EUROPESE
COMMISSIE

Brussel, 28.2.2013
COM(2013) 95 final
2013/0057 (COD)

Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en
uitreisgegevens van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen van de Europese
Unie overschrijden
{SWD(2013) 47}
{SWD(2013) 48}
{SWD(2013) 49}

NL

NL

TOELICHTING
1.

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

• Motivering en doel van het voorstel
In haar mededeling van 13 februari 2008 getiteld “De voorbereiding van de volgende stappen in het
grensbeheer in de Europese Unie”1 heeft de Commissie voorgesteld een inreis-uitreissysteem te
ontwikkelen (Entry/Exit system, EES). Een dergelijk systeem houdt in dat de datum en plaats van inreis
en uitreis van iedere onderdaan van een derde land die is toegelaten voor een kort verblijf elektronisch
worden geregistreerd.
Dit voorstel werd opgenomen in het programma van Stockholm2, dat de Europese Raad in december
2009 overeenkwam.
Nadat de Europese Raad van 23 en 24 juni 2011 erop had aangedrongen vaart te zetten achter het
slimmegrenzenpakket, d.w.z. snel werk te maken van de wetgevingsvoorstellen voor een inreisuitreissysteem (EES) en een programma voor geregistreerde reizigers (Registered Traveller
Programme, RTP)3, heeft de Commissie op 25 oktober 2011 een mededeling gepubliceerd4 over de
uitvoeringsopties voor het EES en het RTP.
Dit voorstel wordt tegelijk ingediend met een voorstel om een programma voor geregistreerde reizigers
in te voeren en een voorstel om de communautaire code met voorschiften voor de controles aan de
grensdoorlaatposten en de bewaking van de buitengrenzen (Schengengrenscode)5 af te stemmen op het
nieuwe systeem en het nieuwe programma. Zowel bij het voorstel voor het EES als bij dat voor het
RTP is een effectbeoordeling gevoegd.
• Algemene context
Volgens de Schengengrenscode moeten EU-burgers en andere personen die onder het recht van de
Unie inzake vrij verkeer vallen (zoals familieleden van EU-burgers), zowel bij inreis als bij uitreis bij
het overschrijden van de buitengrenzen aan een minimale controle worden onderworpen, waarbij het
reisdocument wordt onderzocht om de identiteit van de betrokkene vast te stellen. Alle andere
onderdanen van derde landen moeten bij inreis echter een grondige controle ondergaan, waarbij wordt
nagegaan wat het doel van het verblijf is en of de betrokkene over voldoende middelen van bestaan
beschikt, en bovendien het Schengeninformatiesysteem (SIS) en nationale databanken worden
geraadpleegd.
De Schengengrenscode bevat geen bepalingen over de registratie van grensoverschrijdingen door
reizigers. Een stempel in het reisdocument is de enige indicatie van de datum van inreis en van uitreis
en het enige instrument waarmee grenswachters en immigratieautoriteiten de verblijfsduur van
onderdanen van derde landen in het Schengengebied kunnen berekenen; deze mag niet langer zijn dan
1

COM(2008) 69 definitief. Bij de mededeling was een effectbeoordeling gevoegd: SEC(2008) 153.

2

“Een open en veilig Europa ten dienste en ter bescherming van de burger”, PB C 115 van 4.5.2010.
EUCO 23/11.
COM(2011) 680 definitief.
PB L 105 van 13.4.2006.

3
4
5

NL

1

NL

90 dagen binnen een periode van 180 dagen. Andere maatregelen en instrumenten die aan de
grensdoorlaatposten beschikbaar zijn, zoals de gegevensbank SIS en het visuminformatiesysteem VIS,
die moeten worden geraadpleegd bij inreis maar niet bij uitreis, zijn niet bedoeld voor het registreren
van grensoverschrijdingen en beschikken niet over deze functie. Het VIS is in de eerste plaats bedoeld
om de geschiedenis van de visumaanvraag te controleren en om bij inreis te verifiëren of de persoon
die aan de grens het visum toont, dezelfde is als de persoon aan wie het visum is verstrekt.
Er zijn momenteel geen elektronische middelen waarmee kan worden nagegaan of, waar en wanneer
onderdanen van derde landen het Schengengebied zijn binnengekomen of hebben verlaten. Ook het
gebruik van stempels en de kwaliteit daarvan (leesbaarheid, omslachtige berekening van de
verblijfsduur, namaak en vervalsing) maken het moeilijk om de verblijfsduur van onderdanen van
derde landen in het oog te houden.
Op EU-niveau wordt dus niet geregistreerd wie wanneer het Schengengebied binnenkomt en verlaat en
beschikken de lidstaten niet over een betrouwbaar instrument om te bepalen of onderdanen van derde
landen de toegestane verblijfsduur overschrijden. Dertien lidstaten6 hebben een eigen inreisuitreissysteem waarmee alfanumerieke gegevens van reizigers worden verzameld. In al die lidstaten is
het systeem toegankelijk voor grensbeheer- en rechtshandhavingsdoeleinden. Indien iemand op wettige
wijze het Schengengebied via dezelfde lidstaat binnenkomt en verlaat, wordt een overschrijding van de
verblijfsduur door deze systemen gesignaleerd. Verder kunnen deze systemen niet worden gebruikt om
overschrijdingen van de toegestane verblijfsduur te signaleren, omdat de inreis- en uitreisgegevens niet
kunnen worden gekoppeld als iemand het Schengengebied verlaat via een andere lidstaat dan die via
welke hij het gebied is binnengekomen en waar zijn inreisgegevens zijn geregistreerd.
Er bestaan ook geen betrouwbare gegevens over het aantal onregelmatige immigranten dat momenteel
in de EU verblijft. Volgens voorzichtige schattingen zijn dat er tussen de 1,9 en 3,8 miljoen. Algemeen
wordt aangenomen dat de overgrote meerderheid van de onregelmatige migranten mensen zijn die de
toegestane verblijfsduur hebben overschreden; zij zijn de EU legaal binnengekomen voor een kort
verblijf, zo nodig met een geldig visum, maar vervolgens gebleven nadat de toegestane verblijfsduur
was verstreken. In de EU zijn in 2010 (EU 27) in totaal 505 220 onregelmatige migranten opgepakt7;
uitgaande van de hierboven genoemde schattingen is dat maar een klein deel van de personen die de
toegestane verblijfsduur overschrijden.
Indien onderdanen van derde landen hun documenten vernietigen nadat zij het Schengengebied zijn
binnengekomen, is het van groot belang dat de autoriteiten toegang hebben tot betrouwbare informatie
aan de hand waarvan zij de identiteit van deze personen kunnen vaststellen.
Het financieel memorandum bij dit voorstel is gebaseerd op een door een externe contractant verrichte
studie betreffende de kosten van een EES en een RTP.
Dit voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad heeft de volgende
doelstellingen:

6

7

NL

Bulgarije, Estland, Spanje, Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Portugal, Roemenië, Slowakije en
Finland.
http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page/portal/population/data/database. Het gaat hierbij zowel om personen die de
toegestane verblijfsduur hebben overschreden als om personen die op onregelmatige wijze zijn binnengekomen, en
zowel om personen die zijn aangehouden aan de grens als personen die zijn aangehouden in het Schengengebied.

2

NL

– een inreis-uitreissysteem opzetten en een rechtsgrondslag vaststellen voor de ontwikkeling en de
invoering van het technische systeem;
– het doel en de functies van het EES omschrijven en de bevoegdheden van de gebruikers ervan
afbakenen; en
– het Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied
van vrijheid, veiligheid en recht8 (hierna “het Agentschap" genoemd) belasten met de ontwikkeling
en het operationeel beheer van het centraal systeem.
Deze verordening wordt het basisinstrument van het rechtskader voor het EES. Als aanvulling op dit
rechtskader wordt tegelijk met dit voorstel een voorstel ingediend tot wijziging van de
Schengengrenscode wat betreft het gebruik van het EES bij het grensbeheer.
Het EES moet leiden tot een beter beheer van de buitengrenzen en een betere bestrijding van
onregelmatige migratie; het systeem kan immers
• de toegestane verblijfsduur van elke reiziger berekenen: bij inreis, om voor reizigers die het
Schengengebied al vaker hebben bezocht snel te berekenen hoeveel dagen er nog resteren van de
maximaal toegestane 90 dagen per 180 dagen; bij uitreis, om te controleren of de reiziger de
toegestane verblijfsduur in acht heeft genomen; en binnen het Schengengebied zelf, bij controles
van onderdanen van derde landen, om na te gaan of zij legaal in het gebied verblijven;
• helpen bij de identificatie van personen die niet of niet langer aan de voorwaarden voor binnenkomst
of verblijf op het grondgebied van de lidstaten voldoen. Het gaat hierbij met name om personen die
tijdens controles binnen het Schengengebied worden aangetroffen zonder reisdocumenten of andere
identificatiemiddelen;
• ondersteuning bieden bij de analyse van de inreis- en uitreisgegevens van onderdanen van derde
landen. Zo kan een nauwkeurig beeld worden geschetst van de reizigersbewegingen aan de
buitengrenzen en van het aantal personen dat de toegestane verblijfsduur overschrijdt, bijvoorbeeld
ingedeeld naar nationaliteit.
In de effectbeoordeling wordt nader beschreven welke effecten het systeem naar verwachting zal
hebben; dat zijn met name de volgende:
• grenswachters kunnen bij grenscontroles snel over nauwkeurige informatie beschikken, doordat het
EES in de plaats komt van het huidige trage en onbetrouwbare systeem van het handmatig
afstempelen van paspoorten; hierdoor kan beter toezicht worden gehouden op de toegestane
verblijfsduur en kunnen grenscontroles efficiënter verlopen;
• reizigers krijgen nauwkeurige informatie over de maximaal toegestane verblijfsduur;
• er kan precies worden nagegaan wie de toegestane verblijfsduur heeft overschreden, waardoor
binnen het Schengengebied efficiënter kan worden gecontroleerd en meer onregelmatige migranten
kunnen worden opgepakt;

8

NL

PB L 286 van 1.11.2011.

3

NL

• onregelmatige migranten kunnen gemakkelijker worden geïdentificeerd. Doordat in het EES
biometrische gegevens worden opgeslagen van iedereen die niet visumplichtig is en doordat de
biometrische gegevens van visumhouders in het VIS zijn opgeslagen, kunnen de autoriteiten van de
lidstaten elke onregelmatige migrant die zonder papieren op het grondgebied wordt aangetroffen en
die het gebied legaal via de buitengrenzen is binnengekomen, identificeren. Dat maakt ook terugkeer
gemakkelijker;
• op basis van de analyse die door het systeem wordt verricht, kan bijvoorbeeld het visumbeleid op
feiten worden gebaseerd, omdat uit het EES nauwkeurig kan worden afgeleid of er met personen
van een bepaalde nationaliteit een probleem is met de overschrijding van de toegestane
verblijfsduur, wat van belang kan zijn bij beslissingen over het invoeren of opheffen van de
visumplicht voor onderdanen van het betreffende land;
• doordat paspoorten niet langer handmatig hoeven te worden afgestempeld, kunnen de grenscontroles
volledig worden geautomatiseerd voor bepaalde onderdanen van derde landen, onder de
voorwaarden die daaraan worden gesteld in het voorstel voor een programma voor geregistreerde
reizigers, dat tegelijk met dit voorstel wordt ingediend.
• Bestaande bepalingen op het door het voorstel bestreken gebied
Verordening (EG) nr. 562/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een
communautaire code betreffende de overschrijding van de grenzen door personen
(Schengengrenscode).
Verordening (EG) nr. 1931/2006 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van regels
inzake klein grensverkeer aan de landbuitengrenzen van de lidstaten en tot wijziging van de bepalingen
van de Schengenuitvoeringsovereenkomst.
Verordening (EG) nr. 767/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende het
visuminformatiesysteem (VIS) en de uitwisseling tussen de lidstaten van informatie op het gebied van
visa voor kort verblijf (VIS-verordening).
Verordening (EG) nr. 810/2009 van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling van een
gemeenschappelijke visumcode (Visumcode).
Verordening (EU) nr. 1077/2011 van het Europees Parlement en de Raad tot oprichting van een
Europees Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van
vrijheid, veiligheid en recht.
2.

VAN
RAADPLEGING
EFFECTBEOORDELING

BELANGHEBBENDE

PARTIJEN

EN

• Raadpleging van belanghebbende partijen
Dit punt wordt beschreven in de effectbeoordeling.
• Effectbeoordeling

NL

4

NL

De eerste effectbeoordeling9 werd verricht in 2008, in het kader van de voorbereiding van de
mededeling van de Commissie over dit onderwerp, en de tweede10 werd voltooid in 2012. In de eerste
effectbeoordeling werden de beleidsopties en de meest waarschijnlijke effecten geanalyseerd. De
conclusie was dat er een EES moest worden opgezet.
Na raadplegingen en een eerste screening werden in de tweede effectbeoordeling de belangrijkste
uitvoeringsopties geanalyseerd.
De analyse van de verschillende opties en subopties wijst uit dat de voorkeursoptie voor een EES de
navolgende moet zijn.
Het EES wordt opgezet als een centraal systeem met alfanumerieke en biometrische gegevens. De
bewaringstermijn bedraagt in gewone gevallen zes maanden en in geval van overschrijding van de
toegestane verblijfsduur vijf jaar.
Voor het gebruik van biometrische gegevens geldt een overgangsperiode van drie jaar, om de lidstaten
in staat te stellen hun procedures aan de grensdoorlaatposten aan te passen.
Na twee jaar wordt het EES geëvalueerd, waarbij de Commissie in het bijzonder de mogelijke toegang
voor rechtshandhavingsdoeleinden en de bewaringstermijn bekijkt. Daarbij wordt rekening gehouden
met de ervaring met toegang voor die doeleinden tot het VIS. De evaluatie zal vergezeld gaan van een
voorstel van de Commissie tot wijziging van de verordening, waarin de voorwaarden voor deze
toegang worden vastgesteld. Deze voorwaarden moeten duidelijk worden omschreven om een degelijke
gegevensbeschermingsregeling te formuleren en zouden kunnen worden gebaseerd op de voorwaarden
die in de rechtsgrond van het VIS zijn vastgesteld.
De raad voor effectbeoordeling heeft de ontwerp-effectbeoordeling bestudeerd en er op 14 maart 2012
en op 8 juni 2012 (herziene versie) advies over uitgebracht. In de herziene versie van het verslag is
rekening gehouden met de aanbevolen verbeteringen. Hierbij zijn met name de volgende veranderingen
aangebracht: er is meer informatie verstrekt over de raadpleging van de belanghebbenden, de
onderliggende logica is aangepast en verhelderd; de probleemomschrijving is verder uitgewerkt,
waarbij zowel het algemene probleem van onregelmatige migratie als de specifieke
uitvoeringsproblemen nader zijn belicht. Het basisscenario is nader omschreven, om beter duidelijk te
maken wat er gebeurt als de EU geen maatregelen treft; de opties zijn anders gestructureerd en
vereenvoudigd; de beoordeling van de opties is bijgeschaafd en logischer opgezet, waarbij duidelijk
wordt welke opties verband houden met elkaar en welke niet; de kostenberekening is uitvoeriger
toegelicht; de analyse en de beschrijving van de voorkeursoptie zijn herzien, waarbij een duidelijker
verband is gelegd met gegevens die in de toekomst beschikbaar zullen zijn.
3.

JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL

• Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)
Het doel en de functies van het EES moeten worden omschreven, evenals de betrokken
verantwoordelijkheden. Bovendien moet het Agentschap voor het operationeel beheer van
9
10

NL

SEC(2008) 153.
SWD(2013) 47.

