Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2021–2022

35 918

Wijziging van de Wet op de accijns en enkele
andere wetten in verband met implementatie
van de horizontale accijnsrichtlijn (EU)
2020/262, richtlijn alcoholaccijns (EU)
2020/1151 en richtlijn btw en accijns bij
defensie-inspanningen (EU) 2019/2235 (Wet
implementatie richtlijnen accijns 2022)

Nr. 3

MEMORIE VAN TOELICHTING
Inhoudsopgave
I.

ALGEMEEN
1. Inleiding
2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel
2.1. Implementatie Horizontale accijnsrichtlijn 2020 –
Richtlijn (EU) 2020/262
2.2. Implementatie herziene alcoholaccijnsrichtlijn –
Richtlijn (EU) 2020/1151
2.3. Implementatie richtlijn defensie-inspanningen
binnen het Uniekader – Richtlijn (EU) 2019/2235
3. Budgettaire aspecten
4. EU-aspecten
5. Doelmatigheid en doeltreffendheid
6. Gevolgen voor bedrijfsleven en burger
7. Uitvoeringskosten Douane
8. Advies en consultatie
II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
BIJLAGE
Transponeringstabellen

1
1
2
2
5
7
7
7
8
8
9
9
10
26
26

I. ALGEMEEN
1. Inleiding
De Europese Raad heeft in 2019 en 2020 twee richtlijnen vastgesteld die
relevant zijn voor de accijns:
– Horizontale accijnsrichtlijn 2020 – Richtlijn (EU) 2020/262.1
Deze richtlijn is vastgesteld op 19 december 2019 en betreft een
algemene regeling inzake accijns. Het is een herschikking van de

1

kst-35918-3
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2021

Richtlijn (EU) 2020/262 van de Raad van 19 december 2019 houdende een algemene regeling
inzake accijns (PbEU 2020, L 58).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

1

huidige horizontale accijnsrichtlijn 2008/118/EG uit 2008 (Horizontale
accijnsrichtlijn 2008).2
– Herziene alcoholaccijnsrichtlijn – Richtlijn (EU) 2020/1151.3
Deze richtlijn is vastgesteld op 29 juli 2020 en betreft een wijziging van
de alcoholaccijnsrichtlijn (Richtlijn 92/83/EEG).4
Tevens heeft de Europese Raad in 2019 een richtlijn vastgesteld die
relevant is voor zowel de accijns als de omzetbelasting:
– Richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader – Richtlijn (EU)
2019/2235.5
Deze richtlijn is vastgesteld op 16 december 2019 en wijzigt de
btw-richtlijn en de horizontale accijnsrichtlijn voor wat betreft
defensie-inspanningen binnen het Uniekader.
Dit wetsvoorstel implementeert deze drie richtlijnen in de nationale
wetgeving. Het gaat om implementatie van bindende
EU-rechtshandelingen waarbij weinig tot geen beleidsruimte is. Bij enkele
onderdelen van de herziene alcoholaccijnsrichtlijn is bij de implementatie
sprake van een beperkte beleidsruimte aangezien het facultatieve
richtlijnbepalingen betreft. Het gaat om de wijziging van de heffingsgrondslag van de accijns op bier en het afschaffen van het verlaagd tarief
voor kleine brouwerijen. In deze memorie is toegelicht hoe de beleidsruimte bij die bepalingen is ingevuld. Van de gelegenheid is gebruik
gemaakt om de Wet op de accijns aan te passen naar de geldende
spelling. In de bijlage bij deze memorie zijn transponeringstabellen
opgenomen. Deze geven aan hoe de wijzigingen zijn geïmplementeerd in
de Wet op de accijns (hierna: WA) en de Wet op de omzetbelasting 1968
(hierna: Wet OB 1968).
2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel
2.1. Implementatie Horizontale accijnsrichtlijn 2020 – Richtlijn (EU)
2020/262
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 vervangt de Horizontale accijnsrichtlijn
2008 en ziet op de algemene bepalingen die van toepassing zijn op alle
soorten accijnsgoederen. Dit zijn tabaksfabricaten, alcohol en alcoholhoudende dranken en energieproducten. Voor de verschillende soorten
accijnsgoederen zijn naast de horizontale accijnsrichtlijn nog afzonderlijke
richtlijnen gepubliceerd waarin onder meer de structuur en de accijnstarieven nader zijn geregeld.6 Omdat de Horizontale accijnsrichtlijn 2008
inmiddels herhaaldelijk ingrijpend gewijzigd was en er nieuwe wijzigingen
noodzakelijk waren, is besloten tot een herschikking van deze richtlijn. De

2

Richtlijn 2008/118/EG van de Raad van 16 december 2008 houdende een algemene regeling
inzake accijns en houdende intrekking van Richtlijn 92/12/EEG (PbEU 2009, L 9).
3
Richtlijn (EU) 2020/1151 van de Raad van 29 juli 2020 tot wijziging van Richtlijn 92/83/EEG
betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende
dranken (PbEU 2020, L 256).
4
Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de
structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PbEG 1992, L 316).
5
Richtlijn (EU) 2019/2235 van de Raad van 16 december 2019 tot wijziging van Richtlijn
2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de toegevoegde
waarde en Richtlijn 2008/118/EG houdende een algemene regeling inzake accijns wat betreft
defensie-inspanningen binnen het Uniekader (PbEU 2019, L 336).
6
Richtlijn 2011/64/EU van de Raad van 21 juni 2011 betreffende de structuur en de tarieven van
de accijns op tabaksfabrikaten (PbEU 2011, L 176).
Richtlijn 92/83/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de harmonisatie van de
structuur van de accijns op alcohol en alcoholhoudende dranken (PbEG 1992, L 316).
Richtlijn 92/84/EEG van de Raad van 19 oktober 1992 betreffende de onderlinge aanpassing van
de accijnstarieven op alcohol en alcoholhoudende dranken (Pb 1992, L 316).
Richtlijn 2003/96/EG van de Raad van 27 oktober 2003 tot herstructurering van de communautaire regeling voor de belasting van energieproducten en elektriciteit (PBEU 2003 L 283).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

2

nieuwe, herschikte richtlijn bevat naast de ongewijzigde bepalingen van
de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 onder meer de volgende aanpassingen.
De wijzigingen hangen samen met het Douanewetboek van de Unie7
(hierna: DWU) en de bijbehorende gedelegeerde handeling (Verordening
(EU) 2015/24468). De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 brengt verwijzingen
en terminologie in lijn met het DWU. Hierdoor ontstaat betere afstemming
tussen accijns- en douaneregelingen. Tevens zorgt de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 voor automatisering van de huidige papieren
procedures en voor gemeenschappelijke regels. Dit leidt tot automatisering van de procedure voor overbrenging van tot verbruik uitgeslagen
accijnsgoederen binnen de EU die voor commerciële doeleinden worden
geleverd. Dit gebeurt door het bestaande geautomatiseerde systeem, het
Excise Movement and Control System (hierna: EMCS), uit te breiden. Er
ontstaan twee nieuwe rollen voor de marktdeelnemers, de gecertificeerde
afzender en de gecertificeerde geadresseerde, zodat het EMCS deze
marktdeelnemers kan identificeren.
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 dient vóór 1 januari 2022 te zijn
geïmplementeerd in nationale wetgeving. Toepassing van de wijzingen
dient vanaf 13 februari 2023 plaats te vinden. Met ingang van die datum
zal ook het betreffende gedeelte van dit wetsvoorstel, indien het tot wet
wordt verheven, in werking treden. In aanvulling op de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 zal de Europese Commissie, naar verwachting in
2022, gedelegeerde- en uitvoeringshandelingen opstellen en publiceren
ter zake van aanpassing van het EMCS.
Hierna volgt een toelichting op de belangrijkste aanpassingen die
voortvloeien uit de Horizontale accijnsrichtlijn 2020.
Douanewetboek van de Unie
De Horizontale accijnsrichtlijn 2008 verwijst meerdere malen naar het
inmiddels niet meer van toepassing zijnde Communautair Douanewetboek9 (hierna: CDW). Het CDW is opgevolgd door het DWU. De
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 verwijst daarom naar de relevante
bepalingen uit het DWU. Bepalingen in de nationale wetgeving die zien op
het CDW worden eveneens aangepast naar verwijzingen in het DWU.
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 maakt mogelijk de regeling extern
douanevervoer te gebruiken voor accijnsgoederen die worden uitgevoerd.
Deze accijnsgoederen verliezen hun Uniestatus zodra ze onder de regeling
extern douanevervoer worden gebracht en blijven dus onder douanetoezicht totdat de goederen het douanegebied van de Unie verlaten. De
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 zorgt ervoor dat de regeling extern
douanevervoer de controle en het toezicht op het EMCS overneemt. De
aangever van het douanevervoer neemt de fiscale verplichtingen over. In
de nationale Wet op de accijns wordt opgenomen dat de overbrenging
van accijnsgoederen eindigt zodra de goederen onder extern douanevervoer worden gebracht.

7

Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en van de Raad van 9 oktober 2013
tot vaststelling van het douanewetboek van de Unie (PbEU 2013, L 269).
8
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/2446 van de Commissie van 28 juli 2015 tot aanvulling
van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad met nadere regels
betreffende een aantal bepalingen van het douanewetboek van de Unie (PbEU 2015, L 343).
9
Verordening (EEG) nr. 2913/92 van de Raad van 12 oktober 1992 tot vaststelling van het
communautair douanewetboek (PbEG 1992, L 302).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

3

De gecertificeerde afzender en de gecertificeerde geadresseerde
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 introduceert twee nieuwe begrippen
voor marktdeelnemers: de gecertificeerde afzender en de gecertificeerde
geadresseerde. Het zijn marktdeelnemers die tot verbruik uitslagen
accijnsgoederen – ofwel goederen waarover accijns is betaald – binnen de
EU voor commerciële doeleinden leveren en ontvangen. Voor deze
veraccijnsde goederen geldt dat in de lidstaat van bestemming accijns
verschuldigd is door de gecertificeerde geadresseerde. Onder de
Horizontale accijnsrichtlijn 2008 wordt voor deze overbrengingen gebruik
gemaakt van een papieren document, het vereenvoudigd goederendocument (VGD). Door dit te automatiseren en onder te brengen in het
EMCS worden de kosten van marktdeelnemers teruggebracht. Ook wordt
de fraude teruggedrongen, doordat een efficiënter toezicht op overbrengingen van veraccijnsde accijnsgoederen kan plaatsvinden. Accijnsgoederenplaatshouders en geregistreerde afzenders kunnen ook optreden als
gecertificeerde afzender, net zoals accijnsgoederenplaatshouders en
geregistreerde geadresseerden kunnen optreden als gecertificeerde
geadresseerde. De Europese Commissie zal, naar verwachting in 2022,
gedelegeerde en uitvoeringshandelingen vaststellen om dit ook daadwerkelijk onder het EMCS te brengen.
Afstandsverkopen
Onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 mochten lidstaten verlangen dat
afzenders van veraccijnsde goederen die deze verzonden naar personen in
een andere lidstaat, een fiscaal vertegenwoordiger aanstelden in de
lidstaat van bestemming. Het gaat dan om afnemers die zelf geen
economische activiteiten verrichten. Bijvoorbeeld in geval een particulier
in Nederland wijn bestelt bij een afzender in Frankrijk. Daarvoor moest de
afzender in Frankrijk in Nederland een fiscaal vertegenwoordiger
aanstellen om de verschuldigde accijns in Nederland te kunnen voldoen.
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 vereist het aanstellen van de fiscaal
vertegenwoordiger niet meer. De afzender kan ervoor kiezen om zelf de
verplichtingen in de lidstaat van bestemming af te handelen, door zich te
melden bij een loket van de autoriteiten in de lidstaat van bestemming en
zekerheid te stellen. De mogelijkheid om een fiscaal vertegenwoordiger
aan te stellen blijft evenwel bestaan.
Vervaardigen en opslag
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 komt de term «vervaardigen» niet meer voor en is
vervangen door de term «produceren of verwerken». De term «vervaardigen» komt nog wel in de nationale Wet op de accijns voor en stamt nog
uit de Horizontale accijnsrichtlijn van 1992.10 De Wet op de accijns is
daarom aangepast, hiermee worden geen materiële wijzigingen beoogd.
De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 verduidelijkt dat ook opslag wordt
gezien als een grondslag voor de accijns, waar eerder alleen voorhanden
hebben van een accijnsgoed werd gebruikt. Bij het voorhanden hebben
van een accijnsgoed, kan dit evengoed in opslag zijn, in die zin wordt
geen materiële wijziging beoogd. Om die reden is opslag apart
opgenomen in de richtlijn en wordt voorgesteld dit overeenkomstig te
regelen in de Wet op de accijns.

