Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2010–2011

32 581

Wijziging van de Algemene pensioenwet
politieke ambtsdragers, de Wet vergoedingen
leden Eerste Kamer en enkele andere wetten in
verband met aanpassingen in het
nabestaandenpensioen, een vergoeding voor
deelname van leden van de Eerste Kamer aan
internationale parlementaire assemblees en
enkele technische wijzigingen (Wet aanpassing
Appa en enkele andere wetten 2011)

Nr. 8

TWEEDE NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 26 augustus 2011
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
A
Vóór onderdeel A wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
A0. Artikel 9, eerste lid, komt te luiden:
1. De inkomsten die de belanghebbende geniet, worden bepaald
overeenkomstig de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001 en worden
met de uitkering verrekend over de maand waarop deze inkomsten
betrekking hebben of geacht kunnen worden betrekking te hebben.
B
Na onderdeel E wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Ea. Artikel 54, eerste lid, komt te luiden:
1. De inkomsten die de belanghebbende geniet, worden bepaald
overeenkomstig de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001 en worden
met de uitkering verrekend over de maand waarop deze inkomsten
betrekking hebben of geacht kunnen worden betrekking te hebben.
C
Na onderdeel P wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:
Pa. Artikel 134, eerste lid, komt te luiden:
1. De inkomsten die de belanghebbende geniet, worden bepaald
overeenkomstig de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001 en worden
met de uitkering verrekend over de maand waarop deze inkomsten
betrekking hebben of geacht kunnen worden betrekking te hebben.

kst-32581-8
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2011

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 581, nr. 8

1

D
Aan artikel XII wordt een lid toegevoegd luidende:
6. In afwijking van het eerste lid treedt artikel I, onderdeel W, in werking
op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.
Toelichting
A tot en met C
Het is wenselijk de verrekening van (neven)inkomsten voor politieke
ambtsdragers zoveel mogelijk op dezelfde wijze te laten plaatsvinden.
Voor de politieke ambtsdragers tijdens de ambtsvervulling zijn de
verrekeningsbepalingen opgenomen in verschillende wetten, zoals de Wet
schadeloosstelling leden Tweede Kamer, de Provinciewet, de Gemeentewet en de Waterschapswet; voor die na de ambtsvervulling geldt de
Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa). Uit de toelichting
bij de wijziging van het inkomensbegrip voor verrekening van neveninkomsten van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers met
ingang van 1 januari 2001 blijkt dat de aanpassing overeenkomt met de al
eerder doorgevoerde aanpassing van onder andere de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer (Kamerstukken II, 2001/02, 28 227, nr. 3,
pagina 7). De bepalingen die dienaangaande in genoemde wetten zijn
opgenomen, zouden om deze reden gelijkluidend moeten zijn. Uit de
uitvoeringspraktijk van de Appa en een gerechtelijike uitspraak (LJN: BK
6647, Centrale Raad van Beroep, 08/3642 Appa) is echter naar voren
gekomen dat een relatief klein verschil in redactie van de artikelen kan
leiden tot een ongewenst verschil in verrekening van neveninkomsten
voor en na de ambtsvervulling.
In de artikelen 9, 54 en 134 van de Appa wordt de verrekening van
inkomsten met de Appa-uitkering geregeld. In elk artikel wordt in het
tweede lid bepaald welke inkomensbestanddelen in aanmerking komen
voor deze verrekening.
In de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer is een soortgelijk
inkomensbegrip als in de Appa opgenomen voor de verrekening van
neveninkomsten tijdens de ambtsvervulling. De relevante artikelen in de
Provinciewet, de Gemeentewet en de Waterschapswet verwijzen voor de
verrekeningsmethode naar de Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer. In tegenstelling tot in de Appa is in de Wet schadeloosstelling
leden Tweede Kamer echter nadrukkelijk opgenomen dat de inkomsten
worden bepaald «overeenkomstig de regels van de Wet inkomstenbelasting 2001».
Uit de eerder aangehaalde gerechtelijke uitspraak is gebleken dat door
voornoemde verschillen mogelijk onduidelijkheid bestaat over de
invulling en afbakening van de verschillende inkomensbegrippen. Het
gaat dan in het bijzonder om de begrippen winst uit een of meer
ondernemingen en belastbaar loon uit tegenwoordige arbeid. Met name
in het geval van een directeur-grootaandeelhouder van een vennootschap
kan de vraag opkomen of de zogenoemde «gebruikelijkloonregeling»
zoals opgenomen in art. 12a Wet op de loonbelasting 1964 ook in het
kader van de Appa onverkort van (overeenkomstige) toepassing is. Deze
onduidelijkheid is ongewenst.
In de Appa wordt daarom toegevoegd dat de inkomenselementen die
moeten worden verrekend, eveneens moeten worden bepaald aan de
hand van de bepalingen van de Wet inkomstenbelasting 2001. Deze
aanpassing is van technische aard waardoor de verrekening van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 581, nr. 8

