Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

32 615

Toekomst Publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie
(PBO)

Nr. 3

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 5 oktober 2011
Tijdens het Algemeen Overleg van 10 november 2010 (kamerstuk
32 500 XV, nr. 56) besprak u met mij het Toezichtverslag PBO van de SER
over 2009. In het Voortgezet Algemeen Overleg van 16 februari 2011
(Handelingen II 2010/11, nr. 53, item 2, blz. 2–12) is een motie aangenomen van de leden Aptroot (VVD), Koopmans (CDA) en Van den
Besselaar (PVV) waarin de regering wordt verzocht:
– te onderzoeken welke taken naast medebewindstaken onmisbaar zijn,
– voorts te onderzoeken of en zo ja hoe deze taken zonder product- en
bedrijfschappen zouden kunnen worden ondergebracht,
– dit onderzoek binnen zes maanden uit te voeren en aan de Tweede
Kamer voor te leggen1.
Ik heb tijdens dat Voortgezet Algemeen Overleg aangegeven deze motie te
zullen uitvoeren.
Met bijgevoegde nota «Het PBO-stelsel: naar een nieuwe kern» doe ik,
mede namens de minister van Economische Zaken, Landbouw en
Innovatie, deze toezegging gestand.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
H. G. J. Kamp

1
Kamerstukken II, 2010/2011, 32 500-XV, nr.
62.

kst-32615-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

1

Kabinetsstandpunt Het PBO-stelsel: naar een nieuwe kern
September 2011
1. Aanleiding
In de afgelopen jaren is er regelmatig in uw Kamer gediscussieerd over
het functioneren van het stelsel van de Publiekrechtelijke Bedrijfsorganisatie (PBO). Tijdens het Algemeen Overleg van 10 november 2010 besprak
u met mij het Toezichtverslag PBO van de SER over 2009. In het Voortgezet Algemeen Overleg van 16 februari 2011 is een motie aangenomen
van de leden Aptroot (VVD), Koopmans (CDA) en Van den Besselaar (PVV)
waarin de regering wordt verzocht:
– te onderzoeken welke taken naast medebewindstaken onmisbaar zijn,
– voorts te onderzoeken of en zo ja hoe deze taken zonder product- en
bedrijfschappen zouden kunnen worden ondergebracht,
– dit onderzoek binnen zes maanden uit te voeren en aan de Tweede
Kamer voor te leggen1.
Ik heb tijdens dat Voortgezet Algemeen Overleg aangegeven deze motie te
zullen uitvoeren. In het onderstaande licht ik, mede namens de minister
van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie, het kabinetsstandpunt
toe.
Paragraaf 2 en 3 gaan over de aanpak van de motie en over het huidige
stelsel. In paragraaf 4 volgt de visie van het kabinet op de toekomst van
het PBO-stelsel en in het bijzonder op de taken. Paragraaf 5 betreft de
aanpassingen van het bestuur en de organisatie van het PBO-stelsel. In
paragraaf 6 worden de financiële gevolgen van de herziening van het
stelsel uiteengezet. Tot slot geeft het kabinet in paragraaf 7 weer op welke
wijze de herziening wordt aangepakt.
2. Aanpak uitvoering motie
De uitvoering van de motie is als volgt aangepakt:
– Er is een inventariserend onderzoek naar de taken van de product- en
bedrijfschappen uitgevoerd door het onderzoeksbureau EIM/IOO
(Bijlage);2
– Aan drie bestuurders, mevrouw Jorritsma en de heren Van de Donk en
Van Eijck, is ondersteuning gevraagd bij het ontwikkelen van het
beoordelingskader en de beoordeling van de taken van de product- en
bedrijfschappen. Zij hebben daartoe het rapport «Beoordelingskader
product- en bedrijfschappen» geschreven. In dit rapport is tevens de
visie van deze drie beoordelaars op de toekomst van de PBO opgenomen (Bijlage);2
– Tijdens het gehele proces is er contact geweest met het veld en zijn
talrijke adviezen en brieven van betrokken organisaties ontvangen. In
het bijzonder noem ik de adviesbrieven van de Raad van de Centrale
Ondernemingsorganisaties (RCO) en de Stichting van de Arbeid die
zijn ontvangen in juni 2011.
3. Het huidige stelsel

