Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2009–2010

25 657

Persoonsgebonden Budgetten

Nr. 40

BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT
Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
Den Haag, 13 september 2010
In de brief van 7 september 2010 (Kamerstuk 25 657, nr. 39) ga ik in op
signalen die mij over mogelijk schrijnende situaties, als gevolg van het
handhaven van het pgb-plafond, hebben bereikt. In deze brief heb ik
aangekondigd hierover in overleg te gaan met een vertegenwoordiger van
de zorgkantoren, Per Saldo en het College voor Zorgverzekeringen. Dit
overleg heeft plaatsgevonden en hierbij informeer ik u over de
uitkomsten.
Het handhaven van het pgb-subsidieplafond betekent dat cliënten, die nog
geen pgb hadden, zijn of blijven aangewezen op zorg in natura. Het
zorgkantoor heeft op grond van de zorgplicht de verantwoordelijkheid om
passende zorg in natura aan te bieden. Onder meer in overleg met de
Kamer zijn er drie groepen geformuleerd die van de afgekondigde
pgb-stop zijn uitgezonderd. Deze groepen heeft het College voor
Zorgverzekeringen in overleg met zorgkantoren nader uitgewerkt. Het
betreft:
1) personen die gebruik willen maken van een wooninitiatief dat zonder
het verlenen van het persoonsgebonden budget in zijn bestaan of
voortbestaan wordt bedreigd en de zorg voor overige in het initiatief
verblijvende cliënten in gevaar komt;
2) personen met verblijfsindicatie waarvoor geen geschikt extramurale
zorg-in-natura aanbod beschikbaar is;
3) kinderen die na behandeling in het ziekenhuis medisch-specialistische
zorg thuis nodig hebben.
Het doel hiervan was het voorkomen van schrijnende situaties. De in dit
overleg aanwezige partijen zijn van mening dat de huidige regeling met
deze geformuleerde uitzonderingen duidelijk en goed uitvoerbaar is.
Desondanks ontvang ik signalen dat in individuele gevallen schrijnende
situaties lijken voor te komen. Deze signalen zijn in het overleg besproken.
Een belangrijk deel van deze casuïstiek is te verklaren door de meer
beperkte keuzevrijheid bij zorg in natura dan bij een pgb. Bij het instellen

kst-25657-40
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2010

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 25 657, nr. 40

1

van het subsidieplafond is dit voorzien. Dit weeg ik echter anders bij
palliatieve zorg. Hoewel voldoende palliatieve zorg in natura beschikbaar
is, ben ik van mening dat keuzevrijheid van cliënten in de laatste
levensfase zeer belangrijk is. Daarom zal ik voor deze groep een uitzondering maken.
De meldingen zijn voor mij al aanleiding geweest om bij de volgende
twee situaties alsnog een pgb af te geven; bij het overschrijden van
wettelijke termijnen van indicatiestelling en het afgeven van een toekenningsbeschikking en bij een tijdelijke opname in bijvoorbeeld het
ziekenhuis, langer dan twee maanden. Dit heb ik gemeld in mijn brief van
7 september 2010.
Ik blijf alert op signalen om mogelijke schrijnende gevallen te voorkomen.
Ik heb met de zorgkantoren, Per Saldo en het College voor Zorgverzekeringen afgesproken om gezamenlijk de huidige (en eventueel nieuwe)
signalen te beoordelen. De partijen heb ik voor dit overleg uitgenodigd.
Bekeken wordt of de casuïstiek eventueel aanleiding geeft om de criteria
in de uitzonderingsregeling aan te passen. De zorgkantoren hebben op
grond van de zorgplicht mij toegezegd ook voor deze personen passende
zorg aan te bieden.
De minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
A. Klink

Tweede Kamer, vergaderjaar 2009–2010, 25 657, nr. 40

2