Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

31 839

Jeugdzorg

Nr. 171

VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG
Vastgesteld 30 januari 2012
De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op
22 december 2011 overleg gevoerd met staatssecretaris Veldhuijzen van
Zanten-Hyllner van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:
– de brief van de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport d.d. 16 december 2011 houdende de Stand-vanzakenbrief over de Stichting Zonnehuizen (31 839, nr. 165).
Van dit overleg brengt de commissie bijgaand geredigeerd woordelijk
verslag uit.
De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport,
Smeets
De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport,
Teunissen

1
Samenstelling:
Leden: Van der Staaij (SGP), Smeets (PvdA),
voorzitter, Smilde (CDA), Koşer Kaya (D66),
Van der Veen (PvdA), Van Gerven (SP),
Ouwehand (PvdA), Agema (PVV), Leijten (SP),
Bouwmeester (PvdA), Wolbert (PvdA),
Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie), Uitslag (CDA), Elias (VVD), ondervoorzitter, Dijkstra (D66), Dille (PVV), Gerbrands
(PVV), Mulder (VVD), Venrooy-van Ark (VVD),
Bruins Slot (CDA), Voortman (GroenLinks),
Klaver (GroenLinks) en Straus (VVD).
Plv. leden: Dijkgraaf (SGP), Kuiken (PvdA),
Omtzigt (CDA), Berndsen (D66), Klijnsma
(PvdA), Ulenbelt (SP), Thieme (PvdD), De Mos
(PVV), Kooiman (SP), Arib (PvdA), Vermeij
(PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie), Van
Toorenburg (CDA), Van der Burg (VVD), Van
der Ham (D66), Beertema (PVV), Bosma (PVV),
Lodders (VVD), Van Miltenburg (VVD), Ormel
(CDA), Sap (GroenLinks), Van Tongeren
(GroenLinks) en De Liefde (VVD).

kst-31839-171
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

1

Voorzitter: Smeets
Griffier: Sjerp
Aanwezig zijn zeven leden der Kamer, te weten: Bouwmeester, Bruins
Slot, Van der Burg, Dibi, Dille, Leijten en Smeets,
en staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, die vergezeld is van enkele ambtenaren van haar
ministerie.
De voorzitter: Ik open dit algemeen overleg van de vaste Kamercommissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Op de agenda staat de
Stichting Zonnehuizen. Ik heet de staatssecretaris, de haar vergezellende
ambtenaren, het publiek op de publieke tribune en de geachte afgevaardigden van harte welkom. Het is een kort algemeen overleg met spreektijden van twee minuten. Ik wil graag snel beginnen omdat in de plenaire
zaal aan het begin van de avond onderwerpen aan de orde zijn die onze
commissie betreffen.
Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Ik heb een punt van orde. Ik heb mij
ingesteld op drie minuten spreektijd, de spreektijd die staat voor een
dertigledendebat. Is het mogelijk om de spreektijden vast te stellen op
tweeënhalve minuut?
De voorzitter: Dat is niet haalbaar binnen de tijd. Ik geef nu het woord
aan mevrouw Leijten.
Mevrouw Leijten (SP): Voorzitter. Vier dagen voordat het kerst is horen
dat je salaris niet of maar gedeeltelijk wordt uitbetaald, is schandalig. Het
feit dat mensen daarover niet op een fatsoenlijke manier geïnformeerd
zijn, bijvoorbeeld via de cliëntenraad of de ondernemingsraad, maar dat
zij het moesten lezen op internet is nog kwalijker. Heeft de staatssecretaris
nog steeds het vertrouwen dat zij eerder uitsprak in de interimbestuurders
bij de Stichting Zonnehuizen? Wat vindt zij van deze handelwijze? Hoe wil
de staatssecretaris uitvoering geven aan de motie over de kwaliteit en de
continuïteit van de zorg die is aangenomen door de Kamer, waar zij pal
voor stond, als het personeel wellicht tussen kerst en oud en nieuw te
horen krijgt dat de boedel failliet is? Hoe kan zij de continuïteit en de
kwaliteit van zorg garanderen als medewerkers niet betaald worden? Gaat
zij zelf zorgen voor deze 2000 mensen, kinderen en volwassenen, die
wonen op kleine locaties? Hoe wil zij ervoor zorg dragen dat mensen op
kleine locaties kunnen blijven wonen? Of accepteert zij gedwongen
verhuizing als dat nodig is?
Wij hebben vandaag te maken met een testcase. Dit kabinet heeft
aangekondigd dat failliete organisaties niet gered zullen worden. Maar de
vraag is natuurlijk hoe de continuïteit in de zorg wordt gewaarborgd. De
staatssecretaris kent plan B niet. De ondernemingsraad kent plan B niet.
De cliëntenraad kent plan B niet. Hoe kan de staatssecretaris dan zeggen
dat de cliëntenraad en de ondernemingsraad optimaal en transparant mee
kunnen praten? Als de staatssecretaris vindt dat zorginstellingen
bakkerijtjes zijn die je zomaar kunt overnemen en verhandelen op de
markt, dan is toch wel de eerste veronderstelling dat het bidbook dat is
uitgeschreven openbaar moet zijn. Ik heb twee vragen aan de staatssecretaris. Garandeert de staatssecretaris de mensen hun salaris en zorgt zij
voor continuïteit? Is zij bereid om het proces van overname en verkoop
van de Stichting Zonnehuizen dat nu gaande is helemaal openbaar te
laten verlopen?
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Voorzitter. Vanwege de tijd sluit ik mij
geheel aan bij de vragen van de SP-fractie. De PvdA-fractie vindt het heel

