b) het volgende punt a bis) wordt ingevoegd:
a bis) "restafval": afval dat ontstaat bij een nuttige toepassing, onder andere bij een
recyclingbehandeling, en waarvoor geen verdere nuttige toepassing is en dat als
gevolg daarvan moeten worden verwijderd;";
c) de punten b), c) en n) worden geschrapt;
d) punt d) wordt vervangen door:
"d) "niet-gevaarlijke afvalstoffen: afvalstoffen die niet onder de definitie van
gevaarlijke afvalstoffen van Richtlijn 2008/98/EG vallen;
e) punt m) komt als volgt te luiden:
"m) "biologisch afbreekbare afvalstoffen": hout, voedsel- en tuinafval, papier en
karton en andere afvalstoffen die anaëroob of aëroob kunnen worden afgebroken;";
2) Artikel 5 wordt als volgt gewijzigd:
a) de volgende leden 2 bis, 2 ter en 2 quater worden ingevoegd:
"2 bis De lidstaten aanvaarden vanaf 1 januari 2025 de volgende afvalstoffen niet op
stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen: recycleerbaar afval, met inbegrip van
kunststoffen, metaal, glas, papier en karton, en ander biologisch afbreekbaar afval.
2 ter De lidstaten aanvaarden vanaf 1 januari 2025 in een bepaald jaar een
hoeveelheid stedelijk afval op stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen die niet
meer bedraagt dan 25 % van de totale in het voorgaande jaar geproduceerde
hoeveelheid stedelijk afval.
2 quater De lidstaten spannen zich in om vanaf 1 januari 2030 uitsluitend restafval op
stortplaatsen voor niet-gevaarlijke afvalstoffen te aanvaarden, met als gevolg dat de
totale hoeveelheid afval die op dergelijke stortplaatsen terechtkomt niet meer
bedraagt dan 5 % van de totale in het voorgaande jaar geproduceerde hoeveelheid
stedelijk afval. De Commissie evalueert deze doelstelling in 2025 en dient zo nodig

NL

28

NL

een wetgevingsvoorstel voor een wettelijk bindende doelstelling voor stortreductie
tegen 2030 in.
2 quinquies De lidstaten aanvaarden niet dat stedelijk afval op stortplaatsen voor
inerte afvalstoffen wordt gestort.
De Commissie beoordeelt de haalbaarheid van de invoering van beperkingen op het
storten van andere soorten afval dan restafval op stortplaatsen voor inerte
afvalstoffen en brengt in 2018 een verslag uit waarin zij haar conclusies presenteert
en dient zo nodig een wetgevingsvoorstel in.";
3) het volgende artikel 5 bis wordt ingevoegd:
"Artikel 5 bis
Systeem voor vroegtijdige waarschuwingen
1. De Commissie publiceert, met de steun van het Europees Milieuagentschap, de
volgende verslagen:
a)

in 2022 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als
bedoeld in artikel 5, lid 2 bis, onder a), en lid 2 ter, onder a);

b)

in 2027 een verslag over de verwezenlijking van de doelstellingen als
bedoeld in artikel 5, lid 2 bis, onder b), en lid 2 ter, onder b).

2. De in lid 1 bedoelde verslagen omvatten het volgende:
a)

een raming van de mate van verwezenlijking van de doelstellingen door
elke lidstaat;

b)

een beoordeling van de verwachte termijn voor de verwezenlijking van
de doelstellingen door elke lidstaat; en

c)

een lijst van lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet binnen
de respectieve termijnen te verwezenlijken, vergezeld van passende
aanbevelingen.

Waar nodig kan in de verslagen worden ingegaan op de uitvoering van aanvullende
vereisten naast die van lid 1.
3. Binnen zes maanden na de datum van publicatie van het verslag van de Commissie
dienen de lidstaten die het risico lopen die doelstellingen niet te verwezenlijken, bij
de Commissie een conformiteitsplan in met een beschrijving van de maatregelen die
een lidstaat van plan is te nemen om de doelstellingen te bereiken. In het
conformiteitsplan wordt rekening gehouden met de aanbevelingen van de Commissie
als bedoeld in lid 2 quater de maatregelen in bijlage VIII bij Richtlijn 2008/98/EG of
andere passende maatregelen. Hierin wordt het verwachte tijdstip van de naleving
aangegeven.";
4) artikel 11, lid 2, tweede alinea, wordt geschrapt;
5) artikel 12, onder c), wordt als volgt gewijzigd:
"c). de kwaliteitscontrole van de in het kader van de controle- en toezichtprocedures
uitgevoerde analyses en/of van de in artikel 11, lid 1, onder b), bedoelde analyses

