Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2012–2013

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2207
Vragen van het lid Gesthuizen (SP) aan de staatssecretaris van Veiligheid en
Justitie over het bericht dat een Syrische familie wordt uitgezet naar Polen
(ingezonden 12 april 2013).
Antwoord van minister Opstelten (Veiligheid en Justitie) (ontvangen 8 mei
2013). Zie Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2012–2013, nr. 2206.
Vraag 1, 2 en 8
Wat is uw reactie op de uitzending over de voorgenomen uitzetting van een
Syrische familie naar Polen?1
Wat is de status van de Nederlandse asielaanvraag van deze Syrische
familie?
Bent u tot slot bereid de zaak van deze Syrische familie te herzien? Zo nee,
waarom niet?
Antwoord 1, 2 en 8
Zoals uw Kamer bekend is, vind ik het niet wenselijk om in de beantwoording
van Kamervragen in te gaan op individuele aspecten van een zaak. Dit geldt
ook voor een deel van de hier gestelde vragen die een individueel karakter
hebben. Wel licht ik graag het relevante beleid toe en beantwoord ik de
gestelde beleidsmatige vragen.
Vraag 3
Bent u bekend met de klachten die er zijn over het opvangregime in Polen en
de onmenselijke en vernederende manier waarop vreemdelingen daar
worden behandeld?2 Wat is uw reactie op deze uitspraken en bevindingen?
Wordt deze informatie betrokken bij het besluit of een Dublinclaim zal worden
ingediend bij Polen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3
Graag verwijs ik u naar mijn antwoorden van heden op de schriftelijke vragen
van het lid Maij (PvdA), waarin ik inga op het rapport en de wijze waarop de
Dublin Verordening wordt toegepast.

1
2

ah-tk-20122013-2207
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2013

http://www.eo.nl/tv/devijfdedag/artikel-detail/regel-1-en-regel-2
http://static.eo.nl/fileadmin/bestanden/devijfdedag/Migration_is_not_a_crime.pdf & http://
www.presseurop.eu/nl/content/article/466651-gedublineerde-asielzoekers

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

1

Vraag 4
Deelt u de mening dat de inbewaringstelling van een gezin met minderjarige
kinderen dat een asielaanvraag heeft ingediend in strijd is met in ieder geval
de artikelen 15 tot en met 17 van de Terugkeerrichtlijn? Zo nee, waarom niet?
Zo ja, wordt dit meegenomen in het oordeel of deze familie wordt teruggestuurd naar Polen? Gaat u hierover in gesprek met Polen?
Antwoord 4
Het is niet aan de Nederlandse regering om te controleren of een stelsel in
een andere lidstaat strijdig is met het EU-recht. Ieder EU-land is verantwoordelijk voor de uitvoering van de EU-wetgeving in zijn interne rechtsorde
(tijdige omzetting, overeenstemming en correcte toepassing). De Europese
Verdragen bepalen dat de Europese Commissie over de correcte toepassing
van het EU-recht waakt. Als een EU-land het EU-recht niet eerbiedigt, kan de
Europese Commissie op grond van artikel 258 van het Verdrag betreffende de
werking van de Europese Unie tegen die inbreuk optreden en zo nodig een
zaak aanhangig maken bij het Hof van Justitie.
Meer in het algemeen kan ik u wel antwoorden dat sec een verblijf in
bewaring tijdens de behandeling van het asielverzoek niet in strijd is met het
EU-asielrecht.
Vraag 5
Bent u bekend met de uitspraak van het Hof van Justitie dat overdrachten op
grond van Verordening Dublin II niet mogen plaatsvinden wanneer (in dit
geval) Nederland niet onkundig is van het feit dat door fundamentele
tekortkomingen in de asielprocedure en opvangvoorzieningen asielzoekers in
(in dit geval) Polen een reëel risico lopen op onmenselijke of vernederende
behandelingen? Hoe wordt dit uitgangspunt meegenomen in het Nederlandse
asielbeleid en dan vooral bij de beoordeling of sprake is van Dublin
II-situatie?3
Antwoord 5
Ja, ik ben bekend met dit arrest. Het vertrouwensbeginsel tussen de
EU-lidstaten vormt de kern van het Dublinsysteem. Dit betekent dat de
Nederlandse regering er, behoudens tegenbewijs, op mag vertrouwen dat de
andere lidstaat, in dit concrete geval Polen, zijn internationale verplichtingen
jegens asielzoekers nakomt. Door zowel het Europees Hof voor de Rechten
van de Mens (M.S.S. tegen België en Griekenland, no. 30696/09) als het Hof
van Justitie (N.S. tegen VK, no. C- 411/10) zijn in 2011 arresten gewezen over
de grenzen waarbinnen uitvoering kan worden gegeven aan het interstatelijke
vertrouwensbeginsel. Zoals ik in mijn antwoorden op de vragen van het lid
Maij heb aangegeven, mag een overdracht naar een lidstaat niet plaatsvinden
indien de vreemdeling in die lidstaat onmenselijk of vernederend wordt
behandeld in de zin van artikel 3 EVRM of artikel 4 van het Handvest van de
Grondrechten van de EU. Voorafgaande aan de overdracht van een asielzoeker wordt door de IND, en indien beroep is ingesteld door de rechtbank,
getoetst of de overdracht niet in strijd is met deze bepalingen. De verklaringen van de betrokken vreemdeling en de rapporten van ngo’s worden hierbij
betrokken. Zoals ik in mijn antwoorden aan het lid Maij ook heb aangegeven
betekent een niet-naleving van een afzonderlijke bepaling uit (bijvoorbeeld)
de EU-Opvangrichtlijn niet per definitie dat de asielzoeker in die lidstaat
daarmee ook onmenselijk of vernederend wordt behandeld in de zin van
artikel 3 EVRM of artikel 4 van het Handvest. Daarbij geldt dat indien de
vreemdeling van mening is dat een lidstaat bijvoorbeeld de bepalingen uit de
Opvangrichtlijn niet ten volle naleeft, dit in beginsel door hem moet worden
opgebracht in de desbetreffende lidstaat.

