Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

22 112

Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven
van de lidstaten van de Europese Unie

Nr. 1317

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKEN
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 januari 2012
Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij 15 fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling
Nieuwe Commissievoorstellen (BNC).
Fiche 01: Verordening betreffende een monitoring en rapportage systeem
broeikasgassen en overige klimaatrelevante informatie
Fiche 02: Richtlijn alternatieve beslechting consumentengeschillen
(Kamerstuk 22 112, nr. 1318)
Fiche 03: Verordening online beslechting consumentengeschillen
(Kamerstuk 22 112, nr. 1319)
Fiche 04: Verordening Europees Fonds voor Maritieme Zaken en Visserij
voor 2014–2020 (Kamerstuk 22 112, nr. 1320)
Fiche 05: Verordening inzake de implementatie en exploitatie Europese
satelliet navigatie systemen (Kamerstuk 22 112, nr. 1321)
Fiche 06: Verordening Europees Instituut voor Innovatie en Technologie
(EIT) met besluit over de Strategische Innovatie Agenda van het EIT
(Kamerstuk 22 112, nr. 1322)
Fiche 07: Verordening inzake grondafhandelingsdiensten op EU-luchthavens en tot intrekking richtlijn 96/67/EG (Kamerstuk 22 112, nr. 1323)
Fiche 08: Verordening betreffende gemeenschappelijke regels voor de
toewijzing van slots op luchthavens in de Europese Unie (Kamerstuk
22 112, nr. 1324)
Fiche 09: Verordening geluidsgerelateerde op civiele luchthavens in de
Europese Unie (Kamerstuk 22 112, nr. 1325)
Fiche 10: Verordening programma concurrentievermogen(MKB’s) COSME
2014–2020 (Kamerstuk 22 112, nr. 1326)
Fiche 11: Mededeling over de toekomst van de BTW (Kamerstuk 22 112,
nr. 1327)
Fiche 12: Verordening wijzigingen Informatienet Landbouwbedrijfboekhoudingen (ILB) (Kamerstuk 22 112, nr. 1328)

kst-22112-1317
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

1

Fiche 13: Verordening betreffende het geluidsniveau van motorvoertuigen
(Kamerstuk 22 112, nr. 1329)
Fiche 14: Europa in de wereld: verordeningen voor de instrumenten van
extern beleid 2014–2020 (Kamerstuk 22 112, nr. 1330)
Fiche 15: Verordening Europees grensbewakingssysteem (EUROSUR)
(Kamerstuk 22 112, nr. 1331)
De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
H. P. M. Knapen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

2

Fiche: Verordening betreffende een monitoring en rapportagesysteem broeikasgassen en overige klimaatrelevante informatie
1. Algemene gegevens
Titel voorstel: Voorstel voor een Verordening van het Europees Parlement
en de Raad betreffende een monitoring- en rapportagesysteem broeikasgassen en rapportagemechanisme overige klimaatrelevante informatie.
Datum Commissiedocument: 23 november 2011.
Nr. Commissiedocument: COM (2011) 789.
Prelex: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/
LexUriServ.do?uri=COM:2011:0789:FIN:NL:PDF
Nr. Impact Assessment Commissie en Opinie Impact Assessment Board:
SEC(2011) 1407.
Behandelingstraject Raad: Milieuraad.
Eerstverantwoordelijk ministerie: Ministerie van Infrastructuur en Milieu.
Rechtsbasis, besluitvormingsprocedure Raad, rol Europees Parlement,
gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen:
a) Rechtsbasis: Artikel 192, lid 1 Verdrag van de werking van de Europese
Unie (VWEU), bescherming van het milieu.
b) Besluitvormingsprocedure Raad en rol Europees Parlement: Gewone
wetgevingsprocedure, gekwalificeerde meerderheid in de Raad en
medebeslissingsrecht EP.
c) Gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen: Het voorstel voorziet in
een aantal gedelegeerde handelingen. Hiermee wordt geregeld dat de
Commissie in de toekomst de Verordening geharmoniseerde rapportageverplichtingen kan vaststellen.
2. Samenvatting BNC-fiche
Korte inhoud voorstel:
a) De verordening omvat monitoring- en rapportagevoorstellen op het
gebied van broeikasgasemissies, koolstofarme ontwikkelingsstrategieën, adaptatie, financiële en technologische ondersteuning van
ontwikkelingslanden en het gebruik van veilingopbrengsten. Met deze
verordening wordt uitvoering gegeven aan verplichtingen die zijn
vastgelegd in VN- en EU-verband.
• Bevoegdheidsvaststelling en subsidiariteits- en proportionaliteitsoordeel: De juiste rechtsbasis is gekozen. Aan de eisen van
subsidiariteit en proportionaliteit zijn voldaan.
Het proportionaliteitoordeel luidt positief, met uitzondering van
waar het voorstel van de Commissie verder gaat dan in VN- en
EU-kader al overeengekomen afspraken.
• Implicaties/risico’s/kansen: Met dit voorstel kan completere, meer
transparante en tijdige informatie over de voortgang van het
Europese klimaatbeleid mogelijk gemaakt worden. Rapportageverplichtingen dienen gestroomlijnd te zijn met de afspraken die in
VN-verband gemaakt zijn, zodat tijd en geld gespaard kunnen
worden.
Nederlandse positie en eventuele acties: Nederland kan het streven naar
betere rapportage in het algemeen onderschrijven, als dat invulling geeft
aan simplificering en stroomlijnen van de huidige monitoring- en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