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

2

triest dat medewerkers, maar ook patiënten, de dupe zijn van falend
bestuur en falend toezicht bij Zonnehuizen. Er is een vernietigend
inspectierapport gekomen. Het enige dat wel deugde volgens de inspectie
was de luxe ingerichte bestuurskamer. Dat gaat toch alle schaamte
voorbij, want je zult er maar werken als hardwerkend personeelslid. Het
zijn niet de meest eenvoudige gevallen die daar verblijven.
Klopt het dat er sprake is van een gecontroleerde overname en dat die
bijna rond is? Klopt het ook dat daarmee recht wordt gedaan aan de
kwaliteit en continuïteit van zorg en dat recht wordt gedaan aan de
filantropische inslag? Wij vinden het namelijk belangrijk dat aan dit laatste
recht wordt gedaan, omdat dit te maken heeft met keuzevrijheid. Als de
staatssecretaris dat niet kan garanderen, kan zij dan in ieder geval wel
garanderen dat de zorg doorgaat, dat de kwaliteit gehandhaafd wordt en
dat er geen vreemde dingen gebeuren tijdens het kerstreces van de
Kamer? De rekening van dit falend bestuur en toezicht wordt namelijk
keihard neergelegd bij het personeel, dat deels geen inkomen krijgt
uitbetaald. Deels krijgt het personeel het volgend jaar, maar niet nu. Je zal
maar een leuk vakantiehuisje geboekt hebben met je familie of je zal het
geld maar nodig hebben rond de kerstdagen. Staatssecretaris, kunt u
garanderen dat er een noodpotje is voor de mensen die echt in financiële
nood komen?
Klopt het gerucht dat de oudste falende bestuurder Broekhuizen nog
steeds op de loonlijst staat? Het zou een beetje gek zijn als het reguliere
hardwerkende personeel geen geld krijgt en hij wel wordt uitbetaald.
Het laatste punt betreft de betrokkenheid van het personeel. Wil de
staatssecretaris garanderen dat de ondernemingsraad en de cliëntenraad
nauw betrokken worden bij de overnameplannen? Kan zij zich er actief
voor inspannen om te zorgen dat het personeel zo snel mogelijk duidelijkheid krijgt voor de kerst?
Mevrouw Dille (PVV): Voorzitter. Het is duidelijk dat iedereen hier
aanwezig het erover eens is dat de vorige raad van bestuur en raad van
toezicht gigantisch gefaald hebben en dat daar stappen tegen ondernomen moeten worden. Wij zijn het er ook allemaal over eens dat het
personeel van Zonnehuizen enorme waardering verdient. Ik heb zelf 25
jaar met deze doelgroep gewerkt en ik weet dat alleen mensen met een
enorme motivatie, die er echt voor gaan, dit werk kunnen doen. Dat blijkt
nu wel. Des te schrijnender is de huidige situatie, waarin niet volledige
lonen worden uitbetaald juist in deze tijd voor kerstmis. Het zou gewoon
niet moeten mogen. Ik wil wel eerlijk zeggen dat wij hier als Kamer weinig
aan kunnen veranderen. Daar heb je vakbonden en andere partijen voor,
hoe erg dat ook is. Dus ik wil geen valse verwachtingen wekken.
Ik hoop dat er goede waarborgen worden gesteld voor de overname. Ik
vraag de staatssecretaris – en dat is de kernvraag – hoe zij kan garanderen
dat de zorg gewaarborgd wordt. Dat is waar het uiteindelijk om draait. Die
vraag wil ik graag beantwoord hebben, ook om de mensen die hier
aanwezig zijn gerust te stellen. Veel meer kunnen we niet doen.
Mevrouw Leijten (SP): Ik bestrijd de uitspraak dat wij niets kunnen doen.
De zorgkantoren hebben de bevoorschotting voor Zonnehuizen gestaakt.
Daardoor is er nu een acuut financieel probleem. Wij zouden kunnen
garanderen dat er in ieder geval bevoorschotting is voor de salarissen.
Dan kunnen wij vandaag beslissen dat het personeel niet de dupe is van
het staken van de bevoorschotting van Zonnehuizen.
Mevrouw Dille (PVV): Mevrouw Leijten weet net zo goed als ik dat de
Kamer een taak heeft in het waarborgen van zorg. Als het faillissement
rond is, heeft de Kamer de taak om een vangnet te maken waardoor de
zorg gewaarborgd wordt. Veel meer kunnen wij niet doen. Dus ik blijf erbij
dat ik geen valse verwachtingen wil wekken.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

3

Mevrouw Leijten (SP): Zorgkantoren regelen de zorg namens de overheid
in de regio’s. Die hebben een eigenstandige positie en zij kunnen ervoor
kiezen om bevoorschotting deels of geheel te staken. Zij kunnen ook
opdracht krijgen om daarin wijzigingen aan te brengen. Mijn voorstel aan
de staatssecretaris is om de zorgkantoren te vragen de bevoorschotting te
garanderen voor het gedeelte dat de salarissen betreft. Want over één
ding zijn wij het toch eens, namelijk dat het personeel niet de oorzaak is
van de financiële problemen bij Zonnehuizen.
Mevrouw Dille (PVV): Met dat laatste kan ik het eens zijn en met de rest
niet.
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Aansluitend aan het punt van mevrouw
Leijten heb ik een vraag aan mevrouw Dille, maar eigenlijk aan het
kabinet. In het regeerakkoord is de harde keuze gemaakt dat instellingen
failliet moeten kunnen gaan; dat is hun zelfreinigend vermogen en succes
ermee. Dat is een heel harde keuze. Wij kunnen ook een andere keuze
maken en ik vraag of de PVV die steunt. Wij zouden alles op alles kunnen
zetten om ervoor te zorgen dat het personeel het gehele salaris voor de
kerst krijgt om te voorkomen dat mensen straks geen geld hebben om te
doen wat zij gepland hadden. Het personeel kan er namelijk niks aan
doen. Steunt mevrouw Dille dat voorstel?
Mevrouw Dille (PVV): De collega van de PvdA weet dat ik dat voorstel
niet kan steunen, omdat dit niet tot de taken van de Kamer behoort. Ik kan
nu wel voor kerstman spelen, maar dat is oneerlijk tegenover de mensen
die hier aanwezig zijn.
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Wij kunnen het wel. Dat weet de PVV
ook. Het is een politieke keuze om het niet te doen. Die keuze is gemaakt
in het regeerakkoord. Wees dan ook stoer, CDA, PVV en VVD, en zeg
vandaag dat je daarvoor kiest. Dat is eerlijkheid.
Mevrouw Dille (PVV): Ik heb hier eigenlijk niets aan toe te voegen. Ik denk
dat ik eerlijk genoeg ben geweest.
De heer Dibi (GroenLinks): Mevrouw de voorzitter. Ik val in voor mijn
collega Voortman die vandaag veel andere debatten heeft. Ik volg de
zorgdebatten wel eens zijdelings en dan denk ik vaak: wat wordt er veel
geschreeuwd en schande gesproken over de zorg; dat kan niet goed zijn
voor de uitstraling en de beeldvorming van de zorg. Wat er aan de hand is
bij de Stichting Zonnehuizen – ik heb een aantal medewerkers net
gesproken op het Plein – vind ik schandalig. Ik ben niet van de afdeling
«schandalig roepen», maar hier is falend bestuur de oorzaak van dit
drama waar vervolgens professionals de dupe van worden. Ik ben het met
mevrouw Dille eens dat de Kamer hier niet over gaat, maar de Kamer kan
hier wel heel duidelijke opvattingen over hebben. De Kamer kan hierin
richtinggevend zijn, leiderschap tonen en uitspreken welke uitgangspunten ten grondslag moeten liggen aan de oplossing.
Ik heb een aantal vragen. Kan de continuïteit van de zorg gewaarborgd
blijven zonder de huidige professionals? Is de staatssecretaris het met mij
eens dat je voor deze kwetsbare groep jongeren niet zomaar nieuw
personeel kunt inhuren? Zij zijn immers gewend aan de gezichten die zij
elke dag zien en als er opeens gezichten verdwijnen of nieuwe gezichten
bijkomen, gaat dit ten koste van de kwaliteit van de zorg. Kan de staatssecretaris daarop ingaan? Kan de staatssecretaris zeggen of de Stichting
Zonnehuizen echt failliet is, of er een overname komt door een nieuwe
partner en of het personeel binnenkort te horen krijgt dat het ontslagen
wordt? Ik heb namelijk net te horen gekregen dat bekend is dat een groot

