Uitgangspunten versterkingsaanpak
Onderstaande uitgangspunten zijn overeengekomen door het Rijk, provincie en gemeenten en gelden als
uitvoeringskader voor de versterkingsaanpak door de uitvoeringsorganisatie NCG. De uitgangspunten zijn
niet uitputtend maar gelden als pijlers waarbinnen de versterking nu en in de toekomst verder wordt
vormgegeven.
1. Governance en verantwoordelijkheden
1.1. Het Rijk wordt wettelijk verantwoordelijk voor de te behalen veiligheid door de versterkingsaanpak.
1.2 De bestuurders van de betrokken gemeenten, de provincie en het Rijk zijn gezamenlijk verantwoordelijk
voor de uitvoering, het uitvoeringsbeleid en de communicatie rond de versterking.
1.3 Gemeenten, provincie en Rijk nemen gezamenlijk de verantwoordelijkheid voor het afhechten van het
oude MJP en het invullen van leemtes hierbinnen. Hierbij worden de maatschappelijke organisaties
eveneens nauw betrokken. Tot het moment dat per onderwerp nieuwe afspraken zijn gemaakt blijven de
eerdere afspraken uit het MJP van kracht.
1.4 Rijk, provincie, gemeenten werken binnen een nader af te spreken bestuurlijke structuur en houden
zich aan de afspraken. Hierbinnen is het duidelijk wie waarover beslist, wat de rol van Tweede Kamer,
raden en Staten is en wat de juridische positie is van inwoners (bv. t.a.v. bezwaar en beroep). Hiervoor
wordt een werkgroep ingesteld en deze werkgroep levert op korte termijn een voorstel op welke wordt
voorgelegd aan de overheden.
1.5 De gemeenten en provincie zijn aan zet bij ruimtelijke keuzes, binnen de kaders van veiligheid. Het Rijk
is hier in principe volgend en faciliterend.
2. Veiligheid, normering en systematiek
2.1 Veiligheid, navolgbaarheid en uitlegbaarheid staan bij de versterkingsopgave bovenaan. Volgens de
inzichten en bestaande afspraken moeten de huizen op de norm (10-5) worden gebracht en daarmee gaat
de operatie door tot alle gebouwen aan deze norm voldoen. De Meijdamnorm 10-5 blijft hierin te allen
tijde leidend. Over veiligheid wordt publiekrechtelijk besloten met in achtneming van redelijke
inspraaktermijnen.
2.2 Om maximale veiligheid te bieden, wordt de versterkingsopgave gebaseerd op het advies van de
Mijnraad en SodM, en onderliggende adviezen. Voorstellen hiertoe worden voorgelegd aan de
gezamenlijke overheden.
2.3 Door een gevalideerde standaardaanpak te ontwikkelen, zonder tijdrovende inspecties en engineering
‘oude stijl’, wordt ingezet op een aanzienlijk hoger versterkingstempo. Hiervoor maakt de
uitvoeringsorganisatie NCG (Project Versnellen I&E door Technische Commissie NCG) op de kortst
mogelijke termijn een plan van aanpak en legt deze voor aan de overheden ter besluitvorming.
2.4 Het HRA-model wordt gebruikt om jaarlijks de gebouwen qua opname te prioriteren. Het model is nog
niet in staat om te bepalen hoe die gebouwen versterkt moeten worden en wat het individuele
veiligheidsniveau van het pand/ woning is. Hiervoor wordt blijvend gebruik gemaakt van de bestaande
systematiek met als basis de NPR, totdat een gevalideerd handboek voorhanden is met toepasbare en
maatschappelijk aanvaardbare standaardmaatregelen dat op basis van modeluitkomsten kan worden
toegepast. Het HRA-model stelt niet van tevoren een grens aan het aantal te versterken gebouwen.
2.5 SodM ziet in onafhankelijkheid toe op een juiste en onbevooroordeelde toepassing van het HRA-model.
De toepassing is navolgbaar en transparant. Op de kortst mogelijke termijn wordt dit model in publiek
beheer genomen. NAM maakt dan op geen enkele manier nog onderdeel uit van het totale systeem van
versterking.

