Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2020–2021

35 557

Wijziging van enkele wetten op het terrein van
het Ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid en het Ministerie van Justitie
en Veiligheid en de introductie van bepalingen
ter invoering van de tijdelijke mogelijkheid voor
de rechter om de behandeling van
faillissementsverzoeken aan te houden en
andere verhaalsacties te schorsen en een
schuldenaar een tijdelijk betalingsuitstel te
verlenen in verband met de uitbraak van
COVID-19 (Tijdelijke wet COVID-19 SZW en
JenV)

Nr. 8

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 9 oktober 2020
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
Artikel 1:1 wordt als volgt gewijzigd:
1. De aanhef van het artikel komt te luiden: De Participatiewet wordt als
volgt gewijzigd:.
2. Onder de aanhef van het artikel wordt de aanduiding «A» geplaatst.
3. In het voorgestelde artikel 78fa, tweede lid, wordt «ten hoogste met
drie maanden» vervangen door «ten hoogste drie maanden» en wordt
«de wet» vervangen door «dit artikel».
4. Na onderdeel A (nieuw) worden twee onderdelen toegevoegd,
luidende:
B
Na artikel 31 wordt een artikel ingevoegd, luidende:
Artikel 31a. Tijdelijke openstelling van re-integratie instrumenten
voor personen jonger dan 27 jaar
1. In afwijking van artikel 31, vijfde lid, zijn het tweede lid, onderdelen k,
n en r, van dat artikel wel van toepassing op de persoon die jonger is dan
27 jaar.

kst-35557-8
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2020

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

1

2. Dit artikel vervalt met ingang van 1 juli 2021. Het tijdstip waarop dit
artikel vervalt kan bij koninklijk besluit worden bepaald op een ander
tijdstip, met dien verstande dat dit tijdstip steeds ten hoogste drie
maanden na het tijdstip ligt waarop dit artikel zou vervallen.
3. De voordracht van een krachtens het tweede lid vast te stellen
koninklijk besluit wordt niet eerder gedaan dan een week nadat het
ontwerp aan beide Kamers van de Staten-Generaal is overgelegd.
C
Na artikel 41 worden twee artikelen ingevoegd, luidende:
Artikel 41a. Tijdelijke uitzondering op de zoektermijn voor
kwetsbare jongeren
1. Artikel 41, vierde lid, is niet van toepassing op een persoon jonger
dan 27 jaar indien:
a. die persoon ten tijde van de melding, bedoeld in artikel 44, in een
inrichting verblijft of recht heeft op een maatwerkvoorziening in de vorm
van opvang als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet maatschappelijke
ondersteuning 2015;
b. die persoon uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding, bedoeld in
artikel 44, in een inrichting verbleef of recht had op een maatwerkvoorziening in de vorm van opvang als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wet
maatschappelijke ondersteuning 2015;
c. die persoon uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding, bedoeld in
artikel 44, bij een pleegouder of in een gezinshuis verbleef als bedoeld in
artikel 2.3, zesde lid, van de Jeugdwet.
d. ten aanzien van die persoon uiterlijk een jaar voorafgaand aan de
melding, bedoeld in artikel 44, sprake was van een kinderbeschermingsmaatregel uitgevoerd door een gecertificeerde instelling als bedoeld in
artikel 1.1 van de Jeugdwet;
e. die persoon niet is ingeschreven als ingezetene in de basisregistratie
personen of als ingezetene zonder woonadres is ingeschreven met een
briefadres in de basisregistratie personen;
f. die persoon uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding, bedoeld in
artikel 44, ingeschreven heeft gestaan bij:
1°. het praktijkonderwijs, bedoeld in artikel 10f van de Wet op het
voortgezet onderwijs; of
2°. het voortgezet speciaal onderwijs, bedoeld in artikel 2 van de Wet op
de expertisecentra; of
g. die persoon medisch urenbeperkt is of behoort tot de doelgroep
loonkostensubsidie.
2. Dit artikel vervalt met ingang van 1 juli 2021. Het tijdstip waarop dit
artikel vervalt kan bij koninklijk besluit worden bepaald op een ander
tijdstip, met dien verstande dat dit tijdstip steeds ten hoogste drie
maanden na het tijdstip ligt waarop dit artikel zou vervallen.
3. De voordracht van een krachtens het tweede lid vast te stellen
koninklijk besluit wordt niet eerder gedaan dan een week nadat het
ontwerp aan beide Kamers van de Staten-Generaal is overgelegd.
Artikel 41b. Tijdelijk maatwerk bij de zoektermijn
1. In afwijking van artikel 41, vierde lid, kan een aanvraag worden
ingediend voordat de termijn van vier weken als bedoeld in artikel 41,
vierde lid, is verstreken en kan het college de aanvraag eerder in
behandeling nemen indien naar het oordeel van het college de omstandigheden van de belanghebbende daartoe aanleiding geven.
2. Dit artikel vervalt met ingang van 1 juli 2021. Het tijdstip waarop dit
artikel vervalt kan bij koninklijk besluit worden bepaald op een ander

