Eindrapportage
Impuls ‘meer tijd voor de patiënt’
(MTVDP) huisartsenzorg
23 maart 2023 - Hoofdlijnenakkoord (HLA) Huisartsenzorg partijen:
LHV, InEen, PFN, ZN en ministerie van VWS

Inhoudsopgave
Hoofdstuk 1: Inleiding

pp.

Hoofdstuk 2: Advies voor verdere verbreding van MTVDP
2.0 Inleiding
2.1 Geleerde lessen en adviezen over definitie en kader
2.2 Geleerde lessen en adviezen over randvoorwaarden
2.3 Geleerde lessen en adviezen over project- en stakeholdermanagement

pp. 3-5
pp. 6-8
pp. 9-10
pp. 11-13

Hoofdstuk 3: Financiering van MTVDP nu en in de toekomst
3.0 Inleiding
3.1 Financiering van MTVDP binnen de huidige bekostiging van de huisartsenzorg
3.2 Voorstel voor bekostiging van de verdere verbreding van MTVDP

p.
14
pp. 14-17
pp. 18-24

Hoofdstuk 4: Ervaringen van huisartsen en assistenten met MTVDP
4.0 Inleiding
4.1 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van huisartsen en kwaliteit consulten
4.2 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van assistenten
4.3 Effecten van MTVDP op samenwerking met het sociaal domein
4.4 Effecten van MTVDP op samenwerking met andere domeinen en de praktijk
4.5 Ervaringen met implementatie van interventies

p.
25
pp. 26-27
pp. 28-29
p.
30
p.
31
p.
32

Hoofdstuk 5: Conclusie

pp. 33-35

Bijlagen

pp. 36-40

1-2

I

Hoofdstuk 1: Inleiding
De afgelopen jaren is het volle bord van de huisarts een terugkerend punt van aandacht geweest op
de maatschappelijke agenda. Door onder andere de vergrijzing, steeds complexere casuïstiek, de
(oplopende) arbeidsmarkttekorten en verschuiving van zorg van de tweede naar de eerste lijn,
ervaren huisartsen een grote werkdruk. In het licht van deze ontwikkelingen is enkele jaren geleden
het gedachtegoed Meer tijd voor de Patiënt (MTVDP) ontstaan, met als kerngedachte dat langere
consulten zorgprofessionals niet alleen hun werkplezier teruggeven en ervaren werkdruk doen
afnemen, maar ook de patiënttevredenheid verbeteren en kostenbesparingen (waaronder minder
medicatievoorschriften en doorverwijzingen naar de tweede lijn) opleveren omdat er minder
onnodige zorg plaatsvindt. Met name het positieve effect van MTVDP op werkplezier en
vermindering van werkdruk maakt dat het concept ook kan worden gezien als een middel om het
huisartsenvak aantrekkelijk(er) te maken en daarmee jonge artsen kan motiveren om aan de slag te
gaan in de huisartsenzorg. Inmiddels zijn er op landelijk niveau meerdere MTVDP-projecten
opgestart. Zoals ook benadrukt door het Nivel (2021), bestaat MTVDP in de praktijk naast het
realiseren van de langere consultduur, uit een combinatie van interventies waaronder bijvoorbeeld
interventies gericht op het toepassen van persoonsgerichte zorg (onder meer gebruik van Positieve
Gezondheid of 4D-model) en samenwerking met andere domeinen waaronder bijvoorbeeld het
sociaal domein en de tweede lijn. Hierdoor zien we in de praktijk dat de invulling van ‘hoe MTVDP te
bereiken’ sterk varieert.
In 2019 is MTVDP opgenomen in het Hoofdlijnenakkoord (HLA) Huisartsenzorg (2019-2022). Tijdens
de evaluatie van dit akkoord in 2020 is door de HLA-partijen besloten om een extra impuls te geven
aan het onderdeel MTVDP, met als doel om middels een versnellingstraject het aantal MTVDPprojecten landelijk uit te breiden met ca. 10-15 projecten. PwC Advisory N.V. biedt als externe partij
in opdracht van VWS ondersteuning bij de uitvoering van dit versnellingstraject wat gedurende 17
maanden (november 2021 t/m maart 2023) loopt. In het najaar van 2021 zijn mogelijk
geïnteresseerde partijen benaderd met het verzoek of zij, mits zij een MTVDP-project willen starten
of al gestart zijn in de regio, willen deelnemen aan het versnellingstraject. Daarbij is een
samenwerking tussen huisartsenorganisaties en/of gezondheidscentra uit de regio en
zorgverzekeraars randvoorwaardelijk. Deze partijen vormen in dit versnellingstraject samen een
‘projectgroep’. Deze uitvraag heeft uiteindelijk geresulteerd in de deelname van 7 projectgroepen,
waarbij 4 projectgroepen van start zijn gegaan met MTVDP en 3 projectgroepen nog in de
voorbereidingsfase zitten1.
De afgelopen maanden hebben we in dit traject gesignaleerd dat hoewel de eerder genoemde
maatschappelijke ontwikkelingen het belang van MTVDP benadrukken, deze ontwikkelingen
tegelijkertijd ook de opvattingen over en de mate waarin het mogelijk is geweest om het MTVDPgedachtegoed te versnellen hebben beïnvloed. Zo is het beperkte aantal deelnemende
projectgroepen deels toe te schrijven aan het gegeven dat huisartsen weinig tijd en ruimte ervaren
om MTVDP op te starten door aanhoudende werkdruk (versterkt door COVID-19). Ook bleek door de
toenemende arbeidsmarkttekorten in de huisartsenzorg, de inzet van meer personeel om MTVDP te
realiseren niet in alle regio’s mogelijk. Daarnaast zien we dat er een diversiteit aan definities en
interventies rondom MTVDP is ontstaan, waarbij sommige zorgverzekeraars MTVDP concreet
aanbieden als prestatie binnen segment 3 (S3) en andere zorgverzekeraars daarentegen een
MTVDP-prestatie niet als zodanig erkennen. Al deze ontwikkelingen hebben invloed gehad op de
mate waarin het mogelijk is geweest om een versnelling van de uitrol van MTVDP-projecten te
realiseren in dit versnellingstraject.

¹In de bijlagen is een overzicht opgenomen van alle
deelnemende projectgroepen in dit versnellingstraject

1

| Eindrapportage impuls MTVDP

Op basis van de inzichten die zijn opgedaan in het versnellingstraject en de verschillende gesprekken
die zijn gevoerd met de HLA-partijen, de deelnemende projectgroepen, zorgverzekeraars en de NZA,
hebben we (als werkgroep versnellingstraject MTVDP bestaande uit een afvaardiging vanuit LHV,
InEen, PFN, ZN en ministerie van VWS) deze rapportage opgesteld waarin we op basis van de
geleerde lessen een advies voor verdere verbreding van MTVDP formuleren en een voorstel voor
bekostiging van de verdere verbreding van MTVDP doen. In hoofdstuk 2 lichten we aan de hand van
de geleerde lessen ons advies voor de verdere verbreding van MTVDP toe. Vervolgens werken we in
hoofdstuk 3 toe naar ons voorstel voor de bekostiging. Daaropvolgend presenteren we in hoofdstuk
4 de effecten van MTVDP op de ervaringen van huisartsen en assistenten. We sluiten in hoofdstuk 5
de rapportage af met een conclusie.

2

| Eindrapportage impuls MTVDP

Hoofdstuk 2: Advies voor verdere verbreding van MTVDP, gebaseerd op de
geleerde lessen uit het versnellingstraject
Inleiding: In dit versnellingstraject hebben we diverse lessen opgedaan over de opstart en uitvoering
van MTVDP-projecten en daarmee over de mate waarin het mogelijk is (geweest) om een versnelling
van de uitrol van MTVDP-projecten te realiseren. Deze lessen zijn op diverse momenten in het
versnellingstraject gevalideerd, waaronder tijdens een digitale themabijeenkomst op 30 september
2022 door een afvaardiging van de HLA-partijen, projectgroepen, zorgverzekeraars en de NZa.
Op basis van de geleerde lessen uit het versnellingstraject hebben we acht adviezen geformuleerd
om de verdere verbreding van MTVDP te versnellen, welke we in dit hoofdstuk nader zullen
toelichten. We onderscheiden geleerde lessen en adviezen in drie categorieën:
1.
2.
3.

Geleerde lessen en adviezen over definitie en kader van MTVDP
Geleerde lessen en adviezen over randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP
Geleerde lessen en adviezen over project- en stakeholdermanagement voor de toepassing
van MTVDP

Op de volgende twee pagina’s zijn per categorie de geleerde lessen inclusief bijbehorende adviezen
beknopt weergegeven. Op de pagina’s die daarop volgen lichten we de geleerde lessen uitgebreider
toe, waarin we concrete voorbeelden uit het versnellingstraject noemen waar de geleerde lessen op
zijn gebaseerd.

3

| Eindrapportage impuls MTVDP

1. Definitie en kader van MTVDP

Advies 1: stel een uniforme en richtinggevende leidraad voor MTVDP vast
Geleerde les 1: MTVDP is een pluriform begrip dat divers wordt
toegepast en waarbij een duidelijke en eenduidige visie ontbreekt
Geleerde les 2: Zorgverzekeraars volgen elkaars inkoopbeleid niet
waardoor in het geval van twee preferente verzekeraars bepaalde
MTVDP-interventies niet optimaal kunnen worden toegepast
Geleerde les 3: In de uitvoering van MTVDP-interventies is er behoefte
aan maatwerk die aansluit bij lokale urgentie en behoeften

Advies 2: neem in de leidraad een standpunt in over de inzet van extra personeel
Geleerde les 4: (Oplopende) tekorten aan personeel in de
huisartsenzorg, zorgen ervoor dat de inzet van extra personeel niet
altijd (meer) kan worden toegepast als interventie om extra tijd in de
spreekkamer te creëren
2. Randvoorwaarden voor MTVDP

Advies 3: geef de RHO een rol in de totstandkoming en uitvoering van MTVDP
Geleerde les 5: De toepassing van MTVDP in de praktijk vraagt
betrokkenheid en daarmee tijd en inspanning van deelnemende
huisartsen die vanwege het aanhoudende volle bord niet altijd
worden gevonden

Advies 4: maak afspraken over de doelstellingen en resultaten van MTVDP
Geleerde les 6: Er is niet altijd eenduidigheid over de doelstellingen en
te verwachte resultaten van MTVDP tussen huisartsen en de
zorgverzekeraar

3. Project- en stakeholdermanagement

Advies 5: start MTVDP met groep huisartsen die gevraagde inzet kan leveren
Geleerde les 7: Duidelijke afspraken over de inhoud en het proces
rondom de toepassing van MTVDP onder een gemotiveerde groep
huisartsen, zorgen voor constructieve samenwerking en soepele
voortgang in het project

4

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Project- en stakeholdermanagement

Advies 6: stel een projectleider en een mede-kartrekker huisarts beschikbaar
Geleerde les 8: Het is van belang dat vanuit de RHO een projectleider
beschikbaar wordt gesteld met voldoende tijd en ruimte voor de
ondersteuning van huisartsenpraktijken met betrekking tot de
implementatie van MTVDP
Geleerde les 9: Het aanstellen van een huisarts als mede-kartrekker
op projectgroep niveau is waardevol om de projectleider op
inhoudelijk vlak te ondersteunen in de uitvoering van MTVDP

Advies 7: zoek samenwerking met andere domeinen in de opstart van MTVDP
Geleerde les 10: Wanneer interventies worden toegepast die gericht
zijn op het versterken van de samenwerking met andere domeinen
zoals de tweede lijn en het sociaal domein is het waardevol om hen te
betrekken in deze plannen en samenwerkingsafspraken te maken

Advies 8: betrek alle professionals in de praktijk in de uitvoering van MTVDP
Geleerde les 11: Door naast huisartsen ook assistenten en andere
professionals in de praktijk actief te betrekken in de uitvoering van
het MTVDP, worden zij meegenomen in de verandering in werkwijze
door MTVDP
Geleerde les 12: De betrokkenheid van praktijkmanagers op
praktijkniveau of duidelijke aanspreekpunten binnen de
deelnemende praktijken bespoedigt de implementatie van MTVDP

5

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Definitie
1.
Stakeholderen kader
en projectmanagement
van MTVDP
Geleerde les 1: MTVDP blijkt in de praktijk een pluriform begrip te zijn dat door
huisartsenpraktijken op verschillende manieren wordt ingevuld en door zorgverzekeraars op
verschillende manieren (wel of niet) concreet wordt gemaakt binnen S3. Ervaringen uit het
versnellingstraject leren dat wanneer een duidelijke en eenduidige visie en bijbehorend kader
omtrent MTVDP ontbreekt, de opstart van een MTVDP-project stagneert of zelfs andere
financieringsbronnen moeten worden aangesproken.
.

In het versnellingstraject hebben we geobserveerd dat het voor projectgroepen in de praktijk lastig is
om zonder richtinggevend kader vanuit zowel de deelnemende huisartsen als zorgverzekeraar,
ideeën over MTVDP te vertalen in een concreet projectplan inclusief interventies. De ideeën tussen
huisartsen over hoe MTVDP er in de praktijk uit zou moeten zien kennen met regelmaat onderling
verschillen, waardoor het op projectgroep niveau complex kan zijn om overeenstemming over de
invulling van MTVDP te bereiken. Door het volle bord van de huisarts, is er daarnaast in de hectiek
van alledag weinig tijd en ruimte om deze ideeën rondom MTVDP concreet te maken. Op hun beurt
hanteren zorgverzekeraars verschillende definities over wat MTVDP is en hoe MTVDP kan worden
toegepast in de praktijk. Zoals ook benadrukt door het Nivel (2021) wordt MTVDP op verschillende
manieren concreet gemaakt binnen S3 en op dit moment op diverse manieren uitgevoerd door
projectgroepen. Zo biedt de ene verzekeraar bijvoorbeeld een duidelijke MTVDP-prestatie aan
binnen S3 met een concreet en richtinggevend interventiepakket, waarbij de andere verzekeraar
geen concrete MTVDP-prestatie kent maar bijvoorbeeld inzet op het aanbieden van een module of
prestatie voor extra personele inzet zoals een praktijkondersteuner huisartsenzorg (POH),
verpleegkundig specialist (VS) en de physician assistant (PA) of met interventies rondom
bijvoorbeeld toekomstbestendige huisartsenzorg.
.
Op het moment dat er bij aanvang van het project zowel bij huisartsen als bij de verzekeraar(s) nog
geen duidelijke visie en kader is welke richting geeft over hoe het MTVDP-project er concreet uit zou
kunnen komen te zien, leert de ervaring dat het de projectleider veel tijd en inspanning kost om
overeenstemming te bereiken omdat iedereen een ander beeld heeft van MTVDP. In het
versnellingstraject hebben we gezien dat projectgroepen aangesloten bij zorgverzekeraars met een
duidelijke definitie van MTVDP inclusief prestatie(s) binnen S3, relatief snel van start hebben kunnen
gaan met de uitvoering van MTVDP. Concreet betekent dit dat de verzekeraar in deze gevallen een
MTVDP-prestatie beschikbaar heeft gesteld voor de financiering van een selectie van interventies
(waaronder bijvoorbeeld triage training en transmuraal intercollegiaal consult). De selectie is
gebaseerd op ervaringen en resultaten uit eerdere MTVDP-projecten. Deze prestatie functioneert
daarmee als kader voor MTVDP en geeft huisartsenpraktijken richting voor de invulling van het
gedachtegoed. Voor projectgroepen met een preferente verzekeraar zonder duidelijke definitie van
MTVDP inclusief prestatie(s) binnen S3, heeft dit ertoe geleid dat het project is gestagneerd en tot
op heden niet van start heeft kunnen gaan. Concreet betekent dit dat de verzekeraar wel investeert
in bijvoorbeeld prestaties voor de inzet van een praktijkmanager en een POH, maar MTVDP niet
aanbiedt als specifieke prestatie inclusief bijbehorende interventies gericht op bijvoorbeeld
gespreksvoering en samenwerken met andere domeinen. Wanneer een dergelijke MTVDP-prestatie
en daarmee leidraad voor de toepassing van MTVDP ontbreken, observeren we dat er veel overleg
moet plaatsvinden tussen verzekeraar en de projectgroep om tot overeenstemming over de definitie
en invulling van MTVDP te komen. In de praktijk kost dit proces veel tijd, wat een vertragend effect
heeft op de start van het project. Eén projectgroep heeft er om deze reden voor gekozen om
alternatieve financiering vanuit het Achterstandsfonds aan te wenden, om toch te kunnen starten
met de uitvoering van een (deel van) de MTVDP-interventies.
.

