EUROPESE
COMMISSIE

Brussel, 3.11.2021
COM(2021) 661 final
2021/0345 (NLE)

Voorstel voor een
VERORDENING VAN DE RAAD
tot vaststelling, voor 2022, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en
groepen visbestanden welke in de wateren van de Unie en, voor vissersvaartuigen van de
Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn

NL

NL

TOELICHTING
1.

ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL

•

Motivering en doel van het voorstel

Alle verordeningen inzake de vangstmogelijkheden moeten het oogsten van visbestanden
beperken tot niveaus die stroken met de brede doelstellingen van het gemeenschappelijk
visserijbeleid (GVB). Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de
Raad inzake het gemeenschappelĳk visserĳbeleid1 (hierna “de basisverordening” genoemd)
bevat doelstellingen voor jaarlijks voorgestelde vangst- en inspanningsbeperkingen die de
ecologische, economische en sociale duurzaamheid van de visserijen van de Unie moeten
garanderen.
De vangstmogelijkheden worden op jaarbasis beheerd (die voor diepzeebestanden om de twee
jaar), maar dit staat de invoering van een langetermijnbeheer niet in de weg. Het Europees
Parlement en de Raad hebben onder meer meerjarenplannen (MJP’s) voor de Noordzee 2 en
voor de westelijke wateren3 aangenomen.
Sommige van de hier voorgestelde vangstmogelijkheden moeten autonoom door de Unie
worden vastgesteld en andere zijn overeengekomen na multilateraal of bilateraal overleg. Het
resultaat ervan wordt ten uitvoer gelegd door middel van een interne verdeling over de
lidstaten overeenkomstig het beginsel van relatieve stabiliteit.
Dit voorstel heeft betrekking op:
–

autonome Uniebestanden,

–

gedeelde bestanden, die gezamenlijk met het Verenigd Koninkrijk (VK) voor de
Noordzee en de noordwestelijke wateren en met Noorwegen voor de Noordzee en
het Skagerrak dan wel in het kader van NEAFC-overleg tussen kuststaten (NEAFC:
Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan) moeten
worden beheerd, en

–

vangstmogelijkheden uit hoofde van overeenkomsten die zijn gesloten in het kader
van regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s).

In dit voorstel staat bij een aantal vangstmogelijkheden “p.m.” (pro memorie) omdat:

1

2

3

NL

Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake
het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG)
nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG)
nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).
Verordening (EU) 2018/973 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 tot vaststelling van
een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee en de visserijen die deze bestanden
exploiteren, tot vastlegging van nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting in de
Noordzee en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 676/2007 en (EG) nr. 1342/2008 van de Raad
(PB L 179 van 16.7.2018, blz. 1).
Verordening (EU) 2019/472 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 tot vaststelling
van een meerjarenplan voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren en daaraan
grenzende wateren en voor de visserijen die deze bestanden exploiteren, tot wijziging van
Verordeningen (EU) 2016/1139 en (EU) 2018/973, en tot intrekking van Verordeningen (EG)
nr. 811/2004, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007 en (EG) nr. 1300/2008 van de
Raad (PB L 179 van 16.7.2018, blz. 1).

1

NL

–

het wetenschappelijk advies voor sommige bestanden nog niet beschikbaar was toen
het voorstel werd aangenomen, of

–

bepaalde vangstbeperkingen en andere aanbevelingen van de betrokken ROVB’s nog
niet zijn vastgesteld omdat hun jaarvergadering nog niet heeft plaatsgevonden, of

–

er nog geen cijfers beschikbaar zijn voor sommige bestanden in de Groenlandse
wateren of voor met derde landen gedeelde bestanden of uitgewisselde
vangstmogelijkheden, in afwachting van de afronding van het overleg met Groenland
en die derde landen, of

–

de Commissie nog met het VK overleg moet plegen over samenwerking in 2022 op
het gebied van gedeelde bestanden, inclusief de vangstmogelijkheden.