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

2

tijdstip, met dien verstande dat dit tijdstip steeds ten hoogste drie
maanden na het tijdstip ligt waarop dit artikel zou vervallen.
3. De voordracht van een krachtens het tweede lid vast te stellen
koninklijk besluit wordt niet eerder gedaan dan een week nadat het
ontwerp aan beide Kamers van de Staten-Generaal is overgelegd.
B
Artikel 3.1 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «en werkt terug tot en met 1 maart 2020»
vervangen door «, waarbij:
a. onderdeel A terugwerkt tot en met 1 maart 2020;
b. onderdeel B terugwerkt tot en met 1 november 2020;
c. onderdeel C, voor zover dat betrekking heeft op artikel 41b (nieuw),
terugwerkt tot en met 1 oktober 2020;
d. onderdeel C, voor zover dat betrekking heeft op artikel 41a (nieuw),
terugwerkt tot en met 1 november 2020.»
2. In het derde lid wordt «1 december 2020» vervangen door «1 februari
2021».
Toelichting
Deel I. Algemeen
1. Inleiding
In de Participatiewet is beoogd dat jongeren in beginsel niet uitkeringsafhankelijk worden. Zij moeten werken of leren. Daarom is voor jongeren
tot 27 jaar een zoekperiode van vier weken opgenomen voordat zij in
aanmerking komen voor een uitkering. In deze vier weken moeten zij zich
inspannen om aan werk te komen of om onderwijs te gaan volgen. Ook
zijn jongeren tot 27 jaar uitgesloten van een aantal re-integratie instrumenten die bijverdiensten tot een bepaald bedrag toestaan zonder dat
deze gekort worden op de uitkering.
De maatregelen om de verspreiding van het Covid-19 virus tegen te
gaan hebben plotselinge consequenties voor de arbeidsmarkt. Een aantal
sectoren is tijdelijk gesloten geweest. Andere sectoren hebben duidelijk
minder omzet. Hoewel met de ondersteunende maatregelen zoals NOW
en Tozo zoveel mogelijk werkgelegenheid bewaard blijft, is de positie op
de arbeidsmarkt voor veel jongeren toch ernstig verslechterd. Zij hebben
immers vaker een tijdelijk dienstverband en zij zijn vaker flexwerker. Bij
plotseling baanverlies hebben zij daardoor vaak slechts beperkt recht op
WW en zijn zij al snel aangewezen op bijstand.
Het onder deze omstandigheden strikt toepassen van de vier weken
termijn leidt tot knelpunten. Niet alleen is het voor een aantal jongeren
niet mogelijk om tijdig ander werk te vinden, ook kunnen zij in financiële
problemen komen als zij vier weken geen inkomsten hebben.
In de periode van 1 maart 2020 tot 1 oktober 2020 hebben gemeenten
de ruimte gekregen om in individuele gevallen af te kunnen wijken van de
vier-weken termijn.1 Hiermee was het voor gemeenten mogelijk om
maatwerk toe te passen.