3

rapportageverplichtingen. Nederland is het niet eens met de voorstellen
die aanvullende rapportageverplichtingen bevatten bovenop wat reeds in
EU- en internationaal verband is afgesproken.
3. Samenvatting voorstel
•

•

Inhoud voorstel: De voorgestelde verordening betreft de vervanging
van het Besluit bewaking uitstoot broeikasgassen (280/2004/EC).
De verordening omvat monitoring- en rapportagevoorstellen op het
gebied van broeikasgasemissies, inclusief die van luchtvaart, scheepvaart en LULUCF.1 Het gaat daarbij om vervanging van de al gebruikelijke rapportages over de uitstoot en projecties van nationale broeikasgasemissies. Daarnaast bevat het voorstel rapportageverplichtingen
op het gebied van overige klimaatrelevante informatie. Het gaat dan
om jaarlijkse rapportages op het gebied van klimaatadaptatie,
financiële en technologische ondersteuning van ontwikkelingslanden
en het gebruik van veilingopbrengsten uit het emissiehandelssysteem.
Verder wordt voorgesteld dat alle lidstaten koolstofarme ontwikkelingsstrategieën opstellen, indienen en een jaarlijkse update geven van
eventuele wijzigingen.
Met de (aanvullende) rapportage verplichtingen in deze Verordening
wordt uitvoering gegeven aan de eerdere verplichtingen die zijn
vastgelegd in de richtlijn emissiehandel (2009/29/EG), het Klimaatverdrag (UNFCCC), het Kyoto-protocol en nadere besluiten uit Kopenhagen (CoP 15, 2009) en uit Cancun (CoP 16, 2010). Ook wordt uitvoering
gegeven aan verplichtingen voortkomend uit het EU klimaat- en
energiepakket (2009). Om aan deze verplichtingen te kunnen voldoen
dient de Commissie te beschikken over tijdige, complete, consistente
en accurate data van alle lidstaten.
Het voorstel resulteert op een aantal onderwerpen in intensievere
rapportageverplichtingen. Zo wordt in de Verordening voorgesteld
jaarlijks te rapporteren over adaptatie, financiering terwijl in
VN-verband is afgesproken vierjaarlijks over onder andere deze
onderwerpen te rapporteren in de National Communications. Vanaf
2014 geldt onder VN-verband voor Annex-I landen een aanvullende
tweejaarlijkse verplichting. Ook wordt in de verordening voorgesteld
jaarlijks te rapporteren over beleid, maatregelen en projecties van
broeikasgasemissies, terwijl onder het VN raamwerk tweejaarlijks
hierover gerapporteerd wordt. De voorgestelde jaarlijkse rapportage
over broeikasgasuitstoot correspondeert met de jaarlijkse National
Inventory Report in het kader van het VN raamwerk.
Impact assessment Commissie: De Commissie heeft een uitgebreide
impact assessment opgesteld waarin alle (nieuwe) rapportages die
voortvloeien uit VN verplichtingen of andere EU regelgeving zijn
beschreven. Voor deze verplichtingen zijn meerdere opties onderzocht
om de monitoring en rapportage in te vullen. Deze opties zijn gescoord
op onder andere de (positieve) impact voor het klimaat en de
administratieve lasten. De uitkomsten van deze analyses zijn de basis
geweest voor de voorgestelde Verordening.