10

Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor
accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop
(PbEG 1992, L 76).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

4

Overig
Ter zake van de behandeling van toegestane verliezen bestaan er op dit
moment verschillen tussen de lidstaten. Om de behandeling van
toegestane verliezen te verbeteren, voert de richtlijn gemeenschappelijke
drempelwaarden in voor de gevallen waarin geen sprake is van een
onregelmatigheid. De Europese Commissie zal deze drempelwaarden nog
vaststellen in een gedelegeerde handeling.
Sommige lidstaten, waaronder Nederland, staan een ontheffing van
zekerheidstelling toe voor de overbrenging van energieproducten via
vaste pijpleidingen. In het kader van de harmonisatie van de procedures is
deze ontheffing in de richtlijn opgenomen.
2.2. Implementatie herziene alcoholaccijnsrichtlijn – Richtlijn (EU)
2020/1151
In de herziene alcoholaccijnsrichtlijn – Richtlijn (EU) 2020/1151 – zijn onder
meer de volgende aanpassingen opgenomen:
– verduidelijking van het meetmoment van het aantal graden Plato bij
verzoet of gearomatiseerd bier;
– verhoging van de drempel waarop een verlaagd accijnstarief voor bier
mag worden toegepast;
– uitbreiding mogelijkheid om een verlaagd tarief toe te passen voor
kleine producenten van alcoholhoudende dranken;
– met het oog op vergemakkelijken van de erkenning van de status als
kleine zelfstandige producenten wordt (zelf)certificering geregeld; en
– een uitbreiding van de optionele vrijstelling voor thuisstoken.
De herziene alcoholaccijnsrichtlijn dient vóór 1 januari 2022 te zijn
geïmplementeerd. De bepalingen van de richtlijn moeten vanaf 1 januari
2022 worden toegepast. Met ingang van die datum zal ook het betreffende
gedeelte van dit wetsvoorstel, in werking treden.
Om de uitvoering en het bedrijfsleven voldoende invoeringstijd te geven
geldt voor twee maatregelen een latere inwerkingtreding. De aanpassing
van de maatstaf van heffing van accijns op bier en de afschaffing van de
toepassing van een verlaagd tarief voor kleine bierbrouwerijen zullen met
ingang van 1 januari 2023 in werking treden. Beide maatregelen zijn
facultatief waardoor deze wijzigingen later in werking kunnen treden dan
per 1 januari 2022.
Wijziging maatstaf van heffing accijns op bier
De Wet op de accijns kent op dit moment vier accijnstarieven voor bier,
afhankelijk van het extractgehalte, uitgedrukt in graden Plato. Extractgehalte is het gehalte aan niet-vluchtige stoffen die in het stamwort zijn
opgelost, vermeerderd met het gehalte van de stoffen die na de gisting
aan het bier zijn toegevoegd. Het gaat hierbij om het Platogehalte van het
eindproduct.
Het Europese Hof van Justitie heeft echter op 17 mei 2018 bepaald dat bij
de vaststelling van de heffingsgrondslag van gearomatiseerd bier het
droge extract van het stamwort in aanmerking moet worden genomen
zonder rekening te houden met de smaakstoffen en de suikersiroop die na
afloop van de gisting zijn toegevoegd.11 In de praktijk is deze uitspraak
lastig uitvoerbaar. Zeker in geval van import is het lastig om te bepalen
wat het Platogehalte is van het originele stamwort.
Daarom bepaalt de herziene alcoholaccijns richtlijn nu uitdrukkelijk hoe
het Platogehalte moet worden gemeten. De herziene richtlijn bepaalt dat
bij het meetmoment van de graden Plato uitgegaan moet worden van het
11

HvJ EU 17 mei 2018, C-30/17 (Kompania Piwowarska), ECLI:EU:C:2018:325.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

5

eindproduct en niet van het originele bier in het gearomatiseerde bier.
Deze verduidelijking komt de uitvoerbaarheid ten goede. Desondanks stelt
het kabinet voor om bij de maatstaf van heffing van bieraccijns over te
stappen van extractgehalte op alcoholgehalte. Het aantal graden Plato is
namelijk voor de meeste consumenten een nietszeggend gegeven. De
richtlijn biedt lidstaten deze mogelijkheid om uit te gaan van het alcoholgehalte. De helft van de Europese lidstaten past deze mogelijkheid al toe
en ook de Europese Commissie is voorstander hiervan. Door over te
stappen op alcoholpercentage als maatstaf van heffing, kan het aantal
tarieven worden teruggebracht tot één tarief: een tarief per volumeprocent alcohol. Hierdoor loopt de belasting evenredig op met het
alcoholgehalte en geldt er geen maximale accijns meer in geval van de
bieren in de zwaarste categorie. De omzetting van extractgehalte naar
alcoholgehalte wordt budgettair neutraal vormgegeven. Door de
omzetting zal bier in de huidige laagste categorie door de omzetting iets
zwaarder belast dan voorheen. Dat tarief is namelijk al jarenlang gelijk aan
dat van de verbruiksbelasting van alcoholvrije dranken en daardoor is bier
uit de laagste categorie relatief lichter belast dan de bieren in de andere
categorieën. Een heffingsgrondslag op basis van alcoholgehalte betekent
een vereenvoudiging voor de Douane omdat het alcoholgehalte eenvoudiger te achterhalen is dan het Platogehalte.
Kleine producenten van alcoholhoudende dranken
De herziene alcoholaccijnsrichtlijn zorgt voor een uitbreiding van de
toepassing van een verlaagd tarief voor kleine producenten van bier en
ethylalcohol naar kleine producenten van andere alcoholhoudende
dranken dan bier en ethylalcohol. In Nederland geldt er op dit moment
een verlaagd accijnstarief voor kleine bierbrouwerijen met een productie
tot 200.000 hl bier per kalenderjaar, maar geldt er geen verlaagd tarief
voor kleine distilleerderijen. Het verlaagde tarief voor bier bedraagt
92,5/100 deel van het reguliere tarief voor bieren vanaf 7 graden Plato. Op
een flesje bier (30cl) komt dit neer op nog geen 1 cent (€ 0,0085) verschil
in accijns ten opzichte van het reguliere tarief.
Het kabinet wenst geen gebruik te maken van de uitbreiding van de
mogelijkheid van een verlaagd tarief voor kleine producenten van andere
alcoholhoudende dranken dan bier en ethylalcohol en stelt in het
verlengde hiervan voor om – met het oog op een gelijk speelveld – het
huidige verlaagde tarief voor kleine bierbrouwerijen in zijn geheel af te
schaffen. Uit de bouwstenen voor een beter belastingstelsel, onderdeel
vereenvoudiging, is volgend op een evaluatie uit 2008, nogmaals
gebleken dat dit verlaagde tarief zijn werking heeft verloren.12 Het
verlaagde tarief was bij de introductie van een nieuwe tariefstructuur in de
Wet op de accijns in 1992 een tegemoetkoming voor kleine brouwerijen.
In de herziene alcoholaccijnsrichtlijn is (zelf)certificering van kleine
producenten van alcoholhoudende dranken opgenomen. Met een
certificaat dat door de autoriteiten op verzoek wordt afgegeven of door
zelfcertificering door kleine producenten wordt bewerkstelligd dat kleine
producenten binnen alle lidstaten worden erkend en dientengevolge
gebruik kunnen maken van een eventueel verlaagd tarief. De Europese
Commissie moet de bepalingen omtrent het certificaat nog verder
uitwerken in uitvoeringshandelingen. De voorkeur voor Nederland gaat uit
naar zelfcertificering. Dit zal nader worden uitgewerkt bij ministeriële
regeling aan de hand van de uitvoeringshandelingen van de Europese
Commissie.

12

Kamerstukken II, 2019/20, 32 140, nr. 71, rapport Vereenvoudiging belastingstelsel p. 80.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

6

2.3. Implementatie richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader –
Richtlijn (EU) 2019/2235
De richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader – Richtlijn (EU)
2019/2235 – is gericht op het onderling afstemmen van de btw- en
accijnsbehandeling met betrekking tot defensie-inspanningen binnen de
EU en de NAVO en moet vóór 1 juli 2022 zijn geïmplementeerd. De
bepalingen zullen vanaf 1 juli 2022 worden toegepast. Met ingang van die
datum zal ook het betreffende gedeelte van dit wetsvoorstel, indien deze
tot wet wordt verheven, in werking treden.
In zowel de BTW-richtlijn 200613 als in de Horizontale accijnsrichtlijn 2008
is voor defensie-inspanningen in het kader van de NAVO een vrijstelling
van omzetbelasting respectievelijk accijns opgenomen voor handelingen
die hiermee verband houden.
Op basis van de richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader
wordt geregeld dat er eveneens een vrijstelling gaat gelden voor
omzetbelasting en accijns op leveringen van goederen en diensten aan, of
invoer van goederen door buitenlandse EU-strijdkrachten. De vrijstellingen gelden voor het begeleidende burgerpersoneel evenals voor de
bevoorrading van de messes of kantines. De vrijstelling van omzetbelasting of accijns geldt slechts voor zover de EU-strijdkrachten buiten hun
lidstaat deelnemen aan een defensie-inspanning ter uitvoering van een
Unieoptreden in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en
defensiebeleid (hierna: GVDB). De vrijstellingen hebben geen betrekking
op civiele missies in het kader van het GVDB of op goederen en diensten
die de EU-strijdkrachten inkopen voor gebruik door henzelf of het hen
begeleidende burgerpersoneel in hun eigen lidstaat.
Dit wetsvoorstel implementeert de onderwerpen uit de richtlijn defensieinspanningen binnen het Uniekader in de Wet OB 1968 en de WA. In
aanvulling hierop zal de Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake
rijksbelastingen 1994 worden aangepast.
3. Budgettaire aspecten
Voor het overgrote deel van het wetsvoorstel geldt dat er aan de
implementatie van de drie richtlijnen geen budgettaire gevolgen zijn
verbonden.
Bij de wijziging van de heffingsgrondslag van de accijns op bier is de
omzetting van extractgehalte naar alcoholgehalte budgettair neutraal
vormgegeven. Het afschaffen van het verlaagd tarief voor kleine bierbrouwerijen zal naar verwachting vanaf 2023 jaarlijks € 2 miljoen opleveren.
Bij uitbreiding van het toepassingsgebied van de btw- en accijnsvrijstellingen in het kader van het GVDB ontstaan er budgettaire effecten die
relevant zijn voor het lastenkader. Omdat de omvang van de defensieactiviteiten naar verwachting in de toekomst zal toenemen, maar deze
uitbreiding op dit moment nog niet bekend is, is het niet mogelijk de
budgettaire derving te berekenen. De Europese Commissie verwacht een
derving van € 80 miljoen voor alle lidstaten gezamenlijk.
4. EU-aspecten
Dit wetsvoorstel implementeert de volgende richtlijnen:
– de Richtlijn (EU) 2020/262 houdende een algemene regeling inzake
accijns (PbEU 2020, L 58);

13

Richtlijn 2006/112/EG betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde (PbEU 2006, L 347).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

7

–

–

de Richtlijn (EU) 2020/1151 tot wijziging van Richtlijn 92/83/EEG
betreffende de harmonisatie van de structuur van de accijns op alcohol
en alcoholhoudende dranken (PbEU 2020, L 256); en
de Richtlijn (EU) 2019/2235 tot wijziging van Richtlijn 2006/112/EG
betreffende het gemeenschappelijke stelsel van belasting over de
toegevoegde waarde en Richtlijn 2008/118/EG houdende een algemene
regeling inzake accijns wat betreft defensie-inspanningen binnen het
Uniekader (PbEU 2019, L 336).

5. Doelmatigheid en doeltreffendheid
Voor de werking van de interne markt is het van belang dat de lidstaten zo
uniform mogelijk kunnen opereren op het gebied van de accijns. De
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 en de herziene alcoholaccijnsrichtlijn
strekken hiertoe.
Met betrekking tot de alcoholaccijns is het kabinet voorstander van een
gelijk speelveld voor alle kleine producenten van alcoholhoudende
dranken, ongeacht welke alcoholhoudende dranken zij produceren. Om
die reden wenst het kabinet het verlaagde tarief dat nu alleen geldt voor
kleine brouwerijen, af te schaffen. Door afschaffing van het verlaagd tarief
voor kleine brouwerijen gelden voor alle kleine producenten de normale
tarieven ongeacht welke alcoholhoudende dranken worden geproduceerd.
Uit de bouwstenen voor een beter belastingstelsel, onderdeel vereenvoudiging, is volgend op een evaluatie uit 2008, nogmaals gebleken dat het
verlaagde tarief voor kleine brouwerijen zijn werking heeft verloren.14 Het
verlaagde tarief was bij de introductie van een nieuwe tariefstructuur in de
Wet op de accijns in 1992 een tegemoetkoming voor kleine brouwerijen.
Verder wenst het kabinet vanuit het oogpunt van vereenvoudiging de
heffingsmaatstaf van de accijns op bier over te stappen van Platogehalte
op alcoholpercentage. Dit komt de uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid
ten goede. De overstap brengt het aantal tarieven terug tot één tarief: een
tarief per volumeprocent alcohol. Hierdoor wordt alcoholarm bier
automatisch lichter belast dan zwaarder bier.
In relatie tot de richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader geldt
dat Nederland voorstander is van het vereenvoudigen en harmoniseren
van (inter)nationale regelgeving waardoor de EU en de NAVO elkaar
kunnen versterken. De richtlijn defensie-inspanningen binnen het
Uniekader is gericht op het onderling afstemmen van de btw- en
accijnsbehandeling met betrekking tot defensie-inspanningen binnen de
EU en de NAVO en draagt daardoor bij aan het verder ontwikkelen en
effectiever maken van het GVDB.
6. Gevolgen voor bedrijfsleven en burger
Voor de implementatie van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 geldt dat
voor de automatisering en harmonisatie van procedures volgens de
Europese Commissie de incidentele kosten € 14,5 miljoen zijn voor alle
marktdeelnemers in de EU. Naar rato is dat voor de marktdeelnemers in
Nederland een incidentele kostenpost van € 725.000.
Jaarlijks geldt volgens de Europese Commissie voor marktdeelnemers in
de EU een besparing op de regelgevingskosten tot € 32,27 miljoen en
€ 4,35 miljoen aan terugkerende kosten. Naar rato is dat voor de
marktdeelnemers in Nederland een jaarlijkse besparing van € 1,4 miljoen.
De overige maatregelen in dit wetsvoorstel hebben geen of slechts zeer
beperkte structurele gevolgen voor de administratieve lasten voor burgers
en bedrijven. In het verlengde hiervan is er naar verwachting geen impact
14

Kamerstukken II, 2019/20, 32 140, nr. 71, rapport Vereenvoudiging belastingstelsel p. 80.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

