Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

29 427

ILO-verdragen

Nr. 95

BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 17 juni 2013
Op 14 juni 2007 heeft de Internationale Arbeidsconferentie te Genève het
Verdrag betreffende werkzaamheden in de visserijsector (hierna: het
Visserijverdrag) aangenomen. Het Visserijverdrag heeft als doel om
wereldwijd een gelijkwaardig speelveld te scheppen in de visserijsector
op het gebied van arbeidsvoorwaarden en leef- en arbeidsomstandigheden voor vissers en aldus eerlijker mededingingsvoorwaarden in de
sector te stimuleren. Het Visserijverdrag consolideert en moderniseert vier
bestaande ILO verdragen en twee ILO aanbevelingen met betrekking tot
de visserijsector, die reeds zijn bekrachtigd en zijn geïmplementeerd door
Nederland.
Standpuntbepaling
Met deze brief doe ik u namens het kabinet de standpuntbepaling
toekomen ten aanzien van de bekrachtiging van het in het kader van de
International Labour Organization (hierna: ILO) tot stand gekomen
Visserijverdrag. Mede op grond van de verrichte wetgevingsanalyse door
de ministeries van SZW, V&J, I&M en VWS, is het kabinet voornemens
om het Visserijverdrag voor het Europese deel van het Koninkrijk te
bekrachtigen. De Caribische landen beraden zich nog op de wenselijkheid
van medegelding van het Verdrag voor hun landen. Het kabinet streeft
ernaar eind 2013 te starten met de goedkeuringsprocedure. Het
wetsvoorstel en de wijziging van de nationale relevante wetgeving zal
voor uitdrukkelijke goedkeuring aan het parlement worden aangeboden.
Belang van het partij worden bij het Visserijverdrag
Het kabinet acht het van groot belang partij te worden bij het Visserijverdrag, zodat hierdoor wereldwijd de arbeidsvoorwaarden en leef- en
arbeids-omstandigheden voor vissers worden verbeterd. Door partij te
worden bij het Visserijverdrag levert Nederland een daadwerkelijke
bijdrage aan het realiseren van de Decent Work Agenda van de ILO in de

kst-29427-95
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2013

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 427, nr. 95

1

visserijsector. Dit komt een wereldwijde bescherming van werknemers en
een gelijkwaardig speelveld voor werkgevers ten goede.
Tijdens de onderhandelingen was Nederland een voorstander van het
Visserijverdrag omdat de leef- en arbeidsomstandigheden in de visserij,
mondiaal gezien, ongunstig afsteken ten opzichte van die van andere
sectoren. Naast de verbetering van arbeidsvoorwaarden en leef- en
arbeidsomstandigheden in de visserijwereldwijd, betekent het Visserijverdrag een consolidatie en modernisering van de vier bestaande
ILO-verdragen. Bekrachtiging van dit Verdrag past daarmee in het
algemene streven van de Nederlandse regering om te komen tot een
modernisering van de normstelling van de ILO, die moet leiden tot een
hogere ratificatiegraad van verdragen.
De opstelling van Nederland tijdens de onderhandelingen is er op gericht
geweest om het Visserijverdrag een zo breed mogelijk draagvlak te geven.
Dit bevordert de totstandkoming van een wereldwijd gelijkwaardig
speelveld in de visserijsector.
Tijdens de onderhandelingen heeft Nederland erop gewezen dat het
Verdrag niet te gedetailleerd maar wel flexibel moest zijn met name voor
ontwikkelingslanden. Voor Nederland is van belang dat het Verdrag is
aangenomen met steun van werkgevers, werknemers en alle belangrijke
visserijlanden.
Europese Unie
De Europese Unie dringt onder verwijzing naar het EU-blauwboek inzake
het Maritieme beleid aan op de bekrachtiging en toepassing van Internationale Arbeidsverdragen voor de maritieme sector, zoals het Visserijverdrag. De EU was intensief betrokken bij de onderhandelingen over en
de afronding van het Visserijverdrag door middel van coördinatie op
EU-niveau. Het is volgens de Europese Unie wenselijk om de bepalingen
van het Verdrag zo snel mogelijk toe te passen omdat het Visserijverdrag
een grote bijdrage levert aan de visserij op internationaal niveau doordat
het fatsoenlijk werk voor vissers en eerlijker mededingingsvoorwaarden
voor de eigenaars van visserijvaartuigen bevordert. Op 27 mei 2008 heeft
de Europese Commissie een voorstel gedaan voor een besluit van de
Raad om de Lidstaten te machtigen het Visserijverdrag, in het belang van
de Europese Gemeenschap, te ratificeren.1 Vervolgens is dit besluit op
18 maart 2010 door de Raad van Ministers aangenomen.
Sociale Partners
Sociale partners op EU-niveau willen bekrachtiging van het Visserijverdrag door de 27 EU-lidstaten bevorderen. Zij hebben gebruik gemaakt
van hun recht om te onderhandelen over een Social Partner Agreement
(hierna: SPA). Dit SPA is door de sociale partners op EU-niveau op 21 mei
2012 ondertekend. Het SPA is aan de Europese Commissie voorgelegd
met het verzoek hier een richtlijn van te maken. De kans is aanwezig dat
Nederland door middel van een EU-richtlijn zal moeten voldoen aan de
verplichtingen van het Visserijverdrag voor zover deze binnen de
competenties van de EU vallen. Het SPA is in essentie een kopie van de
bepalingen van het Verdrag op het gebied van leef- en arbeidsomstandigheden, arbeidsvoorwaarden en arbeidstijden. De sociale partners in de
sector zijn intensief betrokken en geconsulteerd bij de totstandkoming van

1

COM (2008) 320: Voorstel voor een beschikking van de Raad waarbij de lidstaten
worden gemachtigd in het belang van de Europese Gemeenschap het verdrag inzake arbeid in
de visserij van de Internationale Arbeidsorganisatie van 2007 te bekrachtigen (Verdrag nr. 188)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 427, nr. 95

2

deze standpuntbepaling. Zij hechten gezamenlijk zeer aan een spoedige
bekrachtiging van het Visserijverdrag door Nederland.
Implementatie van het Visserijverdrag
De ministeries van I&M, V&J, VWS en SZW hebben gezamenlijk een
wetgevingsanalyse uitgevoerd om de gevolgen voor de Nederlandse weten regelgeving van eventuele bekrachtiging van het Visserijverdrag in
kaart te brengen. Uit deze analyse is naar voren gekomen dat de Nederlandse regelgeving op een aantal onderwerpen beperkt zal moeten
worden aangepast ofwel dat nieuwe voorschriften zullen moeten worden
opgenomen. Deze aanpassingen betreffen voornamelijk de wetgeving die
valt onder de beleidsverantwoordelijk-heid van de ministeries van
Infrastructuur en Milieu en van Veiligheid en Justitie.
Het gaat met name om technische aanpassingen, omdat door de
bekrachtiging en implementatie van het ILO Maritiem Arbeidsverdrag
2006 (Stb. 2011, 393 en 394) ook de vereisten uit het Visserijverdrag reeds
grotendeels zijn geïmplementeerd in onze nationale regelgeving.
De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 29 427, nr. 95

3