1

Kamerstukken II, 2010/2011, 32 500-XV, nr.
62.
2
Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Product- en bedrijfschappen (hierna: schappen) zijn publieke organen die
op initiatief van de sociale partners in een sector kunnen worden ingesteld
mits voldaan wordt aan de vereisten in de Wbo. Instelling geschiedt bij
Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB). De belangrijkste eis daarbij is
dat de organisaties van de sociale partners in de betreffende sector de
meerderheid vertegenwoordigen. Zij vormen het bestuur van een
product- of bedrijfschap; de voorzitter wordt door de Kroon benoemd en
is onafhankelijk. De schappen kunnen, via verplichte heffingen en
verordeningen, voor alle ondernemingen in de betreffende sector

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

2

maatregelen treffen die zowel verband houden met het sector- als het
algemeen belang. Daarnaast voeren de schappen ook medebewindstaken
uit in opdracht van – en betaald door – de Rijksoverheid, voor een groot
deel ter uitvoering van marktordeningsmaatregelen van de EU.
4. Kabinetsvisie PBO-stelsel
Bij de uitvoering van de motie hanteert het kabinet het uitgangspunt,
zoals verwoord in het Regeerakkoord, dat de overheid krachtiger, kleiner
en meer dienstverlenend moet worden met lagere kosten, minder
ambtenaren, minder regels en minder bestuurders. Dit streven, dat is
uitgewerkt in het Uitvoeringsprogramma Compacte Rijksdienst, geldt
onverkort voor de uitvoering van overheidstaken door organisaties die op
basis van een wet een eigenstandige publiekrechtelijke status hebben,
zoals schappen.
Daarnaast sluit het kabinet aan bij de visie van de drie beoordelaars die
het begrip legitimiteit centraal stellen. Zij hanteren legitimiteit in de zin
van «bestaansrecht»: democratisch legitiem en passend bij de behoeften
van de samenleving en economie in deze tijd. Dit betekent onder andere
dat er geen onnodige heffingen en overbodige regels worden opgelegd
aan het bedrijfsleven.
Voor het uitvoeren van de motie zal eerst worden vastgesteld of de
schappen taken uitvoeren die onmisbaar zijn (paragraaf 4.1). Vervolgens
zal worden vastgesteld of deze taken het beste door de schappen kunnen
worden uitgevoerd of dat deze taken elders moeten worden ondergebracht (paragraaf 4.2). Indien wordt vastgesteld dat er onmisbare taken
zijn en deze ook het best door de schappen kunnen worden uitgevoerd ligt
het in de rede het PBO-stelsel te handhaven. In dat geval moet echter wel
de vraag worden beantwoord of het PBO-stelsel in zijn huidige vorm te
handhaven is of dat wijzigingen noodzakelijk zijn (paragraaf 4.3).
4.1 Onmisbare taken
Wat maakt een taak onmisbaar? In de visie van het kabinet zijn die taken
onmisbaar die (in voldoende mate) een publiek belang hebben. Deze visie
sluit aan bij die van de beoordelaars. Zij definiëren een taak met een
publiek belang als een taak die ten goede komt aan de hele samenleving
en ook alleen kan worden gerealiseerd door bemoeienis van een publiek
orgaan. Een taak met een publiek belang moet in ieder geval uitgevoerd
blijven worden, en is dus onmisbaar.
Het kabinet ziet, evenals de beoordelaars, in de inventarisatie van de taken
van de schappen door EIM/IOO slechts een drietal taken met publiek
belang. Het betreffen de medebewindstaken en de zogenaamde
autonome taken die betrekking hebben op «bevordering van plant- en
diergezondheid en dierenwelzijn» en «voedselveiligheid en gezondheid».
Medebewindstaken
Medebewindstaken zijn taken met een publiek belang die voortvloeien uit
wet- en regelgeving. De uitvoering daarvan is door de betreffende
minister opgedragen aan een schap. Deze taken worden ook gefinancierd
door het betreffende departement en/of de EU. Het merendeel van de
medebewindstaken dient ter uitvoering van Europese regelgeving op het
terrein van de landbouw, waaronder marktordeningsmaatregelen in het
kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid van de EU. Een
concreet voorbeeld betreft de melkquotering bij het Productschap Zuivel.
Deze regeling is ingevoerd om de EU-melkproductie te beperken. Voor te
veel geleverde melk moet een heffing worden betaald. De uitvoering van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

