Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2014–2015

33 979

Regels ten behoeve van een verantwoorde groei
van de melkveehouderij (Wet verantwoorde
groei melkveehouderij)

Nr. 30

AMENDEMENT VAN DE LEDEN OUWEHAND EN THIEME
Ontvangen 12 november 2014
De ondergetekenden stellen het volgende amendement voor:
I
In artikel I, onderdeel A, onder 2, wordt, onder vervanging van «vier» in
de aanhef door «vijf» en onder vervanging van de punt aan het einde van
onderdeel nn door een puntkomma, een onderdeel toegevoegd, luidende:
oo. graasdiereenheid: de eenheid bedoeld in artikel 21b.
II
Artikel I, onderdeel E, wordt als volgt gewijzigd:
1. In de aanhef wordt «wordt een artikel» vervangen door: worden drie
artikelen.
2. Na artikel 21a worden twee toegevoegd, luidende:
Artikel 21b
1. Een graasdiereenheid is de voedselbehoefte van een stuk melkvee
uitgedrukt in de voedselbehoefte van één melkkoe die in een kalenderjaar
6.000 kilogram melk met een vetpercentage van 4% produceert.
2. Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald welke
hoeveelheid graasdiereenheden wordt gerekend voor melkvee dat niet
voor de melkproductie wordt gehouden.
Artikel 21c
1. Het is verboden op een bedrijf per hectare bij dat bedrijf behorende
oppervlakte landbouwgrond op enig moment een groter aantal stuks
melkvee te houden dan overeenkomt met drie graasdiereenheden.

kst-33979-30
ISSN 0921 - 7371
’s-Gravenhage 2014

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 979, nr. 30

1

2. Het verbod in het eerste lid is gedurende de eerste twee jaar na de
inwerkintreding van dit artikel niet van toepassing op bedrijven die op het
moment van inwerkintreding een groter aantal stuks melkvee houden dan
drie graaseenheden per hectare bij dat bedrijf behorende oppervlakte
landbouwgrond.
III
In artikel II wordt na «21, eerste lid,» ingevoegd: 21c, eerste lid.
Toelichting
Dit amendement regelt dat er een maximum wordt gesteld aan de
melkproductie per hectare in de Nederlands veehouderij. Dat is nodig om
ervoor te zorgen dat de dieren niet nog verder worden doorgefokt om
steeds maar meer melk te produceren. Het zorgt bovendien voor een
wettelijke verankering van het grondgebonden karakter van de melkveehouderij. Dit wordt bereikt om de verplichting tot weidegang te verbinden
aan een maximum van drie Graasdiereenheden per hectare.
In de Structuurnota Landbouw van 1990 van het Ministerie van
Landbouw, Natuur en Visserij werd al gesteld: «Voor de grondgebonden
veehouderij zal een norm worden ingevoerd voor het maximaal aantal
graasdieren per ha cultuurgrond. Doel van deze maatregel is het
grondgebonden karakter van het houden van graasvee te handhaven en
te versterken. De norm kan voorkomen dat de relatie tussen het gebruikte
areaal en het aantal dieren losser wordt door de aanwending van meer
aangekocht voer. De verdere concentratie van de grondgebonden
veehouderij zal door de graasdiernorm worden afgeremd terwijl tegelijkertijd de spreiding van deze veehouderij-activiteit zal worden bevorderd.
Gedacht wordt aan een orde van grootte van ten hoogste drie melkkoeien
per hectare, met dien verstande dat de graasdiernormen zullen worden
afgestemd op de normen van mest- en ammoniakbeleid».
(Tweede Kamer, Vergaderjaar 1989–1990, 21 148, nrs. 2–3 p. 74)
Indieners zijn van mening dat de tijd nu rijp is om deze norm daadwerkelijk in te voeren. De melkveehouderij verliest steeds meer zijn extensieve en grondgebonden karakter. De toegenomen melkproductie per koe
heeft grote negatieve gevolgen voor de gezondheid en het welzijn van de
koe.
De graasdiernorm leidt tot een koppeling van o.a. melkvee aan de
oppervlakte grond. Door de voedselbehoefte van de koe als uitgangspunt
te nemen, in plaats van de hoeveelheid fosfaat, wordt bovendien
aangesloten bij de breed gedragen wens van een grondgebonden
melkveehouderij.
Door invoering van een maximaal aantal graasdiereenheden per
hectare worden dus twee doelen bereikt: de melkveehouderij blijft
grondgebonden, en het dierenwelzijn wordt geborgd. Het wettelijk
vastleggen van de graasdiernorm is in lijn met de van de intrinsieke
waarde van het dier, die sinds 2009 in de Wet Dieren erkend wordt.
3 GDE per hectare komt overeen met ca. 0,65 GDE jongvee en 2,35 GDE
melkvee. 2,35 GDE melkvee = ca. 14.000 liter melk per hectare.
Voor bedrijven die bij ingangsdatum van deze wet niet voldoen aan de
in het eerste lid opgenomen verbod geldt een uitzondering voor dit
verbod van maximaal 2 jaar. Dat geeft deze bedrijven voldoende
gelegenheid om hun melkveestapel in overeenstemming te brengen met
hun grondpositie.
De omrekentabel die bij de graasdiereenheden hoort luidt als volgt:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 979, nr. 30

2

– één koe die 6.000 liter melk produceert
– één koe die 7.000 liter melk produceert
– één koe die 8.000 liter melk produceert
– één kalf (0–1 jr)
– één pink (1–2 jr)
– één koe (8.000 kg melk) + bijbehorend jongvee
(uitgaande van 35% vervanging)
– één koe (10.000 kg melk) + bijbehorend jongvee
(uitgaande van 35% vervanging)
– één koe (8.000 kg melk) + bijbehorend jongvee
(uitgaande van 25% vervanging)
– één koe (10.000 kg melk) + bijbehorend jongvee
(uitgaande van 25% vervanging)

=
=
=
=
=

1,00 GDE.
1,09 GDE,
1,19 GDE
0,40 GDE
0,70 GDE

=

1,58 GDE

=

1,78 GDE

=

1,47 GDE

=

1,67 GDE

Ouwehand
Thieme

Tweede Kamer, vergaderjaar 2014–2015, 33 979, nr. 30

3