5

NL

grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht een mandaat krijgen voor de
ontwikkeling en het operationeel beheer van het systeem. In een afzonderlijk werkdocument van de
diensten van de Commissie wordt het voorstel per artikel toegelicht.
• Rechtsgrondslag
Artikel 74 en artikel 77, lid 2, onder b) en d), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese
Unie zijn de rechtsgrondslag van deze verordening. Artikel 77, lid 2, onder b) en d), is de passende
rechtsgrondslag voor het nader uitwerken van maatregelen betreffende de overschrijding van de
buitengrenzen van de lidstaten en het ontwikkelen van normen en procedures die de lidstaten in het
kader van de personencontrole aan de grens in acht moeten nemen. Artikel 74 is de passende
rechtsgrondslag voor het opzetten en bijhouden van het EES en voor procedures voor de uitwisseling
van informatie tussen lidstaten, omdat het betrekking heeft op de samenwerking tussen de bevoegde
autoriteiten van de lidstaten alsmede tussen die autoriteiten en de Commissie op de gebieden die onder
Titel V van het Verdrag vallen.
• Subsidiariteitsbeginsel
Krachtens artikel 77, lid 2, onder b), van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie is
de Unie bevoegd om wetgevend op te treden met betrekking tot personencontrole en efficiënte
bewaking bij het overschrijden van de buitengrenzen van de lidstaten. De huidige EU-bepalingen
inzake de overschrijding van de buitengrenzen van de lidstaten moeten worden gewijzigd, omdat er
momenteel geen betrouwbare instrumenten bestaan om toezicht te houden op de reizigersbewegingen
van onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf worden toegelaten. Het afstempelen van
reisdocumenten is omslachtig en tijdrovend en biedt de lidstaten niet de mogelijkheid om de toegestane
verblijfsduur te berekenen bij grenscontroles of bij controles binnen het Schengengebied. De nationale
systemen voor dit doel zijn van beperkt nut in een gebied zonder controles aan de binnengrenzen.
Om de migratie efficiënter te kunnen beheren moet er informatie beschikbaar zijn over wie er zich op
EU-grondgebied bevindt, wie zich aan de maximaal toegestane verblijfsduur van 90 dagen per 180
dagen houdt en welke nationaliteiten en groepen reizigers (visumplichtig/niet-visumplichtig) de
toegestane verblijfsduur overschrijden; zo kunnen ook met de steekproefcontroles op het grondgebied
beter illegaal verblijvende personen worden opgespoord.
Er moet een gemeenschappelijke regeling komen, zodat er voor het gehele Schengengebied
geharmoniseerde regels worden vastgesteld met betrekking tot de registratie van grensoverschrijdende
bewegingen en het toezicht op de toegestane verblijfsduur.
De doelstelling van het voorstel kan dan ook niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt.
• Evenredigheidsbeginsel
Krachtens artikel 5 van het Verdrag betreffende de Europese Unie mag het optreden van de Unie niet
verder gaan dan wat nodig is om de doelstellingen van de Verdragen te verwezenlijken. De vorm die
voor dit EU-optreden wordt gekozen, moet het mogelijk maken de doelstellingen van het voorstel te
verwezenlijken en het voorstel zo doeltreffend mogelijk ten uitvoer te leggen. Het voorgestelde
initiatief is een nadere ontwikkeling van het Schengenacquis en moet ervoor zorgen dat er aan de
buitengrenzen in alle Schengenlidstaten gemeenschappelijke regels gelden en dat deze op dezelfde
manier worden toegepast. Het roept een instrument in het leven waarmee de Europese Unie kan
vaststellen hoeveel onderdanen van derde landen het EU-grondgebied binnenkomen en verlaten; deze

NL

6

NL

informatie is noodzakelijk om een duurzaam en op feiten gebaseerd beleid te kunnen voeren op het
gebied van migratie en visa. Voorts is het een evenredig instrument wat betreft het recht op
bescherming van persoonsgegevens, omdat het aantal gegevens dat moet worden verzameld en de duur
waarvoor ze moeten worden opgeslagen, beperkt blijven tot wat absoluut noodzakelijk is om het
systeem te laten werken en de doelstellingen te verwezenlijken. Het is ook evenredig wat de kosten
betreft, gezien de voordelen die het systeem alle lidstaten bij het beheer van de gemeenschappelijke
buitengrenzen en de ontwikkeling van een gemeenschappelijk EU-migratiebeleid zal opleveren.
Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.
• Keuze van instrumenten
Voorgesteld instrument: verordening.
Andere instrumenten zouden om de navolgende reden(en) ongeschikt zijn.
Met dit voorstel wordt een centraal systeem opgezet voor samenwerking tussen de lidstaten; dat vereist
een gemeenschappelijke architectuur en gemeenschappelijke regels. Bovendien bevat het voorstel
voorschriften inzake de controle aan de buitengrens die voor alle lidstaten gelijk zijn. Derhalve kan
alleen voor een verordening als rechtsinstrument worden gekozen.
•

Grondrechten

De voorgestelde verordening heeft gevolgen op het gebied van de grondrechten, met name de
bescherming van persoonsgegevens (artikel 8 van het Handvest van de grondrechten van de EU), het
recht op vrijheid en veiligheid (artikel 6 van het Handvest), de eerbiediging van het privéleven en van
het familie- en gezinsleven (artikel 7 van het Handvest), het recht op asiel (artikel 18 van het
Handvest), en bescherming bij verwijdering, uitzetting of uitlevering (artikel 19 van het Handvest).
In het voorstel zijn waarborgen met betrekking tot persoonsgegevens opgenomen: de gegevens zijn
alleen toegankelijk ter verwezenlijking van het doel van de verordening en alleen voor de daarin
aangewezen bevoegde autoriteiten. Daarnaast zijn waarborgen opgenomen betreffende het recht op
toegang tot en het recht op rechtzetting of verwijdering van gegevens.
4.

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

In het voorstel van de Commissie voor het volgende meerjarig financieel kader is voor de periode
2014-2020 een bedrag van 4,6 miljard EUR uitgetrokken voor het Fonds voor interne veiligheid.
Hiervan is 1,1 miljard EUR als indicatief bedrag gereserveerd voor de ontwikkeling van een inreisuitreissysteem en een RTP, gesteld dat de eerste ontwikkelingskosten in 2015 worden gemaakt11.
Deze financiële middelen zouden – binnen de grenzen van de beschikbare middelen – niet alleen de
kosten bestrijken van de centrale onderdelen voor de volledige MFK-periode (de ontwikkelings- en
11

NL

Mits de wetgevende autoriteit haar goedkeuring hecht aan het voorstel tot vaststelling, als onderdeel van het Fonds
voor interne veiligheid, van het instrument voor financiële steun voor de buitengrenzen en visa (COM(2011) 750
definitief), alsook aan het voorstel voor een Verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel
kader voor de jaren 2014-2020 (COM(2011)398), en mits, gelet op het uitgavenplafond, voldoende middelen op
het betrokken begrotingsonderdeel beschikbaar zijn.

7

NL

operationele kosten op EU-niveau), maar ook de ontwikkelingskosten van de nationale componenten
van beide systemen (op het niveau van de lidstaten). Door bij te dragen in de nationale
ontwikkelingskosten kan worden gewaarborgd dat de uitvoering van projecten niet in gevaar komt of
wordt vertraagd door economische omstandigheden op nationaal niveau. De middelen omvatten een
bedrag van 146 miljoen EUR voor kosten op nationaal niveau in verband met het hosten van de ITsystemen, de ruimte voor de eindgebruikersapparatuur en de kantoorruimte voor de operators.
Daarnaast is 341 miljoen EUR bestemd voor hardwareonderhoudskosten en voor softwarelicenties op
nationaal niveau.
Wanneer de nieuwe systemen eenmaal gebruiksklaar zijn, kunnen de verdere operationele kosten in de
lidstaten uit de nationale programma’s worden gefinancierd. Voorgesteld wordt dat de lidstaten 50%
van de toewijzingen in het kader van de nationale programma's mogen gebruiken ter dekking van
operationele kosten van de IT-systemen voor het beheer van migratiestromen aan de buitengrens van de
EU. Daarbij kan het onder meer gaan om de kosten voor het beheer van het VIS, het SIS en nieuwe, in
de betrokken periode op te zetten systemen, personeelskosten, kosten van bewezen diensten en de huur
van beveiligde ruimten. Het toekomstige instrument zou dus eventueel de continuïteit van de
financiering kunnen waarborgen.
5.

AANVULLENDE INFORMATIE

• Participatie
Dit voorstel betreft de overschrijding van de buitengrenzen en bouwt voort op het Schengenacquis. Er
moet dan ook rekening worden gehouden met de hierna genoemde gevolgen van de diverse protocollen
en overeenkomsten met geassocieerde landen.
Denemarken - Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol (nr. 22) betreffende de positie van
Denemarken, dat aan het Verdrag betreffende de Europese Unie (VEU) en het Verdrag betreffende de
werking van de Europese Unie (VWEU) is gehecht, neemt Denemarken niet deel aan de aanneming
door de Raad van overeenkomstig het derde deel van titel V van het VWEU voorgestelde maatregelen.
Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, dient Denemarken overeenkomstig
artikel 4 van genoemd protocol binnen zes maanden nadat de Raad heeft beslist over deze verordening
te beslissen of het dit instrument in zijn nationale wetgeving zal omzetten.
Verenigd Koninkrijk en Ierland - Overeenkomstig de artikelen 4 en 5 van het Protocol tot opneming
van het Schengenacquis in het kader van de Europese Unie en overeenkomstig Besluit 2000/365/EG
van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en NoordIerland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis, en Besluit
2002/192/EG van de Raad van 28 februari 2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen
nemen aan bepalingen van het Schengenacquis, nemen het Verenigd Koninkrijk en Ierland niet deel
aan de aanneming van Verordening (EG) nr. 562/2006 (Schengengrenscode). Het Verenigd Koninkrijk
en Ierland nemen derhalve niet deel aan de aanneming van deze verordeningen, die dan ook niet
verbindend voor, noch van toepassing op het Verenigd Koninkrijk en Ierland zijn.
IJsland en Noorwegen - De procedures die zijn vastgelegd in de associatieovereenkomst die is
gesloten door de Raad, de Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen inzake de wijze waarop
deze landen worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het

NL

8

NL

Schengenacquis, zijn van toepassing, aangezien dit voorstel voorbouwt op het Schengenacquis zoals
omschreven in bijlage A bij die overeenkomst12.
Zwitserland - Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis
als bedoeld in de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de Zwitserse
Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de
ontwikkeling van het Schengenacquis13.
Liechtenstein -Deze verordening houdt een ontwikkeling in van de bepalingen van het Schengenacquis
als bedoeld in het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap, de Zwitserse
Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de toetreding van het Vorstendom
Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese Gemeenschap en de
Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt betrokken bij de uitvoering, de
toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis14.
Cyprus, Bulgarije en Roemenië - Deze verordening tot instelling van het EES komt in de plaats van
de verplichting om de verblijfsduur te controleren en het paspoort van onderdanen van derde landen af
te stempelen. Deze bepalingen moesten door de toetredende lidstaten worden toegepast vanaf hun
toetreding tot de Europese Unie.

12
13
14

NL

PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.
PB L 53 van 27.2.2008, blz. 52.
PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19.

9

NL

2013/0057 (COD)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
tot instelling van een inreis-uitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens
van onderdanen van derde landen die de buitengrenzen van de Europese Unie overschrijden

HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 74 en artikel
77, lid 2, onder b) en d),
Gezien het voorstel van de Europese Commissie15,
Na toezending van het ontwerp van wetgevingshandeling aan de nationale parlementen,
Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité16,
Gezien het advies van het Comité van de Regio's17,
Na raadpleging van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming,
Handelend volgens de gewone wetgevingsprocedure,
Overwegende hetgeen volgt:
(1)

In de mededeling van de Commissie van 13 februari 2008, getiteld “De voorbereiding van de
volgende stappen in het grensbeheer in de Europese Unie”18 werd erop gewezen dat als
onderdeel van een geïntegreerde strategie voor grensbeheer een inreis-uitreissysteem zou
moeten worden ingevoerd dat elektronisch de tijd en plaats van inreis en uitreis registreert van
onderdanen van derde landen die voor een kort verblijf tot het Schengengebied zijn toegelaten,
en de toegestane verblijfsduur berekent.

(2)

De Europese Raad van 19 en 20 juni 2008 benadrukte dat het van belang was om de
geïntegreerde strategie voor grensbeheer van de EU verder te ontwikkelen en daarbij ook het
beheer van de buitengrenzen te bevorderen door beter gebruik te maken van nieuwe
technologieën.

15
16
17
18

NL

PB C [...] van [...], blz. [...].
PB C [...] van [...], blz. [...].
PB C [...] van [...], blz. [...].
COM(2008) 69 definitief.

10

NL

(3)

In haar mededeling van 10 juni 2009, getiteld “Een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht ten
dienste van de burger”, pleitte de Commissie voor de invoering van een elektronisch systeem
voor de registratie van inreis in en uitreis uit de lidstaten via de buitengrenzen, om de toegang
tot het grondgebied beter te beheren.

(4)

De Europese Raad van 23 en 24 juni 2011 vroeg om snel vooruitgang te boeken op het gebied
van slimme grenzen. De Commissie heeft op 25 oktober 2011 een mededeling gepubliceerd
met de titel “Slimme grenzen – opties en te volgen weg”.

(5)

De doelstellingen en de technische architectuur van het EES moeten worden vastgesteld,
evenals voorschriften betreffende de werking en het gebruik ervan, de verantwoordelijkheden
voor het systeem, de in het systeem op te nemen categorieën gegevens, het doel van en de
criteria voor de opneming ervan, de autoriteiten die toegang hebben tot het systeem, de
koppeling van signaleringen, en verdere voorschriften inzake gegevensverwerking en de
bescherming van persoonsgegevens.

(6)

Het EES dient niet van toepassing te zijn op onderdanen van derde landen die familielid zijn
van burgers van de Unie en een verblijfskaart hebben in de zin van Richtlijn 2004/38/EG van
het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende het recht van vrij verkeer en
verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun
familieleden19, noch op houders van een in de Schengengrenscode bedoelde
verblijfsvergunning, omdat voor hen de toegestane verblijfsduur niet beperkt is tot 90 dagen
per periode van 180 dagen.

(7)

Verbetering van het grenstoezicht, preventie van illegale immigratie en vereenvoudiging van
het beheer van migratiestromen: dat moeten de doelstellingen van het EES zijn. Het EES dient
in het bijzonder bij te dragen tot de identificatie van personen die niet of niet langer aan de
voorwaarden voor binnenkomst of verblijf op het grondgebied van de lidstaten voldoen.

(8)

Om die doelstellingen te verwezenlijken, moeten in het EES alfanumerieke gegevens en, na
een overgangsperiode, vingerafdrukken worden verwerkt. Dat het afnemen van
vingerafdrukken inbreuk maakt op de privacy van reizigers, is om twee redenen geoorloofd.
Vingerafdrukken zijn een betrouwbare methode voor de identificatie van personen die zonder
reisdocumenten of andere identificatiemiddelen worden aangetroffen op het grondgebied van
de lidstaten, wat vaak gebeurt bij onregelmatige migranten. Tevens leiden vingerafdrukken tot
een meer betrouwbare match van inreis- en uitreisgegevens van legale reizigers.

(9)

In het EES moeten, wanneer dat fysiek mogelijk is, tien vingerafdrukken worden opgeslagen,
om nauwkeurige verificatie en identificatie mogelijk te maken en te warborgen dat in alle
gevallen voldoende gegevens beschikbaar zijn.

(10)

Om de lidstaten in de gelegenheid te stellen de procedures voor de grenscontroles en de
verwerking van reizigersstromen aan te passen en lange wachttijden aan de grens te
voorkomen, dient voor het gebruik van vingerafdrukken een overgangsperiode te gelden.

19

NL

PB L 158 van 30.4.2004, blz. 77.

11

NL

(11)

In technisch opzicht moet het mogelijk zijn het systeem toegankelijk te maken voor
rechtshandhavingsdoeleinden, voor het geval deze verordening in de toekomst wordt
gewijzigd om toegang voor die doeleinden mogelijk te maken.

(12)

Het Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van
vrijheid, veiligheid en recht, dat is opgericht bij Verordening (EU) nr. 1077/2011 van het
Europees Parlement en de Raad van 25 oktober 201120 dient verantwoordelijk te zijn voor de
ontwikkeling en het operationeel beheer van een centraal EES. Dit systeem dient te bestaan uit
een centrale eenheid, een centrale back-upeenheid, uniforme interfaces in elke lidstaat, en
communicatie-infrastructuur tussen het centrale EES en de netwerkaansluitpunten. De
lidstaten dienen verantwoordelijk te zijn voor de ontwikkeling en het operationeel beheer van
hun eigen nationale systemen.

(13)

Met het oog op de synergie en de kosteneffectiviteit dient het EES, voor zover mogelijk,
tegelijk te worden ingevoerd met het programma voor geregistreerde reizigers, dat wordt
opgezet overeenkomstig Verordening COM(2013) 97 final.

(14)

In de verordening dient te worden omschreven welke autoriteiten van de lidstaten toegang kan
worden verleend tot het EES voor het invoeren, wijzigen, verwijderen of raadplegen van
gegevens voor de specifieke doelen van het EES en voor zover dat nodig is voor het uitvoeren
van hun taken.

(15)

De verwerking van EES-gegevens moet in verhouding staan tot het beoogde doel en
noodzakelijk zijn voor het vervullen van de taken van de bevoegde autoriteiten. Wanneer zij
het EES gebruiken, dienen de bevoegde autoriteiten ervoor te zorgen dat de menselijke
waardigheid en de integriteit van de personen wier gegevens worden opgevraagd, worden
geëerbiedigd en mogen zij personen niet discrimineren op grond van geslacht, ras of etnische
afstamming, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid.

(16)

De in het EES opgeslagen persoonsgegevens mogen niet langer worden bewaard dan voor de
doelstellingen van het EES noodzakelijk is. Zes maanden is een passende termijn omdat dit de
minimumtermijn is die nodig is voor het berekenen van de verblijfsduur. Een langere termijn
van maximaal vijf jaar is nodig voor personen die het grondgebied van de lidstaten niet
hebben verlaten voor het verstrijken van de toegestane verblijfsduur. De gegevens dienen na
afloop van de periode van vijf jaar te worden verwijderd, tenzij er gronden zijn om dat eerder
te doen.

(17)

Er dienen nauwkeurige regels te worden vastgesteld betreffende de verantwoordelijkheden
voor de ontwikkeling en het beheer van het EES, de verantwoordelijkheden van de lidstaten
voor de nationale systemen en de toegang tot gegevens door de nationale autoriteiten.

(18)

Er dienen regels te worden vastgesteld betreffende de aansprakelijkheid van de lidstaten voor
schade die het gevolg is van een schending van de bepalingen van deze verordening. De
aansprakelijkheid van de Commissie voor dergelijke schade wordt geregeld bij artikel 340,
tweede alinea, van het Verdrag.

20

NL

PB L 286 van 1.11.2011, blz. 1.

12

NL

(19)

Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende
de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens21 is van toepassing op de verwerking van
persoonsgegevens door de lidstaten krachtens deze verordening.

(20)

Verordening (EG) nr. 45/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 18 december 2000
betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van
persoonsgegevens door de communautaire instellingen en organen en betreffende het vrije
verkeer van die gegevens22 is van toepassing op de activiteiten van de instellingen en organen
van de Unie bij het uitvoeren van hun taken als verantwoordelijke voor het operationeel
beheer van het EES.

(21)

De overeenkomstig artikel 28 van Richtlijn 95/46/EG ingestelde onafhankelijke
toezichthoudende autoriteiten dienen toe te zien op de rechtmatigheid van de verwerking van
persoonsgegevens door de lidstaten, terwijl de bij Verordening (EG) nr. 45/2001 ingestelde
Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming toezicht dient uit te oefenen op de
werkzaamheden van de instellingen en organen van de Unie in verband met de verwerking van
persoonsgegevens. De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en de
toezichthoudende autoriteiten dienen samen te werken bij het toezicht op het EES.

(22)

Deze verordening is in overeenstemming met de grondrechten en de beginselen die in het
bijzonder zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, met name
de bescherming van persoonsgegevens (artikel 8), het recht op vrijheid en veiligheid (artikel
6), de eerbiediging van het privéleven en van het familie- en gezinsleven (artikel 7), het recht
op asiel (artikel 18), bescherming bij verwijdering, uitzetting of uitlevering (artikel 19) en het
recht op een doeltreffende voorziening in rechte (artikel 47), en moet met inachtneming van
deze rechten en beginselen worden toegepast.

