Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2018–2019

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

3826
Vragen van het lid Kuzu (DENK) aan de Minister van Justitie en Veiligheid over
het bericht «Justitie blundert met persoonlijke brief aan vermoorde Hümeyra»
(ingezonden 13 juni 2019).
Antwoord van Minister Grapperhaus (Justitie en Veiligheid) (ontvangen
4 september 2019).
Vraag 1
Heeft u kennisgenomen van het bericht «Justitie blundert met persoonlijke
brief aan vermoorde Hümeyra»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Wat vindt u ervan dat het openbaar ministerie (OM) de vermoorde Hümeyra
(16) een persoonlijke slachtofferbrief heeft gestuurd?
Antwoord 2
Er is hier sprake van een ernstige fout, dat betreur ik zeer.
Vraag 3
Klopt het dat deze brief ten onrechte is verstuurd aan het slachtoffer in plaats
van de nabestaanden? Wat is uw oordeel daarover?
Antwoord 3
Dat klopt. Zoals ik in het antwoord op vraag 2 heb aangegeven is hier een
ernstige fout gemaakt.
Vraag 4
Bent u bereid excuses aan te bieden voor deze vreselijke misser? Zo nee,
waarom niet?

1

ah-tk-20182019-3826
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2019

https://www.telegraaf.nl/nieuws/816141694/justitie-blundert-met-persoonlijke-brief-aanvermoorde-humeyra

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

1

Antwoord 4
Ik heb de nabestaanden van Hümeyra op vrijdag 7 juni een persoonlijke brief
gestuurd om mijn spijt te betuigen. Verder heeft het Openbaar Ministerie
(hierna: het OM) mij bericht dat het ook een brief heeft gestuurd om spijt te
betuigen. De hoofdofficier van justitie heeft een persoonlijk gesprek gehad
met de familie. Dit is volgens het OM een open en constructief gesprek
geweest waarbij de hoofdofficier van justitie excuses heeft aangeboden voor
de adressering.
Vraag 5
Deelt u de mening dat deze brief symbool staat voor de missers die uw
ministerie heeft gemaakt in de zaak van Hümeyra? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 5
Deze mening deel ik niet. Dit laat echter onverlet dat ik me realiseer dat het
ontvangen van de brief uiterst pijnlijk moet zijn geweest voor de nabestaanden van Hümeyra.
Vraag 6
Kunt u al iets melden over het onderzoek van de Inspectie Justitie en
Veiligheid naar het handelen van de betrokken instanties? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 6
De Inspectie kan op dit moment nog niets zeggen over de uitkomsten omdat
het onderzoek nog in volle gang is. De bevindingen van de Inspectie zijn
inmiddels voor een factcheck (wederhoor) aan de betrokken organisaties
voorgelegd.
Naast de politie heeft de Inspectie (meerdere) gesprekken gevoerd met de
Reclassering, Veiligheidshuis, Slachtofferhulp Nederland, de advocate van de
familie van Hümeyra en Veilig Thuis. Aan het OM heeft de Inspectie
schriftelijk vragen gesteld zoals de afgesproken werkwijze tussen de Inspectie
en het OM voorschrijft. Ook heeft de Inspectie met de familie van Hümeyra
gesproken. In dat gesprek heeft de Inspectie hun werkwijze uiteengezet,
verteld wat de stand van zaken is, wat wel en niet in het rapport wordt
besproken en wat de planning van het onderzoek is. Ook heeft de Inspectie
met hen afgesproken dat ze voorafgaand aan de publicatie van het rapport
(persoonlijk) een toelichting aan de familie geven.
Vraag 7
Deelt u de mening dat de overheid moet zorgen voor bewaking van mensen
die bedreigd worden? Zo ja, is dit volgens u goed geborgd?
Antwoord 7
Zoals gezegd kan ik niet vooruitlopen op het rapport van de Inspectie Justitie
en Veiligheid. In zijn algemeenheid vormt in geval van bedreiging een
melding of aangifte het startpunt voor de politie en het OM om af te wegen
of, en zo ja, welke beveiligingsmaatregelen noodzakelijk zijn. De overheid is
aan zet voor het nemen van aanvullende beveiligingsmaatregelen wanneer
blijkt dat personen en organisaties zelf niet voldoende weerstand kunnen
bieden tegen dreiging en risico.
Vraag 8, 9 en 10
Vindt u het de taak van de overheid te voorkomen dat slachtoffers van
stalking uit angst de straat niet meer op durven te gaan? Zo ja, hoe gaat u
regelen dat de verantwoordelijke instanties serieuze maatregelen nemen
teneinde ervoor te zorgen dat zorgelijke signalen goed worden afgehandeld?
Zo nee, waarom niet?
Kunt u garanderen dat de aangiften van slachtoffers van stalking in de
toekomst goed en weloverwogen worden behandeld? Zo ja, hoe voorkomt u
dat betrokken instanties zich schuldig blijven maken aan nalatigheid of
inschattingsfouten?
Kunt u uitsluiten dat slachtoffers in de toekomst moedeloos en machteloos
aan hun lot worden overgelaten? Zo nee, waarom niet?