2.6 Voorafgaand aan de versterking van iedere individuele woning wordt een technische opname gedaan
van de woning. Deze opname dient om de (bestaande) systematiek van de NPR aan de HRA in de praktijk te
toetsen en zekerheid te verkrijgen over de woning. Een deskundige bepaalt op basis van een gevalideerde
aanpak vervolgens aan de hand van bv. de woningtypologie, de specifieke omstandigheden en de
catalogus, de voor die woning geschikte versterkingsmaatregelen.
2.7 Tot het moment van definitieve beoordeling qua toe te passen versterkingsmaatregelen wordt de
meest recente kennis en ontwikkelingen toegepast. Als eenmaal een beoordeling met de toe te passen
versterkingsmaatregelen gedeeld is met de eigenaar, wordt deze op voorgestelde manier uitgevoerd.
2.8 Als tegenhanger t.o.v. van het ‘onveilig verklaren’ wordt onderzocht of woningen waar mogelijk ook het
predicaat ‘veilig’ of 'voldoet aan de norm 10-5' kunnen krijgen. Hiervoor maakt te uitvoeringsorganisatie op
korte termijn een voorstel.
3. Uitvoering
3.1 Het voorliggende plan van aanpak 'uitwerking op hoofdlijnen advies Mijnraad' zoals is opgesteld door
de NCG, in nauwe samenspraak met het opdrachtgeversoverleg, is erop gericht snel te starten. Concreet
betekent dit het in uitvoering nemen van de batches 1467+, 1588, onder de condities zoals beschreven in
het plan van aanpak 'uitwerking op hoofdlijnen advies Mijnraad', waarmee een behoorlijk aantal van de
oorspronkelijke '1500-lijst' Mijnraad worden ondervangen.
A.Eigen Initiatief
Wat betreft Eigen Initiatief wordt recht gedaan aan de gewekte verwachting en krijgen deelnemers de
mogelijkheid om de versterking uit te voeren conform de versterkingsadviezen, maar kunnen eigenaren er
ook voor kiezen om een herberekening op basis van een nieuwe risicoanalyse (conform advies Mijnraad) te
laten doen.
B.Zorg
Voor het Zorgprogramma worden bestuurlijke trekkers aangewezen namens Regio en Rijk en zij komen
binnen vier weken met een advies en plan van aanpak hoe verder te gaan met het zorgprogramma. De
opgeleverde zorgvisie van de stuurgroep Zorg vormt hiervoor het uitgangspunt.
C.Batch 1581
De panden uit de batch 1581 met het grootste risico op onveiligheid worden conform de opgeleverde
versterkingsadviezen uitgevoerd. Voor de andere panden betekent dit dat in dialoog met de
desbetreffende mensen/ eigenaren de keus wordt gelaten of wordt getoetst aan de meest actuele NPR of
wordt afgezien van de versterkingsmaatregelen. In de prioritering dienen de minst veilige panden voorrang
te krijgen in de uitvoering.
3.2 De uitvoeringsorganisatie stelt op korte termijn een logisch en navolgbaar uitvoeringskader op waarin
de panden waarvan het risico het grootst is dat zij niet voldoen aan 10-5 (Mijnraad) eerst aan de beurt zijn,
daarna gevolgd door de panden die naar vermoeden in tijd het langst onveilig zijn (SodM), gevolgd door de
restcategorie uit de zogenoemde p90-groep (SodM) op basis van de data van mei 2018.
3.3 De aanpak wordt gaandeweg verfijnd (m.b.t. doorontwikkeling NPR, HRA-systematiek, seismologische
en technische kennis), waardoor steeds wordt gewerkt volgens de laatste inzichten.
3.4 De vaste scope van de te beoordelen woningen bestaat uit de p90-lijst (incl. p50) en kunnen volgens
twee manieren worden afgevoerd, te weten:
a. na opname en beoordeeld volgens de laatste afgesproken systematiek en norm 10-5;
b. na daadwerkelijke versterking (norm 10-5).
3.5 De prioritering van de opname wordt afgestemd op de uitvoeringscapaciteit om stuwmeren en lange
doorlooptijden te voorkomen. De bestuurders en de NCG wekken geen verwachtingen meer bij bewoners

waarvan (nog) niet aannemelijk is gemaakt dat die kunnen worden nagekomen.