3

medebewindstaken en de verordenende bevoegdheid staat niet ter
discussie. Ook de motie Aptroot c.s. gaat daar vanuit.
Autonome taken
Naast taken die voortvloeien uit wet- en regelgeving voeren schappen
taken uit waartoe zij op wettelijke grondslag zelf het initiatief kunnen
nemen. Dat zijn autonome taken, zoals publieksvoorlichting en kwaliteitsbevordering. Binnen het geheel van autonome taken worden in het
rapport van EIM/IOO twee takenclusters genoemd die behoren tot de
taken met een publiek belang, vanwege het evidente belang van hun
doelen voor de samenleving als geheel:
– bevordering van plant- en diergezondheid en dierenwelzijn,
– voedselveiligheid en gezondheid.
Ook de beoordelaars zijn in hun rapport deze mening toegedaan.
De preventie van uitbraken van plant- en dierziekten en het opvangen van
de sociaal-economische gevolgen ervan voorkomt maatschappelijke of
economische ontwrichting en draagt bij aan de bescherming van de
volksgezondheid. Ook de activiteiten op het terrein van diergezondheid
zijn duidelijk in het belang van de gehele samenleving. Zo is het Diergezondheidsfonds ingesteld in het kader van het tegengaan van ziektes als
mond- en klauwzeer, aviaire influenza en Q-koorts. Dit is niet alleen in het
belang van de sector, maar ook in het belang van de samenleving als
geheel. Een ander, zeer recent voorbeeld met een belangrijke rol voor de
schappen betreft de noodzaak tot terugdringing van het preventief gebruik
van antibiotica in de veehouderij.
Drie onmisbare takenclusters
Op basis van het voorgaande concludeert het kabinet dat er drie
onmisbare takenclusters zijn: medebewindstaken, bevordering van planten diergezondheid alsmede dierenwelzijn, en voedselveiligheid en
-gezondheid. Bij implicatie zijn alle andere huidige taken die in het
PBO-stelsel worden uitgevoerd niet a priori onmisbaar (zoals voorlichting,
promotie en belangenbehartiging).
De volgende paragraaf gaat in op de vraag welke instantie de drie
onmisbare taken het best kunnen uitvoeren.
4.2 Uitvoering taken met publiek belang

1

Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.

Bovengenoemde taken met (voldoende) publiek belang zouden vanwege
het publieke karakter logischerwijs door een publiek orgaan moeten
worden uitgevoerd. Dat kunnen dus ook schappen zijn. In bijlage 1
worden de (financiële) gevolgen geschetst indien zou worden besloten
om het PBO-stelsel volledig af te schaffen.1 Het kabinet heeft drie redenen
om de taken met (voldoende) publiek belang binnen het PBO-stelsel te
laten uitvoeren:
1. De bekostiging van de autonome taken vindt plaats door middel van
heffingen bij de ondernemers zelf, niet vanuit algemene belastingen.
Als het Rijk dit zou moeten doen dan zou dit extra druk op de
algemene middelen betekenen.
2. De sector waarvoor de taak wordt uitgevoerd is zeer nauw betrokken.
De korte lijnen en de opgebouwde kennis en infrastructuur zorgen
voor meer efficiency en effectiviteit dan mogelijk is bij een overheid
die op grotere afstand staat, zoals een departement. Bij afschaffing
van het PBO-stelsel zou de Rijksoverheid de medebewindstaken en
de onmisbare taken met een publiek belang moeten overnemen. Dit
betekent dat de personeelsformatie van de Rijksoverheid moet
worden uitgebreid met naar schatting minimaal het aantal fte’s dat de
schappen hiervoor nodig hebben.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

4

3.

Er is een bestaand stelsel met kennis, infrastructuur, ICT etc. dat is
toegesneden op de uitvoering van deze taken. Het zou een substantiële kapitaalvernietiging betekenen indien deze taken elders worden
belegd. Overdracht van de medebewindstaken en onmisbare
autonome taken naar de Rijksoverheid zal leiden tot desinvesteringen
in bijvoorbeeld ICT, tot verlies van legitimiteit van (informele)
netwerken tussen overheid en bedrijfsleven en tot extra inspanningen
als gevolg van het noodzakelijke integratieproces. Ook zullen er
maatregelen moeten worden genomen om deze taken in te bedden
binnen de Rijksdienst, hetgeen de nodige incidentele uitgaven zal
vergen (overgangskosten, sociale plannen e.d.).

