Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2016–2017

34 573

Wijziging van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag en enige andere wetten
in verband met de verlaging van de leeftijd
waarop men recht heeft op het
volwassenminimumloon, in verband met
stukloon en meerwerk en enige andere
wijzigingen

Nr. 5

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 9 november 2016
Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
Onder vernummering van de artikelen XIV en XV tot XVIII en XIX
worden na artikel XIII vier artikelen ingevoegd, luidende:
Artikel XIV
De Wet tegemoetkomingen loondomein wordt als volgt gewijzigd:
A
Na hoofdstuk III wordt een hoofdstuk met opschrift ingevoegd,
luidende:
Hoofdstuk IIIA Tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon
Artikel 3.3 Minimumjeugdloon voordeel
1. Een werkgever heeft recht op een minimumjeugdloon voordeel
indien bij deze werkgever een werknemer in een of meerdere dienstbetrekkingen is en:
a. de werknemer op 31 december van het voorafgaande kalenderjaar de
leeftijd van 18 jaar heeft bereikt maar nog niet de leeftijd van 22 jaar; en
b. het gemiddelde uurloon in het kalenderjaar ten aanzien van de
volgende te onderscheiden leeftijden van de werknemer valt binnen de
volgende bandbreedtes die worden afgeleid van het wettelijk
minimumloon en de wettelijke minimumvakantiebijslag waarop recht
bestaat in het kalenderjaar ingevolge de hoofdstukken II en III van de Wet
minimumloon en minimumvakantiebijslag:
1°. ten aanzien van een werknemer als bedoeld in onderdeel a die de
leeftijd van 18 jaar heeft bereikt, ten minste 47,5 procent bij een normale
arbeidsduur van 40 uren per week maar minder dan 55 procent bij een
normale arbeidsduur van 36 uren per week;

kst-34573-5
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2016

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

1

2°. ten aanzien van een werknemer als bedoeld in onderdeel a die de
leeftijd van 19 jaar heeft bereikt, ten minste 55 procent bij een normale
arbeidsduur van 40 uren per week maar minder dan 70 procent bij een
normale arbeidsduur van 36 uren per week;
3°. ten aanzien van een werknemer als bedoeld in onderdeel a die de
leeftijd van 20 jaar heeft bereikt, ten minste 70 procent bij een normale
arbeidsduur van 40 uren per week maar minder dan 85 procent bij een
normale arbeidsduur van 36 uren per week;
4°. ten aanzien van een werknemer als bedoeld in onderdeel a die de
leeftijd van 21 jaar heeft bereikt, 85 procent bij een normale arbeidsduur
van 40 uren per week maar minder dan 100 procent bij een normale
arbeidsduur van 40 uren per week.
2. Het gemiddelde uurloon, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, wordt
vastgesteld door het jaarloon te delen door de verloonde uren.
3. De leeftijd, bedoeld in het eerste lid, wordt vastgesteld op grond van
de geboortedatum waarvan door de werkgever ingevolge artikel 28,
eerste lid, onderdeel d, van de Wet op de loonbelasting 1964 opgave aan
de inspecteur is gedaan.
4. Bij het begin van de maand juli van het kalenderjaar worden de
bedragen van de ondergrens en bovengrens naar leeftijd met toepassing
van de bandbreedtes, bedoeld in het eerste lid, onderdeel b, bij regeling
van Onze Minister van Financiën, na overleg met Onze Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid vastgesteld voor dat kalenderjaar.
Artikel 3.4 Hoogte minimumjeugdloon voordeel
Een minimumjeugdloon voordeel bedraagt:
a. € 0,12 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 1°, doch
ten hoogste € 249,60 per werknemer per kalenderjaar;
b. € 0,15 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 2°, doch
ten hoogste € 312,– per werknemer per kalenderjaar;
c. € 0,55 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 3°, doch
ten hoogste € 1.144,– per werknemer per kalenderjaar;
d. € 0,85 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 4°, doch
ten hoogste € 1.768,– per werknemer per kalenderjaar.
B
Artikel 4.1 wordt als volgt gewijzigd:
1. In het eerste lid wordt «als bedoeld in artikel 2.1 en artikel 3.1»
vervangen door: als bedoeld in de artikelen 2.1, 3.1 en 3.3.
2. Onder vernummering van het vierde en vijfde lid tot vijfde en zesde
lid wordt na het derde lid een lid ingevoegd, luidende:
4. In afwijking in zoverre van het eerste lid wordt, indien voor een
werknemer recht bestaat op zowel een tegemoetkoming als bedoeld in
artikel 3.3 als op meer dan een tegemoetkoming als bedoeld in artikel 2.1,
onderdelen b tot en met d, het totaal berekende bedrag aan tegemoetkoming voor deze werknemer gemaximeerd op het bedrag van de
tegemoetkoming, bedoeld in artikel 3.3 en het bedrag van de berekende
hoogste tegemoetkoming, bedoeld in artikel 2.1, onderdelen b tot en met
d, voor deze werknemer in het desbetreffende kalenderjaar, met dien
verstande dat bij gelijke hoogte van de tegemoetkomingen, bedoel in
artikel 2.1, onderdelen b tot en met d, waar recht op bestaat voor de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