(23)

Voor een doeltreffend toezicht op de toepassing van deze verordening moeten op gezette
tijden evaluaties worden verricht. Om na te gaan of, en zo ja, hoe het systeem het best kan
worden ingezet in de strijd tegen terroristische misdrijven en andere ernstige strafbare feiten,
moet nader worden bekeken onder welke voorwaarden de gegevens in het systeem
toegankelijk kunnen worden gemaakt voor rechtshandhavingsdoeleinden en voor derde
landen; hetzelfde geldt voor het hanteren van verschillende bewaringstermijnen. Omdat er een
groot aantal persoonsgegevens wordt opgeslagen in het EES en omdat het privéleven van de
personen wier persoonsgegevens in het EES worden verwerkt, moet worden geëerbiedigd,
moet deze evaluatie twee jaar na de ingebruikneming van het systeem plaatsvinden en moet
daarbij rekening worden gehouden met de tenuitvoerlegging van het VIS.

(24)

De lidstaten dienen regels vast te stellen voor de sancties die van toepassing zijn op inbreuken
op de bepalingen van deze verordening, en ervoor te zorgen dat zij worden toegepast.

(25)

Om ervoor te zorgen dat deze verordening volgens eenvormige voorwaarden wordt
uitgevoerd, dienen uitvoeringsbevoegdheden aan de Commissie te worden toegekend. Deze
bevoegdheden moeten worden uitgeoefend overeenkomstig Verordening (EU) nr. 182/2011

21
22

NL

PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31.
PB L 8 van 12.1.2001, blz. 1.

13

NL

van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot vaststelling van de algemene
voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de lidstaten de
uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren23.
(26)

De doelstelling om een gemeenschappelijk EES in het gebied zonder controles aan de
binnengrenzen op te zetten en gemeenschappelijke verplichtingen, voorwaarden en procedures
voor het gebruik van gegevens in te voeren, kan niet voldoende door de lidstaten alleen
worden verwezenlijkt en kan derhalve vanwege de omvang en de gevolgen van het optreden
beter op het niveau van de Unie worden bereikt, overeenkomstig het in artikel 5 van het
Verdrag betreffende de Europese Unie vastgelegde subsidiariteitsbeginsel. Overeenkomstig
het in datzelfde artikel vastgelegde evenredigheidsbeginsel gaat de verordening niet verder
dan wat nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken.

(27)

Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van Protocol nr. 22 betreffende de positie van
Denemarken, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie, neemt Denemarken niet deel aan de vaststelling
van deze verordening; deze is bijgevolg niet bindend voor, noch van toepassing op deze
lidstaat. Aangezien deze verordening voortbouwt op het Schengenacquis, beslist Denemarken
overeenkomstig artikel 4 van het bovengenoemde protocol binnen een termijn van zes
maanden nadat de Raad heeft beslist over deze verordening, of het deze in zijn nationale
wetgeving zal omzetten.

(28)

Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan
het Verenigd Koninkrijk niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2000/365/EG van de Raad
van 29 mei 2000 betreffende het verzoek van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en
Noord-Ierland deel te mogen nemen aan enkele van de bepalingen van het Schengenacquis24;
het Verenigd Koninkrijk neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening, en
deze is dan ook niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

(29)

Deze verordening vormt een ontwikkeling van de bepalingen van het Schengenacquis waaraan
Ierland niet deelneemt, overeenkomstig Besluit 2002/192/EG van de Raad van 28 februari
2002 betreffende het verzoek van Ierland deel te mogen nemen aan bepalingen van het
Schengenacquis25; Ierland neemt derhalve niet deel aan de vaststelling van deze verordening,
en deze is dan ook niet bindend voor, noch van toepassing op deze lidstaat.

(30)

Wat IJsland en Noorwegen betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de
bepalingen van het Schengenacquis in de zin van de door de Raad van de Europese Unie, de
Republiek IJsland en het Koninkrijk Noorwegen gesloten overeenkomst inzake de wijze
waarop deze twee staten worden betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling
van het Schengenacquis26, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van
Besluit 1999/437/EG van de Raad van 17 mei 1999 inzake bepaalde toepassingsbepalingen
van die overeenkomst27.

23
24
25
26
27

NL

PB L 55 van 28.2.2011, blz. 13.
PB L 131 van 1.6.2000, blz. 43.
PB L 64 van 7.3.2002, blz. 20.
PB L 176 van 10.7.1999, blz. 36.
PB L 176 van 10.7.1999, blz. 31.

14

NL

(31)

Wat Zwitserland betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van het
Schengenacquis in de zin van de Overeenkomst tussen de Europese Unie, de Europese
Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland wordt
betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het Schengenacquis28, die
vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit 1999/437/EG van de Raad
van 17 mei 1999 juncto artikel 3 van Besluit 2008/146/EG van de Raad29.

(32)

Wat Liechtenstein betreft, vormt deze verordening een ontwikkeling van de bepalingen van
het Schengenacquis in de zin van het Protocol tussen de Europese Unie, de Europese
Gemeenschap, de Zwitserse Bondsstaat en het Vorstendom Liechtenstein betreffende de
toetreding van het Vorstendom Liechtenstein tot de Overeenkomst tussen de Europese Unie,
de Europese Gemeenschap en de Zwitserse Bondsstaat inzake de wijze waarop Zwitserland
wordt betrokken bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling van het
Schengenacquis30, die vallen onder het gebied bedoeld in artikel 1, onder A, van Besluit
1999/437/EG van 17 mei 1999 van de Raad juncto artikel 3 van Besluit 2011/350/EG van de
Raad31.

HEBBEN DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
HOOFDSTUK 1
Algemene bepalingen
Artikel 1
Onderwerp
Er wordt een inreis-uitreissysteem (Entry/Exit System, EES) ingesteld voor het registreren en opslaan
van gegevens over de tijd en plaats van inreis en uitreis van onderdanen van derde landen die via de
buitengrenzen voor een kort verblijf worden toegelaten tot het grondgebied van de lidstaten, voor het
berekenen van hun verblijfsduur en voor het genereren van meldingen aan de lidstaten wanneer de
toegestane verblijfsduur is verstreken.
Artikel 2
De opzet van het EES
1.

De structuur van het EES wordt beschreven in artikel 6.

2.

Het Agentschap voor het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van
vrijheid, veiligheid en recht (hierna “het Agentschap” genoemd) wordt belast met de
ontwikkeling en het operationeel beheer van het EES, waaronder de ontwikkeling van de
functies voor het verwerken van de in artikel 12 bedoelde biometrische gegevens.

28
29
30
31

NL

PB L 53 van 27.2.2008, blz. 52.
PB L 53 van 27.2.2008, blz. 1.
PB L 160 van 18.6.2011, blz. 21.
PB L 160 van 18.6.2011, blz. 19.

15

NL

Artikel 3
Toepassingsgebied
1.

Deze verordening is van toepassing op alle onderdanen van derde landen die voor een kort
verblijf worden toegelaten tot het grondgebied van de lidstaten en die overeenkomstig de
Schengengrenscode bij het overschrijden van de buitengrenzen worden onderworpen aan
grenscontroles.

2.

Deze verordening is niet van toepassing op:
a)

houders van een in Richtlijn 2004/38/EG bedoelde verblijfskaart die familie zijn van een
burger van de Unie op wie die richtlijn van toepassing is;

b)

houders van een in Richtlijn 2004/38/EG bedoelde verblijfskaart die familie zijn van
onderdanen van derde landen die onder het recht van de Unie inzake vrij verkeer vallen,
ook niet indien de onder a) en b) bedoelde familieleden de buitengrenzen overschrijden
zonder de burger van de Unie of de onderdaan van een derde land met recht van vrij
verkeer te vergezellen of zich bij hem te voegen;

c)

houders van de in artikel 2, punt 15, van de Schengengrenscode bedoelde
verblijfsvergunningen;

d)

onderdanen van Andorra, Monaco en San Marino.
Artikel 4
Doel

Doel van het EES is het beheer van de buitengrenzen, de bestrijding van onregelmatige migratie, de
uitvoering van het geïntegreerde grensbeheerbeleid en de samenwerking en het overleg tussen grensen immigratieautoriteiten te verbeteren door de lidstaten toegang te verlenen tot de gegevens over de
tijd en plaats van inreis en uitreis van onderdanen van derde landen aan de buitengrenzen en
beslissingen in dat verband te vergemakkelijken en op die manier:
– de controles aan de doorlaatposten aan de buitengrenzen te verscherpen en onregelmatige
immigratie tegen te gaan;
– de toegestane verblijfsduur van onderdanen van derde landen die worden toegelaten voor een kort
verblijf te berekenen en in het oog te houden;
– de identificatie mogelijk te maken van personen die niet of niet langer aan de voorwaarden voor
binnenkomst of verblijf op het grondgebied van de lidstaten voldoen;
– de nationale autoriteiten van de lidstaten in staat te stellen vast te stellen welke personen de
toegestane verblijfsduur hebben overschreden en gepaste maatregelen te treffen;
– gegevens over de inreis en uitreis van onderdanen van derde landen te verzamelen voor analyse.

NL

16

NL

Artikel 5
Definities
Voor de toepassing van deze verordening gelden de volgende definities:

32

NL

(1)

“buitengrenzen”: de buitengrenzen in de zin van artikel 2, punt 2, van de
Schengengrenscode;

(2)

“grensautoriteiten”: de bevoegde autoriteiten die op grond van het nationaal recht zijn
belast met het controleren van personen aan de doorlaatposten aan de buitengrens
overeenkomstig de Schengengrenscode;

(3)

“immigratieautoriteiten”: de bevoegde autoriteiten die op grond van het nationale recht
zijn belast met de controle van de voorwaarden voor het verblijf van onderdanen van
derde landen op het grondgebied van de lidstaten en met het nemen van beslissingen
over dit verblijf;

(4)

“visumautoriteiten”: de autoriteiten die in elke lidstaat verantwoordelijk zijn voor het
behandelen van en het nemen van beslissingen over visumaanvragen of voor
beslissingen tot nietigverklaring, intrekking of verlenging van visa, met inbegrip van
de centrale visumautoriteiten en de autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de
afgifte van visa aan de grens overeenkomstig de Visumcode32;

(5)

“onderdaan van een derde land”: eenieder die geen burger van de Unie in de zin van
artikel 20 van het Verdrag is, met uitzondering van personen die krachtens
overeenkomsten tussen de Unie of de Unie en haar lidstaten enerzijds en derde landen
anderzijds rechten van vrij verkeer genieten die gelijkwaardig zijn aan de rechten van
burgers van de Unie;

(6)

“reisdocument”: een paspoort of een ander, gelijkwaardig document dat de houder
ervan het recht geeft de buitengrenzen te overschrijden en waarin een visum kan
worden aangebracht;

(7)

“kort verblijf”: verblijf op het grondgebied van de lidstaten van ten hoogste 90 dagen
per periode van 180 dagen;

(8)

“bevoegde lidstaat”: de lidstaat die de gegevens in het EES heeft ingevoerd;

(9)

“verificatie”: het proces waarbij reeksen gegevens worden vergeleken om vast te
stellen of een beweerde identiteit correct is (één-op-éénvergelijking);

(10)

“identificatie”: het proces waarbij de identiteit van een persoon wordt vastgesteld door
middel van opzoekingen in een gegevensbank en vergelijking met verscheidene
reeksen gegevens (één-op-veelvergelijking);

(11)

“alfanumerieke gegevens”: gegevens weergegeven door letters, cijfers, speciale
karakters, spaties en leestekens;

PB L 243 van 15.9.2009, blz.1.

17

NL

(12)

“biometrische gegevens”: vingerafdrukken;

(13)

“persoon die de toegestane verblijfsduur heeft overschreden”: onderdaan van een derde
land die niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden betreffende de duur van een
kort verblijf op het grondgebied van de lidstaten;

(14)

“Agentschap”: het agentschap dat is opgericht bij Verordening (EU) nr. 1077/201133;

(15)

“Frontex”: het Europees Agentschap voor het beheer van de operationele
samenwerking aan de buitengrenzen van de lidstaten van de Europese Unie, dat is
opgericht bij Verordening (EG) nr. 2007/200434;

(16)

“toezichthoudende autoriteit”: het overeenkomstig artikel 28 van Richtlijn 95/46/EG
opgerichte orgaan;

(17)

“operationeel beheer”: alle taken die noodzakelijk zijn om grootschalige IT-systemen
te laten werken, met inbegrip van de zorg voor de communicatie-infrastructuur die
daarbij wordt gebruikt;

(18)

“ontwikkeling”: alle taken die noodzakelijk zijn om een grootschalig IT-systeem op te
zetten, met inbegrip van de communicatie-infrastructuur die daarbij wordt gebruikt.
Artikel 6
Technische architectuur van het EES

Het EES omvat:
(a)

een centraal systeem dat bestaat uit een centrale eenheid en een back-upeenheid die in geval
van storing alle functies van de centrale eenheid kan overnemen;

(b)

een nationaal systeem dat bestaat uit de hardware, software en nationale communicatieinfrastructuur die nodig is om de hulpmiddelen van de eindgebruikers, namelijk de bevoegde
autoriteiten in de zin van artikel 7, lid 2, te verbinden met de netwerkaansluitpunten van de
lidstaten;

(c)

een op gemeenschappelijke specificaties gebaseerde uniforme interface in elke lidstaat;

(d)

de netwerkaansluitpunten die deel uitmaken van de uniforme interface en als nationale
toegangspunten het nationale systeem van elke lidstaat met het centrale systeem verbinden;

(e)

een communicatie-infrastructuur tussen het centrale systeem en de netwerkaansluitpunten.

33
34

NL

PB L 286 van 1.11.2011, blz.1.
PB L 349 van 25.11.2004, blz. 1.

18

NL

Artikel 7
Toegang voor het invoeren, wijzigen, verwijderen en raadplegen van gegevens
1.

Overeenkomstig artikel 4 is de toegang tot het EES voor het invoeren, wijzigen, verwijderen
en raadplegen van de in de artikelen 11 en 12 bedoelde gegevens op grond van deze
verordening uitsluitend voorbehouden aan de naar behoren gemachtigde personeelsleden van
de autoriteiten van elke lidstaat die bevoegd zijn voor de in de artikelen 15 tot en met 22
genoemde doelen, beperkt tot de gegevens die vereist zijn voor de uitvoering van hun taken
overeenkomstig deze doelen en staat in verhouding tot de doelstellingen.

2.

Elke lidstaat wijst de bevoegde autoriteiten aan, zoals de grens-, visum- en
immigratieautoriteiten, waarvan de naar behoren gemachtigde personeelsleden toegang
hebben tot het EES om gegevens in te voeren, te wijzigen, te verwijderen of te raadplegen.
Elke lidstaat verstrekt de Commissie onverwijld een lijst van die autoriteiten. Op deze lijst
staat vermeld voor welk doel elke autoriteit toegang heeft tot de gegevens in het EES.
Binnen drie maanden nadat het EES overeenkomstig artikel 41 in gebruik is genomen, maakt
het Agentschap een geconsolideerde lijst bekend in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Wanneer de lijst wordt gewijzigd, maakt het Agentschap een keer per jaar een bijgewerkte
geconsolideerde versie ervan bekend.
Artikel 8
Algemene beginselen

1.

Elke bevoegde autoriteit die toegang heeft tot het EES overeenkomstig deze verordening ziet
erop toe dat het gebruik van het EES noodzakelijk, aangewezen en evenredig is in het licht
van de taken van de bevoegde autoriteiten.

2.

Elke bevoegde autoriteit ziet er bij het gebruik van het EES op toe dat zij onderdanen van
derde landen niet discrimineert op grond van geslacht, ras of etnische afstamming, godsdienst
of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid en dat zij de menselijke waardigheid
en integriteit volledig respecteert.
Artikel 9
Automatische calculator

Het EES bevat een mechanisme dat op basis van artikel 5, lid 1, van de Schengengrenscode
automatisch de maximaal toegestane verblijfsduur berekent voor elke onderdaan van een derde land die
in het EES staat geregistreerd.
Deze automatische calculator zorgt ervoor dat:

NL

a)

de bevoegde autoriteiten en de onderdaan van een derde land bij inreis op de hoogte worden
gesteld van de toegestane verblijfsduur;

b)

onderdanen van derde landen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden, bij uitreis
worden opgemerkt.

19

NL

Artikel 10
Informatiemechanisme
1.

Het EES omvat een mechanisme dat onmiddellijk na het verstrijken van de toegestane
verblijfsduur automatisch signaleert in welke inreis-uitreisnotities uitreisgegevens ontbreken
en bij welke notities de toegestane verblijfsduur is overschreden.

2.

Een door het systeem gegenereerde lijst met de in artikel 11 bedoelde gegevens van alle
personen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden, is beschikbaar voor de
aangewezen bevoegde nationale autoriteiten.
HOOFDSTUK II
Het invoeren en gebruiken van gegevens door de grensautoriteiten
Artikel 11
Persoonsgegevens van visumhouders

NL

1.

Voor visumhouders die overeenkomstig de Schengengrenscode worden toegelaten en die nog
niet eerder in het EES zijn geregistreerd, legt de grensautoriteit een persoonlijk dossier aan
met de volgende gegevens:

a)

achternaam (familienaam), achternaam bij de geboorte (vroegere familienaam/-namen),
voornaam/-namen, geboortedatum, geboorteplaats, geboorteland, nationaliteit of
nationaliteiten, en geslacht;

b)

soort en nummer van het reisdocument (evt. meerdere), de autoriteit die het heeft afgegeven en
de datum van afgifte;

c)

de drieletterige code van het land dat het document/de documenten heeft afgegeven en de
datum waarop de geldigheidstermijn ervan verstrijkt;

d)

het nummer van de visumsticker met de drieletterige code van het land van afgifte, en de
datum waarop de geldigheidstermijn van het visum verstrijkt, indien van toepassing;

e)

bij de eerste binnenkomst op basis van het visum: het aantal binnenkomsten en de
verblijfsduur die volgens de visumsticker zijn toegestaan;

f)

indien van toepassing: het feit dat de betrokkene deelneemt aan het programma voor
geregistreerde reizigers overeenkomstig Verordening COM(2013) 97 final, zijn unieke
identificatiecode en zijn status in het kader van het programma.