6

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Definitie
1.
Stakeholderen kader
en projectmanagement
van MTVDP
Geleerde les 2: Het gegeven dat zorgverzekeraars verschillende definities en interventies voor
MTVDP hanteren, kan er in het geval van twee preferente zorgverzekeraars voor een projectgroep
toe leiden dat deze zorgverzekeraars elkaars inkoopbeleid niet volgen, waardoor bepaalde
MTVDP-interventies (zoals langere consultduur) niet optimaal kunnen worden toegepast.

Omdat zorgverzekeraars verschillende definities hanteren over MTVDP en hoe MTVDP kan worden
toegepast in de praktijk, volgen zij elkaars inkoopbeleid niet altijd. Eén projectgroep in het
versnellingstraject heeft te maken met twee preferente zorgverzekeraars die niet dezelfde
interventies financieren, waardoor het voor deze projectgroep maar beperkt mogelijk is (maximaal
ca. 2 uur per dag) om de langere consultduur van gemiddeld 15 minuten te organiseren.
Geleerde les 3: Elke regio en praktijk kent zijn eigen uitdagingen en mogelijkheden, waardoor het
belangrijk is om ruimte te geven aan huisartsenpraktijken om MTVDP-interventies te kiezen en in
te vullen op een manier die aansluit bij de lokale urgentie en behoeften.
.
Hoewel een duidelijk visie en kader voor MTVDP de snelheid waarmee projectgroepen met MTVDP
kunnen starten bevordert, is het belangrijk om in de uitvoering van MTVDP ruimte te bieden aan
huisartsenpraktijken om interventies die aansluiten bij de lokale urgentie en behoeften te kunnen
uitvoeren. Zo heeft een projectgroep bijvoorbeeld naast een aantal vastgestelde interventies ook
drie regio-interventies vormgegeven, te noemen het beeldconsult, Welzijn op Recept en aansluiting
bij Burgerinitiatieven. Deze interventies zijn op basis van lokale urgentie en behoeften toegevoegd
aan het interventiepakket van de projectgroep, waarmee het MTVDP-project aansluit bij de context
van de deelnemende huisartsenpraktijken en daarmee voorziet in maatwerk. Ook het Nivel (2021)
benadrukt dat het belangrijk is om in de uitvoering van MTVDP ruimte te bieden voor maatwerk,
zodat de interventies die in het kader van MTVDP worden uitgevoerd aansluiten bij de lokale
problematiek en mogelijkheden en daarmee recht doen aan de praktijk.

Advies 1: Om de verdere verbreding van MTVDP duurzaam te kunnen versnellen, is het
van belang dat er door de LHV, InEen en ZN een duidelijke en eenduidige visie op
MTVDP wordt gevormd welke concreet wordt gemaakt in een uniforme en
richtinggevende leidraad voor huisartsenpraktijken, regionale huisartsenorganisaties
(RHO’s) en zorgverzekeraars waarin de definitie van MTVDP inclusief interventies (met
ruimte voor regionale invulling) wordt opgenomen. Het is van belang dat alle
zorgverzekeraars deze leidraad aanbieden in de contractering om uniformiteit in het
veld te creëren en verdere uitrol te bevorderen.

7

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Definitie
1.
Stakeholderen kader
en projectmanagement
van MTVDP
Geleerde les 4: (Oplopende) tekorten aan personeel in de huisartsenzorg, zorgen ervoor dat de
inzet van extra personeel niet altijd (meer) kan worden toegepast in de praktijk, waardoor de
invulling van MTVDP-projecten in sommige gevallen is herijkt of niet volledig kan worden
toegepast.
.
Bij de ontwikkeling van het MTVDP-gedachtegoed, vormde de inzet van extra personeel (met name
huisartsencapaciteit), een primaire interventie om langere consultduur te realiseren. Door het
(dreigende) arbeidsmarkttekort van professionals in de huisartsenzorg, is deze interventie niet altijd
meer houdbaar en opschaalbaar in alle regio’s. Deze ontwikkeling van inzichten over de invulling van
MTVDP, heeft er voor één projectgroep toe geleid dat zij de invulling van MTVDP hebben moeten
herijken: in plaats van langere consultduur en aanvullende interventies primair mogelijk te maken
door de inzet van extra personeel, moet dit nu primair worden gerealiseerd door andere interventies
(bijv. taakherschikking). Ook het Nivel (2021) benadrukt dat het vinden van (goed) personeel in het
kader van MTVDP een uitdaging kan zijn in het licht van de personeelstekorten in de huisartsenzorg.

Advies 2: In het licht van de (oplopende) personeelstekorten in de huisartsenzorg, is het
van toenemend belang dat de eventuele inzet van extra personeel altijd plaatsvindt in
combinatie met interventies die op een andere manier bijdragen aan het creëren van
meer tijd in de spreekkamer. Hierbij is het wenselijk dat de LHV, InEen en ZN een
standpunt over de inzet van extra personeel als interventie opnemen in de gewenste
uniforme en richtinggevende leidraad voor MTVDP. Het voorstel is om in dit standpunt
mee te nemen dat daar waar de inzet van extra personeel gewenst en mogelijk is, deze
interventie (in combinatie met andere interventies die meer tijd in de spreekkamer
creëren) moet kunnen worden toegepast door huisartsenpraktijken om invulling te
geven aan MTVDP. Daar waar de inzet van extra personeel echter niet gewenst of
mogelijk is, moet het mogelijk zijn om intensiever in te zetten op andere interventies
die tot meer tijd in de spreekkamer en daarmee voor de patiënt leiden, denk
bijvoorbeeld aan interventies gericht op de inzet van digitalisering en taakherschikking.

8

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Randvoorwaarden
2.
Stakeholder- en projectmanagement
voor MTVDP
Geleerde les 5: Succesvolle toepassing van MTVDP in de praktijk en voorwaarden die worden
gesteld aan S3-financiering (verplichting van een overeenkomst inclusief randvoorwaarden
waaronder M&E) vragen betrokkenheid en daarmee tijd en inspanning van projectgroepen en
deelnemende huisartsen. Met name vanwege het volle bord van de huisartsen, is het niet altijd
mogelijk deze tijd en inspanning te leveren waardoor in het versnellingstraject minder
projectgroepen dan geambieerd hebben kunnen starten met MTVDP.
De totstandkoming en uitvoering van MTVDP vraagt de nodige betrokkenheid en daarmee tijd en
inspanning van deelnemende huisartsen, gezien het gedachtegoed een andere werkwijze binnen de
praktijk impliceert. We zien in de praktijk dat betrokkenheid en toewijding van deelnemende
huisartsen bijdraagt aan succesvolle projectvoortgang en daarmee implementatie van interventies.
Versterkt door de aanhoudende ervaren werkdruk onder huisartsen, werpt het ontbreken van tijd
en ruimte om hiermee aan de slag te gaan, voor hen een drempel op om met het project te starten.
Deze drempel wordt versterkt door de financieringsvoorwaarden die aan de huidige bekostiging van
MTVDP worden gesteld. S3 kent een contractverplichting wat betekent dat de deelprestatie alleen
kan worden gedeclareerd wanneer hier een overeenkomst tussen de zorgaanbieder en de
zorgverzekeraar aan ten grondslag ligt. In deze overeenkomst is ruimte om maatwerk voor regionale
invulling van MTVDP op te nemen. Daarnaast kunnen in deze overeenkomst inhoudelijke
randvoorwaarden worden opgenomen zoals deelname aan MTVDP in groepsverband vanuit de RHO,
intervisie en specifieke interventies, maar ook M&E inclusief resultaatafspraken. Deze voorwaarden
maken het voor deelnemende huisartsenpraktijken daarmee extra uitdagend om van start te gaan
met MTVDP. In de gevallen waarbij zowel bij huisartsen en de zorgverzekeraar onvoldoende beeld
en overeenstemming is over hoe MTVDP kan worden toegepast in de praktijk, zien we dat het
complex is om tot overeenstemming te komen en daarmee van start te kunnen gaan met MTVDP. In
het versnellingstraject hebben we geobserveerd dat (de combinatie van) deze elementen er onder
andere toe hebben geleid dat projectgroepen zich gedurende het traject hebben teruggetrokken. Zo
heeft een projectgroep aangegeven vanwege de nasleep van COVID-19 en aanhoudende
bezettingsproblematiek, geen tijd en ruimte te zien om een start te kunnen maken met MTVDP. Alle
deelnemende projectgroepen herkennen deze ervaren werkdruk bij de huisartsen met wie zij binnen
het MTVDP-project samenwerken. Ook het Nivel (2021) noemt dat het aanhoudende volle bord van
de huisarts een barrière vormt voor huisartsen om invulling te kunnen geven aan MTVDP. Concreet
uit dit zich in het feit dat het moeilijk is voor projectleiders om een (groeps)afspraak in de agenda’s
van huisartsen te krijgen om de invulling van de overeenkomst omtrent MTVDP nader af te
stemmen.
Ook rondom de uitvoering van M&E vernemen we van projectgroepen dat deze als administratief
belastend wordt ervaren. Zo geven projectgroepen aan dat bijvoorbeeld voor de doelstellingen
rondom het verbeteren van patiënttevredenheid en werkbeleving, al verscheidene enquêtes worden
afgenomen in het kader van andere projecten zoals het project OPEN, waarbij online inzage van de
eigen medische gegevens voor patiënten mogelijk wordt gemaakt. Daarnaast vraagt het ophalen van
data in algemene zin relatief veel tijd van deelnemende huisartsen(praktijken). Binnen het
versnellingstraject zien we ook dat projectleiders schroom ervaren om huisartsenpraktijken te
betrekken in de uitvoering van de monitoring & evaluatie (M&E) van het versnellingstraject, gezien
de implementatie van MTVDP al veel van hen vraagt. Zo heeft één projectgroep aangegeven alleen
gebruik te kunnen maken van bestaande metingen en data in de uitvoering van deze M&E, om geen
extra werk voor huisartsen te creëren. Hierdoor is deze projectgroep slechts deels in staat om deel
te nemen aan de M&E in het kader van het versnellingstraject. Tegelijkertijd geven zorgverzekeraars
aan dat het vanuit hun rol in het stelsel om toe te zien op de effectieve besteding van publieke
middelen, van belang is dat zij inzicht krijgen in de effecten van MTVDP op met name zorgkosten.
9

| Eindrapportage impuls MTVDP

3. Randvoorwaarden
2.
Stakeholder- en projectmanagement
voor MTVDP

Advies 3: Het is belangrijk dat de tijd en inspanning die MTVDP van huisartsen vraagt en
randvoorwaarden in de overeenkomst voor financiering van MTVDP vanuit S3, niet een
te hoge drempel opwerpen voor huisartsen om met MTVDP aan de slag te gaan.
Tegelijkertijd moet de verzekeraar vanuit haar rol om de besteding van publieke
middelen te kunnen verantwoorden, voldoende zicht hebben op de effecten van
MTVDP. De RHO kan daarom een rol vervullen in de ondersteuning van huisartsen met
betrekking tot de totstandkoming en uitvoering van MTVDP. Omtrent M&E is het
hierbij belangrijk om in elk geval duidelijk afspraken te maken over de wijze (op welke
manier wordt deze data opgehaald), de verantwoordelijkheden (wie draagt welke
verantwoordelijkheid in het ophalen en analyseren van deze data) en de timing
(wanneer wordt er data opgehaald).

Geleerde les 6: Het ontbreken van eenduidigheid over de te bereiken doelstellingen en te
verwachte resultaten van een project en de meting hiervan kan leiden tot uiteenlopende
verwachtingen binnen een projectgroep.
M&E wordt door deelnemende projectgroepen ervaren als een complex onderdeel van het project.
Niet alleen vraagt dit de nodige tijdsinvestering van betrokken huisartsen(praktijken), ook kan het
voor huisartsen gevoelig liggen om resultaten te delen en bestaan er wisselende ideeën over de
doelstellingen van MTVDP tussen huisartsen en verzekeraars. Zo zien we bijvoorbeeld dat er rondom
aanvragen diagnostiek, verschillen van inzicht zijn over de mate waarin MTVDP daadwerkelijk een
afname van het aantal aanvragen diagnostiek oplevert. De veronderstelling van huisartsen is
namelijk dat er door MTVDP juist méér diagnostiek wordt aangevraagd, omdat de huisarts meer
inzicht via labonderzoek wenst voordat eventueel wordt overgegaan op het doorverwijzen van de
patiënt naar de tweede lijn. Omdat zorg van de tweede lijn verplaatst naar de eerste lijn, neemt
geprotocolleerde diagnostiek daarom juist toe. Het is om deze reden van belang dat bij aanvang van
het project duidelijke afspraken worden gemaakt tussen deelnemende huisartsen en de verzekeraar
over niet alleen de wijze, verantwoordelijkheden en timing van M&E, maar ook afspraken te maken
over de inhoud (welke doelstellingen worden beoogd, welke resultaten verwachten we daarbij en
welke van deze doelstellingen worden gemeten) hiervan.

Advies 4: Het is belangrijk dat zorgverzekeraars, de RHO
en deelnemende
huisartsenpraktijken binnen de randvoorwaarden, duidelijke afspraken maken over de
te bereiken doelstellingen en te verwachte resultaten van MTVDP.

10 | Eindrapportage impuls MTVDP

3. ProjectStakeholderen stakeholdermanagement
en projectmanagement
Geleerde les 7: Duidelijke afspraken over de inhoud en het proces van het project onder een
gemotiveerde groep huisartsen, zorgen voor constructieve samenwerking en soepele voortgang in
het project.
Niet elke huisarts zal zich direct kunnen vinden in de opzet van een MTVDP-project. Daarnaast kan
het door de aanhoudende werkdruk een uitdaging zijn voor huisartsen om tijd en ruimte vrij te
maken om deel te nemen aan het project. Projectgroepen geven aan dat het zinvol is om met een
selectie van geïnteresseerde praktijken te beginnen die zich kunnen vinden in de projectopzet en
gevraagde tijdsinvestering. Zij hebben daarom voorafgaand aan de start van het project uitgebreide
gesprekken gevoerd met geïnteresseerde huisartsen om deze voorwaarden aan hen kenbaar te
maken. Hierdoor hebben zij een constructieve samenwerking in de projectuitvoering gerealiseerd
waarbij de gevraagde tijdsinvestering ook wordt geleverd, wat de voortgang van het project ten
goede komt. Ook het Nivel (2021) geeft aan dat het waardevol is om het project te starten met een
groep koplopers. Deze gemotiveerde groep deelnemende huisartsen kan daarmee de basis leggen
op inhoud en proces van het project, zodat andere huisartsen uit die regio op termijn daarop
kunnen aansluiten.

Advies 5: Om voorspoedige opstart en uitvoering van het MTVDP-project te
waarborgen, is het waardevol om het project te starten met een gemotiveerde groep
huisartsen die zich op inhoud en proces committeert aan de opzet van MTVDP en de
gevraagde tijdsinvestering kan leveren.