2

werknemer uitsluitend de tegemoetkoming wordt verstrekt die als eerste
in artikel 2.1 wordt genoemd.
3. In het zesde lid (nieuw) wordt «als bedoeld in 3.1» vervangen door
«als bedoeld in artikel 3.1 of artikel 3.3» en wordt «bedoeld in artikel 3.1»
vervangen door: bedoeld in artikel 3.1 onderscheidenlijk artikel 3.3.
C
In artikel 4.2, eerste lid, wordt «als bedoeld in de artikelen 2.1 en 3.1»
vervangen door: als bedoeld in de artikelen 2.1, 3.1 en 3.3.
D
In artikel 4.6, derde lid, wordt «bedoeld in de artikelen 2.1 en 3.1»
vervangen door: bedoeld in de artikelen 2.1, 3.1 en 3.3.
E
In artikel 6.1 wordt « en 3.1» vervangen door «, 3.1 en 3.3» en wordt
« en 3.2» vervangen door: , 3.2 en 3.4.
Artikel XV
Indien artikel I, onderdelen B en C, met ingang van 1 juli 2017 in werking
zijn getreden, en met ingang van die datum geen algemene maatregel van
bestuur als bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag is vastgesteld en in werking is getreden, wordt
na artikel 6.2 van de Wet tegemoetkomingen loondomein een artikel
ingevoegd, luidende:
Artikel 6.2a Hoogte minimumjeugdloon voordeel 2018
1. Voor het kalenderjaar 2018 bedraagt in afwijking van artikel 3.4 het
minimumjeugdloon voordeel:
a. € 0,18 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 1°, doch
ten hoogste € 374,40 per werknemer;
b. € 0,23 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 2°, doch
ten hoogste € 478,40 per werknemer;
c. € 0,83 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 3°, doch
ten hoogste € 1.726,4 per werknemer;
d. € 1,28 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 4°, doch
ten hoogste € 2.662,4 per werknemer.
2. Dit artikel vervalt met ingang van 1 januari 2020.
Artikel XVI
Indien artikel I, onderdeel C, in werking is getreden en een algemene
maatregel van bestuur als bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de Wet
minimumloon en minimumvakantiebijslag is vastgesteld en in werking is
getreden, komt artikel 3.4 van de Wet tegemoetkomingen loondomein als
volgt te luiden:
Artikel 3.4 Hoogte minimumjeugdloon voordeel
Een minimumjeugdloon voordeel bedraagt:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

3

a. € 0,15 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 1°, doch
ten hoogste € 312,– per werknemer per kalenderjaar;
b. € 0,19 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 2°, doch
ten hoogste € 395,20 per werknemer per kalenderjaar;
c. € 0,68 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 3°, doch
ten hoogste € 1.414,4 per werknemer per kalenderjaar;
d. €. 1,05 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 4°, doch
ten hoogste € 2.184,– per werknemer per kalenderjaar.
Artikel XVII
Indien artikel I, onderdelen B en C, met ingang van 1 juli 2017 in werking
zijn getreden en met ingang van die datum een algemene maatregel van
bestuur als bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag is vastgesteld en in werking is getreden, wordt
na artikel 6.2 van de Wet tegemoetkomingen loondomein een artikel
ingevoegd, luidende:
Artikel 6.2a Hoogte minimumjeugdloon voordeel 2018
1. Voor het kalenderjaar 2018 bedraagt in afwijking van artikel 3.4 het
minimumjeugdloon voordeel:
a. € 0,23 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 1°, doch
ten hoogste € 478,40 per werknemer;
b. € 0,28 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 2°, doch
ten hoogste € 582,40 per werknemer;
c. € 1,02 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 3°, doch
ten hoogste € 2.121,6 per werknemer;
d. € 1,58 per verloond uur van de werknemers die voldoen aan de
voorwaarde, bedoeld in artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, onder 4°, doch
ten hoogste € 3.286,4 per werknemer.
2. Dit artikel vervalt met ingang van 1 januari 2020.
Toelichting
1. Algemeen
Aanleiding
Met de wijziging van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag
(WML) wordt de leeftijd waarop men recht heeft op het minimumloon
voor een volwassene in eerste instantie verlaagd naar 22 jaar, en wordt
het wettelijk minimumjeugdloon vanaf 18 jaar aangepast. Tenzij er sprake
is van aanzienlijke negatieve effecten op de werkgelegenheid van
jongeren, vindt twee jaar na de eerste stap automatisch de tweede stap
plaats. De tweede stap betreft een verdere verlaging van de leeftijd naar
21 jaar waarop recht bestaat op het volwassen minimumloon, en een
verdere aanpassing van het wettelijk minimumjeugdloon vanaf 18 jaar.
Door deze wijzigingen van de WML wordt recht gedaan aan de
veranderde maatschappelijke opvattingen over de arbeidsmarkt- en
inkomenspositie van jongeren die tot uitdrukking komen in de motie van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

4

het lid Van Weyenberg1 die met brede steun van de Tweede Kamer is
aangenomen2. De leeftijd van 21 jaar sluit beter aan bij de leeftijd waarop
jongeren gediplomeerd de arbeidsmarkt betreden en valt tevens samen
met het einde van de onderhoudsplicht van ouders. Ook is de leeftijdsgrens van 21 jaar minder afwijkend in internationaal perspectief. Hiermee
doet de regering recht aan de wensen om de inkomenspositie van
werkende jongeren te versterken.
De regering is zich ervan bewust dat de wijzigingen in het WML
mogelijk een negatief effect hebben op de arbeidsmarktpositie van
jongeren. Een hoger minimumjeugdloon leidt namelijk tot een hoger
inkomen voor werkzame jongeren en maakt het daardoor relatief
aantrekkelijker om te gaan werken. Het arbeidsaanbod onder jongeren
neemt dus toe, terwijl tegelijkertijd de vraag naar arbeid afneemt. Voor
werkgevers wordt het immers duurder om jongeren in dienst te nemen.
Werkgelegenheidseffecten wijziging van de Wet minimumloon en
minimumvakantiebijslag
Om een beeld te vormen van de effecten van een aanpassing van het
wettelijk minimumjeugdloon op de arbeidsmarktpositie van jongeren
heeft het kabinet het CPB gevraagd een notitie over het wettelijk
minimumjeugdloon (WMJL) op te stellen. In deze notitie kwantificeert het
CPB de effecten van aanpassingen van het minimumjeugdloon op de
werkgelegenheid van jongeren en wordt een kwalitatieve duiding van het
effect op de scholingsbeslissing van jongeren gegeven. Deze notitie is op
21 januari 2016 aan de Tweede Kamer aangeboden.3
Het CPB gaat ervan uit dat de aanpassing van het wettelijk minimumjeugdloon leidt tot een werkgelegenheidsverlies onder jongeren van naar
verwachting 25 duizend personen. Gezien de onzekerheid over de mate
waarin de werkgelegenheid onder jongeren reageert op wijzigingen in het
wettelijk minimumjeugdloon heeft het CPB ook een gevoeligheidsanalyse
uitgevoerd. Volgens deze gevoeligheidsanalyse kunnen de werkgelegenheidsverliezen uiteenlopen van 10 tot 50 duizend personen.
De regering heeft oog voor werkgelegenheidseffecten die zich door de
voorgestelde aanpassing van het minimumjeugdloon kunnen voordoen.
Daarom wordt, los van deze nota van wijziging, al een aantal maatregelen
genomen die bijdragen aan het verminderen van genoemde effecten.
Ten eerste vindt de aanpassing in twee stappen plaats. De eerste stap
zal plaatsvinden bij inwerkingtreding van de wet. De leeftijd waarop recht
bestaat op het volwassen minimumloon wordt eerst verlaagd naar 22 jaar.
De tweede stap betreft een verdere verlaging van de leeftijd naar 21 jaar
waarop recht bestaat op het volwassen minimumloon. Ook de beoogde
aanpassing van de minimumjeugdloonstaffel wordt in twee stappen
gedaan. Tenzij er sprake is van aanzienlijke negatieve effecten op de
werkgelegenheid van jongeren zal de leeftijd vervolgens automatisch
verlaagd worden naar 21 jaar. Door de stapsgewijze aanpassing wordt
ruimte geboden om effecten van de eerste stap te monitoren. Door het
minimumjeugdloon geleidelijk aan te passen temporiseert de regering
ook de loonkostenstijging voor werkgevers en wordt hen meer tijd
gegeven te anticiperen op de aanpassingen van het wettelijk minimumjeugdloon.
Een tweede aanvullende maatregel betreft de mogelijkheid die de
regering heeft geschapen om een uitzonderingsbepaling op te nemen ten
1

