Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

31 322

Kinderopvang

Nr. 193

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 12 oktober 2012
Bij Regeling van werkzaamheden, d.d. 25 september 2012, heeft mevrouw
Smits van de SP verzocht om een brief naar aanleiding van de uitzending
van Argos d.d. 22 september jl. inzake kinderopvang en de gang van
zaken in Amsterdam. Tevens verzocht zij om antwoord op een aantal
specifieke vragen over de kinderopvangmarkt.
Eind 2011 heeft Estro, de grootste landelijke kinderopvangorganisatie, een
aantal kinderopvangbedrijven in het hele land overgenomen. In
Amsterdam ging het om circa 70 opvanglocaties. Wanneer een kinderopvangorganisatie van eigenaar verandert, dienen de betrokken vestigingen
opnieuw te worden geïnspecteerd door de GGD. De gemeente beslist
vervolgens over inschrijving van de betreffende vestiging in het Landelijk
Register Kinderopvang en Peuterspeelzalen. De GGD Amsterdam heeft de
betrokken Estro-vestigingen in Amsterdam opnieuw geïnspecteerd. In
negen inspectierapporten concludeert de GGD dat de vestigingen niet aan
de gestelde eisen voldoen. De betreffende stadsdelen van de gemeente
Amsterdam hebben op basis van deze conclusies voor deze negen
locaties aan Estro gemeld het voornemen te hebben om een last onder
dwangsom op te leggen. Dit houdt in dat als de door de GGD geconstateerde overtredingen niet binnen de door de stadsdelen gestelde termijn
zijn opgeheven, handhavend wordt opgetreden door de aangekondigde
last onder dwangsom definitief vast te stellen.
Mevrouw Smits vraagt waarom gemeenten het advies van de GGD om
een kinderopvanginstelling te sluiten niet volgen. In antwoord hierop wijs
ik erop dat gemeenten verantwoordelijk zijn voor de handhaving van de
kwaliteit van de in de gemeente gevestigde kinderopvanglocaties. De
GGD is de feitelijke toezichthouder, die de inspecties uitvoert en de
gemeente adviseert. De gemeente kan afwijken van het advies van de
GGD. In het geval van de negen Amsterdamse vestigingen is dit gebeurd,
waarbij de gemeente heeft beargumenteerd waarom daarvoor is gekozen.
Het college van burgemeester en wethouders legt hierover verantwoording af aan de gemeenteraad. In dit specifieke geval is er een brief

kst-31322-193
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 31 322, nr. 193

1

van wethouder Asscher naar de raadscommissie gegaan waarin de
handelwijze van de gemeente wordt toegelicht. Op 3 oktober jl. heeft een
debat over de casus in de Amsterdamse raadscommissie plaatsgevonden.
Mevrouw Smits heeft vervolgens een tweetal vragen gesteld over de
kinderopvangmarkt. Ten eerste de vraag naar de privatisering in de sector
en de gevolgen daarvan en naar faillissementen in de sector.
Het feit dat er nu een aantal kinderopvanginstellingen failliet gaat, staat
los van de verandering van aanbodfinanciering naar vraagfinanciering. De
kinderopvangsector is een sector die opereert op een markt die vele jaren
te maken heeft gehad met een groeiende vraag en weinig aanbod met als
gevolg wachtlijsten. Zoals de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid eerder heeft geschetst in de brief aan Uw Kamer over het gebruik
van kinderopvang (Kamerstukken II 2011/2102, 31 322 nr. 192), is er in
2012 sprake van een daling in het gebruik. Het aantal kinderen in de
opvang is ten opzichte van 2011 gedaald met 3% en het aantal uren per
kind met 5%. Dit heeft consequenties voor de sector. Andere marktontwikkelingen, zoals de effecten van de economische situatie maar ook het
groeiende aantal vestigingen, kunnen ook een verklaring zijn van
faillissementen. Faillissementen staan echter zelden op zichzelf en er
kunnen ook andere financiële zaken aan de orde zijn die niet samenhangen met bovengenoemde redenen.
Ten aanzien van de vraag hoe het komt dat ouders de kinderopvangtoeslag voor andere doeleinden gebruiken dan voor de kinderopvang kan
ik kort zijn. Er kunnen vele redenen zijn waarom ouders de kinderopvanginstelling niet betalen. Ouders zijn echter contractueel verplicht om de
instelling te betalen als zij gebruik maken van kinderopvang. Het feit dat
de overheid bijdraagt aan de kosten, ontslaat de ouders geenszins van de
verplichting om het gehele bedrag, zowel de toeslag als de eigen bijdrage,
te betalen aan de kinderopvangorganisatie.
De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
P. de Krom

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 31 322, nr. 193

2