1

Kamerstukken II 2019/20, 2020D21193, p. 1.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

3

In de motie Smeulders c.s. (Kamerstukken II 2019/20, 35420–118) is de
regering verzocht een aantal re-integratie instrumenten waar jongeren tot
27 jaar nu van zijn uitgesloten tot 1 juli 2021 ook voor deze groep open te
stellen, te weten de vrijlating van inkomsten, het vrijstellen van de
vrijwilligersvergoeding en het vrijlaten van inkomsten uit arbeid van een
alleenstaande ouder. Tevens werd verzocht de zoektermijn van vier weken
voor kwetsbare jongeren tot 1 juli 2021 buiten werking te stellen, en tot
1 juli 2021 gemeenten de ruimte te geven om de zoektermijn ook bij
andere jongeren niet toe te passen.
2. Hoofdlijnen van het voorstel
Met deze nota van wijziging wordt uitwerking gegeven aan de motie
Smeulders c.s. In de eerste plaats wordt geregeld dat gemeenten tot 1 juli
2021 de bevoegdheid hebben om in individuele gevallen af te wijken van
de vier weken zoektermijn. Gemeenten hebben in de periode 1 maart 2020
tot 1 oktober 2020 de ruimte gekregen om af te wijken van de regels rond
de verplichte zoektermijn van vier weken.2 De tijdelijke maatregel die tot
1 oktober 2020 gold wordt met deze nota van wijziging als het ware
verlengd en tot 1 juli 2021 in de Participatiewet verankerd. Gemeenten
behouden hiermee tot 1 juli 2021 de ruimte om individueel maatwerk toe
te passen om financiële problemen bij jongeren die plotseling zonder
werk en inkomsten komen te zitten zoveel mogelijk te voorkomen. Het is
aan het college om te beoordelen of de zoektermijn in een individueel
geval zinvol is of dat er maatwerk nodig is. Van gemeenten wordt
gevraagd om een zorgvuldige afweging te maken en waar mogelijk
jongeren te ondersteunen bij het zoeken naar werk en scholing.
Verder wordt geregeld dat de vier weken zoektermijn tot 1 juli 2021 niet
van toepassing is op bepaalde groepen kwetsbare jongeren. De
zoektermijn wordt voor deze jongeren tijdelijk buiten werking gesteld. Het
gaat hierbij om:
– jongeren die in een inrichting verblijven of recht hebben op opvang
als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna Wmo
2015);
– jongeren die uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding in een
inrichting verbleven of recht hadden op opvang als bedoeld in de (Wmo
2015);
– jongeren die uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding bij een
pleegouder of in een gezinshuis verbleven als bedoeld in de Jeugdwet;
– jongeren voor wie uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding een
kinderbeschermingsmaatregel gold die werd uitgevoerd door een
gecertificeerde instelling als bedoeld in de Jeugdwet;
– jongeren die niet zijn ingeschreven als ingezetene in de basisregistratie personen of die zonder woonadres, maar met een briefadres zijn
ingeschreven in de basisregistratie personen;
– jongeren die uiterlijk een jaar voorafgaand aan de melding
ingeschreven hebben gestaan bij het praktijkonderwijs of het voortgezet
speciaal onderwijs;
– jongeren die medisch urenbeperkt zijn of behoren tot de doelgroep
loonkostensubsidie.
Om re-integratie te bevorderen en arbeidsdeelname in gedeeltelijk
geopende sectoren te stimuleren, wordt het voor jongeren tijdelijk
mogelijk om naast de uitkering beperkt bij te verdienen zonder dat dit in
mindering wordt gebracht op de uitkering. Een aantal re-integratie
instrumenten waarvoor jongeren nu niet in aanmerking komen wordt
tijdelijk voor hen opengesteld. Zo mogen zij:
2

Kamerstukken II 2019/20, 2020Z09805.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