2.

Bij elke inreis van de betrokkene wordt een inreis-uitreisnotitie gemaakt die de hieronder
genoemde gegevens omvat en die aan het persoonlijk dossier van de betrokkene wordt
gekoppeld via het persoonlijk referentienummer dat bij het aanleggen van dat dossier door het
EES wordt gegenereerd:

a)

datum en tijd van inreis;

b)

lidstaat van inreis, grensdoorlaatpost en autoriteit die toestemming voor inreis heeft gegeven;

20

NL

c)

berekening van het aantal toegestane dagen van verblijf en datum van de laatste dag van het
toegestane verblijf.

3.

Bij uitreis worden de volgende gegevens opgenomen in de inreis-uitreisnotitie die is
gekoppeld aan het persoonlijk dossier van de betrokkene:

a)

datum en tijd van uitreis;

b)

lidstaat en grensdoorlaatpost van uitreis.
Artikel 12
Persoonsgegevens van niet-visumplichtige onderdanen van derde landen

1.

Voor niet-visumplichtige onderdanen van derde landen die overeenkomstig de
Schengengrenscode worden toegelaten en die nog niet eerder in het EES zijn geregistreerd,
legt de grensautoriteit een persoonlijk dossier aan met tien vingerafdrukken en de in artikel 11
bedoelde gegevens, met uitzondering van die welke worden bedoeld in artikel 11, lid 1, onder
d) en e).

2.

Kinderen jonger dan twaalf jaar worden om wettelijke redenen vrijgesteld van de verplichte
afgifte van vingerafdrukken.

3.

Personen bij wie het nemen van vingerafdrukken fysiek onmogelijk is, worden om feitelijke
redenen vrijgesteld van de verplichte afgifte van vingerafdrukken.
Gaat het evenwel om een tijdelijke onmogelijkheid, dan moeten van de betrokkene bij de
volgende inreis vingerafdrukken worden genomen. De grensautoriteiten mogen om
verduidelijking vragen betreffende de redenen voor de tijdelijke onmogelijkheid om
vingerafdrukken te geven.
De lidstaten zorgen ervoor dat er passende procedures zijn ter waarborging van de
waardigheid van de betrokkene in het geval dat zich moeilijkheden voordoen bij het nemen
van de vingerafdrukken.

4.

Bij personen die krachtens lid 2 of lid 3 om wettelijke of feitelijke redenen zijn vrijgesteld van
de verplichte afgifte van vingerafdrukken, wordt in het daarvoor bestemde vak “niet van
toepassing” vermeld. In het systeem moet een onderscheid kunnen worden gemaakt tussen de
gevallen waarin om wettelijke redenen geen vingerafdrukken vereist zijn en de gevallen
waarin zij feitelijk niet kunnen worden verstrekt.

5.

De eerste drie jaar nadat het EES in gebruik is genomen, worden alleen de in lid 1 bedoelde
alfanumerieke gegevens geregistreerd.
Artikel 13
Procedures voor het invoeren van gegevens aan grensdoorlaatposten waar eerder al een dossier is
aangelegd

Indien er eerder al een dossier is aangelegd, worden door de grensautoriteit de daarin opgenomen
gegevens zo nodig bijgewerkt, en wordt overeenkomstig de artikelen 11 en 12 voor elke inreis en

NL

21

NL

uitreis een inreis-uitreisnotitie gemaakt die wordt gekoppeld aan het persoonlijk dossier van de
betrokkene.
Artikel 14
Gegevens die moeten worden toegevoegd indien een vergunning tot verblijf wordt ingetrokken of
verlengd
1.

Indien is besloten een vergunning tot verblijf in te trekken of de toegestane verblijfsduur te
verlengen, voegt de bevoegde autoriteit die hiertoe heeft besloten de volgende gegevens toe
aan de inreis-uitreisnotitie:

a)

de statusinformatie waaruit blijkt dat de vergunning tot verblijf is ingetrokken of dat de
toegestane verblijfsduur is verlengd;

b)

de autoriteit die tot de intrekking van de vergunning tot verblijf of tot de verlenging van de
toegestane verblijfsduur heeft besloten;

c)

plaats en datum van het besluit om de vergunning tot verblijf in te trekken of de toegestane
verblijfsduur te verlengen;

d)

de nieuwe datum waarop de vergunning tot verblijf verloopt.

2.

In de inreis-uitreisnotitie wordt vermeld om welke reden(en) de vergunning tot verblijf wordt
ingetrokken, namelijk:

a)

de reden waarom de betrokkene wordt verwijderd;

b)

elk ander besluit dat door de bevoegde autoriteiten van de lidstaat overeenkomstig de
nationale wetgeving is genomen en dat leidt tot de verwijdering of het vertrek van de
onderdaan van een derde land die niet of niet langer voldoet aan de voorwaarden voor
binnenkomst of verblijf op het grondgebied van de lidstaten.

3.

In de inreis-uitreisnotitie wordt vermeld om welke redenen de toegestane verblijfsduur wordt
verlengd.

4.

In het geval van vertrek of verwijdering op grond van een in lid 2, onder b), bedoeld besluit
voegt de bevoegde autoriteit de gegevens overeenkomstig artikel 13 toe aan de inreisuitreisnotitie betreffende die inreis.
Artikel 15
Gebruik van gegevens voor verificatie aan de buitengrenzen

NL

1.

De grensautoriteiten hebben toegang tot het EES om de gegevens te raadplegen voor zover de
gegevens nodig zijn voor het verrichten van de taken op het gebied van grenstoezicht.

2.

Voor het in lid 1 bedoelde doeleinde mogen de grensautoriteiten het systeem doorzoeken aan
de hand van de in artikel 11, lid 1, onder a), bedoelde gegevens in combinatie met de volgende
gegevens of sommige daarvan:

22

NL

– de in artikel 11, lid 1, onder b), bedoelde gegevens;
– de in artikel 11, lid 1, onder c), bedoelde gegevens;
– het in artikel 11, lid 1, onder d), bedoelde nummer van de visumsticker;
– de in artikel 11, lid 2, onder a), bedoelde gegevens;
– de lidstaat en grensdoorlaatpost van inreis of uitreis;
– de in artikel 12 bedoelde gegevens.
HOOFDSTUK III
Gegevensinvoer en gebruik van het EES door andere autoriteiten
Artikel 16
Gebruik van het EES voor het behandelen van en beslissen over visumaanvragen
1.

De visumautoriteiten raadplegen het EES bij het behandelen van visumaanvragen en het
nemen van beslissingen daarover, zoals beslissingen tot nietigverklaring of intrekking of tot
verlenging van de geldigheidsduur van een afgegeven visum, overeenkomstig de
desbetreffende bepalingen van de visumcode.

2.

Voor de in lid 1 genoemde doeleinden mogen de visumautoriteiten het systeem doorzoeken
aan de hand van één of meer van de volgende gegevens:

a)

de in artikel 11, lid 1, onder a), b) en c), bedoelde gegevens;

b)

het nummer van de visumsticker met de drieletterige code van het land van afgifte, zoals
bedoeld in artikel 11, lid 1, onder d);

c)

de in artikel 12 bedoelde gegevens.

3.

Indien de zoekopdracht aan de hand van de in lid 2 genoemde gegevens uitwijst dat in het EES
gegevens over de betrokken onderdaan van een derde land zijn opgeslagen, mogen de
visumautoriteiten, uitsluitend met het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, het persoonlijk
dossier van de betrokkene en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities raadplegen.
Artikel 17
Gebruik van het EES voor de behandeling van aanvragen tot deelname aan het RTP

NL

1.

De in artikel 4 van Verordening COM(2013) 97 final bedoelde bevoegde autoriteiten
raadplegen het EES met het oog op de behandeling van RTP-aanvragen en de beslissingen in
verband met deze aanvragen, zoals de beslissing tot weigering, beëindiging of verlenging van
de deelname aan het RTP overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van die verordening.

2.

Voor de in lid 1 genoemde doeleinden mag de bevoegde autoriteit het systeem doorzoeken aan
de hand van één of meer van de in artikel 11, lid 1, onder a), b), en c), genoemde gegevens.

23

NL

3.

Indien uit de zoekopdracht aan de hand van de in lid 2 genoemde gegevens blijkt dat in het
EES gegevens over de betrokken onderdaan van een derde land zijn opgeslagen, mag de
bevoegde autoriteit, uitsluitend met het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, het
persoonlijk dossier van de betrokkene en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities
raadplegen.
Artikel 18
Toegang tot gegevens voor verificatie op het grondgebied van de lidstaten

1.

Om de identiteit van de onderdaan van een derde land te verifiëren en/of om na te gaan of de
betrokkene voldoet aan de voorwaarden voor toegang en verblijf op het grondgebied van de
lidstaten, mogen de bevoegde autoriteiten van de lidstaten het systeem doorzoeken aan de
hand van de in artikel 11, lid 1, onder a), b), en c), bedoelde gegevens in combinatie met de in
artikel 12 bedoelde vingerafdrukken.

2.

Indien uit de zoekopdracht aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het
EES gegevens over de betrokken onderdaan van een derde land zijn opgeslagen, mag de
bevoegde autoriteit, uitsluitend met het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, het
persoonlijk dossier van de betrokkene en de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities
raadplegen.
Artikel 19
Toegang tot gegevens voor identificatie

1.

Uitsluitend met het oog op de identificatie van personen die wellicht niet of niet langer
voldoen aan de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging op het grondgebied van
de lidstaten mogen de autoriteiten die bevoegd zijn om overeenkomstig de Schengengrenscode
controles bij doorlaatposten aan de buitengrenzen of op het grondgebied van de lidstaten te
verrichten om na te gaan of aan de voorwaarden voor binnenkomst, verblijf of vestiging op het
grondgebied van de lidstaten is voldaan, het systeem doorzoeken aan de hand van de
vingerafdrukken van de betrokkenen.

2.

Indien uit de zoekopdracht aan de hand van de in lid 1 genoemde gegevens blijkt dat in het
EES gegevens over de betrokkene zijn opgeslagen, mag de bevoegde autoriteit, uitsluitend met
het oog op de in lid 1 genoemde doeleinden, het persoonlijk dossier van de betrokkene en de
daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotities raadplegen.
HOOFDSTUK IV
Bewaring en wijziging van de gegevens
Artikel 20
Bewaringstermijn van opgeslagen gegevens

NL

1.

Elke inreis-uitreisnotitie wordt maximaal 181 dagen bewaard.

2.

In het EES wordt elk persoonlijk dossier met de daaraan gekoppelde inreis-uitreisnotitie(s)
maximaal 91 dagen na de laatste uitreisnotitie bewaard indien er binnen 90 dagen na die
laatste uitreisnotitie geen nieuwe inreisnotitie is gemaakt.

24

NL

3.

Indien bij het verstrijken van de toegestane verblijfsduur geen uitreisnotitie is gemaakt,
worden de gegevens, in afwijking van lid 1, maximaal vijf jaar na het verstrijken van de
toegestane verblijfsduur bewaard.
Artikel 21
Wijziging van gegevens

1.

De overeenkomstig artikel 7 aangewezen bevoegde autoriteiten van de lidstaten hebben het
recht de in het EES opgeslagen gegevens te wijzigen door deze recht te zetten of te
verwijderen overeenkomstig deze verordening.

2

De in artikel 10, lid 2, bedoelde gegevens worden onverwijld verwijderd wanneer de
onderdaan van een derde land overeenkomstig de wetgeving van de verantwoordelijke lidstaat
aantoont dat hij als gevolg van een onvoorspelbaar, ernstig voorval gedwongen was de
toegestane verblijfsduur te overschrijden, dat hij een legaal verblijfsrecht heeft verkregen of
dat er een fout is gemaakt. De onderdaan van een derde land heeft toegang tot een
doeltreffende voorziening in rechte om de gegevens te laten wijzigen.
Artikel 22
Vervroegde gegevensverwijdering

Wanneer een onderdaan van een derde land voor het verstrijken van de in artikel 20 bedoelde periode
de nationaliteit van een lidstaat heeft verkregen, of onder de uitzondering van artikel 3, lid 2, valt,
worden het overeenkomstig de artikelen 11 en 12 aangelegde persoonlijk dossier en de daaraan
gekoppelde notities onverwijld uit het EES verwijderd door de lidstaat waarvan de betrokkene de
nationaliteit heeft verkregen of de lidstaat die de verblijfskaart heeft verstrekt. De onderdaan van een
derde land heeft toegang tot een doeltreffende voorziening in rechte om de gegevens te laten
verwijderen.
HOOFDSTUK V
Ontwikkeling, beheer en verantwoordelijkheden
Artikel 23
Vaststelling van uitvoeringsmaatregelen door de Commissie, voorafgaand aan de ontwikkeling
De Commissie neemt maatregelen voor de ontwikkeling en de technische uitvoering van het
centraal systeem, de uniforme interfaces en de communicatie-infrastructuur, en stelt met name
specificaties vast inzake:

NL

(a)

de resolutie en het gebruik van vingerafdrukken voor biometrische verificatie in het
EES;

(b)

het ontwerp van de fysieke architectuur van het systeem, met inbegrip van de
communicatie-infrastructuur;

(c)

het invoeren van de gegevens overeenkomstig de artikelen 11 en 12;

(d)

de toegang tot de gegevens overeenkomstig de artikelen 15 tot en met 19;

25

NL

(e)

de bewaring, wijziging, verwijdering en vervroegde verwijdering van gegevens
overeenkomstig de artikelen 21 en 22;

(f)

de registratie van de gegevensverwerkingsactiviteiten overeenkomstig artikel 30 en de
toegang tot deze geregistreerde informatie;

(g)

de prestatievoorschriften.

Die uitvoeringshandelingen worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 42 bedoelde procedure.
De technische specificaties en de ontwikkeling daarvan betreffende de centrale eenheid, de centrale
back-upeenheid, de uniforme interfaces en de communicatie-infrastructuur worden door het
Agentschap vastgesteld nadat de Commissie een gunstig advies heeft uitgebracht.
Artikel 24
Ontwikkeling en operationeel beheer
1.

Het Agentschap is verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de centrale eenheid, de centrale
back-upeenheid,
de
uniforme
interfaces,
de
netwerkaansluitpunten
en
de
communicatiestructuur.
De centrale eenheid, de centrale back-upeenheid, de uniforme interfaces en de
communicatiestructuur worden zo snel mogelijk na de inwerkingtreding van deze verordening
en de vaststelling door de Commissie van de in artikel 23, lid 1, bedoelde maatregelen door
het Agentschap ontwikkeld en ingevoerd.
De ontwikkeling omvat het uitwerken en toepassen van de technische specificaties, het testen
en de algehele projectcoördinatie.

2.

Het Agentschap is verantwoordelijk voor het operationeel beheer van de centrale eenheid, de
centrale back-upeenheid en de uniforme interfaces. Het zorgt er in samenwerking met de
lidstaten voor dat te allen tijde de meest geavanceerde technologie wordt gebruikt, onder
voorbehoud van een kosten-batenanalyse.
Het Agentschap is ook verantwoordelijk voor het operationeel beheer van de communicatieinfrastructuur tussen het centrale systeem en de netwerkaansluitpunten.
Het operationeel beheer van het EES omvat alle taken die nodig zijn om het EES
overeenkomstig deze verordening 24 uur per dag en 7 dagen per week te laten functioneren,
met name de onderhoudswerkzaamheden en technische ontwikkelingen die nodig zijn voor
een bevredigende operationele kwaliteit van het systeem, in het bijzonder wat betreft de tijd
die nodig is voor raadpleging van de centrale gegevensbank door grensdoorlaatposten, welke
zo kort mogelijk moet zijn.

3.

NL

Onverminderd het bepaalde in artikel 17 van het Statuut van de ambtenaren van de Europese
Unie past het Agentschap passende voorschriften inzake het beroepsgeheim of een
vergelijkbare geheimhoudingsplicht toe op al zijn personeel dat met EES-gegevens moet
werken. Deze geheimhoudingsplicht blijft gelden nadat dit personeel zijn functie of
dienstverband heeft beëindigd of zijn werkzaamheden heeft stopgezet.

26

NL

Artikel 25
Nationale verantwoordelijkheden
1.

Elke lidstaat is verantwoordelijk voor:

a)

de ontwikkeling van het nationale systeem en de verbinding met het EES;

b)

de organisatie, het beheer, het gebruik en het onderhoud van zijn nationale systeem; en

c)

het beheer en de regelingen op grond waarvan naar behoren gemachtigde personeelsleden van
de bevoegde nationale autoriteiten overeenkomstig deze verordening toegang hebben tot het
EES, en de opstelling en regelmatige bijwerking van een lijst van de betrokken
personeelsleden en hun profiel.

2.

Elke lidstaat wijst een nationale autoriteit aan die de in artikel 7 bedoelde bevoegde
autoriteiten toegang tot het EES biedt, en verbindt deze nationale autoriteit met het
netwerkaansluitpunt.

3.

Elke lidstaat maakt voor de verwerking van de gegevens gebruik van geautomatiseerde
procedures.

4.

Alvorens te worden gemachtigd om in het EES opgeslagen gegevens te verwerken, krijgt het
personeel van de autoriteiten met recht op toegang tot het EES een passende opleiding over de
regels inzake gegevensbeveiliging en -bescherming.

5.

De kosten in verband met de nationale systemen en met het hosten van de nationale interface
komen ten laste van de begroting van de Unie.
Artikel 26
Verantwoordelijkheid voor het gebruik van gegevens

NL

1.