4. Bevoegdheidsvaststelling en subsidiariteits- en proportionaliteitsoordeel

1
Land Use, Land-Use Change and Forestry,
het effect van landgebruik en bosbouw op de
uitstoot van broeikasgassen).

a) Bevoegdheid: De EU kent een gedeelde bevoegdheid met de lidstaten
op het gebied van milieu. Op grond van o.a. artikel 192 VWEU is de EU
bevoegd maatregelen te nemen op dit gebied.
b) Subsidiariteits- en proportionaliteitsoordeel:
Subsidiariteit: Het subsidiariteitoordeel luidt positief. In VN-verband
zijn afspraken gemaakt over monitorings- en rapportageverplichtingen
die niet alleen voor de lidstaten op zichzelf gelden, maar ook voor de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

4

Europese Unie als geheel. Dit voorstel creëert een kader om deze
internationale en Unie-verplichtingen aan te gaan en maakt geharmoniseerde rapportage mogelijk.
Proportionaliteit: Het proportionaliteitoordeel luidt positief, met
uitzondering van waar het voorstel van de Commissie verder gaat dan
in VN- en EU-kader overeengekomen afspraken. Herziening van het
huidige Besluit Bewaking uitstoot broeikasgassen (280/2004/EC) is
nodig om de nieuwe monitoring- en rapportageverplichtingen van het
klimaat- en energiepakket te implementeren, evenals de nadere
besluiten hierover uit Kopenhagen (CoP 15, 2009) en uit Cancun
(CoP 16, 2010).
Ook lijkt de keuze voor een verordening in plaats van een besluit hier
aangewezen: het huidige voorstel is breder en gaat verder dan het
oorspronkelijke besluit. Het besluit was gericht op de Lidstaten; de
verordening is ook gericht op derden. De Commissie kiest ook voor
een verordening omdat een systeem van uniforme regels die gelden in
de gehele Unie noodzakelijk is, en omdat een verordening implementatie vergemakkelijkt. Bestuurlijke lasten worden voorkomen doordat
de verordening rechtstreeks toepasselijk is en er bij een verordening in
principe geen implementatie toegestaan is.
De verbreding van het oorspronkelijke besluit, dat alleen rapportageverplichtingen over broeikasgassen bevatte, naar andere klimaatrelevante afspraken over onder andere financiering en adaptatie, draagt bij
aan simplificering en stroomlijnen van de huidige rapportageverplichtingen.
De proportionaliteit wordt positief beoordeeld voor zover het voorstel
een overname betreft in Europese regelgeving van eerder in VN- en
EU-kader overeengekomen afspraken. Op een aantal punten gaat het
voorstel van de Commissie verder dan de eerdere afspraken (het gaat
dan om de frequentie van de rapportage over adaptatie en financiering). Nederland is er voorstander van om de VN-lijn te volgen.
c) Nederlands oordeel over de voorstellen op het gebied van gedelegeerde en/of uitvoeringshandelingen: De gedelegeerde handelingen
die door de Commissie worden voorgesteld betreffen het vaststellen
van nadere voorschriften over rapportage enerzijds, en anderzijds het
herzien van onderdelen van de Verordening wanneer internationale
afspraken daartoe aanleiding geven. Nederland vraagt zich af of
delegatie wel aangewezen is, aangezien sprake is van voorschriften
voor (uniforme) uitvoering van de verordening. In dat geval zou geen
delegatie, maar een uitvoeringshandeling (via het Comité) aangewezen
zijn. Voor zover er sprake is van een mogelijke wijziging van essentiële
onderdelen van de verordening kan dit niet worden gedelegeerd.
Handelingen waarbij de besluitvorming kan leiden tot extra lasten voor
de lidstaten horen wat Nederland betreft thuis onder uitvoeringshandelingen, en niet onder gedelegeerde handelingen. Nederland zal er
dan ook waar relevant erop aandringen dat de voorgestelde gedelegeerde handelingen worden gewijzigd in uitvoeringshandelingen.
Verder wordt in het voorstel aangegeven dat de Commissie wordt
bijgestaan door een comité, de Climate Change Committee, wanneer
het gaat om de vaststelling van de jaarlijkse emissies. Het voorstel zegt
niets over de aard van het comité: een adviserend of onderzoekscomité. Aangezien sprake is van een uitvoeringshandeling op het gebied
van milieu met significante effecten, is Nederland van mening dat
hierbij gekozen moet worden voor de vorm van een onderzoekscomité,
waarin Lidstaten meer invloed hebben. Dit is ook de meest voor de
hand liggende vervanging van het regelgevende comité waarvan
sprake is onder het te vervangen besluit bewaking uitstoot
broeikasgassen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