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

4

deel van het personeel ontslagen wordt. Kan de staatssecretaris daar
opheldering over geven?
De staatssecretaris heeft in een brief aangegeven dat de overheid, als er
na een faillissement van een bestaande instelling geen oplossing vanuit
de markt komt, de continuïteit van delen van de zorg waarborgt door de
oprichting van een tijdelijke aanbieder die deze zorg blijft leveren, een
zogeheten vangnetstichting. Ik wil graag pleiten voor een dergelijke
vangnetstichting, waarbij het uitgangspunt is dat de huidige medewerkers
kunnen blijven werken.
Tot slot complimenteer ik de SP-fractie met het agenderen van dit punt.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Voorzitter. Met de kerstdagen voor de deur
zijn er donkere dagen aangebroken voor het personeel van de Stichting
Zonnehuizen. Mijn collega’s hebben het ook al gezegd: het is pijnlijk om te
horen dat mensen die zich dag in dag uit inzetten voor de zorg – en
natuurlijk ook de patiënten zelf – nu in zo’n situatie zijn gebracht. Niemand
wenst deze onzekerheid toe aan het personeel, aan de kinderen en de
ouders. Zoals wij hier bij elkaar zitten, verschillen wij daar niet over van
mening. De cliëntenraad en de ondernemingsraad zijn nu heel erg
belangrijk, maar het is de vraag of zij wel voldoende bij de organisatie
betrokken zijn. Het CDA hoort daar de nodige geluiden over. Het is in ieder
geval goed dat de staatssecretaris heeft aangegeven dat de Inspectie voor
de Gezondheidszorg de cliëntenraad en de ondernemingsraad wel bij haar
intensieve toezicht moet betrekken.
In haar brief geeft de staatssecretaris aan dat de inspectie zal ingrijpen
wanneer het nodig is. Kan de staatssecretaris meedelen wat dit ingrijpen
inhoudt? Verder vragen wij de staatssecretaris of er voldoende aandacht
voor de volwassenenzorg is in plan B. Wij hebben het de afgelopen tijd
heel erg over de zorg voor de kinderen gehad, maar het is de vraag of de
volwassenenzorg voldoende tot uiting komt in plan B. De zorg bij
Zonnehuizen is breder dan alleen de zorg voor kinderen.
Veel ouders en werknemers leven in onzekerheid. Uiteindelijk zal de
instelling zekerheid moeten bieden. De staatssecretaris heeft zich garant
gesteld voor de continuïteit en de kwaliteit van zorg. Ik hoor echter veel
geluiden dat er binnen de organisatie heel slecht met de medewerkers
wordt gecommuniceerd. Ik doe de brede oproep, die hopelijk ook gehoord
wordt door de bestuurders, om die communicatie op orde te krijgen. Dat
kan de onzekerheid voor veel mensen verkleinen.
Mevrouw Leijten (SP): Ik wil ook mevrouw Bruins Slot voorstellen om de
staatssecretaris te vragen, erop in te zetten dat de zorgkantoren het deel
dat voor de personeelssalarissen nodig is wel te bevoorschotten. Op die
manier kunnen wij ervoor zorgen dat het personeel van de Zonnehuizen
nu niet gedupeerd wordt. Bij faillissement is het personeel sowieso de
dupe, want dan is het achtergesteld op banken met hypotheken en noem
het allemaal maar op. Nu staat de stichting onder curatele en is er nog
voortgang. Dan zou men toch de personeelssalarissen moeten kunnen
vrijgeven uit de bevoorschotting.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Toen mevrouw Leijten dit debat aanvroeg,
was er inderdaad sprake van dat het personeel een deel van het salaris
zou krijgen en een ander deel niet. Ik heb inmiddels begrepen dat het
personeel te horen heeft gekregen dat de rest van het salaris in de eerste
twee weken van januari wel komt. Wat het voorstel van mevrouw Leijten
betreft om het salaris in één keer uit te keren, moet ik zeggen dat de
Kamer daar niet over gaat. Wel is het goed om te merken dat we nadat
mevrouw Leijten het debat had aangevraagd, meer zekerheid hebben
gekregen over de salarissen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

