Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

14
Vragen van het lid Krol (50PLUS) aan de Minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over het artikel «Oudere werknemers de dupe bij doorstart
door nieuwe wet» (ingezonden 18 augustus 2016).
Antwoord van MinisterAsscher (Sociale Zaken en Werkgelegenheid)
(ontvangen 21 september 2016). Zie ook Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2015–2016, nr. 3481.
Vraag 1
Bent u bekend met het bericht «Oudere werknemers de dupe bij doorstart
door nieuwe wet»?1
Antwoord 1
Ja.
Vraag 2
Hoe beoordeelt u de stellingname van curatoren dat de Wet werk en
zekerheid averechts werkt voor oudere werknemers, aangezien zij door die
wet relatief duur zijn geworden?
Antwoord 2
In algemene zin wil ik opmerken dat ik vind dat bij een doorstart ook plaats
zou moeten zijn voor oudere werknemers. De doorstarter heeft hier ook baat
bij. Kortheidshalve verwijs ik u in dit kader naar het antwoord op een
schriftelijke vraag van het lid Kerstens (Aanhangsel Handelingen, vergaderjaar 2016–2017, nr. 32) naar aanleiding van het bericht «Winkelpersoneel
McGregor dupe van doorstart».
Wanneer de verkrijger aangemerkt wordt als opvolgend werkgever, geldt dat
het arbeidsverleden (anciënniteit) van de overgenomen werknemers moet
worden gerespecteerd. Dit kan er bijvoorbeeld toe leiden – ook in geval van
een doorstart na faillissement – dat de werknemer bij de verkrijger op basis
van de zogenoemde ketenbepaling recht heeft op een vast contract. Dit was
voor de invoering van de Wet werk en zekerheid (Wwz) per 1 juli 2015 ook al
het geval, zij het dat de regeling van de ketenbepaling op onderdelen is

1

ah-tk-20162017-14
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2016

http://nos.nl/nieuwsuur/artikel/2126376-oudere-werknemers-de-dupe-bij-doorstart-door-nieuwewet.html

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

1

aangepast om de ongewenste invulling die in de jurisprudentie hieraan was
gegeven, ongedaan te maken.
Voor de invoering van de Wwz golden op basis van jurisprudentie van de
Hoge Raad2 twee criteria waaraan voldaan moest zijn om een werkgever als
opvolgend werkgever aan te merken.
– de nieuwe arbeidsovereenkomst eist dezelfde vaardigheden en verantwoordelijkheden als de oude en;
– er bestaan dusdanige banden tussen de oude en de nieuwe werkgever dat
het door de oude werkgever verkregen inzicht in de hoedanigheid en de
geschiktheid van de werknemer ook moet worden toegerekend aan de
nieuwe werkgever.
Met de Wwz is het tweede criterium komen te vervallen omdat hiermee –
gelet op het doel van de regeling – een te beperkte invulling was gegeven
aan het begrip «opvolgend werkgever» waardoor constructies mogelijk waren
om opvolgend werkgeverschap te vermijden. Op grond van de huidige
bepaling geldt dat wanneer het werk van een werknemer overgaat naar een
andere opvolgende werkgever en deze met de werknemer een nieuwe
arbeidsovereenkomst sluit, de werknemer zijn opgebouwde dienstjaren
behoudt en de ketenbepaling dus doorloopt. Voor het recht op en de opbouw
van de transitievergoeding geldt dezelfde regeling. Wanneer de werknemer
bij de verkrijger dus vergelijkbare arbeid gaat verrichten, zoals in het geval
van doorstart na faillissement, lopen de bij de vorige werkgever opgebouwde
dienstjaren voor de ketenbepaling en de opbouw van de transitievergoeding
door. Zoals hiervoor aangegeven is deze keuze in het kader van de Wwz
weloverwogen gemaakt, mede om constructies om de bepaling betreffende
het opvolgend werkgeverschap te omzeilen, te voorkomen. Wanneer bij een
doorstart na faillissement het werk blijft bestaan en de werknemer mee
overgaat naar de verkrijger waarborgt de regeling dat hij zijn opgebouwde
dienstjaren bij de failliet niet verliest.
In geval van faillissement menen enkele curatoren dat deze wijziging tot
gevolg heeft dat de verkrijger, uit kostenoptiek, kritischer gaat selecteren
welke werknemers hij overneemt. Het kabinet is echter, met de wetgever, van
oordeel, dat het niet wenselijk is indien werknemers bij een doorstart hun
opgebouwde rechten zonder meer zouden verliezen. Verder wordt in dit
verband opgemerkt dat ook voor de inwerkingtreding van de Wwz bij een
doorstart niet alleen oudere werknemers, maar bijvoorbeeld ook gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werknemers, vaak niet opnieuw in dienst werden
genomen. Het is dan ook onjuist om te concluderen dat de Wwz hier debet
aan is.
Vraag 3
Hoe beoordeelt u het gegeven dat de nieuwe eigenaren van McGregor/
Gaastra aangaven dat werknemers die 7 jaar of langer in dienst waren, niet
terug mochten komen na de doorstart?
Antwoord 3
Het is niet aan mij als Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om
deze specifieke praktijksituatie te beoordelen. Deze taak is voorbehouden aan
de curator en eventueel aan de rechter als hier om wordt gevraagd.
Wel wil ik in algemene zin opmerken dat ik vind dat bij een doorstart ook
plaats zou moeten zijn voor oudere werknemers. De doorstarter heeft hier
ook baat bij. Kortheidshalve verwijs ik u in dit kader naar het antwoord op
een schriftelijke vraag van het lid Kerstens (Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2016–2017, nr. 32) naar aanleiding van het bericht «Winkelpersoneel McGregor dupe van doorstart».
Vraag 4, 5 en 6
Hoe beoordeelt u de stelling van curator van Hees dat het zeer slecht gesteld
is in Nederland met de bescherming van werknemers in deze situatie, zeker
in vergelijking met omringende landen?
Hoe beoordeelt u zijn voorstel om de wet aan te passen om de bescherming
van werknemers beter te regelen?

2

HR 14 juli 2006, JAR 2006, 190 en HR 11 mei 2012, JOR 2012,278.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

2

Hoe beoordeelt u zijn voorstel om curatoren de taak te geven om niet alleen
de belangen van werkgevers, maar ook die van werknemers te beschermen?
Antwoord 4, 5 en 6
De arbeidsrechtelijke positie van werknemers in geval van faillissement heeft
mijn aandacht. Ik ben me ervan bewust dat een faillissement van een
onderneming aanzienlijke gevolgen kan hebben voor de werknemers, ook
wanneer de failliete onderneming een doorstart maakt. Zoals ik ook in de
beantwoording van de vragen van het lid Kerstens (Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2016–2017, nr. 32), het lid Krol (Aanhangsel Handelingen,
vergaderjaar 2016–2017, nr. 17) en de leden Vermeij en Recourt (Aanhangsel
Handelingen, vergaderjaar 2016–2017, nr. 16) heb aangegeven, heb ik hier
onderzoek naar laten verrichten en hierover zal binnenkort overleg plaatsvinden met de relevante belangenorganisaties. Daarbij zal ook gesproken
worden over hoe de behartiging van de belangen van werknemers en in het
bijzonder het algemene belang van behoud van werkgelegenheid door de
curator plaatsvindt en of dit nog verder gefaciliteerd kan worden. De
suggestie om nog eens expliciet stil te staan bij hoe de curator een bijdrage
kan leveren bij de behartiging van de belangen van werknemers neem ik ter
harte.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Aanhangsel

3