Kamerstukken II 2014-2015, 29 544, nr. 647.
Handelingen II 2014-2015, 109, item 14.
3
Kamerstukken II 2015-2016, 29 544, nr. 680.
2

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

5

aanzien van het verhoogde minimumjeugdloon voor de leerwerkplekken
in de beroepsbegeleidende leerweg (bbl) in het mbo.4 Een dergelijke
uitzonderingsbepaling kan voorkomen dat de loonkosten voor werkgevers
die leerwerkplekken aanbieden te zeer stijgen en zo een extra stimulans
bieden voor werkgevers om leerwerkplekken aan te bieden.
Ten derde wordt een deel van de loonkostenstijging van 22-jarigen
gecompenseerd door het Lage-inkomensvoordeel (LIV) op grond van de
Wet tegemoetkomingen loondomein (Wtl) voor zover er sprake is van
meer dan 1.248 verloonde uren per kalenderjaar. Het maximumbedrag
voor het LIV ligt echter onder de brutoloonkostenstijging bij 22-jarigen.
Doordat 22-jarigen die op WMJL-niveau verdienden, nu 100% WML gaan
verdienen, komt de werkgever in aanmerking voor het LIV. Dit vermindert
de toename van de loonkosten voor werkgevers en kan volgens het CPB
het werkgelegenheidseffect voor deze groep ten dele teniet doen. Voor
jongeren onder de 22 jaar komt de werkgever na de eerste verhoging
echter niet in aanmerking voor het LIV als deze jongeren op het
WMJL-niveau worden betaald. Na de tweede verhoging kunnen
werkgevers wel in aanmerking komen voor het LIV voor 21-jarigen, die op
dat moment 100% WML gaan verdienen.
Tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon
Om werkgevers ook tegemoet te komen in de hogere loonkosten voor
18- tot en met 21-jarigen is in samenwerking met de sociale partners een
compensatieregeling vormgegeven in deze nota van wijziging. Voor de
compensatie wordt gebruik gemaakt van het instrumentarium van de Wtl.
Doel van de compensatie is om werkgevers tegemoet te komen in de
verhoging van de loonkosten en daarmee ook de negatieve effecten op de
werkgelegenheid voor jongeren te verminderen.
Vormgeving van de tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon
De compensatie wordt toegekend op basis van twee kenmerken: de
leeftijd die de werknemer op 31 december van het voorafgaande
kalenderjaar heeft bereikt en het gemiddelde uurloon in het kalenderjaar
waarover het minimumjeugdloon voordeel wordt toegekend. Er is gebruik
gemaakt van het instrumentarium van de Wtl. Bij het ontwikkelen van de
compensatieregeling is als uitgangspunt gehanteerd dat op basis van
informatie die al beschikbaar is binnen de overheid moet kunnen worden
beoordeeld of aan de voorwaarden van de tegemoetkoming wordt
voldaan. Alleen dan is geautomatiseerd vast te stellen of voldaan wordt
aan de voorwaarden. De kenmerken van de dienstbetrekking zijn af te
leiden uit de loonaangifte, net zoals de leeftijd van de werknemer, de
hoogte van het loon en de verloonde uren.
De systematiek sluit aan bij het reguliere LIV binnen de Wtl. Na elk
kalenderjaar wordt bezien of het gemiddelde uurloon van een werknemer
binnen de gestelde grenzen valt, om te bepalen of de werknemer in
aanmerking komt voor compensatie. Als er inderdaad recht is op de
tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon (minimumjeugdloon
voordeel), ontvangt de werkgever automatisch een beschikking voor deze
tegemoetkoming. Er is gekozen om niet volledig aan te sluiten bij het LIV
vanwege het criterium bij het LIV van 1.248 verloonde uren per kalenderjaar. Anders dan bij het LIV is onderhavige compensatieregeling niet
bedoeld om de arbeidsduur te beïnvloeden, omdat het hier een groep
betreft die nadrukkelijk een afweging maakt tussen scholing en arbeid.
Daarnaast zou bij het aanhouden van dit urencriterium een groot aantal
werkgevers die gevolgen ervaren van de verhoging, niet worden
4

Artikel I, onderdeel C, van het wetsvoorstel m.b.t. de wijziging van artikel 8, vierde lid, WML.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