8

op het doenvermogen van burgers. Daarnaast leidt dit wetsvoorstel niet
tot vermogensongelijkheid voor burgers.
De maatregelen opgenomen in dit wetsvoorstel leidt niet tot uitvraag van
(persoons)gegevens anders dan uit hoofde van de richtlijnen die in dit
wetsvoorstel worden geïmplementeerd worden voorgeschreven. Om die
reden is geen gegevensbeschermingseffectbeoordeling uitgevoerd.
7. Uitvoeringskosten Douane
Dit wetsvoorstel is door de Douane beoordeeld met de uitvoeringstoets.
De gevolgen voor de uitvoering zijn beschreven in de uitvoeringstoets die
als bijlage is bijgevoegd.
De Douane en de Belastingdienst achten de maatregelen uitvoerbaar per
de voorgestelde data van inwerkingtreding. De incidentele uitvoeringskosten zijn € 3,6 miljoen. De uitvoeringskosten worden gedekt op
begroting IX B.
Met betrekking tot de wijziging van de grondslag voor de accijns op bier
en het vervallen van het tarief voor kleine brouwerijen is door de Douane
aangegeven dat deze aanpassingen in verband met benodigde wijzigingen in de automatisering vanuit uitvoeringsoptiek niet eerder in
werking kunnen treden dan 1 januari 2023. De beoogde inwerkingtreding
van deze maatregelen is hierop aangepast.
In aanvulling op de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 zal de Europese
Commissie, naar verwachting in 2022, gedelegeerde- en uitvoeringshandelingen opstellen en publiceren ter zake van aanpassing van het EMCS.
Pas na die publicatie kunnen Douane en bedrijfsleven daarvan de
gevolgen voor de uitvoering bepalen. Dit geldt eveneens voor de
bepalingen omtrent het certificaat die de Europese Commissie nog verder
moet uitwerken in uitvoeringshandelingen, hetgeen is voorzien in het
najaar van 2021.
8. Advies en consultatie15
Het kabinet heeft het wetsvoorstel niet geconsulteerd, aangezien het
wetsvoorstel dient ter implementatie van bindende EU-rechtshandelingen.
De bepalingen van de richtlijnen bevatten weinig tot geen beleidsruimte.
Bij enkele onderdelen van de herziene alcoholaccijnsrichtlijn is wel sprake
van beleidsruimte. Aangezien deze bepalingen relevant zijn voor de
alcoholbranche, zijn alcoholbranchepartijen hierop geattendeerd en
geconsulteerd.
Meest in het oog springende onderdeel bij de consultaties met de
alcoholbranche is de wijziging van de heffingsgrondslag van de bieraccijns van Platogehalte naar alcoholgehalte. Een heffingsgrondslag in geval
van bier op grond van alcoholgehalte maakt de heffing van alcoholaccijns
inzichtelijker en transparanter ten opzichte van de heffing van alcoholaccijns bij andere alcoholhoudende dranken. Voor andere alcoholhoudende
dranken dan bier geldt immers het alcoholgehalte al als uitgangspunt bij
de heffing van accijns. De bierbranche heeft aandacht gevraagd voor de
werkbaarheid van een heffingsgrondslag op basis van alcoholgehalte.
Voor kleine bierbrouwerijen geldt dat het productieproces niet gericht is
op alcoholgehalte. In tegenstelling tot bij grote bierbrouwerijen is het
door kleine bierbrouwerijen gebrouwen bier wat betreft het uiteindelijke
alcoholgehalte minder «stabiel». Grote bierbrouwerijen zijn beter in staat
om bier te brouwen met een voorspelbaar alcoholgehalte. Alle
bierbrouwers dienen evenwel het alcoholgehalte te vermelden op het
etiket. Hierbij moet voldaan worden aan de voorwaarden gesteld bij
15

Raadpleegbaar via www.tweedekamer.nl

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

9

Verordening (EU) nr. 1169/2011 van het Europees Parlement en de Raad
van 25 oktober 2011 betreffende de verstrekking van voedselinformatie
aan consumenten (PbEU 2011, L 304). Bij de vermelding van het alcoholgehalte op het etiket zijn op basis van de hiervoor genoemde verordening
toleranties naar boven en naar beneden toegestaan. Bij biersoorten met
een alcoholgehalte van ten hoogste 5,5 volumeprocent alcohol is een
tolerantie van 0,5 volumeprocent toegestaan. Bij biersoorten met een
alcoholgehalte van meer dan 5,5 volumeprocent alcohol is een tolerantie
van 1 volumeprocent alcohol toegestaan. De toleranties bij vermelding op
het etiket gelden naast de toleranties die inherent zijn aan de toegepaste
analysemethode. De bierbranche heeft aangedragen om bij een heffingsgrondslag op grond van alcoholgehalte vergelijkbare toleranties toe te
laten als bij de vermelding van het alcoholgehalte op het etiket. Deze
suggestie om toleranties toe te staan wordt meegenomen bij de nadere
uitwerking bij ministeriële regeling met betrekking tot het bepalen van het
alcoholgehalte.
Een ander aandachtspunt bij de consultaties is de mogelijkheid tot
toepassing van een verlaagd accijnstarief voor kleine producenten. Het
kabinet wenst geen gebruik te maken van de uitbreiding van de
mogelijkheid van een verlaagd tarief voor kleine producenten van andere
alcoholhoudende dranken dan bier en ethylalcohol en stelt in het
verlengde hiervan voor om – met het oog op een gelijk speelveld – het
huidige verlaagde tarief voor kleine bierbrouwerijen in zijn geheel af te
schaffen. De kleine bierbrouwerijen hebben gewezen op de impact die de
afschaffing van het verlaagde tarief zal hebben op individuele kleine
bierbrouwerijen op het moment dat afschaffing van het verlaagde tarief
niet wordt doorberekend in de prijs. Daartegenover werd door andere
branchepartijen steun uitgesproken voor een gelijk speelveld. Het
belasten van alcohol zou niet afhankelijk moeten zijn van het feit of de
alcohol afkomstig is van een grote of een kleine producent.
Met betrekking tot de wijziging van de heffingsgrondslag van de accijns
op bier en het afschaffen van het verlaagde tarief voor kleine bierbrouwerijen heeft de branche nog gewezen op de tijd die nodig zal zijn om beide
maatregelen door te kunnen voeren. Een inwerkingtreding per 1 januari
2022 zal voor de branche te vroeg zijn. Mede gelet hierop is gekozen voor
een inwerkingtreding per 1 januari 2023 voor genoemde twee maatregelen.
De overige maatregelen met beleidsruimte binnen de herziene alcoholaccijnsrichtlijn, te weten uitbreiding van de mogelijkheid tot een verlaagd
tarief voor licht bier en een vrijstelling voor thuisstoken en (zelf)certificering kleine producenten, zijn kort aangestipt bij de consultaties maar
hebben geen bijzondere inzichten of aandachtspunten naar voren
gebracht.
II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING
Artikel I
Artikel I, onderdelen A, K, L, N, O, Q, R, S, T, V, W, Y, Z, AA, BB, CC, DD, EE,
GG, BBB, DDD, JJJ, KKK, NNN (artikelen 1, 5, 6, 8a, 9, 11a, 11b, 11c, 12,
14, 25, 26, 29, 31, 32, 38, 78, 82, 94, 95 en 102 en afdelingen 2a, 3 en 7 van
de Wet op de accijns)
Ingevolge deze onderdelen worden in de artikelen 1, 5, 6, 8a, 9, 11a, 11b,
11c, 12, 14, 25, 26, 29, 31, 32, 38, 78, 82, 94, 95 en 102 en de afdelingen 2a,
3 en 7 van de WA het woord «produkt» of woorden die deels bestaan uit
«produkt» vervangen door «product», respectievelijk deels door
«product». Met deze voorgestelde wijziging worden deze artikelen
aangepast aan de geldende spelling.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

10

Artikel I, onderdeel B (artikel 1a van de Wet op de accijns)
In artikel 1a, eerste lid, WA worden begrippen gedefinieerd die worden
gebruikt in de WA en de daarop gebaseerde bepalingen. Artikel 1a WA
wordt ingevolge dit wetsvoorstel in lijn gebracht met de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 opgenomen begrippen. Zo worden de begrippen
accijnsgoederenplaats en belastingentrepot in artikel 1a, eerste lid, WA,
aangepast. Dit houdt verband met de term «vervaardigen» uit de WA. De
term «vervaardigen» stamt uit de Horizontale accijnsrichtlijn 1992.16 In de
opvolger van deze richtlijn, de Horizontale accijnsrichtlijn 2008, was de
term «vervaardigen» al vervangen door het «produceren en verwerken»
van goederen. De definities worden daarop aangepast. Dit geldt ook voor
de aanpassing van artikel 1a, vierde lid, WA waarbij «vervaardigen» wordt
vervangen door «verwerken». Deze wijziging heeft geen materiële
gevolgen. Daarnaast wordt in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 de term
«opslag» expliciet genoemd naast «voorhanden hebben». Daarom wordt
in de WA de term «opslag» toegevoegd bij de desbetreffende definities.
Het begrip «invoer» wordt in artikel 1a, eerste lid, WA, aangepast aan het
DWU. Bij invoer gaat het om het in het vrije verkeer brengen van
goederen, bedoeld in artikel 210 DWU. Een nieuw begrip in de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 is «onregelmatige binnenkomst», dit begrip wordt bij
dit wetsvoorstel opgenomen in artikel 1a, eerste lid, WA. Tevens worden
de in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 geïntroduceerde begrippen voor
de entiteiten, gecertificeerde afzender en gecertificeerde geadresseerde,
opgenomen in artikel 1a, eerste lid, WA. De gecertificeerde afzender is een
natuurlijke of rechtspersoon die met een vergunning veraccijnsde
goederen mag verzenden. De gecertificeerde geadresseerde is een
natuurlijke of rechtspersoon die veraccijnsde goederen mag ontvangen.
Zij zullen gebruik dienen te maken van het EMCS. Daarnaast is nog een
aantal begrippen geïntroduceerd in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020, te
weten de begrippen «lidstaat van bestemming», «teruggaaf» en de
«reiziger die zich naar een derdelandsgebied of derde land begeeft». Deze
begrippen worden ingevolge dit wetsvoorstel opgenomen in artikel 1a,
eerste lid, WA.
De begrippen «weg» en «elektronisch administratief document» komen
niet meer terug in artikel 1a, eerste lid, WA. Het begrip «weg» kwam
voorheen voor in artikel 71c WA ter zake van lpg-teruggaafregelingen.
Laatstgenoemd artikel is echter met ingang van 1 januari 2017 vervallen
waardoor een begripsomschrijving van «weg» niet meer nodig is. Het
begrip «elektronisch administratief document» komt in de WA niet als
zodanig terug waardoor deze begripsbeschrijving kan komen te vervallen.
Van de gelegenheid is gebruik gemaakt de definities op een alfabetische
volgorde te vermelden in plaats van voor elke definitie een apart
onderdeel te benoemen.
De aanpassingen opgenomen in artikel I, onderdeel B, treden met ingang
van 1 januari 2022 in werking. Dit geldt ook voor de begrippen
opgenomen in artikel I, onderdeel B, die in de Horizontale accijnsrichtlijn
2020 zijn geïntroduceerd. Deze nieuwe begrippen krijgen echter pas
materiële betekenis wanneer de artikelen die betrekking hebben op deze
nieuwe begrippen in werking treden op grond van artikel VI met ingang
van 13 februari 2023.
Artikel 1a, tweede lid, WA bepaalt dat bij ministeriële regeling de data,
genoemd in het eerste lid, bij de GN-code, vervangen kunnen worden
door de datum van de versie van de in dat onderdeel bedoelde verordening die aan de wijziging van de GN-code ten grondslag heeft gelegen,
alsmede de GN-codes, genoemd in deze wet en de daarop berustende
16

Richtlijn 92/12/EEG van de Raad van 25 februari 1992 betreffende de algemene regeling voor
accijnsprodukten, het voorhanden hebben en het verkeer daarvan en de controles daarop
(PbEG 1992, L 76)

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

11

bepalingen. Door de aanpassing van artikel 1a, tweede lid, WA ziet deze
bepaling niet alleen op GN-codes ter zake van minerale oliën maar ook op
GN-codes ter zake van alcohol.
Artikel I, onderdeel C (artikel 1a van de Wet op de accijns)
In artikel 1a, eerste lid, WA zijn de begrippen «douaneschorsingsregeling»
en «vervaardigen» gedefinieerd. Zodra de bepalingen als gevolg van de
implementatie van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 met ingang van
13 februari 2023 moeten worden toegepast, kunnen de begrippen
«douaneschorsingsregeling» en «vervaardigen» vervallen aangezien aan
deze begrippen per die datum geen materiële betekenis meer toekomt
voor de toepassing van de WA.
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 is het begrip douaneschorsingsregeling vervallen. Dit houdt verband met het feit dat in het DWU het begrip
douaneschorsingsregeling in tegenstelling tot zijn voorganger, het CDW,
niet wordt gebruikt. De WA wordt op dit punt op een aantal plekken
aangepast. In lijn hiermee komt in artikel 1a, eerste lid, WA het begrip
douaneschorsingsregeling te vervallen.
De term «vervaardigen» stamt zoals eerder aangegeven uit de Horizontale
accijnsrichtlijn 1992. In de opvolger van deze richtlijn, Richtlijn
2008/118/EG, was de term «vervaardigen» al vervangen door het
produceren en verwerken van goederen. Nu de term ook in de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 niet meer terugkomt, wordt van de gelegenheid
gebruik gemaakt om deze term uit artikel 1a, eerste lid, WA te halen. Deze
wijziging heeft geen materiële gevolgen.
Artikel I, onderdeel D (artikel 2 van de Wet op de accijns)
Artikel 2 WA wordt aangepast conform artikel 6 van de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020. Artikel 2 WA gaat over het belastbare feit uitslag tot
verbruik. Zo wordt «opslaan» toegevoegd bij voorhanden hebben en
duidelijk gemaakt dat ook sprake kan zijn van uitslag tot verbruik in
gevallen van een onregelmatigheid. Bij de productie van accijnsgoederen
wordt overeenkomstig artikel 6, derde lid, onderdeel c, van de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 toegevoegd dat dit ook de verwerking van accijnsgoederen omvat.
Artikel I, onderdeel D, derde lid, regelt dat artikel 2, eerste lid, onderdeel d,
WA wordt aangepast conform artikel 6, derde lid, onderdeel d, van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020. Er is geen sprake van invoer wanneer de
douaneschuld, onder bepaalde voorwaarden, teniet is gegaan.
Met artikel I, onderdeel D, vierde lid, wordt artikel 2, derde lid, WA
aangepast aan het DWU.
Bij artikel 2, vijfde en zesde lid, WA wordt ingevolge dit wetsvoorstel bij
onherstelbaar verlies duidelijk gemaakt dat hiervan ook sprake kan zijn bij
een gedeeltelijk verlies.
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 is het begrip douaneschorsingsregeling vervallen. Dit houdt verband met het feit dat in het DWU het begrip
douaneschorsingsregeling in tegenstelling tot zijn voorganger, het CDW,
niet wordt gebruikt. De WA wordt op dit punt op een aantal plekken
aangepast. In lijn hiermee wordt artikel 2, zevende lid, WA aangepast.
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 is een verlies dat verband houdt met
de aard van de goederen opgenomen in artikel 6, zevende lid. In de WA
wordt dit overgenomen in het achtste lid (nieuw) van artikel 2 WA. De
Europese Commissie zal gedelegeerde handelingen opstellen met daarin
de vastgestelde drempel, waarbij verlies boven de drempel zal worden
behandeld als uitslag tot verbruik.
Artikel I, onderdeel D, tiende en elfde lid, regelen de aanpassing van
artikel 2, negende lid (nieuw) en tiende lid (nieuw), WA in verband met de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