Geleerde les 8: Een betrokken projectleider op projectgroep niveau met projectmanagementervaring in een complex stakeholderveld, is van toegevoegde waarde om
huisartsenpraktijken organisatorisch en programmatisch te ondersteunen in het project en het
project praktijk overstijgend te coördineren.
De functie van een projectleider is uitdagend en complex, omdat er met veel verschillende belangen
rekening moet worden gehouden in de opstart en uitvoering van het project. In de opstartfase
vraagt het inspanning en daadkracht van een projectleider om de verschillende en soms
uiteenlopende wensen van huisartsen ten aanzien van MTVDP samen te brengen en daarnaast ook
afspraken te maken met de verzekeraar. Tijdens de uitvoering van het project, moet de
projectleider (rekening houdend met de context van elke individuele praktijk) gezamenlijke
doelstellingen weten te bereiken. Dit kan soms spanning opleveren omdat in elke huisartsenpraktijk
weer andere ontwikkelingen spelen die invloed hebben op de voortgang van het project. De
ervaringen uit het versnellingstraject maken duidelijk dat een projectleider idealiter 16 uur per
week beschikbaar is om het project te begeleiden. Deze inzet is met name in de eerste fase van het
project nodig en kan worden afgeschaald naarmate MTVDP onderdeel wordt van de reguliere
manier van werken. Ook het Nivel (2021) merkt op dat het van belang is om een (regionale)
projectleider aan te stellen die het initiatief draaiende houdt. Deze projectleider kan vanuit de RHO
worden ingezet zodat deze persoon op regio niveau regie kan houden op de voortgang van de
implementatie van MTVDP en de deelnemende huisartsen kan ontlasten door concrete hulpvragen
op te pakken.

11 | Eindrapportage impuls MTVDP

3. ProjectStakeholderen stakeholdermanagement
en projectmanagement
Geleerde les 9: Het aanstellen van een huisarts als kartrekker op projectgroep niveau is waardevol
om de projectleider op inhoudelijk vlak te ondersteunen in de projectuitvoering.
Een aangewezen huisarts als kartrekker kan de projectleider op inhoud ondersteunen doordat deze
persoon de taal van de huisartsen spreekt. Hierdoor wordt de praktische uitvoerbaarheid van het
project gewaarborgd en kan deze persoon ook ontwikkelingen binnen het project op een
aanspreekbare manier overbrengen aan deelnemende huisartsen. Ook in contact met de
verzekeraar is het belangrijk deze huisarts als “kartrekker” een rol te laten spelen, omdat deze
persoon vanuit eigen ervaring kan vertellen over de voortgang van het project en daarmee
overtuigend praktijkvoorbeelden kan delen. De ervaringen uit het versnellingstraject maken
duidelijk dat een kartrekker idealiter 2 uur per week beschikbaar is om het project te begeleiden.
Advies 6: Om de implementatie van MTVDP zowel organisatorisch als programmatisch
te begeleiden, is het van belang dat vanuit de RHO een projectleider beschikbaar wordt
gesteld met voldoende tijd en ruimte voor de ondersteuning van huisartsenpraktijken
met betrekking tot de implementatie van MTVDP. Daarnaast dient bij voorkeur een
huisarts betrokken te zijn die als mede-kartrekker op inhoud kan ondersteunen.
Geleerde les 10: Wanneer in het MTVDP-project interventies worden toegepast die gericht zijn op
het versterken van de samenwerking met andere domeinen zoals bijvoorbeeld de tweede lijn
en/of het sociaal domein, is het waardevol hen te betrekken in deze plannen zodat zij worden
meegenomen in de verandering en er begrip en versterkte samenwerking ontstaat.
Een belangrijk onderdeel van MTVDP is de samenwerking met andere domeinen, waaronder meest
voorkomend de tweede lijn en het sociaal domein. Zo wordt er door projectgroepen binnen het
versnellingstraject samengewerkt met de tweede lijn, door het opzetten van een transmuraal
intercollegiaal telefonisch consult en/of digitaal advies consult. Deze interventies betreffen overleg
tussen huisarts en specialist in een niet acute setting, waarbij behandeladviezen, nut en noodzaak
van een (eventuele) verwijzing en aanvraag van (eventuele) diagnostiek worden besproken. In het
kader van samenwerking met het sociaal domein wordt onder andere gewerkt met Welzijn op
Recept. Deze interventie richt zich op het versterken van welzijn van mensen met psychosociale
problemen, waarbij de huisarts en, indien van toepassing, POH de personen met psychosociale
klachten verwijst naar een welzijnsadviseur in het betreffende gebied. Deze welzijnsadviseur zoekt
vervolgens samen met deze persoon naar manieren om het welzijn te vergroten door bijvoorbeeld
deelname aan groepsactiviteiten en vrijwilligerswerk. Deze voorbeelden van interventies gericht op
het versterken van samenwerking met andere domeinen, vragen echter om duidelijke afstemming
met de betreffende professionals binnen deze domeinen met wie vanwege MTVDP intensiever
wordt samengewerkt. Ervaringen uit het versnellingstraject benadrukken dat het belangrijk is om bij
de opstart van deze interventies afstemming te zoeken en samenwerkingsafspraken te maken met
deze professionals, om zodoende begrip en versterkte samenwerking te realiseren.
Advies 7: Gezien samenwerking met andere domeinen een belangrijk onderdeel vormt
van MTVDP-projecten, is het wenselijk om bij de opstart van interventies die deze
samenwerking versterken afstemming te zoeken en duidelijke samenwerkingsafspraken
te maken met professionals die hierbij betrokken zijn.

12 | Eindrapportage impuls MTVDP

3. ProjectStakeholderen stakeholdermanagement
en projectmanagement
Geleerde les 11: Door assistenten en andere professionals in de huisartsenpraktijk actief te
betrekken in de uitvoering van het MTVDP-project, worden zij meegenomen in de verandering in
werkwijze door MTVDP.
De uitvoering van MTVDP heeft invloed op de werkzaamheden van assistenten en andere
professionals binnen de huisartsenpraktijk. De assistent heeft bijvoorbeeld bij triage een cruciale rol
en dient een inschatting te maken of en zo ja, hoe snel en door wie de patiënt gezien moet worden.
Bijvoorbeeld door de inzet van de interventie flexibele consultduur en ander personeel zoals een
praktijkondersteuner, moeten assistenten op een andere manier het gesprek met de patiënt voeren
om de zorgbehoefte in te kunnen schatten. Het is daarom belangrijk om in het project aandacht te
hebben voor de verandering in werkwijze die assistenten, maar ook andere professionals in de
huisartsenpraktijk, doormaken. Ook het Nivel (2021) benadrukt dat het van waarde is om het belang
en noodzaak van de nieuwe manier van werken over te dragen aan alle medewerkers binnen de
praktijk om de voortgang van de implementatie van MTVDP te bespoedigen. Een projectgroep
binnen het versnellingstraject heeft om deze reden een aparte intervisiegroep voor assistenten
opgezet, om assistenten ook gelegenheid te geven te reflecteren op de veranderingen en zo van
elkaar te kunnen leren. Dit zou ook kunnen worden gedaan voor andere professionals zoals de POH.
Geleerde les 12: De betrokkenheid van praktijkmanagers op praktijkniveau of duidelijke
aanspreekpunten binnen de deelnemende praktijken bespoedigt de voortgang van het project.
Wanneer bij deelnemende huisartsenpraktijken ook praktijkmanagers aanwezig zijn, kunnen zij een
sleutelrol vervullen in de uitvoering van het MTVDP-project. Gezien praktijkmanagers
projectmanagementervaring hebben binnen de praktijk, kunnen zij een rol spelen in het
coördineren van het project en korte lijntjes onderhouden met de projectleider van de
projectgroep. De signalerende functie van de praktijkmanager maakt het daardoor voor de
projectleider eenvoudiger om snel te kunnen schakelen bij ontwikkelingen binnen het project,
waardoor wordt voorkomen dat de projectvoortgang stagneert of vertraagt. Wanneer er geen
praktijkmanager aanwezig is, is het waardevol om een alternatief aanspreekpunt binnen de praktijk
aan te wijzen om de afstemming met de projectleider te organiseren.
Advies 8: Om het draagvlak en eigenaarschap voor de toepassing van het MTVDPproject te vergroten, is het belangrijk niet alleen afstemming en/of intervisie met
deelnemende huisartsen te organiseren, maar ook met andere functies binnen de
praktijk waaronder assistenten en praktijkmanagers. De vorm en de intensiteit van
deze afstemming kan per functie verschillen.

13 | Eindrapportage impuls MTVDP

Hoofdstuk 3: Financiering van MTVDP nu en in de toekomst
Inleiding: In dit versnellingstraject hebben we naast diverse geleerde lessen, ook inzichten opgedaan
rondom de bekostiging van MTVDP. Tevens hebben we aanvullende observaties gedaan over de
huidige en mogelijke toekomstige bekostiging van MTVDP in gesprekken met zorgverzekeraars VGZ,
CZ, Menzis, Eno en Zilveren Kruis en de NZa. In dit hoofdstuk staan we in deel 1 stil bij de huidige
bekostiging van MTVDP (hoofdzakelijk vanuit S3) en bespreken we alternatieve mogelijkheden voor
de financiering van MTVDP binnen de huidige bekostiging van de huisartsenzorg en multidisciplinaire
zorg (S1 en S2). In het tweede deel van dit hoofdstuk, lichten we ons bekostigingsvoorstel voor de
verdere verbreding van MTVDP nader toe, waarbij we aan de hand van een aantal dilemma’s een
voorstel doen voor activiteiten om deze bekostiging verder vorm te geven.

3.1. Financiering van MTVDP binnen de huidige bekostiging van de huisartsenzorg
De bekostiging van de huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg is grotendeels ingedeeld in 3
segmenten, te weten:
.
1. Basisvoorziening huisartsenzorg segment 1 (S1): Basiszorg wat grotendeels binnen de
huisartsenpraktijk gediagnosticeerd en/of uitgevoerd kan worden. Hieronder vallen de prestaties
zoals het inschrijftarief en de consulttarieven.
.
2. Programmatische multidisciplinaire zorg segment 2 (S2): Dit segment richt zich op
multidisciplinaire eerstelijnszorg waarbij naast de huisartsenzorg ook andere disciplines betrokken
zijn om een integrale behandeling te geven. Dit segment bestaat uit drie categorieën van prestaties:
Organisatie en infrastructuur (O&I), Segment 2A (S2A) gericht op ketenprestaties voor
multidisciplinaire samenwerking bij chronische zorg in kader van DM2, COPD, VRM en Astma en
Segment 2B (S2B) gericht op programmatische zorg voor elementen van zorg die nog geen
onderdeel uitmaken van S2A.
.
3. Resultaatbeloning en zorgvernieuwing segment 3 (S3): S3 biedt ruimte voor zorgaanbieders en
zorgverzekeraars om (belonings)afspraken te maken over de resultaten van de ingezette zorg uit S1
en S2. Dit gedeelte beschrijft bijvoorbeeld prestaties die het gebruik van digitale zorg kunnen
belonen.
Daarnaast kunnen huisartsen prestaties declareren die buiten deze segmenten vallen, bijvoorbeeld
de ANW-tarieven, keuringen voor het rijbewijs en zorg aan asielzoekers in een centrale opvang.

14 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.1.1. De bekostiging van de MTVDP-projecten in het versnellingstraject verloopt hoofdzakelijk
vanuit S3
.
In de opzet van het versnellingstraject is aan de voorkant, door de HLA-partijen, opgenomen dat alle
deelnemende projectgroepen tot financieringsafspraken moeten komen met de preferente
zorgverzekeraar. In totaal hebben 4 deelnemende projectgroepen financieringsafspraken gemaakt
met de zorgverzekeraar, waardoor zij al gestart waren of een start hebben kunnen maken met de
uitvoering van MTVDP. De uitvoering van de MTVDP-interventies wordt voor deze projectgroepen
door de verzekeraar bekostigd vanuit S3. Ook de zeven onderzochte MTVDP-projecten uit het
onderzoek door het Nivel (2021) worden hoofdzakelijk gefinancierd vanuit S3. Voor de financiering
van MTVDP vanuit S3 ontvangen de deelnemende praktijken in het versnellingstraject per kwartaal
een vast bedrag per ingeschreven verzekerde, waarbij de huisartsen ofwel rechtstreeks ofwel via de
RHO worden uitbetaald. De MTVDP-projecten hebben hierbij een financieringsovereenkomst voor
de duur van 2 jaar gesloten met de verzekeraar. Daarnaast wordt de benodigde
projectondersteuning voor drie van deze projectgroepen bekostigd vanuit subsidie van Versterking
Eerstelijn Zuid-Nederland (VEZN) door zorgverzekeraars CZ en VGZ die via deze projectfinanciering
bijdragen aan regionaal relevante ontwikkelingen in de zorg. De vierde projectgroep heeft eenmalig
vanuit de verzekeraar middelen voor projectondersteuning gekregen, waarbij de projectgroep in de
toekomst deze ondersteuning vanuit (Organisatie & Infrastructuur) O&I gelden binnen S2 moet gaan
bekostigen.
S3 richt zich op het stimuleren van zorgvernieuwing en biedt daarmee ruimte aan zorgaanbieders en
zorgverzekeraars om onderling afspraken te maken over het belonen van uitkomsten van zorg en
zorgvernieuwingen op lokaal niveau. Hiervoor kan een vrij tarief worden gehanteerd. Concreet
wordt MTVDP gerekend onder de deelprestatie ‘overige zorgvernieuwingen’ wat in de praktijk ook
wel wordt aangemerkt als een ‘S3 maatwerkafspraak’. Vanuit de observaties van dit
versnellingstraject over de bekostiging van MTVDP, zijn onderstaande kenmerken van S3 belangrijk
om te adresseren:
●

●

S3 biedt de mogelijkheid om een prestatie gericht op zorgvernieuwing voor een bepaalde
periode beschikbaar te stellen aan de zorgaanbieder. S3 laat het toe om gedurende het jaar
afspraken te maken met de zorgaanbieder. Hiermee wordt S3 gezien als een vorm van
tijdelijke financiering die voor een vooraf overeengekomen periode wordt toegekend;
S3 kent een contractverplichting wat betekent dat de deelprestatie alleen kan worden
gedeclareerd wanneer hier een overeenkomst tussen de zorgaanbieder en de
zorgverzekeraar aan ten grondslag ligt. In deze overeenkomst is ruimte om maatwerk voor
regionale invulling van MTVDP op te nemen. Daarnaast kunnen in deze overeenkomst
bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP
worden opgenomen, waaronder ruimte voor regionale inkleuring, intervisie en deelname
vanuit de RHO en ook M&E inclusief resultaatafspraken.

3.1.2. S1 en S2 vormen alternatieve vormen van bekostiging voor MTVDP
S1 richt zich op de basisvoorziening huisartsenzorg. Deze basisvoorziening heeft betrekking op
zorgvragen en aandoeningen waarvoor de huisarts doorgaans het eerste aanspreekpunt is voor de
patiënt. Hiervoor gelden de NZa maximumtarieven. Vanuit de observaties van dit versnellingstraject
over de bekostiging van MTVDP, zijn onderstaande kenmerken van S1 belangrijk voor het
onderzoeken van dit alternatief voor de bekostiging van MTVDP:
●

S1 betreft de basisvoorziening huisartsenzorg welke in principe voor onbepaalde periode
toegankelijk is en wordt daarmee gezien als een vorm van structurele financiering;
15 | Eindrapportage impuls MTVDP

.