2

(neven)inkomsten voor de politieke ambtsdragers, tijdens en na de
ambtsvervulling, op dezelfde wijze plaatsvindt.
Deze wijziging betekent voor de uitvoering van de Appa het volgende.
Onder «winst uit een of meer ondernemingen, bedoeld in artikel 3.8 van
de Wet inkomstenbelasting 2001» kan uitsluitend de door de (voormalige)
politieke ambtsdrager als natuurlijk persoon genoten winst uit onderneming worden verstaan. Daaronder kan derhalve niet worden begrepen
de winst van een rechtspersoon, nu deze winst als zodanig door de
rechtspersoon wordt genoten. Dat betekent dat de winst van een
vennootschap bij een directeur-grootaandeelhouder van die vennootschap in het kader van de Appa niet kan worden verrekend als «winst uit
een of meer ondernemingen».
Het loon dat de directeur-grootaandeelhouder van een dergelijke
besloten of naamloze vennootschap ontvangt, kan wel worden verrekend
als «belastbaar loon». Dit «belastbaar loon» wordt in de Wet inkomstenbelasting 2001 geregeld in met name de artikelen 3.80 tot en met 3.87. Voor
hetgeen onder «loon» moet worden verstaan verwijst deze wet naar de
wettelijke bepalingen van de loonbelasting. Een directeur-grootaandeelhouder van een rechtspersoon die werkzaamheden voor die rechtspersoon verricht, kan onder omstandigheden bewerkstelligen dat hij,
hoewel hij werkzaamheden verricht, toch geen reële daadwerkelijke
loonbetaling ontvangt. Om in die situaties toch in belastingheffing te
kunnen voorzien, is de «gebruikelijkloonregeling» in artikel 12a van de
Wet op de loonbelasting 1964 opgenomen. Deze regeling bewerkstelligt
dat een directeur-grootaandeelhouder naar een reëel loon wordt belast.
Dit «gebruikelijk loon» moet in dat geval als loon uit tegenwoordige
arbeid worden verrekend.
B
Bij nota van wijziging (Kamerstukken II, 2010/11, 32 581, nr. 7) is
voorgesteld om de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, gedeputeerde staten van een provincie, het college van burgemeester en wethouders van een gemeente en het dagelijks bestuur van
een waterschap te verplichten informatie te verstrekken aan het nationale
pensioenregister over pensioenaanspraken op grond van de Algemene
pensioenwet politieke ambtsdragers. Daartoe is voorgesteld in de Appa
artikel 146a op te nemen. Inwerkingtreding van deze bepaling is de dag na
publicatie in het Staatsblad waarin de wet wordt geplaatst. Inwerkingtreding van artikel 146a op een nader te bepalen tijdstip is echter gewenst
om betrokken uitvoeringsorganisaties voldoende tijd te geven om de
vereiste informatie voor het nationale pensioenregister correct en volledig
– dat wil ook zeggen afkomstig van alle bestuurslagen – te verstrekken.
Vandaar dat aan artikel XII een lid wordt toegevoegd waarin de inwerkingtreding van artikel 146a van de Appa wordt bepaald bij koninklijk besluit.
De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
J. P. H. Donner

Tweede Kamer, vergaderjaar 2010–2011, 32 581, nr. 8

3