Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 445

Wijziging van hoofdstuk 17 van de Wet
milieubeheer, houdende aanpassing van de
regeling voor het melden van ongewone
voorvallen

Nr. 4

VERSLAG
Vastgesteld 7 oktober 2010
De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit
wetsvoorstel, heeft de eer verslag uit te brengen van haar bevindingen.
Het verslag behandelt alleen die onderdelen waarover door de genoemde
fracties inbreng is geleverd.
Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig en
afdoende zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare
behandeling van dit wetsvoorstel voldoende voorbereid.
Inhoudsopgave

1
Samenstelling:
Leden: Atsma, J.J. (CDA), Snijder-Hazelhoff,
J.F. (VVD), Koopmans, G.P.J. (CDA), Fng
voorzitter, Samsom, D.M. (PvdA), Neppérus,
H. (VVD), Jansen, P.F.C. (SP), Jacobi, L. (PvdA),
Koppejan, A.J. (CDA), Ouwehand, E. (PvdD),
Wiegman-van Meppelen Scheppink, E.E. (CU),
Bashir, F. (SP), Mos, R. de (PVV), Tongeren, L.
van (GL), Bemmel, J.J.G. van (PVV), Monasch,
J.S. (PvdA), Sharpe, J.E.J.W. (PVV), Dekken,
T.R. van (PvdA), Dijkgraaf, E. (SGP), Boer, B.G.
de (VVD), Veldhoven, S. van (D66), LucasSmeerdijk, A.W. (VVD), Verhoeven, K. (D66) en
Voortman, L.G.J. (GL).
Plv. leden: Ormel, H.J. (CDA), Aptroot, Ch.B.
(VVD), Rouwe, S. de (CDA), Vermeij, R.A.
(PvdA), Schaart, A.H.M. (VVD), Smits, M. (SP),
Smeets, P.E. (PvdA), Toorenburg, M.M. van
(CDA), Thieme, M.L. (PvdD), Ortega-Martijn,
C.A. (CU), Gerven, H.P.J. van (SP), Agema, M.
(PVV), El Fassed, A. (GL), Vliet, R.A. van (PVV),
Groot, V.A. (PvdA), Bontes, L. (PVV), Dijsselbloem, J.R.V.A. (PvdA), Staaij, C.G. van der
(SGP), Nieuwenhuizen, C. van (VVD), Ham, B.
van der (D66), Ziengs, E. (VVD), Koolmees, W.
(D66) en Braakhuis, B.A.M. (GL).

kst-32445-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

blz.

1. Algemeen
2. Inhoud wetsvoorstel
3. Administratieve en bestuurlijke lasten
4. Commentaren op het wijzigingsvoorstel

1
2
3
3

1. Algemeen
De leden van de VVD-fractie hebben met interesse kennis genomen van
het wetsvoorstel. Zij ondersteunen het doel van de wetswijziging om
lastendruk voor zowel bedrijven als overheden te verlagen en de huidige
praktijk te legaliseren.
De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Een vermindering van de administratieve lasten voor ondernemers en overheden, zonder dat dit nadelige
milieugevolgen heeft, kan zoals gebruikelijk op de steun van de leden van
de CDA-fractie rekenen. Wel vragen deze leden zich ernstig af of de
mogelijkheden voor vereenvoudiging van regelgeving volledig zijn benut.
Een hoge inzet is in hun ogen nodig om uit de regelcrisis waarin ons land
verkeert te komen. Deze leden verzoeken de regering uiteen te zetten
welke uitbreidingen van het voorstel nog mogelijk zouden zijn, deze zaken