●

S1 hanteert geen contractverplichting met de verzekeraar en is daarmee vrij toegankelijk
voor elke individuele huisarts. Hoewel het binnen S1 wel mogelijk is om vanuit de
beleidsregel voorwaarden op te nemen welke voorschrijven onder welke voorwaarden de
prestatie mag worden gedeclareerd, kunnen er in principe geen inhoudelijke richtlijnen die
voorschrijven hoe de zorgaanbieder zorg moet verlenen in deze voorwaarden worden
opgenomen. Hierdoor is het complex om reeds bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP (waaronder ruimte voor regionale
inkleuring, intervisie en deelname vanuit de RHO) op te nemen binnen S1.

Op dit moment wordt MTVDP nog niet gefinancierd vanuit S1. Wel heeft het ministerie van VWS
(zoals opgenomen in het Integraal Zorgakkoord (IZA)) aangegeven de NZa te hebben verzocht om
voor 1 juli 2023 met een advies te komen over hoe MTVDP via de bekostiging en regelgeving voor
huisartsenzorg en multidisciplinaire zorg maximaal gefaciliteerd kan worden. Aanvullend heeft
Minister Kuipers op 15 september 2022 in een brief gericht aan het LHV-bestuur aangegeven de NZa
te hebben verzocht te onderzoeken hoe MTVDP het beste structureel onder kan worden gebracht in
de bekostiging van huisartsenzorg zoals wij die kennen in S1, met als doel om MTVDP de komende
jaren verder te kunnen opschalen.
S2 richt zich op programmatische multidisciplinaire zorg, waarbij naast de huisarts ook andere
disciplines betrokken zijn om een integrale behandeling te leveren. S2 heeft als doel om
(multidisciplinaire) samenwerking tussen zorgverleners te stimuleren, waarbij de patiënt de
voordelen ervaart van het continu verbeteren van de kwaliteit en/of kosten van zorg. Vanuit de
observaties van dit versnellingstraject omtrent de bekostiging van MTVDP, zijn onderstaande
kenmerken van S2 relevant voor het onderzoeken van dit alternatief voor de bekostiging van
MTVDP:
●

●

S2 biedt de mogelijkheid om een prestatie gericht op (multidisciplinaire) samenwerking
tussen zorgverleners voor een bepaalde periode beschikbaar te stellen aan de
zorgaanbieder. Zo kan vanuit de prestatie O&I bijvoorbeeld een ondersteuningsstructuur
worden gefinancierd waarbij partijen zich gezamenlijk organiseren en gemandateerd zijn
om namens de aangesloten zorgverleners afspraken te maken met stakeholders. S2 laat het
toe om gedurende het jaar afspraken te maken met de zorgaanbieder. S2 is daarnaast een
vorm van financiering die voor een vooraf overeengekomen periode wordt toegekend;
S2 kent een contractverplichting wat betekent dat de deelprestatie alleen kan worden
gedeclareerd wanneer hier een overeenkomst tussen de zorgaanbieder en de
zorgverzekeraar aan ten grondslag ligt. Daarnaast is in S2 ruimte om maatwerk voor
regionale invulling van MTVDP op te nemen. Tegelijkertijd kunnen deze afspraken zich
enkel richten op (multidisciplinaire) samenwerking tussen zorgverleners en daarmee alleen
worden aangevraagd door een georganiseerd samenwerkingsverband zoals de RHO dan wel
een huisartsenpraktijk die de zorg in samenwerking met andere zorgverleners organiseert.

Binnen het versnellingstraject worden er op dit moment geen MTVDP-projecten gefinancierd vanuit
S2.
.

16 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.1.3. Over de voor- en nadelen van financiering van MTVDP vanuit S3 bestaan wisselende ideeën
tussen huisartsen en zorgverzekeraars
.
In het versnellingstraject observeren we dat in de regel S3 wordt toegepast voor de financiering van
MTVDP, omdat het project wordt gezien als een vorm van zorgvernieuwing. Op basis van de
kenmerken van S3 zien we in het versnellingstraject dat dit segment nadelen heeft voor huisartsen,
omdat de middelen vaak voor een bepaalde periode (en daarmee niet structureel beschikbaar)
worden gesteld en de totstandkoming en uitvoering van de overeenkomst vaak veel tijd van hen
vraagt. Voor de verzekeraar bieden de kenmerken vanuit S3 daarentegen juist de mogelijkheid om
de voortgang van de implementatie van MTVDP te monitoren en daar duidelijke randvoorwaarden
inclusief resultaatafspraken aan te verbinden.
Aangezien de positieve effecten (rondom het verbeteren van patiëntentevredenheid, werkbeleving
en het beheersen van zorgkosten) van MTVDP zich zoals onder andere benadrukt in het rapport van
Nivel (2021) hebben bewezen, komt vanuit de huisartsen en beroepsverenigingen het geluid naar
voren dat het een wenselijke vervolgstap is om MTVDP te bekostigen vanuit S1. De achterliggende
reden is dat zij veronderstellen dat door het wegnemen van de zojuist beschreven kenmerken van S3
die barrières opwerpen voor huisartsen om met MTVDP aan de slag te gaan, de verdere opschaling
van MTVDP kan worden ingezet. Op het moment dat MTVDP namelijk vanuit S1 wordt bekostigd,
wordt het gerekend tot een basisvoorziening voor alle huisartsen waarmee de contractverplichting
wegvalt en de inzet van MTVDP voor elke individuele huisarts in principe structureel te declareren is.
Zorgverzekeraars zien deze ontwikkeling als minder wenselijk omdat met het wegvallen van de
contractverplichting, het complex is om de reeds bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP (waaronder ruimte voor regionale inkleuring,
intervisie en deelname vanuit de RHO) en M&E inclusief resultaatafspraken op te nemen binnen S1.
Zorgverzekeraars zien het risico dat er hierdoor een grote variëteit aan uitvoeringsvormen van
MTVDP ontstaat die de reeds bewezen effecten van huidige MTVDP-projecten niet realiseren.
Daarnaast zien zij het risico dat door het wegvallen van M&E, de beweging die met de versnelling
van MTVDP via S1 wordt ingezet onvoldoende gevolgd kan worden, waardoor inzicht in de effecten
van deze besteding ten behoeve van MTVDP beperkt wordt.
3.1.4. Financiering van MTVDP vanuit S2 is alleen mogelijk voor interventies die gericht zijn op
(multidisciplinaire) samenwerking tussen zorgverleners
.
Bekostiging van MTVDP vanuit S2 wordt door zowel beroepsverenigingen als zorgverzekeraars niet
genoemd als meest voordehandliggend alternatief voor de huidige financiering van MTVDP binnen
S3, gezien S2 alleen de mogelijkheid biedt om afspraken te maken over (multidisciplinaire)
samenwerking tussen zorgverleners en daarmee niet andersoortige interventies, zoals langere
consultduur. Hierdoor is S2 niet per definitie ongeschikt als onderdeel van de bekostiging van
MTVDP, maar zal dit segment altijd in combinatie met andere segmenten zoals S1 en S3 moeten
worden ingezet om MTVDP te kunnen financieren. Daarnaast kent S2 veel overeenkomsten in
opbouw met S3 (met name de aanwezigheid van een contractverplichting), waardoor S2 geen
alternatief biedt voor het ondervangen van de ervaren nadelen van S3 vanuit het perspectief van
huisartsen. Wel biedt de O&I prestatie binnen S2 de mogelijkheid om de ondersteuning van de RHO
in de uitvoering van MTVDP te financieren.
Op basis van bovenstaande constateringen en de inzichten uit de geleerde lessen van het
versnellingstraject welke in hoofdstuk 1 zijn toegelicht, lichten we in het tweede deel van dit
hoofdstuk ons voorstel voor de bekostiging van MTVDP toe.

17 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.2. Voorstel voor bekostiging van de verdere verbreding van MTVDP
In het IZA is opgenomen dat huisartsen, RHO’s en zorgverzekeraars met elkaar ambiëren om voor
alle 17 miljoen Nederlanders passende tijd door middel van MTVDP te organiseren. Om deze ambitie
te kunnen bereiken en MTVDP daarmee de komende jaren verder te kunnen opschalen, vinden we
het passend dat MTVDP op termijn structureel wordt bekostigd². Een optie is financiering van
MTVDP vanuit S1. Tegelijkertijd constateren we dat financiering van MTVDP vanuit S1 wel een
tweetal dilemma’s met zich meebrengt welke om nadere uitwerking vragen. Ook wat betreft de
huidige financiering van MTVDP vanuit S3 identificeren we een tweetal dilemma’s die vragen om
nadere uitwerking. Gezien partijen verschillende beelden hebben over de manier waarop MTVDP
structureel zou moeten worden bekostigd, luidt ons advies voor verdere bekostiging van MTVDP als
volgt:
“Werk toe naar structurele financiering van MTVDP met als doel om 17 miljoen mensen te kunnen
bereiken, waarbij het noodzakelijk is om tot die tijd een viertal dilemma’s te adresseren binnen S1 en
S3”.
Op dit moment kan geen inschatting worden gegeven binnen welke termijn het mogelijk is deze
dilemma’s te ondervangen, gezien dit afhangt van een reeks factoren waaronder de snelheid
waarmee de voorgestelde activiteiten worden opgepakt door partijen en de mate waarin het de
partijen lukt om tot overeenstemming te komen over de genoemde dilemma’s.
In deel 3.2.1. van dit hoofdstuk lichten we de twee dilemma’s voor financiering vanuit S1 toe,
inclusief voorstel voor activiteiten om deze dilemma’s te ondervangen. In het IZA is opgenomen dat
voor 2023 in elk geval geldt dat zorgverzekeraars MTVDP aanbieden in de contractering via S3. Deel
3.2.2. van dit hoofdstuk richt zich dan ook op twee resterende dilemma’s die we observeren met
betrekking tot de voorlopige financiering van MTVDP vanuit S3, inclusief activiteiten die deze
dilemma’s ondervangen.

²Dit geldt voor zowel huisartsen als RHO’s. We gaan hier niet in op de structurele financiering van de rol van de RHO in MTVDP en
financiering van MTVDP vanuit S2, omdat hieromentrent geen knelpunten uit de geleerde lessen van het versnellingstraject naar voren zijn
gekomen. Zoals toegelicht in deel 1 van dit hoofdstuk biedt S2 de mogelijkheid om afspraken te maken over (multidisciplinaire)
samenwerking tussen zorgverleners. Hiermee is S2 niet per definitie ongeschikt als onderdeel van de bekostiging van MTVDP, maar zal dit
segment altijd in combinatie met andere segmenten zoals S1 en S3 moeten worden ingezet om MTVDP te kunnen financieren.

18 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.2.1. Dilemma’s financiering van MTVDP vanuit S1

Activiteit 1 & 2: stel een leidraad op en onderzoek borging hiervan in S1
Dilemma 1: Een uniforme en richtinggevende leidraad is nodig om duurzame versnelling van
MTVDP te realiseren. Tegelijkertijd biedt S1 slechts beperkte mogelijkheden om de bewezen
effectieve interventies en randvoorwaarden uit de leidraad op te nemen in de
prestatiebeschrijving en daarmee te verbinden aan de uitvoering van MTVDP. Wanneer deze
leidraad niet kan worden opgenomen binnen de financiering van MTVDP vanuit S1, ontstaat het
risico dat er een grote variëteit aan MTVDP-projecten ontstaat die de reeds bewezen effecten
van huidige MTVDP-projecten niet realiseren

Activiteit
1

Activiteit
2

Laat de LHV, InEen en ZN allereerst een uniforme en richtinggevende
leidraad
(inclusief
bewezen
effectieve
interventies
en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP waaronder ruimte
voor regionale inkleuring, intervisie en deelname vanuit de RHO)
opstellen, om het op termijn mogelijk te kunnen maken MTVDP
structureel te financieren en MTVDP daarmee duurzaam te financieren

Laat de NZa onderzoeken hoe de inhoud van deze uniforme en
richtinggevende leidraad (inclusief bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP waaronder ruimte
voor regionale inkleuring, intervisie en deelname vanuit de RHO)
zodanig kan worden meegenomen in de structurele bekostiging van
MTVDP, dat de reeds bewezen effecten van MTVDP-projecten
worden gerealiseerd

Activiteit 3: zet een monitor op om het effect van MTVDP op kosten te volgen
Dilemma 2: Ondanks dat de positieve effecten van MTVDP reeds zijn aangetoond, achten wij
het waardevol om de uitgaven en resultaten van MTVDP te blijven monitoren om niet alleen
de besteding van deze middelen te kunnen volgen, maar ook om verdiepende kostenbatenanalyses uit te kunnen voeren en daarmee het gesprek over alternatieve integrale
(domein overstijgende) bekostiging van MTVDP te voeden. Hoewel S1 het voor huisartsen
toegankelijker maakt om met MTVDP aan de slag te gaan, biedt S1 (o.a. door het wegvallen van
M&E inclusief resultaatafspraken) weinig ruimte om deze effecten te monitoren en hierop te
sturen op praktijkniveau. Het risico bestaat dat de beweging die met de versnelling van MTVDP
via S1 wordt ingezet, daardoor onvoldoende gevolgd kan worden
Activiteit
3

Laat VWS en/of ZN gedurende de verdere uitrol van MTVDP een
landelijke monitor opzetten om het effect van MTVDP op in elk geval
zorgkosten te monitoren, met daarbij aandacht voor het uitvoeren
van verdiepende kosten-baten analyses (ook regionaal/lokaal
mogelijk) om het effect van MTVDP op o.a. andere domeinen nader te
onderzoeken. Het is van belang dat de belasting hiervan voor
huisartsen verwaarloosbaar is