Aanpak voor de vaststelling van vangstmogelijkheden
Zoals gebruikelijk, heeft de Commissie een jaarlijkse mededeling uitgebracht: “Naar een
duurzamere visserij in de EU: stand van zaken en oriëntaties voor 2022” (COM(2021) 279
final). De jaarlijkse mededeling bevat een overzicht van de toestand van de bestanden op
grond van het wetenschappelijke advies en licht de procedure voor de vaststelling van de
vangstmogelijkheden toe.
Op verzoek van de Commissie heeft de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee
(ICES) op 30 juni 2021 zijn jaarlijks advies over een aantal door dit voorstel bestreken
visbestanden uitgebracht4.
Gegevens zijn essentieel voor de wetenschappelijke adviezen van de ICES: alleen bestanden
waarvoor voldoende betrouwbare gegevens beschikbaar zijn, kunnen volledig worden
beoordeeld met ramingen van de omvang van de bestanden en met prognoses voor de wijze
waarop ze reageren op de diverse exploitatiescenario’s (“vangstscenariotabellen”). Als
voldoende gegevens beschikbaar zijn, kunnen de wetenschappelijke instanties ramen in
hoeverre de vangstmogelijkheden moeten worden aangepast om uit te komen op het MDOniveau voor het betrokken bestand (MDO: maximale duurzame opbrengst). Het advies wordt
dan “MDO-advies” genoemd. In andere gevallen volgen de wetenschappelijke instanties in
hun aanbevelingen voor de omvang van de vangstmogelijkheden de voorzorgsbenadering. In
publicatiemateriaal over het uitbrengen van advies over bestanden waarvoor weinig gegevens
beschikbaar zijn, licht de ICES de in dit verband gevolgde methodiek toe5.
Alle vangstmogelijkheden die de Commissie hier voorstelt, sluiten aan bij het
wetenschappelijk advies dat zij over de toestand van de bestanden heeft ontvangen, en het
gebruik ervan op de in de bovengenoemde mededeling geschetste wijze.
Aanlandingsverplichting
Krachtens artikel 15 van de basisverordening vallen alle bestanden waarvoor
vangstbeperkingen gelden, sinds 1 januari 2019 onder de aanlandingsverplichting. De
basisverordening bevat echter bepaalde uitzonderingen op de aanlandingsverplichting. Op
basis van gezamenlijke aanbevelingen van de lidstaten heeft de Commissie gedelegeerde
4
5

NL

https://www.ices.dk/advice/Pages/Latest-Advice.aspx
Zie met name het document “ICES approach to advice on fishing opportunities”:
https://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2021/2021/Advice_on_fishing_opportuni
ties.pdf