12

vervanging van het begrip «vervaardigen» door «produceren en
verwerken».
Artikel I, onderdeel E (artikel 2a van de Wet op de accijns)
In artikel 2a WA, eerste en derde lid, wordt het bepaalde uit artikel 16,
eerste lid, onderdeel a, onder V, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020
toegevoegd, dat geen sprake is van uitslag tot verbruik voor accijnsgoederen die naar het douanekantoor van uitgang worden gebracht onder de
gestelde voorwaarden. Deze situatie kan ook van toepassing zijn voor
goederen die vanuit een andere lidstaat de Unie verlaten, daarom wordt
ook artikel 2a, tweede lid, WA aangepast.
Artikel I, onderdeel F (artikel 2b van de Wet op de accijns)
In de voorgestelde wijziging van artikel 2b, tweede lid, WA wordt
beschreven wanneer de overbrenging van accijnsgoederen onder een
accijnsschorsingsregeling eindigt in de gevallen wanneer deze goederen
onder de regeling extern douanevervoer worden geplaatst. Dit volgt uit
artikel 19 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020.
Artikel I, onderdeel G (artikel 2e van de Wet op de accijns)
Artikel 2e WA ziet op de overbrenging van veraccijnsde goederen die op
het grondgebied van de ene lidstaat en naar het grondgebied van een
andere lidstaat worden overgebracht om daar voor commerciële
doeleinden te worden geleverd. De Horizontale accijnsrichtlijn 2020 regelt
de automatisering van de procedure voor overbrenging van tot verbruik
uitgeslagen accijnsgoederen binnen de EU die voor commerciële
doeleinden worden geleverd. Hiertoe wordt het bestaande geautomatiseerde systeem, het EMCS, uitgebreid. Dit resulteert in twee nieuwe rollen
voor marktdeelnemers, de gecertificeerde afzender en de gecertificeerde
geadresseerde, die door het EMCS geïdentificeerd kunnen worden. Artikel
33 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 bepaalt dat deze veraccijnsde
goederen die voor commerciële doeleinden worden geleverd, uitsluitend
overgebracht mogen worden van een gecertificeerde afzender naar een
gecertificeerde geadresseerde. Artikel 2e, eerste lid, WA wordt op dat punt
aangepast. In artikel 2e, tweede lid, WA is in lijn met artikel 33, tweede lid,
van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 geregeld wat onder «geleverd
voor commerciële doeleinden» wordt beschouwd.
Artikel 2e, derde lid, WA bepaalt dat bij algemene maatregel van bestuur
ter verzekering van de heffing, regels worden gesteld met betrekking tot
de verplichtingen waaraan moet worden voldaan met betrekking tot
accijnsgoederen die voor commerciële doeleinden worden geleverd of
gebruikt. Onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 worden de veraccijnsde overbrengingen geregistreerd in het EMCS en zullen die aldus
worden vervoerd onder begeleiding van een elektronisch vereenvoudigd
administratief document. Dit wordt geregeld in het Uitvoeringsbesluit
accijns.
Goederen die al aan boord zijn van een schip of een vliegtuig dat een
verbinding tussen een andere lidstaat en Nederland verzorgt, worden niet
aangemerkt als accijnsgoederen waarover accijns is verschuldigd. Dit
wordt verduidelijkt in het nieuwe vierde lid van genoemd artikel 2e WA.
In artikel 2e, zesde en zevende lid, WA is overeenkomstig artikel 33, derde
en vierde lid, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 bepaald wanneer de
overbrenging van de veraccijnsde goederen aanvangt respectievelijk
eindigt.
Artikel 2e, achtste lid, WA bepaalt dat bij ministeriële regeling nadere
regels kunnen worden gesteld ten behoeve van de uitvoering van artikel
2e WA. Van deze bevoegdheid is reeds gebruik gemaakt door in artikel 3c

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

13

van de Uitvoeringsregeling accijns te definiëren wat voor de toepassing
van artikel 2e WA moet worden verstaan onder «normale reservoirs» en
«container voor speciale doeleinden».
Artikel I, onderdeel H (artikel 2f van de Wet op de accijns)
Uit de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 volgt dat veraccijnsde goederen die
op het grondgebied van de ene lidstaat en naar het grondgebied van een
andere lidstaat worden overgebracht om daar voor commerciële
doeleinden te worden geleverd, dat deze veraccijnsde goederen worden
overgebracht door een gecertificeerde afzender naar een gecertificeerde
geadresseerde in een andere lidstaat. Voor andere gevallen geldt, volgens
artikel 44 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020, dat veraccijnsde
goederen ook door een afzender die een zelfstandige economische
activiteit verricht naar een andere lidstaat kunnen worden verzonden, dit
betreft afstandsverkopen. Voorheen werd hier de term «verkoper»
toegepast. Voor de gevallen dat een dergelijke afzender goederen
verzendt naar een in Nederland gevestigde persoon, wordt aangemerkt
dat sprake is van uitslag tot verbruik (artikel 2f, eerste lid, WA). De
afzender die een zelfstandige economische activiteit verricht is de tot
voldoening van de accijns in de lidstaat van bestemming gehouden
persoon. Voorafgaand aan de zending hij zich melden bij de inspecteur in
Nederland of hij kan voorafgaand aan de verzending een fiscaal vertegenwoordiger in Nederland aanwijzen. Dit wordt bepaald in artikel 50f, eerste
lid, WA. De accijns wordt verschuldigd op het tijdstip dat de accijnsgoederen worden geleverd. Dit wordt bepaald in artikel 52, derde lid,
onderdeel f, WA. De in Nederland verschuldigde accijns wordt geheven
van de afzender die een zelfstandige economische activiteit verricht of zijn
fiscaal vertegenwoordiger ingevolge artikel 51, eerste lid, onderdeel j, WA.
De afzender die een zelfstandige economische activiteit verricht in de
andere lidstaat kan aldaar, ingevolge artikel 44, vijfde lid, van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020, de door hem aldaar betaalde accijns
terugvragen.
Artikel I, onderdeel I (artikel 3 van de Wet op de accijns)
In artikel 3 WA wordt de situatie beschreven indien veraccijnsde goederen
tijdens het vervoer in Nederland of in een andere lidstaat vernietigd of
geheel of gedeeltelijk verloren zijn gegaan, door een niet te voorziene
omstandigheid of door de aard van de goederen. Indien dit ten genoegen
van de inspecteur wordt aangetoond is er geen sprake van uitslag tot
verbruik.
Voor de gevallen beschreven in artikelen 2e en 2f WA zal de Europese
Commissie, op grond van artikel 6, tiende lid, in samenhang met artikel
45, tweede lid, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020, gedelegeerde
handelingen opstellen, met daarin de vastgestelde drempel, waarbij pas
een verlies boven de drempel zal worden behandeld als uitslag tot
verbruik. Mocht een lidstaat echter gegronde reden hebben om te
vermoeden dat sprake is van fraude of een onregelmatigheid, dan is ook
onder de vastgestelde drempel sprake van uitslag tot verbruik, dit is
neergelegd in artikel 3, vierde lid, WA.
Artikel I, onderdeel J (artikel 4 van de Wet op de accijns)
In het eerste lid van artikel 4 WA wordt verduidelijkt, dat de artikelen 2e en
2f WA van toepassing zijn, indien er in Nederland een onregelmatigheid
plaatsvindt.
In het nieuwe zesde lid van artikel 4 WA wordt artikel 46, vijfde lid, van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020, overgenomen. Aldaar wordt bepaald dat
niet registreren of certificeren van een noodzakelijke vergunning wordt

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

14

beschouwd als een onregelmatigheid die in Nederland wordt geacht te
hebben plaatsgevonden.
Artikel I, onderdeel K (artikel 5 van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 komt de term «vervaardigen» die in de WA thans wordt
gebruikt niet voor. Deze stamt nog uit de Horizontale accijnsrichtlijn van
1992. Zowel onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 en Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 worden in de plaats van «vervaardigen» de begrippen
«produceren» en «verwerken» gebruikt. Artikel 5 WA wordt daarop
aangepast, hiermee wordt geen materiële wijziging beoogd.
In artikel 6, derde lid, aanhef en onderdeel b, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 is verduidelijkt dat ook opslag wordt gezien als uitslag tot
verbruik, waar eerder alleen voorhanden hebben van een accijnsgoed
werd gebruikt. Bij het voorhanden hebben van een accijnsgoed, kan dit
evengoed in opslag zijn, in die zin wordt geen materiele wijziging beoogd.
Echter, met het opnemen van de term opslag dan wel opslaan in de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 worden de vraag of opslag ook gezien kan
worden als voorhanden hebben onnodig gemaakt en wordt opslag apart
eveneens genoemd in die richtlijn alsmede daardoor mede in de WA.
Artikel I, onderdeel M (artikel 7 van de Wet op de accijns)
In artikel 7, eerste lid, WA is het accijnstarief voor bier opgenomen. Het
huidige accijnstarief is afhankelijk van het extractgehalte van het bier,
uitgedrukt in percenten Plato. Hierbij geldt een onderverdeling in vier
categorieën op basis van de percenten Plato. Zoals is vermeld in het
algemene deel van de toelichting wordt voorgesteld de maatstaf van
heffing van de bieraccijns te wijzigen van percenten Plato naar alcoholgehalte. Hiertoe wordt artikel 7 WA aangepast. Op grond van deze
aanpassing is nog slechts één tarief opgenomen: € 7,49 per hectoliter bij
een temperatuur van 20°per volumeprocent alcohol, waarbij het
minimumbedrag aan accijns ten minste € 8,83 bedraagt. Dit minimumbedrag komt overeen met het tarief voor de verbruiksbelasting van
alcoholvrije dranken. Het minimumbedrag is om te voorkomen dat de
heffing op (alcoholarm) bier lager uitkomt dan de heffing op alcoholvrije
dranken. Gedeelten van een hectoliter worden rekenkundig afgerond op
twee decimalen. Het alcoholpercentage wordt naar beneden afgerond op
één decimaal.
Het verlaagd tarief voor kleine brouwerijen komt zoals toegelicht in het
algemene deel van de toelichting te vervallen. Door vorengenoemde
wijzigingen komt artikel 7, derde tot en met zevende lid en tiende lid, WA
te vervallen.
In artikel 7, tweede lid, WA wordt opgenomen dat bij ministeriële regeling
regels worden gesteld met betrekking tot het bepalen van het alcoholgehalte. Bij lagere regelgeving zal worden bepaald op welke wijze dan wel
aan de hand van welke methode het alcoholgehalte zal moeten worden
bepaald. Tevens zal bij lagere regelgeving worden geregeld van welk
alcoholgehalte kan worden uitgegaan indien bier verpakt is in een
kleinhandelsverpakking en welke toleranties zijn toegestaan indien bier is
verpakt op een andere wijze dan in kleinhandelsverpakking. Door de
wijziging van de heffingsmaatstaf komt artikel 7, achtste lid, WA te
vervallen aangezien het niet langer nodig is om het extractgehalte te
bepalen. Artikel 7, negende lid, WA dat bepaalt dat het volume van het
bier in geconcentreerde vorm wordt herleid tot het volume van voor
gebruik gereed bier, komt eveneens te vervallen. Herleiden tot volume
voor gebruik gereed bier is niet langer nodig. Onder de nieuwe maatstaf
van heffing – het alcoholvolumepercentage – zal het totale volume van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

15

alcohol gelijk blijven ongeacht of sprake is van geconcentreerd bier of
verdund bier voor consumptie.
De wijziging van de heffingsgrondslag van de accijns op bier en het
afschaffen van het verlaagde tarief voor kleine bierbrouwerijen treden in
werking met ingang van 1 januari 2023. Op grond van artikel 7 WA geldt
tot 1 januari 2023 als heffingsgrondslag het extractgehalte van het bier,
uitgedrukt in percenten Plato. Overeenkomstig het bepaalde in de
herziene alcoholaccijnsrichtlijn en op basis van de wet (artikel 7, zesde lid,
WA) gaat het om het extractgehalte van het eindproduct. Gelet op de
eerdergenoemde uitspraak van het Europees Hof van Justitie van 17 mei
2018 is echter door de Douane het standpunt ingenomen dat uitgegaan
mag worden van het aantal graden Plato van het originele bier vóór
bijmenging met water, suiker en/of smaakstoffen. Om te voorkomen dat
brouwerijen in korte tijd met meerdere wijzigingen in de heffingsgrondslag te maken krijgen, kunnen brouwerijen ook in het jaar 2022 nog
een beroep kunnen doen op het ingenomen standpunt. Artikel 1,
onderdeel 1, van de herziene alcoholaccijnsrichtlijn staat toe dat lidstaten
nog tot 31 december 2030 mogen blijven uitgaan van het originele
stamwort van het bier.
Artikel I, onderdeel O (artikel 9 van de Wet op de accijns)
In artikel 9 WA worden de verwijzingen naar de codes van de gecombineerde nomenclatuur geactualiseerd.
Artikel I, onderdelen P en U (artikelen 10 en 11d van de Wet op de accijns)
Ingevolge deze onderdelen wordt in de artikelen 10 en 11d WA de in de
aangifte thans in de praktijk geldende afronding van gedeelten van een
hectoliter op twee decimalen vastgelegd in de wet.
Artikel I, onderdeel X (artikel 13 van de Wet op de accijns)
Ingevolge dit onderdeel wordt in artikel 13 WA de in de aangifte in de
praktijk geldende afronding van gedeelten van een hectoliter op drie
decimalen vastgelegd in de wet, evenals de afronding van het alcoholpercentage in volumeprocenten naar beneden op één decimaal.
Artikel I, onderdeel FF (artikel 37 van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede Horizontale accijnsrichtlijn
2008 komt de term «vervaardigen» die in de WA thans wordt gebruikt niet
voor. Deze stamt nog uit de Horizontale accijnsrichtlijn van 1992. Zowel
onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 en Horizontale accijnsrichtlijn
2020 worden in de plaats van «vervaardigen» de begrippen «produceren»
en «verwerken» gebruikt. Artikel 37 WA wordt daarop aangepast, hiermee
wordt geen materiële wijziging beoogd.
Artikel I, onderdelen HH, II en JJ (artikelen 40, 42 en 42a van de Wet op de
accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede Horizontale accijnsrichtlijn
2008 komt de term «vervaardigen» die in de WA thans wordt gebruikt niet
voor. Deze stamt nog uit de Horizontale accijnsrichtlijn van 1992. Zowel
onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 en Horizontale accijnsrichtlijn
2020 worden in de plaats van «vervaardigen» de begrippen «produceren»
en «verwerken» gebruikt. In artikel 6, derde lid, aanhef en onderdeel b,
van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 is verduidelijkt dat ook opslag
wordt gezien als uitslag tot verbruik, waar eerder alleen voorhanden
hebben van een accijnsgoed werd gebruikt. Bij het voorhanden hebben

