Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2011–2012

2

Aanhangsel van de Handelingen

Vragen gesteld door de leden der Kamer, met de daarop door de
regering gegeven antwoorden

2214
Vragen van het lid Hamer (PvdA) aan de minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid over het ontduiken van vaste contracten en cao’s door
payrolling (ingezonden 19 maart 2012).
Antwoord van minister Kamp (Sociale Zaken en Werkgelegenheid) (ontvangen
13 april 2012).
Vraag 1
Is het u bekend dat bedrijven het arbeidsrecht omzeilen door hun werknemers na 3 tijdelijke contracten geen vast contract te geven, maar ze opnieuw
een lange reeks tijdelijke contracten aanbieden door hen via een payrollbedrijf in te huren?
Antwoord 1
Ik heb hierover geen signalen ontvangen. Dat neemt niet weg dat de
geschetste situatie zich in de praktijk kan voordoen.
Vraag 2
Deelt u de mening dat het onwenselijk is dat de ketenbepaling in de Flexwet,
bedoeld om tijdelijke werknemers een reëel uitzicht op een vast contract te
geven, via deze payrollconstructies wordt ontdoken? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 2
Zoals ik in mijn brief van 1 maart 2011 (Kamerstukken II, 2010/11, 29 544,
nr. 279) heb opgemerkt kan een werknemer zich tot de rechter wenden als
een werkgever gebruik maakt van constructies die er uitsluitend op gericht
zijn om de werknemers gedurende langere tijd in dienst te houden zonder dat
een vast contract ontstaat, daar waar dat op grond van ketenbepaling wel het
geval zou zijn. Het is aan de werknemer zelf om van deze mogelijkheid
gebruik te maken.
Vraag 3, 4 en 5
Deelt u de mening dat de wetgever duidelijkheid moet verschaffen over de
vraag of bij payrolling het payrollbedrijf danwel de opdrachtnemer als
juridische werkgever moet worden aangemerkt, aangezien er in de rechtspraak en literatuur veel discussie over is? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat het Ontslagbesluit moet worden aangepast, waardoor
vast komt te staan dat de opdrachtgever als materiële werkgever de
juridische werkgever is en niet het payrollbedrijf, zeker gelet op het feit dat de

ah-tk-20112012-2214
ISSN 0921 - 7398
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

1

werknemers zelf vaak overtuigd zijn dat de opdrachtgever zijn juridische
werkgever is? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat uitzenden van personeel bij dezelfde werkgever
wettelijk moet worden gemaximaliseerd op 6 maanden, omdat payrollbedrijven nu gebruik maken van het feit dat er geen restrictie op de uitzendperiode
bestaat? Zo nee, waarom niet?
Antwoord 3, 4 en 5
Zoals uw Kamer bekend, heb ik over payrolling als zodanig, alsmede in
relatie tot ontslag, advies gevraagd aan de Stichting van de Arbeid. De
Stichting heeft mij onlangs laten weten dat zij mij dit advies naar verwachting
de tweede helft van april van dit jaar zal doen toekomen. Zoals gebruikelijk
zal het kabinet vervolgens een standpunt bepalen en de Tweede Kamer
hierover informeren. In dat verband acht ik het beantwoorden van bovenstaande vragen thans niet opportuun.
Vraag 6 en 7
Deelt u de mening dat de groeiende payrollsector de cao-voorwaarden van
werknemers in de reguliere bedrijfstakken ondermijnt, omdat werknemers
van payrollbedrijven vaak mindere arbeidsvoorwaarden hebben dan de
werknemers van de inlenende organisatie? Zo nee, waarom niet?
Deelt u de mening dat payrollwerknemers onder dezelfde cao-voorwaarden
moeten vallen als de werknemers van de inlenende organisatie, waardoor de
cao van de betreffende sector voor alle werknemers leidend is en oneerlijke
concurrentie op arbeidsvoorwaarden niet is toegestaan? Zo nee, waarom
niet?
Antwoord 6 en 7
Op grond van de Wet allocatie van arbeidskrachten door intermediairs
(WAADI) geldt dat ter beschikking gestelde arbeidskrachten (waarvan bij
payrolling sprake kan zijn) op dezelfde wijze moeten worden beloond als
vergelijkbare werknemers bij de inlener. Met het wetsvoorstel ter implementatie van de uitzendrichtlijn 2008/104/EG (Kamerstukken II, 2011/12, 32 895)
dat op 6 maart jl. door uw Kamer is aangenomen, wordt dit gelijke behandelingsvoorschrift uitgebreid tot: arbeidstijd, overuren, pauzes, rusttijden,
nachtarbeid, vakantie, feestdagen, regels ter bescherming van zwangere
vrouwen en zogende moeders en van kinderen en jongeren en maatregelen
ter bestrijding van discriminatie op grond van geslacht, ras of etnische
afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele
gerichtheid. Van het gelijke behandelingsvoorschrift kan alleen bij cao worden
afgeweken en alleen voor zover het betreft niet wettelijke voorschriften met
betrekking tot de hiervoor genoemde onderwerpen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, Aanhangsel

2