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

2

Antwoord 8, 9 en 10
Ik acht het van het grootste belang dat tijdig wordt ingegrepen als er sprake
is van stalking en/of bedreiging. Bij de politie kan een melding of een aangifte
worden gedaan van stalking en/of bedreiging. Slachtoffers, professionals en
omstanders kunnen zich melden bij Veilig Thuis bij (het vermoeden van) een
onveilige situatie. De inzet van de politie en het OM is gericht op het stoppen
van het geweld en het beschermen van het slachtoffer. Een gezamenlijke
aanpak met partners zoals Veilig Thuis en de Reclassering is hierbij essentieel.
Veilig Thuis voert op basis van de melding een veiligheidsbeoordeling uit. De
politie bepaalt bij een aangifte of melding het dreigingsniveau en de urgentie
die uitgaat van de stalking. Er is bij de politie een aangescherpte aanpak in
ex-partnerstalking – n.a.v. de Commissie Eenhoorn2 – die bijdraagt aan
eerdere herkenning van stalking, vroegtijdige risico-inventarisatie en
vroegtijdige interventie. Na de veiligheidsbeoordeling van Veilig Thuis en de
screening door politie wordt een gezamenlijke aanpak bepaald, gericht op
gedragsverandering bij de verdachte en op bescherming van het slachtoffer.
Zo nodig werken politie en Veilig Thuis samen met partners als hulpverlening, reclassering, Slachtofferhulp Nederland en het OM. Per situatie wordt
bekeken welke combinatie van interventies op het gebied van zorg, bestuursrecht en/of strafrecht het meest effectief is. Indien de dreiging als acuut wordt
ingeschat kunnen adequate beschermingsmaatregelen worden ingezet zoals
contact- en locatieverboden, het dragen van een alarmknop, een (stop)gesprek met de dreiger of het bieden van een opvangadres. Om de stalking
duurzaam te stoppen is hulpverlening noodzakelijk, omdat de dader tot een
gedragsverandering moet komen.
De Inspectie van Justitie en Veiligheid beziet in haar onderzoek naar het
handelen van de betrokken instanties of er volgens de geldende kaders,
regels en normen, zoals de risicotaxatie in de eerdergenoemde werkinstructie
is gehandeld. Ook zal de Inspectie in haar onderzoek de uitwerking van de
verbetermaatregelen betrekken zoals aanbevolen door de Commissie
Eenhoorn. Hierover heb ik met uw commissie gesproken tijdens het AO
Bewaken en Beveiligen op 4 april jl. De Minister voor Rechtsbescherming en
ik zullen uw Kamer zo spoedig mogelijk na oplevering berichten over de
uitkomsten van dit Inspectieonderzoek.
Relevant in dit kader is ook het recente WODC-rapport over de handhaving
van individuele beschermingsmaatregelen.3 Dit kunnen maatregelen zijn die
worden ingezet in een geval van stalking, maar ook in andere zaken waarbij
een slachtoffer bescherming nodig heeft. In de brief van de Minister voor
Rechtsbescherming van 18 juni jl. staat dat uit onderzoek van het WODC blijkt
dat zowel slachtoffers als professionals de individuele beschermingsmaatregelen als een belangrijk beschermingsinstrument beschouwen. Maar ook dat
de uitvoering in de praktijk voor verbetering vatbaar is, met name op het
gebied van handhaving. De Minister voor Rechtsbescherming gaat daarom in
samenspraak met de ketenpartners onderzoeken op welke wijze de handhaving verbeterd kan worden. In het najaar ontvangt u een beleidsreactie met
concrete verbetervoorstellen.

2
3

Kamerstuk 29 628, nr. 644
Kamerstuk 33 552, nr. 54 (bijlage).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, Aanhangsel

3