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

16

van een accijnsgoed, kan dit evengoed in opslag zijn, in die zin wordt
geen materiele wijziging beoogd. Echter, met het opnemen van de term
opslag dan wel opslaan in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 worden de
vraag of opslag ook gezien kan worden als voorhanden hebben onnodig
gemaakt en wordt opslag apart eveneens genoemd in die richtlijn
alsmede daardoor mede in de WA.
De artikelen 40, 42 en 42a WA worden naar aanleiding hiervan aangepast,
hiermee worden geen materiële wijzigingen beoogd.
Artikel I, onderdeel KK (artikel 50a van de Wet op de accijns)
In artikel 50a, derde lid, WA wordt verduidelijkt dat voor een geregistreerde geadresseerde die incidenteel goederen ontvangt, dat de afzender
welomschreven moet zijn bij het verlenen van de vergunning.
Artikel I, onderdeel LL (artikel 50e van de Wet op de accijns)
In artikel 50e WA wordt een tekstuele verbetering aangebracht zodat
verwezen wordt naar de vergunning, bedoeld in artikel 50a of 50d WA.
Artikel I, onderdeel MM (artikel 50f van de Wet op de accijns)
Uit artikel 44 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 volgt dat de afzender
in een andere lidstaat die een zelfstandige economische activiteit verricht
zich moet melden bij de lidstaat van bestemming voorafgaand aan het
verzenden van de goederen. Indien de lidstaat dat toelaat, kan deze
afzender ook een fiscaal vertegenwoordiger in die lidstaat aanwijzen.
Artikel 50f, eerste, WA wordt op dit punt aangepast. Ook de aanpassing
van artikel 50f, vierde lid (nieuw) en vijfde lid (nieuw), WA vloeien hieruit
voort. In artikel 50f, zesde lid, WA wordt geregeld dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur zal worden bepaald hoe de afzender zich
kan melden bij de inspecteur.
Artikel I, onderdeel NN (afdeling 2c van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 worden twee nieuwe begrippen
voor marktdeelnemers geïntroduceerd: de gecertificeerde afzender en de
gecertificeerde geadresseerde. Het zijn marktdeelnemers die tot verbruik
uitgeslagen accijnsgoederen binnen de EU voor commerciële doeleinden
leveren en ontvangen. Voor deze goederen geldt op grond van artikel 33
van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 dat in de lidstaat van bestemming
accijns is verschuldigd door de gecertificeerde geadresseerde. Onder de
Horizontale accijnsrichtlijn 2008 wordt voor deze overbrengingen gebruik
gemaakt van een papieren document, het VGD. Door dit te automatiseren
en onder te brengen in het EMCS worden de kosten van marktdeelnemers
teruggebracht. Ook wordt de fraude teruggedrongen, doordat een
efficiënter toezicht op overbrengingen van veraccijnsde accijnsgoederen
kan plaatsvinden. Accijnsgoederenplaatshouders en geregistreerde
afzenders kunnen ook optreden als gecertificeerde afzender, net zoals
accijnsgoederenplaatshouders en geregistreerde geadresseerden kunnen
optreden als gecertificeerde geadresseerde, indien dit over dezelfde
locatie gaat als waarvoor de vergunningen accijnsgoederenplaats
geregistreerde afzender en geregistreerde geadresseerde zijn afgegeven.
Indien een accijnsgoederenplaatshouder, een geregistreerde afzender of
geregistreerde geadresseerde op een andere locatie een vergunning
gecertificeerde afzender of gecertificeerde geadresseerde willen
verkrijgen, dienen zij daarvoor een apart verzoek in. De Europese
Commissie zal, naar verwachting in 2022, gedelegeerde en uitvoeringshandelingen vaststellen om dit ook daadwerkelijk onder het EMCS te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

17

brengen. Om deze twee soorten marktdeelnemers te verankeren in de
WA, wordt een nieuwe afdeling geïntroduceerd met een zestal artikelen.
In artikel 50h WA en artikel 50j WA wordt geregeld dat een gecertificeerde
geadresseerde respectievelijk een gecertificeerde afzender een verzoek
om een vergunning moeten doen om bij de Douane te worden geregistreerd als zijnde gecertificeerde afzender en gecertificeerde geadresseerde. Indien een gecertificeerde geadresseerde of gecertificeerde
afzender incidenteel goederen ontvangt of verzendt, kan de inspecteur de
vergunning beperken tot een één welomschreven afzender of geadresseerde, een welomschreven tijdvak of tot één overbrenging. Dit volgt uit
artikel 50h, tweede lid, WA, en artikel 50j, tweede lid, WA, overeenkomstig
artikel 35, achtste lid, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020. Op grond
van artikel 50h, derde lid, WA en artikel 50j, derde lid, WA kunnen bij
algemene maatregel van bestuur ter verzekering van de heffing, regels
worden gesteld waaraan een gecertificeerde geadresseerde moet voldoen
ten aanzien van de administratie en het stelsel van toezicht.
Artikel 50i, eerste lid, WA bepaalt welke gegevens moeten worden
verstrekt bij het verzoek om een vergunning voor het zijn van een
gecertificeerde geadresseerde. Hetzelfde is geregeld ter zake van de
gecertificeerde afzender in artikel 50k, eerste lid, WA. Overeenkomstig
artikel 35, zevende lid, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020, is in artikel
50i, tweede lid, WA respectievelijk artikel 50k, tweede lid, WA bepaald dat
een vergunninghouder van een accijnsgoederenplaats of een geregistreerde geadresseerde/afzender als gecertificeerde geadresseerde of
gecertificeerde afzender kan optreden na kennisgeving aan de inspecteur.
Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels, mogelijk voortvloeiend uit
de gedelegeerde en uitvoeringshandelingen van de Europese Commissie,
worden gesteld ten behoeve van de uitvoering van de bepalingen van
deze afdeling. Dit kan bijvoorbeeld betrekking hebben op de benodigde
gegevens voor de verstrekking van een vergunning of de wijze waarop die
gegevens kunnen worden verstrekt.
In artikel 50l WA is geregeld dat met betrekking tot de vergunningen voor
de gecertificeerde geadresseerde en de gecertificeerde afzender artikelen
43, 44, 45, 46, 48, 49 en 50 WA (die zien op de voor een accijnsgoederenplaats vereiste vergunning) van overeenkomstige toepassing zijn.
Genoemde artikelen regelen het verlenen of weigeren van een
vergunning, de inhoud van de vergunning, het aanpassen van de
vergunning, het intrekken van de vergunning en de omstandigheid dat
alle beslissingen van de inspecteur met betrekking tot het verzoek en de
vergunning bij voor bezwaar vatbare beschikking dienen te geschieden.
Artikel I, onderdeel OO (artikel 51 van de Wet op de accijns)
Artikel 51 WA geeft aan bij wie de accijns geheven moet worden. De
aanpassingen volgen op de aanpassingen hiervoor in de WA nu daar
nieuwe begrippen zijn geïntroduceerd.
Indien sprake is van invoer wordt de accijns geheven van de aangever in
de zin van artikel 5, vijftiende lid, DWU of enige andere persoon als
bedoeld in artikel 77, derde lid, DWU en in het geval van een onregelmatigheid ieder die daarbij betrokken is. Dit volgt uit artikel 7, eerste lid,
onderdeel d, van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020.
Bij toepassing van artikel 2e, eerste lid, WA is het de gecertificeerde
geadresseerde waarvan de accijns wordt geheven (artikel 51, eerste lid,
onderdeel h, WA). Indien niet voldaan is aan de voorwaarden, kan de
accijns geheven worden bij alle bij de overbrenging betrokken personen
(artikel 51, eerste lid, onderdeel i, WA). Bij toepassing van artikel 2f, eerste
lid, WA kan de accijns worden geheven bij de afzender in een andere
lidstaat die een zelfstandige economische activiteit verricht, of de door
hem aangewezen fiscaal vertegenwoordiger (artikel 51, eerste lid,
onderdeel j, WA).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

18

Artikel I, onderdeel PP (artikel 52 van de Wet op de accijns)
Omdat in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 voorhanden hebben steeds
samen wordt genoemd met opslag, wordt artikel 52 WA op dat punt
aangepast. Dit geldt tevens voor productie of verwerking. Artikel 52 WA
ziet op het tijdstip van verschuldigdheid van de accijns. Omdat artikel 2e,
eerste lid, WA is aangepast, wordt onderdeel e van het derde lid van
artikel 52 WA ook aangepast. De accijns wordt in dat geval verschuldigd
op het tijdstip dat de accijnsgoederen zijn ontvangen.
Artikel I, onderdelen QQ, EEE (artikelen 53 en 84a van de Wet op de
accijns)
In de artikelen 53 en 84a WA wordt «te zamen» vervangen door
«tezamen». Met deze voorgestelde wijziging worden die artikelen
aangepast aan de geldende spelling.
Artikel I, onderdeel RR (artikel 53a van de Wet op de accijns)
Artikel 53a WA gaat over het tijdstip waarop de accijns op aangifte moet
zijn voldaan, in afwijking van de situaties, bedoeld in artikel 53 WA. Voor
de nieuwe situatie uit artikel 2f WA, de afzender in een andere lidstaat die
een zelfstandige economische activiteit verricht, wordt in het aan te
passen eerste lid, onderdeel b, van artikel 53a WA ook het tijdstip van het
voldoen van de accijns op aangifte bepaald.
Artikel I, onderdeel SS (artikel 56 van de Wet op de accijns)
Artikel 56 WA gaat over het stellen van zekerheid voor vergunninghouders. De gecertificeerde geadresseerde alsmede de afzender in een
andere lidstaat dienen overeenkomstig artikel 35 van de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 ook zekerheid te stellen voor de accijns die zij
verschuldigd kunnen worden (artikel 56, eerste lid, WA). Veraccijnsde
goederen die door een gecertificeerde afzender naar een gecertificeerde
geadresseerde worden verzonden, worden evengoed in de lidstaat van
bestemming aan accijns onderworpen. Uit artikel 17 van de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020 volgt dat zekerheid stellen voor de overbrenging van
energieproducten door middel van een vaste pijpleiding achterwege kan
blijven, tenzij de inspecteur motiveert waarom toch zekerheid gesteld
dient te worden. Dit wordt opgenomen in het nieuwe vijfde lid van artikel
56 WA.
Artikel I, onderdelen TT en UU (artikel 64 en 64a van de Wet op de accijns)
Voorgesteld wordt de vrijstellingen, genoemd in artikel 64 WA, te verdelen
over twee bepalingen, de artikelen 64 en 64a WA. Op deze wijze worden
de vrijstellingen die zien op alcohol en alcoholhoudende producten
afgescheiden van de vrijstellingen die betrekking hebben op minerale
oliën, sigaretten en rooktabak. Met deze splitsing wordt geen materiële
wijziging beoogd.
In artikel 27 van de Richtlijn alcoholaccijns vinden twee wijzigingen plaats
met betrekking tot de vrijstellingen, hiermee wordt een uniforme
toepassing van de vrijstelling voor volledig gedenatureerde alcohol
beoogd en worden de voorwaarden voor de wederzijdse erkenning tussen
lidstaten van volledig gedenatureerde alcohol verduidelijkt. Indien sprake
is van gedenatureerde alcohol wordt tevens vastgelegd dat het onderhoud en de reiniging van apparatuur voor de productie daarvan deel
uitmaakt van het productieproces en dat de gedenatureerde alcohol die
voor het productieproces wordt gebruikt, eveneens in die vrijstelling deelt.
Voorgesteld wordt om in het nieuwe artikel 64a WA de vrijstellingen die

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

19

specifiek zien op alcohol en alcoholhoudende producten op te nemen. De
vrijstellingen, genoemd in artikel 64a WA, worden wel in lijn gebracht met
het gewijzigde artikel 27 van de Richtlijn alcoholaccijns. Daarnaast wordt
een facultatieve vrijstelling uit artikel 27 van die richtlijn overgenomen in
artikel 64a WA. Dit betreft de vrijstelling voor alcohol indien deze gebruikt
wordt in ziekenhuizen of apotheken voor medische doeleinden. Dit behelst
een codificatie van de bestaande praktijk, op dit moment wordt de
vrijstelling toegepast middels een verzoek aan de inspecteur.
Artikel I, onderdeel VV (artikel 65 van de Wet op de accijns)
Artikel 65 WA ziet op de situatie dat de bestemming van de accijnsgoederen niet duidelijk blijkt uit de goederen als zodanig, of de situatie dat
accijnsgoederen worden gebruikt voor de productie van accijnsgoederen
als bedoeld in artikel 64 WA of een vrijgestelde bestemming krijgen.
Omdat wordt voorgesteld dat bepaalde vrijstellingen uit artikel 64 WA
worden verplaatst naar artikel 64a WA, moet in artikel 65 WA de
verwijzing naar artikel 64a WA worden toegevoegd. Met deze wijziging
wordt geen inhoudelijke wijziging beoogd.
Artikel I, onderdeel WW (artikel 69 van de Wet op de accijns)
In overeenstemming met artikel 12, eerste lid, onderdeel b bis, van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2008 wordt in het voorgestelde artikel 69,
eerste lid, onderdeel e, WA bepaald dat vrijstelling van accijns wordt
verleend voor accijnsgoederen die zijn bestemd voor het gebruik door de
EU-strijdkrachten, voor zover die EU-strijdkrachten buiten hun lidstaat
deelnemen aan een defensie-inspanning ter uitvoering van een Unieoptreden in het kader van het GVDB.
Artikel I, onderdeel XX (artikel 71 van de Wet op de accijns)
Een gecertificeerde afzender die veraccijnsde goederen overbrengt naar
een gecertificeerde geadresseerde zal de betaalde accijns terug willen
vragen voor die goederen. De goederen zullen immers in de lidstaat van
bestemming eveneens aan accijns worden onderworpen. Als de gecertificeerde afzender een bericht terugkrijgt via het EMCS, zoals genoemd in de
artikelen 24 en 37 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020, dan is een
verzoek om teruggaaf van accijns gerechtvaardigd. Daarom wordt artikel
71, eerste lid, onderdelen e en f, WA aangepast.
Artikel I, onderdeel YY (artikel 71i van de Wet op de accijns)
Artikel 71i WA betreft een horizonbepaling voor de teruggaaf van accijns
voor vloeibaar gemaakt aardgas, die van toepassing was van 1 januari
2014 tot en met 31 december 2018. Omdat deze teruggaaf niet meer aan
de orde is en belanghebbenden voor de periode 2014 tot en met 2018 ook
geen teruggaaf meer kunnen vragen, wordt van de gelegenheid gebruik
gemaakt om deze bepaling bij dit wetsvoorstel te laten vervallen.
Artikel I, onderdeel ZZ (afdeling 1 van hoofdstuk VI en artikel 72a van de
Wet op de accijns)
Zoals vermeld in het algemene deel van de toelichting is in de herziene
Richtlijn alcoholaccijns met het oog op het vergemakkelijken van de
erkenning van de status als kleine zelfstandige producenten van alcoholhoudende dranken, (zelf)certificering van deze kleine producenten
geregeld. Onder de herziene Richtlijn alcoholaccijns wordt het voor kleine
producenten van alcoholhoudende dranken uit een lidstaat van
verzending makkelijker om in de lidstaat van bestemming gebruik te