6

gecompenseerd doordat het overgrote deel van de jongeren in de leeftijd
18 tot en met 21 jaar minder dan 1.248 uur per kalenderjaar werkt.5
Leeftijd wordt als extra criterium gehanteerd voor toekenning van de
tegemoetkoming, om de regeling beter te kunnen richten op de jongeren
waarom het gaat. Dit maakt de regeling complexer dan het reguliere LIV,
maar ook meer gericht. Op deze manier komt de compensatie terecht bij
de werkgevers die de meeste kostenverhoging ervaren door de
aanpassing van het WMJL, en is de compensatie per uur zo hoog
mogelijk.
Voor 18- tot en met 21-jarigen wordt er op basis van de leeftijd die op
31 december van het voorafgaande kalenderjaar is bereikt, een
bandbreedte vastgesteld waar het gemiddeld uurloon in moet vallen om
in aanmerking te komen voor de compensatie. Deze peildatum wordt
gebruikt om de uitvoering van de tegemoetkoming eenvoudig te houden
en aan te sluiten bij de kalenderjaarsystematiek van de Wtl.
De bandbreedte wordt aan de onderkant begrensd door het voor de
betreffende leeftijd geldende minimumuurloon, gebaseerd op een
normale arbeidsduur van 40 uur6, verhoogd met een vakantietoeslag van
8%, naar voorbeeld van het LIV. De bovenkant van deze bandbreedte
wordt begrensd door het minimumloon geldend voor de leeftijdsgroep
die één jaar ouder is (zie figuur 1). Op deze manier valt ook het gemiddelde uurloon van jongeren die vroeg in het jaar jarig zijn tussen de
gestelde grenzen.
Als een 19-jarige jongere bijvoorbeeld op 1 maart jarig is en op het
geldende minimumjeugdloon wordt beloond, krijgt hij of zij twee
maanden lang het minimumloon voor een 19-jarige en tien maanden lang
het minimumloon voor een 20-jarige. Het gemiddeld verdiende uurloon
ligt dan tussen het minimum van een 19-jarige en het minimum van een
20-jarige in. Met de gestelde grenzen valt deze jongere wel binnen de
bandbreedte van de groep die op 31 december van het voorafgaande jaar
19 jaar was. Het gebruik van een peildatum voor de leeftijd heeft echter
wel als gevolg dat een werkgever met een jongere in dienst die
31 december van het voorafgaande jaar 17 was, voor het (actuele)
kalenderjaar niet in aanmerking komt voor de tegemoetkoming voor deze
jongere.

5
6

Kamerstukken II, 2015-2016, 29 544, nr. 680.
Het minimumloon is een vast bedrag per maand, week of dag, maar er geldt geen minimum
uurloon doordat in sectoren de normale arbeidsduur kan verschillen. Door voor de ondergrens
van de bandbreedtes rekening te houden met de hoogste normale arbeidsduur van 40 uur,
wordt de ondergrens geënt op het laagste bedrag per uur wat voor die leeftijd voldoet aan de
WML.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

7

Figuur 1: Bandbreedtes om bij de eerste verhoging in aanmerking te komen voor
compensatie.

De bovengrens voor het minimumuurloon is gebaseerd op een normale
arbeidsduur van 36 uur7, verhoogd met een vakantietoeslag van 8%. Op
deze manier valt iedereen binnen de bandbreedte die op het geldende
minimumjeugdloon wordt betaald, ongeacht wanneer hij of zij jarig is in
het jaar, en ongeacht de geldende normale arbeidsduur.
Alleen voor 21-jarigen is de bovengrens aangepast, om overlap met het
reguliere LIV te voorkomen. De bovengrens van de tegemoetkoming
verhoging minimumjeugdloon is hierdoor gelijk aan de ondergrens van
het reguliere LIV. Deze bovengrens leidt er toe dat een klein deel van de
21- en 22-jarigen buiten het minimumjeugdloonvoordeel zal vallen. Zij
kunnen wel aanspraak maken op het LIV, voor zover zij over het jaar
gemiddeld meer dan 24 uur per week werken.
Het voornemen is om de tegemoetkoming in werking te laten treden op
1 januari 2018. Omdat de verhoging van het minimumjeugdloon naar
verwachting wordt ingevoerd per 1 juli 2017, wordt de tegemoetkoming
over 2018 vermenigvuldigd met 1,5, waarmee de verhoging van de
minimumjeugdlonen per 1 juli 2017 wordt gecompenseerd. De voorziene
tegemoetkoming wordt uitgedrukt in een vast bedrag per verloond uur.
Het beschikbare budget voor de tegemoetkoming is zodanig verdeeld dat
per leeftijdscategorie een gelijk deel van de extra loonkosten wordt
gecompenseerd. De tegemoetkomingen kennen een – van een 40-urige
werkweek afgeleid – vast bedrag als jaarmaximum.
Zoals eerder beschreven bij de wijziging van de WML is het kabinet
voornemens de verhoging van de staffels van het minimumjeugdloon niet
van toepassing te laten zijn op leerwerkplekken in de beroepsbegeleidende leerweg (bbl) in het mbo.8 Een consultatie van sociale partners
middels de adviesaanvraag aan de SER inzake «Praktijkleren en het
middensegment mbo» maakt onderdeel uit van de uitwerking van de
uitzonderingsbepaling. Door deze voorgenomen uitzondering zal de groep
bbl voor zover zij onder het reguliere WMJL betaald zullen worden,
conform de afwijkende staffel voor bbl-werknemers, niet meer in
aanmerking komen voor de compensatie. Als er een uitzonderingsbepaling voor het bbl tot stand komt, worden de bedragen voor de
tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon (zonder de compensatie
voor 2017) als volgt:
7

Door bij de bovengrens rekening te houden met de laagste normale arbeidsduur van 36 uur,
wordt de bovenrgens geënt op het hoogste bedrag per uur wat voor die leeftijd geldt als het
minimumloon.
8
Artikel I, onderdeel C, van het wetsvoorstel m.b.t. de invoeging van artikel 8, vierde lid, WML.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

8

Tabel 1: Bedragen tegemoetkoming 2018, bij uitzondering BBL
Leeftijd op 31 dec voorafgaande
jaar

Compensatie per
uur

Maximale compensatie per
kalenderjaar

21 jaar
20 jaar
19 jaar
18 jaar

€ 1,05
€ 0,68
€ 0,19
€ 0,15

€ 2.184,00
€ 1.414,40
€ 395,20
€ 312,00

In het geval dat de voorgenomen uitzondering voor bbl-werknemers
niet tot stand komt, zijn de bedragen van de tegemoetkoming als volgt:
Tabel 2: Bedragen tegemoetkoming 2018
Leeftijd op 31 dec voorafgaande
jaar