2

NL

verordeningen vastgesteld met specifieke teruggooiplannen voor beperkte hoeveelheden vis
op basis van de-minimisvrijstellingen of vrijstellingen op grond van hoge overlevingskansen.
Met de invoering van de aanlandingsverplichting dienen de voorgestelde
vangstmogelijkheden overeenkomstig artikel 16, lid 2, van de basisverordening niet meer te
worden vastgesteld als afspiegeling van de aangelande hoeveelheid maar als afspiegeling van
de gevangen hoeveelheid, aangezien teruggooi niet meer is toegestaan. Dit gebeurt op basis
van wetenschappelijk advies voor de bestanden in de visserijen die in artikel 15, lid 1, van de
basisverordening zijn genoemd. De voorgestelde vangstmogelijkheden worden ook
vastgesteld overeenkomstig andere relevante bepalingen, namelijk artikel 16, lid 1, inzake het
beginsel van relatieve stabiliteit en artikel 16, lid 4 (dat verwijst naar de GVB-doelstellingen
en de desbetreffende MJP-regels).
Rekening houdend met de volledige toepassing van de aanlandingsverplichting stelt de
Commissie totale toegestane vangsten (TAC’s) voor op basis van het vangstadvies en niet
meer (zoals voorheen) op basis van het aanlandingsadvies. De voorgestelde Uniequota
houden rekening met beperkte teruggooi op basis van vastgestelde vrijstellingen: deze
hoeveelheden worden niet aangeland en worden afgeboekt op de quota en dus in mindering
gebracht op de Uniequota.
Jaarflexibiliteit
Ook moeten de verbanden tussen de basisverordening en Verordening (EG) nr. 847/96 van de
Raad6 in aanmerking worden genomen. Laatstgenoemde verordening bevat aanvullende
voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC’s, waaronder flexibiliteitsvoorschriften
voor bestanden waarvoor (op grond van de artikelen 3 en 4) respectievelijk voorzorgs-TAC’s
en analytische TAC’s (waaronder hier wordt verstaan bestanden met respectievelijk een
voorzorgsadvies van de ICES en een MDO-advies van de ICES) gelden. Krachtens artikel 2
van Verordening (EG) nr. 847/96 moet de Raad bij de vaststelling van de TAC’s op basis van
met name de biologische situatie van de bestanden bepalen voor welke bestanden de artikelen
3 en 4 van die verordening niet gelden. Artikel 15, lid 9, van de basisverordening bevat een
ander mechanisme van jaarflexibiliteit.
Om te voorkomen dat excessieve flexibiliteit afbreuk doet aan het beginsel van rationele en
verantwoorde exploitatie van de levende biologische rijkdommen van de zee en aan de
verwezenlijking van de GVB-doelstellingen, moet worden verduidelijkt dat de maatregelen
uit hoofde van de artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 en artikel 15, lid 9, van de
basisverordening niet cumulatief mogen worden toegepast.
Jaarflexibiliteit uit hoofde van artikel 15, lid 9, van de basisverordening mag niet worden
toegepast indien daardoor de verwezenlijking van de GVB-doelstellingen wordt ondermijnd,
met name voor bestanden met een paaibiomassa (SSB) onder het grensreferentiepunt voor
biomassa (Blim).
Voorgestelde TAC’s en toelichting
Sinds 2019 vermeldt de Commissie (in de toelichting bij de jaarlijkse verordening inzake de
vangstmogelijkheden) de bestanden waarvoor de voorgestelde TAC meer dan 20 % afwijkt
van de huidige TAC. Voor 2022 gaat het om de volgende bestanden:
6

NL

Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden
voor het meerjarenbeheer van de TAC’s en quota (PB L 115 van 9.5.1996, blz. 3).

3

NL

Kabeljauw in
het Kattegat

Kattegat

97 t

Voorgestelde TACwijziging
ten opzichte
van 2021*
-21 %

Langoustine
in 3a

Skagerrak en
Kattegat

8 501 t

-31 %

Commissie stelt TAC voor in lijn met MDO-advies
en de laagste waarde binnen de FMDO-bandbreedte
(FMDO lower). De FMDO-bandbreedte is een
bandbreedte van visserijsterftewaarden waarbij alle
waarden binnen die bandbreedte op lange termijn
resulteren in MDO en waarbij de opbrengst op lange
termijn met ten hoogste 5 % terugloopt en het
reproductieproces voor het bestand niet significant
wordt aangetast. TAC is in lijn met FMDO lower en
niet met FMDO-puntwaarde omdat kabeljauw,
waarvoor het advies 0 t is, bijvangst is in deze
visserij. De FMDO-puntwaarde is de visserijsterfte
die de MDO op lange termijn oplevert.

Langoustine
in
8c,
functionele
eenheden
(FE’s) 25 en
31

Zuidelijk deel
van de Golf
van Biskaje

1,7 t in FE
25
20 t in FE
31

Verlenging
voor FE 25
+1 329 %
voor FE 31

Voor FE 25 is het voorzorgsadvies 0 t. Commissie
stelt voor TAC te handhaven voor wetenschappelijke
visserij waarbij gegevens worden verzameld over de
vangsten per inspanningseenheid (CPUE).
Voor FE 31 stelt Commissie TAC voor in lijn met
MDO-advies en FMDO-puntwaarde.
Bij de vaststelling van het quotum van de Unie is een
verlaging toegepast in verband met vrijstellingen van
de aanlandingsverplichting.