5

5. Financiële implicaties, gevolgen voor regeldruk en administratieve lasten
a) Consequenties EU-begroting: Geen. Het Europese Milieu Agentschap
assisteert de Commissie bij haar verplichtingen uit het voorstel. Dit
leidt tot enige aanvullende werkzaamheden. Anderzijds kunnen
werkzaamheden ook efficiënter worden uitgevoerd door het stroomlijnen van de rapportageverplichtingen.
b) Financiële consequenties (incl. personele) voor rijksoverheid en/ of
decentrale overheden: Deze verordening zal leiden tot additionele
kosten voor de Rijksoverheid, ten opzichte van het besluit bewaking
uitstoot broeikasgassen. Aanvullende rapportageverplichtingen leiden
in het bijzonder tot de inzet van extra personele inzet bij de Rijksoverheid (zie d.), maar ook tot financiering van uitvoerende instanties die
assisteren bij het opstellen van de rapportages. Het merendeel van
deze extra kosten komt echter voort uit eerder gemaakte afspraken in
EU en VN verband en vloeit niet voort uit de herziening van het
monitorings- en rapportagesysteem.
Voor een aantal onderdelen zoals de financiële consequenties voor de
non-CO2 rapportage luchtvaart, rapportage maritieme emissies,
klimaatadaptatie en koolstofarme ontwikkelingsstrategieën zijn de
consequenties sterk afhankelijk van de concrete invulling van
verschillende rapportage verplichtingen. Vandaar de wens voor een
uitvoerings-, in plaats van gedelegeerde handeling.
Voor het onderdeel klimaatadaptatie worden enige financiële consequenties verwacht voor decentrale overheden. De voorgestelde
rapportageverplichting ligt bij de lidstaat, maar regionale overheden
zullen hiertoe informatie moeten aanleveren over hun adaptatieactiviteiten. Onder toepassingsbereik worden regionale overheden dan ook
expliciet genoemd.
De bestaande begrotingsregels dienen in acht te worden genomen en
voor het Rijk staat centraal dat de beleidsverantwoordelijke departementen de financiële gevolgen moeten opvangen binnen de eigen
begroting, conform de regels budgetdiscipline.
c) Financiële consequenties (incl. personele) voor bedrijfsleven en
burger: Er zijn geen financiële consequenties voor burgers en
bedrijven.
d) Gevolgen voor regeldruk/administratieve lasten voor rijksoverheid,
decentrale overheden, bedrijfsleven en burger: Enerzijds zal de
Rijksoverheid regelmatiger rapportages moeten uitvoeren/coördineren
(zie punt b). Anderzijds zal het stroomlijnen van rapportage verplichtingen – afhankelijk van de uitvoering – leiden tot afname van de
administratieve lasten.
6. Implicaties juridisch
a) Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving en/of
sanctionering beleid (inclusief toepassing van de lex silencio positivo):
n.v.t.
b) Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: De verordening treedt in werking
op de twintigste dag na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad
van de Europese Unie.
c) Wenselijkheid evaluatie-/horizonbepaling: De Commissie zal regelmatig de congruentie van de monitorings- en rapportagebepalingen met
toekomstige internationale of Europese afspraken evalueren. Dit is
gewenst in het kader van het stroomlijnen van de rapportageverplichtingen. Als zich in de periode tot 2020 een wijziging voordoet in de
internationale regels met betrekking tot de raming van broeikasgas-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