Compensatie per
uur

Maximale compensatie per
kalenderjaar

21 jaar
20 jaar
19 jaar
18 jaar

€ 0,85
€ 0,55
€ 0,15
€ 0,12

€ 1.768,00
€ 1.144,00
€ 312,00
€ 249,60

Het UWV berekent jaarlijks de hoogte van de tegemoetkomingen aan de
hand van gegevens in de polisadministratie. Bij de bepaling van de leeftijd
dient de werkgever immers al de geboortedatum van de werknemer in de
opgave op te nemen in de loonaangifte.9 De polisadministratie bevat de
gegevens die door de werkgever in de loonaangifte worden aangeleverd.
Het is voor de bepaling van het recht op minimumjeugdloon voordeel
van belang dat de juiste geboortedatum in de loonaangifte en in de
polisadministratie wordt opgenomen. Op grond van artikel 33, zesde lid,
Wet SUWI, raadpleegt het UWV de basisregistratie personen (BRP) ter
verificatie voor de polisadministratie. Tevens verstrekt het UWV aan de
Belastingdienst alle gegevens en inlichtingen die noodzakelijk zijn ten
behoeve van de uitvoering van de taken van de Belastingdienst. Indien de
geboortedatum niet overeenkomt met de gegevens in de BRP, kan het
UWV deze gegevens aan de Belastingdienst verstrekken. Op grond van
het huidige artikel 4.7, tweede lid, van de Wtl is het door de werkgever
opnemen van onjuiste gegevens in de loonaangifte waarvan de juistheid
voor de toepassing van de Wtl van belang is, een verzuim. De werkgever
kan hiervoor een bestuurlijke boete opgelegd krijgen van ten hoogste
€ 1.319 per gegeven per werknemer per jaar.
Het UWV verstrekt ambtshalve aan werkgevers een overzicht van de
werknemers die voldoen aan de voorwaarden van de tegemoetkoming op
grond van de loonaangiften van de werkgever over een kalenderjaar, zoals
die uiterlijk op 1 februari van het daaropvolgende kalenderjaar zijn
ingediend. De verstrekking van het overzicht vindt plaats vóór 15 maart
volgend op het kalenderjaar waarop de tegemoetkomingen betrekking
hebben. Werkgevers hebben dan voordat de beschikking wordt opgelegd
de gelegenheid om gegevens te laten wijzigen of aan te vullen of zelf een
correctiebericht in te dienen. Aanvullingen en correcties kunnen tot en
met 1 mei worden ingediend. Het bedrag kan vanaf 1 mei na afloop van
het kalenderjaar waarop de tegemoetkoming betrekking heeft worden
berekend. De tegemoetkomingen worden in het jaar volgend op het
kalenderjaar waar de tegemoetkoming betrekking op heeft door de
Belastingdienst toegekend. Bij de tegemoetkoming voor 2018 betekent dit
dan ook dat de Belastingdienst deze in 2019 toekent.

9

Artikel 1a.1, vierde lid, onderdeel b, onder 5, van de Regeling gegevensuitvraag loonaangifte.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

9

Anti-accumulatie Wtl
In tegenstelling tot de samenloopbepalingen binnen de Wtl is
samenloop tussen deze tegemoetkoming en andere tegemoetkomingen
uit de Wtl niet uitgesloten. Hier is voor gekozen vanwege de aard van de
tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon. Deze tegemoetkoming is
tot stand gekomen vanwege extra kosten die voor de werkgever zijn
ontstaan. Als deze tegemoetkoming niet samen zou kunnen vallen met
een loonkostenvoordeel (LKV), zou er een nadeel ontstaan voor degene
die recht heeft op een LKV. Samenloop met het LIV kan door de
vormgeving niet plaatsvinden: om overlap met de reguliere LIV te
voorkomen is de bovengrens voor 21-jarigen aangepast. De bovengrens
van de tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon is hierdoor gelijk
aan de ondergrens van het reguliere LIV.
Werkgelegenheidseffecten compensatieregeling
Het kabinet en de sociale partners zijn overeengekomen dat de
benodigde financiering van tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon, € 100 miljoen per jaar, wordt gevonden in een verhoging van
de premie voor het arbeidsongeschiktheidsfonds (Aof-premie). € 10
miljoen wordt ingezet voor extra aanspraak op het LIV-budget door
22-jarigen; € 90 miljoen wordt aangewend voor de tegemoetkoming
verhoging minimumjeugdloon en de uitvoering daarvan. De tegemoetkoming is daarmee een herverdeling van alle werkgevers naar specifieke
werkgevers met veel jongeren in dienst op het minimumloonniveau. De
extra loonkosten door de verhoging van het minimumjeugdloon worden
hierdoor, voor zover gecompenseerd, verdeeld over alle werkgevers.
Wat betreft de werkgelegenheidseffecten betekent dit dat de negatieve
werkgelegenheidseffecten bij jongeren afnemen, maar voor een deel bij
andere werknemers zullen neerslaan. Alle werkgevers hebben namelijk te
maken met een stijging van de Aof-premie. Hierbij moet wel opgemerkt
worden dat de doorrekening van het CPB, zoals hierboven genoemd, een
partiële analyse betreft, en alleen gericht is op de werkgelegenheidseffecten van jongeren. Deze effecten zullen worden verminderd door de
compensatieregeling.
De negatieve effecten op de arbeidsmarktpositie van jongeren door het
verhogen van het minimumjeugdloon zullen in de meeste gevallen niet
volledig worden tenietgedaan. De tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon is in veel gevallen kleiner dan het verschil in loonkosten.
Bijvoorbeeld bij een 21-jarige die eerst op WMJL werd betaald en 40 uur
werkt, bedraagt het brutoloonverschil in 2018 ongeveer € 2.50010, terwijl
de compensatie varieert van € 1.768,– tot € 2.184,–, afhankelijk van of een
BBL-uitzondering tot stand komt. Daarnaast blijft het arbeidsaanbodeffect
van de verhoging bestaan: door het verhoogde minimumjeugdloon wordt
het voor jongeren aantrekkelijker om te gaan werken en zich aan te bieden
op de arbeidsmarkt. Het arbeidsaanbod neemt dus toe, terwijl de vraag
naar arbeid iets afneemt door de hogere kosten.
Budgettaire effecten
Het voornemen is om de tegemoetkoming in werking te laten treden op
1 januari 2018. Omdat de verhoging van het minimumjeugdloon naar
verwachting wordt ingevoerd per 1 juli 2017, wordt de tegemoetkoming
verhoging minimumjeugdloon in 2018 éénmalig met een factor anderhalf
vermenigvuldigd. De Aof-premie over 2018 wordt hiervoor met € 45
10