Schol
Kattegat

Kattegat

1 038 t

+34 %

Commissie stelt TAC voor in lijn met MDO-advies
en FMDO lower. TAC is in lijn met FMDO lower en
niet met FMDO-puntwaarde omdat kabeljauw,
waarvoor het advies 0 t is, bijvangst is in deze
visserij.
Deze TAC vormt een percentage (19,2 %) van de
TAC voor het adviesgebied (Kattegat, Belten en de
Sont).
Bij de vaststelling van het quotum van de Unie is een
verlaging toegepast in verband met vrijstellingen van
de aanlandingsverplichting.

Wateren ten
westen
van
Ierland en de
Porcupine
Bank

19 t

-44 %

Commissie stelt
voorzorgsadvies.

TAC

Zeegebied

in

Tong in 7b en
7c

NL

Voorgestelde
TAC voor
2022

4

Toelichting

Het voorzorgsadvies is 0 ton. Commissie stelt TAC
voor
onvermijdelijke
bijvangsten
(in
de
langoustinevisserij) voor, in lijn met technisch advies
van de ICES.

TAC

voor

in

lijn

met

NL

TAC

Tong 8ab

Zeegebied

Noordelijk en
centraal deel
van de Golf
van Biskaje

Voorgestelde
TAC voor
2022
2 233 t

Voorgestelde TACwijziging
ten opzichte
van 2021*
-37 %

Toelichting

Commissie stelt TAC voor in lijn met MDO-advies
en FMDO-puntwaarde.
Biomassa ligt momenteel onder MDO Btrigger, maar
boven Blim. MDO Btrigger is de SSB, beneden
welke beheersactie nodig is om ervoor te zorgen dat
een bestand zich kan herstellen tot boven een niveau
dat op lange termijn de MDO kan opleveren, en Blim
is de SSB beneden welke er sprake kan zijn van
verminderde reproductiecapaciteit. In het MDOadvies is gekeken naar de huidige lagere biomassa.
Bij de vaststelling van het quotum van de Unie is een
verlaging toegepast in verband met vrijstellingen van
de aanlandingsverplichting.

* Bij TAC’s die zijn verlaagd in verband met vrijstellingen van de aanlandingsverplichting, is de vergelijking
gemaakt op basis van de quota van de Unie.

•

Verenigbaarheid met bestaande bepalingen op het beleidsterrein

De voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met de doelstellingen en voorschriften
van het GVB.
•

Verenigbaarheid met andere beleidsterreinen van de Unie

De voorgestelde maatregelen zijn in overeenstemming met ander beleid van de Unie, met
name op het gebied van milieu en duurzame ontwikkeling.
2.

RECHTSGRONDSLAG, SUBSIDIARITEIT EN EVENREDIGHEID

•

Rechtsgrondslag

De rechtsgrondslag van dit voorstel is artikel 43, lid 3, van het Verdrag betreffende de
werking van de Europese Unie (VWEU).
De verplichting van de Unie om de levende aquatische rijkdommen op duurzame wijze te
exploiteren, vloeit voort uit artikel 2 van de basisverordening.
•

Subsidiariteit (bij niet-exclusieve bevoegdheid)

Het voorstel valt onder de exclusieve bevoegdheid van de Unie, als bedoeld in artikel 3, lid 1,
punt d), VWEU. Het subsidiariteitsbeginsel is derhalve niet van toepassing.
•

Evenredigheid

Het voorstel is in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel: het GVB is
gemeenschappelijk beleid en de Raad moet krachtens artikel 43, lid 3, VWEU de maatregelen
inzake de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden aannemen. Krachtens de
voorgestelde verordening van de Raad worden de vangstmogelijkheden over de lidstaten
verdeeld. Met inachtneming van de artikelen 16 en 17 van de basisverordening verdelen de
lidstaten deze mogelijkheden vervolgens naar eigen goeddunken over de regio’s of de