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 445, nr. 4

1

in het voorstel te verwerken en indien dat op onderdelen niet gebeurt te
beargumenteren waarom hiervoor niet gekozen wordt.
De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel. Het ligt voor de hand dat gekeken wordt naar de een
meldingsregime dat recht doet aan bescherming van het milieu maar ook
werkbaar blijft voor bedrijven en burgers. De leden van de SP-fractie zijn
er dan ook voor om alle overbodige regels op te heffen. Zij zijn in dat licht
dan ook geen voorstander van willekeur en concurrentie tussen bevoegde
gezagen op milieuregelgeving en lastendruk.
De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel.
2. Inhoud wetsvoorstel
De leden van de VVD-fractie constateren dat deze wetswijziging de
mogelijkheid zal bieden om via een vergunning of een maatwerkvoorschrift apart maatwerk te verzorgen voor instellingen die nu ieder
incident, ook incidenten die geen enkele gevolgen hebben voor het milieu
buiten de instelling, moeten melden. Hoe zal deze vergunningverlening in
zijn werk gaan? Hoe zal dit maatwerk in de praktijk vorm krijgen? Zal het
in overleg gebeuren met de instellingen waarvoor het maatwerk wordt
gemaakt?
Tevens vragen de leden zich af hoe conflicten over vergunningverlening in
deze beslecht zullen worden.
De leden van de CDA-fractie merken op dat er een nationale kop zit op de
Europese meldingsplichten. De memorie van toelichting vermeldt dat dit
wenselijk is met het oog op een goede handhaving en vanuit preventief
oogpunt. Deze uitleg komt deze leden te summier voor. Zij verzoeken de
regering dan ook helder en uitgesplitst naar soorten verplichtingen en
categorieën uiteen te zetten waar verder wordt gegaan dan de Europese
regelgeving voorschrijft, voorzien van een argumentatie hiervoor. De
leden van de CDA-fractie brengen in herinnering dat het uitgangspunt van
het regeringsbeleid dat niet wordt afgeweken van Europese verplichtingen slechts ruimte biedt voor uitzonderlijke, overtuigend gemotiveerde
afwijkingen. Zij verzoeken de regering derhalve de nationale koppen in
hoofdstuk 17 van de Wet milieubeheer door middel van dit voorstel te
verwijderen en indien dat op onderdelen niet gebeurt te beargumenteren
waarom hiervoor niet gekozen wordt.
De leden van de CDA-fractie hechten aan bondige en heldere wetgeving,
die door zijn eenvoud goed te hanteren is voor zowel burgers als voor het
bevoegd gezag. De meldingsplicht voor ongewone voorvallen, een
eenvoudige maar door jurisprudentie uitgedijde verplichting, wordt nu
om begrijpelijke redenen aangepast, wat de steun van de leden van de
CDA-fractie heeft. Deze aanpassing lijkt echter en passant tot ernstige
complicering van de wetgeving te leiden. Er worden immers verschillende
soorten uitzonderingsmogelijkheden voorgesteld, voor vergunningplichtige inrichtingen enerzijds, en voor niet-vergunningplichtige
inrichtingen anderzijds. Voor de eerste categorie kunnen bij elke afzonderlijke vergunning uitzonderingsbepalingen worden vastgesteld. Voor de
tweede categorie kunnen ook uitzonderingen van de meldingsplicht
worden toegestaan. Op grond waarvan en hoe dat laatste mogelijk is,
blijkt echter onvoldoende uit de memorie van toelichting, aangezien de
noodzakelijke aanpassing van het Activiteitenbesluit en de bijbehorende
handreiking nog niet beschikbaar zijn. De leden van de CDA-fractie hopen
dat de regering deze zorg kan wegnemen.
Kan de regering tot slot uiteenzetten waarom niet gekozen is voor een
algemene uitzondering, zoals het uitzonderen van niet-ernstige

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 445, nr. 4

2

voorvallen? Zo’n algemene bepaling kan door jurisprudentie immers
langzaam ingevuld worden, zonder dat er meteen handleidingen en
circulaires nodig zijn.
De leden van de SP-fractie vragen zich af of de regering onderkent dat
centrale regels over wat nog wel en wat niet meer gemeld hoeft te
worden de eenduidigheid van wet en regelgeving in Nederland ten goede
komt. Onderkent zij ook dat de willekeur die onderlinge verschillen tussen
gemeenten en provincies die nu al in de wetgeving besloten liggen tot
veel onbegrip leiden bij burgers en bedrijven. Zeker voor die bedrijven die
in verschillende gemeenten en provincies vestigingen hebben. Zo ja,
Waarom kiest de regering er dan toch in dit wijzigingsvoorstel voor om
die centrale regie niet te pakken?
Het vaststellen van meldingsplicht en het moment van melding wordt
neergelegd bij het bevoegd gezag. Dit geeft het bevoegd gezag een grote
verantwoordelijkheid voor de bescherming van volksgezondheid, natuur
en milieu. Aan de andere kant is het voor het bevoegd gezag ook een
mogelijkheid om zich te profileren als ideale vestigingsplaats door te
concurreren op lage administratieve lasten en minder aandacht te hebben
voor de invloed van het bedrijf op volksgezondheid, natuur en milieu. De
leden van de SP-fractie horen graag van de regering op welke wijze er in
voorzien wordt om dit te voorkomen. Hoe en hoe vaak vindt er tweedelijns controle hierop plaats?
3. Administratieve en bestuurlijke lasten
Bij het door de regering afwijzen van het tweede voorstel voor centrale
deregulering van de DCMR vragen de leden van de CDA-fractie aan de
regering of zij werkelijk geen mogelijkheid ziet om in overleg met
deskundigen van DCMR op Rijksniveau enkele categorieën aan te wijzen
voor uitzondering. Dit zou naar de indruk van deze leden immers kunnen
voorkomen dat gemeenten zich bij tienduizenden vergunningen steeds
moeten afvragen, op basis van een handreiking, of er uitzonderingsbepalingen in de vergunning kunnen worden opgenomen.
4. Commentaren op het wijzigingsvoorstel
De leden van de CDA-fractie lezen op pagina 7 van de memorie van
toelichting dat de mogelijkheid dat bepaalde ongewone voorvallen in het
geheel niet gemeld hoeven worden is geschrapt na opmerkingen van het
Openbaar Ministerie en de Stichting Natuur en Milieu. Hoe zag deze
mogelijkheid eruit en waarom is deze geschrapt?
Kan de regering uiteenzetten of zij andere, meer eenvoudige wettelijke
mogelijkheden ziet om de meldingsplicht tot een vergelijkbare omvang of
nog verder terug te schroeven? De gemeente Groningen, toch geen kleine
gemeente, vraagt om begrijpelijke redenen in dezelfde richting. Heeft de
regering overleg gehad met kleine gemeenten, zoals de P10, over de
vraag hoe zij hierin staan? Zo nee, is de regering bereid dat alsnog met
hen op te nemen?
De fungerend voorzitter van de commissie,
Koopmans
De adjunct-griffier van de commissie,
Lemaier

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 445, nr. 4

3