Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2012–2013

33 504

Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in
verband met de modernisering van de wijze van
tenaamstelling van kentekenbewijzen en enkele
andere wijzigingen van uiteenlopende aard

Nr. 4

ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State d.d. 7 september 2012 en het nader rapport d.d.
11 december 2012, aangeboden aan de Koningin door de minister van
Infrastructuur en Milieu. Het advies van de Afdeling advisering van de
Raad van State is cursief afgedrukt.
Bij Kabinetsmissive van 24 juli 2012, no. 12.001741, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Infrastructuur en Milieu, bij de Afdeling
advisering van de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet houdende wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in
verband met de modernisering van de wijze van tenaamstelling van
kentekenbewijzen en enkele andere wijzigingen van uiteenlopende aard,
met memorie van toelichting.
Het wetsvoorstel betreft wijzigingen in de systematiek van de kentekenbewijzen. De registratie van voertuigen in het kentekenregister en de afgifte
van een kentekenbewijs worden twee onderscheiden rechtsmomenten
met zelfstandige gevolgen voor de aanvrager, waarbij de juridische
betekenis van het kentekenbewijs afneemt. De inschrijving van voertuigen
in het kentekenregister en de tenaamstelling worden niet langer op het
postkantoor verricht, maar door daartoe erkende instellingen, die door
middel van een open erkenningsysteem worden toegelaten. Het kentekenbewijs wordt op creditcardformaat uitgegeven. De maximale schorsingstermijn voor kentekenbewijzen wordt gedelegeerd naar lagere regelgeving met het oog op verlenging van die termijn. Ten slotte wordt, niet
eerder dan in 2015, de toonplicht van het kentekenbewijs afgeschaft en
wordt de mogelijkheid geïntroduceerd om via het internet zelf het
voertuig in te schrijven en te naam te stellen.
Verder wordt geregeld dat voor het niet gekeurd zijn van een voertuig
voor gebruik op de openbare weg, naast de eigenaar ook de bestuurder
aansprakelijk wordt.

1

De oorspronkelijke tekst van het voorstel van
wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Afdeling advisering van de
Raad van State is ter inzage gelegd bij het
Centraal Informatiepunt Tweede Kamer

kst-33504-4
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2012

De Afdeling advisering van de Raad van State onderschrijft de strekking
van het wetsvoorstel, maar maakt opmerkingen met betrekking tot de
digitalisering van de tenaamstelling, de nieuwe status van het kenteken-

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

1

bewijs alsmede de samenloop met andere wetsvoorstellen. Zij is van
oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk is.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 24 juli 2012,
nr. 12.001741, machtigde Uwe Majesteit de Afdeling advisering van de
Raad van State haar advies inzake het bovenvermelde voorstel van wet
rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 7 september
2012, nr. 12.0294/IV, bied ik U hierbij aan.
De Raad van State kan zich met de strekking van het wetsvoorstel
verenigen, maar maakt een aantal opmerkingen die in het navolgende
worden besproken.
1. Digitalisering tenaamstelling
Ingevolge de voorgestelde aanpassing van artikel 50 van de Wegenverkeerswet 1994 (hierna: Wvw) in artikel I, onderdeel H, zal de autobezitter
niet meer verplicht zijn om persoonlijk aan het loket te verschijnen voor
de wijziging van de tenaamstelling van het voertuig, wanneer hij via zijn
eigen computer online de nodige wijzigingen in het kentekenregister
aanbrengt. Dit onderdeel van het wetsvoorstel zal op een later tijdstip in
werking treden, namelijk zodra fraudebestendige identificatie langs
digitale weg mogelijk is. Het is noodzakelijk dat eerst een goed beveiligd
identificatiesysteem wordt ontwikkeld (de zogenoemde DigiD+), omdat
aan de tenaamstelling voertuigverplichtingen zijn verbonden, zoals
motorrijtuigenbelasting, APK-plicht, verzekeringsplicht en het betalen van
boetes. Fraude door middel van onjuiste tenaamstelling moet worden
voorkomen.1
De Afdeling merkt op dat het hier gaat om een belangrijke innovatie in het
registratiesysteem, die de nodige vragen naar veiligheid en verificatie met
zich brengt. Op dit moment zijn die nog onvoldoende uitgewerkt en
gegarandeerd, zodat de Afdeling de voorgestelde wijziging thans niet
goed kan beoordelen.
Daarbij komt nog het volgende. Het opnemen van bepalingen in een
wetsvoorstel met de bedoeling die op een later tijdstip in werking te
stellen, kan tot wetstechnische problemen leiden. Door nu nog niet
voorziene ontwikkelingen kunnen in een later stadium aanpassingen
nodig zijn die wederom tot wetswijziging nopen, met alle invoeringsvraagstukken van dien.2 Naar het oordeel van de Afdeling moet dan ook
terughoudend worden omgegaan met het op voorhand regelen. Dat geldt
evenzeer voor het vervallen van de toonplicht van het kentekenbewijs,
bedoeld in artikel I, onderdelen L en Z, waarvan de invoeringsdatum
eveneens van technische ontwikkelingen afhankelijk is.
De Afdeling adviseert om in artikel I de onderdelen H, L en Z thans te laten
vervallen en opnieuw in een wetsvoorstel op te nemen indien aan de
technische voorwaarden voor die wijzigingen is voldaan.
1. Digitalisering tenaamstelling

