Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 998

Wijziging van de Wet geluidhinder
(verduidelijking 12-dagenregeling met
betrekking tot internationale racecircuits)

Nr. 4

ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1
Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 7 mei 2009
en het nader rapport d.d. 25 juni 2009, aangeboden aan de Koningin door de
minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer. Het
advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.
Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 17 april 2009,
nr. 09.001.076, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 7 mei 2009, nr. W08.09.0129/IV, bied ik U hierbij aan.

Bij Kabinetsmissive van 17 april 2009, no. 09.001.076, heeft Uwe Majesteit, op
voordracht van de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt een
voorstel van wet, houdende wijziging van de Wet geluidhinder (verduidelijking
12-dagenregeling met betrekking tot internationale racecircuits), met memorie
van toelichting.
Het voorstel strekt ertoe de toepassing van de bepalingen van de Wet
geluidhinder (Wgh) bij de vergunningverlening krachtens de Wet milieubeheer
(Wm) met betrekking tot internationale racecircuits te verduidelijken. De Raad
van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar maakt daarbij
de volgende kanttekening met betrekking tot de motivering van de voorgestelde wijziging.

1

De oorspronkelijke tekst van het voorstel
van wet en van de memorie van toelichting
zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter
inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt
Tweede Kamer.
2
Memorie van toelichting, Hoofdstuk 1.
Algemeen.

KST133449
0809tkkst31998-4
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

In de toelichting wordt de voorgestelde wetswijziging als volgt gemotiveerd.2
Gesteld wordt dat het vergunningverlenend bevoegd gezag volgens de
Handreiking Industrielawaai en Vergunningverlening (de Handreiking) alsmede
volgens vaste jurisprudentie van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad
van State aan grote industriële inrichtingen kan toestaan dat op maximaal
twaalf dagen per jaar activiteiten worden uitgevoerd die meer geluid veroorzaken dan de geluidgrenzen voor de representatieve bedrijfssituatie uit de
vergunning. Dit betreft de zogeheten 12-dagenregeling. Volgens de toelichting
is deze 12-dagenregeling ook van toepassing op internationale racecircuits.
Gesteld wordt dat recente uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak
onduidelijkheid hebben meegebracht voor de toepassing van deze regeling op
de vergunningverlening voor grootschalige motor- en autosportevenementen
op de internationale racecircuits van Assen en Zandvoort. In deze uitspraken is
onder meer overwogen dat dergelijke grootschalige evenementen niet zouden
kunnen worden aangemerkt als activiteiten die niet de representatieve
bedrijfssituatie weergeven. Volgens de toelichting betreft het evenementen die
weliswaar tot de bedrijfsactiviteiten van de circuits behoren, maar die gezien

