Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2018–2019

31 789

Staatsdeelnemingen Fortis en ABN AMRO

Nr. 96

BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 30 oktober 2018
Op 17 juli 2018 heb ik u per brief geïnformeerd over ontwikkelingen bij
RFS Holdings B.V. (RFS).1 RFS is het voormalige consortium van Royal
Bank of Scotland, Fortis en Santander dat in 2007 gezamenlijk ABN AMRO
heeft overgenomen. De Nederlandse staat heeft bij de nationalisering van
Fortis/ABN AMRO in 2008 de plaats van Fortis in het consortium overgenomen. De boekwaarde van het eigen vermogen van het Nederlandse
aandeel in de shared assets was op 31 december 2017 ongeveer EUR 450
mln. RFS heeft als doel om de resterende gezamenlijke activa op een
zakelijk verantwoorde wijze te verkopen en daarna af te wikkelen.
Materieel gezien heeft het onderdeel van RFS waar de Nederlandse staat
een belang in heeft alleen nog een 40% aandelenbelang in Alawwal Bank
(Alawwal). De staat, vertegenwoordigd door NLFI, en de overige consortiumpartijen streven er naar deze laatste gedeelde bezitting te verkopen
zodat RFS afgewikkeld kan worden. In de genoemde brief heb ik aangegeven dat Alawwal in vergevorderde gesprekken is met Saudi British Bank
(SBB) over een fusie van beide banken.
Op 4 oktober 2018 hebben Alawwal en SBB bekend gemaakt dat zij de
fusiegesprekken hebben afgerond en een fusievoorstel aan de toezichthouders en aandeelhouders gaan voorleggen. Om tot dit fusievoorstel te
kunnen komen is het noodzakelijk gebleken een eerdere schikkingsovereenkomst tussen RFS en Alawwal te wijzigen. Omdat deze wijziging van
de overeenkomst leidt tot het aangaan van een directe financiële
verplichting door de staat, wil ik u door middel van deze brief informeren
over deze schikking en de wijziging daarvan.
De schikkingsovereenkomst betreft de afhandeling van een geschil tussen
RFS en Alawwal. De kern van het geschil ziet op de periode van voor 2008.
Alawwal is van mening dat de rechtsvoorganger van RFS, het «oude»
ABN AMRO, tekort is geschoten in de uitvoering van een tussen RFS en
Alawwal gesloten dienstverleningsovereenkomst. Omdat de claim
1

kst-31789-96
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2018

Kamerstuk 31 789, nr. 95

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 789, nr. 96

1

mogelijk (al dan niet gedeeltelijk) zou worden toegewezen indien een
rechtsgang zou worden doorlopen en om de mogelijkheid tot verkoop te
bevorderen, heeft het consortium medio 2016 een schikkingsovereenkomst gesloten ter afhandeling van het geschil. Mijn voorganger heeft
ingestemd met deze schikking van ca. USD 295 mln., waarvan 33,81%
(USD 99,7 mln./ ca. EUR 85 mln.) voor rekening komt van de staat. Het
schikkingsbedrag zou, conform deze schikkingsovereenkomst, voldaan
worden uit de verkoopopbrengst bij een toekomstige verkoop van het
belang in Alawwal en maximaal de verkoopopbrengst bedragen.
De fusie is aanleiding voor een aanpassing van de schikkingsovereenkomst. In de gewijzigde overeenkomst is vastgelegd dat deze alleen gaat
gelden als de fusie doorgaat. Als de fusie niet doorgaat dan blijft de
oorspronkelijk schikking van kracht. De belangrijkste wijziging in de
nieuwe schikkingsovereenkomst is de afspraak dat, indien de consortiumpartijen het belang in de fusie-entiteit drie jaar na afronding van de fusie
nog niet verkocht hebben, de consortiumpartijen naar rato overgaan tot
het betalen van het maximale schikkingsbedrag (USD 295 mln.) aan
Alawwal. Het vastleggen van een uiterste betaaldatum en de waarde van
de schikking op die datum zorgt voor zekerheid en daarmee voor een
hogere waarde van Alawwal, hetgeen voor de consortiumpartijen en de
uiteindelijke verkoopopbrengst van belang is.
NLFI heeft mij positief geadviseerd over de wijziging van de schikking,
omdat een fusie tussen Alawwal en SBB de verkoopbaarheid van het door
de staat gehouden belang zal vergroten en NLFI het risico van het
vastzetten van het schikkingsbedrag op de uiterste betaaldatum acceptabel acht. De wijziging van de schikking leidt tot een financiële
verplichting voor de staat van ca. EUR 85 mln., omdat een uiterste
betaaldatum van het schikkingsbedrag wordt vastgezet. Deze betalingsverplichting ontstaat op het moment dat de fusie definitief doorgaat, naar
verwachting in het eerste halfjaar van 2019. Deze uitgave hangt samen
met eerdere interventies in de financiële sector en de afbouw hiervan en
telt daarom, conform de begrotingsregels, niet mee voor het uitgavenplafond. Wel belast de uitgave van het schikkingsbedrag het EMU-saldo.
Zoals aangegeven in mijn brief van 17 juli 2018 (Kamerstuk 31 789, nr. 95)
zal NLFI mij over het fusievoorstel adviseren, waarbij zij bijzondere
aandacht zal hebben voor de gevolgen voor de verkoopbaarheid van het
belang van de staat. Ik zal uw Kamer informeren over het resultaat. Mocht
ik instemmen met de fusie dan zal ik de betalingsverplichting bij het
eerstvolgende begrotingsmoment opnemen. Dit zal naar verwachting bij
de Voorjaarsnota 2019 zijn.
De Minister van Financiën,
W.B. Hoekstra

Tweede Kamer, vergaderjaar 2018–2019, 31 789, nr. 96

2