3

http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=
9ea7d0f130d500dea1822cb2478a8fe5845542a952c3.
e34KaxiLc3eQc40LaxqMbN4OahaOe0?text=&docid=
117187&pageIndex=0&doclang=NL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=610918

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

2

Vraag 6
Op welke wijze is onderzocht of de familie een zorgvuldige asielprocedure
heeft kunnen starten in Polen? In hoeverre worden klachten van asielzoekers
over mensenrechtenschendingen en slechte medische zorg in het eerste land
van binnenkomst meegenomen in de afweging om hen daarnaar terug te
sturen?
Antwoord 6
Zoals ik heb aangegeven acht ik het in beginsel onwenselijk inhoudelijke
informatie te verstrekken over individuele gevallen. Meer in het algemeen kan
ik antwoorden dat de verklaringen van een asielzoeker worden betrokken bij
de toets of hij bij terugkeer in het eerste land van binnenkomst een reëel
risico loopt op een onmenselijke of vernederende behandeling in de zin van
de meergenoemde bepalingen. Zoals ik ook heb aangegeven in mijn
antwoorden op de vragen van het lid Maij kan uit de mij bekende rapporten
niet worden opgemaakt dat asielzoekers in Polen structureel toegang tot de
asielprocedure, opvang of medische zorg wordt onthouden.
Vraag 7
Erkent u dat de verschillen tussen landen en hun asielprocedures en
opvangvoorzieningen nu niet opgelost kunnen worden door het Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel? Erkent u dat hierdoor vluchtelingen de
kans lopen de dupe te worden van het interstatelijk vertrouwensbeginsel,
omdat zij nog steeds het risico lopen om alsnog blootgesteld te worden aan
onmenselijke of vernederende behandelingen? Zo ja, hoe gaat u dit voorkomen? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 7
Door de beide EU-wetgevers, Raad en Europees Parlement, is recent een
politiek akkoord bereikt over de herschikte asielverordeningen en richtlijnen
die de wettelijke grondslag vormen van de tweede fase van het GEAS. Medio
2013 wordt deze wetgeving formeel aangenomen. Met de herschikte
verordeningen en richtlijnen, waaronder de Opvangrichtlijn, worden de
asielstelsels in de lidstaten in verdergaande mate geharmoniseerd. Echter ook
in deze tweede fase van het GEAS zullen er verschillen blijven bestaan in
asielprocedures en medische- en opvangvoorzieningen. Zoals uiteengezet in
mijn antwoord op vraag 5 zijn aan het interstatelijk vertrouwensbeginsel
grenzen gesteld en mag een overdracht in kader van de Dublin Verordening
niet plaatsvinden indien deze in strijd is met artikel 3 EVRM of artikel 4 van
het Handvest. Deze toets zal ook centraal staan bij de toepassing van de
Dublin Verordening in de tweede fase van het GEAS.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, Aanhangsel

3