4.3 Conclusie: afgeslankt en gemoderniseerd stelsel
Om de genoemde doelmatigheidsredenen kiest het kabinet voor het
handhaven van het PBO-stelsel, maar dan wel in afgeslankte en gemoderniseerde vorm. Afgeslankt omdat het PBO-stelsel uitsluitend taken
uitvoert met een publiek belang. In een PBO-stelsel dat uitsluitend taken
uitvoert met een publiek belang wordt het merendeel van de huidige
taken, die dus geen publiek belang dienen, in principe niet meer uitgevoerd.
Dat neemt niet weg dat in het nieuwe stelsel een taak zonder publiek
belang kan worden uitgevoerd, hoewel dit slechts mogelijk is onder
bijzondere omstandigheden. Er zullen daarom strenge voorwaarden
komen waaraan voldaan moet worden voordat een schap voor de
uitvoering van een dergelijke taak toestemming krijgt. De minister van
EL&I beslist op het verzoek van een schap. Hij doet dit op basis van
criteria die in de wet zijn vastgelegd. Het kabinet acht de criteria, die door
de beoordelaars zijn ontwikkeld, goed toepasbaar en neemt deze over.
Toestemming voor het uitvoeren van een taak zonder publiek belang door
een schap wordt alleen verleend indien, naar het oordeel van de Minister
van EL&I door het schap overtuigend is aangetoond dat:
1. de taak noodzakelijk is voor het uitvoeren van medebewindstaken of
autonome taken met een publiek belang, of
2. de taak er voor zorgt dat alleen degenen die er direct van profiteren
meebetalen en zwartrijdersgedrag wordt voorkomen indien dat
problemen in de sector oplevert, of
3. de sector door de specifieke structuur van de sector (veel zzp-ers,
weinig financieel draagvlak) en het ontbreken van omvattende cao’s
en O&O-fondsen niet in staat is de taak zelf uit te voeren.
Bovendien geldt altijd de eis dat:
4. het schap deze taak het meest doelmatig en doeltreffend kan uitvoeren.
Naast toetsing aan deze criteria kunnen aanvullende voorwaarden worden
gesteld, bijvoorbeeld dat de taak slechts voor een bepaalde periode wordt
toegekend. Verder zal voor deze taken draagvlak onder de bedrijfsgenoten
aangetoond moeten worden en moet de wijze van financiering duidelijk
zijn. Ook deze aanvullende voorwaarden hebben tot doel dat taken zonder
een publiek belang binnen het PBO-stelsel slechts bij uitzondering worden
toegestaan.
Het kabinet komt met een voorstel voor een procedure die de TK in staat
zal stellen effectieve controle uit te oefenen op de toedeling van aanvullende taken door de minister van EL&I aan een schap. De procedure zal
zodanig zijn dat snel handelen bij spoedeisende taken (bijv. verordeningen
ten behoeve van voorlichtingsprogramma’s over zich snel verspreidende
plantenziekten) mogelijk blijft.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