Elke lidstaat ziet erop toe dat de in het EES opgeslagen gegevens op rechtmatige wijze worden
verwerkt en dat met name alleen naar behoren gemachtigde personeelsleden toegang tot de
gegevens hebben voor de uitvoering van hun taken overeenkomstig de artikelen 15 tot 19 van
deze verordening. De bevoegde lidstaat ziet er in het bijzonder op toe dat:

a)

de gegevens op rechtmatige wijze worden verzameld;

b)

de gegevens op rechtmatige wijze in het EES worden ingevoerd;

c)

de gegevens accuraat en up-to-date zijn wanneer zij naar het EES worden gezonden.

2.

Het Agentschap ziet erop toe dat het EES wordt gebruikt overeenkomstig deze verordening en
de in artikel 23 bedoelde handelingen. Dit houdt met name in dat het Agentschap:

a)

onverminderd de op elke lidstaat rustende verantwoordelijkheden, de nodige maatregelen
neemt ter beveiliging van het centraal systeem en de communicatie-infrastructuur tussen het
centraal systeem en de netwerkaansluitpunten;

27

NL

b)

erop toeziet dat alleen naar behoren gemachtigde personeelsleden toegang tot de in het EER
verwerkte gegevens hebben voor de uitvoering van de taken van het Agentschap
overeenkomstig deze verordening.

3.

Het Agentschap stelt het Europees Parlement, de Raad en de Commissie in kennis van de
maatregelen die het op grond van lid 2 neemt voor de ingebruikneming van het EES.
Artikel 27
Doorgifte van gegevens aan derde landen, internationale organisaties en particulieren

1.

De in het EES opgeslagen gegevens worden niet doorgegeven aan of ter beschikking gesteld
van derde landen, internationale organisaties of particulieren.

2.

In afwijking van het bepaalde in lid 1 mogen de in artikel 11, lid 1, onder a), b) en c), en in
artikel 12, lid 1, bedoelde gegevens worden doorgegeven aan of ter beschikking worden
gesteld van een derde land of een internationale organisatie die is opgenomen in de bijlage,
indien dit in individuele gevallen noodzakelijk is om de identiteit van een onderdaan van een
derde land vast te stellen, mede met het oog op terugkeer, en uitsluitend indien aan de
volgende voorwaarden is voldaan:

a)

de Commissie heeft een besluit genomen over de passende bescherming van
persoonsgegevens in dat derde land overeenkomstig artikel 25, lid 6, van Richtlijn 95/46/EG,
of er is een overnameovereenkomst van kracht tussen de Gemeenschap en dat derde land, of
de bepalingen van artikel 26, lid 1, onder d), van Richtlijn 95/46/EG zijn van toepassing;

b)

het derde land of de internationale organisatie stemt ermee in de gegevens alleen te gebruiken
voor het doel waarvoor zij zijn verstrekt;

c)

de gegevens worden doorgegeven of ter beschikking gesteld overeenkomstig de
desbetreffende bepalingen van het recht van de Unie, met name overnameovereenkomsten, en
de nationale wetgeving van de lidstaat die de gegevens heeft doorgegeven of ter beschikking
heeft gesteld, met inbegrip van de wettelijke bepalingen inzake gegevensbeveiliging en bescherming; en

d)

de lidstaat die de gegevens in het EES heeft ingevoerd, heeft ermee ingestemd.

3.

De doorgifte van persoonsgegevens aan derde landen of internationale organisaties
overeenkomstig lid 2 laat de rechten van vluchtelingen en personen die om internationale
bescherming verzoeken, onverlet, met name ten aanzien van non-refoulement.
Artikel 28
Gegevensbeveiliging

NL

1.

De bevoegde lidstaat zorgt voor de beveiliging van de gegevens vóór en tijdens de verzending
ervan naar het netwerkaansluitpunt. Elke lidstaat zorgt voor de beveiliging van de gegevens
die hij van het EES ontvangt.

2.

Elke lidstaat stelt met betrekking tot zijn nationale systeem de nodige maatregelen vast, met
inbegrip van een beveiligingsplan, om:

28

NL

a)

gegevens fysiek te beschermen, onder meer met noodplannen ter bescherming van vitale
infrastructuur;

b)

onbevoegden de toegang te ontzeggen tot de nationale installaties waarin de lidstaat
handelingen verricht in overeenstemming met het doel van het EES (controle op de toegang
tot de installatie);

c)

te voorkomen dat onbevoegden de gegevensdragers lezen, kopiëren, wijzigen of verwijderen
(controle op de gegevensdragers);

d)

te verhinderen dat onbevoegden gegevens invoeren of opgeslagen persoonsgegevens inzien,
wijzigen of verwijderen (opslagcontrole);

e)

te voorkomen dat gegevens onrechtmatig in het EES worden verwerkt en dat in het EES
verwerkte gegevens onrechtmatig worden gewijzigd of verwijderd (controle op het invoeren
van gegevens);

f)

te waarborgen dat degenen die bevoegd zijn om het EES te raadplegen, uitsluitend toegang
hebben tot de gegevens waarop hun toegangsbevoegdheid betrekking heeft, en uitsluitend met
persoonlijke gebruikersidentiteiten en geheime toegangsprocedures (controle op de toegang tot
de gegevens);

g)

te waarborgen dat alle autoriteiten met toegangsrecht tot het EES profielen opstellen waarin de
taken en verantwoordelijkheden worden omschreven van de personen die bevoegd zijn om
gegevens in te voeren, te wijzigen, te verwijderen, te raadplegen en te doorzoeken, en deze
profielen desgevraagd en onverwijld ter beschikking te stellen aan de toezichthoudende
autoriteiten (personeelsprofielen);

h)

te waarborgen dat kan worden nagegaan en vastgesteld aan welke instanties persoonsgegevens
door middel van datatransmissieapparatuur mogen worden doorgegeven (controle op de
doorgifte);

i)

te waarborgen dat kan worden nagegaan en vastgesteld welke gegevens wanneer, door wie en
met welk doel in het EES zijn verwerkt (controle op de opslag van gegevens);

j)

te voorkomen, in het bijzonder door middel van passende versleutelingstechnieken, dat bij de
doorgifte van persoonsgegevens van en naar het EES of gedurende het transport van
gegevensdragers de gegevens onrechtmatig worden gelezen, gekopieerd, gewijzigd of
verwijderd (controle op het transport);

k)

de doelmatigheid van de in dit lid bedoelde beveiligingsmaatregelen te controleren en met
betrekking tot de interne controle de nodige organisatorische maatregelen te nemen om ervoor
te zorgen dat deze verordening wordt nageleefd (interne controle).

3.

Het Agentschap neemt de nodige maatregelen ter verwezenlijking van de doelstellingen van
lid 2 ten aanzien van de werking van het EES, met inbegrip van de vaststelling van een
beveiligingsplan.
Artikel 29
Aansprakelijkheid

NL

29

NL

1.

Iedere persoon of lidstaat die als gevolg van onrechtmatige gegevensverwerking of een andere
met deze verordening strijdige handeling schade heeft geleden, is gerechtigd om van de
lidstaat die voor de geleden schade verantwoordelijk is, vergoeding te ontvangen. De
betrokken lidstaat wordt geheel of gedeeltelijk van zijn aansprakelijkheid ontheven indien hij
kan aantonen dat hij niet verantwoordelijk is voor het feit dat de schade heeft veroorzaakt.

2.

Indien het schade aan het EES onstaat doordat een lidstaat zijn verplichtingen uit hoofde van
deze verordening niet is nagekomen, is deze lidstaat aansprakelijk, tenzij en voor zover het
Agentschap of een andere lidstaat die aan het EES deelneemt, heeft nagelaten redelijke
stappen te ondernemen om het optreden van de schade te voorkomen of de omvang ervan zo
veel mogelijk te beperken.

3.

Op vorderingen tegen een lidstaat tot vergoeding van de in de leden 1 en 2 bedoelde schade
zijn de bepalingen van de nationale wetgeving van de verwerende lidstaat van toepassing.
Artikel 30
Registratie van gegevensverwerkingsactiviteiten

1.

De lidstaten en het Agentschap registreren alle gegevensverwerkingsactiviteiten in het EES.
Geregistreerd worden het doel van de toegang als bedoeld in artikel 7, de datum en het tijdstip,
het soort doorgegeven gegevens als bedoeld in de artikelen 11 tot en met 14, het soort bij het
zoeken gebruikte gegevens als bedoeld in de artikelen 15 tot en met 19, en de naam van de
autoriteit die de gegevens invoert of opvraagt. Voorts registreert elke lidstaat de
personeelsleden die naar behoren gemachtigd zijn de gegevens in te voeren of op te vragen.

2.

De geregistreerde gegevens mogen uitsluitend worden gebruikt voor het toezicht op de
toelaatbaarheid van de gegevensverwerking vanuit een oogpunt van gegevensbescherming en
voor het verzekeren van de gegevensbeveiliging. De geregistreerde gegevens worden met
passende maatregelen tegen ongeoorloofde toegang beschermd en na één jaar na het
verstrijken van de in artikel 20 bedoelde bewaringstermijn gewist, indien zij niet voor reeds
aangevangen controleprocedures noodzakelijk zijn.
Artikel 31
Interne controle

De lidstaten zorgen ervoor dat elke instantie met toegangsrecht tot EES-gegevens de nodige
maatregelen treft met het oog op de naleving van deze verordening en, indien nodig, medewerking
verleent aan de toezichthoudende autoriteit.
Artikel 32
Sancties
De lidstaten nemen de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat elk misbruik van in het EES
ingevoerde gegevens wordt bestraft door middel van sancties, bijvoorbeeld administratieve en/of
strafrechtelijke sancties overeenkomstig het nationale recht, die doeltreffend, evenredig en
afschrikkend zijn.

NL

30

NL

HOOFDSTUK VI
Rechten en toezicht op het gebied van gegevensbescherming
Artikel 33
Recht op informatie
1.

Personen wier gegevens in het EES worden opgeslagen, worden door de bevoegde lidstaat
geïnformeerd over:

a)

de identiteit van de in artikel 37, lid 4, bedoelde voor de verwerking verantwoordelijke;

b)

het doel van de verwerking van de gegevens in het EES;

c)

de categorieën gegevensontvangers;

d)

de bewaringstermijn van de gegevens;

e)

het feit dat het verzamelen van de gegevens verplicht is omdat moet worden nagegaan of aan
de inreisvoorwaarden is voldaan;

f)

het recht op toegang tot de hen betreffende gegevens en het recht te verzoeken om hen
betreffende onjuiste gegevens recht te laten zetten of hen betreffende onrechtmatig verwerkte
gegevens te laten verwijderen, met inbegrip van het recht op het ontvangen van informatie
over de procedures om die rechten te doen gelden en van de contactgegevens van de nationale
toezichthoudende autoriteiten, of eventueel de Europese Toezichthouder voor
gegevensbescherming, die bevoegd zijn kennis te nemen van verzoeken betreffende de
bescherming van persoonsgegevens.

2.

De in lid 1 bedoelde informatie wordt schriftelijk verstrekt.
Artikel 34
Recht van toegang, rechtzetting en verwijdering

NL

1.

Eenieder heeft, onverminderd de verplichting tot het verstrekken van andere informatie zoals
bedoeld in artikel 12, onder a), van Richtlijn 95/46/EG, het recht te vernemen welke gegevens
over hem in het EES zijn opgeslagen en welke lidstaat deze gegevens aan het EES heeft
doorgegeven. Deze toegang tot gegevens kan slechts door een lidstaat worden verleend. Elke
lidstaat registreert alle verzoeken om toegang.

2.

Eenieder kan verzoeken dat hem betreffende onjuiste gegevens worden rechtgezet en dat
onrechtmatig opgeslagen gegevens worden verwijderd. De rechtzetting en de verwijdering
worden onverwijld door de bevoegde lidstaat uitgevoerd, overeenkomstig de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van die lidstaat.

3.

Indien het in lid 2 bedoelde verzoek tot een andere dan de bevoegde lidstaat wordt gericht,
nemen de autoriteiten van de lidstaat waarbij het verzoek werd ingediend binnen 14 dagen
contact op met de autoriteiten van de bevoegde lidstaat. De bevoegde lidstaat controleert
binnen een maand de juistheid van de gegevens en de rechtmatigheid van de verwerking ervan
in het EES.

31

NL

4.

Indien blijkt dat de in het EES opgeslagen gegevens onjuist zijn of onrechtmatig zijn
opgeslagen, worden zij door de bevoegde lidstaat overeenkomstig artikel 21 rechtgezet of
verwijderd. De bevoegde lidstaat deelt de betrokkene onverwijld schriftelijk mee het nodige te
hebben gedaan om de gegevens die op de betrokkene betrekking hebben, recht te zetten of te
verwijderen.

5.

Indien de bevoegde lidstaat niet van oordeel is dat de in het EES opgeslagen gegevens onjuist
zijn of daarin onrechtmatig zijn opgeslagen, deelt die lidstaat de betrokkene onverwijld
schriftelijk mee waarom hij niet bereid is om gegevens die op de betrokkene betrekking
hebben, recht te zetten of te verwijderen.

6.

De bevoegde lidstaat licht de betrokkene ook in over de stappen die deze kan ondernemen
indien hij geen genoegen neemt met de verstrekte uitleg. Dit houdt mede in dat de betrokkene
wordt ingelicht over de wijze waarop hij een rechtsvordering kan instellen of een klacht kan
indienen bij de bevoegde autoriteiten of bij de rechter van die lidstaat, alsmede over de
bijstand, onder meer van de toezichthoudende autoriteiten, die hem overeenkomstig de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van die lidstaat kan worden verleend.
Artikel 35
Samenwerking om het recht op gegevensbescherming te waarborgen

1.

De lidstaten werken er actief aan mee dat de in artikel 34 genoemde rechten kunnen worden
uitgeoefend.

2.

In elke lidstaat verleent de toezichthoudende autoriteit overeenkomstig artikel 28, lid 4, van
Richtlijn 95/46/EG de betrokkene desgevraagd bijstand en advies bij de uitoefening van zijn
recht op rechtzetting of verwijdering van de op hem betrekking hebbende gegevens.

3.

De toezichthoudende autoriteit van de bevoegde lidstaat die de gegevens heeft doorgegeven en
de toezichthoudende autoriteiten van de lidstaten waarbij het verzoek werd ingediend, werken
daartoe actief samen.
Artikel 36
Rechtsmiddelen

NL

1.

In elke lidstaat heeft eenieder het recht een rechtsvordering in te stellen of een klacht in te
dienen bij de bevoegde autoriteiten of rechter van die lidstaat die hem de bij artikel 35
geboden rechten inzake toegang tot en rechtzetting of verwijdering van gegevens die op hem
betrekking hebben, heeft ontzegd.

2.

Gedurende dergelijke procedures blijft de bijstand van de nationale toezichthoudende
autoriteiten beschikbaar.

32

NL

Artikel 37
Toezicht door toezichthoudende autoriteit
1.

De toezichthoudende autoriteit houdt toezicht op de rechtmatigheid van de verwerking van de
in artikel 11 tot en met 14 bedoelde persoonsgegevens door de betrokken lidstaat, met inbegrip
van de doorgifte van die gegevens naar en van het EES.

2.

De toezichthoudende autoriteit zorgt ervoor dat ten minste om de vier jaar een audit van de
gegevensverwerking in het nationale systeem wordt verricht overeenkomstig de
desbetreffende internationale auditnormen.

3.

De lidstaten zorgen ervoor dat hun toezichthoudende autoriteit over voldoende
middelen beschikt om haar taken uit hoofde van deze verordening te kunnen vervullen.

4.

Elke lidstaat wijst voor de verwerking van persoonsgegevens in het EES de autoriteit aan die
moet worden beschouwd als de voor de verwerking verantwoordelijke in de zin van artikel 2,
onder d), van Richtlijn 95/46/EG en die de centrale verantwoordelijkheid voor de
gegevensverwerking door deze lidstaat heeft. Elke lidstaat deelt de naam van deze autoriteit
mee aan de Commissie.

5.

Elke lidstaat verstrekt de door de toezichthoudende autoriteiten gevraagde informatie en in het
bijzonder informatie over de in overeenstemming met artikel 28 verrichte activiteiten, biedt
deze autoriteiten inzage in de in artikel 30 bedoelde geregistreerde gegevens en verleent deze
te allen tijde toegang tot al zijn gebouwen en terreinen.
Artikel 38
Toezicht door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming

NL

1.

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming controleert of de verwerking van
persoonsgegevens door het Agentschap in overeenstemming met deze verordening geschiedt.
De in de artikelen 46 en 47 van Verordening (EG) nr. 45/2001 genoemde taken en
bevoegdheden zijn van overeenkomstige toepassing.

2.

De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming zorgt ervoor dat ten minste om de
vier jaar een audit van de activiteiten van het Agentschap op het gebied van de verwerking van
persoonsgegevens wordt verricht overeenkomstig de desbetreffende internationale
auditnormen. Het auditrapport wordt toegezonden aan het Europees Parlement, de Raad, het
Agentschap, de Commissie en de toezichthoudende autoriteiten. Voordat het rapport wordt
aangenomen, wordt het Agentschap in de gelegenheid gesteld opmerkingen in te dienen.

3.

Het Agentschap verstrekt de door de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming
gevraagde informatie, biedt deze inzage in al zijn documenten en tot de in artikel 30 bedoelde
geregistreerde gegevens en verleent deze te allen tijde toegang tot al zijn gebouwen en
terreinen.

33

NL

Artikel 39
Samenwerking tussen de toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor
gegevensbescherming
1.

De toezichthoudende autoriteiten en de Europese toezichthouder voor gegevensbescherming
werken, elk binnen hun eigen bevoegdheden en in het kader van hun eigen
verantwoordelijkheden, actief samen en zorgen voor een gecoördineerd toezicht op het EES en
de nationale systemen.

2.

Zij wisselen, elk binnen hun eigen bevoegdheden, relevante informatie uit, staan elkaar bij in
de uitvoering van audits en inspecties, behandelen problemen bij de uitlegging of toepassing
van deze verordening, behandelen problemen bij de uitoefening van het onafhankelijk toezicht
of bij de uitoefening van de rechten van de personen wier gegevens worden verwerkt,
formuleren geharmoniseerde voorstellen voor gemeenschappelijke oplossingen voor
problemen, en vestigen zo nodig de aandacht op gegevensbeschermingsrechten.