NL

5

NL

marktdeelnemers. De lidstaten kunnen dus met een ruime mate aan vrijheid en conform het
sociaal-economische model van hun keuze bepalen hoe zij de aan hen toegewezen
vangstmogelijkheden benutten.
Het voorstel heeft geen nieuwe financiële gevolgen voor de lidstaten. De Raad stelt elk jaar
een verordening als de onderhavige vast en de openbare en particuliere middelen voor de
uitvoering van deze verordening zijn reeds beschikbaar.
•

Keuze van instrument

Het voorgestelde instrument is een verordening van de Raad, overeenkomstig artikel 43, lid 3,
VWEU.
3.

EVALUATIE,
RAADPLEGING
EFFECTBEOORDELING

VAN

BELANGHEBBENDEN

EN

•

Evaluatie van bestaande wetgeving en controle van de resultaatgerichtheid
ervan

De verordening inzake de vangstmogelijkheden wordt meermaals per jaar herzien in het licht
van het meest recente wetenschappelijke advies en andere ontwikkelingen.
•

Raadpleging van belanghebbenden

a)

Wijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren en algemeen profiel
van de respondenten

De Commissie heeft de belanghebbenden, met name via de adviesraden, en de lidstaten
geraadpleegd over haar aanpak voor de verschillende voorstellen voor vangstmogelijkheden,
zulks op basis van haar jaarlijkse mededeling “Naar een duurzamere visserij in de EU: stand
van zaken en oriëntaties voor 2022”.
De Commissie heeft de in haar mededeling “Verbetering van de raadpleging inzake het
communautaire visserijbeheer” (COM(2006) 246 final) geschetste aanpak gevolgd. Deze
aanpak bestaat in een vroegtijdigere raadpleging van belanghebbenden zodat een
strategischere discussie mogelijk wordt (“frontloadingsproces”).
b)

Samenvatting van de reacties en de manier waarop daarmee rekening is gehouden

In hun reactie op de bovengenoemde jaarlijkse mededeling geven de belanghebbenden hun
mening over de visstandevaluatie van de Commissie en over de vraag welke beheersmatige
reactie passend is. De Commissie heeft bij de uitwerking van dit voorstel rekening gehouden
met de reacties.
•

Bijeenbrengen en gebruik van expertise

Zoals hierboven vermeld, heeft de Commissie de ICES geraadpleegd over de te volgen
methodiek. De adviezen van de ICES zijn gebaseerd op een advieskader dat door zijn
deskundigengroepen en besluitvormingsorganen is ontwikkeld, en worden uitgebracht in lijn
met zijn memorandum van overeenstemming met de Commissie.
Het uiteindelijke doel is dat de bestanden zich herstellen tot een niveau waarmee de MDO kan
worden gehaald, en dat dat niveau wordt vastgehouden. Dit doel is uitdrukkelijk opgenomen
in artikel 2, lid 2, van de basisverordening, waarin is bepaald dat dit exploitatieniveau “indien

NL

6

NL

mogelijk tegen 2015, en [...] voor alle bestanden uiterlijk 2020 [moet worden] verwezenlijkt”.
Dit sluit aan bij de toezegging van de Unie met betrekking tot de conclusies van de wereldtop
over duurzame ontwikkeling (Johannesburg 2002) en het bijbehorende uitvoeringsplan. Zoals
hierboven aangegeven, is MDO-informatie beschikbaar voor sommige bestanden, waaronder
bestanden die van belang zijn in termen van vangstvolumes en handelswaarde (bv. heek,
kabeljauw, zeeduivel, tong, scharretong, schelvis en langoustine).
De vangstmogelijkheden voor doelbestanden in de Noordzee en de westelijke wateren moeten
worden vastgesteld op basis van de betrokken MJP’s, die de FMDO-bandbreedten voor de
visserijsterfte vastleggen en dus onder bepaalde voorwaarden een zekere flexibiliteit bieden.
De Commissie heeft de ICES om advies gevraagd op basis waarvan de behoefte aan deze
flexibiliteit kan worden beoordeeld en de flexibiliteit kan worden toegepast. De hoogste
FMDO-bandbreedtewaarden worden alleen gebruikt om TAC’s voor te stellen indien op basis
van wetenschappelijk advies vangstmogelijkheden overeenkomstig de FMDO-bandbreedten
moeten worden vastgesteld om:
–