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

20

maken van een eventueel verlaagd tarief voor kleine producenten door
middel van een certificaat. De autoriteiten in de lidstaat van verzending
kunnen het certificaat afgeven of lidstaten kunnen bepalen dat kleine
producenten zelf verklaren dat zij voldoen aan de relevante voorwaarden
van het zijn van een kleine producent als bedoeld in artikel 4, tweede lid,
artikel 9bis, tweede lid, artikel 13bis, vierde lid, artikel 18bis, derde lid, en
artikel 22, tweede lid, van de herziene Richtlijn alcoholaccijns. In
Nederland is gekozen voor deze laatstgenoemde optie van zelfcertificering, hetgeen wordt geregeld in artikel 72a, eerste lid, WA. Naast de
bevestiging dat de kleine producent voldoet aan de van toepassing zijnde
criteria opgenomen in de herziene Richtlijn alcoholaccijns, dient de kleine
producent tevens de hoeveelheid alcoholhoudende dranken die per jaar
wordt geproduceerd of verwerkt in de accijnsgoederenplaats in de
verklaring op te nemen. De jaarlijkse productie dient aan het einde van het
jaar door de producent te worden bezien teneinde te kunnen beoordelen
of terecht wordt voldaan aan de door de lidstaat van bestemming
gestelde maximale hoeveelheden geproduceerde of verwerkte alcoholhoudende dranken.
De Europese Commissie bepaalt de vormgeving van het certificaat.
Hiertoe zal de Europese Commissie uitvoeringshandelingen opstellen. In
geval van zelfcertificering regelen de uitvoeringshandelingen de
voorschriften voor het invullen van het administratieve document voor de
overbrenging van accijnsgoederen onder schorsing van accijns of van in
een lidstaat reeds tot verbruik uitgeslagen accijnsgoederen.
In artikel 72a, tweede lid, WA wordt bepaald dat bij ministeriële regeling
voorwaarden en beperkingen kunnen worden gesteld met betrekking tot
verklaring door de kleine producent. Mede afhankelijk van de nog te
bepalen uitvoeringshandelingen door de Europese Commissie zal
vervolgens worden bezien of het noodzakelijk is van de delegatiebevoegdheid van artikel 72a, tweede lid, WA gebruik te maken.
Artikel I, onderdeel AAA (artikel 74 van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede Horizontale accijnsrichtlijn
2008 komt de term «vervaardigen» die in de WA thans wordt gebruikt niet
voor. Deze stamt nog uit de Horizontale accijnsrichtlijn van 1992. Zowel
onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 en Horizontale accijnsrichtlijn
2020 worden in de plaats van «vervaardigen» de begrippen «produceren»
en «verwerken» gebruikt. Artikel 74 WA wordt daarop aangepast, hiermee
wordt geen materiële wijziging beoogd.
Artikel I, onderdeel CCC (artikel 80 van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 komt het begrip douaneschorsingsregeling niet meer terug, door het vervallen van dit begrip in het DWU.
Artikel 80 WA gaat over de regels die bij algemene maatregel van bestuur
gesteld kunnen worden ter verzekering van de accijns in bepaalde met
name genoemde situaties. Voor goederen die nog niet zijn ingevoerd
gelden ingevolge het tweede lid van artikel 80 WA die regels echter niet.
Goederen die nog niet zijn ingevoerd hebben nog de status van
niet-Uniegoederen. Reden om voor te stellen om in het tweede lid van
artikel 80 WA daarbij aansluiting te zoeken.
Artikel I, onderdeel FFF (artikel 86 van de Wet op de accijns)
Indien accijnsgoederen veelvuldig en regelmatig tussen twee of meer
lidstaten worden overgebracht kan de inspecteur in overleg met die
andere lidstaten vereenvoudigde procedures vaststellen. Met de introductie van de gecertificeerde afzender en de gecertificeerde geadresseerde hoeft het niet meer alleen te gaan om goederen die onder een

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

21

accijnsschorsingsregeling worden vervoerd, maar kan ook sprake zijn van
het vervoer van veraccijnsde goederen. Op grond van artikel 41 van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 mogen ook voor deze goederen vereenvoudigde procedures worden vastgesteld. Voorgesteld wordt om artikel
86 WA in die zin aan te passen. Dit wordt gerealiseerd door de verwijzing
naar een overbrenging onder een accijnsschorsingsregeling te laten
vervallen.
Artikel I, onderdeel GGG (artikel 90 van de Wet op de accijns)
In de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 alsmede Horizontale accijnsrichtlijn
2008 komt de term «vervaardigen» die in de WA thans wordt gebruikt niet
voor. Deze stamt nog uit de Horizontale accijnsrichtlijn van 1992. Zowel
onder de Horizontale accijnsrichtlijn 2008 en Horizontale accijnsrichtlijn
2020 worden in de plaats van «vervaardigen» de begrippen «produceren»
en «verwerken» gebruikt. Artikel 90 WA wordt daarop aangepast, hiermee
wordt geen materiële wijziging beoogd.
Artikel I, onderdelen HHH en III (artikelen 91 en 93 van de Wet op de
accijns)
De voorgestelde wijzigingen in de artikelen 91 en 93 WA volgen niet uit de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 zelf, maar bevatten een begrip dat niet
meer voorkomt in de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 of het Douanewetboek van de Unie, namelijk een douaneschorsingsregeling. Dit wordt
veranderd door de desbetreffende/relevante in artikel 210 van het DWU
opgenomen douaneregelingen uitdrukkelijk te benoemen in de artikelen
91 en 93 WA. Inhoudelijk wordt hiermee geen wijziging beoogd.
Artikel I, onderdelen LLL en MMM (artikelen 97 en 98 Wet op de accijns)
Ingevolge artikel 62 WA zijn de bepalingen van het DWU van overeenkomstige toepassing ter zake van een uitslag tot verbruik in de zin van artikel
2, eerste lid, onderdeel d, WA. Indien accijnsgoederen onregelmatig het
grondgebied van de Europese Unie binnenkomen gaat de accijnsschuld
teniet indien de douaneschuld teniet is gegaan op grond van artikel 124,
eerste lid, onderdeel e, DWU. Dit betreft het geval waarin goederen
waarvoor invoerrechten zijn verschuldigd in beslag worden genomen en
tegelijkertijd of naderhand worden verbeurdverklaard. Voor het bepalen
van de hoogte van de straf ter zake van de grond waarvoor de goederen
in beslag zijn genomen mogen de lidstaten in de nationale wetgeving
echter wel rekening houden met de hoogte van de douaneschuld die zou
zijn ontstaan als die schuld niet teniet zou zijn gegaan. Nu de bepaling uit
het DWU, artikel 124, van overeenkomstige toepassing is voor de heffing
van de accijns mag in de WA worden geregeld dat bij het bepalen van de
straf wel rekening wordt gehouden met de hoogte van de accijns die
verschuldigd zou zijn indien deze niet teniet zou zijn gegaan. De onderhavige voorgestelde wijziging in de artikelen 97 en 98 WA draagt daarvoor
zorg.
Artikel I, onderdeel OOO (artikel 102b van de Wet op de accijns)
In artikel 54 van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 staat dat de lidstaten
de ontvangst van accijnsgoederen onder de in de artikelen 33, 34 en 35
van Horizontale richtlijn 2008 vastgestelde formaliteiten toe moeten staan
tot en met 31 december 2023. Het gaat hier over veraccijnsde goederen
die vanuit de ene lidstaat worden overgebracht naar de andere lidstaat en
de ontvanger geen particulier betreft of aan particulieren in het geval de
overbrenging niet onder de artikelen 2d of 2f WA valt. Artikel 2e WA ziet
op goederen die niet voor eigen behoefte van de particulier meegenomen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

22

worden. Artikel 2f WA ziet in deze situatie op een in Nederland gevestigde
persoon, niet zijnde een vergunninghouder van een accijnsgoederenplaats, een geregistreerde geadresseerde of een zelfstandig bedrijf
waarvoor goederen vanuit een andere lidstaat naar Nederland worden
verzonden of vervoerd. Met het voorgestelde artikel 102b WA wordt
bewerkstelligd dat belanghebbenden, indien zij dit wensen, tot en met
31 december 2023 gebruik kunnen maken van de bepalingen in de WA en
de op deze wet berustende bepalingen zoals deze luidden op 12 februari
2023. Het staat belanghebbenden vrij om vanaf 13 februari 2023 evenwel
gebruik te maken van de wetgeving zoals deze geldt per 13 februari 2023.
Belanghebbenden zullen dan gebruikmaken van de nieuwe vergunningen,
de gecertificeerde geadresseerde en de gecertificeerde afzender.
Artikel II
Artikel II, onderdeel A (artikel 15 van de Wet op de omzetbelasting 1968)
De voorgestelde wijziging van artikel 15 Wet OB 1968 omvat een
uitbreiding van het in artikel 15, tweede lid, Wet OB 1968 opgenomen
recht op aftrek van omzetbelasting. De uitbreiding van dat tweede lid
regelt dat recht op aftrek ontstaat voor invoer van goederen in Nederland
door of voor de strijdkrachten van andere lidstaten ten behoeve van een
defensie-inspanning ter uitvoering van een Unieoptreden in het kader van
het GVDB.
Op basis van artikel 15, tweede lid, onderdeel b, Wet OB 1968 brengt de
ondernemer in aftrek de omzetbelasting, bedoeld in artikel 15, eerste lid,
Wet OB 1968, voor zover de goederen en diensten door de ondernemer
worden gebruikt voor handelingen die overeenkomstig de artikelen 143,
onder f, g, h, en i, 144 en 146 tot en met 153 van de BTW-richtlijn 2006 zijn
vrijgesteld. Het is noodzakelijk dat artikel 15, tweede lid, Wet OB 1968
goed is afgestemd op de nieuwe bepalingen van de BTW-richtlijn 2006, in
het bijzonder op artikel 143, eerste lid, onderdeel g bis, en artikel 151,
eerste lid, onderdelen b bis en b ter, van die richtlijn. Er is geen expliciete
verwijzing vereist naar de nieuwe bepalingen van genoemd artikel 151,
gelet op de redactie van dat artikel 15, tweede lid, onderdeel b. Wel is in
laatstgenoemde bepaling een toevoeging van een verwijzing naar het
artikel 143, eerste lid, onderdeel g bis, van de BTW-richtlijn 2006 noodzakelijk. Daarmee wordt artikel 15, tweede lid, onderdeel b, Wet OB 1968 dan
in overeenstemming gebracht met de laatstgenoemde richtlijnbepaling.
De wijziging omvat dus een uitbreiding van het genoemde tweede lid,
onderdeel b, en regelt dat ook recht op aftrek van omzetbelasting ontstaat
voor de invoer van goederen in Nederland door de strijdkrachten van
andere lidstaten, ten behoeve van die strijdkrachten of het hen begeleidende burgerpersoneel of voor de bevoorrading van hun messes of
kantines. Deze bepaling geldt alleen voor zover die strijdkrachten
deelnemen aan een defensie-inspanning ter uitvoering van een Unieoptreden in het kader van het GVDB. De invoer van deze goederen wordt
dan verricht zonder dat voor die handeling een prijsopdrijvend effect
bestaat vanwege niet-aftrekbare omzetbelasting.
Artikel II, onderdeel B (artikel 17a van de Wet op de omzetbelasting 1968)
Artikel 17a, vierde lid, Wet OB 1968 schrijft voor dat het binnen Nederland
komen van goederen die zijn verzonden of vervoerd vanuit een andere
lidstaat, waar de goederen ter beschikking hebben gestaan van de
Nederlandse krijgsmacht voor NAVO-doelen zonder dat over deze
goederen aldaar belasting is geheven of voldaan, gelijkgesteld wordt met
een intracommunautaire verwerving van goederen onder bezwarende titel
als bedoeld in artikel 1, onderdeel b, Wet OB 1968.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

