Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

1559
Vragen van het lid Arib (PvdA) aan de ministers van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en van Veiligheid en Justitie over levensgevaarlijke therapieën voor
huilbaby’s (ingezonden 20 december 2011).
Antwoord van minister Schippers (Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
(ontvangen 16 februari 2012). Zie ook Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar
2011–2012, nr. 1211.
Vraag 1
Bent u op de hoogte van de wildgroei aan therapeuten die baby’s behandelen
door ze dubbel te vouwen of diep te buigen, met mogelijk levensgevaarlijke
gevolgen?1
Antwoord 1
Ik heb kennisgenomen van de uitzending.
Vraag 2
Hoeveel therapeuten bieden dergelijke therapie aan in Nederland? Hoeveel
reguliere zorgverleners bieden daarnaast dit soort therapieën aan?
Antwoord 2
Ik heb over het aantal therapeuten geen gegevens en reken het niet tot mijn
beleidsverantwoordelijkheid daarover gegevens bij te houden. Ook over het
aantal reguliere zorgverleners dat alternatieve behandelingen aanbiedt, heb ik
geen gegevens. Zie verder mijn antwoord op vraag 3 en 6.
Vraag 3
Bent u van mening dat een reguliere zorgverlener expliciet aan de patiënt
kenbaar moet maken dat hij zich op dat moment niet bezighoud met bv.
fysiotherapie of osteopathie? Vindt u dat een reguliere zorgverlener,
opgenomen in Wet beroepen in de individuele Gezondheidszorg (BIG), die
daarnaast dit soort therapieën uitvoert en nalaat er op te wijzen dat ditgeen
onderdeel van de reguliere praktijk is, strafbaar is? Vindt u dat hier actieve
controle op moet plaatsvinden vanuit de beroepsverenigingen? Welke rol
speelt de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) ten aanzien van dit soort
therapieën?

1

ah-tk-20112012-1559
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

Rtl-4 uitzending 17 december 2011.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

Antwoord 3
Het is een plicht van iedere hulpverlener, ongeacht of deze alternatieve
behandelingen naast reguliere aanbieden of niet, om goede informatie aan de
patiënt te verstrekken, onder meer over de risico’s van de voorgestelde
behandeling. Die informatieplicht telt zwaarder naarmate het gaat om minder
conventionele behandelmethoden.
De KNMG heeft gedragsregels vastgesteld voor artsen die naast reguliere
behandelwijzen ook niet-reguliere behandelwijzen toepassen. Ook het
Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie (KNGF) heeft
dergelijke gedragsregels opgesteld. In die gedragsregels is opgenomen dat
beroepsbeoefenaren de patiënt dienen te informeren over de effectiviteit,
aard, duur en (neven)effecten van een behandeling. Als de beroepsbeoefenaar (mede) een niet-reguliere behandelwijze overweegt, dan vereisen deze
regels dat de beroepsbeoefenaar naar de patiënt toe een duidelijk onderscheid maakt tussen reguliere en niet-reguliere behandelwijzen. Daarnaast
heeft ook de burger een eigen verantwoordelijkheid zich goed te (laten)
informeren.
Vraag 4
Hoeveel meldingen cq signalen heeft de IGZ ontvangen ten aanzien van dit
soort therapieën voor baby’s? Van wie? Sinds wanneer? Welke actie is hierop
ondernomen?
Antwoord 4
In 2008 heeft de inspectie een melding ontvangen van een soortgelijk geval.
Er is een baby overleden na een cranio-sacraal behandeling door een
fysiotherapeut. De inspectie is destijds door het OM benaderd, er was bij de
inspectie zelf geen melding gedaan. De pathaloog-anatoom die het overlijden
heeft onderzocht, heeft geen relatie tussen de behandeling en het overlijden
van een baby aangetoond. Ik zal de IGZ vragen naar deze praktijken
onderzoek te doen.
Vraag 5
Kunt u zich voorstellen dat ouders met een huilbaby uiteindelijk zo wanhopig
zijn dat ze zich tot therapeuten wenden die zeggen dat een therapie met diep
buigen, dubbelvouwen van de baby of het terugbrengen in foetale positie zal
helpen?
Antwoord 5
Ik reken het niet tot mijn beleidsverantwoordelijkheid om op deze vraag in te
gaan.
Vraag 6
Denkt u dat ouders voldoende op de hoogte zijn van het verschil tussen
reguliere en alternatieve therapieën? Zo nee, wat zou er moeten veranderen,
en tot wiens verantwoordelijkheid behoort dat?
Antwoord 6
Ik ben van mening dat de burger een eigen verantwoordelijkheid heeft zich
goed te (laten) informeren over zowel de behandelaar tot wie hij/zij zich wil
wenden, als over diens deskundigheid, over de betrouwbaarheid en
mogelijke werking van behandelingen die hij/zij mogelijk zal ondergaan.
Voorts hebben de therapeuten een grote verantwoordelijkheid de patiënt
volledig, helder en begrijpelijk te informeren, en expliciet aan te geven als
een alternatieve therapie wordt toegepast. Ook moeten zij de patiënt
informeren over andere mogelijke behandelingen die in de reguliere zorg
worden gegeven.
Vraag 7
Vindt u het een taak van de overheid om er voor te zorgen of het in ieder
geval mogelijk te maken dat ouders de juiste keuze maken?
Antwoord 7
Nee, de «juiste keuze» is een subjectief begrip. We kennen in Nederland
keuzevrijheid in de zorg. De keuzevrijheid van de patiënt die zelf bepaalde
therapieën wil ondergaan is belangrijk. Uiteindelijk moet de patiënt goed

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2

worden geïnformeerd. Daarnaast dienen alle beroepsbeoefenaren in de zorg
zich te onthouden van handelingen die buiten noodzaak (kans) op schade
veroorzaken.
Ten aanzien van zorgverleners die in het BIG-register ingeschreven staan,
staat ook de weg van het publieke tuchtrecht open.
Mocht blijken dat een beroepsbeoefenaar die niet in het BIG-register
ingeschreven staat, de patiëntveiligheid in gevaar brengt, dan is diegene op
grond van de wet BIG nu al strafrechtelijk te vervolgen.
Vraag 8
Vindt u het een taak van de overheid om er voor te zorgen dat ouders geen
gebruik maken van dit soort therapeuten omdat dit levensgevaarlijke
gevolgen kan hebben voor zeer jonge kinderen? Zo nee, waarom niet? Zo ja,
hoe gaat u deze verantwoordelijkheid vormgeven?
Antwoord 8
Zie mijn antwoord op vraag 6 en 7.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

3