Afhankelijk van indexatie van het WMJL tot en met juli 2018.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

10

miljoen extra verhoogd; in totaal met € 145 miljoen. Structureel wordt de
Aof-premie met € 100 miljoen verhoogd. Indien op enig moment blijkt dat
de in deze nota van wijziging voorziene tegemoetkomingen leiden tot een
hoger of lager budgettair beslag dan kunnen de tegemoetkomingen
aangepast worden om langs die manier te borgen dat het budgettaire
beslag van de tegemoetkomingen in de pas blijft lopen met de ramingen,
net als bij het reguliere LIV. De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal dit doen bij ministeriële regeling op grond van artikel 6.1 van
de huidige Wtl.
Compensatie na tweede stap van de verhoging
De tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon zoals vormgegeven
in deze nota van wijziging, is nu gebaseerd op de eerste verhoging. Na
deze eerste stap zal tegelijkertijd met het monitoren van de werkgelegenheidseffecten van de wijziging van het WMJL de effecten van de
tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon moeten worden
geëvalueerd om zo tot een gewenste vormgeving van de compensatieregeling voor de tweede stap te komen.
Administratieve lasten
De administratieve lasten voor werkgevers als gevolg van de invoering
van de tegemoetkoming verhoging minimumjeugdloon worden op nihil
geschat. Werkgevers hoeven voor het recht op het de tegemoetkoming
namelijk geen doelgroepverklaring aan te vragen en ook geen vinkje te
zetten in de loonaangifte. De tegemoetkoming wordt namelijk door het
UWV berekend en automatisch door de Belastingdienst toegekend en
uitbetaald.
Uitvoeringskosten
De uitvoeringskosten kunnen op dit moment nog niet volledig worden
geraamd. Dit houdt verband met de samenloop met de uitvoering van de
Wtl. De tot dusver bekende incidentele kosten voor de rekenmodule van
het UWV worden geraamd op € 1,43 miljoen. De tot dusver bekende
structurele kosten voor het UWV bedragen ten minste € 0,37 miljoen
vanaf 2020 en verder11. UWV zal, om een inschatting te maken van de
overige incidentele kosten, eerst vooronderzoek doen naar de benodigde
systeemaanpassingen in samenhang met de systeemaanpassingen voor
de Wtl. De Belastingdienst schat de incidentele uitvoeringskosten op
€ 1,45 miljoen, en de structurele kosten op € 0,29 miljoen.
Uitvoeringstoetsen
De Belastingdienst acht de compensatieregeling uitvoerbaar per
1 januari 2018. UWV acht de compensatieregeling uitvoerbaar en onder
voorwaarden op de gewenste inwerkingtredingdatum haalbaar. UWV kan
per 1-1-2018 uitvoering geven aan het voorstel onder de voorwaarde dat
UWV de daarvoor noodzakelijke activiteiten kan meenemen in het reeds
lopende realisatietraject van de LIV en LKV. Technische opmerkingen zijn –
voor zover daartoe aanleiding was – verwerkt in het wetsvoorstel.

11

Bij deze berekening heeft UWV als uitgangspunt genomen dat de Belastingdienst de vooraankondiging verstrekt, al staat dat op dit moment nog niet vast.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

11

2. Artikelsgewijs
Artikel XIV
Onderdeel A; hoofdstuk IIIA; artikelen 3.3 en 3.4 van de Wet tegemoetkomingen loondomein (minimumjeugdloon voordeel)
Artikel 3.3
(Eerste lid)
In het eerste lid zijn de voorwaarden opgenomen voor toepassing van
het minimumjeugdloon voordeel. Hierbij gaat het om een leeftijdsgrens
en een loongrens.
In onderdeel a is de voorwaarde opgenomen dat bij de werkgever een
werknemer in dienstbetrekking staat, waarbij die werknemer meerdere
diensbetrekkingen bij die werkgever kan hebben, die op 31 december van
het voorafgaande kalenderjaar dan het kalenderjaar waarover het
minimumjeugdloon voordeel op grond van artikel 4.1, tweede lid, wordt
berekend de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt maar nog niet de leeftijd van
22 jaar. Er is rekening mee gehouden dat het kan voorkomen dat een
werknemer bij dezelfde werkgever meerdere dienstbetrekkingen kan
hebben. Voor een eenvoudige uitvoering van het minimumjeugdloon
voordeel is gekozen de berekening daarvan per inhoudingsplichtige
werkgever te bepalen, dat wil zeggen over alle dienstbetrekkingen bij die
werkgever gezamenlijk.
In onderdeel b is bepaald dat het gemiddelde uurloon in een kalenderjaar wordt afgeleid van het voor de desbetreffende leeftijd geldende
minimumloon en minimum vakantiebijslag. Het minimumloon wordt op
grond van artikel 14 van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag zowel geïndexeerd per 1 januari als per 1 juli van het kalenderjaar.
Deze indexeringen werken ook door in het gemiddelde uurloon in een
kalenderjaar. In de subonderdelen 1 tot en met 4 zijn verschillende
loongrenzen gegeven die zijn gerelateerd aan het wettelijk minimumloon
voor de verschillende leeftijden. De bandbreedte van het uurloon wordt
aan de onderkant begrensd door het voor de leeftijd geldende minimumuurloon gebaseerd op een normale arbeidsduur van 40 uur per week.
Hierdoor vallen er aan de onderkant geen groepen uit. De bandbreedte
wordt aan de bovenkant begrensd door het geldende minimumuurloon
voor de leeftijdsgroep daarboven gebaseerd op een normale arbeidsduur
van 36 uur per week. Hiermee vallen groepen die worden beloond tegen
een normale arbeidsduur van meer dan 36 uur ook binnen de
bandbreedte omdat dit uurloon lager is dan een uurloon bij een normale
arbeidsduur van 36 uur per week. De bovengrens van het uurloon bij 21
jaar wordt daarentegen bepaald door een normale arbeidsduur van 40
uren per week omdat anders een ongewenste cumulatie zou ontstaan met
het lage-inkomensvoordeel, bedoeld in artikel 3.1.
Met de systematiek van bandbreedtes wordt er rekening mee gehouden
dat de werknemer gedurende het jaar ouder wordt. Over het kalenderjaar
heen verdient die persoon dan meer dan het minimumjeugdloon voor de
leeftijd die hij of zij had op 1 januari. Bijvoorbeeld: iemand die op
10 januari 19 jaar wordt, verdient 9 dagen lang 47,5% van het
minimumloon, maar de rest van het jaar 55% van het minimumloon.
Hiermee komt diegene onder het minimumjeugdloon van een 19-jarige
(immers, maar een deel van het jaar wordt 55% verdiend), maar boven het
minimumjeugdloon van een 18-jarige (want bijna alle dagen wordt er
meer verdiend). Om ervoor te zorgen dat ten aanzien van deze persoon
wel compensatie kan plaatsvinden, wordt de bandbreedte gesteld tussen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