23

Het voorgestelde artikel 17a, vierde lid, Wet OB 1968 is gebaseerd op het
nieuwe artikel 22, eerste en tweede alinea, van de BTW-richtlijn 2006.
Deze nieuwe bepaling garandeert dat met een intracommunautaire
verwerving onder bezwarende titel ook wordt gelijkgesteld de goederen
die binnen Nederland komen en die zijn verzonden of vervoerd vanuit een
andere lidstaat, waar zij ter beschikking hebben gestaan zonder dat over
deze goederen aldaar belasting is geheven of voldaan in verband met het
gebruik ervan in het kader van het GVDB. Deze bepaling is van toepassing
voor zover de invoer van die goederen in Nederland niet zou zijn vrijgesteld. Het gaat hierbij vooral om goederen die ter beschikking staan van
de Nederlandse krijgsmacht. Het voorgestelde artikel 17a, vierde lid,
onderdeel a, Wet OB 1968 strekt dus ertoe dat over zodanige goederen bij
terugkomst in Nederland omzetbelasting wordt verschuldigd door deze
terugkomst aan te merken als intracommunautaire verwerving onder
bezwarende titel. Artikel 17a, vierde lid, onderdeel b, Wet OB 1968 behelst
het oorspronkelijke artikel 17a, vierde lid, Wet OB 1968. Deze wijziging
heeft geen inhoudelijke betekenis.
Voorbeeld
Een Nederlands defensieonderdeel opereert in Duitsland in het kader van
het GVDB en schaft aldaar goederen aan die worden gebruikt in het kader
van het GVDB. De levering van goederen aan het defensieonderdeel is, op
grond van de Duitse equivalent van artikel 151, eerste lid, onderdeel b bis,
BTW-richtlijn 2006, vrijgesteld van btw. Vervolgens keert het defensieonderdeel terug naar Nederland en neemt een gedeelte van de goederen uit
Duitsland mee. De overbrenging van de goederen van Duitsland naar
Nederland wordt, op grond van voorgesteld artikel 17a, vierde lid,
onderdeel a, Wet OB 1968, voor de btw aangemerkt als een intracommunautaire verwerving onder bezwarende titel.
Artikel III
Artikel III, onderdeel A (artikel 45a van de Wet belastingen op milieugrondslag)
Artikel 45a van de Wet belastingen op milieugrondslag verklaart een
aantal leden van artikel 2 WA van overeenkomstige toepassing. Het gaat
dan om het belastbare feit als sprake is van kolen die verloren zijn gegaan
of worden vernietigd. Omdat bij dit wetsvoorstel in artikel 2 WA het tiende
lid opschuift naar het elfde lid, wordt genoemd artikel 45a hierop
aangepast.
Artikel III, onderdeel B (artikel 47 van de Wet belastingen op milieugrondslag)
In artikel 47, eerste lid, onderdeel a, van de Wet belastingen op milieugrondslag wordt voor de begripsomschrijving van «motorrijtuig» de
verwijzing naar artikel 1a WA aangepast, omdat bij dit wetsvoorstel bij de
opsomming van de begripsbepalingen in artikel 1a, eerste lid, WA een
alfabetische volgorde zonder lettering wordt gehanteerd.
Artikel IV
Artikel IV (artikel 37 van de Wet op de verbruiksbelasting van alcoholvrije
dranken)
Artikel 37 van de Wet op de verbruiksbelasting van alcoholvrije dranken
verklaart een aantal leden van artikel 2 WA van overeenkomstige
toepassing. Het gaat dan om het belastbare feit als sprake is van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

24

alcoholvrije dranken die verloren zijn gegaan of worden vernietigd. Omdat
bij dit wetsvoorstel in artikel 2 WA het tiende lid opschuift naar het elfde
lid, wordt genoemd artikel 37 van de Wet op de verbruiksbelasting van
alcoholvrije dranken hierop aangepast.
Artikel V
Artikel V, onderdeel A (artikel 9.7.1.1 van de Wet milieubeheer)
In artikel 9.7.1.1 van de Wet milieubeheer worden in de begripsomschrijvingen van «importeur», «leverancier tot eindverbruik» en «leveren aan
de Nederlandse markt voor vervoer» de verwijzingen naar artikel 1a WA
aangepast, omdat bij dit wetsvoorstel bij de opsomming van de begripsbepalingen in artikel 1a, eerste lid, WA een alfabetische volgorde zonder
lettering wordt gehanteerd.
Artikel V, onderdeel B (artikel 9.8.1.1 van de Wet milieubeheer)
In artikel 9.8.1.1 van de Wet milieubeheer worden in de begripsomschrijvingen van «importeur» en «rapportageplichtige» de verwijzingen naar
artikel 1a WA aangepast, omdat bij dit wetsvoorstel bij de opsomming van
de begripsbepalingen in artikel 1a, eerste lid, WA een alfabetische
volgorde zonder lettering wordt gehanteerd.
Artikel VI
Artikel VI (inwerkingtreding)
Dit artikel regelt de inwerkingtreding. De wet treedt in werking met ingang
van 1 januari 2022. Voor een aantal wijzigingen is in een inwerkingtreding
met een latere datum voorzien. De wijzigingen die voortvloeien uit de
implementatie van de richtlijn defensie-inspanningen binnen het
Uniekader worden vanaf 1 juli 2022 worden toegepast. De wijziging van
de heffingsgrondslag van de accijns op bier en het afschaffen van het
verlaagde tarief voor kleine bierbrouwerijen treden in werking met ingang
van 1 januari 2023. De wijzigingen die voortvloeien uit de implementatie
van de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 moeten op grond van de
Horizontale accijnsrichtlijn 2020 vanaf 13 februari 2023 worden toegepast.
Gelet hierop wordt afgeweken van het beleid omtrent vaste verandermomenten en is in artikel VI van het wetsvoorstel voorgesteld dat de
wijzigingen voortvloeiend uit de Horizontale accijnsrichtlijn 2020 een
inwerkingtredingsdatum hebben van 13 februari 2023.
De Staatssecretaris van Financiën,
J.A. Vijlbrief

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

25

BIJLAGE
Transponeringstabellen
Tabel 1: Transponeringstabel in verband met de implementatie van de Horizontale
accijnsrichtlijn 2020
Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 1

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 2

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

nee

Artikel 3, eerste t/m
zevende lid

Implementatie door
bestaande regelgeving
artikel 1a, eerste lid,
WA

n.v.t.

Dit artikel van de richtlijn geeft
aan dat de richtlijn de algemene
regeling vaststelt voor de
heffing van accijns op het
verbruik van accijnsgoederen.
Ook geeft dit artikel aan in welke
gevallen nog andere belastingen
geheven kunnen worden op
accijnsgoederen.
Dit artikel van de richtlijn geeft
aan dat het DWU van overeenkomstige toepassing is op
bepaalde situaties in de accijns.
Volgt reeds uit artikel 1a, eerste
lid, WA, het artikel is herschikt.

Artikel 3, leden 9, 10
en 11

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 3, leden 12 t/m
16

artikel 1a, eerste lid,
WA

nee

Artikel 4, eerste lid

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 6, eerste lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 6, tweede lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 3, achtste lid

Artikel 4, tweede en
derde lid

Artikel 4, vierde t/m
zesde lid

Artikel 5

nee

n.v.t.

n.v.t.

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 1a, eerste
lid, WA (begrip «onregelmatige
binnenkomst») wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting.
Volgt reeds uit artikel 1a, eerste
lid, WA, de begripsomschrijvingen zijn aangepast overeenkomstig de gehanteerde formulering
in de richtlijn.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 1a, eerste
lid, WA (begrippen «gecertificeerde afzender», gecertificeerde geadresseerde», «lidstaat
van bestemming» en «teruggaaf») wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit onderdeel van de richtlijn
geeft aan dat de richtlijn van
toepassing is op het grondgebied van de Unie.
Deze onderdelen van de richtlijn
geven aan op welke gebieden de
richtlijn niet van toepassing is.
Dit ligt reeds besloten in artikel
1a, eerste lid, WA.
Deze onderdelen van de richtlijn
betreffen specifieke bepalingen
voor Spanje, Frankrijk en
Griekenland.
Dit artikel van de richtlijn heeft
betrekking op gebieden met een
bijzondere territoriale status. Dit
ligt reeds besloten in artikel 1a,
eerste lid, WA.
Volgt reeds uit artikel 2, eerste
lid, WA, aanpassing overeenkomstig de gehanteerde
formulering in de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 52, eerste
lid, WA.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

26

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 6, derde lid,
onderdelen a t/m c

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 6, derde lid,
onderdeel d

Artikel 2, eerste lid,
onderdeel d, en
artikel 97 en 98 WA

ja

Artikel 6, vierde lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 6, vijfde en
zesde lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 6, zevende lid

artikel 2, achtste lid,
WA

nee

Artikel 6, achtste lid

Behoeft geen
implementatie

n.v.t.

Artikel 6, negende lid

Implementatie door
bestaande regelgeving
Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 2, eerste
lid, onderdelen a t/m c, WA,
aanpassing overeenkomstig de
gehanteerde formulering in de
richtlijn
De lidstaten kunnen een straf
stellen op het moment dat een
douaneschuld teniet is gegaan
overeenkomstig artikel 124,
eerste lid, onder e, van het
DWU. Dit is opgenomen in
artikel 97 en 98 WA.
Volgt reeds uit artikel 52, tweede
lid, WA, aanpassing overeenkomstig de gehanteerde
formulering in de richtlijn.
Aanpassing van artikel 2, vijfde
lid, WA overeenkomstig de
gehanteerde formulering in de
richtlijn.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2, achtste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit onderdeel van de richtlijn
regelt dat lidstaten eigen
voorschriften kunnen opstellen.
Voor Nederland is dat reeds
gebeurd in artikel 2a WA.
Aanpassing van artikel 2, zesde
lid, WA overeenkomstig de
formulering in de richtlijn.
Dit artikel betreft een bevoegdheidsdelegatie tot het opstellen
van gedelegeerde handelingen
voor de Europese Commissie.
Volgt reeds uit artikel 51, eerste
lid, onderdelen a tot en met c,
WA.

Artikel 6, tiende lid

Artikel 7, eerste lid,
onderdelen a tot en
met c
Artikel 7, eerste lid,
onderdeel d

Artikel 7, tweede lid

Artikel 8

Artikel 9

Artikel 10

Artikel 11

Artikel 12

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

n.v.t.

Aanpassing van artikel 51, eerste
lid, onderdeel d, WA overeenkomstig de gehanteerde
formulering in de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 51, derde
lid, WA.

Dit artikel geeft aan dat lidstaten
zelf de procedure en tarieven
vaststellen voor het heffen en
innen van de accijns.
Volgt reeds uit artikel 2c WA.

Dit artikel geeft aan dat lidstaten
zelf de voorwaarden bepalen
voor de terugbetaling en
kwijtschelding van accijns.
Volgt reeds uit artikel 69 WA.

Volgt reeds uit artikel 2a WA en
daarop gebaseerde lagere
regelgeving.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

27

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 13

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 66b.

n.v.t.

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Dit artikel geeft aan dat elke
lidstaat de voorschriften inzake
de productie, het voorhanden
hebben, de verwerking en de
opslag van accijnsgoederen
vaststelt.
Volgt reeds uit artikel 1a, eerste
lid, WA.

Artikel 14, eerste lid

Artikel 14, tweede lid

Artikel 15

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 42 WA en
artikel 56 WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 2a WA.

artikel 2a, eerste lid,
onderdeel f, tweede
lid, onderdeel e, en
derde lid, onderdeel
f

nee

Artikel 17, eerste,
derde lid, vierde en
vijfde lid
Artikel 17, tweede lid

Implementatie door
bestaande regelgeving
artikel 56, vijfde lid

n.v.t.

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2a WA
(accijnsgoederen die naar het
douanekantoor van uitgang
wordt gebracht) wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting.
Volgt reeds uit artikel 56 WA.

Artikel 18, eerste lid

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 16, eerste lid,
onderdeel a,
subonderdelen i t/m
iv, onderdeel b,
tweede t/m vijfde lid
Artikel 16, eerste lid,
onderdeel a,
subonderdeel v

Artikel 18, tweede lid,
onderdeel a

Artikel 18, tweede lid,
onderdelen b en c

Artikel 18, derde lid

Artikel 19

Artikel 20

nee

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 56, vijfde
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Volgt reeds uit artikel 1a, eerste
lid, WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 56, eerste
lid, WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 50b, eerste
lid, WA.

n.v.t.

Artikel 50a, derde lid, is
verduidelijkt.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 2b WA.
Artikel 2b, tweede lid, WA is
aangevuld met de situatie
waarin accijnsgoederen onder
de regeling extern douanevervoer worden geplaatst,
overeenkomstig artikel 19 van
de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikelen 2, 3 en 3a
van het Uitvoeringsbesluit
accijns).

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

28

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 21

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 22

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 23

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 24

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 25

Implementatie door
bestaande regelgeving
Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 27

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 28

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 29

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Artikel 30

Behoeft geen
implementatie op
grond van artikel 55
van de richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Artikel 2e, eerste lid,
WA

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikelen 2, 3 en 3a
van het Uitvoeringsbesluit
accijns).
Volgt reeds uit artikelen 2a WA
en de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 2, negende
en tiende lid, en artikel 3a,
tweede lid, van het Uitvoeringsbesluit accijns).
Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 2, elfde en
twaalfde lid, en artikel 3a, vierde
en vijfde lid, van het Uitvoeringsbesluit accijns).
Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 2, dertiende
en veertiende lid, artikel 3, derde
en vierde lid, en artikel 3a, zesde
en zevende lid, van het
Uitvoeringsbesluit accijns).
Volgt reeds uit artikelen 2a en 2b
WA en de daarop gebaseerde
lagere regelgeving.
Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 3c van het
Uitvoeringsbesluit accijns).
Volgt reeds uit artikel 2a 2b WA
en de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 3d van het
Uitvoeringsbesluit accijns).
Volgt reeds uit artikel 2a WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving (artikel 4a van het
Uitvoeringsbesluit accijns).
Dit artikel betreft een bevoegdheidsdelegatie en toekenning
van uitvoeringsbevoegdheden
voor de Europese Commissie.
Volgt reeds uit artikel 2a WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 86 WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 2d WA en
de daarop gebaseerde lagere
regelgeving.

n.v.t.

Artikel 33, tweede lid

Artikel 2e, tweede
lid, WA

n.v.t.

Artikel 33, derde lid

artikel 2e, zesde lid,
WA

nee

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e, eerste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e,
tweede lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e, zesde
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.

Artikel 26

Artikel 31

Artikel 32

Artikel 33, eerste lid

n.v.t.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

29

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 33, vierde lid

artikel 2e, zevende
lid, WA

nee

Artikel 34, eerste lid

Artikel 51, eerste lid,
onderdeel h, WA

nee

Artikel 34, tweede lid

Artikel 51, eerste lid,
onderdeel i, WA

nee

Artikel 34, derde lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 35, eerste lid

Artikel 2e WA

nee

Artikel 35, tweede lid,
onderdeel a

Artikel 56, eerste lid,
WA

nee

Artikel 35, tweede lid,
onderdeel b

Artikel 51, eerste lid,
onderdeel h, WA

nee

Artikel 35, tweede lid,
onderdeel c

Artikel 50h, derde
lid, WA

nee

Artikel 35, derde en
vijfde lid

Artikel 56 WA

nee

Artikel 35, vierde lid

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

nee

Artikel 35, zesde lid

Artikel 50k, tweede
lid, WA

nee

Artikel 35, zevende lid

Artikel 50i, tweede
lid, WA

nee

Artikel 35, achtste lid

Artikel 50h, tweede
lid en 50j, tweede
lid, WA

ja

Artikel 36

Artikel 2e WA

nee

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e,
zevende lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 51, eerste
lid, onderdeel h, WA wordt
verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 51, eerste
lid, onderdeel i, WA wordt
verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting.
Aanpassing van artikel 2e,
vierde lid, WA aan de gehanteerde formulering in de
richtlijn.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 56, eerste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 51, eerste
lid, onderdeel h, WA wordt
verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 50h,
derde lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting op afdeling 2c WA
(artikel I, onderdeel NN).
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 56 WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel heeft aan dat de
zekerheid die wordt gesteld in
een van de lidstaten geldig is in
alle lidstaten.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 50k,
tweede lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting op afdeling 2c WA
(artikel I, onderdeel NN).
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 50i,
tweede lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting op afdeling 2c WA
(artikel I, onderdeel NN).
Op grond van dit lid kan de
inspecteur de vergunning
beperken tot een één welomschreven afzender of geadresseerde, een welomschreven
tijdvak of tot één overbrenging.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

30

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 37

Artikel 2e WA

nee

Artikel 38

Artikel 2e WA

nee

Artikel 39

Artikel 2e WA

nee

Artikel 40

Artikel 2e WA

nee

Artikel 41

Implementatie door
bestaande regelgeving
Artikel 2e WA

n.v.t.

