Cramer
De heer Jansen (SP): Ik heb geen antwoord gekregen op
mijn tweede vraag. De minister zegt dat de heer Eurlings
afstand neemt van wat de journalist van het ANP ons
heeft doen toekomen. Als blijkt dat er een tweede
journalist aanwezig was bij die briefing, die bevestigt wat
die ANP-journalist aan ons heeft doen toekomen, dan
heeft de heer Eurlings toch een enorm
geloofwaardigheidsprobleem?
Minister Cramer: Ik heb hieraan niets meer toe te
voegen.
Mevrouw Neppérus (VVD): Het punt is natuurlijk dat wij
geen van allen bij die Transportraad waren. Dat maakt
het wel verwarrend. Ik zie nog steeds duidelijk licht
tussen het ANP-bericht, de verklaring die de minister nu
voorleest van minister Eurlings en de eerdere stellingname van de minister. Die was heel pertinent: wij gaan
hoe dan ook door. In de verklaring van minister Eurlings
– die neem ik als uitgangspunt, want kennelijk staat
daarin wat hij zelf heeft gezegd – proef ik echter dat wij
wel degelijk ons verstand moeten gebruiken als blijkt dat
wij de enigen zijn in Europa die aan dat systeem
beginnen.
Minister Cramer: Mevrouw Neppérus interpreteert een
tekst van het ANP. Dat is niet de interpretatie die de heer
Eurlings daaraan heeft gegeven. Daar wil ik het bij laten.
Mevrouw Neppérus (VVD): Voorzitter. Ik noemde ook
een tekstverschil tussen de verklaring van minister
Eurlings die zojuist door de minister is voorgelezen en
haar eerdere stellingname. Ik krijg daar graag uitleg over.
Dat hoeft van mij niet per se vanavond. Wat dat betreft
ben ik voorzichtig en bescheiden, maar ik wil wel graag
over een week duidelijkheid hebben.
De voorzitter: De minister heeft al toegezegd dat zij
hedenavond alles op papier zal zetten.
Mevrouw Neppérus (VVD): Dan zullen wij bekijken of dat
voldoende is.
Mevrouw Spies (CDA): Voorzitter. Ik heb ook een punt
van orde. De situatie wordt nu wel buitengewoon
ongemakkelijk. Wij hebben het over een onderwerp
waarover de Kamer en de minister het vanmiddag
volstrekt eens waren. Nu ineens krijgen we allerlei
ketelmuziek over uitlatingen van een minister die hier
niet aanwezig is; wij krijgen een nieuw debat over de
Transportraad. Ik geef de collega’s dringend in overweging om het debat over de Transportraad met de heer
Eurlings te blijven voeren en niet via de band van de
Milieuraad deze minister constant aan te vallen op
uitspraken die zij niet zelf heeft gedaan. Dat beroep doe
ik op u en op mijn collega’s. Zo schiet het niet op.

De voorzitter: Ik weet wel dat u dat wilt, maar ik sta het
niet toe. Wij behandelen een VAO. Mevrouw Spies geeft
inzicht in wat er vanmiddag is gebeurd. Daar ben ik niet
bij geweest. Daarvan akte.
Het woord is aan de minister.
De heer Jansen (SP): Voorzitter. Dan had u dat ook
moeten afkappen.
De voorzitter: Ik weet niet van tevoren wat u allemaal
gaat zeggen. Als ik dat toch wist! Het zou fantastisch zijn
om die kennis te hebben. Volgens mij was u al uitgesproken.
Minister Cramer: Voorzitter. Ik ga in op de laatste motie,
ingediend door mevrouw Neppérus. Hierin wordt de
regering verzocht alles te doen om een opeenstapeling
van toeslagen te voorkomen en de Kamer binnen een
maand te melden wat de regering hieraan nu en in de
komende jaren gaat doen. Mijns inziens is deze motie
overbodig. Ik ontraad daarom de aanneming van deze
motie. De minister-president heeft afgelopen maandagavond tijdens het Schiphol-diner nogmaals naar voren
gebracht dat de regering van mening is dat onnodige
stapeling moet worden voorkomen. Dat zal ook worden
bezien in reactie op de ons omringende landen. Met
andere woorden: wat in de motie wordt gevraagd, is in
wezen overbodig.
Voorzitter. Dit zijn de antwoorden op de vragen.
De beraadslaging wordt gesloten.
De voorzitter: De stemming over de ingediende moties
zal hedenavond plaatsvinden.
Aan de orde is het debat naar aanleiding van een
algemeen overleg op 9 oktober 2008 over het
vreemdelingen- en asielbeleid.
©
De heer De Wit (SP): Voorzitter. Vanmorgen hebben wij
met de staatssecretaris gesproken over haar besluit om
het categoriaal beschermingsbeleid ten aanzien van
Centraal-Irak op te heffen. Mijn fractie is van mening dat
dit een onverantwoorde beslissing is, vooral omdat de
criteria die gelden voor het instellen van categoriaal
beschermingsbeleid nog steeds volledig overeind staan.
Ik vind dat de staatssecretaris een onverantwoorde
beslissing neemt omdat het nu mogelijk wordt dat
mensen worden teruggestuurd naar Irak terwijl de
situatie daar absoluut onveilig is. Ik dien daarom samen
mevrouw Azough van GroenLinks de volgende motie in.
Motie

