Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2011–2012

29 389

Vergrijzing en het integrale ouderenbeleid

Nr. 35

BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID,
WELZIJN EN SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 4 mei 2012
Met deze brief voldoe ik aan het verzoek van uw Kamer om vóór het debat
over de Beginselenwet AWBZ-zorg, te reageren op berichten in de media
(waaronder EenVandaag, Telegraaf en Nederlands Dagblad) dat ouderen
in verpleeg- en verzorgingshuizen worden bestolen door medewerkers
van de zorginstelling. Mede naar aanleiding van deze berichten zijn er de
afgelopen periode door verschillende leden van uw Kamer vragen
gesteld.
Zoals ik eerder in de beantwoording van de Kamervragen hierover heb
aangegeven, vind ik het verschrikkelijk wanneer er gestolen wordt, van
kwetsbare mensen.1 Een zorginstelling is, gelukkig, geen gesloten
instelling, maar staat midden in de maatschappij en in verbinding met de
buitenwereld. Ik vind dat ook heel belangrijk voor de mensen die er
wonen. In de maatschappij is het jammer genoeg zo dat er soms wordt
gestolen, dit overkomt niet alleen ouderen in een zorginstelling. Niet
alleen medewerkers kunnen stelen, maar ook mensen die van buitenaf
komen, zoals vrijwilligers, bezoekers, leveranciers etc. Hhet bestelen van
kwetsbare mensen is extra pijnlijk. Zij zijn niet altijd bij machte om zich te
verdedigen of zijn door hun afhankelijke positie bang om aangifte te doen.
Zorginstellingen moeten daarom zorgen voor effectieve preventieve
maatregelen en een veilig klimaat creëren. De cliënten die aan hun zorg
zijn toevertrouwd moeten erop kunnen vertrouwen dat zij zelf en hun
bezittingen bij de medewerkers in veilige handen zijn.

1
TK, Aanhangsel Handelingen II 2010/2011,
nr. 3640.
TK, Aanhangsel Handelingen II 2011/2012, nr.’s
995, 1080, 1983.

kst-29389-35
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

Ik blijf er op aandringen, zowel bij de cliënten, hun vertegenwoordigers en
de zorginstellingen, dat als diefstal toch plaatsvindt, in het belang van de
slachtoffers altijd aangifte bij de politie wordt gedaan. Dit is in eerste
instantie een verantwoordelijkheid van de cliënt zelf. Als hij of zij het niet
zelf kan dan mag en moet de zorginstelling aangifte doen namens de
cliënt. Ik pleit ervoor dat zorginstellingen getroffen cliënten stimuleren tot
en/of ondersteunen bij het doen van aangifte.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 389, nr. 35

1

Daar waar een medewerker verantwoordelijk is voor de diefstal, dient de
zorginstelling direct in te grijpen. Het ontslagrecht biedt de mogelijkheden
om deze medewerkers op staande voet te ontslaan. Verder vind ik het
onwenselijk dat een medewerker die een cliënt heeft bestolen opnieuw in
de ouderenzorg aan het werk gaat.
Het Nationaal Ouderenfonds stelt voor een «zwarte lijst» in te voeren voor
stelende medewerkers in de ouderenzorg. In het kader van het project
«Voorkomen van financiële uitbuiting» van het Actieplan «Ouderen in
veilige handen», wil ik samen met partijen en de Inspectie voor de
Gezondheidszorg nagaan of een zogenaamde zwarte lijst wenselijk en
mogelijk is. Ik wil zorgvuldig onderzoeken welke juridische aspecten een
dergelijke lijst met zich meebrengt alvorens hierover een besluit te
nemen.
Op verschillende wijzen werk ik aan het zoveel mogelijk voorkomen van
diefstal van kwetsbare ouderen. Dat kan ik echter niet alleen. Ik ga ervan
uit dat de zorginstellingen hun primaire verantwoordelijkheid in dezen
nemen. Daarom zal ik met de betrokken brancheverenigingen afspraken
maken hoe zij hun beleid op het gebied van diefstal kunnen aanscherpen.
De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
M. L. L. E. Veldhuijzen van Zanten-Hyllner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2011–2012, 29 389, nr. 35

2