Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2013–2014

19 637

Vreemdelingenbeleid

Nr. 1818

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VEILIGHEID EN
JUSTITIE
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 8 mei 2014
Tijdens het Algemeen Overleg van 2 april jl. heb ik uw Kamer toegezegd
schriftelijk te reageren op de brief die Kerk in Actie op 17 maart 2013 heeft
gestuurd aan de leden van de Vaste Commissie voor Veiligheid en Justitie.
In deze brief gaat Kerk in Actie in op de uitnodiging van het Europees
Comité voor Sociale Rechten (ECSR) aan de Nederlandse regering om
onmiddellijke maatregelen te treffen om ernstige en onherstelbare schade
te voorkomen aan de integriteit van personen die zich in een onmiddellijk
gevaar van nood bevinden. Met deze brief doe ik deze toezegging
gestand.
Kerk in Actie merkt in haar brief op dat het op straat leven van vreemdelingen, de gezondheid van deze vreemdelingen steeds verder aantast. Ik
wil erop wijzen dat uitgeprocedeerde asielzoekers niet op straat hoeven te
verblijven, zoals ik uw Kamer reeds eerder heb toegelicht. Als een
asielzoeker geen bescherming in Nederland nodig heeft, heeft hij
28 dagen tijd (wettelijke vertrektermijn) om zelf zijn vertrek uit Nederland
organiseren. Gedurende deze periode krijgt de vreemdeling nog steeds
opvang. Als de vreemdeling na het verstrijken van de wettelijke vertrektermijn zijn terugkeer nog niet heeft gerealiseerd, is het mogelijk om,
aansluitend, onderdak te krijgen in de vrijheidsbeperkende locatie (VBL).
Daar kan hij gedurende een periode van in beginsel maximaal 12 weken
verder werken aan zijn vertrek. Er is dus van Rijkswege onderdak
beschikbaar waarvan de vreemdeling gebruik kan maken. Vreemdelingen
die toch de straat verkiezen, krijgen in ieder geval medisch noodzakelijke
zorg.
In de brief wijst Kerk in Actie voorts op procedures die in Duitsland in
individuele zaken worden gevoerd om te voorkomen dat asielzoekers op
basis van de Dublinverordening worden overgedragen aan Nederland. Ik
heb geen zicht op de pleidooien die in Duitsland gevoerd worden in
individuele zaken. Wel heb ik navraag gedaan bij de Duitse Dublinafdeling
of er sprake is van een uitstel of een stopzetting van de overdrachten naar

kst-19637-1818
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 19 637, nr. 1818

1

Nederland door de Duitse autoriteiten in het kader van de Dublinverordening. Hieruit blijkt dat er van een uitstel of een stopzetting van de
overdrachten naar Nederland in het geheel geen sprake is.
Tot slot wordt in de brief van Kerk in Actie ook gerefereerd aan het advies
«De rechtsstaat: waarborg voor Europese burgers en fundament van
Europese samenwerking» van de Adviesraad Internationale Vraagstukken.1
Uw Kamer heeft op 24 april jl. een reactie2 ontvangen van de Minister van
Buitenlandse Zaken op dit advies. Onder verwijzing naar twee passages
uit dit advies is Kerk in Actie van mening dat de beoordeling van de
uitnodiging van het ECSR door de Nederlandse overheid niet beperkt zou
moeten blijven tot de vaststelling dat de uitnodiging geen juridisch
bindend karakter heeft. In dit verband verwijs ik naar mijn brief3 aan uw
Kamer van 5 november 2013. In deze brief stel ik inderdaad eerst vast dat
de uitnodiging van het ECSR juridisch niet bindend is, maar vervolgens
ben ik uitgebreid ingegaan op mijn interpretatie van dit nieuwe
instrument van het ECSR en heb ik vervolgens ook de Afdeling advisering
van de Raad van State om voorlichting gevraagd. Over de voorlichting
van de Afdeling advisering heb ik uw Kamer op 19 december 2013
geïnformeerd.4
In de brief van 5 november 2013 ben ik tot de slotsom gekomen dat de
wijze waarop Nederland het voor uitgeprocedeerde vreemdelingen
mogelijk maakt om onderdak te krijgen, aansluit bij de uitnodiging van het
ECSR. Ik zie in de brief van Kerk in Actie geen aanknopingspunten die tot
een andere conclusie zouden moeten leiden. Het ECSR wijst op dit
moment geen specifieke punten aan waarop het Nederlands beleid tekort
zou schieten.
De Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie,
F. Teeven

1

Kamerstuk 33 750 V, nr. 61.
Kamerstuk 33 877, nr. 19.
3
Kamerstuk 19 637, nr. 1745.
4
Kamerstuk 29 279, nr. 183.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 19 637, nr. 1818

2