Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2015–2016

34 359

Tijdelijke regels inzake het opleggen van
vrijheidsbeperkende maatregelen van personen
die een gevaar vormen voor de nationale
veiligheid of die voornemens zijn zich aan te
sluiten bij terroristische strijdgroepen en inzake
het weigeren en intrekken van beschikkingen bij
ernstig gevaar voor gebruik ervan voor
terroristische activiteiten (Tijdelijke wet
bestuurlijke maatregelen terrorismebestrijding)

Nr. 7

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 1 april 2016
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
Na artikel 2 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 2a
1. Indien dat noodzakelijk is met het oog op de naleving van een verbod
als bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel b, kan Onze Minister
besluiten tot het toepassen van een technische voorziening waarmee
toezicht wordt gehouden op de naleving van dat verbod.
2. Het in het eerste lid bedoelde besluit wordt ingetrokken zodra het niet
meer noodzakelijk is met het oog op de naleving van een verbod als
bedoeld in artikel 2, tweede lid, onderdeel b.
3. Artikel 4, vijfde lid, is van overeenkomstige toepassing op de
bekendmaking van een besluit op grond van het eerste lid.
4. Voor de toepassing van de in het eerste lid bedoelde technische
voorziening kan Onze Minister een krachtens algemene maatregel van
bestuur aangewezen reclasseringsinstelling aanwijzen.
5. Onze Minister kan algemene en bijzondere aanwijzingen geven ter
zake van de toepassing van de in het eerste lid bedoelde technische
voorziening.
B
In artikel 4, vierde lid, wordt «met het oog op de bescherming van de
belangen ter bescherming waarvan de maatregel is opgelegd» vervangen
door: met het oog op de bescherming van de nationale veiligheid.

kst-34359-7
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 359, nr. 7

1

C
In artikel 5, eerste lid, wordt « en een besluit omtrent het verlenen van
een ontheffing als bedoeld in artikel 4, tweede lid,» vervangen door: , een
besluit omtrent het toepassen van een technische voorziening als bedoeld
in artikel 2a, eerste lid, en een besluit omtrent het verlenen van een
ontheffing als bedoeld in artikel 4, tweede lid,.
D
Artikel 8 wordt gewijzigd als volgt:
1. Onder vernummering van het tweede lid tot het derde lid wordt een
lid ingevoegd, luidende:
2. Opzettelijk onttrekken aan controle middels een technische
voorziening als bedoeld in artikel 2a, eerste lid, wordt gestraft met een
gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde
categorie.
2. Het derde lid (nieuw) komt te luiden:
3. De in het eerste en tweede lid strafbaar gestelde feiten zijn
misdrijven.
Toelichting:
Onderdelen A, C en D
Middels deze nota van wijziging breng ik, mede namens mijn
ambtgenoot van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in het
wetsvoorstel op enkele onderdelen wijzigingen aan. Deze nota van
wijziging regelt in artikel 2a, eerste lid, de bevoegdheid om de naleving
van een op grond van artikel 2, tweede lid, onderdeel b, opgelegd
gebiedsverbod te controleren middels een technische voorziening. Daarbij
moet worden gedacht aan een enkelband die middels GPS-signalen
controle op de naleving van het gebiedsverbod mogelijk maakt. Het
voornemen bestaat op grond van het derde lid Reclassering Nederland
aan te wijzen, in de wettekst aangeduid als «een reclasseringsinstelling»,
ten behoeve van de feitelijke uitvoering van de technische voorziening en
de daarbij behorende activiteiten. Indien Reclassering Nederland wordt
aangewezen betreft het hier niet de uitvoering van reclasseringswerkzaamheden als bedoeld in de Reclasseringsregeling 1995. De uitvoering
geschiedt onder verantwoordelijkheid van de Minister van Veiligheid en
Justitie, die ter zake een algemene en bijzondere aanwijzingsbevoegdheid
heeft.
De inzet van een technische voorziening kan de handhaafbaarheid van
een gebiedsverbod sterk verbeteren. Indien betrokkene het voor hem of
haar verboden gebied nadert of zelfs betreedt, kan middels politie-inzet
direct worden ingegrepen. Zo kan overtreding van het gebiedsverbod en
de verwezenlijking van het risico voor de nationale veiligheid met het oog
waarop het gebiedsverbod is opgelegd zoveel mogelijk worden
voorkomen. Garanties op het voorkomen van bijvoorbeeld een aanslag
zijn op grond van de met het onderhavige wetsvoorstel geregelde
bevoegdheden niet te geven, ook niet met toevoeging van deze elektronische controlemogelijkheid, maar dit biedt wel een extra instrument om
de kans daarop zo beperkt mogelijk te houden.
Het voornemen Reclassering Nederland aan te wijzen voor de
uitvoering van deze technische voorziening is mede gelegen in de
expertise die Reclassering Nederland heeft opgedaan door de aanwe-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 359, nr. 7