6

emissies voor de opstelling van broeikasgasinventarissen, oordeelt de
Commissie in welke mate de nieuwe regels gelden voor de doelstellingen van Beschikking nr. 406/2009/EC. Nederland vindt het belangrijk
dat (inter-)nationale ontwikkelingen (voor rapportage) worden
meegenomen om te voorkomen dat er verschillende rapportageverplichtingen ontstaan en de milieu-integriteit gewaarborgd blijft.
7. Implicaties voor uitvoering en handhaving
a) Uitvoerbaarheid: Het betreft in het bijzonder extra activiteiten voor de
National Inventory Entity (ondergebracht bij AgentschapNL) en het
RIVM. De verplichtingen zijn goed uitvoerbaar. Op het gebied van de
rapportage en monitoring over niet-CO2 emissies van de luchtvaart zal
Nederland het voorstel nader bestuderen.
b) Handhaafbaarheid: Handhaving van de rapportages is geïnstitutionaliseerd bij de National Inventory Entity (ondergebracht bij Agentschap
NL). Door de aanvullende verplichting van één aanspreekpunt ook
voor de «beleid en maatregelen» rapportage zal de handhaving
verbeteren.
8. Implicaties voor ontwikkelingslanden
Zowel de EU als haar lidstaten hebben zich onder de UNFCCC gecommitteerd om transparante en volledige informatie te leveren over het soort en
de hoeveelheid klimaatfinanciering die van EU lidstaten naar ontwikkelingslanden stroomt. Het is voor ontwikkelingslanden van belang dat
uitvoering wordt gegeven aan dit commitment. Ontwikkelingslanden
hebben belang bij een eenduidig rapportagekader als het gaat om
klimaatfinanciering.
9. Nederlandse positie
Nederland verwelkomt het voorstel voor deze Verordening en ondersteunt
het streven naar tijdigheid, precisie, consistentie, vergelijkbaarheid en
volledigheid in de rapportage van broeikasgasemissies en gerelateerd
klimaatbeleid. Een uniforme aanpak maakt het mogelijk de voortgang in
Europa op kosteneffectieve wijze bij te houden. Nederland waardeert de
bijdrage die dit voorstel levert aan het verder stroomlijnen van rapportages in de EU en tussen de EU en de VN.
Voor Nederland zijn belangrijke aandachtspunten:
(1) de frequentie van rapporteren: deze gaat op het gebied van adaptatie
en financiering verder dan eerder afgesproken in EU en VN verband.
(2) de uitwerking van verschillende rapportageverplichtingen: deze zijn
veelal nog niet specifiek, worden via delegatie geregeld, en zouden
kunnen leiden tot aanvullende administratieve lasten.
Rapportage over broeikasgasemissies
In het kader van het VN raamwerk wordt jaarlijks over broeikasgassen
gerapporteerd (NIR). Op dit moment worden lidstaten zes maanden na elk
kalender jaar – op vrijwillige basis – verzocht een eerste schatting te
rapporteren. In deze Verordening wordt deze eerste schatting verplicht.
Nederland heeft in het verleden regelmatig aan de vrijwillige oproep
voldaan. Nederland kan dit voorstel steunen, aangezien de gegevens dan
al bekend zijn bij de Nederlandse Emissieregistratie. Dit verzoek – en
straks verplichting – zal zeer beperkte administratieve lasten met zich mee
brengen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