5

Het stelsel krijgt aldus een nieuwe, gemoderniseerde kern: het dienen van
het publieke belang. De voorwaarden die in de wet zullen worden
opgenomen hebben uitdrukkelijk tot doel dat het uitvoeren van een taak
zonder publiek belang geen regel maar juist een uitzondering is.
Aangezien in het huidige stelsel met name de bedrijfschappen uitsluitend
dergelijke taken uitvoeren, voorziet het kabinet dat de bedrijfschappen in
de huidige vorm zullen verdwijnen. Daarmee verdwijnt ook het onderscheid tussen product- en bedrijfschappen.
5. Modernisering van bestuur en organisatie
De transitie naar een afgeslankt en gemoderniseerd stelsel is in de ogen
van het kabinet niet alleen een kwestie van takenreductie: het bestuur en
de organisatie dienen eveneens te worden gemoderniseerd. Ook de
beoordelaars geven aan dat het huidige stelsel te weinig lerend vermogen
vertoont en niet dynamisch genoeg is om in te kunnen spelen op
veranderingen. Het stelsel zal daarom in de komende periode een
belangrijke transitie moeten doormaken. Voor de onderstaande aanpak op
bestuurlijk en organisatorisch terrein doen de Stichting van de Arbeid en
de RCO soortgelijke suggesties.
Het bestuur
Het kabinet kiest er voor dat het bestuur in het nieuwe stelsel bij de
sociale partners blijft. De sector bekostigt een groot deel van zijn taken
zelf en omdat de sociale partners in het bestuur zitten, zijn de lijnen met
de sectoren kort. Dit maakt de uitvoering van de taken door een schap
zeer doelmatig.
Het kabinet wil echter wel een aantal belangrijke randvoorwaarden stellen
aan het bestuur in het nieuwe stelsel. Om de dynamiek en het lerend
vermogen te verbeteren zal de transparantie van de besluitvorming
moeten worden vergroot en zullen de mogelijkheden voor inspraak van
ondernemers moeten worden versterkt. Met name moet beter rekening
worden gehouden met ondernemers die geen lid zijn van een brancheorganisatie. Bezien zal worden hoe deze ongeorganiseerden deel kunnen
gaan uitmaken van de besturen. Verder zullen de besturen regelmatig
evaluaties en intervisies moeten uitvoeren. De in 2009 ingevoerde
draagvlakonderzoeken zullen de besturen dwingen tot verdergaande
verantwoording over het gevoerde beleid. Daarnaast kan de geldigheidsduur van PBO-regelgeving aan termijnen worden gebonden. De
afslanking van de organisatie brengt verder met zich mee dat er minder
besturen zullen zijn en dus minder bestuurlijke drukte. Het streven moet
zijn de besturen klein te houden en te professionaliseren.
De organisatie
Het nieuwe stelsel zal ook organisatorisch efficiënter en effectiever
worden ingericht. Dit kan aan de hand van drie lijnen:
1) Reductie schappen
Er moet een aanzienlijke reductie van het aantal schappen gerealiseerd
worden. Dit is een logisch gevolg van de reductie van het aantal taken en
van de wens van het kabinet om tot een kleine en slagvaardige
PBO-organisatie te komen. Het kabinet wil deze reorganisatie op korte
termijn volgens een natuurlijk proces laten verlopen, in goede samenwerking met de bestaande schappen. Dit betekent dat de schappen in
eerste instantie zelf verantwoordelijk zullen zijn voor de invulling van de
reorganisatie. Het kabinet hecht aan een reorganisatie met aantoonbare
verbeteringen met betrekking tot de doelstellingen van het kabinet: lagere

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

6

heffingen, minder bestuurlijke drukte en meer doelmatigheid en doeltreffendheid in de uitvoering van de taken.
2) Modellen voor reorganisatie
Voor de reorganisatie zijn verschillende richtingen mogelijk. Een mogelijk
einddoel kan zijn het samengaan van alle schappen in een PBO-huis met
diverse kamers, gegroepeerd naar de binnen het stelsel uit te voeren
taken. Een dergelijke opzet zou nog versterkt kunnen worden wanneer de
schappen zelf ook fysiek één vestiging betrekken. De backoffice kan dan
optimaal functioneren. Een andere mogelijkheid is concentratie tot enkele
schappen, gegroepeerd langs samenhangende takenclusters (dieren,
planten, overige). Het kabinet hecht aan de herkenbaarheid van de nieuwe
organisatie voor de diverse achterbannen. Het kabinet zal in 2012
beoordelen of de schappen voldoende voortgang boeken bij de reorganisatie. Bij onvoldoende voortgang zal het kabinet niet aarzelen in te
grijpen.
3) Eén backoffice
Het kabinet heeft besloten dat er één gezamenlijke backoffice wordt
ingericht voor de gehele publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie. Eén
backoffice is ook de logische consequentie van het nieuwe stelsel waarbij
efficiency en effectiviteit voorop staan. Het stelsel concentreert zich op de
uitvoering van een beperkt aantal publieke taken en één backoffice is
daarvoor in elk geval noodzakelijk. Een aantal productschappen is begin
2011 een traject gestart naar nauwere samenwerking. Het kabinet gaat er
vanuit dat in de backoffice worden ondergebracht: personeelszaken,
juridische dienst, automatisering, auditors, etc. De instelling van de
backoffice mag geen verslechtering betekenen voor de aansturings- en
verhaalsmogelijkheden van de verantwoordelijke minister.
De meeste werkzaamheden zullen onder het nieuwe stelsel liggen op het
beleidsterrein van de minister van EL&I. De verantwoordelijkheid voor het
PBO-stelsel zal daarom door de minister van SZW worden overgedragen
aan de minister van EL&I.
6. Financiële gevolgen van het nieuwe stelsel
Het kabinet voorziet dat het nieuwe PBO-stelsel aanzienlijk minder kosten
met zich meebrengt dan het huidige stelsel. Deze takenreductie zal zich
onmiddellijk vertalen in een kostenbesparing en daarmee in lagere
heffingen over de hele linie. De lastendruk voor de ondernemer zal dus
aanzienlijk verminderen. Deze verwachting baseert het kabinet op het
volgende:
– Minder taken betekent minder uitvoeringskosten, minder personeel,
minder overhead.
– De gezamenlijke backoffice en huisvesting zal besparingen opleveren.
– De bestuurlijke drukte zal afnemen.
– Door meer inspraak en regelmatige evaluatie van het functioneren zal
de taakuitvoering kunnen worden geoptimaliseerd.