De voorzitter: Volgens mij had ik het al afgerond,
mijnheer Jansen.
De heer Jansen (SP): Voorzitter, ik word nu uitgedaagd.
De SP-fractie heeft nota bene zelf het voorstel gedaan.
De voorzitter: Nee, mijnheer Jansen, is sta dit niet toe.

De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
overwegende dat de regering heeft besloten het
categoriale beschermingsbeleid voor asielzoekers
afkomstig uit Centraal-Irak te beëindigen;

De heer Jansen (SP): Ik richt mij tot mevrouw Spies.

Tweede Kamer

Vreemdelingen- en asielbeleid

9 oktober 2008
TK 12

12-888

De Wit
constaterende dat het ambtsbericht van 27 juni 2008
vaststelt dat de veiligheidssituatie in Irak zeer ernstig
blijft;
constaterende dat organisaties zoals UNHCR, Human
Rights Watch, Amnesty International en Vluchtelingenwerk Nederland een onverminderd onveilige situatie in
Centraal-Irak rapporteren;
van mening dat toetsing aan de criteria voor categoriaal
beleid geen aanleiding geeft tot het beëindigen van het
categoriale beleid;
verzoekt de regering, het bieden van categoriale
bescherming aan asielzoekers uit Centraal-Irak voort te
zetten,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden
De Wit en Azough. Naar mij blijkt, wordt de indiening
ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 1225 (19637).
©
De heer Anker (ChristenUnie): Voorzitter. Wij hebben
vandaag gesproken over een moeilijk besluit, maar dit
besluit – gaan wij door of stoppen wij met de categoriale
bescherming van asielzoekers uit Irak – moet wel een
keer genomen worden. Vanochtend hebben wij hierover
een debat gevoerd. Over drie dingen heeft mijn fractie
nog vragen en daarom dien ik een motie in.
Wij vinden het een erg spannende beslissing. Als je
die beslissing neemt, zul je daarbij echt de vinger aan de
pols moeten houden. Ik zal straks een motie indienen
waarin de regering wordt gevraagd de Kamer regelmatig
te rapporteren over hoe het gaat. Naar ons idee worden
in het voorstel van de staatssecretaris niet alle groepen
genoemd die nog beschermd moeten worden. Een van
onze woordvoerders van Buitenlandse Zaken, de heer
Voordewind, is in Irak geweest en heeft kennisgemaakt
met verschillende religieuze minderheden, namelijk de
shabaks en de joden. Dat zijn twee groepen waarover
vandaag niet is gesproken, terwijl die wel degelijk
worden vervolgd.
Wij maken ons zorgen over het willekeurig geweld. Uit
het ambtsbericht blijkt dat er minder vaak geweld wordt
gebruikt en dat het meeste geweld gelieerd is aan
etniciteit of aan religie. Dat neemt niet weg dat er nog
steeds sprake is van een gewelddadige situatie. Ik dien
daarom de volgende motie in.
Motie
De Kamer,
gehoord de beraadslaging,
constaterende dat de categoriale bescherming voor
asielzoekers uit Irak komt te vervallen nu uit het
ambtsbericht blijkt dat de veiligheidssituatie verbeterd is
ten opzichte van het moment dat de categoriale
bescherming is ingesteld;