5

Mevrouw Leijten (SP): Sorry hoor, er wordt gewoon een cao-afspraak
geschonden als je een deel van het salaris waar mensen op rekenen niet
uitbetaalt. We kunnen ervoor zorgen dat het niet doorgeschoven wordt
naar januari en dat het in deze maand betaald wordt. De staatssecretaris
kan gewoon aan deze knop draaien, zonder dat er wordt afgeweken van
het nieuwe beleid om instellingen failliet te laten gaan. Het kan, want de
zorg wordt geleverd. Dus je kunt een deel van de bevoorschotting laten
geven door de zorgkantoren om die salarissen te betalen. Het is gewoon
een reële optie. Waarom wil het CDA daar niet over nadenken?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Hoe sympathiek het voorstel van mevrouw
Leijten ook is, het is de vraag of het een reële optie is. Laten we die vraag
bij de staatssecretaris neerleggen en laten we vooral vooropstellen dat
een bestuurder in eerste instantie heeft gezegd dat de werkgever het loon
volledig uitbetaalt. Op dit moment lijkt het mij een zaak voor werkgever en
werknemer. Zij moeten die discussie voeren. Daarom moet de ondernemingsraad hier veel meer bij betrokken worden. Het is goed dat de
staatssecretaris dit ziet en nu moeten de bestuurders er mee aan de slag.
De heer Dibi (GroenLinks): Kan de continuïteit van de zorg gewaarborgd
blijven als deze mensen ontslagen worden? Hoe kijkt het CDA aan tegen
een vangnetstichting die tijdelijk zorgt voor een oplossing totdat de markt
een structurele oplossing voor elkaar bokst?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Op dit moment is er inderdaad wel sprake
van dat de salarissen later worden uitbetaald, maar er is niet, zoals de
heer Dibi zegt, direct sprake van gedwongen ontslagen. Wat de vangnetstichting betreft is het de vraag wat de heer Dibi precies bedoelt. Wat zijn
de effecten van een dergelijke stichting? De staatssecretaris gaat over de
continuïteit van zorg en niet zozeer over de continuïteit van stenen. Daar
lopen wij ook bij dit debat tegenaan. Dat maakt het lastig.
De heer Dibi (GroenLinks): Ik heb niets over de salarissen gezegd. Dat is
een tijdelijk probleem en ik hoop dat het snel wordt opgelost. Ik heb
begrepen dat het opgelost zal worden. Ik heb gevraagd of de continuïteit
van de zorg gewaarborgd blijft als deze professionals worden ontslagen in
de toekomst. Het kabinet heeft bij brief van 27 april 2011 zelf het voorstel
gedaan voor een vangnetstichting. Als er geen oplossing vanuit de markt
komt, moet de overheid voor een oplossing zorgen. Kunnen we met zo’n
vangnetstichting de onzekerheid die nu bestaat tijdelijk wegnemen?
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Laten we bij het begin beginnen. Het is
natuurlijk vreselijk dat de oude bestuurders de situatie zo ontzettend uit de
hand hebben laten lopen. Het is ook vreselijk dat personeel, kinderen en
ouders daar nu de dupe van worden. In de brief van de staatssecretaris
over de continuïteit van het waarborgen van zorg wordt gesproken over
een vangnetstichting die in werking komt op het moment dat blijkt dat er
a. een faillissement is en b. dat bepaalde garanties er niet zijn voor de
kwaliteit van de zorg die geboden wordt. Hoe die stap precies genomen
wordt, is afhankelijk van wat er nu gebeurt. Nu zitten wij niet in die
situatie. De staatssecretaris heeft gezegd dat, op het moment dat het wel
zo is, de inspectie verscherpt toezicht zal houden. Maar in die situatie
zitten wij nog niet.
Mevrouw Van der Burg (VVD): Voorzitter. Wij zijn het er allen over eens
dat het een rotsituatie is, in het bijzonder omdat de kerst voor de deur
staat. Dat geldt voor ouders, cliënten maar ook voor werknemers. Wij
weten ook dat deze mensen zich met hart en ziel inzetten voor hun
cliënten en dat zij dat de afgelopen periode ook hebben gedaan. Dat blijkt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

6

uit alle rapportages en de berichten die ik heb gekregen. Dat valt alleen
maar ontzettend te waarderen.
De andere kant is dat wij hier in de Tweede Kamer gaan over de basiszorg
voor en de veiligheid van de kinderen. Die zorg moet de staatssecretaris
borgen. Daar hebben wij het in het vorige debat ook over gehad. Dat
debat ligt alweer een aantal weken achter ons. Is die zorg ook in de
huidige situatie geborgd en is die ook de volgende week nog geborgd?
Wij gaan niet over de salarisbetalingen aan het personeel. Het is natuurlijk
heel zuur. Ik heb net als mevrouw Bruins Slot gehoord dat er wel een
garantie is dat de salarissen in januari worden uitbetaald. Dat heeft te
maken met het invullen van formulieren bij het UWV. Je moet eerst een
formulier invullen, waarna er achtervang is. Is het mogelijk om die
procedure te versnellen? Het UWV staat voor een bepaald deel van het
salaris garant. Ik zie de staatssecretaris gebaren.
De voorzitter: Het is niet de bedoeling om non-verbaal op elkaar te
reageren.
Mevrouw Van der Burg (VVD): Ik leg de vraag of er op die manier nog
iets mogelijk is graag bij de staatssecretaris neer.
Verder wil ik graag ingaan op de informatievoorziening aan de mensen. In
een dergelijke situatie is het ontzettend belangrijk dat gecommuniceerd
wordt wat er gebeurt in de organisatie. Dat geldt wellicht niet voor het
bidbook, uit concurrentieoverwegingen, maar de mensen kunnen wel
geïnformeerd worden over de situatie. De cliëntenraad, de ondernemingsraad en de vakbonden moeten goed geïnformeerd zijn, omdat zij de
belangen van de werknemers in dezen moeten vertegenwoordigen. Rest
mij om te zeggen dat ik iedereen in deze situatie heel veel sterkte
toewens.
Mevrouw Leijten (SP): Ik heb al een suggestie gedaan aan CDA en PVV,
wat gewoon kan, ook binnen het huidige beleid. Maar daar zal ik mij niet
meer aan branden. Ik heb nu een vraag over de verkoop. De VVD is een
partij van de markt. Zorginstellingen zijn bakkerijen geworden die je
gewoon kunt verkopen. Vindt de VVD dan ook niet dat je, als je dan toch
die failliete boedel wilt verkopen, een bord «te koop» in de tuin zou
moeten hameren met het prijskaartje erbij? Er is nu helemaal niets bekend
over het bidbook en ook niets over plan B. Is dat niet tegen de marktregels
waar de VVD zo voor is?
Mevrouw Van der Burg (VVD): Ik heb hier al gepleit voor maximale
transparantie. Dus als dat kan, heel graag, maar ik kan mij ook voorstellen
dat niet alles in openbaarheid kan omdat het niet in het belang is van de
overname. Soms wordt de ondernemingsraad dan wel vertrouwelijk
geïnformeerd. Ik ben benieuwd of dat in dit geval is gebeurd en hoe het
staat met die eventuele overname, want daar hoor ik verschillende
signalen over.
Mevrouw Leijten (SP): Ik vind het heel gek dat hier wordt gesproken van
een overname. Wij weten allemaal dat er een bidbook is, waarin de
verkoop wordt gedaan, waarin staat dat het vastgoed op een bepaalde
manier wordt gewaardeerd. Dus er is een verkoopboek – laten we het
bidbook maar zo noemen – en dat is niet openbaar. Vindt mevrouw Van
der Burg van de marktpartij van dit land, dat nu echt goed volgens de
concurrentieregels? Zo kan toch niet een derde partij zeggen: hé, dan
koop ik de boel op.
Mevrouw Van der Burg (VVD): De transparantie moet optimaal zijn,
zodat iedereen kan bieden. Ik denk alleen niet dat er veel partijen staan te
springen om dit over te nemen. Mevrouw Leijten weet ook dat er een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