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 998, nr. 4

1

hun omvang, hun internationale karakter en het feit dat zij slechts enkele
malen per jaar plaats vinden, zodanig uitzonderlijk zijn dat, in lijn met de
12-dagenregeling, hierop de uitzondering op de geluidsnormen van toepassing
dient te zijn.
De Raad merkt hierover het volgende op. Voor zover de toelichting stelt dat de
Handreiking van toepassing is op de racecircuits waarop het voorstel betrekking heeft, geeft zij een onjuiste voorstelling van zaken van het toepasselijke
geluidhinderregime. De betrokken circuits zijn ingevolge artikel 41, derde lid,
Wgh in samenhang met artikel 2.4 Inrichtingen- en vergunningenbesluit
milieubeheer aangemerkt als een industrieterrein waarvoor een geluidszone
moet worden vastgesteld. De Handreiking ziet echter niet op inrichtingen die
binnen een gezoneerd industrieterrein liggen. Dit brengt mee dat de 12-dagenregeling dan ook niet van toepassing is op de circuits van Assen en Zandvoort.
In plaats van die regeling moet voor de beoordeling van vergunningaanvragen
voor evenementen die tot een overschrijding van de geluidgrenswaarden op
de zonegrens leiden, aan de hand van het besluit waarbij een geluidszone is
vastgesteld, worden bezien hoeveel ruimte voor overschrijdingsdagen bestaat.
Wanneer in dat vaststellingsbesluit een bepaald aantal overschrijdingsdagen
in verband met uitzonderlijke bedrijfsomstandigheden is voorzien, kan dit
aantal bij de vergunningverlening niet worden uitgebreid.1 Dit geluidhinderregime is in de praktijk niet zozeer onduidelijk als wel te beperkend gebleken
om enkele topsportevenementen op de circuits van Assen en Zandvoort te
organiseren. Het voorstel voorziet dan ook veeleer in een verruiming van de
mogelijkheden voor het houden van topsportevenementen dan in een
verduidelijking van het geldende geluidhinderregime.
De Raad van State adviseert het opschrift en de aanhef van het voorstel
alsmede de toelichting aan te passen in het licht van het vorenstaande.
De Raad heeft in zijn advies gesteld dat de toelichting bij het wetsvoorstel een
onjuiste voorstelling van zaken geeft waar het de toepasselijkheid van de
Handreiking Industrielawaai en Vergunningverlening voor de racecircuits
betreft. De Handreiking zou niet zien op inrichtingen die binnen een gezoneerd
industrieterrein liggen.
De Raad merkt terecht op dat het normstellend kader voor inrichtingen op een
gezoneerd industrieterrein niet is gebaseerd op de Handreiking Industrielawaai
en vergunningverlening (hierna: Handreiking I&V). Het normstellend kader is
immers vastgelegd in de Wet geluidhinder en de uitvoeringsbesluiten. Met
name zijn hierbij relevant de bepalingen in het Reken- en meetvoorschrift
geluidhinder 2006 omtrent de representatieve bedrijfssituatie.
Artikel 2.2, eerste lid, onder a, van deze ministeriële regeling schrijft voor dat
bij de bepaling van de geluidsbelasting moet worden uitgegaan van de
representatieve bedrijfssituatie. Onder «representatieve bedrijfssituatie» wordt
verstaan de toestand waarbij de voor de geluidsproductie relevante omstandigheden kenmerkend zijn voor de bedrijfsvoering bij volledige capaciteit in de
relevante etmaalperiode.
Het begrip «representatieve bedrijfssituatie» en de toepassing daarvan in de
praktijk zijn inhoudelijk dezelfde als die in de Handreiking I&V worden
gehanteerd. De Handreiking I&V is opgesteld als hulpmiddel bij het voorkomen
en beperken van hinder door industrielawaai en beoogt niet bindende
adviezen te geven hoe in de praktijk van de vergunningverlening kan worden
omgegaan met de soms grote diversiteit van bedrijfsomstandigheden. Deze
problematiek is niet afhankelijk van de vraag of de inrichting al dan niet is
gelegen op een gezoneerd industrieterrein.
De teksten uit de Handreiking met betrekking tot het begrip representatieve
bedrijfssituatie (waaronder de passage over het 12-dagencriterium of de
niet-representatieve bedrijfssituatie) hebben zowel betrekking op «gezoneerde» als «niet-gezoneerde» inrichtingen. De Handreiking maakt op dit punt geen
onderscheid tussen beide soorten inrichtingen.
1

Zie hierover naast de in de toelichting
genoemde uitspraken van de Afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State
ook de uitspraak van 4 oktober 2006, zaaknummer 200509908/1 (circuit ’t Snepke te
Boxmeer).

Vervolgens kan dan ook geconcludeerd worden dat de 12-dagenregeling wel
van toepassing zou dienen te zijn op de circuits van Assen en Zandvoort.
Hoewel het organiseren van motor- en autosportevenementen als zodanig
logischerwijs tot de bedrijfsvoering van circuits behoort, is bij de internationale
circuits van Assen en Zandvoort onduidelijkheid ontstaan over wat bij die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 998, nr. 4

2

circuits tot de uitzonderlijke bedrijfsactiviteiten moet worden gerekend. Als
gevolg hiervan wordt de toepassing van de 12-dagenregeling voor grootschalige internationale motor- en autosport evenementen bemoeilijkt, omdat
bij dergelijke grootschalige evenementen geen sprake zou zijn van activiteiten
die niet de representatieve bedrijfssituatie weergeven.
Deze evenementen zijn echter dusdanig uitzonderlijk van karakter dat, in lijn
met de 12-dagenregeling, hier de uitzondering op het gebied van geluid van
toepassing dient te zijn.
Ter verduidelijking van het voorgaande is thans in het wetsvoorstel geregeld
dat van de activiteiten in de Wet milieubeheervergunning maximaal 12 dagen
buiten beschouwing kunnen worden gelaten bij de bepaling van de geluidsbelasting van het circuit. Deze maximaal 12 dagen kunnen daarmee niet tot
overschrijding van de geluidsnormen uit de Wet geluidhinder leiden, omdat
het geluid dat op die dagen wordt geproduceerd immers niet wordt betrokken
bij de toetsing aan die normen. Dit laat onverlet dat het bevoegd gezag in de
vergunning voorschriften kan stellen aan de geluidsproductie op deze 12
dagen.
Overigens valt niet te ontkennen dat dit wetsvoorstel – dat, het zij nogmaals
gesteld, in eerste instantie een verduidelijking beoogt – voor de twee betrokken inrichtingen een verruiming inhoudt van het huidige normstellend kader
dat mede is bepaald door de jurisprudentie.

De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden aan
de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat aan het vorenstaande aandacht
zal zijn geschonken.
De Vice-President van de Raad van State,
H. D. Tjeenk Willink
Ik moge u verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de
gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der StatenGeneraal te zenden.
De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
J. M. Cramer

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 998, nr. 4

3