overwegende dat uit de veiligheidsanalyse blijkt dat het
geweld dat nog plaatsvindt, vooral voortkomt uit
religieuze, politieke, etnische conflicten, en dat daarom
bescherming van specifieke groepen zoals christenen,
Mandeeërs, Yezidi’s, Palestijnen, homoseksuelen op dit
moment meer aangewezen is;
overwegende dat daaraan nog als specifieke groep
toegevoegd zou moeten worden de joden en shabaks;
tevens overwegende dat met het vervallen van de
categoriale bescherming nog steeds een verblijfsvergunning mogelijk is op individuele gronden;
tevens overwegende dat het van belang is te weten wat
de gevolgen zijn voor individuele asielzoekers uit Irak die
een asielverzoek doen in Nederland na afschaffing van
de categoriale bescherming;
verzoekt de regering, ook joden en shabaks als specifieke
groep te benoemen;
verzoekt de regering, zorg te dragen voor een zeer
zorgvuldige beoordeling van de individuele gevallen,
rekening houdend met de veiligheidssituatie voor de
betrokkene, waarin de categoriale bescherming wordt
beëindigd c.q. nieuwe aanvragen worden gedaan en de
Kamer halfjaarlijks te rapporteren over de gevolgen van
de opheffing van de categoriale bescherming voor
individuele gevallen en specifieke groepen,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door het lid
Anker. Naar mij blijkt, wordt de indiening ervan
voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 1226 (19637).
©
De heer Kamp (VVD): Voorzitter. In twee achtereenvolgende ambtsberichten is gemeld dat er verbetering
optreedt in de veiligheidssituatie in Irak. De UNHCR heeft
110.000 Irakezen, ontheemden en vluchtelingen geholpen
om terug te keren. Het waren mensen die vrijwillig terug
wilden naar het land van herkomst. Andere Europese
landen hebben afgewezen Irakese asielzoekers inmiddels
uitgezet. Dit zijn de drie toetsingscriteria die gelden voor
categoriale bescherming. Het is terecht dat de staatssecretaris heeft besloten om de regeling over de categoriale bescherming voor asielzoekers uit Irak niet meer te
laten gelden. Dat was nodig. Volgend jaar zal de
toestroom van asielzoekers verdriedubbeld zijn ten
opzichte van het laatste jaar van het vorige kabinet. De
Irakezen maken ruim 40% van de toestroom uit. Het is
nodig om niet langer het enige Europese land te zijn dat
Irakezen bij voorbaat verzekert van een verblijfsvergunning. De VVD-fractie is dus tegen de motie van de heer
De Wit.
De motie van de heer Anker is overbodig. Daarin
wordt gevraagd om een zorgvuldige individuele
beoordeling. Daarvan is naar onze overtuiging al sprake.
©
Staatssecretaris Albayrak: Voorzitter. Ik heb aangekon-