3.

Daartoe komen de toezichthoudende autoriteiten en de Europese Toezichthouder voor
gegevensbescherming elk jaar ten minste tweemaal bijeen. De kosten van deze bijeenkomsten
komen ten laste van de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming. Tijdens de
eerste bijeenkomst wordt een reglement van orde vastgesteld. Indien nodig worden in
onderling overleg verdere werkmethoden vastgesteld.

4.

Om de twee jaar wordt een gezamenlijk activiteitenverslag toegezonden aan het Europees
Parlement, de Raad, de Commissie en het Agentschap. Het verslag bevat een hoofdstuk van
elke lidstaat, dat door de toezichthoudende autoriteit van de betrokken lidstaat wordt
opgesteld.
HOOFDSTUK VII
Slotbepalingen
Artikel 40
Gebruik van gegevens voor verslagen en statistieken

NL

1.

De naar behoren gemachtigde personeelsleden van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten,
van het Agentschap en van Frontex mogen, uitsluitend met het oog op het opstellen van
verslagen en statistieken en zonder dat daarbij personen kunnen worden geïdentificeerd, de
volgende gegevens raadplegen:

a)

de statusinformatie;

b)

de nationaliteit van de onderdaan van het derde land;

c)

de lidstaat, datum en grensdoorlaatpost van inreis en de lidstaat, datum en grensdoorlaatpost
van uitreis;

d)

het soort reisdocument;

e)

het aantal personen dat de toegestane verblijfsduur heeft overschreden als bedoeld in artikel
10;

34

NL

f)

de gegevens betreffende ingetrokken of verlengde vergunningen tot verblijf;

g)

de autoriteit die het visum heeft afgegeven, voor zover van toepassing;

h)

het aantal personen dat op grond van artikel 12, leden 2 en 3, is vrijgesteld van de verplichting
om vingerafdrukken te laten afnemen.
Artikel 41
Ingebruikneming

1.

De Commissie stelt de datum vast waarop het EES in gebruik wordt genomen, nadat aan de
volgende voorwaarden is voldaan:

a)

de in artikel 23 bedoelde maatregelen zijn goedgekeurd;

b)

het Agentschap heeft verklaard dat een uitgebreide test van het EES, die het samen met de
lidstaten heeft uitgevoerd, met succes is afgesloten, en

c)

de lidstaten hebben de technische en wettelijke regelingen om de in de artikelen 11 tot en met
14 bedoelde gegevens te verzamelen en aan het EES door te geven, gevalideerd en ter
kennisgeving aan de Commissie gezonden.

2.

De Commissie stelt het Europees Parlement in kennis van de resultaten van de
overeenkomstig lid 1, onder b), uitgevoerde test.

3.

Het in lid 1 bedoelde besluit wordt bekendgemaakt in het Publicatieblad.
Artikel 42
Comitéprocedure

1.

De Commissie wordt bijgestaan door een comité. Dit comité is een comité in de zin van
Verordening (EU) nr. 182/2011.

2.

Wanneer naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011 van
toepassing.
Artikel 43
Kennisgevingen en mededelingen

NL

1.

De lidstaten geven de Commissie kennis van het volgende:

a)

de autoriteit die moet worden beschouwd als de in artikel 37 bedoelde voor de verwerking
verantwoordelijke;

b)

de nodige technische en wettelijke regelingen bedoeld in artikel 41.

2.

De lidstaten delen het Agentschap mee welke in artikel 7 bedoelde bevoegde autoriteiten
toegang hebben tot het EES om gegevens in te voeren, te wijzigen, te verwijderen, te
raadplegen of te doorzoeken.

35

NL

3.

Het Agentschap deelt de Commissie mee dat de in artikel 41, lid 1, onder b), bedoelde test met
succes is afgesloten.
De Commissie stelt de haar op grond van lid 1, onder a), ter kennis gebrachte informatie ter
beschikking van de lidstaten en het publiek door middel van een permanent bijgewerkt
elektronisch register.
Artikel 44
Adviesgroep

Het Agentschap richt een adviesgroep op, die het Agentschap expertise levert met betrekking tot het
EES, in het bijzonder bij de opstelling van het jaarlijkse werkprogramma en van het jaarlijkse
activiteitenverslag.
Artikel 45
Opleiding
Het Agentschap vervult taken met betrekking tot de in artikel 25, lid 4, bedoelde opleiding.
Artikel 46
Toezicht en evaluatie

NL

1.

Het Agentschap zorgt ervoor dat er procedures zijn om de technische resultaten, de
kosteneffectiviteit, de beveiliging en de kwaliteit van de dienstverlening van het EES te
toetsen aan de doelstellingen.

2.

Met het oog op het technisch onderhoud heeft het Agentschap toegang tot de vereiste
informatie over de in het EES verrichte gegevensverwerkingsactiviteiten.

3.

Twee jaar na de ingebruikneming van het EES, en vervolgens om de twee jaar, legt het
Agentschap aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag voor over de
technische werking en de beveiliging van het EES.

4.

Twee jaar na de ingebruikneming van het EES, en vervolgens om de vier jaar, verricht de
Commissie een algemene evaluatie van het EES. In deze algemene evaluatie worden de
bereikte resultaten getoetst aan de doelstellingen en wordt nagegaan of de uitgangspunten nog
relevant zijn, hoe deze verordening is toegepast, hoe het met de beveiliging van het EES is
gesteld en welke gevolgen een en ander voor toekomstige werkzaamheden heeft. De
Commissie legt het evaluatieverslag voor aan het Europees Parlement en de Raad.

5.

Bij de eerste evaluatie wordt specifiek nagegaan welke bijdrage het inreis-uitreissysteem kan
leveren aan de bestrijding van terroristische misdrijven en andere zware criminaliteit en wordt
ingegaan op de kwestie van de toegang tot de gegevens in het systeem voor
rechtshandhavingsdoeleinden en op de vragen of, en zo ja, onder welke voorwaarden die
toegang kan worden verleend, of de bewaringstermijn moet worden aangepast en of
autoriteiten van derde landen toegang moeten krijgen, waarbij rekening wordt gehouden met
de werking van het EES en de resultaten van de toepassing van het VIS.

6.

De lidstaten verstrekken het Agentschap en de Commissie de informatie die nodig is om de in
de leden 3 en 4 bedoelde verslagen op te stellen overeenkomstig de door de Commissie en/of
het Agentschap te bepalen kwantitatieve indicatoren.

36

NL

7.

Het Agentschap verstrekt de Commissie de informatie die nodig is om de in de leden 4 en 5
bedoelde algemene evaluaties op te stellen.
Artikel 47
Inwerkingtreding en toepasselijkheid

1.

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in
het Publicatieblad van de Europese Unie.

2.

Zij is van toepassing met ingang van de in artikel 41, eerste alinea, bedoelde datum.

3.

De artikelen 23 tot en met 25, 28, en 41 tot en met 45 zijn van toepassing met ingang van de in
lid 1 bedoelde datum.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in alle lidstaten,
overeenkomstig de Verdragen.
Gedaan te Brussel,

Voor het Europees Parlement
De voorzitter

NL

Voor de Raad
De voorzitter

37

NL

Bijlage
Lijst van internationale organisaties bedoeld in artikel 27, lid 2

NL

1.

VN-organisaties (zoals het UNHCR);

2.

Internationale Organisatie voor Migratie (IOM);

3.

Het Internationale Comité van het Rode Kruis.

38

NL

FINANCIEEL MEMORANDUM VOOR VOORSTELLEN
1.

KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF
1.1. Benaming van het voorstel/initiatief
1.2. Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur
1.3. Aard van het voorstel/initiatief
1.4. Doelstelling(en)
1.5. Motivering van het voorstel/initiatief
1.6. Duur en financiële gevolgen
1.7. Beheersvorm(en)

2.

BEHEERSMAATREGELEN
2.1. Regels inzake het toezicht en de verslagen
2.2. Beheers- en controlesysteem
2.3. Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden

3.

GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF
3.1. Rubriek(en) van het meerjarig financieel kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en)
voor uitgaven
3.2. Geraamde gevolgen voor de uitgaven
3.2.1. Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven
3.2.2. Geraamde gevolgen voor de beleidskredieten
3.2.3. Geraamde gevolgen voor de administratieve kredieten
3.2.4. Verenigbaarheid met het huidige meerjarig financieel kader
3.2.5. Bijdrage van derden aan de financiering
3.3. Geraamde gevolgen voor de ontvangsten

NL

39

NL

FINANCIEEL MEMORANDUM VOOR VOORSTELLEN
1.

KADER VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF

1.1.

Benaming van het voorstel/initiatief
Verordening van het Europees Parlement en de Raad tot instelling van een inreisuitreissysteem (EES) voor de registratie van inreis- en uitreisgegevens van onderdanen van
derde landen die de buitengrenzen van de Europese Unie overschrijden, mits de wetgevende
autoriteit haar goedkeuring hecht aan het voorstel tot vaststelling, als onderdeel van het Fonds
voor interne veiligheid, van het instrument voor financiële steun voor de buitengrenzen en visa
(COM(2011) 750 definitief), alsook aan het voorstel voor een Verordening van de Raad tot
bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014-2020 (COM(2011)398), en
mits, gelet op het uitgavenplafond, voldoende middelen op het betrokken begrotingsonderdeel
beschikbaar zijn.

1.2.

Betrokken beleidsterrein(en) in de ABM/ABB-structuur35
Beleidsterrein: Binnenlandse zaken (titel 18)

1.3.

Aard van het voorstel/initiatief
⌧ Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie
Het voorstel/initiatief betreft een nieuwe actie na een proefproject/een voorbereidende actie36

Het voorstel/initiatief betreft de verlenging van een bestaande actie
Het voorstel/initiatief betreft een actie die wordt omgebogen naar een nieuwe actie

1.4.

Doelstellingen

1.4.1.

De met het voorstel/initiatief beoogde strategische meerjarendoelstelling(en) van de
Commissie
In het programma van Stockholm, dat de Europese Raad in december 2009 overeenkwam,
werd opnieuw gesteld dat een inreis-uitreissysteem (EES) de lidstaten de mogelijkheid zou
bieden doeltreffend gegevens uit te wisselen en tegelijkertijd de gegevensbescherming te
garanderen. Daarom is in het actieplan ter uitvoering van het programma van Stockholm het
voorstel opgenomen een EES op te zetten. De financiering van de ontwikkeling van het
slimmegrenzenpakket is een van de prioriteiten van het Fonds voor interne veiligheid (ISF)37.

35
36
37

NL

ABM: Activity Based Management – ABB: Activity Based Budgeting.
In de zin van artikel 49, lid 6, onder a) of b), van het Financieel Reglement.
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling, als onderdeel van het Fonds
voor interne veiligheid, van het instrument voor financiële steun voor de buitengrenzen en visa, COM(2011) 750
definitief.

40

NL

1.4.2.

Specifieke doelstelling(en) en betrokken ABM/ABB-activiteiten
Doel van het EES is het beheer van de buitengrenzen en de bestrijding van onregelmatige
migratie te verbeteren door:
de inreis- en uitreisgegevens te registreren van onderdanen van derde landen die voor een kort
verblijf worden toegelaten;
de toegestane verblijfsduur van onderdanen van derde landen die worden toegelaten voor een
kort verblijf te berekenen en te controleren;
gegevens over de inreis en uitreis van onderdanen van derde landen te verzamelen voor
analyse.
Betrokken ABM/ABB-activiteit(en)
Activiteiten: Solidariteit – Buitengrenzen, terugkeer, visumbeleid en vrij verkeer van personen
(hoofdstuk 18 02)

NL

41

NL

1.4.3.

Verwachte resulta(a)t(en) en gevolg(en)
Vermeld de gevolgen die het voorstel/initiatief zou moeten hebben op de begunstigden/doelgroepen

Het systeem levert aan alle bevoegde autoriteiten van de lidstaten nauwkeurige informatie
over personen die de toegestane verblijfsduur overschrijden, waardoor onregelmatige
immigranten kunnen worden opgepakt en teruggestuurd en onregelmatige immigratie in het
algemeen kan worden bestreden.
Het systeem levert nauwkeurige informatie op over het aantal personen dat de buitengrenzen
van de EU jaarlijks overschrijdt, uitgesplitst naar nationaliteit en plaats van
grensoverschrijding. Ook over personen die de toegestane verblijfsduur overschrijden is
dergelijke gedetailleerde informatie beschikbaar, waardoor veel duidelijker wordt of voor
onderdanen van een bepaald derde land al dan niet de visumplicht zou moeten gelden.
Het systeem zal essentiële informatie opleveren voor de behandeling van (nieuwe en
herhaalde) aanvragen van onderdanen van derde landen voor het programma voor
geregistreerde reizigers (RTP). Bovendien zal het de bevoegde autoriteiten de informatie
verschaffen die zij nodig hebben om ervoor te zorgen dat onderdanen van derde landen die
deelnemen aan het RTP volledig voldoen aan alle voorwaarden, zoals de inachtneming van de
toegestane verblijfsduur.
De autoriteiten kunnen controleren of regelmatige reizigers met meervoudige visa de
toegestane verblijfsduur in het Schengengebied niet overschrijden.
1.4.4.

Resultaat- en effectindicatoren
Vermeld de indicatoren aan de hand waarvan kan worden nagegaan in hoeverre het voorstel/initiatief is
uitgevoerd.

Tijdens de ontwikkeling
Na de goedkeuring van het ontwerpvoorstel en de vaststelling van de technische specificaties
wordt het technische systeem ontwikkeld door een externe contractant. De systemen worden
op centraal en nationaal niveau ontwikkeld, waarbij het IT-Agentschap zorgt voor de algehele
coördinatie. Het IT-Agentschap stelt in samenwerking met alle belanghebbenden een
algemeen governance-kader vast. Zoals gebruikelijk bij de ontwikkeling van dergelijke
systemen worden bij aanvang van het project een projectbeheersplan en een
kwaliteitsborgingsplan vastgesteld. Deze plannen moeten onder meer overzicht bieden aan de
hand van specifieke indicatoren voor:
- de algehele voortgang van het project,
- de ontwikkeling volgens het overeengekomen schema (mijlpalen),
- het risicobeheer,
- het beheer van (personele en financiële) middelen volgens de overeengekomen toewijzingen,
- de organisatorische capaciteit…
Wanneer het systeem operationeel is
In artikel 46 over toezicht en evaluatie staat:

NL

42

NL

"3. Twee jaar na de ingebruikneming van het EES, en vervolgens om de twee jaar, legt het
Agentschap aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag voor over de
technische werking en de beveiliging van het EES.
4.
Twee jaar na de ingebruikneming van het EES, en vervolgens om de vier jaar, stelt de
Commissie een algemene evaluatie van het EES op. In deze algemene evaluatie worden de
bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen, en wordt nagegaan of de uitgangspunten
nog gelden, hoe deze verordening is toegepast, hoe de beveiliging van het EES is en welke
gevolgen een en ander voor toekomstige werkzaamheden heeft. De Commissie legt het
evaluatieverslag voor aan het Europees Parlement en de Raad.”
Bij die evaluatie gaat het vooral om de indicatoren betreffende het aantal personen dat de
toegestane verblijfsduur overschrijdt en de gegevens over het tijdstip van de
grensoverschrijding, waarvoor ook naar de ervaringen met het VIS wordt gekeken. Daarnaast
wordt grondig geanalyseerd of de gegevens zouden moeten kunnen worden geraadpleegd voor
rechtshandhavingsdoeleinden. De Commissie legt de evaluatieverslagen voor aan het
Europees Parlement en de Raad.
Specifieke doelstelling: grenscontroles doeltreffender maken door bij de in- en uitreis de
toegestane verblijfsduur te controleren, en de beoordeling van het risico van overschrijding
van de toegestane verblijfsduur verbeteren.
Indicator: gemiddelde wachttijd bij grensdoorlaatposten;
aantal personen van wie bij de grensdoorlaatpost wordt vastgesteld dat zij de toegestane
verblijfsduur hebben overschreden;
systeembeschikbaarheid.
Specifieke doelstelling: betrouwbare informatie aanreiken waarop de EU en de lidstaten hun
beleidskeuzes op het gebied van visa en migratie kunnen baseren.
Indicator: aantal gemelde personen dat de toegestane verblijfsduur overschrijdt, per categorie
(visumplichtig/niet-visumplichtig), per soort grens (land/zee/lucht), per lidstaat en per land
van herkomst/nationaliteit.
Specifieke doelstelling: onregelmatige immigranten in het gebied identificeren en opsporen,
met name degenen die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden, en meer
mogelijkheden voor terugkeer scheppen.
Indicator: aantal meldingen dat leidt tot de aanhouding van personen die de toegestane
verblijfsduur hebben overschreden.
Specifieke doelstelling: de grondrechten van onderdanen van derde landen waarborgen, met
name de bescherming van persoonsgegevens en het recht op privacy.
Indicator: aantal valse hits van inreis-uitreisnotities.
Aantal klachten van personen bij de nationale gegevensbeschermingsautoriteiten.

NL

43

NL

1.5.

Motivering van het voorstel/initiatief

1.5.1.