7

Verder is in VN-kader afgesproken tweejaarlijks over beleid, maatregelen
en projecties te rapporteren. De Commissie stelt voor deze rapportage
jaarlijks op te stellen voor de EU. Hierdoor heeft zij een beter overzicht in
de voortgang van de in de EU en VN gemaakte afspraken. Tevens
verhoogt het de transparantie voor de burgers in de EU. Waar Nederland
de meerwaarde ziet van een jaarlijkse rapportage van de broeikasgassen,
zoals nu ook de situatie is, lijkt de meerwaarde van een jaarlijkse
rapportage over beleid, maatregelen en projecties niet op te wegen tegen
de extra administratieve lasten. Nederland vindt op dit punt een tweejaarlijkse rapportage conform de VN verplichtingen voldoende.
Nieuw zijn de voorstellen voor aanvullende rapportages voor maritieme
en niet-CO2 luchtvaart emissies. Beide rapportageverplichtingen zijn in lijn
met eerdere afspraken binnen de EU. Nederland is dan ook voorstander
van een rapportage. Het ligt echter voor de hand om (ook) deze rapportageverplichtingen nader in te vullen ofwel in dit besluit ofwel via een
uitvoeringshandeling, omdat de uitvoering consequenties kan hebben
voor de administratieve lasten.
Onder het Besluit Inspanningenverdeling (406/2009/EC) kennen alle
lidstaten reductiedoelstellingen voor 2020. Gegevens over de broeikasgasemissies die ten grondslag liggen aan deze doelstelling komen uit de
rapportages die primair voor de VN worden opgesteld, en ook naar de EU
worden gerapporteerd. De review van de broeikasgasemissierapportage
(de NIR) wordt uitgevoerd door VN review teams. Mede gezien de
onzekerheden van het internationale klimaatregime na 2012 ziet de
Commissie noodzaak voor een EU review. Nederland is geen voorstander
van een dergelijke EU review, vanwege het gevaar dat die leidt tot
verschillende aanpassingen en daarmee dubbele broeikasgasinventarisaties voor de VN en de EU. Dit maakt het ondoorzichtig wat de «werkelijke» emissies zijn van een land en tevens verhoogt de administratieve
lasten.
Daarnaast constateert Nederland dat deze Verordening kan en zou moeten
bijdragen aan de milieu-integriteit van de uitvoering van het Besluit
Inspanningenverdeling, in het bijzonder aan de procentuele reducties van
de lidstaten. Daarom moeten internationale ontwikkelingen en reviews op
het gebied van emissierapportages doorwerken in dit Besluit.
Koolstofarme ontwikkelingsstrategieën
De Commissie geeft in dit voorstel invulling aan de afspraak in
VN-verband om koolstofarme ontwikkelingsstrategieën op te stellen. De
Commissie stelt voor dat lidstaten deze strategieën, gericht op de EU
doelstelling van 80–95% emissiereductie in 2050 ten opzichte van 1990,
voorleggen aan de Commissie. Ofwel een jaar na inwerkingtreding van de
Verordening, of conform nog te maken afspraken hierover in VN verband.
Ook stelt de Commissie voor dat deze strategieën en eventuele updates
ervan publiek worden gemaakt en dat over eventuele wijzigingen jaarlijks
wordt gerapporteerd.
Nederland heeft met de Klimaatbrief 2050 invulling gegeven aan de
afspraak in VN-verband om koolstofarme ontwikkelingsstrategieën op te
stellen. Nederland kan er van harte mee instemmen dat ook andere
lidstaten soortgelijke strategieën opstellen. In de betreffende strategieën
worden routes naar een klimaatneutrale economie verkend. Deze
verkenningen zijn niet één op één te implementeren.Er zou dan ook niet
gesproken moeten worden over de implementatie van de koolstofarme
ontwikkelingsstrategieën, maar de mogelijkheden voor doorwerking naar
beleid, zowel op mondiaal, Europees als op nationaal niveau. Voor wat
betreft jaarlijkse updates is Nederland van mening dat lidstaten, alleen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