Tweede Kamer

Vreemdelingen- en asielbeleid

9 oktober 2008
TK 12

12-889

Albayrak
digd dat ik asielzoekers uit Centraal- en Zuid-Irak niet
meer groepsgewijs zal beschermen. Wij blijven wel
individueel beoordelen of die mensen recht hebben op
bescherming in Nederland. Dat zullen wij uitdrukkelijker
doen. Verder zullen wij specifieke groepen die wij als
kwetsbaar hebben aangemerkt, groepsgewijs beschermen. Het gaat om christenen, Mandeeërs, Yezidi’s,
Palestijnen en homoseksuelen.
Na deze beleidswijziging die tot gevolg heeft dat er
niet meer groepsgewijs zal worden beschermd, zullen wij
de bestaande tijdelijke statussen herbeoordelen. Wij
gaan dan per individu na of hij recht heeft op voortgezet
verblijf in Nederland. Dat zullen zorgvuldige, langdurige
processen zijn, maar wij zijn van mening dat die nodig
zijn.
Europa zal mensen uit de regio Syrië en Jordanië
opnieuw beoordelen. Daar zitten miljoenen mensen in
vluchtelingenkampen, waaronder heel kwetsbare
personen. Europa heeft dat tot nu toe niet gedaan. Ik ben
gestart met een opzet voor een fact finding mission in de
regio die zeer binnenkort gaat slagen. Er zijn kwetsbare
groepen die nog steeds zijn aangewezen op bescherming
in West-Europa, omdat het een kwestie van leven of
dood is. Het gaat dan om verkrachte vrouwen die in
diezelfde kampen zitten of om religieuze minderheidsgroepen. Wij bekijken of een veel grotere groep
Europese landen iets voor hen iets kan doen, parallel aan
het besluit dat wij in Nederland nemen om niet meer
groepsgewijs te beschermen.
In dat plan gaat Europa de terugkeer faciliteren.
Vrijwillige terugkeer naar de regio is op gang gekomen.
50.000 mensen zijn al teruggegaan. Ik vind dat het mede
onze verantwoordelijkheid is om ervoor te zorgen dat
mensen duurzaam teruggaan. Wij moeten ze steunen in
het proces van vrijwillige terugkeer, zodat mensen
uiteindelijk vanuit Nederland teruggaan naar Irak, als het
even kan vrijwillig, als het moet gedwongen, als het gaat
om mensen die geen status meer hebben. Dit is allemaal
onderdeel van hetzelfde plan.
Voor mij staat de actuele veiligheidssituatie in Irak
voorop. Alles overziende vind ik dat het niet meer nodig
is om de Irakezen uit Centraal- en Zuid-Irak als groep te
beschermen. Dat doet niets af aan de blijvende individuele beoordeling en het recht op asiel, indien dat
aangewezen is. Het beleid in de ons omringende landen
is van dien aard dat groepsgewijze bescherming behoort
tot de individuele uitzonderingsgevallen. De meeste
landen om ons heen hebben inmiddels hetzelfde beleid;
geen groepsgewijze bescherming, maar individuele
beoordeling.
Ik vind dat ik dit besluit kan nemen op basis van een
beoordeling van de veiligheidssituatie in Centraal- en
Zuid-Irak door de minister van Buitenlandse Zaken. Ik
vind het een verantwoord en zorgvuldig besluit, dat ook
nog is voorzien van randvoorwaarden om ervoor te
zorgen dat wij niet alleen de groepsgewijze bescherming
stoppen en het over de schutting gooien. Nee, het is een
zorgvuldig plan om de situatie in Irak toekomstbestendig
te maken en te helpen stabiliseren, ook via de terugkeer
die op den duur op gang zal moeten komen.
Dat gezegd hebbende zal het de leden die moties
hebben ingediend, niet verbazen wat mijn oordeel is. De
motie van de heer De Wit is het meest vergaand. Daarin
wordt gevraagd om Irakezen uit Centraal- en Zuid-Irak
categoriale, groepsgewijze bescherming te blijven