19 | Eindrapportage impuls MTVDP

3. Stakeholder3.2.1.
Dilemma’senfinanciering
projectmanagement
van MTVDP vanuit S1
Dilemma 1: Een uniforme en richtinggevende leidraad is nodig om duurzame versnelling van
MTVDP te realiseren. Tegelijkertijd biedt S1 slechts beperkte mogelijkheden om de bewezen
effectieve interventies en randvoorwaarden uit deze leidraad op te nemen in de
prestatiebeschrijving en daarmee te verbinden aan de uitvoering van MTVDP. Wanneer deze
leidraad niet kan worden opgenomen binnen de financiering van MTVDP vanuit S1, ontstaat het
risico dat er een grote variëteit aan uitvoeringsvormen van MTVDP ontstaat die de reeds bewezen
effecten van huidige MTVDP-projecten niet realiseren.
Zoals toegelicht in hoofdstuk 1 zien we op dit moment dat door het ontbreken van een uniforme en
richtinggevende leidraad, MTVDP op diverse manieren wordt geïnterpreteerd en toegepast in de
praktijk. Ook zien we dat de visie in ontwikkeling is, mede veroorzaakt door de veranderende
context waarin de huisartsenzorg en MTVDP zich bevinden. Zo hebben bijvoorbeeld de (oplopende)
personeelstekorten in de zorg effect op het inzetten van extra personele capaciteit als interventie.
Hoewel de positieve effecten van een aantal van deze projecten reeds zijn bewezen, is er nog geen
consensus over de definitie en de toepassing van het MTVDP-gedachtegoed. Door het ontbreken van
consensus in het veld over de definitie en toepassing van MTVDP, de huidige verscheidenheid aan
vormen waarin MTVDP daarom wordt toegepast en de beperkte schaal waarop dit gebeurt, zien we
een dilemma om MTVDP op korte termijn te financieren vanuit S1. Zo zijn de voorwaarden die in de
S1 prestatiebeschrijvingen kunnen worden opgesteld beperkt en bieden deze niet veel
mogelijkheden om bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden met een inhoudelijk
karakter op te nemen. Een heel aantal interventies heeft betrekking op indirecte tijd, en de NZaprestatiebeschrijvingen hebben betrekking op directe tijd. De indirecte tijd is in de maximumtarieven
verdisconteerd. S1-prestaties bieden daarnaast beperkt mogelijkheden voor maatwerkafspraken
over interventies en de inzet van het regionaal samenwerkingsverband, en te behalen resultaten.
Ook zien zorgverzekeraars het risico dat door het vervallen van de contractvereiste binnen S1 er
niet-gecontracteerd ongeclausuleerd geclaimd kan worden. Hierdoor is geen instrument voorhanden
om de uitvoering van MTVDP en daarmee de kwaliteit van zorg te monitoren, waarmee het risico
bestaat dat het potentieel van de reeds bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden niet
volledig worden benut omdat inhoudelijke richtlijnen niet zijn meegenomen in de uitvoering. Het
risico bestaat dat wanneer de versnelling van MTVDP wordt doorgezet binnen S1 zónder de borging
van deze uniforme en richtinggevende leidraad waarin bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden zijn opgenomen, er een grote variëteit aan uitvoeringsvormen van MTVDP
ontstaat die niet de reeds bewezen effecten van MTVDP-projecten realiseren. Het dilemma kan wat
ons betreft worden geadresseerd middels twee activiteiten:
Activiteit 1: Laat de LHV, InEen en ZN allereerst een uniforme en richtinggevende
leidraad³ (inclusief bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden voor de
toepassing van MTVDP waaronder ruimte voor regionale inkleuring, intervisie en
deelname vanuit de RHO) opstellen, om het op termijn mogelijk te kunnen maken
MTVDP structureel te financieren en MTVDP daarmee duurzaam te financieren.
Activiteit 2: Laat de NZa onderzoeken hoe de inhoud van de leidraad (inclusief bewezen
effectieve interventies en randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP waaronder
ruimte voor regionale inkleuring, intervisie en deelname vanuit de RHO) zodanig kan
worden meegenomen in een structurele bekostiging van MTVDP, dat de reeds bewezen
effecten van MTVDP-projecten worden gerealiseerd.
³Op het moment van schrijven is reeds door de LHV, ZN en InEen gezamenlijk een uniforme en richtinggevende leidraad opgesteld voor de
verdere uitbouw en doorontwikkeling van MTVDP in de huisartsenzorg. Deze leidraad bevat tevens de kaders en randvoorwaarden
waarbinnen MTVDP per 2023 wordt vormgegeven en de contractering plaatsvindt. Daarnaast is er een prestatie ontwikkeld die is
opgenomen in de contractering. In dit traject zijn inzichten uit het huidige versnellingstraject
20 | Eindrapportage impuls MTVDP
meegenomen en zijn de IZA-afspraken leidend.

3. Stakeholder3.2.1.
Dilemma’senfinanciering
projectmanagement
van MTVDP vanuit S1
Dilemma 2: Ondanks dat de positieve effecten van MTVDP reeds zijn aangetoond, achten we het
waardevol om de effecten van MTVDP op in elk geval zorgkosten te blijven monitoren om niet
alleen de besteding van deze middelen te kunnen volgen, maar ook om verdiepende kostenbatenanalyses uit te kunnen voeren en daarmee het gesprek over alternatieve integrale
(domeinoverstijgende) bekostiging van MTVDP te voeden. Hoewel S1 het voor huisartsen
toegankelijker maakt om met MTVDP aan de slag te gaan, biedt S1 (o.a. door het wegvallen van
M&E inclusief resultaatafspraken) weinig ruimte om effecten te monitoren en hierop te sturen op
praktijkniveau. Het risico bestaat dat de beweging die met de versnelling van MTVDP via S1 wordt
ingezet, daardoor onvoldoende gevolgd kan worden.
.

Zoals toegelicht in het eerste deel van dit hoofdstuk, komt vanuit de huisartsen en
beroepsverenigingen het geluid naar voren dat het een wenselijke vervolgstap is om MTVDP te
bekostigen vanuit S1, omdat de positieve effecten van MTVDP (rondom het verbeteren van
patiëntentevredenheid, werkbeleving en het beheersen van zorgkosten) zich reeds hebben
bewezen. Het Nivel (2021) beschrijft dat de meest concrete resultaten van MTVDP-projecten
aantonen dat MTVDP leidt tot meer tijdsbesteding van huisartsen aan consultvoering en ‘effectieve
tijd voor de patiënt’, verbetering van werkplezier en vermindering van de ervaren werkdruk, minder
verwijzingen naar de tweede lijn en minder voorschrijven van medicatie.
Hoewel met de financiering van MTVDP in S1 de kenmerken van S3 wegvallen (waaronder M&E
inclusief resultaatafspraken) die barrières opwerpen voor huisartsen om met MTVDP aan de slag te
gaan, brengt dit ook de mogelijke consequentie met zich mee dat deze effecten van MTVDP op het
vlak van bijvoorbeeld zorgkosten niet meer worden gevolgd. Het potentiële risico dat hiermee
ontstaat is dat mogelijke alternatieve vormen van financiering van MTVDP ook niet nader worden
onderzocht, hoewel deze wel zeer interessant zijn om MTVDP duurzaam te kunnen blijven
bekostigen. Ook het Nivel (2021) benadrukt in haar onderzoek dat volgens de geïnterviewde
projectleiders, zorgverzekeraars en betrokken huisartsen van de zeven MTVDP-projecten, duurzame
financiering van MTVDP uit substitutie van andere zorgsectoren waaronder de tweede lijn, het
sociaal domein, de paramedische zorg en de langdurige zorg moet komen. Zo voedt het effect van
MTVDP op het verminderen van het aantal doorverwijzingen naar de tweede lijn, de gedachte dat de
investering van MTVDP in de eerste lijn theoretisch gezien zou kunnen worden bekostigd vanuit de
besparing in de tweede lijn. Een dergelijke theoretische besparing zou mogelijk ook voor andere
domeinen gelden zoals de GGZ en het sociaal domein. Tevens benadrukt het Nivel in dit onderzoek
het belang van verdiepende kosten-baten analyses, gezien deze inzichten ook de discussie voeden
over alternatieve (domeinoverstijgende) vormen van bekostiging. Het dilemma kan wat ons betreft
worden geadresseerd middels de volgende activiteit:
.:

Activiteit 3: Laat VWS en/of ZN gedurende de verdere uitrol van MTVDP een
landelijke monitor opzetten om het effect van MTVDP op nog te formuleren
doelstellingen volgens de leidraad, maar in elk geval zorgkosten te monitoren, met
daarbij aandacht voor het uitvoeren van verdiepende kosten-baten analyses (ook
regionaal/lokaal mogelijk) om het effect van MTVDP op o.a. andere domeinen nader
te onderzoeken. Het is van belang dat de belasting hiervan voor huisartsen
verwaarloosbaar is⁴.

⁴Zorgverzekeraars zouden op basis van declaratiedata desgewenst een monitor kunnen opzetten om deze inzichten te genereren. Tevens
kunnen hiervoor ook bestaande monitoringsinstrumenten worden ingezet. Het Nivel (2021) noemt aanvullend dat verdiepende kostenbaten analyses niet per definitie door de huisartsenvoorzieningen of de zorgverzekeraar uitgevoerd hoeven te worden, maar dat beide
opdrachtgevers kunnen kiezen voor derde partijen die deze onafhankelijk uitvoeren.

21 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.2.2. Dilemma’s financiering van MTVDP vanuit S3

Activiteit 4 & 5: waarborg toegankelijke start vanuit S3 en rol hierin voor RHO
Dilemma 3: Hoewel S3 mogelijkheden biedt om bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP en ook M&E op te nemen in de
overeenkomst, hebben we in het versnellingstraject geconstateerd dat deze voorwaarden
tegelijkertijd ook een barrière kunnen opwerpen voor huisartsenpraktijken om met MTVDP
aan de slag te gaan omdat deze de nodige tijd en inspanning van hen vragen. Tegelijkertijd is
het voor zorgverzekeraars belangrijk dat zij de effecten van MTVDP op met name zorgkosten
kunnen volgen, zodat zij hun rol in het waarborgen van effectieve inzet van publieke middelen
goed kunnen uitoefenen
Activiteit
4

Laat de zorgverzekeraars in de financiering van MTVDP vanuit S3 een
balans vinden in de wens van zorgverzekeraars om de effecten van de
versnelling van MTVDP (op met name zorgkosten) te monitoren,
zonder dat dit een barrière opwerpt voor huisartsenpraktijken om met
MTVDP aan de slag te gaan

Activiteit
5

Laat daarnaast de LHV, InEen en ZN in de leidraad een
ondersteunende rol voor de RHO in de implementatie van MTVDP
opnemen. Deze ondersteunende rol bestaat o.a. uit de totstandkoming
van afspraken met verzekeraar, het opstarten en het aanbieden van
interventies en het regionaal monitoren en evalueren van MTVDP

Activiteit 6: zie toe dat leidraad beschikbaar wordt binnen S3
Dilemma 4: Er heerst onder de HLA-partijen een wisselend beeld over de mate waarin er
voldoende snelheid is gemaakt in het vertalen van het thema MTVDP naar regionale
contractering. Met name het vertrouwen van huisartsen in de daadwerkelijke uitvoering van
deze afspraken heeft een deuk opgelopen. In het IZA is MTVDP opnieuw opgenomen als
belangrijk thema in de huisartsenzorg voor de komende jaren. Een dergelijk akkoord is echter
gestoeld op vertrouwen en daarmee moeilijk afdwingbaar waardoor het voor huisartsen
onzeker is of zij daadwerkelijk aanspraak kunnen maken op MTVDP vanuit S3

Activiteit
6

Laat de NZa, conform het IZA, erop toezien dat zorgverzekeraars de
leidraad op een toegankelijke en consistente wijze opnemen in de
contractering binnen S3 om zodoende het vertrouwen bij huisartsen te
herstellen en de versnelling van MTVDP daadwerkelijk te realiseren

22 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.2.2. Dilemma’s financiering van MTVDP vanuit S3
Dilemma 3: Hoewel S3 mogelijkheden biedt om bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP en ook M&E op te nemen in de overeenkomst,
hebben we in het versnellingstraject geconstateerd dat deze voorwaarden tegelijkertijd ook een
barrière kunnen opwerpen voor huisartsen om met MTVDP aan de slag te gaan omdat deze de
nodige tijd en inspanning van hen vragen. Tegelijkertijd is het voor zorgverzekeraars belangrijk dat
zij de effecten van MTVDP op met name zorgkosten kunnen volgen, zodat zij hun rol in het
waarborgen van effectieve inzet van publieke middelen goed kunnen uitoefenen.
Zoals toegelicht in onderdeel 1 van dit hoofdstuk, vraagt de toepassing van MTVDP in de praktijk en
voorwaarden die worden gesteld aan S3-financiering (verplichting van een overeenkomst inclusief
randvoorwaarden waaronder M&E) betrokkenheid en daarmee tijd en inspanning van
projectgroepen en deelnemende huisartsen. Daarnaast hanteert S3 een contractverplichting en
daarmee de mogelijkheid om bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden voor de
toepassing van MTVDP (waaronder ruimte voor regionale inkleuring, intervisie en deelname vanuit
de RHO) en ook M&E op te nemen in de overeenkomst tussen huisartsenpraktijken en
zorgverzekeraars. Hierdoor is het niet alleen mogelijk om te waarborgen dat de reeds bewezen
effecten van MTVDP-projecten worden gerealiseerd, maar ook om de effecten die met de
versnelling van MTVDP worden beoogd, waaronder op het vlak van zorgkosten, te monitoren via de
M&E. Gezien zorgverzekeraars een rol hebben in het waarborgen dat publieke middelen effectief
worden ingezet, is deze monitoring van belang.
Tegelijkertijd zien we dat de toewijding die het vraagt om met MTVDP te starten en de
randvoorwaarden die worden gesteld aan de S3-financiering (met name het proces van
totstandkoming van deze overeenkomst en de uitvoering van randvoorwaarden waaronder met
name de M&E) de nodige tijd en inspanning van deelnemende huisartsen vragen. Versterkt door het
volle bord van de huisartsen, is het niet altijd mogelijk deze tijd en inspanning te leveren, ondanks de
grote wens van huisartsen om MTVDP te implementeren. Zoals toegelicht in hoofdstuk 1, heeft dit
in het versnellingstraject er onder andere toe geleid dat projectgroepen zich gedurende het traject
hebben teruggetrokken of nog niet van start hebben kunnen gaan. Daarnaast wordt door
projectleiders uit projectgroepen schroom ervaren om huisartsenpraktijken te betrekken in de
uitvoering van de M&E van het versnellingstraject, gezien de implementatie van MTVDP al veel van
hen vraagt. Het dilemma kan wat ons betreft worden geadresseerd middels de volgende activiteiten:
Activiteit 4: Laat de zorgverzekeraars in de financiering van MTVDP vanuit S3 een
balans vinden in de wens van zorgverzekeraars om de effecten van de versnelling van
MTVDP (op met name zorgkosten) te monitoren, zonder dat dit een barrière opwerpt
voor huisartsenpraktijken om met MTVDP aan de slag te gaan⁵.
Activiteit 5: Laat daarnaast de LHV, InEen en ZN in deze leidraad een ondersteunende
rol voor de RHO in de implementatie van MTVDP opnemen. Deze rol bestaat o.a. uit
het ondersteunen in het maken van afspraken met de verzekeraar, het opstarten en
het aanbieden van interventies en het regionaal monitoren en evalueren van MTVDP.
⁵Zoals opgenomen in het IZA, is over MTVDP de afspraak gemaakt dat huisartsenpraktijken en RHO’s in 2023 kunnen starten mits zij voldoen
aan een aantal voorwaarden. Die voorwaarden zijn zodanig geformuleerd dat ze een minimale horde vormen voor de praktijken die vanaf
2023 aan de slag willen en kunnen, maar wel zodanig dat de inzet van extra middelen ook daadwerkelijk tot extra tijd in de spreekkamer
leidt. Het gaat hierbij om daadwerkelijk meer tijd in de praktijk, een lerende omgeving middels intervisie en een regionale aanpak met
ondersteuning door de RHO. In de leidraad is concreet gemaakt onder welke randvoorwaarden huisartsenpraktijken en RHO’s kunnen starten
met MTVDP, waarbij deze een minimale horde en daarmee geen barrière voor huisartsenpraktijken opwerpen om met MTVDP aan de slag te
gaan.
23 | Eindrapportage impuls MTVDP

3.2.2. Dilemma’s financiering van MTVDP vanuit S3
Dilemma 4: Er heerst onder de HLA-partijen een wisselend beeld over de mate waarin er voldoende
snelheid is gemaakt in het vertalen van het thema MTVDP naar regionale contractering. Met
name het vertrouwen van huisartsen in de daadwerkelijke uitvoering van deze afspraken heeft een
deuk opgelopen. In het IZA is MTVDP opnieuw opgenomen als belangrijk thema in de
huisartsenzorg voor de komende jaren. Een dergelijk akkoord is echter gestoeld op vertrouwen en
daarmee moeilijk afdwingbaar waardoor het voor huisartsen onzeker is of zij daadwerkelijk
aanspraak kunnen maken op MTVDP vanuit S3.
In het versnellingstraject MTVDP hebben we gemerkt dat de geambieerde versnelling met 10-15
projectgroepen maar beperkt op gang is gekomen. Zoals ook benadrukt in de Mid term Review
Hoofdlijnenakkoord Huisartsenzorg (11 december 2020), heerst onder de HLA-partijen een
wisselend beeld over de mate waarin er voldoende snelheid wordt gemaakt in het vertalen van de
thema’s (waaronder MTVDP) uit het HLA naar regionale contractering. In de onderhandelingen
rondom het IZA afgelopen zomer, heeft de LHV haar teleurstelling rondom het thema MTVDP geuit;
vanwege het ontbreken van concrete en afdwingbare afspraken rondom de financiering van MTVDP
heeft dit in september 2022 geleid tot een “nee tenzij” tegen het IZA.
In het huidige versnellingstraject MTVDP hebben we geconstateerd dat zorgverzekeraars ieder eigen
afspraken maken met huisartsen/projectgroepen afhankelijk van het eigen inkoopbeleid. Daarmee
zijn de onderlinge verschillen tussen zorgverzekeraars rondom de invulling, uitvoering en daarbij
behorende financiering van MTVDP groot. Niet elke verzekeraar erkent MTVDP als aparte prestatie
binnen S3 waardoor zorgverzekeraars elkaars beleid niet altijd volgen, wat (zoals beschreven in
hoofdstuk 1) tot knelpunten kan leiden voor huisartsenpraktijken in de uitvoering van het project.
Het gegeven dat de inhoud van het HLA-akkoord daarbij moeilijk afdwingbaar is en zorgverzekeraars
daarmee een zekere vrijheid hebben om de inhoud van het akkoord naar eigen invulling toe te
passen in de contractering, staat de verdere versnelling van MTVDP in de weg. Het dilemma kan wat
ons
betreft
worden
geadresseerd
middels
de
volgende
activiteit:

Activiteit 6: Laat de NZa, conform het IZA, erop toezien dat zorgverzekeraars de
leidraad op een toegankelijke en consistente wijze opnemen in de contractering
binnen S3 om zodoende de versnelling van MTVDP daadwerkelijk te realiseren.