7

tekort is van tientallen miljoenen. Ik hoop dat de situatie zich zo ontwikkelt
dat er een goede overname komt door een partij die de zorg kan garanderen. Daar gaat het uiteindelijk om en het gaat ook om de medewerkers.
Ik ben het met degenen eens die zeggen dat wisseling van het personeel
niet altijd in het belang van de cliënten is. De andere kant van het verhaal
is dat wij dat niet kunnen garanderen.
De heer Dibi (GroenLinks): Het antwoord bevreemdt mij van deze
marktpartij. Als je het volgens de regels van de markt wilt laten gaan,
moet er ook maximale transparantie zijn. Maar ik heb een andere vraag.
Als de oplossing niet van de markt komt, is een vangnetstichting dan een
tijdelijke oplossing voor de VVD?
Mevrouw Van der Burg (VVD): Volgens mij is dat een van de scenario’s,
zoals mijn collega Bruins Slot keurig heeft uitgelegd. Als er een faillissement komt en er is geen marktpartij bereid tot overname, dan zou de
volgende stap zo’n vangnetconstructie zijn. Volgens mij is dat ook de
volgorde.
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Via twitter werd mij duidelijk dat ik de
Stichting Zonnehuizen net een «filantropische instelling» heb genoemd. Ik
bedoelde natuurlijk een «antroposofische instelling». Dus ik bied mijn
excuses hiervoor aan. Ik heb het in de haast verkeerd uitgesproken, maar
ik weet heel goed dat de Stichting Zonnehuizen een antroposofische
instelling is. In het kader van de keuzevrijheid vinden wij het belangrijk om
daar ruimte voor te behouden.
De voorzitter: Hiermee zijn wij gekomen aan het eind van de eerste
termijn van de Kamer en zijn wij toegekomen aan het antwoord van de
staatssecretaris. Met het oog op de tijd is er geen ruimte voor interrupties.
Na het antwoord van de staatssecretaris wordt bekeken of er vragen zijn
blijven liggen en of er ruimte is voor een tweede termijn.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: Voorzitter. Ik begrijp
heel goed hoe vreselijk het is voor mensen om in een instelling te werken
waar dit gebeurt. Ik moet echter helderheid bieden. In mijn rol kan ik erop
toezien dat dingen volgens de vereiste, zeer zorgvuldige procedures gaan,
maar ons beleid is om niet te interveniëren in een faillissement. Een
eerder kabinet heeft dit bij een andere instelling wel gedaan, maar dat
heeft uiteindelijk tot drama’s geleid. Ik begrijp heel goed dat medewerkers
van wie ook nog gevraagd wordt om goed voor de cliënten te blijven
zorgen, helemaal geen troost vinden in zo’n beleidsmatige opmerking. Dat
is sneu en dat spijt me. Ik zal proberen, uit te leggen wat de stand van
zaken is en op welke punten ik wel wat kan doen. Waar ik iets kan doen,
doe ik dat natuurlijk ook.
Mijn laatste informatie is dat er nog steeds sprake is van een surseance
van betaling. Die kan resulteren in een faillissement, maar dat hoeft niet.
Mevrouw Van der Burg verwees naar het UWV. Die instelling komt pas in
beeld bij een faillissement. De opmerking in de brief van de bestuurder
verbaast mij. Het is belangrijk om nu aan te geven dat nog een aantal
stappen gezet zal worden. Aan de hand van de gestelde vragen licht ik dit
toe.
Uit alle bronnen heb ik vernomen dat er geen enkele reden is om te
twijfelen aan de inzet van de bestuurder, met name ten aanzien van de
plannen voor de kwaliteit van de zorg. Ik heb een aantal instrumenten om
op dat punt te sonderen. Eén daarvan is de inspectie. De inspectie houdt
intensief toezicht. Momenteel komt zij er bijna iedere dag. De inspectie is
in gesprek met de ondernemingsraad en met de cliëntenraad en op die
wijze hebben wij een lijn om de vinger aan de pols te houden. Dit geldt
voor de kwaliteit van de zorg aan jonge cliënten, maar ook voor de zorg