Tweede Kamer

Vreemdelingen- en asielbeleid

bieden. Dat staat haaks op mijn besluit om daarmee te
stoppen. Ik moet deze motie zeer indringend ontraden.
Ik heb heel goed geluisterd naar wat de heer Anker
met zijn motie probeert. Ik vind de motie niet nodig,
maar ik neig ernaar om het oordeel hierover aan de
Kamer over te laten, ware het niet dat de laatste
woorden van het dictum neerkomen op iets wat mij voor
grote vraagtekens zet. Het komt bijna neer op het
rapporteren over individuele dossiers aan de Kamer. Ik
vraag mij af of de Kamer op dat niveau wil controleren.
Het is prima om te rapporteren over de gevolgen, maar
over individuele gevallen gaat erg ver en legt een
onevenredige druk op de uitvoering. Wij kunnen die
energie veel beter gebruiken voor de zorgvuldige
beoordeling van de individuele gevallen. Ik vraag de heer
Anker om opheldering over wat hij precies bedoelt met
het rapporteren over individuele gevallen en specifieke
groepen.
De heer Anker (ChristenUnie): Ik bedoel daarmee niet
dat wij elk dossier naar de Kamer krijgen en het daarover
gaan hebben. Dat is absoluut niet de bedoeling, maar er
is wel vaker verwarring over wat er in een motie staat.
De bedoeling is dat wij zicht krijgen op de gevolgen van
het nieuwe beleid voor groepen. Het is wel gericht op
groepen. Ik denk dat er verwarring ontstaat omdat wij
van een groepenbeleid naar een individuele benadering
gaan. Ik denk dat het daar ongeveer fout gaat. Wij
vragen om te rapporteren over wat dit betekent voor de
groep die wij willen beschermen. Hoe gaat dat nu?
Staatssecretaris Albayrak: Ik stel dan voor dat de heer
Anker zijn motie verandert, want hij spreekt in het dictum
over het halfjaarlijks rapporteren over de gevolgen van
de opheffing van de categoriale bescherming voor
individuele gevallen. Dat zou betekenen dat ik de Kamer
over ieder individueel dossier een rapport moet sturen
over wat ik heb besloten naar aanleiding van deze
beleidswijziging. Dat kan ik echt niet doen.
De heer Anker (ChristenUnie): Ik begrijp de spraakverwarring. Ik zal er even naar kijken om daar een betere zin
van te maken.
Staatssecretaris Albayrak: Als u het kunt laten bij ’’de
Kamer halfjaarlijks te rapporteren over de gevolgen van
de opheffing van de categoriale bescherming’’, dan laat
ik graag het oordeel aan de Kamer over.
Mevrouw Azough (GroenLinks): Het is duidelijk dat uw
oordeel over de motie die de heer De Wit en ik hebben
ingediend, volstrekt haaks staat op onze conclusie naar
aanleiding van het ambtsbericht van het ministerie van
Buitenlandse Zaken. Dat is vanochtend heel duidelijk
geworden. Wat ons betreft is de situatie in Centraal-Irak
niet veilig en niet structureel verbeterd en kunt u die
beslissing niet nemen. Ik begrijp dat de verhoudingen in
de plenaire zaal veranderd zijn ten opzichte van de
verhoudingen vanochtend bij het algemeen overleg. Dat
gaat mij aan het hart.
Ik heb een feitelijke vraag over uw eerste woorden. U
had het over de hervestiging als Europees plan. Daar
heeft u het vanochtend ook over gehad. U heeft echter
op geen enkel moment concreet aangegeven wat de
aantallen zijn die u daarbij in gedachten heeft. Wij
hebben jaar op jaar geprobeerd om het hervestigings-

9 oktober 2008
TK 12

12-890

Albayrak
beleid te verruimen. Het gaat om meer dan 500 mensen
per jaar. Gaat u daar iets aan doen?
De voorzitter: Mevrouw Azough, dit debat moet wel een
VAO-karakter houden en u moet geen feitelijke vragen
stellen die u ook in het AO had kunnen stellen.
Het woord is aan de staatssecretaris.

nu vooral van belang dat de NMa de onderzoeken die zij
heeft aangekondigd, staakt totdat duidelijk is wat de
uitspraak is. Daarom dien ik de volgende motie in.
Motie
De Kamer,

Staatssecretaris Albayrak: Voorzitter. Als wij met
meerdere Europese landen een gezamenlijke hervestiging van de meest kwetsbare mensen die nu in de
regio zitten voor elkaar zouden krijgen, zal het ongetwijfeld om duizenden mensen gaan. Dat is mijn antwoord
op de laatste vraag.
De constatering van mevrouw Azough dat ik iets doe
wat onzorgvuldig en onverantwoord is, deel ik uitdrukkelijk niet. Ik werp het verre van mij. Ik zou dat besluit niet
zo genomen hebben als ik op basis van de voor mij
beschikbare gegevens niet had kunnen overstappen van
groepsgewijs op individueel beschermen. Wij moeten
wel zorgvuldig zijn: de bescherming van Irakezen en de
kans op bescherming gaat nog steeds door, na een
individuele beoordeling van elke aanvraag van elke
individuele asielzoeker. De kans op bescherming blijft.
Het is niet zo dat elke Irakese asielzoeker nu de deur
gewezen wordt. Ik kan dat ook niet. Groepsgewijs
mensen beschermen om het enkele feit dat zij uit Irak
afkomstig zijn, terwijl landen om ons heen gedwongen
uitzetten naar Irak, terwijl de UNHCR vrijwillige terugkeer
naar Irak ondersteunt, dat zou haaks staan op een
ontwikkeling die ik graag zie. Dat is namelijk via een
coherent plan ervoor zorgen dat wij zorgvuldig werken
aan een stabiel Irak. Daarvan is het recht op terugkeer
voor ontheemde mensen een essentieel onderdeel.