NL

29

NL

wordt verricht door bevoegde laboratoria die overeenkomstig Verordening (EG)
nr. 765/200826 zijn geaccrediteerd.";
6) Artikel 15 komt als volgt te luiden:
"Artikel 15
Verslaglegging
1. De lidstaten zenden elk jaar uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op het
jaar waarvoor de gegevens worden verzameld, langs elektronische weg hun gegevens
betreffende de uitvoering van de doelstellingen en verplichtingen als bedoeld in
artikel 5, leden 2, 2 bis en 2 ter, toe aan de Commissie. De gegevens worden
toegezonden in de vorm die door de Commissie in overeenstemming met lid 3 is
vastgesteld. Het eerste verslag bestrijkt de periode van 1 januari [jaar van
inwerkingtreding van deze wijzigingshandeling + 1 jaar] tot en met 31 december
[jaar van inwerkingtreding van deze wijzigingshandeling + 1 jaar].
2. De lidstaten dienen de gegevens betreffende de uitvoering van de doelstellingen
als bedoeld in artikel 5, lid 2, tot 1 januari 2025 in.
3. De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen tot bepaling van
eenvormige voorwaarden voor de verificatie van de naleving van de doelstellingen
als bedoeld in artikel 5, lid 2, 2 bis en 2 ter, de vorm van de verslaglegging over de
gegevens betreffende die doelstellingen, en minimumvoorwaarden voor de verificatie
door derden. Die uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 17, lid 2, van
deze richtlijn bedoelde procedure vastgesteld.
4. De door de lidstaat overeenkomstig de leden 1 en 2 ingediende gegevens gaan
vergezeld van een kwaliteitscontroleverslag en worden geverifieerd door een
onafhankelijke derde.
7) Artikel 16 komt als volgt te luiden:
"Artikel 16
Wijziging van de bijlagen
De Commissie is bevoegd overeenkomstig artikel 17 bis gedelegeerde handelingen
vast te stellen ten behoeve van de benodigde wijzigingen om de bijlagen aan te
passen aan de wetenschappelijke en technische vooruitgang.";
8) Artikel 17 komt als volgt te luiden:
"Artikel 17
Comitéprocedure
1. Voor de toepassing van artikel 3, lid 3, artikel 5, leden 2, 2 bis en 2 ter, bijlage I,
punt 3.5, en bijlage II, punt 5, wordt de Commissie bijgestaan door het Comité voor
de aanpassing van Richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen aan de
wetenschappelijke en technische vooruitgang, dat is opgericht bij artikel 39 van
Richtlijn 2008/98/EG. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU)
nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad **. Wanneer naar dit lid wordt
verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
26

NL

Verordening (EG) nr. 765/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 9 juli 2008 tot vaststelling
van de eisen inzake accreditatie en markttoezicht betreffende het verhandelen van producten (PB L 218
van 13.8.2008, blz. 30).

30

NL

2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr.
182/2011 van toepassing.";
** Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16
februari 2011 tot vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van
toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de uitoefening van de
uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van 28.2.2011,
blz. 13).
9) Het volgende artikel 17 bis wordt toegevoegd:
"Artikel 17 bis
Uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie
1. De bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen wordt aan de
Commissie toegekend onder de in dit artikel neergelegde voorwaarden.
2. De bevoegdheid om de in artikel 16 bedoelde gedelegeerde handelingen vast te
stellen, wordt de Commissie met ingang van [de datum van inwerkingtreding van
deze wijzigingshandeling] voor onbepaalde tijd verleend.
3. Het Europees Parlement of de Raad kan de in artikel 16 bedoelde
bevoegdheidsdelegatie te allen tijde intrekken. Een besluit tot intrekking beëindigt de
delegatie van de in dat besluit genoemde bevoegdheid. Het wordt van kracht op de
dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie
of op een latere daarin genoemde datum. Het laat de geldigheid van de reeds van
kracht zijnde gedelegeerde handelingen onverlet.
4. Zodra de Commissie een gedelegeerde handeling heeft vastgesteld, doet zij
daarvan gelijktijdig kennisgeving aan het Europees Parlement en de Raad.
5. Een overeenkomstig artikel 16 vastgestelde gedelegeerde handeling treedt alleen
in werking indien het Europees Parlement noch de Raad daartegen binnen een
termijn van twee maanden na de kennisgeving van de handeling aan het Europees
Parlement en de Raad bezwaar heeft gemaakt, of indien zowel het Europees
Parlement als de Raad voor het verstrijken van de termijn van twee maanden de
Commissie hebben medegedeeld dat zij daartegen geen bezwaar zullen maken. Die
termijn wordt op initiatief van het Europees Parlement of van de Raad met twee
maanden verlengd."
Artikel 4
Wijziging van Richtlijn 2000/53/EG
In artikel 9 van Richtlijn 2000/53/EG worden het volgende lid 1 bis tot en met 1 quater
ingevoegd:
"1 bis De lidstaten passen de werkwijze toe die onder meer betrekking kan hebben op
de totstandbrenging van formaten die in overeenstemming met artikel 7, lid 2, derde
alinea – laatste alinea -, door de Commissie zijn vastgesteld om verslag uit te
brengen over de verificatie van de naleving van de doelstellingen van artikel 7, lid 2,
eerste alinea. De gegevens worden uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op
het jaar waarop de gegevens betrekking hebben, ingediend bij de Commissie.