12

het minimumjeugdloon van een 18-jarige (47,5%) en die van een 19-jarige
(55%). Dan wordt ook ten aanzien van personen die in de loop van het
kalenderjaar verjaren, wel compensatie ontvangen.
(Tweede lid)
In het tweede lid is een rekenregel gegeven om het gemiddelde uurloon
te bepalen. Hierbij wordt het jaarloon gedeeld door de verloonde uren.
(Derde lid)
Op grond van het derde lid wordt de leeftijd voor de bepaling of een
werkgever recht heeft op een minimumjeugdloonvoordeel bepaald op
grond van de geboortedatum waarvan door de werkgever ingevolge
artikel 28, eerste lid, onderdeel d, van de Wet op de loonbelasting 1964
opgave aan de inspecteur is gedaan.
(Vierde lid)
Op grond van het vierde lid worden bij ministeriële regeling de
bedragen vastgesteld die corresponderen met de onder- en bovengrens
van de verschillende bandbreedtes die behoren bij de verschillende
leeftijden. Deze bedragen worden bij het begin van de maand juli in het
kalenderjaar vastgesteld, zodat ook rekening kan worden gehouden met
de tweede indexering van het minimumloon per 1 juli van het kalenderjaar op grond van artikel 14 van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag.
Artikel 3.4
Bij dit artikel zijn de bedragen van het minimumjeugdloon voordeel
opgenomen. De hoogte is afhankelijk van het subonderdeel, bedoeld in
artikel 3.3, eerste lid, onderdeel b, dat ten aanzien van de werknemer van
toepassing is. Het maximum per kalenderjaar is afgeleid van het voordeel
per verloond uur bij een arbeidsduur van 40 uren per week, waarbij wordt
uitgegaan van 52 weken per kalenderjaar. Het gaat bij het minimumjeugdloon voordeel, net als bij het lage-inkomensvoordeel en de
loonkostenvoordelen, om vaste bedragen per kalenderjaar die in de tijd
niet worden geïndexeerd.
Onderdeel B; artikel 4.1
Bij dit onderdeel is artikel 4.1 gewijzigd in verband met het nieuwe
hoofdstuk IIIA met betrekking tot het minimumjeugdloon voordeel.
(Eerste lid)
De wijziging van het eerste lid brengt met zich mee dat het UWV ook het
minimumjeugdloon voordeel beoordeelt, tezamen met de beoordeling
van de andere tegemoetkomingen.
(Vierde lid; nieuw)
In artikel 4.1, derde lid, is een anticumulatie bepaling opgenomen voor
de bestaande tegemoetkomingen. De regeling geldt niet voor cumulatie
van de loonkostenvoordelen met het minimumjeugdloon voordeel. In het
nieuwe vierde lid is hiervoor een specifieke regeling gegeven. Hierbij is
geregeld dat het hoogst berekende bedrag van één van de loonkostenvoordelen waarop ten aanzien van een werknemer recht bestaat (hierbij
gaat het om het loonkostenvoordeel arbeidsgehandicapte werknemer;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

13

loonkostenvoordeel doelgroep banenafspraak en loonkostenvoordeel
herplaatsen arbeidsgehandicapte werknemer) kan cumuleren met het
minimumjeugdloonvoordeel. Omdat er per definitie geen cumulatie kan
zijn van het minimumjeugdloon voordeel met het lage-inkomensvoordeel
(artikel 3.1) is hiervoor geen voorziening gegeven.
Deze nieuwe anticumulatie is alleen van toepassing indien er naast het
minimumjeugdloon voordeel recht bestaat op meerdere loonkostenvoordelen. Wanneer er recht bestaat op het minimumjeugdloon voordeel en
daarnaast op slecht één van de loonkostenvoordelen, dan is er op grond
van de hoofdregel van het eerste lid wel sprake van cumulatie van deze
voordelen.
(Zesde lid; nieuw)
Ook ten aanzien van het minimumjeugdloon voordeel geldt dat een
werkgever voor de toepassing van de artikelen 4.1 en 4.2 geacht wordt
een verzoek om een tegemoetkoming minimumjeugdloon voordeel te
hebben gedaan indien uit de loonaangifte blijkt dat aan de voorwaarden is
voldaan. Deze fictie leidt ertoe dat de procedure bij uitvoering voor de
diverse tegemoetkomingen op uniforme wijze kan geschieden.
Onderdelen C, D en E; artikelen 4.2, 4.6 en 6.1
Bij deze onderdelen zijn de genoemde artikelen in overeenstemming
gebracht met het nieuwe hoofdstuk IIIA met betrekking tot het minimumjeugdloon voordeel. De wijziging in onderdeel C (artikel 4.2) brengt met
zich mee dat de inspecteur van belastingen ook belast is met de beslissing
op het verzoek om het minimumjeugdloon voordeel.
De wijziging in onderdeel D (artikel 4.6) brengt met zich mee dat de
gegevens in de polisadministratie door het UWV en de Belastingdienst
ook mogen worden gebruikt voor de vaststelling van het minimumjeugdloon voordeel als dit noodzakelijk is.
De wijziging in onderdeel E (artikel 6.1) brengt met zich mee dat bij de
beoordeling of de tegemoetkomingen en de hiervoor in de rijksbegroting
opgenomen bedragen met elkaar in overeenstemming zijn, ook de nieuwe
tegemoetkoming in het kader van het minimumjeugdloon voordeel kan
worden meegenomen.
Artikel XV
Indien de leeftijd waarop recht bestaat op het volwassen minimumloon
wordt verlaagd van 23 jaar naar 22 jaar, worden gelijktijdig ook de
minimumjeugdlonen verhoogd. Wanneer de verlaging van deze leeftijd op
grond van artikel I, onderdeel B (betreft wijziging van artikel 7 van de
WML) per 1 juli 2017 in werking treedt, wordt met dit gegeven rekening
gehouden bij de hoogte van de bedragen van het minimumjeugdloon
voordeel per verloond uur voor het kalenderjaar 2018. Omdat in deze
situatie wel de jeugdlonen al per 1 juli 2017 worden verhoogd maar over
het kalenderjaar 2018 de verloonde uren in 2017 niet in aanmerking
kunnen worden genomen, wordt dit gecompenseerd door een eenmalige
verhoging van de bedragen voor de verloonde uren in het kalenderjaar
2018 bij de vaststelling van het minimumjeugdloon voordeel over dit
kalenderjaar. Deze compensatie is alleen aan de orde wanneer er per 1 juli
2017 (nog) geen algemene maatregel van bestuur (amvb) is getroffen
voor afwijkende jeugdlonen voor werknemers die de beroepsbegeleidende leerweg volgen (zogenoemde BBL’ers). Bij artikel I, onderdeel C, is
in artikel 8, vierde lid, van de WML een grondslag gegeven om bij amvb
afwijkende jeugdlonen te regelen voor BBL’ers. Wanneer per 1 juli 2017
wel al een dergelijke amvb in werking is getreden dan geldt artikel XVII.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