24 | Eindrapportage impuls MTVDP

Hoofdstuk 4: Ervaringen van huisartsen en assistenten met MTVDP
Inleiding: Van eerdere MTVDP-projecten weten we dat MTVDP effect heeft op de volgende
onderdelen: zorgkosten, patiënttevredenheid en werkbeleving. In dit versnellingstraject is bij
aanvang door HLA-partijen de ambitie geformuleerd om een Monitoring & Evaluatie (M&E) op te
zetten om het effect op deze onderdelen in kaart te brengen. Gezien het voor vier projectgroepen
van het versnellingstraject niet mogelijk was effecten op te halen omdat zij ofwel nog niet zijn
gestart met de uitvoering van MTVDP ofwel omdat zij de invulling van hun project hebben moeten
herijken, hebben we voor drie projectgroepen de effecten van MTVDP in beeld gebracht. Daarnaast
bleek het ondanks inspanning niet mogelijk om binnen de looptijd van het versnellingstraject de
impact van MTVDP op zorgkosten en patiënttevredenheid in beeld te brengen:
• Wat betreft zorgkosten, bleek het niet mogelijk voor projectgroepen om een representatieve
nulmeting uit te voeren binnen de tijdslijnen van het versnellingstraject.
• Wat betreft patiënttevredenheid is een inspanning gedaan om de ervaringen van een
representatieve selectie patiënten op te halen bij praktijken, maar hebben we moeten
concluderen dat er onvoldoende data was om conclusies te kunnen verbinden aan de ervaringen
van patiënten met de huisartsenpraktijk. Daarnaast kon er ook geen representatieve nulmeting
worden uitgevoerd, gezien de COVID-19 situatie het voor patiënten moeilijk maakte om te
reflecteren op de periode voor de implementatie van MTVDP. Dit is te verklaren doordat er ten
gevolge van COVID-19 in de periode 2020-2022 veel veranderingen in de praktijk hebben
plaatsgevonden.
Conform het IZA willen we daarbij benadrukken dat het van belang is dat betrokken partijen bij de
verdere uitrol van MTVDP (regionale) afspraken maken over de monitoring van de beoogde effecten,
waarbij oog is voor de effecten van MTVDP op zorgkosten (o.a. verwijzingen, diagnostiekaanvragen
en medicatievoorschriften), patiënttevredenheid en werkbeleving). Gezien de effecten van MTVDP
op zorgkosten en patiënttevredenheid niet konden worden opgehaald binnen de looptijd van het
versnellingstraject, delen we in deze rapportage alleen de effecten van MTVDP rondom de
ervaringen van huisartsen en assistenten met MTVDP, waaronder werkbeleving.
Toelichting op methode: De werkgroep van het versnellingstraject MTVDP heeft gezamenlijk de
inhoud van de M&E vastgesteld. Wat betreft de effecten van MTVDP rondom de ervaringen van
huisartsen en assistenten met MTVDP, bestaat deze M&E uit de volgende elementen:
1.
2.
3.
4.
5.

Effecten van MTVDP op de werkbeleving van huisartsen en kwaliteit van consulten;
Effecten van MTVDP op de werkbeleving van assistenten;
Effecten van MTVDP op samenwerking met het sociaal domein;
Effecten van MTVDP op samenwerking met andere domeinen en binnen de praktijk; en
Ervaringen met implementatie van interventies.

Begin februari 2023 zijn twee focusgroepen georganiseerd, om de ervaringen van huisartsen en
assistenten rondom de zojuist toegelichte elementen op te halen. In totaal hebben acht huisartsen
en zeven assistenten uit drie projectgroepen deelgenomen aan de focusgroepen. Door middel van
het stellen van vergelijkende vragen die inzoomen op de situatie zoals deze nu is ten opzichte van de
situatie in 2019, is het effect van MTVDP op de verschillende elementen gemeten. De antwoorden
zijn opgehaald via de digitale tool Slido, waarbij na elk onderdeel ruimte was voor een open gesprek
over de uitkomsten om deze beter te kunnen duiden en verdiepende vragen te kunnen stellen.
Op de volgende pagina’s lichten we de resultaten van deze M&E uitgebreider toe, waarbij we de
resultaten per element bespreken. De resultaten worden ondersteund door quotes die zijn
opgehaald tijdens focusgroepen.
25 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.1 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van huisartsen en kwaliteit van consulten⁶ (N=7)

Op een normale
werkdag heb ik
voldoende tijd om
mijn werk af te
krijgen

2023

1

2019

1

6

Werk en privéleven
zijn voor mij in
balans met elkaar

2023

1

6

Mijn werk geeft mij
energie

2023

De uitdagingen in
mijn werk passen bij
mijn kennis en
vaardigheden

Ik ervaar voldoende
tijd voor de patiënt

Ik haal voldoening
uit mijn werk
Ervaren
werkbeleving
gelijk gebleven

1

5

3

2019

4

2

4

1

4

2019

3

5

2023
2019

1

2023

1

2019

1

4

Stijging van
ervaren
werkbeleving

In welke mate zou u
uw baan aanbevelen 2023
aan vrienden en
famillie op een schaal 2019
van 1-10?

⁶Bij één van de acht huisartsen zijn de antwoorden op de vragen
rondom werkbeleving in 2019 onjuist geregistreerd, waardoor de
inbreng van deze huisarts voor alleen dit onderdeel van de M&E
niet kon worden meegenomen.

2

6
5

1

7

2023
2019

2

3

4

Nooit

Meestal

Soms

Altijd

6,1

6

26 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.1 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van huisartsen en kwaliteit van consulten
In de grafieken op de voorgaande pagina is af te lezen dat de werkbeleving van de huisartsen
gemiddeld is verbeterd dankzij MTVDP. Opvallend is dat met name de mate waarin huisartsen
ervaren dat zij hun werk afkrijgen op een normale werkdag en de ervaring van voldoende tijd voor
de patiënt naar verhouding het meest sterk zijn toegenomen. Huisartsen geven aan dat de
verlenging van de gemiddelde consultduur van 10 naar 15 minuten hierin een rol speelt:

“Dankzij de ruimere consultduur kan je eenvoudiger een tweede klacht erbij pakken en
je werk ook echt goed afronden”
Huisartsen ervaren dat zij doordat zij in het kader van MTVDP verschillende interventies zijn gaan
uitvoeren om de praktijk toekomstbestendig in te richten, meer werkplezier hebben gekregen:

“MTVDP heeft mijn werkplezier vergroot omdat ik nu het gevoel heb dat ik
daadwerkelijk dingen kan veranderen in de praktijk en daar mogelijkheden voor krijg”
Tegelijkertijd maken de resultaten kenbaar dat de impact van MTVDP op de ervaren werkbeleving
van huisartsen wel beperkt is. In toelichting op deze resultaten geven huisartsen aan dat zij
ervaren dat de afgelopen drie jaren de zorgvragen zijn toegenomen en daarbij meer complex zijn
geworden. Ook heeft COVID-19 veel impact gehad op de personele bezetting in praktijken en
hebben er relatief veel personeelswisselingen plaatsgevonden. Hierdoor krijgen huisartsen ook te
maken met HR-gerelateerde zaken:

“Vroeger had ik een praktijk, nu heb ik een bedrijf. Ik wil eigenlijk niet groeien in
personeelsbestand, maar inmiddels hebben we al 25 mensen in dienst”
Huisartsen verklaren hierbij wel dat MTVDP voor hen heeft gefunctioneerd als stabilisator en er in
elk geval voor heeft gezorgd dat de werkbeleving niet negatief is beïnvloed ondanks o.a. de
toenemende en complexere zorgvragen:

“In de afgelopen drie jaren is er meer en complexere zorg op het bordje van de huisarts
gekomen. MTVDP heeft het effect van de toenemende werkdruk wel gedempt”
De kwaliteit van
consulten is
verbeterd sinds de
implementatie van
MTVDP (N=8)

2023

2

4
Nooit

Soms

2
Meestal

Altijd

Zoals zojuist toegelicht, zien huisartsen de meerwaarde van langere consulten van gemiddeld 15
minuten. Zoals bovenstaande figuur laat zien ervaart 50% van de huisartsen dat de kwaliteit van
consulten in de meeste gevallen is verbeterd dankzij MTVDP. 25% van de huisartsen geeft aan dat
dit altijd het geval is en de overige 25% van de huisartsen geeft aan dat dit soms het geval is. Over
de impact van MTVDP op de kwaliteit van consulten zeggen huisartsen het volgende:

“Dankzij MTVDP is er meer ruimte om de zin en het nut van verwijzingen en onderzoek te
bespreken met de patiënt wat onnodige verwijzingen en onderzoeken voorkomt”
“Je hebt als huisarts meer tijd om goed te luisteren en zaken uit te leggen aan de patiënt
waardoor je minder ‘noodgrepen’ hoeft te doen omwille van de tijd. Vroeger zette ik toch
vaker een verwijzing in om een consult maar af te kunnen ronden”
27 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.2 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van assistenten (N=7)

Op een normale
werkdag heb ik
voldoende tijd om
mijn werk af te
krijgen

2023
2019

2

5

Werk en privéleven
zijn voor mij in
balans met elkaar

2023

2

5

Mijn werk geeft mij
energie

2023

4

3

2019

4

3

De uitdagingen in
mijn werk passen bij
mijn kennis en
vaardigheden

Ik ervaar voldoende
tijd voor de patiënt

Ervaren
werkbeleving
gelijk gebleven

1

3

2019

4

2023

3

4

2019

3

4

7

2023
2019

Ik haal voldoening
uit mijn werk

6

2

5

2023

4

3

2019

4

3

Stijging van
ervaren
werkbeleving

In welke mate zou u
uw baan aanbevelen 2023
aan vrienden en
famillie op een schaal 2019
van 1-10?

Nooit

Meestal

Soms

Altijd

7,6

7

28 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.2 Effecten van MTVDP op de werkbeleving van assistenten
Naast huisartsen, hebben we ook bij assistenten uitgevraagd wat het effect is van MTVDP op de
ervaren werkbeleving. Zoals zichtbaar in de grafieken op de vorige pagina, is de ervaren
werkbeleving van assistenten in vergelijking met huisartsen gemiddeld genomen positiever in
zowel de situatie voor implementatie MTVDP als daarna. Net als bij de huisartsen heeft MTVDP
met name een impact op de mate waarin assistenten ervaren dat zij hun werk afkrijgen op een
normale werkdag en de ervaring van voldoende tijd voor de patiënt. Daarnaast heeft MTVDP voor
assistenten ook impact op de ervaren balans tussen werk en privéleven. Voor assistenten is dit
onder andere te verklaren doordat er in het kader van MTVDP betere samenwerkingsafspraken
zijn gemaakt binnen de praktijk:

“De tijdsduur van consulten is beter vastgelegd en we bespreken geregeld hoe we de
taken beter kunnen verdelen. Daarnaast is er dagelijks vast overleg met de huisartsen”
Daarnaast benadrukken assistenten ook het belang van goede triage. In het kader van MTVDP
hebben assistenten onder andere triage training gevolgd en vindt er een aantal keer per jaar ook
coaching-on-the-job plaats, waarbij de huisarts meekijkt met de assistent waardoor er aandacht is
om gezamenlijk te kijken hoe bijvoorbeeld het gesprek met de patiënt aan de telefoon nog beter
gevoerd kan worden. Ook met betrekking tot de interventie regie op veelgebruikers, is de rol van
de assistent belangrijk. Door deze groep in beeld te brengen, kan de assistent gerichter het
gesprek met deze doelgroep voeren en daarmee voorkomen dat deze groep patiënten onnodig de
huisarts bezoekt:

“Voor de groep veelgebruikers heb ik als assistent geleerd zo te handelen dat ik het
gesprek aan de telefoon tijdig beëindig en ook voorkom dat iemand de huisarts
onnodig bezoekt”
Wel lijkt MTVDP een minder grote impact te hebben op de werkbeleving van assistenten dan op
de werkbeleving van huisartsen. Dit is mogelijk te verklaren doordat de interventies die in het
kader van MTVDP worden uitgevoerd (o.a. intervisie verwijsgedrag, time-out verwijzingen en
transmuraal intercollegiaal consult) een directer effect hebben op de werkzaamheden van de
huisarts. Daarnaast ervaren assistenten net als de huisartsen dat de zorgvragen van patiënten
toenemen en daarbij meer complex zijn geworden. Hierbij geven assistenten aan dat patiënten
mondiger en ook agressiever zijn geworden, waardoor assistenten steeds steviger in hun
schoenen moeten staan. Hoewel dit niet gerelateerd is aan MTVDP, heeft dit wel invloed op de
ervaren werkbeleving van assistenten:

“Verbale en fysieke agressie van patiënten komt vaker voor, zowel aan de telefoon als
in de praktijk. Je moet als assistent steeds beter bestand zijn tegen mondige patiënten”

29 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.3 Effecten van MTVDP op samenwerking van huisartsen met sociaal domein (N=8)

Ik ben meer gaan
doorverwijzen naar
het sociaal domein
sinds MTVDP

De samenwerking
met het sociaal
domein is verbeterd
sinds MTVDP

5

2023

4

2023

Nooit

3

Soms

4

Meestal

Altijd

In het kader van MTVDP hebben huisartsenpraktijken met behulp van de RHO’s zowel binnen als
buiten de praktijk (met andere domeinen) de samenwerking versterkt. Allereerst hebben wij aan
huisartsen gevraagd in welke mate hun samenwerking met het sociaal domein is verbeterd. De
resultaten uit bovenstaande grafieken maken duidelijk dat huisartsen wisselende ervaringen
hebben met de mate waarin doorverwijzen naar het sociaal domein vaker voorkomt en
samenwerking met het sociaal domein is verbeterd sinds MTVDP.
Als toelichting op dit resultaat geven huisartsen aan dat er veel personele wisselingen zijn binnen
het sociaal domein, wat structurele en goede samenwerking bemoeilijkt en doorverwijzen niet
altijd mogelijk maakt. Daarnaast is ook niet elke gemeente even ver in de ontwikkeling van
samenwerking met huisartsen of het aanbieden van interventies zoals Welzijn op Recept. Ook
geven huisartsen aan dat zij zelf veel regie moeten nemen in het opzetten van samenwerking met
het sociaal domein, waardoor het potentieel van deze samenwerking nog niet altijd voldoende
wordt benut:

“Welzijn op Recept komt bij ons moeizaam van de grond omdat de gemeente weinig
regie neemt”
De huisartsen die wel actiever zijn gaan samenwerken met het sociaal domein geven aan dat zij
patiënten vaker attent maken op het gebruik van interventies zoals Welzijn op Recept:

“Wekelijks verwijs ik patiënten naar Welzijn op Recept. Omdat hierbij wordt gewerkt
met een echt verwijsbriefje, hebben patiënten de ervaring dat het echt om een serieuze
interventie gaat”
Er zijn ook huisartsenpraktijken die dergelijke interventies promoten op social media, waaronder
Instagram en Facebook. Hoewel ze de meerwaarde van dergelijke interventies voor patiënten
ervaren, geven huisartsen wel aan dat het even kan duren voordat de impact van een interventie
zoals een wandelmaatje zich vertaalt in bijvoorbeeld minder bezoeken aan de huisarts:

“Het duurt even voordat de impact van een dergelijke interventie voelbaar is. Een
wandelmaatje moet bijvoorbeeld wel een jaar met een patiënt optrekken voordat deze
interventie een bezoek aan een huisarts voor sociaal contact vervangt”
30 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.4 Effecten van MTVDP op samenwerking met andere domeinen en in de praktijk⁷
Daarnaast hebben we aan huisartsen gevraagd welke interventies zij met ondersteuning van de
RHO uitvoeren om de samenwerking met andere domeinen te versterken. Zowel met
zorgverleners binnen de nulde, de eerste en de tweede lijn zien we dat huisartsen periodiek
overleg voeren om de samenwerking te versterken. Tijdens deze overleggen bespreken ze
casussen met de zorgverleners om zodoende de juiste zorg op de juiste plek te realiseren.