1

Paragraaf 7 van de memorie van toelichting.
Zie ook punt 3 van dit advies voor een
voorbeeld van dergelijke problemen.

2

De bepalingen ten aanzien van de toekomstige digitalisering van de
tenaamstelling van kentekenbewijzen als mede ten aanzien van de
toekomstige afschaffing van de toonplicht van het kentekenbewijs zijn in
het onderhavige wetsvoorstel gehandhaafd. De Raad merkt terecht op dat
voordat de bepalingen ten aanzien van het digitaal kunnen wijzigen van
de tenaamstelling van het kentekenbewijs in werking kan treden er
technische ontwikkelingen op het gebied van verificatie en veiligheid
noodzakelijk zijn. Hetzelfde geldt voor het laten vervallen van de
toonplicht van het kentekenbewijs. Echter, anders dan de Raad beweert is
het voor het leggen van de grondslag voor de inwerkingtreding deze
bepalingen in het onderhavige wetvoorstel niet noodzakelijk dat de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

2

technische uitvoering van de bepalingen in detail bekend zijn. In het
wetsvoorstel wordt slechts de grondslag geïntroduceerd voor de
invoering van de bepalingen, waarvan de technische uitwerking op h et
niveau van lagere regelgeving zal plaatsvinden. Daarnaast is er in het
kader van vermindering van de regelgeving bewust voor gekozen deze
bepalingen thans op te nemen in het wetvoorstel en er niet voor te kiezen
deze op een later tijdstip met een nieuw wetsvoorstel te introduceren. Tot
slot zijn er voor de onderdelen die betrekken hebben op de digitalisering
van de tenaamstelling en het vervallen van de toonplicht van het
kentekenbewijs aparte inwerkingtredingsbepalingen opgenomen,
waardoor er, indien nodig, te zijner tijd voor kan worden gekozen de
bepalingen in het geheel niet in werking te laten treden, mochten de
verwachte technologische ontwikkelingen zich niet voordoen en wordt
besloten de beide maatregelen niet door te voeren.
2. Nieuwe status kentekenbewijs
In het voorstel wordt de juridische betekenis van het kentekenbewijs als
zelfstandig document met rechtsgevolgen, teruggebracht tot die van
bevestiging van inschrijving van het voertuig in het kentekenregister en
van de tenaamstelling (artikel I, onderdeel G, artikel 52a, eerste lid, Wvw).
De rechtsgevolgen worden nu rechtstreeks verbonden aan de inschrijving
en aan de tenaamstelling. Op termijn (maar niet eerder dan 20151) zal de
toonplicht komen te vervallen, wanneer de technische mogelijkheden zijn
geschapen waarmee de handhavers digitaal rechtstreeks het kentekenregister kunnen raadplegen (artikel I, onderdelen L en Z). Het kentekenbewijs zal worden uitgegeven op creditcardformaat, voorzien van digitale
opslag van de gegevens.2 Dit brengt de Afdeling tot de volgende
opmerkingen.
a. Ingevolge het voorgestelde artikel I, onderdelen L en Z, vervallen (op
termijn) de artikelen 60 en 160, eerste lid, onderdeel a, Wvw, die de
toonplicht van het kentekenbewijs betreffen. De Afdeling wijst erop, dat
ingevolge artikel 35, eerste lid, onderdeel a, van het Verdrag inzake het
wegverkeer de bestuurder van een motorvoertuig een geldig bewijs van
inschrijving (kentekenbewijs) bij zich dient te dragen bij deelneming aan
het internationale verkeer.3 Hoewel de toonplicht vervalt, blijft de
draagplicht – gelet op genoemd verdrag – bestaan. Dit dient voor
betrokkenen duidelijk te zijn. Onverminderd hetgeen hiervoor in punt 1
van dit advies is opgemerkt, adviseert de Afdeling om hierop in de
toelichting in te gaan.