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

8

aan volwassen cliënten. Ik denk dat wij het er allemaal over eens zijn dat
wij daartoe een enorm beroep doen op de kwaliteit van de medewerkers.
Er wordt nu van hen gevraagd om hun eigen onzekerheid en boosheid –
die ik mij heel goed kan voorstellen – ondergeschikt te maken aan hun
toegewijde zorg voor de cliënten. Dat verdient een enorm respect.
Wat kunnen wij voor de medewerkers doen? Er is een aantal keren om
een vangnetconstructie gevraagd. Een dergelijke constructie is nodig om
de kwaliteit van de zorg te garanderen als bij een faillissement een
noodtoestand ontstaat. Tot nu toe is er nog sprake van een surseance van
betaling. Als het onverhoopt tot een faillissement komt, staan er verschillende plannen klaar. Er wordt steeds over plan B gesproken. Volgens mijn
informatie is er een aantal zeer deugdelijke scenario’s. Eén van die
scenario’s kan een verkoop zijn, zo zeg ik tegen mevrouw Leijten. Voor
verkoop is het van groot belang dat er onderhandeld kan worden. De
gegevens in verband met de verkoop moeten confidentieel zijn. Als je de
financiële situatie van deze organisatie openbaar maakt, komt bedrijfsgevoelige informatie op straat te liggen en daarmee verklein je de kans voor
Zonnehuizen om hier goed uit te komen. Dat is een belangrijke reden om
het proces stap voor stap zijn eigen weg te laten gaan. Daarbij kan alleen
een vangnetconstructie in gang gezet worden, wanneer plan B of
eventueel plan C de continuïteit in gevaar brengt. Ik noem de betrokken
organisatie maar niet, maar enkele jaren geleden was er een heel groot
gevaar voor de kwaliteit van de zorg. Er moest toen ingegrepen worden
en daarvoor is de vangnetconstructie gebruikt. Zoals gezegd, de inspectie
komt bijna dagelijks bij Zonnehuizen. De continuïteit en de kwaliteit van
de zorg zijn niet in gevaar. Voor de cliënten, volwassenen en kinderen, is
er de rust dat alle betrokkenen zich inspannen om een constructie te
vinden. Wij houden op dat punt druk op de bestuurder, de raad van
toezicht, de bankiers en het zorgkantoor. Ver weg van cliënten en
medewerkers, op een hoger niveau, wordt gezocht naar een oplossing –
zo heb ik van het zorgkantoor begrepen – waarbij er zo veel mogelijk
getracht wordt om de medewerkers die met cliënten werken absolute
voorrang te geven bij het vermijden van ontslag.
Er is naar de stand van zaken gevraagd, waarbij ook aandacht werd
besteed aan het gerucht of wellicht de roddel dat het faillissement al is
aangekondigd. Officieel is mij gemeld dat er nog steeds sprake is van een
surseance van betaling. Wij moeten vandaag met elkaar spreken op basis
van stevige informatie. De huidige bewindvoerder is op alle mogelijke
manieren bezig om rust te brengen. Blijkbaar lukt dat niet altijd. De brief
zie ik als een communicatieongeluk. Ik zeg tegen mevrouw Bruins Slot dat
je niet voorzichtig en transparant genoeg kunt zijn. Je moet zo goed
mogelijk en zo laag mogelijk in de organisatie met de medewerkers
overleggen. Je moet oog in oog met de medewerkers zitten om ervoor te
zorgen dat de emoties geabsorbeerd kunnen worden. Hierbij is het
vertrouwen met nadruk aan de orde. De bestuurder heeft dat nu ook
gehoord.
Wanneer er sprake is van een faillissement wordt eerst de noodzakelijke
zorg gegarandeerd. Het is reëel om te verwachten dat alle betrokkenen
alles zullen doen om ervoor te zorgen dat de gebruikelijke zorg geleverd
blijft worden. Iedere inhoudelijke verandering heeft een enorm effect op
betrokkenen. Het gaat niet om een bakkerij. Dat woord ik heb ik overigens
niet gebruik in dit kader. Het gaat om zeer kwetsbare mensen.
Ik zeg tegen de heer Dibi dat het juist in zorgrelaties heel belangrijk is dat
de eigen medewerkers zo veel mogelijk op hun eigen plek kunnen blijven
werken. Dat heeft voorrang bij de maatregelen die op dit moment
genomen worden.
Mevrouw Bouwmeester vroeg of het waar was dat een oud-bestuurder
nog steeds op de loonlijst staat. Dat is mij niet bekend. Dat zal uitgezocht
worden. Het jaarverslag zal op dat punt duidelijkheid bieden. Mocht het
waar zijn, dan kan ik mij de irritatie daarover zeer goed voorstellen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

9

De vraag van mevrouw Dille hoe ik de zorg wil waarborgen, heb ik zojuist
beantwoord. De beschikbare instrumenten heb ik daar maximaal voor
ingezet. Ik heb gewezen op de toezegging van het zorgkantoor om de
medewerkers die met cliënten werken zo veel mogelijk in alle rust hun
werk te laten doen.
Wanneer moet de IGZ ingrijpen? Gelukkig hoeft de IGZ dat niet te doen.
Zij richt zich op het primaire proces. Er wordt met betrokkenen gesproken
om na te gaan of de onrust bij de medewerkers haar weerslag heeft op de
betrokkenheid en op de motivatie. Men is wellicht geneigd om een andere
baan te gaan zoeken. Op dit moment spelen er veel emoties. Mede om die
reden komt de inspectie zo vaak bij de instelling. Ik hoop dat de mensen
zich gesteund voelen. Het streven is om in de top een transitie te
bewerkstelligen met nieuwe mensen zodat de mensen op de werkvloer zo
veel mogelijk met hun werk door kunnen blijven gaan. Dat is het scenario
dat wij voor ogen hebben.
Ik meen hiermee de vragen te hebben beantwoord.
De voorzitter: De leden hebben één minuut om te reageren op het
antwoord van de staatssecretaris.
Mevrouw Leijten (SP): Dames en heren, zo werkt dus de democratie.
De voorzitter: Wilt u via de voorzitter spreken?
Mevrouw Leijten (SP): De staatssecretaris heeft duidelijk aangegeven dat
zij de continuïteit van zorg zal waarborgen. Ik heb haar gevraagd of zij zelf
de zorg op zich neemt, maar op die vraag heb ik geen antwoord op
gekregen. Ik heb het voorstel gedaan om de bevoorschotting via de
zorgkantoren vrij te geven voor het salaris van het personeel. Als de
staatssecretaris dat doet, dan laten wij het personeel niet de dupe worden
en is geen sprake van gratis medelijden.
Dan het verkoopproces. Dit kabinet zegt: het is prima als zorginstellingen
failliet gaan. Daar wordt gewoon op aangekoerst. De geruchten zijn hard.
De vakbond zegt ook dat het al is aangekondigd. Bij een faillissement
moet er een bord «te koop» in de tuin komen en moeten ook anderen een
kans krijgen om de boel over te nemen en niet alleen een bieder die op
hoog niveau zonder het personeel en zonder de cliëntenraad iets
bekokstooft. Misschien willen het personeel en de cliënten het wel zelf
doen. Daartoe is geen mogelijkheid als een overname alleen maar op
hoog niveau in ivoren torens wordt bekokstoofd. Ik wil graag dat de
staatssecretaris garandeert dat bij een faillissement cliënten, personeel en
anderen dan de heer Winter een uitgebreide kans krijgen om Zonnehuizen
over te nemen.
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris
voor haar toezegging dat de continuïteit en de kwaliteit van zorg geborgd
worden. Ik ben wel een beetje verbaasd dat de staatssecretaris doet alsof
het daar een oord van rust, orde en regelmaat is. Dat is natuurlijk absoluut
niet het geval.
Mijn vraag over de noodvoorziening voor het inkomen van het personeel
is blijven liggen. Het personeel heeft er gedurende het hele jaar op
gerekend om in december een bepaald bedrag te krijgen. Wellicht hebben
mensen een vakantie geboekt of willen zij iets speciaals doen met gezin,
familie of vrienden. Het zou verschrikkelijk zijn als deze mensen in de
problemen komen, zeker omdat de problemen zijn veroorzaakt door een
falend bestuur en het falend toezicht. Is er noodvoorziening voor
personeel dat voor kerst in de problemen komt? Het salaris had eigenlijk
gisteren uitbetaald moeten worden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