4

– een vergoeding voor vrijwilligerswerk behouden tot ten hoogste een
bedrag zoals vastgesteld in de Regeling Participatiewet, IOAW en IOAZ
(ten hoogste € 170 per maand of € 1.700 per kalenderjaar);
– gedurende zes maanden inkomsten uit arbeid tot 25% van deze
inkomsten, met een maximum van € 215 behouden;
– na deze zes maanden mogen alleenstaande ouders tot 27 jaar die de
volledige zorg hebben over een kind tot 12 jaar gedurende 30 maanden
12,5% van een inkomen houden tot een bedrag van € 134,35 per maand,
als dit volgens het college bijdraagt aan de arbeidsinschakeling.
3. Inwerkingtreding en terugwerkende kracht
De voorgestelde tijdelijke wijzigingen in de Participatiewet hebben
onmiddellijke werking. Dat betekent dat de wijzigingen ook van
toepassing zijn op reeds bestaande rechtsposities. Voor de categoriale
uitzondering op de zoektermijn voor kwetsbare jongeren (artikel 41a)
betekent dit bijvoorbeeld dat een lopende zoektermijn vervalt als de
betrokkene tot één van de kwetsbare groepen behoort. De tijdelijke
openstelling van re-integratie instrumenten (artikel 31a) geldt ook voor
jongeren die reeds zijn gestart met vrijwilligerswerk/werk. Hiervoor geldt
wel dat de vrijlating van vergoedingen/inkomsten slechts van toepassing
is op vergoedingen/inkomsten die zijn genoten na de ingangsdatum van
de wetswijzigingen.
Aan gemeenten wordt de ruimte geboden om voor zover mogelijk te
anticiperen op de inwerkingtreding van de voorgestelde wetswijzigingen.
De mogelijkheid om individueel maatwerk te bieden bij de zoektermijn is
een maatregel die tot 1 oktober 2020 gold. Deze maatregel wordt als het
ware verlengd en tot 1 juli 2020 wettelijk verankerd. Gemeenten kunnen
anticiperen op de inwerkingtreding van deze wetswijziging door het
maatwerkbeleid ten aanzien van de zoektermijn voort te zetten. Aan dit
onderdeel van het wetsvoorstel wordt dan ook terugwerkende kracht
verleend tot en met 1 oktober 2020. Voor de overige maatregelen hebben
gemeenten wat tijd nodig om de uitvoering voor te bereiden. Gemeenten
kunnen vanaf 1 november 2020 starten met de uitvoering van de
opengestelde re-integratie instrumenten (vrijlating van vergoedingen/
inkomsten uit arbeid) en de categoriale uitzondering op de zoektermijn
voor kwetsbare jongeren. Aan deze onderdelen van het wetsvoorstel
wordt dan ook terugwerkende kracht verleend tot en met 1 november
2020.
4. Vervaldatum
De tijdelijke maatregelen gelden tot 1 juli 2021. Dit sluit aan bij de
einddatum van het steun- en herstelpakket. Met betrekking tot de vrijlating
van inkomsten uit arbeid wordt ten overvloede nog opgemerkt dat ook
deze maatregel eindigt op 1 juli 2021. Dat betekent dat de vrijlating van
inkomsten op 1 juli 2021 stopt, ook als de maximale periode van de
vrijlating (zes maanden respectievelijk 30 maanden) nog niet is bereikt.
Verder wordt nog opgemerkt dat in de tijdelijke wetsartikelen wordt
voorzien in de mogelijkheid om de tijdelijke maatregelen te verlengen. Dit
wordt nader toegelicht in het artikelsgewijze deel van deze toelichting.
5. Financiële gevolgen
Het toepassen van maatwerk en de generieke uitzondering voor
kwetsbare jongeren bij de vier weken zoektermijn hebben geen financiële
gevolgen. De categoriale uitzondering geldt alleen voor specifieke
kwetsbare groepen, het gaat daarbij om jongeren die anders na het
verstrijken van de vier weken zoektermijn naar alle waarschijnlijkheid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