Behoefte(n) waarin op korte of lange termijn moet worden voorzien
Onregelmatige immigratie in de EU stelt alle lidstaten voor een probleem. De meeste
onregelmatige migranten zijn mensen die de Europese Unie legaal zijn binnengekomen, maar
die de toegestane verblijfsduur hebben overschreden. Volgens het EU-recht mogen
onderdanen van derde landen in het algemeen voor een kort verblijf van maximaal drie
maanden per zes maanden naar de EU komen.
Het EES is een instrument dat de Europese Unie basisinformatie verschaft over de onderdanen
van derde landen die de EU binnenkomen en verlaten. Dergelijke informatie is onontbeerlijk
voor een houdbaar en redelijk beleid op het gebied van migratie en asiel. Het huidige systeem
van stempels in paspoorten brengt problemen met zich, niet alleen wat de handhaving betreft
maar ook als het gaat om het informeren van mensen over hun rechten, bijvoorbeeld over het
precieze aantal dagen dat zij in het Schengengebied mogen blijven na een aantal verblijven
van enkele dagen. Bovendien kunnen de lidstaten onmogelijk gegevens uitwisselen zolang die
alleen in het paspoort worden vermeld. In het huidige systeem zijn ook geen gegevens
beschikbaar in het geval het gestempelde document wordt vervangen of verloren raakt.
Het EES maakt het mogelijk de duur van het verblijf van onderdanen van derde landen te
berekenen en te controleren of iemand de toegestane verblijfsduur overschrijdt, ook bij het
verrichten van controles binnen het Schengengebied. Op dit moment is het stempelen van de
inreis- en uitreisdatum in reisdocumenten het enige instrument waarover grenswachters en
immigratieautoriteiten beschikken. De tijd die iemand in het Schengengebied heeft
doorgebracht, wordt berekend aan de hand van de stempels, maar die zijn vaak moeilijk te
interpreteren; soms zijn zij onleesbaar of vervalst. Dit maakt het zowel tijdrovend als moeilijk
om de tijd die in het Schengengebied is doorgebracht precies te berekenen op basis van
stempels in reisdocumenten.

1.5.2.

Toegevoegde waarde van de deelname van de EU
Geen enkele lidstaat kan zelfstandig een gemeenschappelijk, interoperabel inreisuitreissysteem opzetten. Net als bij alle andere activiteiten die verband houden met het beheer
van de migratiestromen en bedreigingen van de veiligheid, kan op dit gebied meer worden
bereikt met middelen uit de EU-begroting.
De afschaffing van de controles aan de binnengrenzen moet gepaard gaan met
gemeenschappelijke maatregelen om de buitengrenzen van de Unie doeltreffend te controleren
en te bewaken. Sommige lidstaten hebben door hun specifieke geografische ligging en de
lengte van de buitengrens van de Unie die zij moeten beheren, een zware last te dragen. De
inreisvoorwaarden en grenscontroles voor onderdanen van derde landen zijn door middel van
het EU-recht geharmoniseerd. Dat iemand het Schengengebied kan binnenkomen via een
grensdoorlaatpost in een lidstaat waar een nationaal inreis-uitreisregister wordt bijgehouden
maar kan vertrekken via een grensdoorlaatpost waar niet met een dergelijk systeem wordt
gewerkt, kan niet door de lidstaten afzonderlijk maar wel op EU-niveau worden ondervangen.

NL

44

NL

1.5.3.

Nuttige ervaring die bij soortgelijke activiteiten in het verleden is opgedaan
Uit de ervaring die is opgedaan bij de ontwikkeling van het Schengeninformatiesysteem van
de tweede generatie (SIS II) en het visuminformatiesysteem (VIS) zijn de navolgende lessen
getrokken.
1) Als mogelijke waarborg tegen kostenoverschrijdingen en vertragingen ten gevolge van
veranderende eisen, mogen geen nieuwe informatiesystemen op het gebied van vrijheid,
veiligheid en recht worden ontwikkeld, zeker niet als het gaat om een grootschalig IT-systeem,
voordat de desbetreffende rechtsinstrumenten waarin het doel, het toepassingsgebied, de
functies en de technische details worden beschreven, definitief zijn vastgesteld.
2) Het is moeilijk gebleken om de nationale ontwikkelingen te financieren voor lidstaten die
de diverse activiteiten niet in hun meerjarige programma hebben opgenomen of onvoldoende
precisie aan de dag leggen bij de programmering in het kader van het Buitengrenzenfonds.
Daarom bestrijkt het huidige voorstel ook de ontwikkelingskosten.

1.5.4.

Samenhang en eventuele synergie met andere relevante instrumenten
Dit voorstel moet worden gezien in het kader van de voortgaande ontwikkeling van de
geïntegreerde strategie voor grensbeheer van de Europese Unie, en in het bijzonder in dat van
de mededeling inzake slimme grenzen38, en in samenhang met het ISF-grenzenvoorstel39, als
onderdeel van het MFK. Het financieel memorandum bij het gewijzigde Commissievoorstel
voor het Agentschap40 dekt de kosten voor de bestaande IT-systemen Eurodac, SIS II en VIS,
maar niet die voor de toekomstige grensbeheersystemen, waar het Agentschap nog niet
wettelijk voor verantwoordelijk is. Derhalve dekt de bijlage bij het voorstel voor een
Verordening van de Raad tot bepaling van het meerjarig financieel kader voor de jaren 2014202041, in rubriek 3 "Veiligheid en burgerschap", de bestaande IT-systemen onder "ITsystemen" (822 miljoen EUR) en de toekomstige grensbeheersystemen onder "Interne
veiligheid" (1,1 miljoen EUR op een totaal van 4,648 miljoen EUR). Binnen de Commissie is
DG HOME verantwoordelijk voor de totstandbrenging van een ruimte van vrij verkeer waarin
personen de binnengrenzen kunnen overschrijden zonder aan grenscontroles te worden
onderworpen en waarvan de buitengrenzen op consistente wijze worden bewaakt en beheerd
op EU-niveau. Er is sprake van synergie met het visuminformatiesysteem op de volgende
punten:
a) voor visumhouders wordt het biometrisch matchingsysteem ook gebruikt voor inreisuitreisdoeleinden;
b) het inreis-uitreissysteem is een aanvulling op het VIS. Het VIS bevat alleen gegevens over
visumaanvragen en afgegeven visa, terwijl in het EES ook de concrete inreis- en
uitreisgegeven die verband houden met de afgegeven visa worden opgeslagen;

38

39

40
41

NL

Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad: Slimme grenzen - opties en te volgen weg,
COM(2011) 680 definitief.
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling, als onderdeel van het Fonds
voor interne veiligheid, van het instrument voor financiële steun voor de buitengrenzen en visa, COM(2011) 750
definitief.
COM(2010) 93 van 19 maart 2010.
COM(2011) 398 van 29 juni 2011.

45

NL

c) verder zullen er synergieën zijn met het RTP, omdat de inreis- en uitreisgegevens van
geregistreerde reizigers worden geregistreerd in het EES, dat wordt gebruikt om na te gaan of
de toegestane duur van het verblijf in het Schengengebied in acht wordt genomen. Zonder het
EES zouden er geen volautomatische grensovergangen voor geregistreerde reizigers kunnen
worden ingevoerd. Bovendien is er geen risico van overlapping met soortgelijke initiatieven
bij andere DG’s.

NL

46

NL

1.6.

Duur en financiële gevolgen
Voorstel/initiatief met een beperkte geldigheidsduur
–

Voorstel/initiatief is van kracht vanaf [DD/MM]JJJJ tot en met [DD/MM]JJJJ

–

Financiële gevolgen vanaf JJJJ tot en met JJJJ

⌧ Voorstel/initiatief met een onbeperkte geldigheidsduur
– Voorbereidingsperiode van 2013 tot 2015 (vaststellen van het rechtskader)
– Ontwikkelingsperiode van 2015 tot 2017,
– gevolgd door een volledige uitvoering.
1.7.

Beheersvorm(en)42
⌧ Direct gecentraliseerd beheer door de Commissie
⌧ Indirect gecentraliseerd beheer door uitvoeringstaken te delegeren aan:
–

uitvoerende agentschappen

– ⌧ door de Unie opgerichte organen43
–

nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak

–

personen aan wie de uitvoering van specifieke acties in het kader van titel V van het
Verdrag betreffende de Europese Unie is toevertrouwd en die worden genoemd in het
betrokken basisbesluit in de zin van artikel 49 van het Financieel Reglement
Gedeeld beheer met lidstaten
Gedecentraliseerd beheer met derde landen
Gezamenlijk beheer met internationale organisaties (geef aan welke)

Verstrek, indien meer dan een beheersvorm is aangekruist, extra informatie onder "Opmerkingen".

Opmerkingen
Het voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling, als
onderdeel van het Fonds voor interne veiligheid, van het instrument voor financiële steun voor de
buitengrenzen en visa (COM(2011) 750) voorziet in artikel 15 in de financiering van de ontwikkeling
van het inreis-uitreissysteem. Overeenkomstig artikel 58, lid 1, onder c), en artikel 60 van het nieuwe

42

43

NL

Nadere gegevens over de beheersvormen en verwijzingen naar het Financieel Reglement zijn beschikbaar op
BudgWeb: http://www.cc.cec/budg/man/budgmanag/budgmanag_en.html
Als bedoeld in artikel 185 van het Financieel Reglement.

47

NL

Financieel Reglement (gecentraliseerd indirect beheer) worden de uitvoerende taken van het
voornoemde financiële programma toevertrouwd aan het IT-Agentschap.
Gedurende de periode 2015-2017 zullen alle ontwikkelingsactiviteiten door middel van een
delegatieovereenkomst worden toevertrouwd aan het IT-Agentschap. Dit dekt de ontwikkeling van alle
componenten van het project: het centrale systeem, de systemen van de lidstaten, de netwerken en de
infrastructuur in de lidstaten.
Het is de bedoeling om bij de tussentijdse evaluatie in 2017 de resterende kredieten van de 513 miljoen
EUR over te schrijven naar het begrotingsonderdeel betreffende het IT-agentschap voor de beheers- en
onderhoudskosten van het centrale systeem en het netwerk en naar de nationale programma's voor de
beheers- en onderhoudskosten van de nationale systemen, waaronder de kosten van infrastructuur (zie
onderstaande tabel). Het financieel memorandum zal eind 2016 dienovereenkomstig worden herzien.
Blokken

Wijze van
beheer

2015

2016

2017

X

X

X

X

X

X

2018

2019

2020

Ontwikkeling
centraal
systeem

Indirect
gecentraliseerd

Ontwikkeling
lidstaten

Indirect
gecentraliseerd

Onderhoud
centraal
systeem

Indirect
gecentraliseerd

X

X

X

X

Onderhoud
nationale
systemen

Indirect
gecentraliseerd

X

X

X

X

Netwerk (1)

Indirect
gecentraliseerd

X

X

X

X

X

X

Infrastructuur
lidstaten

Indirect
gecentraliseerd

X

X

X

X

X

X

(1) ontwikkeling netwerk in 2015-2017, beheer netwerk in 2017-2020

NL

48

NL

2.

BEHEERSMAATREGELEN

2.1.

Regels inzake het toezicht en de verslagen
Vermeld frequentie en voorwaarden.

De regels betreffende het toezicht op en de evaluatie van het EES zijn opgenomen in artikel 46
van het voorstel.
Artikel 46

Toezicht en evaluatie

1. Het Agentschap zorgt ervoor dat er procedures zijn om de technische resultaten, de
kosteneffectiviteit, de beveiliging en de kwaliteit van de dienstverlening van het EES te
toetsen aan de doelstellingen.
2. Met het oog op het technisch onderhoud heeft het Agentschap toegang tot de vereiste
informatie over de in het EES verrichte gegevensverwerkingsactiviteiten.
3. Twee jaar na de ingebruikneming van het EES en vervolgens om de twee jaar, legt het
Agentschap aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie een verslag voor over de
technische werking en de beveiliging van het EES.
4. Twee jaar na de ingebruikneming van het EES en vervolgens om de vier jaar, stelt de
Commissie een algemene evaluatie van het EES op. In deze algemene evaluatie worden de
bereikte resultaten afgezet tegen de doelstellingen en wordt nagegaan of de uitgangspunten
nog gelden, hoe deze verordening is toegepast, hoe de beveiliging van het EES is en welke
gevolgen een en ander voor toekomstige werkzaamheden heeft. De Commissie legt het
evaluatieverslag voor aan het Europees Parlement en de Raad.
5. Bij de eerste evaluatie wordt specifiek nagegaan hoe het inreis-uitreissysteem zou kunnen
bijdragen tot de bestrijding van terroristische misdrijven en andere zware criminaliteit en
wordt ingegaan op de kwestie van de toegang tot de gegevens in het systeem voor
rechtshandhavingsdoeleinden en op de vraag onder welke voorwaarden die toegang eventueel
kan worden verleend, of de bewaringstermijn moet worden aangepast en of autoriteiten van
derde landen toegang moeten krijgen, waarbij rekening wordt gehouden met de werking van
het EES en de resultaten van de toepassing van het VIS.
6. De lidstaten verstrekken het Agentschap en de Commissie de informatie die nodig is om de
in de leden 3 en 4 bedoelde verslagen op te stellen overeenkomstig de door de Commissie
en/of het Agentschap te bepalen kwantitatieve indicatoren.
7. Het Agentschap verstrekt de Commissie de informatie die nodig is om de in lid 4 bedoelde
algemene evaluaties op te stellen.
2.2.

Beheers- en controlesysteem

2.2.1.

Mogelijke risico's
1) Moeilijkheden met de technische ontwikkeling van het systeem

NL

49

NL

De nationale IT-systemen van de lidstaten verschillen in technisch opzicht. Daarnaast kunnen
de grenscontroleprocedures verschillen naargelang van de plaatselijke omstandigheden
(beschikbare ruimte bij de grensdoorlaatpost, reizigersstromen enz.). Het EES moet worden
geïntegreerd in de nationale IT-architectuur en de nationale grenscontroleprocedures. Daarbij
komt dat de ontwikkeling van de nationale componenten van het systeem volledig moet zijn
afgestemd op de centrale vereisten. Er zijn op dit gebied twee belangrijke risico’s vastgesteld:
a) het risico dat de lidstaten op verschillende wijze uitvoering geven aan technische en
juridische aspecten van het EES, als gevolg van onvoldoende coördinatie tussen het centrale
en nationale niveau;
b) het risico dat dit systeem op inconsistente wijze wordt gebruikt door de wijze waarop de
lidstaten het EES in de bestaande grenscontroleprocedures integreren.
2) Moeilijkheden met de tijdige ontwikkeling van het systeem
Op grond van de ervaringen met de ontwikkeling van het VIS en SIS II wordt verwacht dat het
voor de tenuitvoerlegging van het EES van cruciaal belang zal zijn dat een externe contractant
het systeem tijdig ontwikkelt. Als expertisecentrum voor ontwikkeling en beheer van
grootschalige IT-systemen wordt het IT-Agentschap ook verantwoordelijk voor het toewijzen
en beheren van contracten, met name voor het uitbesteden van de ontwikkeling van het
systeem. Het werken met een externe contractant bij deze ontwikkelingstaak houdt
verscheidene risico's in:
a) met name het risico dat de contractant onvoldoende middelen uittrekt voor het project of
een systeem ontwerpt en ontwikkelt dat niet geavanceerd is;
b) het risico dat de contractant de administratieve technieken en methoden voor grootschalige
IT-projecten niet geheel in acht neemt om de kosten te drukken;
c) het bij de huidige economische crisis niet geheel denkbeeldige risico dat de contractant in
financiële moeilijkheden komt door factoren die los staan van dit project.
2.2.2.

Controlemiddel(en)
1) Het Agentschap moet een expertisecentrum worden op het gebied van de ontwikkeling en
het beheer van grootschalige IT-systemen. Het wordt verantwoordelijk voor de ontwikkeling
en het beheer van het centrale deel van het systeem, met inbegrip van de uniforme interfaces
in de lidstaten. Op deze manier moeten de meeste problemen waarmee de Commissie bij de
ontwikkeling van SIS II en het VIS te maken kreeg, kunnen worden voorkomen.
Gedurende de ontwikkelingsfase (2015-2017) behoudt de Commissie de algehele
verantwoordelijkheid, aangezien het project zal worden ontwikkeld via indirect centraal
beheer. Het Agentschap wordt verantwoordelijk voor het technisch en financieel beheer.
Daarbij gaat het met name om het toewijzen en het beheren van opdrachten. De
delegatieovereenkomst voorziet wat het centrale deel betreft in het plaatsen van opdrachten en
wat het nationale deel betreft in subsidies. Overeenkomstig artikel 40 van de
uitvoeringsvoorschriften zal de Commissie een overeenkomst sluiten met gedetailleerde
regelingen voor het beheer en de controle van de middelen en de bescherming van de
financiële belangen van de Commissie. In deze overeenkomst worden ook de in artikel 40, lid

NL

50

NL

2, bedoelde voorschriften opgenomen. Zodoende kan de Commissie de in 2.2.1 beschreven
risico's beheren.
Bij de tussentijdse evaluatie (gepland in 2017 in het kader van het Fonds voor interne
veiligheid, artikel 15 van de horizontale verordening) zal de wijze van beheer opnieuw worden
beoordeeld.
2) Om vertragingen op nationaal niveau te voorkomen, is gezorgd voor doeltreffende
governance tussen alle belanghebbenden. De Commissie heeft in de ontwerp-verordening
voorgesteld om het Agentschap door een adviesgroep met nationale deskundigen van de
lidstaten te laten voorzien van expertise op het gebied van het EES en het RTP. Deze
adviesgroep komt regelmatig bijeen om de toepassing van het systeem te bespreken,
ervaringen uit te wisselen en de raad van bestuur van het Agentschap te adviseren. Verder is
de Commissie van plan de lidstaten aan te bevelen om een nationale
projectinfrastructuur/projectgroep op te zetten voor zowel de technische als de operationele
ontwikkeling, met onder meer een betrouwbare communicatie-infrastructuur met centrale
contactpunten.
2.3.

Maatregelen ter voorkoming van fraude en onregelmatigheden
Vermeld de bestaande en geplande preventie- en beschermingsmaatregelen.