10

Mevrouw Dille (PVV): Voorzitter. Eigenlijk heb ik maar één vraag. Mocht
het faillissement toch onvermijdelijk zijn, wil de staatssecretaris er dan op
toezien dat er duidelijk met alle betrokkenen wordt gecommuniceerd over
de wijze waarop de vangnetconstructie er in de praktijk uitziet, dus met
het personeel, de ondernemingsraad en de cliëntenraad? Ik denk dat daar
wel behoefte aan is.
De heer Dibi (GroenLinks): Voorzitter. Ik dank de staatssecretaris voor
haar antwoorden. Ik heb het gevoel dat de zorg die in de Kamer en bij de
medewerkers leeft, zeker ook bij haar leeft. Hoe dramatische de situatie
ook is, de focus van GroenLinks ligt op het waarborgen van de continuïteit
van zorg. Dat wil zeggen: met de huidige professionals. Dat hoorde ik de
staatssecretaris ook zeggen.
De staatssecretaris moet voorbereid zijn op alle scenario’s, dus zeker ook
op de vangnetconstructie. Volgens mij is zij dat ook. Is zij bereid om op
zeer korte termijn bij de instelling op bezoek te gaan om de zorgen van de
Kamer en mogelijke oplossingen kenbaar te maken aan de medewerkers?
Het is belangrijk dat zij ieder geval onze betrokkenheid daar toont.
Mevrouw Bruins Slot (CDA): Voorzitter. Het is goed dat de staatssecretaris aangaf dat de mensen op de werkvloer en de kinderen centraal staan.
De bestuurders daarboven moeten er uiteindelijk voor zorgen dat
medewerkers zo veel mogelijk op hun eigen plek kunnen blijven werken.
Ik heb de staatssecretaris daar een aantal dingen over horen zeggen. Zij
heeft zich ervan vergewist dat er een aantal deugdelijke scenario’s ligt.
Het zorgkantoor heeft van VWS te horen gekregen dat het zich vooral
moet richten op de medewerkers die nu met de handen aan het bed staan.
Ook na dit debat kan ik mij heel goed indenken dat de onzekerheden zeer
groot blijven, ondanks de goede bedoelingen, ook van de staatssecretaris,
om te doen wat men kan doen. Daar kunnen wij op dit moment niets aan
veranderen. Ik kan alleen zeggen dat wij betrokken zullen blijven.
Mevrouw Van der Burg (VVD): Voorzitter. Ook ik dank de staatssecretaris.
Ik heb haar horen zeggen dat de kwaliteit van de zorg op orde is en dat de
veiligheid van de kinderen en de volwassenen geborgd is. De kwaliteit
staat onder druk, maar is nog van het benodigde niveau. Ik heb haar ook
horen zeggen dat de medewerkers die echt met de cliënten werken in de
scenario’s voorrang krijgen. Dat is heel belangrijk voor de kwaliteit van de
zorg. Ik heb ook begrepen dat meerdere partijen een bid zullen doen.
Mevrouw Leijten (SP): Mag ik weten waar die informatie vandaan komt?
De voorzitter: De voorzitter bewaakt hier de orde en niemand anders.
Mevrouw Van der Burg maakt rustig haar betoog af.
Mevrouw Van der Burg (VVD): Dank u, voorzitter. Ik heb de staatssecretaris horen zeggen dat er meerdere scenario’s zijn. Ik neem aan dat er dan
meerdere mogelijkheden zijn. Als er maar een partij is, dan hoor ik dat
graag alsnog.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: Voorzitter. Mevrouw
Leijten vroeg of ik de zorg zelf op mij zou nemen. Op het terrein van deze
specifieke zorg ben ik niet deskundig. Laat ik vooral doen waar ik voor ben
en dat is in ieder geval ervoor zorgen dat iedereen op zijn eigen plek zo
goed mogelijk zijn werk kan doen.
Mevrouw Leijten weet ook dat de door haar voorgestelde constructie voor
uitbetalen van de salarissen met zich brengt dat ik als bankier optreed.
Om die reden is dat niet mogelijk. Zij mag ervan uitgaan dat ik er bij plan
B en C op zal toezien dat de zorg en het primaire proces door kunnen
gaan.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