5

onder de huidige omstandigheden alsnog voor bijstand in aanmerking
zouden komen. De bijstand zou dan alsnog met terugwerkende kracht
vanaf het moment van melding verstrekt moeten worden. Voor de overige
jongeren geldt dat gemeenten de bevoegdheid krijgen om maatwerk toe
te kunnen passen bij de vier weken zoektermijn. Indien gemeenten
verwachten dat inzet van de vier weken zoektermijn niet effectief is
gegeven de omstandigheden van de aanvrager, kunnen zij ervoor kiezen
direct een uitkering te verstrekken.
De financiële gevolgen van de verruiming van de mogelijkheden om bij
te verdienen zijn naar verwachting verwaarloosbaar. Enerzijds zal er
sprake zijn van beperkt hogere bijstandskosten, omdat bijverdiensten niet
meer in mindering gebracht worden op de uitkering. Anderzijds zou de
verruiming van de mogelijkheden voor bijverdienen mensen kunnen
stimuleren meer te werken. Gezien de huidige arbeidsmarktsituatie en het
maatwerk dat gemeenten toe kunnen passen is de verwachting dat de
budgettaire gevolgen nihil zijn. De vrijlatingen zijn namelijk alleen
toepasbaar als dit volgens het college bijdraagt aan de arbeidsinschakeling.
De budgettaire gevolgen van de aanpassingen op de bijstandsuitgaven
zijn naar verwachting verwaarloosbaar. Het Rijk past daarom niets aan in
de omvang van het macrobudget voor Participatiewetuitkeringen.
6. Advies en consultatie
Door het spoedeisende karakter van de aanpassingen is er onvoldoende
tijd geweest voor volledige uitvoeringstoetsen. Wel hebben VNG, Divosa
en een aantal individuele gemeenten input geleverd op dit voorstel.
Inhoudelijk kunnen zij zich vinden in de voorgestelde wijzigingen en zijn
de gehanteerde definities voor kwetsbare jongeren werkbaar.
Het in mindering brengen van bijverdiensten op de uitkering verloopt
geautomatiseerd. Bij jongeren tot 27 jaar worden bijverdiensten dus
standaard volledig in mindering gebracht op de uitkering. Aanpassing van
de automatisering kost tijd. Daarbij implementeren niet alle gemeenten
direct de laatste release van de softwarepakketten. Dit betekent dat bij een
ingangsdatum van 1 november 2020 er op veel plekken handmatig
verrekend moet worden of dat pas na de release en implementatie met
terugwerkende kracht verrekend kan worden.
Gemeenten geven aan dat communicatie met de bijstandsgerechtigden
over de verschillende regels en de tijdelijkheid ervan een aandachtspunt
is.
Deel II. Artikelsgewijs
Onderdeel A (artikel 1.1)
De aanhef van artikel 1.1 van het wetsvoorstel wordt gewijzigd in
verband met de toevoeging van twee onderdelen (onderdelen B en C).
Artikel 1.1 bestond voor deze nota van wijziging uit één onderdeel.
Daarom wordt na de aanhef van artikel 1.1 de aanduiding «A» geplaatst.
Daarnaast worden in het voorgestelde artikel 78fa, tweede lid, enkele
redactionele omissies hersteld.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