8

indien daar aanleiding toe is, een update moeten verschaffen over hun
strategie.
Klimaatadaptatie
De Commissie stelt een jaarlijkse rapportage voor over klimaatadaptatie.
Dit was voorheen onderdeel van de National Communications. Belangrijke informatie over adaptatie komt zo al bij de Commissie terecht,
aangezien zij voorstelt de National Communications ook aan haar te doen
toekomen. Met de voorgestelde jaarlijkse rapportage wordt een geheel
nieuwe rapportage-eis geïntroduceerd, waaraan geen verplichting op
EU-niveau ten grondslag ligt.
De voorliggende verplichting tot rapportage loopt vooruit op de lopende
discussie over de Europese adaptatiestrategie en nationale adaptatieplannen. Nederland ziet de meerwaarde van een dergelijke rapportage.
Echter, het is voorbarig nu reeds een rapportageverplichting op te leggen,
zonder gesproken te hebben over prioriteiten op EU niveau, over welke
elementen van zo’n rapportage helpen bij de doelstellingen van de EU
strategie, en over de passende frequentie van rapportage.
Financiële en technologische ondersteuning van ontwikkelingslanden
Ook over de geboden financiële en technologische ondersteuning van
ontwikkelingslanden stelt de Commissie voor jaarlijks te rapporteren. Ook
dit was voorheen onderdeel van de National Communications. Zowel de
EU als haar lidstaten hebben zich onder de UNFCCC gecommitteerd om
transparante en volledige informatie te leveren over de soort en de
hoeveelheid klimaatfinanciering die van EU lidstaten naar ontwikkelingslanden stroomt. Nederland vindt een solide monitoring en rapportage
systeem van groot belang om de effectiviteit van internationale klimaatfinanciering te optimaliseren en heeft dan ook een leidende rol gespeeld
in de transparantie van klimaatfinanciering, onder meer met de website
www.faststartfinance.org. Nederland moedigt de Commissie aan om
homogeniteit en vergelijkbaarheid van cijfers te bevorderen onder de
Lidstaten bij het voldoen aan de internationale rapportageverplichting en
bij het vergaren en delen van informatie. Daarbij zou aangesloten moeten
worden bij de voorgestelde aanpak van klimaatmonitoring in het kader
van het Meerjarig Financieel Kader 2014–2020.
Nederland vraagt zich echter af of het jaarlijks rapporteren aan de
Commissie over financiële en technologische steun een efficiënte
maatregel is. Er wordt al jaarlijks aan de OESO gerapporteerd over
klimaatgelden in het kader van de afspraken over ontwikkelingssamenwerking (ODA). Nederland vindt dat de EU bij het vaststellen van regels
voor de rapportages over financiering en technologie, niet vooruit moet
lopen op besluitvorming in UNFCCC-kader, waar het primaat ligt, en op
uitwerking van die afspraken binnen de OESO. De OESO is het aangewezen forum om binnen de groep ontwikkelde landen die bijdragen aan
klimaatfinanciering, een rekenmethode te ontwikkelen die aansluit op de
rapportage behoefte van de UNFCCC (en de EU). Er is nog geen overeenstemming over de definitie van de toezegging door ontwikkelde landen
van «nieuwe en additionele» middelen, noch over informatie verstrekking
over financiering afkomstig uit de private sector. Verder bestaat er niet
voldoende duidelijkheid over wat technologie-overdracht nu precies
behelst. Het is dan ook van belang dat de discussie over monitoring en
rapportage niet in het vaarwater komt van de discussie over de bronnen
van klimaatfinanciering.
Veilingrapportage
In de Verordening is een jaarlijkse rapportageverplichting opgenomen
over het gebruik van de veilingopbrengsten van emissierechten door de
lidstaten. Deze correspondeert met de aanbeveling in de richtlijn

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

9

emissiehandel (2009/29/EG) dat ten minste 50% van de veilingopbrengsten, of het financiële waarde-equivalent van deze inkomsten, zou
moeten worden besteed aan nationaal, Europees en mondiaal klimaat- en
energiebeleid.
In de Nederlandse begrotingssystematiek zijn inkomsten en uitgaven
gescheiden. Overeenkomstig deze systematiek zijn de inkomsten uit de
veiling van CO2-emissierechten (veilingopbrengsten) dus niet specifiek te
koppelen aan bepaalde uitgaven. In de rapportage aan de Commissie zal
Nederland dan ook kiezen om te rapporteren over de uitgaven die passen
binnen de strekking van de genoemde doelen, als equivalent van de
veilingopbrengsten. De Verordening laat de lidstaten hiervoor voldoende
ruimte.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 22 112, nr. 1317

10