11

Het is natuurlijk niet allemaal pais en vree op de werkvloer. De mensen
werken zich drie slagen in de rondte en kunnen ’s nachts niet slapen van
de zorgen. Dan is het zeer belangrijk dat de inspectie kan constateren dat
de zorg niet in gevaar is. Ik bedoel dat als een extra compliment aan het
personeel.
Alle kopers zijn welkom. Er is geen sprake van een onderhandse verkoop,
maar de onderhandelingen verlopen via een bepaalde procedure. Op het
moment dat het faillissement wordt uitgesproken staat er wel een bord
«te koop» in de tuin.
Ik heb gelezen dat de bestuurder heeft geregeld dat mensen die iets leuks
hadden gepland dat nu niet door kan gaan zich tot een bepaald adres
kunnen wenden.
Bij een faillissement moeten wij onmiddellijk de inspectie vragen om een
soort een-op-eenrelatie met de instelling te onderhouden. Ik zal de
mensen die daar bezig zijn niet voor de voeten lopen. Wel heb ik een brief
die ik namens het personeel heb gekregen meteen beantwoord. Ik geef de
betrokkenen even de tijd. Ik wil de boel niet in de war gooien. In januari
wil ik daar op bezoek gaan. Kamerleden mogen ook op bezoek gaan. In de
huidige situatie is echter de kans groot dat je de mensen nog verder van
streek maakt en dat wil ik natuurlijk voorkomen. Ik hoop dat duidelijk is
dat wij aandacht hebben voor het pleidooi van de cliënten en
medewerkers.
Dit zijn de antwoorden op de vragen die ik had genoteerd.
De voorzitter: Zijn er nog onbeantwoorde vragen?
Mevrouw Van der Burg (VVD): Voorzitter. Zijn er meerdere scenario’s?
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: Er zijn meerdere
scenario’s.
Mevrouw Bouwmeester (PvdA): Wanneer is bekend of de
oud-bestuurder die er een potje van heeft gemaakt nog op loonlijst staat?
Als dat het geval is, gaat dat ten koste van het huidige personeel. Wat kan
de staatssecretaris daaraan doen?
Mevrouw Leijten (SP): Ik heb verzocht om het bidbook openbaar te
maken. Ik wil dat de mogelijkheid er is dat cliënten of personeel in een
consortium de boel over kunnen nemen. Daar wordt over nagedacht,
maar er wordt totaal geen informatie gegeven. Als de staatssecretaris
blijft zeggen dat de gegevens geheim zijn, geeft zij die route geen kans.
Dan is er helemaal geen sprake van een openbare verkoop.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: De verkoop is
openbaar. Ik weet niet welke feiten achter de aanname van mevrouw
Leijten zitten. Ik ga niet over het bidbook. Ik mag hopen dat initiatieven
van het personeel gehoord worden. Mijn informatiekanaal is de inspectie.
Ik kan erin bemiddelen dat die geluiden gehoord worden en op de juiste
plek terechtkomen. Alle mogelijke kopers zijn welkom, zoals ik heb
gezegd. Ik hoor net dat er op dit moment acht partijen zijn. Ik moet eerlijk
bekennen dat ik in het vuur van dit antwoord de overige vragen die waren
blijven liggen, ben vergeten.
De voorzitter: Mevrouw Bouwmeester vroeg wanneer bekend is of de
oud-bestuurder nog op de loonlijst staat.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: Zo snel mogelijk. Ik
ga een brief sturen om dat na te vragen.
Ik licht nog even toe waarom ik zo-even zo verbaasd was. Het UWV hoort
bij een faillissement aan de orde te komen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

12

De voorzitter: Dames en heren. Ik vraag u allen, mee te werken aan een
goed verloop van de vergadering. Ik vraag het publiek op de publieke
tribune geen tekenen van goed- of afkeuring te geven. Ik snap dat het
moeilijk is, maar dat zijn de regels in dit huis.
De heer Dibi (GroenLinks): Het UWV is al bij de zaak betrokken. Dan is er
toch sprake van een faillissement?
Mevrouw Leijten (SP): Ik heb uitdrukkelijk gevraagd om het bidbook
openbaar te maken. De cliëntenraad heeft daar ook uitdrukkelijk om
gevraagd. De raad heeft zelfs een brief naar de staatssecretaris
geschreven. Als de staatssecretaris vol blijft houden dat cliënten en het
personeel toe kunnen treden tot de onderhandelingen over een eventuele
overname, dan moet ik constateren dat dit onjuist is. In parlementaire zin
is het niet netjes om de Kamer onjuist te informeren.
Staatssecretaris Veldhuijzen van Zanten-Hyllner: Als het UWV nu al bij
de zaak betrokken is, is dat nieuw voor mij. Normaliter gebeurt dit op het
moment dat het faillissement aan de orde is. Misschien is deze procedure,
om welke reden dan ook, eerder in werking getreden. Dat betekent
vooralsnog niet dat daarmee het faillissement ook realiteit is. Dat lijkt mij
geen juiste conclusie. Maar zoals ik al zei, het verbaasde mij.
Ik heb persoonlijk geen brief over een bidbook gekregen. Dit is ook niet
bekend bij de mensen aan mijn rechterzijde. Ik kan ervoor zorgen dat mijn
inspectie de vinger aan de pols houdt bij de mensen van deze organisatie.
Als zij het gevoel hebben dat er boven hun hoofd niet eerlijk wordt
omgegaan met hun kansen als medebieder bij een eventuele verkoop,
dan kan ik daar de vinger op leggen en ervoor zorgen dat die signalen
gehoord worden. Ik ga zelf niet over het bidbook. Als de medewerkers het
gevoel hebben dat zij geen kans krijgen om mee te doen, dan kan ik dat
signaal overbrengen. Het is mij niet bekend dat er hierover een brief is
gestuurd. Ik kan wel toezeggen dat wij het signaal doorgeven met het oog
op de transparantie en de optimale mogelijkheden voor alle betrokkenen.
Dat had in mijn reactie gestaan als ik hier een brief over had gekregen.
De voorzitter: Wij zijn gekomen aan het eind van dit algemeen overleg.
Mevrouw Leijten (SP): Ik wil graag een motie indienen over het bevoorschotten in verband met de salarissen. Er is overigens wel een brief door
het ministerie gestuurd, maar die heeft de staatssecretaris wellicht niet
gezien. De cliëntenraad heeft eerder aan de bel getrokken met de
mededeling dat de raad niet betrokken wordt en geen inzage krijgt. Dat
misverstand is dan bij dezen opgehelderd.
De voorzitter: Zo dadelijk is er een VAO, met mevrouw Leijten als eerste
woordvoerder. Ik dank de staatssecretaris en haar ambtenaren, het
publiek op publieke tribune en de geachte afgevaardigden.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 31 839, nr. 171

13