gehoord de beraadslaging,
constaterende dat de NMa onderzoek doet naar
vermeende concurrentie in de thuiszorg;
constaterende dat niet duidelijk is of het hier gaat om
samenwerking of concurrentie;
constaterende dat momenteel vijf thuiszorgorganisaties
die beboet zijn door de NMa, hun zaak door de rechter
laten toetsen;
van mening dat verder onderzoek in de thuiszorg naar
vermeende concurrentie in de thuiszorg door de NMa
ontijdig is;
verzoekt de regering, de NMa dringend te verzoeken haar
onderzoek in de thuiszorg op te schorten totdat de
uitspraak van de rechter bekend is,
en gaat over tot de orde van de dag.
De voorzitter: Deze motie is voorgesteld door de leden
Leijten en Agema. Naar mij blijkt, wordt de indiening
ervan voldoende ondersteund.
Zij krijgt nr. 83 (23235).

De beraadslaging wordt gesloten.
De voorzitter: Ik dank de staatssecretaris voor haar
antwoorden. De stemmingen over de moties volgen aan
het eind van deze dag. Laat ik maar geen tijdsindicatie
meer geven!

Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Laat helder zijn dat wij
het proefproces willen afwachten voordat verdere
stappen worden gezet.
©

Mevrouw Leijten (SP): De miljoenenboetes van de
Nederlandse Mededingingsautoriteit hebben tot een
spagaat geleid voor thuiszorgorganisaties. Hun situatie
en hun opdracht zijn nu zeer onhelder. De Nederlandse
Zorgautoriteit benadert de thuiszorg vanuit een
economisch oogpunt en een concurrentieoogpunt. De wil
van de Kamer is dat er samengewerkt wordt en dat er
een maatschappelijke taak wordt uitgevoerd. De
thuiszorgorganisaties vragen zich nu af: wie is onze
meester, wat moet leidend zijn? Is dat daadwerkelijke
samenwerking of is dat oneerlijke concurrentie? Wat
geldt er in de zorg: het resultaat of de wijze waarop?
Inmiddels worden de besluiten van de Nederlandse
Mededingingsautoriteit getoetst bij de bestuursrechter.
Het CDA sprak in een spoed-AO over mogelijke
aanpassingen naar aanleiding van het beroep. De PvdA
maakte zich ook grote zorgen. Voor de SP-fractie is het

Staatssecretaris Bussemaker: Voorzitter. Wij hebben
vanmiddag een debat gevoerd over de onderzoeken van
de NMa en de boetes die de NMa aan de thuiszorgsector
heeft opgelegd. Ik heb aangegeven, wat ik ook al in mijn
brief had gedaan, dat ik graag kijk of het werk en de
opdrachten van de toezichthouders die wij hebben, de
NMa, de NZa en de inspectie, goed op elkaar aansluiten.
Ik heb benadrukt, wat ik ook al in brieven heb aangegeven, dat kwaliteit altijd voorop staat. Dat geldt voor
zowel de minister als voor mij. Ik heb ook aangegeven
dat ik niet doof ben voor de uitlatingen die thuiszorgorganisaties hebben gedaan. Daarnaast heb ik echter
aangegeven dat een en ander nu bij de rechter ligt en ik
over die individuele gevallen geen uitspraak kan doen. Ik
kan wel met de sector, zowel met ActiZ als met cliëntenorganisaties, praten over de toekomst van de thuiszorg,
mede naar aanleiding van de commotie waartoe deze
uitspraken hebben geleid.
Bij motie wordt mij gevraagd om een stap verder te
zetten en dat is echt een aantal stappen te ver. Mij wordt
verzocht om de NMa te verzoeken de onderzoeken in de
thuiszorg op te schorten totdat de uitspraak van de
rechter bekend is. Dat is niet alleen onwenselijk, omdat ik
niet over individuele gevallen ga, maar ook onmogelijk.

Tweede Kamer

9 oktober 2008
TK 12

Aan de orde is het debat naar aanleiding van een
algemeen overleg op 9 oktober 2008 over de NMa
besluiten thuiszorg.
©

NMa besluiten thuiszorg

12-891