Interventies om samenwerking met andere domeinen te versterken
Digitaal advies consult met
specialist

Contact met sociaal
makelaars

Overleg met gezinscoach

Overleg met de apotheek

Overleg met thuiszorg

Overleg met fysiotherapeut

Contact met sociaal
wijkteam

Overleg met tweede lijn
over verwijzingen

Overleg met GGZ kernteam

Ook zijn huisartsen in de afgelopen drie jaren meer preventieve interventies gaan inzetten voor
patiënten waarvoor dat passend is.
Preventieve interventies
Advance care planning
(ACP) gesprekken

Module ‘omgaan met
piekeren’

Leefstijlroer

Sociaal spreekuur

KWIEK beweegroute

Training ‘stress de baas’

Ten slotte heeft MTVDP ook invloed op de samenwerking binnen de huisartsenpraktijk. In het
kader van MTVDP geven huisartsen en assistenten aan dat zij een aantal interne afspraken hebben
gemaakt.
Samenwerkingsafspraken binnen de praktijk
Formatie-uitbreiding: o.a.
inzet van VS, PA en/of POH

Duidelijke afspraken
rondom diagnostiek

Triage door POH-GGZ

Taakherschikking (SOHspreekuur)

Intervisie met huisartsen

Intercollegiaal overleg

⁷In de bijlagen is een overzicht opgenomen waarin een uitleg over
de toepassing van de interventies op deze pagina wordt gegeven.

31 | Eindrapportage impuls MTVDP

4.5 Ervaringen met implementatie van interventies
Top 3 interventies die het
meest eenvoudig zijn te
implementeren binnen de
praktijk

Top 3 interventies die het
meest complex zijn te
implementeren binnen de
praktijk

Top 3 interventies die het
meeste impact maken

1.

1.

1.
2.
3.

2.
3.

Flexibele consultduur
én training triage
assistenten
Intervisie
verwijsgedrag
Transmuraal
intercollegiaal
(telefonisch) consult
én Welzijn op Recept

2.
3.

Inzet van
beeldconsulten
Regie veelgebruikers
Time-out verwijzingen
én verbinding met
burgerinitiatieven

Flexibele consultduur
Welzijn op Recept
Transmuraal
intercollegiaal
(telefonisch) consult

Ten slotte hebben we aan huisartsen en assistenten gevraagd wat hun ervaringen zijn met de
ingezette interventies in het kader van MTVDP. Opvallend is dat flexibele consultduur zowel als
interventie wordt gezien die het meest eenvoudig te implementeren is als die het meeste impact
maakt. Tegelijkertijd hebben huisartsen wisselende ervaringen met het invoeren van kortere 5
minuten consulten. Een aantal huisartsen geeft aan dat dit korte consult van toegevoegde waarde
is om kleine zaken zoals een moedervlek te bespreken:

“Mij als huisarts bevallen de korte 5 minuten consulten voor behapbare en korte
vragen goed. Ik wijs een patiënt meteen naar de behandeltafel en blijf staan, zodat het
ook echt bij een kort gesprek blijft”
Andere huisartsen geven aan dat zij een blok van meerdere 5 minuten consulten niet altijd gevuld
krijgen, waardoor deze korte consulten onder de streep lang niet altijd meer tijd voor andere
patiënten opleveren. In elk geval vraagt het inplannen van de kortere consulten om goede triage
door de assistent:

“Het inplannen van 5 minuten consulten vraagt van mij als assistent wel dat ik goed
moet doorvragen of een zorgvraag echt in 5 minuten kan worden afgedaan”
Ook Welzijn op Recept en het transmuraal intercollegiaal (telefonisch) consult staan in de top 3
interventies die zowel eenvoudig te implementeren zijn als de meeste impact maken. Wat betreft
Welzijn op Recept hebben we reeds besproken dat de huisarts voor de implementatie hiervan,
hoewel eenvoudig, wel deels afhankelijk is van de mate waarin de gemeente hier regie inneemt.
Wat betreft het transmuraal intercollegiaal (telefonisch) consult, geven huisartsen aan dat door
nauw contact met specialisten uit de tweede lijn er meer passende zorg voor de patiënt wordt
gerealiseerd. Zo blijkt na contact met de specialist een verwijzing bijvoorbeeld niet altijd nodig.
Wat betreft de inzet van beeldconsulten en regie op veelgebruikers, geven huisartsen en
assistenten aan dat deze interventies in de praktijk wel moeilijk uitvoerbaar zijn. Met betrekking
tot regie op veelgebruikers, geven huisartsen en assistenten aan dat dit een complexe doelgroep
is bestaande uit mensen die bijv. beperkte gezondheidsvaardigheden hebben, waardoor het
moeilijk is om hen gebruik te laten maken van andere ondersteuningsvormen binnen bijvoorbeeld
het sociaal domein. Wat betreft beeldconsulten geven huisartsen aan dat deze voor niet alle
32 | Eindrapportage impuls MTVDP
zorgvragen en patiënten kunnen worden ingezet, waardoor de
toepassing van deze interventie niet voor elke patiënt mogelijk is.

Hoofdstuk 5: Conclusie
In deze rapportage is op basis van de geleerde lessen uit het versnellingstraject MTVDP en de
verschillende gesprekken die zijn gevoerd met de HLA-partijen, de deelnemende projectgroepen,
zorgverzekeraars en de NZa, een advies voor verdere verbreding van MTVDP geformuleerd en een
voorstel voor bekostiging van de verdere verbreding van MTVDP opgesteld. In dit slotstuk delen we
de conclusies uit deze rapportage.
In het tweede hoofdstuk hebben we aan de hand van de geleerde lessen ons advies voor de verdere
verbreding van MTVDP toegelicht. We hebben zowel de geleerde lessen als de adviezen
onderverdeeld in drie categorieën: 1) definitie en kader van MTVDP, 2) randvoorwaarden en 3)
project- en stakeholdermanagement. Wat betreft de eerste categorie (definitie en kader van
MTVDP) hebben we geconstateerd dat er geen eenduidig beeld is onder zorgverzekeraars en
huisartsen over de toepassing van MTVDP. Met name rondom de inzet van extra personeel als
interventie om MTVDP te realiseren, lopen de denkbeelden uiteen. Niet alleen zijn er wisselende
beelden over hoe MTVDP kan worden uitgevoerd, ook bieden zorgverzekeraars MTVDP verschillend
aan in de contractering. Om de verdere verbreding van MTVDP duurzaam te kunnen versnellen,
achten we het daarom van belang dat er door de LHV, InEen en ZN een duidelijke en eenduidige visie
op MTVDP wordt gevormd welke concreet wordt gemaakt in een uniforme en richtinggevende
leidraad voor huisartsenpraktijken, RHO’s en zorgverzekeraars waarin de definitie van MTVDP
inclusief interventies (met ruimte voor regionale invulling) wordt opgenomen. Daarnaast adviseren
we dat er in deze leidraad een standpunt moet worden ingenomen over de inzet van personeel als
interventie binnen MTVDP, om te waarborgen dat dit in de verdere verbreding niet onderwerp van
discussie blijft. In het licht van de (oplopende) personeelstekorten in de huisartsenzorg, is het van
toenemend belang dat de eventuele inzet van extra personeel altijd plaatsvindt in combinatie met
interventies die op een andere manier bijdragen aan het creëren van meer tijd in de spreekkamer.
Met betrekking tot de tweede categorie (randvoorwaarden), hebben we geconstateerd dat zowel de
totstandkoming en uitvoering van MTVDP als het geven van invulling aan de voorwaarden van
financiering van MTVDP vanuit S3, de nodige tijd en inspanning van huisartsen vragen. Met het volle
bord van huisartsen vandaag de dag, wordt deze ruimte niet altijd gevonden. Tegelijkertijd vormen
deze voorwaarden (waaronder M&E) ook een middel voor verzekeraars om hun rol met betrekking
tot het waarborgen van de effectieve besteding van publiek geld te kunnen uitoefenen. We
adviseren daarom dat de RHO in de verdere uitrol van MTVDP een rol inneemt om invulling te geven
aan deze voorwaarden, waarbij de administratieve last voor huisartsen zoveel mogelijk moet worden
beperkt. Daarnaast constateren we dat er niet altijd eenduidigheid is tussen zorgverzekeraars en
huisartsen over de te verwachte resultaten met betrekking tot de implementatie van MTVDP. We
adviseren daarom aanvullend dat de zorgverzekeraars, de RHO en huisartsenpraktijken aan de
voorkant duidelijke afspraken maken over de te verwachte resultaten.
.
Tenslotte, wat betreft de laatste categorie (project- en stakeholdermanagement), hebben we
verschillende succesfactoren voor de uitvoering van MTVDP geïdentificeerd, welke resulteren in een
viertal adviezen. Allereerst zien we en adviseren we daarom ook dat het waardevol is om de
uitvoering van MTVDP in de regio te starten met een gemotiveerde groep huisartsen die zich kan
committeren aan de inhoud en het proces. Ook adviseren we om een betrokken projectleider vanuit
de RHO beschikbaar te stellen voor de gewenste organisatorische en programmatische begeleiding,
waarbij aanvullend ook een betrokken huisarts als kartrekker wordt aangesteld om op inhoud te
inspireren. Daarnaast zien we dat het waardevol is om bij de ontwikkeling van interventies die
gericht zijn op samenwerking met andere domeinen, afstemming te zoeken en
samenwerkingsafspraken met deze domeinen te maken zodat interventies voor alle betrokken
partijen op een wenselijke manier worden vormgegeven.
33 | Eindrapportage impuls MTVDP

Ook adviseren we om niet alleen deelnemende huisartsen middels intervisie bij de implementatie
van MTVDP te betrekken, maar hier ook andere functies binnen de praktijk waaronder assistenten
en praktijkmanagers bij aan te laten sluiten.
d
In het derde hoofdstuk hebben we ons voorstel voor de verdere bekostiging van MTVDP toegelicht,
waarbij we het volgende advies hebben geformuleerd: “Werk toe naar structurele financiering van
MTVDP met als doel om 17 miljoen mensen te kunnen bereiken, waarbij het noodzakelijk is om tot
die tijd een viertal dilemma’s te adresseren binnen S1 en S3”. Zoals nader toegelicht in dit hoofdstuk,
zien we een tweetal dilemma’s met betrekking tot de financiering van MTVDP vanuit S1. Het eerste
dilemma is dat we constateren dat S1 slechts beperkt ruimte biedt om de uniforme en
richtinggevende leidraad welke we nodig achten voor de duurzame versnelling van MTVDP, op te
nemen in de prestatiebeschrijving en daarmee te verbinden aan de uitvoering van MTVDP. Wanneer
deze leidraad niet kan worden opgenomen binnen de financiering van MTVDP vanuit S1, ontstaat
het risico dat er een grote variëteit aan uitvoeringsvormen van MTVDP ontstaat die de reeds
bewezen effecten van huidige MTVDP-projecten niet realiseren. Om dit dilemma te ondervangen,
hebben we een tweetal activiteiten voorgesteld. Allereerst hebben we voorgesteld dat de LHV,
InEen en ZN een uniforme en richtinggevende leidraad (inclusief bewezen effectieve interventies en
randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP waaronder ruimte voor regionale inkleuring,
intervisie en deelname vanuit de RHO) moeten opstellen, om het op termijn mogelijk te kunnen
maken MTVDP structureel te financieren en MTVDP daarmee duurzaam te financieren. Daarnaast
hebben we voorgesteld dat de NZa dient te onderzoeken hoe de inhoud van deze uniforme en
richtinggevende leidraad (inclusief bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden voor de
toepassing van MTVDP waaronder ruimte voor regionale inkleuring, intervisie en deelname vanuit
de RHO) zodanig kan worden meegenomen in de structurele bekostiging van MTVDP, dat de reeds
bewezen effecten van huidige MTVDP-projecten worden gerealiseerd.
.