NL

31

NL

1 ter De door de lidstaat overeenkomstig dit artikel ingediende gegevens gaan
vergezeld van een kwaliteitscontroleverslag en worden geverifieerd door een
onafhankelijke derde.
1 quater De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen teneinde
minimumvoorwaarden voor de verificatie door derden vast te stellen. Deze
uitvoeringshandelingen worden vastgesteld volgens de in artikel 11 beschreven
adviesprocedure."
Artikel 5
Wijziging van Richtlijn 2006/66/EG
Richtlijn 2006/66/EG wordt als volgt gewijzigd:
1) Artikel 22 wordt geschrapt;
2) Artikel 23 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 1 komt als volgt te luiden:
"De Commissie brengt uiterlijk eind 2016 verslag uit over de uitvoering van deze
richtlijn en het effect ervan op het milieu, alsook op het functioneren van de interne
markt.";
b) in lid 2 komt de inleidende zin als volgt te luiden:
"Het verslag van de Commissie bevat een evaluatie van de volgende aspecten van
deze richtlijn:"
Artikel 6
Wijziging van Richtlijn 2012/19/EU
Richtlijn 2012/19/EU wordt als volgt gewijzigd:
1) Artikel 16 wordt als volgt gewijzigd:
a) lid 5 komt als volgt te luiden:
"5 bis De lidstaten zenden elk jaar uiterlijk op 31 december van het jaar volgend op
het jaar waarvoor de gegevens worden verzameld, langs elektronische weg hun
gegevens betreffende de toepassing van artikel 16, lid 4, toe aan de Commissie. De
gegevens worden toegezonden in de vorm die door de Commissie in
overeenstemming met lid 5, onder d), is vastgesteld. Het eerste verslag bestrijkt de
periode van 1 januari [jaar volgend op het jaar van inwerkingtreding van deze
wijzigingshandeling] tot en met 31 december [jaar volgend op het jaar van
inwerkingtreding van deze wijzigingshandeling].
5 quater De door de lidstaat overeenkomstig lid 5 bis ingediende gegevens gaan
vergezeld van een kwaliteitscontroleverslag en worden geverifieerd door een
onafhankelijke derde.
5 quinquies De Commissie kan uitvoeringshandelingen vaststellen teneinde
minimumvoorwaarden voor de verificatie door derden vast te stellen. Die
uitvoeringshandelingen worden volgens de in artikel 21, lid 2, bedoelde procedure
vastgesteld.";
2) Artikel 21 komt als volgt te luiden:
"Artikel 21

NL

32

NL

Comitéprocedure
1. Voor de toepassing van artikel 7 lid 5, artikel 8, lid 5, artikel 11, lid 3, artikel 16,
leden 3 en 6, en artikel 23, lid 4, wordt de Commissie bijgestaan door het Comité
voor de aanpassing van Richtlijn 2008/98/EG betreffende afvalstoffen aan de
wetenschappelijke en technische vooruitgang, dat is opgericht bij artikel 39 van
Richtlijn 2008/98/EG. Dat comité is een comité in de zin van Verordening (EU)
nr. 182/2011.
2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr.
182/2011 van toepassing.
3. Indien het comité geen advies uitbrengt, neemt de Commissie de
ontwerpuitvoeringshandeling niet aan en is artikel 5, lid 4, derde alinea, van
Verordening (EU) nr. 182/2011 van toepassing.
Artikel 7
Omzetting
1.

De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking
treden om uiterlijk [twaalf maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] aan
deze richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen
onverwijld mee.
Wanneer de lidstaten die bepalingen vaststellen, wordt in die bepalingen zelf of bij
de officiële bekendmaking ervan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze
verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.

2.

De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijke bepalingen van intern
recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
Artikel 8
Inwerkingtreding

Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het
Publicatieblad van de Europese Unie.
Artikel 9
Adressaten
Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
Gedaan te Brussel,

NL

Voor het Europees Parlement

Voor de Raad

De voorzitter

De voorzitter

33

NL