6

Onderdeel A, artikel 1.1, onderdeel B (artikel 31a. Tijdelijke openstelling
re-integratie instrumenten voor personen jonger dan 27 jaar)
Voor een inhoudelijke toelichting op het eerste lid wordt verwezen naar
paragraaf 2 van het algemeen deel van deze toelichting.
Het tweede lid behelst een zogenaamde horizonbepaling. Het artikel
vervalt automatisch met ingang van 1 juli 2021. Dit sluit aan bij de
einddatum van het steun- en herstelpakket. Het tweede lid voorziet
bovendien in de mogelijkheid om de vervaldatum bij koninklijk besluit op
een later tijdstip vast te stellen. Het derde lid bepaalt dat het koninklijk
besluit moet worden voorgehangen bij beide Kamers van de StatenGeneraal voor een periode van één week. Omdat de ontwikkelingen die
aanleiding kunnen geven tot zo’n voorstel tot verlenging zeer snel
verlopen, wordt bij die voorhang een korte termijn van één week
wenselijk geacht, zodat een besluit om te komen tot verlenging niet langer
dan een week voor de vervaldatum genomen zal hoeven worden.
Voor een nadere toelichting omtrent de vervaldatum wordt verwezen
naar paragraaf 4 van het algemeen deel van deze toelichting.
Onderdeel A, artikel 1.1, onderdeel C (artikel 41a. Tijdelijke uitzondering
zoektermijn voor kwetsbare jongeren)
Met een tijdelijk nieuw artikel 41a wordt geregeld dat de voorgeschreven vier weken zoektermijn niet van toepassing is op bepaalde
groepen kwetsbare jongeren. De gevolgen van deze tijdelijke categoriale
uitzondering zijn tweeledig. Jongeren die tot één van de genoemde
groepen kwetsbare jongeren behoren, kunnen, in afwijking van artikel 41,
vierde lid, direct na de melding een aanvraag voor een bijstandsuitkering
indienen. Het college neemt de aanvraag vervolgens in behandeling.
Daarnaast ontstaat voor deze jongeren ook direct een aanspraak op
ondersteuning bij de arbeidsinschakeling.
In dit tijdelijke artikel is getracht om de doelgroep kwetsbare jongeren
zo volledig mogelijk af te bakenen. Hierbij wordt opgemerkt dat er
mogelijk ook jongeren zijn die weliswaar niet onder één van de genoemde
categorieën vallen, maar toch in een kwetsbare positie verkeren. Voor
deze jongeren kan het college op grond van het tijdelijke artikel 41b
maatwerk bieden door de zoektermijn niet toe te passen. Dit wordt nader
toegelicht onder artikel 41b.
Met betrekking tot de horizonbepaling in het tweede lid en de voorhangbepaling in het derde lid wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting onder onderdeel A, artikel 1.1, onderdeel B (artikel 31a). Voor
een nadere toelichting omtrent de vervaldatum wordt ook verwezen naar
paragraaf 4 van het algemeen deel van deze toelichting.
Onderdeel A, artikel 1.1, onderdeel C (artikel 41b. Tijdelijk maatwerk bij de
zoektermijn)
Artikel 41b betreft een discretionaire bevoegdheid voor het college om
bij de toepassing van de vier weken zoektermijn individueel maatwerk te
bieden. Het is aan het college om te beoordelen of de zoektermijn gezien
de individuele omstandigheden van de belanghebbende zinvol kan zijn of
dat er maatwerk nodig is. Het college kan op basis van deze individuele
beoordeling besluiten om de zoektermijn niet toe te passen. Indien de
zoektermijn niet wordt toegepast, kan de belanghebbende in afwijking van
artikel 41, vierde lid, een aanvraag voor een bijstandsuitkering indienen
voordat de voorgeschreven periode van vier weken is verstreken. Het

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

7

college neemt de aanvraag vervolgens in behandeling. Voor een nadere
toelichting wordt verwezen naar paragraaf 2 van het algemeen deel van
deze toelichting.
Met betrekking tot de horizonbepaling in het tweede lid en de voorhangbepaling in het derde lid wordt verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting onder onderdeel A, artikel 1.1, onderdeel B (artikel 31a). Voor
een nadere toelichting omtrent de vervaldatum wordt ook verwezen naar
paragraaf 4 van het algemeen deel van deze toelichting.
Onderdeel B (artikel 3.1, eerste lid, inwerkingtreding en terugwerkende
kracht)
Het eerste lid van de inwerkingtredingsbepaling wordt aangepast in
verband met de terugwerkende kracht die wordt verleend aan de
inwerkingtreding van de verschillende maatregelen. Gemeenten kunnen
vanaf 1 november 2020 starten met de uitvoering van de nieuwe tijdelijke
artikelen 31a (vrijlating vergoedingen/inkomsten) en 41a (categoriale
uitzondering op de vier weken zoektermijn voor kwetsbare jongeren). Aan
deze onderdelen van het wetsvoorstel wordt dan ook terugwerkende
kracht verleend tot en met 1 november 2020. Voor het tijdelijke artikel 41b
(maatwerk vier weken zoektermijn) geldt dat gemeenten het maatwerk dat
in de periode 1 maart 2020 tot 1 oktober 2020 is toegepast, kunnen
voortzetten. Daarom wordt aan dit onderdeel van het wetsvoorstel
terugwerkende kracht verleend tot en met 1 oktober 2020.
Onderdeel B (artikel 3.1, derde lid, vervaldatum tijdelijke voorziening
betalingsuitstel)
Artikel 3.1, derde lid, wordt aangepast, zodat de artikelen 2.1 tot en met
2.4 waarin de tijdelijke voorziening betalingsuitstel COVID-19 is geregeld,
in ieder geval geldig blijven tot 1 februari 2021 in plaats van 1 december
2020.
De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
B. van ’t Wout

Tweede Kamer, vergaderjaar 2020–2021, 35 557, nr. 8

8