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2e WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Volgt reeds uit artikel 86 WA.

Artikel 43

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Artikel 44, eerste lid

Artikel 2f, eerste lid,
WA

nee

Artikel 44, tweede lid

Implementatie door
bestaande regelgeving
Artikel 51, eerste lid,
onderdeel j, WA

n.v.t.

Artikel 44, vierde lid,
onderdeel a

Artikel 50f, eerste
lid, WA

nee

Artikel 44, vierde lid,
onderdelen b en c

Artikel 50f, zesde lid,
WA

ja

Artikel 44, vijfde lid

Artikel 71, eerste lid,
onderdeel e, WA

nee

Artikel 44, zesde lid

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

ja

Artikel 45, eerste lid

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 42

Artikel 44, derde lid

ja

ja

Lidstaten kunnen onderling
vereenvoudigde procedures
vaststellen voor veelvuldige en
regelmatige overbrengingen van
veraccijnsde goederen over hun
grondgebieden. Dit is niet aan
de orde.
Dit artikel betreft een bevoegdheidsdelegatie en toekenning
van uitvoeringsbevoegdheden
voor de Europese Commissie.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 2f, eerste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Volgt reeds uit artikel 52, derde
lid, onderdeel f, WA.
Lidstaten kunnen bepalen dat,
indien de afzender of de fiscaal
vertegenwoordiger zich niet
heeft gehouden aan de
voorschriften, de tot voldoening
van accijns de geadresseerde
van de accijnsgoederen is. Van
deze mogelijkheid wordt geen
gebruik gemaakt.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 50f,
eerste lid, WA wordt verwezen
naar de artikelsgewijze
toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 50f, zesde
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 71, eerste
lid, onderdeel e, WA wordt
verwezen naar de artikelsgewijze
toelichting.
Dit artikel geeft lidstaten de
mogelijkheid om specifieke
voorschriften vast te stellen voor
accijnsgoederen die onder een
bijzondere nationale distributieregeling vallen. Dat is in
Nederland niet aan de orde.
Aanpassing van artikel 3, eerste
lid, WA aan de gehanteerde
formulering in de richtlijn.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

31

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 45, tweede lid

Artikel 3, vierde lid,
WA

nee

Artikel 45, derde lid,
eerste alinea

Implementatie door
bestaande regelgeving
Implementatie door
bestaande regelgeving
Implementatie door
bestaande regelgeving
Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 3, vierde
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Aanpassing van artikel 3, derde
lid, WA aan de gehanteerde
formulering in de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 56 WA.

Artikel 46, derde lid,
tweede alinea

Implementatie door
bestaande regelgeving

n.v.t.

Artikel 46, vierde lid

Implementatie door
bestaande regelgeving
Artikel 4, zesde lid,
WA

n.v.t.

Artikel 47

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 48

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 49

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 50

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 51

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 45, derde lid,
tweede alinea
Artikel 46, eerste en
tweede lid
Artikel 46, derde lid,
eerste alinea

Artikel 46, vijfde lid

n.v.t.

n.v.t.

Volgt reeds artikel 4, eerste t/m
derde lid, WA.

n.v.t.

Volgt reeds uit artikel 51, eerste
lid, WA, aanpassing overeenkomstig de gehanteerde
formulering en de nieuwe
begrippen in de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 71 WA en
artikel 56 WA, aanpassing
overeenkomstig de gehanteerde
formulering en de nieuwe
begrippen in de richtlijn.
Volgt reeds uit artikel 4, vijfde
lid, WA.

nee

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 4, zesde
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel geeft lidstaten de
mogelijkheid merktekens te
verlangen die voor belastingdoeleinden worden gebruikt. In
Nederland kennen we dat in de
vorm van accijnszegel voor
tabaksproducten, zie artikel 73
WA.
Dit artikel geeft lidstaten de
mogelijkheid om kleine
wijnproducenten te ontheffen
van de wettelijke verplichtingen
omtrent de accijns. Nederland
heeft in het verleden geen
gebruik gemaakt van deze
mogelijkheid en wenst hier geen
verandering in aan te brengen.
Dit artikel geeft aan dat zolang er
geen Unie-bepalingen zijn
betreffende de bevoorrading van
schepen en luchtvaartuigen, de
lidstaten hun nationale
voorschriften betreffende
vrijstellingen voor de bevoorrading mogen handhaven.
Dit artikel ziet op lidstaten die
een overeenkomst hebben
gesloten betreffende verantwoordelijkheid voor de bouw en
onderhoud van een grensoverschrijdende brug en daarmee
kunnen afwijken van bepalingen
in de richtlijn. Dit is niet van
toepassing op Nederland.
Dit artikel gaat over de
uitoefening van de bevoegdheidsdelegatie voor de Europese
Commissie.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

32

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 52

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.

n.v.t.

Artikel 54

Artikel 102b WA

nee

Artikel 55

Artikel VI van het
wetsvoorstel Wet
implementatie
richtlijnen accijns
2022

nee

Artikel 56

Behoeft geen
implementatie o.g.v.
artikel 55 van de
richtlijn.
Behoeft naar zijn
aard geen implementatie
Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Dit artikel geeft aan dat de
Europese Commissie wordt
bijgestaan door het Accijnscomité.
Dit artikel geeft aan dat de
Europese Commissie elke vijf
jaar bij het Europees Parlement
en de Raad een verslag over de
werking van de richtlijn indient.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 102b WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel geeft aan dat bepaalde
artikelen uit de richtlijn uiterlijk
op 31 december 2021 door de
lidstaten in wettelijke en
bestuursrechtelijke maatregelen
moet zijn omgezet en dat de
Europese Commissie hiervan de
tekst moet worden toegestuurd.
Dit artikel ziet op de intrekking
van richtlijn 2008/118/EG.

Artikel 53

Artikel 57

Artikel 58

n.v.t.

nee

Dit artikel ziet de inwerkingtreding en de toepassing.

nee

Dit artikel geeft aan dat de
richtlijn is gericht tot de
lidstaten.

Tabel 2: Herziene alcoholaccijnsrichtlijn
Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 1, onderdeel 1

artikel 7 WA

ja

Artikel 3 van de richtlijn
alcoholaccijns 92/83 geeft
lidstaten de beleidsruimte om in
plaats van graden Plato de
bieraccijns te heffen op basis
van alcoholpercentage. Van deze
mogelijkheid wordt in het
wetsvoorstel gebruik gemaakt
en zal de heffingsgrondslag per
1 januari 2023 uitgaan van
alcoholpercentage. Tot 1 januari
2023 geldt op grond van artikel
7 WA als heffingsgrondslag
Platogehalte van het eindproduct. In het jaar 2022 mogen
brouwerijen een beroep doen
op het standpunt van de Douane
waarin wordt goedgekeurd dat
uitgegaan mag worden van het
originele stamwort in plaats van
het eindproduct. Artikel 1,
onderdeel 1, tweede volzin, van
de herziene alcoholaccijnsrichtlijn staat dit toe.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

33

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 1, onderdeel 2

Implementatie door
bestaande regelgeving

ja

Artikel 1, onderdeel 3

Artikel 9, eerste lid,
WA

nee

Artikel 1, onderdeel 4

Behoeft geen
implementatie

ja

Artikel 1, onderdeel 5

Artikel 9, tweede lid,
WA

nee

Artikel 1, onderdeel 6

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

nee

Artikel 1, onderdeel 7

Behoeft geen
implementatie

ja

Artikel 1, onderdeel 8

Behoeft geen
implementatie

nee

Artikel 1, onderdeel 9

Behoeft geen
implementatie

ja

Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft
lidstaten de mogelijkheid een
verlaagd tarief toe te passen op
bier tot 3,5% vol. Op grond van
de huidige bepaling in de
richtlijn alcoholaccijns 92/83, ligt
de grens bij 2,8%. Nederland
heeft geen gebruik gemaakt van
deze mogelijkheid en ziet geen
aanleiding om hier verandering
in te brengen.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 9, eerste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft
lidstaten de mogelijkheid een
verlaagd tarief toe te passen
voor kleine zelfstandige
wijnproducenten. Dit wordt in
Nederland niet geïmplementeerd.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 9, tweede
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft aan
dat lidstaten in beginsel één
tarief toepassen op alle
niet-mousserende gegiste
dranken en één tarief op alle
mousserende gegiste dranken.
Dit zou leiden tot twee uniforme
tarieven, onafhankelijk van het
alcoholvolumegehalte. Dit is
reeds geïmplementeerd in
artikel 10 en 11d WA.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft
lidstaten de mogelijkheid een
verlaagd tarief toe te passen
voor kleine zelfstandige
producenten van andere gegiste
dranken. Dit wordt in Nederland
niet geïmplementeerd.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft aan
dat de bepalingen in de richtlijn
alcoholaccijns 92/83 inzake
«wijn» geacht worden gelijkelijk
te gelden voor andere gegiste
dranken als omschreven in de
richtlijn zelf. Dit is geen bepaling
die hoeft te worden geïmplementeerd.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft aan
dat een lidstaat één enkel
verlaagd tarief mag toepassen
op bepaalde wijnen. Het artikel
is bijgewerkt naar de huidige
stand van zaken met betrekking
tot de van toepassing zijnde
verordeningen. Nederland heeft
geen gebruik gemaakt van deze
mogelijkheid.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

34

Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 1, onderdeel
10

Behoeft geen
implementatie

ja

Artikel 1, onderdeel
11

Behoeft geen
implementatie

ja

Artikel 1, onderdeel
12

Behoeft geen
implementatie

n.v.t.

Artikel 1, onderdeel
13

Artikel 72a WA

ja

Artikel 1, onderdeel
14

Artikel 1a, eerste lid,
WA

nee

Artikel 1, onderdeel
15

Artikel 64a, eerste
lid, onderdeel b, WA

nee

Artikel 1, onderdeel
16

Behoeft geen
implementatie

n.v.t.

Artikel 1, onderdeel
17

Behoeft geen
implementatie

n.v.t.

Artikel 2

Artikel VI van het
wetsvoorstel Wet
implementatie
richtlijnen accijns
2022

nee

Artikel 3

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

nee

Artikel 4

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn geeft
lidstaten de mogelijkheid een
verlaagd tarief toe te passen
voor kleine zelfstandige
producenten van tussenproducten. Dit wordt in Nederland niet
geïmplementeerd.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn ziet op
specifieke bepalingen voor de
Republiek Bulgarije, de
Tsjechische Republiek en de
Republiek Polen, alsmede voor
alle lidstaten voor dranken die
worden gedistilleerd uit fruit dat
door een particulier is geproduceerd. Nederland zal dit niet
implementeren.
Dit artikel van de herziene
alcoholaccijnsrichtlijn ziet op
specifieke bepalingen voor de
Franse Republiek en de
Helleense republiek.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 72a WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 1a, eerste
lid, WA wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 64a,
eerste lid, onderdeel b, WA
wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Dit geschrapte artikel zag op
vrijstellingen die het Verenigd
Koninkrijk mocht toepassen.
Dit artikel geeft aan dat de
Europese Commissie wordt
bijgestaan door het Accijnscomité en dat de Europese
Commissie elke vijf jaar bij het
Europees Parlement en de Raad
een verslag over de werking van
de richtlijn indient.
Dit artikel geeft aan dat de
richtlijn vóór 31 december 2021
door de lidstaten in wettelijke en
bestuursrechtelijke maatregelen
moet zijn omgezet en dat de
Europese Commissie hiervan de
tekst moet worden toegestuurd.
Dit artikel geeft aan wanneer de
richtlijn is werking treedt,
namelijk de twintigste dag na
die van de bekendmaking in het
Publicatieblad van de Europese
Unie.
Dit artikel geeft aan dat de
richtlijn is gericht tot de
lidstaten.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

35

Tabel 3: Richtlijn defensie-inspanningen binnen het Uniekader
Artikel, -lid of
-onderdeel richtlijn

Te implementeren in

Beleidsruimte
ja/nee?

Bijzonderheden

Artikel 1, onderdeel 1

Artikel 17a, vierde
lid, onderdeel a, Wet
OB 1968

nee

Artikel 1, onderdeel 2

Artikel 15, tweede
lid, onderdeel b, Wet
OB 1968

nee

Artikel 1, onderdeel 3

Implementatie door
bestaande regelgeving
Artikel 69, eerste lid,
onderdeel e, WA

nee

Artikel 3

Artikel VI van het
wetsvoorstel Wet
implementatie
richtlijnen accijns
2022

n.v.t.

Artikel 4

Behoeft naar zijn
aard geen implementatie

n.v.t.

Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 17a,
vierde lid, onderdeel a, Wet OB
1968 wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 15,
tweede lid, onderdeel b, Wet OB
1968 wordt verwezen naar de
artikelsgewijze toelichting.
Volgt reeds uit artikel 15, tweede
lid, onderdeel b, Wet OB 1968 en
artikel 39 AWR
Voor een toelichting op de
aanpassing van artikel 69, eerste
lid, onderdeel e, WA wordt
verwezen naar de artikelsgewijze toelichting.
Dit artikel geeft aan dat de
richtlijn uiterlijk op 30 juni 2022
door de lidstaten in wettelijke en
bestuursrechtelijke maatregelen
moet zijn omgezet en dat de
Europese Commissie hiervan de
tekst moet worden toegestuurd.
De bepalingen zullen worden
toegepast vanaf 1 juli 2022.
Dit artikel geeft aan wanneer de
richtlijn is werking treedt,
namelijk de twintigste dag na
die van de bekendmaking in het
Publicatieblad van de Europese
Unie.

Artikel 2

nee

Tweede Kamer, vergaderjaar 2021–2022, 35 918, nr. 3

36