1

Paragraaf 7 van de memorie van toelichting.
Paragraaf 2 van de memorie van toelichting;
de wettelijke basis komt te liggen in artikel 52
Wvw.
3
Weliswaar heeft Nederland een voorbehoud
gemaakt ten aanzien van artikel 35 van het
verdrag, maar dat voorbehoud heeft geen
betrekking op de draagplicht van het
kentekenbewijs door de bestuurder (Kamerstukken II/I 2006/07, 31 148, nr. 1, bijlage 2
(Goedkeuring voorbehouden)).
4
Richtlijn 2003/127/EG van de Commissie van
23 december 2003 tot wijziging van Richtlijn
1999/37/EG van de Raad inzake de kentekenbewijzen van motorvoertuigen (PbEU 2004,
L 10).
2

b. Ingevolge het voorgestelde artikel I, onderdeel S, komt artikel 99, derde
lid, Wvw te vervallen. Artikel 99 regelt nu nog dat bij een wijziging van de
bouw of inrichting van het voertuig waarvoor de Dienst Wegverkeer
(RDW) goedkeuring moet verlenen, een nieuw kentekenbewijs wordt
afgegeven, waarop melding wordt gemaakt van de goedgekeurde
wijziging. Het vervallen van deze bepaling betekent dat een voertuig na
een goedgekeurde wijziging van de bouw of inrichting mogelijk niet meer
in overeenstemming is met de gegevens op het kentekenbewijs. De
Afdeling wijst erop, dat richtlijn 2003/127/EG4 voorschriften geeft omtrent
de informatie die op een als chipkaart vormgegeven kentekenbewijs moet
zijn opgenomen (bijlage I, onder III.2 juncto II.4 en II.5). Deze informatie
omvat onder meer de fysieke kenmerken van het voertuig. De Afdeling
merkt op dat niet wordt aangegeven hoe het intrekken van genoemd
artikel 99, derde lid, Wvw zich verhoudt tot de richtlijn. De Afdeling
adviseert om dit in de toelichting toereikend te motiveren en het
wetsvoorstel zo nodig aan te passen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

3

2. Nieuwe status kentekenbewijs
a. Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat op grond van
artikel 35, eerste lid, onderdeel a, van het Verdrag inzake het wegverkeer
de bestuurder van een motorrijtuig dat zich in het internationale verkeer
bevindt een geldig kentekenbewijs bij zich dient te hebben, is paragraaf
3.3 van de memorie van toelichting aangevuld.
b. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is besloten artikel 99,
derde lid, niet te schrappen. Het wetsvoorstel is op dit punt aangepast.
3. Samenloopregeling
a. De artikelen II en III van het voorstel bevatten conditionele inwerkingtredingsbepalingen. De Wvw wordt gewijzigd conform artikel II, indien
bepaalde onderdelen van de wet van 4 juni 2010 tot wijziging van de
Wegenverkeerswet 19941 eerder in werking treden dan het wetsvoorstel.
Artikel III wijzigt de wet van 4 juni 2010 indien bepaalde onderdelen van
die wet later in werking treden dan het wetsvoorstel. Echter per
1 december 2011 is de wet van 4 juni 2010 reeds in werking getreden.2 Dit
betekent dat artikel II in de voorgestelde zin overbodig is en de daarin
opgenomen wijzigingsbepalingen kunnen worden ondergebracht in
artikel I en dat artikel III zonder meer overbodig is en kan worden
geschrapt. De Afdeling adviseert het voorstel in deze zin aan te passen.
b. Het voorgestelde artikel IV bepaalt dat, indien artikel VIII van de wet van
4 juni 2010 later in werking treedt dan het wetsvoorstel, artikel 180 Wvw
wordt gewijzigd. Ingevolge het inwerkingtredingsbesluit van 7 november
2011 zijn vier van de vijf onderdelen van artikel VIII in werking getreden.
De Afdeling adviseert in de tekst van het voorstel te verduidelijken of en
wanneer aan de voorwaarde van het voorgestelde artikel IV, te weten
inwerkingtreding van genoemd artikel VIII, zal zijn voldaan.
3. Samenloopregeling
a. De artikel II en III zijn geschrapt en artikel I is aangepast naar aanleiding
van de opmerking van de Raad.
b. Artikel IV is komen te vervallen.
4. Redactionele kanttekeningen
Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Afdeling naar de bij het
advies behorende bijlage.
4. Redactionele kanttekeningen
De redactionele kanttekeningen zijn overgenomen
De Afdeling advisering van de Raad van State geeft U in overweging het
voorstel van wet te zenden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal,
nadat met het vorenstaande rekening zal zijn gehouden.