2

zigheid van een speciale eenheid binnen Reclassering Nederland, het
zogenaamde TER-team (terrorisme, extremisme, radicalisering), die
ervaring heeft met het handhaven van locatieverboden met een
technische voorziening in het kader van onder andere schorsing van de
preventieve hechtenis en de voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dientengevolge is deze eenheid vanuit de strafrechtpraktijk getraind in het
uitvoeren van de opvolgingsprotocollen voor personen met een hoog
risico.
Toepassing van een technische voorziening ter controle op de naleving
van een gebiedsverbod vergt een zelfstandig besluit in de zin van artikel
1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht. Los van het besluit tot
oplegging van een gebiedsverbod vereist dit van de Minister van
Veiligheid en Justitie een zelfstandige motivering van de noodzaak van
toepassing van een technische voorziening ter bescherming van de
nationale veiligheid. De bescherming van de nationale veiligheid kan
onder omstandigheden bereikt worden middels verbetering van de
handhaafbaarheid van een gebiedsverbod, dat op zijn beurt is opgelegd
ter bescherming van de nationale veiligheid. Dit vraagt, evenals bij de
oplegging van een gebiedsverbod, om toetsing aan beginselen van
proportionaliteit en subsidiariteit. Deze toetsing betekent onder meer dat
alleen wordt besloten tot inzet van een technische voorziening indien voor
de betrokkene geen minder belastend alternatief beschikbaar is. Een
minder belastend alternatief zou kunnen bestaan indien de naleving van
een gebiedsverbod ook op andere wijze voldoende te controleren is. Bij
een gebiedsverbod dat zich uitstrekt tot bijvoorbeeld een hele gemeente is
dat niet goed denkbaar, maar een verbod om zich op het Binnenhof te
begeven zou onder omstandigheden wel kunnen worden gehandhaafd
middels de daar reeds bestaande veiligheidsvoorzieningen. Zo wordt
verzekerd dat deze technische voorziening alleen wordt ingezet indien de
inbreuk die dat vormt op de persoonlijke levenssfeer van de betrokkene
kan worden gerechtvaardigd. De duur van de toepassing van de
technische voorziening wordt in de eerste plaats begrensd door de
beperkte duur van het gebiedsverbod met het oog op de naleving
waarvan wordt besloten tot toepassing van een technische voorziening,
namelijk ten hoogste zes maanden met mogelijkheid tot verlenging met
wederom ten hoogste zes maanden.
Artikel 2a, tweede lid, regelt daarnaast dat het besluit tot toepassing van
een technische voorziening wordt ingetrokken indien de noodzaak daartoe
ter controle op de naleving van een gebiedsverbod komt te vervallen. Dat
is in ieder geval zo indien het gebiedsverbod waar het aan gekoppeld is
komt te vervallen. Maar het is ook denkbaar dat een besluit tot toepassing
van een technische voorziening wordt ingetrokken terwijl het gebiedsverbod blijft gelden. Het betreft dan ook, zoals in het voorgaande reeds is
benoemd, twee aparte besluiten die ieder een zelfstandige motivering
behoeven. Het is niettemin mogelijk dat een besluit tot oplegging van een
gebiedsverbod en een besluit tot controle van de naleving daarvan
middels een technische voorziening in hetzelfde document op schrift
worden gesteld. In juridische zin blijven het echter onverminderd twee
separate besluiten. Voor beide besluiten geldt dat er rechtstreeks beroep
tegen open staat bij de bestuursrechter, die dat beroep vervolgens
versneld behandeld met toepassing van artikel 8:52 van de Algemene wet
bestuursrecht.
Het zich opzettelijk onttrekken aan de uitvoering van een besluit tot
toepassing van een technische voorziening ter controle op de naleving
van een gebiedsverbod, met inbegrip van de weigering een enkelband
laten aanbrengen, wordt strafbaar gesteld als een misdrijf. Hiervoor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 359, nr. 7

3

gelden dezelfde strafmaxima als voor opzettelijk handelen in strijd met
een gebiedsverbod, contactverbod of meldplicht.
Onderdeel B
Artikel 4, vierde lid, schreef voor dat een maatregel in ieder geval wordt
ingetrokken zodra deze niet langer noodzakelijk is met het oog op de
bescherming van de belangen ter bescherming waarvan de maatregel is
opgelegd. Gelet op de toepassingscriteria van de voorgestelde maatregelen kan hiermee alleen het belang van de bescherming van de nationale
veiligheid worden bedoeld. Dit is met onderhavige wijziging geëxpliciteerd teneinde onduidelijkheid te voorkomen.
De Minister van Veiligheid en Justitie,
G.A van der Steur

Tweede Kamer, vergaderjaar 2015–2016, 34 359, nr. 7

4