14

De bedragen voor compensatie op grond van artikel XV komen er dan
éénmalig als volgt uit te zien:
Tabel 3: Bedragen tegemoetkoming 2018, factor 1,5.
Leeftijd op 31 dec voorafgaande
jaar

Compensatie per
uur

Maximale compensatie per
kalenderjaar

21 jaar
20 jaar
19 jaar
18 jaar

€ 1,28
€ 0,83
€ 0,23
€ 0,18

€ 2.662,40
€ 1.726,40
€ 478,40
€ 374,40

Er wordt aangesloten bij de datum van 1 juli 2017 omdat per die datum
naar verwachting de volwassen leeftijd voor het minimumloon wordt
verlaagd en de jeugdlonen verhoogd, terwijl ook het minimumloon per
die datum wordt geïndexeerd. Indien artikel I, onderdeel B, niet met
ingang van 1 juli 2017 in werking treedt, dan heeft artikel XV geen
werking. In deze situatie is compensatie niet aan de orde omdat de
jeugdlonen dan niet al in 2017 worden verhoogd.
Artikel XVI
Bij artikel I, onderdeel C, is in artikel 8, vierde lid, van de WML een
grondslag gegeven om bij algemene maatregel van bestuur (amvb)
afwijkende jeugdlonen te regelen voor werknemers die de beroepsbegeleidende leerweg volgen (zogenoemde BBL’ers). Bij artikel XVI is geregeld
dat wanneer artikel I, onderdeel C (grondslag voor de amvb) in werking is
getreden en er ook een amvb tot stand is gekomen en in werking is
getreden, op dit tijdstip vervolgens ook artikel 3.4 van de Wet tegemoetkomingen loondomein wordt gewijzigd. Als gevolg van de lagere minimumjeugdlonen voor BBL’ers wordt voor deze groep niet voldaan aan de
voorwaarden voor het minimumjeugdloon voordeel waardoor middelen
beschikbaar komen. Deze financiële ruimte wordt vervolgens aangewend
om het bedrag per verloond uur aan minimumjeugdloon voordeel te
verhogen. Voor de inwerkingtreding van artikel I, onderdeel C, is geen
specifieke datum bepaald; zodra een toekomstige amvb met afwijkende
jeugdlonen voor BBL’ers in werking is getreden zullen per die datum de
nieuwe bedragen in artikel 3.4 gaan gelden, zoals die bij artikel XVI zijn
aangepast.
Artikel XVII
Op grond van artikel XV worden in artikel 6.2a van de Wtl voor het
kalenderjaar 2018 als minimumjeugdloon voordeel hogere bedragen per
verloond uur geregeld wanneer per 1 juli 2017 de minimumjeugdlonen
worden verhoogd. In de situatie dat op grond van artikel XVI artikel 3.4
van de Wtl wordt gewijzigd en de bedragen per verloond uur worden
verhoogd omdat de groep BBL’ers niet (meer) voldoen aan de
voorwaarden voor het minimumjeugdloon voordeel, dient hiermee
rekening te worden gehouden bij de bedragen, bedoeld in artikel 6.2a van
de Wtl, wanneer ook artikel 3.4 per 1 juli 2017 op grond van artikel XVI
wordt gewijzigd. Voor deze situatie is geregeld dat dan de bedragen,
bedoeld in artikel 6.2a van de Wtl, gelden zoals die bij artikel XVII worden
gewijzigd. De bedragen voor compensatie komen er dan éénmalig als
volgt uit te zien:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

15

Tabel 4: Bedragen tegemoetkoming 2018, factor 1,5, met BBL-uitzondering.
Leeftijd op 31 dec voorafgaande
jaar

Compensatie per
uur

Maximale compensatie per
kalenderjaar

21 jaar
20 jaar
19 jaar
18 jaar

€ 1,58
€ 1,02
€ 0,28
€ 0,23

€ 3.286,40
€ 2.121,60
€ 582,40
€ 478,40

Indien de minimumjeugdlonen niet per 1 juli 2017 worden verhoogd en
evenmin per deze datum gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om
BBL’ers uit te zonderen van de verhoging van het minimumjeugdloon, dan
heeft dit artikel geen werking. Indien de minimumjeugdlonen wel per
1 juli 2017 worden verhoogd maar per genoemde datum geen gebruik is
gemaakt van de mogelijkheid om BBL’ers uit te zonderen van de
verhoging van het minimumjeugdloon, dan is artikel XV van toepassing.
De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
L.F. Asscher

Tweede Kamer, vergaderjaar 2016–2017, 34 573, nr. 5

16