1

Wet van 4 juni 2010 tot wijziging van de
Wegenverkeerswet 1994 in verband met de
aanpassing van de vorderingsprocedure en de
invoering van het alcoholslotprogramma
(Stb. 2010, 259).
2
Besluit van 7 november 2011
(Stb. 2011, 527).

De vice-president van de Raad van State,
J.P.H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

4

Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der
Staten-Generaal te zenden.
De minister van Infrastructuur en Milieu,
M.H. Schultz van Haegen-Maas Geesteranus

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

5

Bijlage bij het advies van de Afdeling advisering van de Raad van
State betreffende no. W14.12.0294/IV met redactionele kanttekeningen die de Afdeling in overweging geeft.
− Artikel I, onderdeel A: in artikel 169 Wvw «Onze Minster van Verkeer en
Waterstaat» vervangen door: Onze Minister.
− Artikel I, onderdeel B, derde lid: in het nieuwe onderdeel r de verwijzing naar de verordening wijzigen in: Verordening (EG) nr. 443/2009
van het Europees Parlement en de Raad van 23 april 2009 tot vaststelling van emissienormen voor nieuwe personenauto’s, in het kader van
de communautaire geïntegreerde benadering om de CO2-emissies van
lichte voertuigen te beperken (PbEU 2009, L 140) (zie ook aanwijzing 89
van de Aanwijzingen voor de regelgeving).
− Artikel I, onderdeel G: in artikel 47 Wvw en elders waar het zich
voordoet «dienen ... te zijn» vervangen door: zijn (zie ook aanwijzing 53
van de Aanwijzingen voor de regelgeving).
− Artikel I, onderdeel G: in artikel 48, derde lid, Wvw opnemen waar of
door wie de uitzonderingsgevallen worden bepaald.
− Artikel I, onderdeel G: in artikel 49, eerste lid, onderdeel c, Wvw en
elders waar het zich voordoet «dan wel» vervangen door: «of» of door
«onderscheidenlijk» (zie ook de aanwijzingen 63, 66 en 101 van de
Aanwijzingen voor de regelgeving).
− Artikel I, onderdeel I: in onderdeel 1 na «eerste lid» invoegen: ,
onderdeel a,.
− In verband met artikel I, onderdeel J: in artikel 177, eerste lid, onderdeel b, Wvw, de verwijzing naar artikel 57 Wvw schrappen.
− In verband met artikel I, onderdeel K, tweede lid: in artikel 177, eerste
lid, onderdeel a, Wvw, de verwijzing naar artikel 60 Wvw aanpassen.
− Artikel I, onderdeel M: in het nieuwe artikel 61a, tweede lid, «een
voertuig» vervangen door: de geldigheid van een kentekenbewijs.
− Artikel I, onderdeel M: in het nieuwe artikel 61c, eerste lid, Wvw de
tweede volzin aldus formuleren: Een zodanig besluit wordt bekend
gemaakt (door plaatsing) in de Staatscourant.
− In verband met artikel I, onderdeel R: in artikel 4b, onderdeel n, Wvw
de verwijzing naar artikel 70 Wvw schrappen.
− Artikel I, onderdeel Z: het tweede lid wijzigen in: De onderdelen b tot
en met e worden geletterd a tot en met d.
− In artikel IV na «onderdeel A, onderdeel PP» invoegen: van artikel VIII.
− In artikel V, onderdeel a, de verwijzing naar onderdeel DD schrappen.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2012–2013, 33 504, nr. 4

6