Het tweede dilemma is dat de beweging die met de versnelling van MTVDP via S1 wordt ingezet,
onvoldoende gevolgd kan worden, doordat M&E geen expliciet onderdeel meer is van de uitvoering
van MTVDP. We achten de uitvoering van MTVDP van belang om verdiepende kosten-batenanalyses
uit te kunnen voeren en daarmee het gesprek over alternatieve integrale (domeinoverstijgende)
bekostiging van MTVDP te voeden. Om dit dilemma te ondervangen, hebben we voorgesteld dat
VWS en/of ZN gedurende de verdere uitrol van MTVDP een landelijke monitor dienen op te zetten
om het effect van MTVDP op in elk geval zorgkosten te monitoren, met daarbij aandacht voor het
uitvoeren van verdiepende kosten-baten analyses om het effect van MTVDP op o.a. andere
domeinen nader te onderzoeken. We hebben daarnaast aangegeven dat het van belang is dat de
belasting hieromtrent voor huisartsen verwaarloosbaar is.
.
Wat betreft de (voorlopige) financiering van MTVDP vanuit S3 vanaf in elk geval 2023, hebben we
aangegeven ook een tweetal dilemma’s te zien die vragen om opvolging via de voorgestelde
activiteiten. Allereerst hebben we geconstateerd dat hoewel S3 mogelijkheden biedt om bewezen
effectieve interventies en randvoorwaarden voor de toepassing van MTVDP en ook M&E op te
nemen in de overeenkomst, deze voorwaarden tegelijkertijd ook een barrière kunnen opwerpen
voor huisartsen om met MTVDP aan de slag te gaan omdat deze de nodige tijd en inspanning van
hen vragen. Om deze reden hebben we aangegeven dat het belangrijk is dat de LHV, InEen en ZN in
de uniforme en richtinggevende leidraad waarborgen dat de voorwaarden die worden gesteld aan
de opstart van MTVDP binnen S3 zowel de bewezen effectieve interventies en randvoorwaarden
voor de toepassing van MTVDP omvatten, als tegelijkertijd ook geen barrière opwerpen voor
huisartsen om met MTVDP aan de slag te gaan. Daarnaast is het van belang dat zij in deze leidraad
ook een ondersteunende rol voor de RHO opnemen, zodat deze een functie kan vervullen in het
ontlasten van de huisarts in de implementatie van MTVDP.
34 | Eindrapportage impuls MTVDP

Als laatste dilemma met betrekking tot de (voorlopige) financiering van MTVDP vanuit S3, hebben
we geobserveerd dat onder de HLA-partijen een wisselend beeld heerst over de mate waarin er
voldoende snelheid is gemaakt in het vertalen van het thema MTVDP naar regionale contractering.
Met name het vertrouwen van huisartsen in de daadwerkelijke uitvoering van deze afspraken heeft
een deuk opgelopen, waardoor zij mede het IZA aanvankelijk niet hebben getekend. In het IZA is
MTVDP opnieuw opgenomen als belangrijk thema in de huisartsenzorg voor de komende jaren. Een
dergelijk akkoord is echter gestoeld op vertrouwen en daarmee moeilijk afdwingbaar waardoor het
voor huisartsen onzeker is of zij daadwerkelijk aanspraak kunnen maken op MTVDP vanuit S3. Om
deze reden hebben wij als laatste activiteit genoemd dat het van belang is om de NZa erop te laten
toezien dat zorgverzekeraars de leidraad op een toegankelijke en consistente wijze opnemen in de
contractering binnen S3 om zodoende de versnelling van MTVDP daadwerkelijk te realiseren.
.
In het vierde hoofdstuk hebben we rondom de M&E van MTVDP de ervaringen van huisartsen en
assistenten met MTVDP toegelicht. De resultaten maken kenbaar dat MTVDP gemiddeld genomen
een positief effect heeft op de werkbeleving van huisartsen en assistenten. Ook is dankzij MTVDP
met ondersteuning van de RHO de samenwerking met andere domeinen, waaronder het sociaal
domein, verbeterd. Tegelijkertijd is het effect van MTVDP op deze elementen wel beperkt.
Huisartsen en assistenten geven aan dat dit mogelijk te maken heeft met de ervaring dat de
zorgvragen van patiënten toenemen en dat deze tevens steeds complexer worden. Ook heeft
COVID-19 een druk op de huisartsenpraktijken gelegd en heeft dit o.a. geleid tot veel personele
wisselingen. Wel benadrukken zij dat MTVDP het effect van deze ontwikkelingen op de ervaren
werkdruk van huisartsen en assistenten heeft gedempt.
.
Tot slot
We hopen dat de inzichten uit deze rapportage zullen bijdragen aan de verdere versnelling van
MTVDP in het land. De uitvoering van MTVDP vraagt de nodige betrokkenheid van zowel de RHO,
deelnemende huisartsen als de zorgverzekeraar. Wanneer de adviezen die gericht zijn op de
uitvoering van MTVDP worden meegenomen in de implementatie van nieuwe initiatieven in het
land, wordt gewaarborgd dat de positieve effecten van bestaande MTVDP-projecten zich ook zullen
tonen in nieuwe initiatieven. Daarnaast willen we benadrukken dat we ervan overtuigd zijn dat een
uniforme en richtinggevende leidraad van cruciaal belang is om de verdere versnelling van MTVDP
duurzaam vorm te geven; niet alleen hoeft dan niet elke huisartsenpraktijk en RHO opnieuw het wiel
uit te vinden, maar ook kan het gedachtegoed MTVDP verder worden doorontwikkeld waarmee het
gedachtegoed bijdraagt aan het toekomstbestendig inrichten van de huisartsenzorg.

35 | Eindrapportage impuls MTVDP

Bijlagen

Bijlage I: Overzicht projectgroepen versnellingstraject MTVDP
Projectgroep

Betrokken
verzekeraar

Startdatum

Schaalgrootte

1.Zorgkoepel
WestFriesland

VGZ

November
2018 &
November
2022

5 praktijken
en één
gezondheidscenrum
(2018) + 6
praktijken
(2022)

Interventies

-

-

2.Cohesie

VGZ

Oktober
2021

5 praktijken

Taakherschikking
Digitalisering
Transmuraal
intercollegiaal consult
Gepaste zorg bij
maagklachten
Horizontaal verwijzen.
Inspireren en leren van
elkaar;
themabijeenkomsten
(o.a positieve
gezondheid), wijksafari
en werkbezoeken

Must have
-

Training triage
assistenten
Intervisie verwijsgedrag
Time-out verwijzingen
Flexibele consultduur
Regie veelgebruikers
Transmuraal
intercollegiaal
(telefonisch) consult

Nice to have
-

Inzet van beeldconsulten
Welzijn op recept
Verbinding met
burgerinitiatieven

36 | Eindrapportage impuls MTVDP

Projectgroep

Betrokken
verzekeraar

Startdatum

Schaalgrootte

Interventies

3.Plexus
MiddenBrabant

VGZ & CZ

Oktober
2021

5 praktijken

Must have
-

-

Consultduurverlenging
Time-out verwijzingen
Scholing positieve
gezondheid
Digitaal advies consult
Intervisie verwijsgedrag
Regie veelgebruikers
Samenwerking sociaal
domein

Nice to have
-

4.Mediis
MiddenHolland

VGZ

April en
oktober
2021

14 praktijken

-

Inzet VS/PA
(taakdifferentiatie)
Opstarten SOHspreekuur
Coaching
praktijkmedewerkers
Uitbreiden formatie
Flexibele consultduur
Grip op veelgebruikers
Triage training
assistenten
Teleconsultatie &
keuzehulp
Time-out verwijzingen
Intervisie op
verwijzingen

5.Zorggroep
Gelders
Rivierenland

Menzis

n.v.t.

Max. 40
praktijken

Nog in ontwikkeling

6.Onze
Huisartsen
Arnhem

Menzis

n.v.t.

Max. 19
praktijken

Nog in ontwikkeling

7.ECT Tiel

Menzis

n.v.t.

9 praktijken

Nog in ontwikkeling
37 | Eindrapportage impuls MTVDP

Bijlage II: Overzicht van MTVDP-interventies inclusief toelichting
• ACP-gesprekken – Advance care planning (ACP) is een vorm van gespreksvoering die artsen
kunnen toepassen om de voorkeuren en wensen van patiënten ten aanzien van hun levenseinde
te bespreken. Het doel van ACP is dat de zorg van patiënten in hun laatste levensfase goed is
afgestemd op hun wensen.
• Beeldbellen – De interventie beeldbellen richt zich op de inzet van digitalisering waarbij het idee is
dat dit helpt om efficiënter te werken. De effectiviteit van deze interventie is afhankelijk van
regionale- en praktijkvariabelen. Beeldbellen kan bijvoorbeeld worden toegepast bij patiënten
met een stabiel verloop, bij het geven van voorlichting of bij het bespreken van uitslagen. Er zal
wel altijd moeten worden afgewogen of digitaal contact de manier van consulteren is die passend
is in het contact met de patiënt en bijbehorende vraag.
• Burgerinitiatieven – Het doorverwijzen van patiënten met niet-medische problemen naar
initiatieven van burgers uit het gebied, functioneert als een interventie die de zelfredzaamheid
van patiënten stimuleert. Burgerinitiatieven hebben als doel om patiënten met niet-medische
problemen – en soms ook andere doelgroepen – zo lang mogelijk in hun vertrouwde omgeving te
laten wonen. De initiatiefnemers zijn vaak mensen die hun directe leefomgeving willen
verbeteren. Meestal beginnen deze initiatieven met het aanbieden van (onderlinge) diensten
zoals vervoer, hulp aan huis, onderhoud en huishoudelijke hulp en koffie- en bezoekmomenten.
De initiatieven beginnen vaak klein maar kunnen in samenwerking met professionals uitbreiden
naar intensievere zorg.
• Flexibele consultduur – Onder deze interventie verstaan we de aanpassing van de inrichting van
spreekuurtijden. Verschillende zorgvragen hebben een verschillende consultduur nodig. Door
bewust patiënten kort te zien waar het kan (door middel van het “fast-track spreekuur”
bijvoorbeeld, waarin patiënten in vijf minuten worden gezien door de huisarts voor simpele
vragen/klachten), ontstaat ruimte om andere patiënten langer te zien.
• Formatie-uitbreiding – Deze interventie kan breed worden opgevat en daarmee gaan om de
huisarts zelf die meer uren inzet, maar ook om de (extra) inzet van een waarnemend huisarts,
hidha (huisarts in dienst van een huisarts), doktersassistent, praktijkondersteuner,
praktijkmanager, physician assistant en/of verpleegkundig specialist. Met andere woorden,
formatie-uitbreiding gaat om de brede inzet van personeel die nodig is om daadwerkelijk meer
tijd in de spreekkamer te kunnen creëren.

• Gepaste zorg bij maagklachten – Maagklachten komen vaak voor bij patiënten. Vaak worden deze
klachten veroorzaakt door de leefstijl. Om patiënten aan te moedigen om aanpassingen te doen
in hun leefstijl, kunnen verschillende interventies worden uitgevoerd. Hierbij kan worden gedacht
aan (digitale) flyers of een interactieve keuzehulp. Ook kunnen huisartsen e-learning volgen om
patiënten met deze klachten nog beter te kunnen helpen.
• Horizontaal verwijzen – Horizontaal verwijzen is een verwijzing van de ene huisarts naar de
andere huisarts. Horizontaal verwijzen wordt toegepast wanneer bijvoorbeeld een collega
huisarts meer kennis en ervaring heeft met een zorgvraag dan de betreffende huisarts die de
zorgvraag krijgt, denk bijvoorbeeld aan ervaring rondom het plaatsen van een spiraaltje of een
spoedafname van bloed aan huis.
38 | Eindrapportage impuls MTVDP

• MDO/casuïstiektafel met andere domeinen (sociaal domein, tweede lijn, apotheek, GGZ,
jeugdzorg, fysiotherapeuten en thuiszorg) – De interventie Multidisciplinair overleg
(MDO)/casuïstiektafel met andere domeinen richt zich op het bespreken van casuïstiek en
optimale triagering en op netwerkvorming waardoor sleutelfiguren in de zorgverlening elkaar
kennen en makkelijker gebruik maken van elkaars kennis en netwerk. Het overleg moet in het
belang zijn van de behandeling of het systeem rondom de specifieke patiënt. Hierbij is er sprake
van interactie en direct wederkerig overleg tussen de behandelaren. Het resultaat van het overleg
wordt vastgelegd in het patiëntendossier.
• Preventieve activiteiten (o.a. sociaal spreekuur, training ‘stress de baas’, KWIEK beweegroute,
module ‘omgaan met piekeren’ en leefstijlroer) – Er zijn gemeenten die activiteiten voor inwoners
aanbieden om een gezonde levenstijl te bevorderen en zelfredzaamheid aan te moedigen. Dit
worden ook wel preventieve activiteiten genoemd. Voorbeelden zijn activiteiten om meer te
bewegen, gezond te eten en sociale contacten te bevorderen, denk aan de KWIEK beweegroute
of het leefstijlroer.
• Regie op veelgebruikers – Deze interventie richt zich op het in beeld brengen van de groep
veelgebruikers die vaak bij de huisartsenpraktijk komt. In de huisartspraktijk wordt inzichtelijk
gemaakt welke patiënten meer zorgvragen hebben dan passend is bij hun gezondheid. Vervolgens
wordt proactief gekeken hoe deze patiënten op een andere manier geholpen kunnen worden.
• Samenwerking met het sociaal domein (o.a. sociaal makelaars en sociaal wijkteam) – Onder deze
interventie verstaan we de samenwerking met het sociaal domein waar verschillende vormen
voor bestaan. Samenwerking met het wijkteam, het buurtteam, het sociaal team en/of de
wijkmanager zijn voorbeelden hiervan. De samenwerking kan in omvang verschillen van enkele
afspraken tot intensieve samenwerking.
• Taakherschikking (bijvoorbeeld SOH-spreekuur) – Deze interventie richt zich op de
taakherschikking onder de personele capaciteit. Bij taakherschikking gaat om het structureel
herverdelen van taken, inclusief verantwoordelijkheden en bevoegdheden tussen verschillende
beroepen. Taakherschikking past ook in de beleidslijn van de taskforce ‘Juiste zorg op de juiste
plek’, oftewel de juiste professional op de juiste plek. Een voorbeeld van een interventie
hieromtrent is het instellen van een Spreekuur Ondersteuner Huisarts (SOH). De SOH is een goed
opgeleide assistent die zelfstandig klein letsel of veelvoorkomende klachten behandelt. Vaak is
snel duidelijk of er een spoedbehandeling nodig is en hoeft de huisarts er niet noodzakelijk bij te
komen.
• Time-out verwijzingen – De interventie time-out verwijzingen betreft het inlassen van een timeout wanneer een huisarts twijfelt of een verwijzing zinvol is. De patiënt wordt uitgelegd dat deze
persoon dezelfde dag nog wordt gebeld met uitslag over wat een goede vervolgstap is. Een timeout geeft de huisarts de gelegenheid om naslag te doen en/of een collega te raadplegen. Tevens
voelt de patiënt zich hierdoor serieus genomen.

39 | Eindrapportage impuls MTVDP

• Training/scholing rondom gespreksvoering (bijvoorbeeld rondom SOLK/ALK, positieve gezondheid
of het 4D-model) – De interventie training rondom gespreksvoering richt zich op het doorvragen
en het gesprek breder trekken dan waar de patiënt in eerste instantie voor komt. Binnen deze
interventie zijn verschillende trainingen rondom gespreksvoering mogelijk, waaronder:
•

•
•

De training gespreksvoering positieve gezondheid richt zich op een bredere kijk op
gezondheid uitgewerkt in zes dimensies (lichaamsfuncties, gevoelens en gedachten, zinvol
leven, kwaliteit van leven, meedoen, en dagelijks leven). De zorgverlener sluit aan bij de
vraag van de patiënt en helpt zoeken naar mogelijkheden om de gewenste situatie te
bereiken.
De training gespreksvoering volgens het 4D-model ondersteunt de interactie tussen
zorgverleners onderling en tussen de zorgverlener en de patiënt door de toepassing van
vier domeinen (lichaam, geest, maatschappelijk en sociaal).
De training rondom SOLK/ALK, geeft huisartsen handvatten om deze groep patiënten
sneller en beter te kunnen helpen. Veel patiënten met langdurige lichamelijke klachten
waarvoor geen medische verklaring is, voelen zich niet serieus genomen door hun dokter.
Tegelijkertijd voelen artsen zich vaak tekortschieten in hun medisch handelen, of zij
kunnen de klachten niet aanvaarden als reëel. De training geeft hier handvatten voor.

• Transmuraal intercollegiaal (digitaal/telefonisch) consult – Deze interventie richt zich op een
overleg tussen huisarts en specialist in een niet acute setting. In het overleg bespreekt een
huisarts met de specialist behandeladviezen, nut en noodzaak van een (eventuele) verwijzing en
aanvraag van (eventuele) diagnostiek.
• Triage training voor assistenten – Het flexibel inzetten en inroosteren van de beschikbare
spreekuurtijd is mogelijk als de triage hierop wordt aangepast. Assistenten volgen een extra triage
training, training stimuleren van zelfzorg en/of training gespreksvoering.
• Welzijn op Recept – Deze interventie richt zich op het versterken van welzijn van mensen met
psychosociale problemen, waarbij de huisarts en, indien van toepassing, de POH de personen met
psychosociale klachten verwijst naar een welzijnsadviseur in het betreffende gebied. Deze
welzijnsadviseur zoekt vervolgens samen met deze persoon naar manieren om het welzijn te
vergroten door bijvoorbeeld deelname aan groepsactiviteiten en vrijwilligerswerk.

40 | Eindrapportage impuls MTVDP