1

bron: EIM/IOO, 2011.

In 2010 bedroegen de totale lasten van de gezamenlijke schappen voor de
takenclusters die in beginsel kunnen vervallen € 189 miljoen op een totaal
van € 254 miljoen1. Indien al deze taken zouden vervallen, betekent dit
een reductie van bijna driekwart van de huidige lasten. Het is echter op
voorhand niet mogelijk de besparing met zekerheid vast te stellen. Op dit
moment wordt € 24 miljoen besteed aan taken op het terrein van planten dierziekten en € 7 miljoen aan taken op het terrein van voedselveiligheid en gezondheid. Dit is inclusief de overheadkosten, zoals ook bij
bovengenoemde € 189 miljoen. Het is op voorhand niet te zeggen
hoeveel lager de overheadkosten worden. Echter, wél is duidelijk dat de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

7

besparingen aanzienlijk zullen zijn door de substantiële verkleining van
het stelsel als gevolg van de focus op publieke taken. Een taak als
promotie (in 2010 totaal bijna € 40 miljoen) valt bijvoorbeeld niet meer
onder het primaire takenpakket van een schap.
In het onderzoek van EIM/IOO wordt het huidige budgettaire beslag voor
alle taken in kaart gebracht. De kostenbesparing in het nieuwe stelsel zal
zich ook doorvertalen naar de heffingen, immers er wordt in beginsel
alleen nog geheven voor de publieke taken op het terrein van bevordering
van plant- en diergezondheid en dierenwelzijn en op het terrein van
voedselveiligheid en gezondheid. Bij ondernemers die daar niet mee te
maken hebben vervalt de heffing en voor de ondernemers die daar wel
mee te maken hebben zal de heffing aanzienlijk lager uitvallen door het
wegvallen van taken die onder het nieuwe stelsel niet langer publieke
taken zijn.
7. Fasering van de reorganisatie en stelselvernieuwing
Het kabinet wil de reorganisatie en de stelselvernieuwing als volgt
aanpakken:
– Het kabinet gaat in gesprek met de schappen en de SER over een
verdere reorganisatie gericht op het nieuwe, afgeslankte stelsel. Het
kabinet acht het van belang dat de schappen dit zelf oppakken maar zal
ingrijpen indien de voortgang te wensen overlaat.
– Het kabinet zal ook afspraken maken met de schappen en de SER over
de implementatie van de overige vernieuwingen in het stelsel op het
terrein van toezicht, bestuur, draagvlak en inspraak.
– De Wbo zal aanzienlijk worden aangepast. Dit is nodig omdat de
uitvoering van taken zonder publiek belang in het nieuwe stelsel wordt
ingeperkt. Ook de overige aanpassingen behoeven veelal een
grondslag in de wet. Verder zal de verantwoordelijkheid voor het
PBO-stelsel in de herziene wet overgaan van de minister van SZW naar
de minister van EL&I (Hoofdstuk 2 van de wet). De minister van SZW
blijft verantwoordelijk voor de SER (Hoofdstuk 1 van de wet). Het
streven is eind 2012 de benodigde wettelijke aanpassingen aan de
Tweede Kamer voor te leggen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 32 615, nr. 3

8