De fraudebestrijdingsmaatregelen staan in artikel 35 van Verordening (EU) nr. 1077/2011 en
houden het navolgende.
1.
Met het oog op de bestrijding van fraude, corruptie en andere onwettige activiteiten is
Verordening (EG) nr. 1073/1999 van toepassing.
2.
Het Agentschap treedt toe tot het Interinstitutioneel Akkoord betreffende de interne
onderzoeken verricht door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en stelt
onverwijld de dienovereenkomstige voorschriften vast, die op alle personeelsleden van het
Agentschap van toepassing zijn.
3.
In de financieringsbesluiten en de uitvoeringsovereenkomsten en -instrumenten die uit
die besluiten voortvloeien, wordt uitdrukkelijk bepaald dat de Rekenkamer en OLAF, indien
nodig, tot controle ter plaatse kunnen overgaan bij de begunstigden van de middelen van het
agentschap en bij de tussenpersonen die deze middelen verdelen.
Overeenkomstig deze bepaling heeft de raad van bestuur van het Europees Agentschap voor
het operationeel beheer van grootschalige IT-systemen op het gebied van vrijheid, veiligheid
en recht op 28 juni 2012 een besluit vastgesteld over de voorwaarden en condities voor interne
onderzoeken in verband met het voorkomen van fraude, corruptie en elke andere onwettige
activiteit waardoor de financiële belangen van de Europese Unie worden geschaad.
Voorts stelt DG HOME momenteel zijn strategie voor fraudepreventie en –opsporing op.

NL

51

NL

3.

GERAAMDE FINANCIËLE GEVOLGEN VAN HET VOORSTEL/INITIATIEF

3.1.

Rubriek(en) van het meerjarig financieel kader en betrokken begrotingsonderde(e)l(en)
voor uitgaven
Op grond van de delegatieovereenkomst krijgt het Agentschap de taak om op het niveau van
zijn lokale financiële systemen te zorgen voor passende instrumenten voor toezicht, follow-up
en verslaglegging met betrekking tot de kosten van de toepassing van het EES overeenkomstig
artikel 60 van het nieuwe Financieel Reglement. Het Agentschap zal passende maatregelen
treffen, zodat ongeacht de definitieve begrotingsnomenclatuur verslaglegging kan
plaatsvinden.
• Bestaande begrotingsonderdelen voor uitgaven
In volgorde van de rubrieken van het meerjarig financieel kader en de begrotingsonderdelen
Soort
uitgave

Begrotingsonderdeel
Rubriek
van het
meerjarig
financieel
kader

Bijdrage

(44)

van
EVA45landen

van
kandidaatlidstaten46

GK/

JA/NE
E

JA/NEE

GK/NGK

Nummer
[Omschrijving……………………...……….]

[XX.YY.YY.YY]

van derde
landen

in de zin van artikel
21, lid 2, onder b,
van het Financieel
Reglement

JA/NE
E

JA/NEE

• Te creëren nieuwe begrotingsonderdelen
In volgorde van de rubrieken van het meerjarig financieel kader en de begrotingsonderdelen
Rubriek
van het
meerjarig
financieel
kader

Soort
uitgave

Begrotingsonderdeel
Nummer
Nummer
[omschrijving…………………………..]

Bijdrage

GK/ NGK

van
EVAlanden

van
kandidaatlidstaten

van derde
landen

in de zin van artikel
21, lid 2, onder b,
van het Financieel
Reglement

GK/

NEE

NEE

JA

NEE

[18.02.CC]
3

44
45
46

NL

Fonds voor
grenzen

interne

veiligheid

-

GK = gesplitste kredieten/NGK = niet-gesplitste kredieten.
EVA: Europese Vrijhandelsassociatie.
Kandidaat-lidstaten en, in voorkomend geval, potentiële kandidaat-lidstaten van de Westelijke Balkan.

52

NL

3.2.

Geraamde gevolgen voor de uitgaven

3.2.1.

Samenvatting van de geraamde gevolgen voor de uitgaven
in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)

Rubriek van het meerjarig financieel kader

DG: HOME

3

Veiligheid en burgerschap

Jaar
2015

Jaar
2016

Jaar
201747

Jaar
2018

Jaar
2019

Jaar
2020

Volgende
jaren

TOTAAL

Beleidskredieten
Nummer begrotingsonderdeel:
18.02.CC

Nummer begrotingsonderdeel

Vastleggingen

(1)

122,566

30,142

119,477

80,272

80,272

80,271

Betalingen

(2)

61,283

82,382

92,677

83,993

80,271

80,271

Vastleggingen
Betalingen

(1a)

122,566

30,142

119,477

80,272

80,272

80,271

513,000
32,122

513,000

(2a)

Uit het budget van specifieke programma's
gefinancierde administratieve kredieten48

(3)

Nummer begrotingsonderdeel

TOTAAL kredieten voor

47

48

NL

Vastlegginge

=1+1a +3

513,000

Dat de kosten schommelen en met name in 2015 en 2017 hoog zijn, heeft verschillende oorzaken. Aan het begin van de ontwikkelingsperiode worden in 2015
vastleggingen gedaan voor de ontwikkeling (eenmalige kosten voor drie jaar bestemd voor apparatuur, software en contractanten). Aan het eind van de
ontwikkelingsperiode, in 2017, worden de vastleggingen gedaan die nodig zijn voor de verrichtingen. De kosten van het beheer van apparatuur en software
variëren naargelang van de periode.
Technische en/of administratieve bijstand en uitgaven ter ondersteuning van de uitvoering van programma's en/of acties van de EU (vroegere "BA"onderdelen), onderzoek door derden, eigen onderzoek.

53

N

DG HOME

n
Betalingen

=2+2a

61,283

82,382

92,677

83,993

80,271

80,271

32,122

513,000

+3

TOTAAL beleidskredieten

Vastleggingen

(4)

Betalingen

(5)

TOTAAL uit het budget van specifieke programma's
gefinancierde administratieve kredieten

TOTAAL kredieten onder RUBRIEK
<….> van het meerjarig financieel
kader

(6)

Vastleggingen

=4+ 6

Betalingen

=5+ 6

Wanneer het voorstel/initiatief gevolgen heeft voor meerdere rubrieken
TOTAAL beleidskredieten

Vastleggingen

(4)

Betalingen

(5)

TOTAAL uit het budget van specifieke programma's
gefinancierde administratieve kredieten

TOTAAL kredieten onder
RUBRIEKEN 1 tot en met 4 van het
meerjarig financieel kader
(richtbedrag)

NL

(6)

Vastleggingen

=4+ 6

Betalingen

=5+ 6

54

N

Rubriek van het meerjarig financieel kader

5

"Administratieve uitgaven"
in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)
Jaar
2013

Jaar
2014

0,254

0,254

0,201

0,201

Kredieten

0,455

0,455

(Totaal vastleggingen
= Totaal betalingen)

0,455

0,455

Jaar
2015

Volgende
jaren

Jaar
2016

Jaar
2017

Jaar
2018

Jaar
2019

0,254

0,190

0,190

0,190

0,191

0,191

1,715

0,201

0,200

0,200

0,200

0,200

0,200

1,602

0,390

0,391

0,390

0,391

Jaar 2020

TOTAA
L

DG: HOME
Personele middelen
Andere administratieve uitgaven

TOTAAL DG HOME

TOTAAL kredieten onder RUBRIEK 5
van het meerjarig financieel kader

0,455

0,390

0,455

0,390

0,390

0,390

0,391

3,317

3,317

0,391

in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)

TOTAAL kredieten onder
RUBRIEKEN 1 tot en met 5 van het
meerjarig financieel kader

Jaar
2013

Jaar
2014

Vastleggingen

0,455

0,455

Betalingen

0,455

0,455

Jaar
2015
123,021

61,738

Jaar
2016
30,533
82,773

Jaar
2017
119,867

93,067

Jaar
2018

Jaar
2019

80,662

80,662

84,383

80,662

Jaar 2020

Volgende
jaren

80,662

80,662

TOTAA
L
516,317

32,122

516,317

De benodigde personele middelen zullen worden gefinancierd uit de middelen die reeds voor het beheer van deze actie zijn toegewezen en/of binnen het DG zijn
herverdeeld, eventueel aangevuld met middelen die in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure met inachtneming van de budgettaire beperkingen aan het
beherende DG kunnen worden toegewezen.

NL

55

N

3.2.2.

Geraamde gevolgen voor de beleidskredieten
–

Voor het voorstel/initiatief zijn geen beleidskredieten nodig

– ⌧ Voor het voorstel/initiatief zijn beleidskredieten nodig, zoals hieronder nader wordt beschreven:
Vastleggingskredieten, in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)

1

122,566

Kosten

Kosten

1

30,142

1

43,143

Kosten

Kosten

Jaar
2020

Aantal
outputs

Kosten

Jaar
2019

Aantal
outputs

Gem. kosten van de
output

Aantal
outputs

49

Jaar
2018

Aantal
outputs

Soort
output

Aantal
outputs

Vermeld
doelstell
ingen en
outputs

Jaar
2017

Aantal
outputs

Jaar
2016

Jaar
2015

Kosten

TOTAAL

Totaal
aantal
outputs

Totaal
kosten

1

195,851

SPECIFIEKE DOELSTELLING NR.
150 Systeemontwikkeling (centraal en
nationaal)

Output
Subtotaal voor specifieke doelstelling nr. 151

122,566

30,142

43,143

195,851

SPECIFIEKE DOELSTELLING NR. 2
Systeembeheer (centraal en nationaal)

49
50
51

NL

Outputs zijn de te verstrekken producten en diensten (bv. aantal gefinancierde studentenuitwisselingen, aantal km aangelegde wegen, enz.).
Zoals beschreven in punt 1.4.2. "Specifieke doelstelling(en)…".
Dit bedrag dekt onder meer de centrale ontwikkeling en met name de netwerkinfrastructuur, de vereiste hardware- en softwarelicenties en de kosten in verband met de
ontwikkeling van het centrale systeem door de externe contractant. Ook voor de nationale ontwikkeling dekt het de kosten voor de vereiste hardware- en softwarelicenties
en externe contractanten.

56

NL

Output

1

Subtotaal voor specifieke doelstelling nr. 252

76,334

1

122,566

1

30,142

2

1

80,271

76,334
1

80,271

119,477

1

80,271

80,272

1

80,272

1

80,272

80,272

1

80,272

1

80,272

317,149
317,149

2

513,000

TOTALE KOSTEN

52

NL

Dit bedrag dekt de nodige kosten voor de werking van het centrale systeem, met name het netwerkbeheer, het onderhouden van het centrale systeem door een externe
contractant en de vereiste hardware- en softwarelicenties. Voor het nationale beheer dekt het de kosten die nodig zijn voor de werking van de nationale systemen, met
name de hardware- en softwarelicenties, incidentenbeheer en externe contractanten.

57

NL

3.2.3.

Geraamde gevolgen voor de administratieve kredieten

3.2.3.1. Samenvatting
–

Voor het voorstel/initiatief zijn geen administratieve kredieten nodig

– ⌧ Voor het voorstel/initiatief zijn administratieve kredieten nodig, zoals
hieronder nader wordt beschreven:
in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)
Jaar
2013

Jaar
2014

Personele middelen

0,254

0,254

Andere
administratieve
uitgaven

0,201

0,201

RUBRIEK 5 van het
meerjarig financieel
kader

0,455

0,455

0,455

0,390

0,390

0,390

0,391

0,391

3,317

0,455

0,455

0,455

0,390

0,390

0,390

0,391

0,391

3,317

Jaar
2015

Jaar
2016

Jaar
2017

Jaar
2018

Jaar
2019

Jaar
2020

0,254

0,190

0,190

0,190

0,191

0,191

0,201

0,200

0,200

0,200

0,200

0,200

TOTAAL

RUBRIEK 5 van het
meerjarig financieel
kader
1,715

1,602

Buiten RUBRIEK 553
van het meerjarig
financieel kader

Personele middelen
Andere
administratieve
uitgaven
Subtotaal buiten
RUBRIEK 5 van het
meerjarig financieel
kader

TOTAAL

53

NL

Technische en/of administratieve bijstand en uitgaven ter ondersteuning van de uitvoering van
programma's en/of acties van de EU (vroegere "BA"-onderdelen), onderzoek door derden, eigen
onderzoek.

58

NL

3.2.3.2. Geraamde personeelsbehoeften
–

Voor het voorstel/initiatief zijn geen personele middelen nodig

– ⌧ Voor het voorstel/initiatief zijn personele middelen nodig, zoals hieronder
nader wordt beschreven:
Raming in voltijdequivalenten (of met hoogstens 1 decimaal)
Jaar
2013

•

Jaar
2015

Jaar
2014

Jaar
2016

Jaar
2017

Jaar
2018

Jaar
2019

Jaar
2020

1,5

1,5

1,5

1,5

1,5

1,5

Posten opgenomen in de lijst van het aantal ambten (ambtenaren en tijdelijke
functionarissen)

XX 01 01 01 (zetel en
vertegenwoordigingen van de Commissie)

2

2

2

1,5

1,5

XX 01 01 02 (delegaties)
XX 01 05 01 (onderzoek door derden)
10 01 05 01 (eigen onderzoek)

•

Extern personeel (in voltijdequivalent - VTE)54

•
XX 01 02 01 (AC, END, INT van de
"totale financiële middelen")
XX 01 02 02 (AC, AL, END, INT en JED
in de delegaties)
XX 01 04 jj55

- zetel56
- delegaties

XX 01 05 02 (AC, INT, SNE – onderzoek
door derden)
10 01 05 02 (AC, INT, SNE – eigen
onderzoek)
Ander begrotingsonderdeel (te vermelden)
TOTAAL

2

2

2

1,5

1,5

XX is het beleidsterrein of de begrotingstitel.
De benodigde personele middelen zullen worden gefinancierd uit de middelen die reeds voor het
beheer van deze actie zijn toegewezen en/of binnen het DG zijn herverdeeld, eventueel aangevuld met
middelen die in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure met inachtneming van de budgettaire
beperkingen aan het beherende DG kunnen worden toegewezen.

54

55
56

NL

AC= Agent Contractuel (arbeidscontractant); INT = Intérimaire (uitzendkracht); JED = Jeune Expert en
Délégation (jonge deskundige in delegaties); LA= Local Agent (plaatselijk functionaris); SNE=
Seconded National Expert (gedetacheerd nationaal deskundige).
Onder het maximum voor extern personeel uit beleidskredieten (vroegere "BA"-onderdelen).
Vooral voor Structuurfondsen, het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO) en
het Europees Visserijfonds (EVF).

59

NL

Beschrijving van de uit te voeren taken
Ambtenaren
functionarissen

en

tijdelijke

2 gedurende de voorbereidingsperiode (2013-2015):
1 administrateur voor de wetgevingsonderhandelingen, de coördinatie van de taken
(samen met het Agentschap) en het toezicht op de delegatieovereenkomst
0,5 administrateur voor het toezicht op de financiële activiteiten en deskundigheid
inzake grenscontrole en technische aangelegenheden
0,5 assistent voor administratieve en financiële activiteiten
1,5 gedurende de ontwikkelingsperiode (2016-2020):
1 administrateur voor de follow-up van de delegatieovereenkomst (verslagen,
voorbereiding van comitologie, validering van functionele en technische specificaties,
toezicht op financiële activiteiten en coördinatie van Agentschap) en deskundigheid
inzake grenscontrole en technische aangelegenheden
0,5 assistent voor administratieve en financiële activiteiten

Extern personeel

NL

0

60

NL

3.2.4.

Verenigbaarheid met het huidige meerjarig financieel kader
– ⌧ Het voorstel/initiatief is verenigbaar met het huidige meerjarig financieel kader
–

Het voorstel/initiatief vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van
het meerjarig financieel kader

Zet uiteen welke herprogrammering nodig is,
begrotingsonderdelen en de desbetreffende bedragen.

–

onder

vermelding

van

de

betrokken

Het voorstel/initiatief vergt toepassing van het flexibiliteitsinstrument of
herziening van het meerjarig financieel kader57

Zet uiteen wat nodig is, onder vermelding van de betrokken rubrieken en begrotingsonderdelen en de
desbetreffende bedragen.

3.2.5.

Bijdrage van derden aan de financiering
– ⌧ Het voorstel/initiatief voorziet niet in medefinanciering door derden
–

Het voorstel/initiatief voorziet in
Kredieten in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)
Jaar
N

Jaar
N+1

Jaar
N+2

Jaar
N+3

invullen: zoveel jaren als nodig
om de duur van de gevolgen
weer te geven (zie punt 1.6)

Totaal

Medefinancieringsbron
TOTAAL
medegefinancierde
kredieten

57

NL

Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord.

61

NL

3.3.

Geraamde gevolgen voor de ontvangsten
–

Het voorstel/initiatief heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten

– ⌧ Het voorstel/initiatief heeft de hieronder beschreven financiële gevolgen:
voor de eigen middelen
⌧

voor de diverse ontvangsten
in miljoen EUR (tot op 3 decimalen)

Begrotingsonderdeel voor
ontvangsten:

Artikel 6313………..

Voor het
lopende
begrotingsjaar
beschikbare
kredieten

Gevolgen van het voorstel/initiatief58

Jaar
2015

Jaar
2016

Jaar
2017

Jaar
2018

Jaar 2019

Jaar 2020

Volgende
jaren

3,729

5,013

5,639

5,111

4,884

4,884

1,954

Voor
de
diverse
ontvangsten
die
worden
betrokken begrotingsonderde(e)l(en) voor uitgaven.

"toegewezen",

vermeld

het

(de)

18.02.CC Fonds voor interne veiligheid - grenzen
Vermeld de wijze van berekening van de gevolgen voor de ontvangsten.

De begroting omvat een bijdrage van de landen die volgens de respectieve
overeenkomsten betrokken zijn bij de uitvoering, de toepassing en de ontwikkeling
van het Schengenacquis en de Eurodac-maatregelen. De ramingen zijn van louter
indicatieve aard en berusten op recente berekeningen van de ontvangsten voor de
uitvoering van het Schengenacquis van IJsland, Noorwegen en Zwitserland
(verrichte betalingen). Deze staten storten momenteel elk begrotingsjaar een bedrag
in de algemene begroting van de Europese Unie, dat wordt berekend op basis van het
bruto binnenlands product uitgedrukt als percentage van het bruto binnenlands
product van alle deelnemende staten. De berekening wordt gebaseerd op de Eurostatcijfers van juni 2012, die sterk uiteenlopen naargelang van de economische situatie
van de deelnemende staten.

58

NL

Voor traditionele eigen middelen (douanerechten en suikerheffingen) moeten nettobedragen worden
vermeld, d.w.z. na aftrek van 25% aan inningskosten.

62

NL