3.6 Na elk jaarlijks ijkmoment kunnen wel nieuwe huizen worden toegevoegd aan deze lijst waarvan het
risico het grootst is dat zij afwijken van de norm 10-5. Daarnaast kunnen in bijzondere gevallen huizen
worden toegevoegd aan de lijst als bv. TCMG, NCG of CVW bijzondere omstandigheden heeft vastgesteld.
Voor de herijking en verfijning van de versterkingsaanpak wordt op korte termijn een voorstel ontwikkeld
en voorgelegd ter besluitvorming aan Rijk, provincie en gemeenten.
3.7 Bij de versterking van individuele woningen wordt niet ‘over’ maar vooral ‘met’ woningeigenaren
gesproken. Het gaat om hun huis en zij moeten, binnen de randvoorwaarde van veiligheid, keuzes kunnen
maken. Het is de woningeigenaar die, in dialoog met de deskundige, de uiteindelijke keuze maakt. De
bandbreedte van deze eigen keuze/ dialoog wordt op korte termijn uitgewerkt door de
uitvoeringsorganisatie en leggen een voorstel aan de betrokken overheden voor. Hierin worden in elk geval
de mogelijkheden onderzocht voor een bouwdepot, het 'uitkopen' en de ter beschikking staande
mogelijkheid van beoordeling of toets bij een onveilig gevoel van de inwoner.
3.8 De lokale stuurgroep vervult een regisserende rol in de lokale afwegingen, prioritering en communicatie
richting haar inwoners en stemt de uitvoering af met de uitvoeringsorganisatie.
3.9 Andere maatschappelijke uitdagingen (o.a. duurzaamheid, levensloopbestendigheid en dorps- en
stadsvernieuwing) worden zoveel mogelijk afgestemd op en gecombineerd met de versterking, voor zover
die de veiligheid niet aantasten. Zoveel mogelijk betekent dit een gebiedsgerichte versterking waarbij het
Toekomstperspectief wordt vervlochten met de versterkingsopgave.
3.10 Dit betekent ook een verbeterd perspectief voor inwoners waarvoor geen sloop-nieuwbouw van
toepassing is (‘gebouwgebonden plus’ t.a.v. verduurzaming/ levensloopbestendigheid). Deze bestaande
'plus' is een bedrag van 7.000 euro per woning. Hiervoor is vanuit het Rijk een bedrag van 41 miljoen
beschikbaar gesteld aan de Regio.
3.11 NCG wordt gevraagd te onderzoeken of verbeteringen in de verdeling van het budget mogelijk is. De
nadere invulling van de regeling wordt belegd bij de Regio.
3.12 NCG komt met een nader voorstel over de vorm en inhoud van de door de Mijnraad aangegeven
dialoog.
4. Randvoorwaarden en financiering
4.1 De kaders Versterking zoals overeengekomen tussen NCG en NAM worden door het Rijk in de
overheveling van privaat naar publiek overgenomen als absoluut minimum in de versterkingsaanpak en
worden de komende tijd nader uitgewerkt waarbij alle ruimte bestaat voor verbetering hiervan. Op korte
termijn maken de overheden in samenspraak met de uitvoeringsorganisatie hiervoor een voorstel.
4.2 Het budget is niet leidend, maar volgt uit de veiligheidsopgave. Alle kosten die worden gemaakt vanuit
veiligheidsperspectief of op basis van bestuurlijke afspraken, worden vergoed door het Rijk. De procedure
rond vergoeding van kosten mag de versterkingsoperatie niet beïnvloeden of vertragen. Het Rijk is
verantwoordelijk voor de vergoeding van de kosten aan de ‘achterdeur’. De regio en de bewoners moeten
ervan kunnen uitgaan dat de kosten aan de ‘voordeur’ worden vergoed en moeten hier geen bemoeienis
mee hoeven hebben.
4.3 De NCG beschikt over voldoende financiën en wordt hierin gefaciliteerd, zodat de
uitvoeringsorganisatie niet tegen operationele belemmeringen aanloopt.