Tweede Kamer der Staten-Generaal

Vergaderjaar 2016–2017

2

Vragen gesteld door de leden der Kamer

2016Z23043
Vragen van het lid Van Nispen (SP) aan de Minister van Veiligheid en Justitie
over de rehabilitatie van onterecht veroordeelden (ingezonden 5 december
2016).
Vraag 1
Wat is uw reactie op de uitspraak van de rechtbank Zutphen over de
medeverantwoordelijkheid van de Nederlandse staat voor de criminele
activiteiten gepleegd door Du Bois?1
Vraag 2
Wat is het huidige beleid na de vaststelling van een justitiële dwaling? Waar
hebben onterecht veroordeelden recht op en op welke manier worden zij
(publiekelijk) gerehabiliteerd?
Vraag 3
Wat mogen onterecht veroordeelden aan hulp en begeleiding verwachten van
de Nederlandse staat, voornamelijk wanneer sprake is van psychische
problematiek door de onterechte veroordeling en detentie?
Vraag 4
Klopt het dat er door de toenmalige Minister van Justitie en het hoofd van
het openbaar ministerie (OM) de belofte is gedaan om Du Bois aan een baan
te helpen? Waarom is deze belofte niet nagekomen?
Vraag 5
Wat zijn de gevolgen van de uitspraak van de rechtbank Zutphen voor het
huidige beleid met betrekking tot de rehabilitatie van onterecht veroordeelden? Welke maatregelen gaat u nemen om er voor te zorgen dat dit niet
nogmaals kan gebeuren?
«Hij heeft bijna zeven jaren onterecht opgesloten gezeten in een periode dat
zijn kinderen jong waren en opgroeiden tot volwassenen. Deze traumatische
jaren hebben op verdachte en zijn gezin een enorme impact gehad en
onherstelbaar leed toegebracht. Bij verdachte is als gevolg van de onterechte
1

kv-tk-2016Z23043
’s-Gravenhage 2016

http://www.volkskrant.nl/binnenland/rechtbank-staat-mede-schuldig-aan-drugsdelict-hermandu-bois~a4425992/; https://uitspraken.rechtspraak.nl/
inziendocument?id=ECLI:NL:RBGEL:2016:6469&keyword=%22knoops%22, uit rechtsoverweging 7:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Vragen

1

veroordeling een post -traumatische stressstoornis geconstateerd. Daarnaast
ontwikkelde hij een gedragspatroon dat werd gekenmerkt door naïviteit,
impulsiviteit en de sterke drang om er nu wel te zijn voor zijn gezin. (...)
Als compensatie voor de jarenlange onterechte detentie heeft verdachte een
schadevergoeding ontvangen. Deze is voor een groot deel opgegaan aan
schulden die waren ontstaan in de periode dat hij vastzat. En ook voor een
deel aan het dagelijks levensonderhoud van het gezin, omdat het verdachte
niet lukte om een betaalde baan te vinden. Het geld veranderde bovendien
niets aan de post -traumatische stressstoornis en het bij verdachte ontstane
gedragspatroon om naïef en impulsief te handelen.
Met de verdediging is de rechtbank van oordeel dat verdachte na zijn
onterechte veroordeling onvoldoende is begeleid, ondanks toezeggingen van
hogerhand. Na jarenlange detentie is het voor iedereen ingewikkeld de draad
van het leven weer op te pakken en is voor velen begeleiding in de vorm van
reclasseringstoezicht nodig. Bij verdachte bleef dit alles achterwege, terwijl de
onterechte detentie diepe sporen had nagelaten bij hem en zijn gezin. Daar
kwam bij dat publiekelijk excuus achterwege bleef.»

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, Vragen

2