de doelstellingen van het betrokken MJP te bereiken in het geval van gemengde
visserijen, of

–

om ernstige schade aan een bestand door wisselwerkingen binnen of tussen soorten
te vermijden, of

–

grote jaarlijkse schommelingen te beperken.

Belandt de biomassa van een bestand onder de in het betrokken MJP vermelde
referentiepunten, dan moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld op een met de
visserijsterfte overeenkomend niveau dat evenredig met de afname van de biomassa wordt
verlaagd.
Om de MDO te halen, kunnen de visserijsterftecijfers en/of de vangsten in bepaalde gevallen
worden verlaagd. Bijgevolg wordt voor dit voorstel gebruikgemaakt van de MDO-adviezen
indien deze voorhanden zijn. Overeenkomstig de GVB-doelstellingen stemmen TAC’s die op
basis van MDO-advies worden voorgesteld, overeen met het niveau dat volgens dat advies
borg zou staan voor het halen van de MDO in 2022. Deze aanpak is in overeenstemming met
de uitgangspunten zoals beschreven in de jaarlijkse mededeling “Naar een duurzamere
visserij in de EU: stand van zaken en oriëntaties voor 2022”.
Voor bestanden waarvoor weinig gegevens beschikbaar zijn, doen de wetenschappelijke
adviesorganen aanbevelingen om de vangsten te verminderen, op hetzelfde niveau te houden
of te verhogen. De ICES-adviezen hebben daartoe kwantitatieve richtsnoeren opgeleverd en
daarvan is gebruikgemaakt bij de vaststelling van de voorgestelde TAC’s.
Voor sommige bestanden (voornamelijk wijdverspreide bestanden, haaien en roggen) wordt
het ICES-advies in het najaar uitgebracht. Dit voorstel zal moeten worden bijgewerkt nadat de
adviezen zijn ontvangen.
•

Effectbeoordeling

De werkingssfeer van de verordening inzake vangstmogelijkheden wordt omschreven in
artikel 43, lid 3, VWEU.
Het is de bedoeling om met dit voorstel een kortetermijnaanpak te vermijden en de voorkeur
te geven aan besluiten die gericht zijn op duurzaamheid op de lange termijn. Daarom wordt in
het voorstel rekening gehouden met initiatieven van belanghebbende partijen en adviesraden
indien deze door de ICES en/of het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor

NL

7

NL

de visserij (WTECV) positief zijn beoordeeld. Het GVB-hervormingsvoorstel van de
Commissie was gebaseerd op een effectbeoordeling (SEC (2011) 891) volgens welke de
verwezenlijking van de MDO-doelstelling een noodzakelijke voorwaarde was om tot
ecologische, economische en sociale duurzaamheid te komen.
Wat de ROVB-vangstmogelijkheden en de met derde landen gedeelde bestanden betreft,
worden met dit voorstel hoofdzakelijk internationaal overeengekomen maatregelen
geïmplementeerd. Alle elementen die van belang zijn voor de beoordeling van de mogelijke
gevolgen van de vangstmogelijkheden, worden in aanmerking genomen bij het voorbereiden
en voeren van internationale onderhandelingen waarin vangstmogelijkheden van de Unie
worden overeengekomen met derden.
•

Resultaatgerichtheid en vereenvoudiging

Het voorstel voorziet in vereenvoudiging van de administratieve procedures voor de
overheidsinstanties van de Unie of de lidstaten, en met name de voorschriften op het gebied
van inspanningsbeheer.
•

Grondrechten

Niet van toepassing.
4.

GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING

De voorgestelde maatregelen hebben geen gevolgen voor de begroting.
5.

OVERIGE ELEMENTEN

•

Uitvoeringsplanning en regelingen betreffende controle, evaluatie en rapportage

De verordening wordt geïmplementeerd en de naleving ervan wordt gemonitord
overeenkomstig het GVB.

NL

8

NL

2021/0345 (NLE)
Voorstel voor een
VERORDENING VAN DE RAAD
tot vaststelling, voor 2022, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en
groepen visbestanden welke in de wateren van de Unie en, voor vissersvaartuigen van de
Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn

DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), en met name
artikel 43, lid 3,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
Overwegende hetgeen volgt:

NL

(1)

Op grond van Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de
Raad1 moeten instandhoudingsmaatregelen worden aangenomen met inachtneming
van het beschikbare wetenschappelijke, technische en economische advies, met
inbegrip van, waar relevant, verslagen van het Wetenschappelijk, Technisch en
Economisch Comité voor de visserij (WTECV) en van andere adviesinstanties en
adviezen die zijn ontvangen van de adviesraden.

(2)

Het is aan de Raad om maatregelen aan te nemen inzake de vaststelling en verdeling
van de vangstmogelijkheden, inclusief, waar nodig, functioneel daarmee verbonden
voorwaarden. Op grond van artikel 16, lid 4, van Verordening (EU) nr. 1380/2013
moeten de vangstmogelijkheden worden vastgesteld overeenkomstig de in artikel 2,
lid 2, van die verordening genoemde doelstellingen van het gemeenschappelijk
visserijbeleid (GVB). Daarnaast moeten voor bestanden die onder een meerjarenplan
(MJP) vallen, totale toegestane vangsten (TAC’s) worden vastgesteld in
overeenstemming met de streefcijfers en maatregelen van die plannen.
Overeenkomstig artikel 16, lid 1, van die verordening moeten de vangstmogelijkheden
zodanig aan de lidstaten worden toegewezen dat de relatieve stabiliteit van hun
visserijactiviteiten voor elk visbestand of elke visserij gewaarborgd is.

(3)

TAC’s moeten daarom overeenkomstig Verordening (EU) nr. 1380/2013 worden
vastgesteld op basis van het beschikbare wetenschappelijke advies, met inachtneming
van zowel de biologische en sociaal-economische aspecten als de verplichting tot
gelijke behandeling van de visserijsectoren, en in het licht van de standpunten die naar
voren komen tijdens de raadpleging van de belanghebbenden, met name op de
bijeenkomsten van de betrokken adviesraden.

(4)

Krachtens artikel 15 van de Verordening (EU) nr. 1380/2013 vallen alle bestanden
waarvoor vangstbeperkingen gelden, sinds 1 januari 2019 onder de

1

Verordening (EU) nr. 1380/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 december 2013 inzake
het gemeenschappelijk visserijbeleid, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 1954/2003 en (EG)
nr. 1224/2009 van de Raad en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 2371/2002 en (EG)
nr. 639/2004 van de Raad en Besluit 2004/585/EG van de Raad (PB L 354 van 28.12.2013, blz. 22).

9

NL

aanlandingsverplichting, hoewel er bepaalde uitzonderingen van toepassing kunnen
zijn. In artikel 16, lid 2, van die verordening is bepaald dat, wanneer de
aanlandingsverplichting voor een visbestand is ingevoerd, de vangstmogelijkheden
niet meer mogen worden vastgesteld als afspiegeling van de aanlanding, maar als
afspiegeling van de vangsten. Op basis van gezamenlijke aanbevelingen van de
lidstaten en overeenkomstig artikel 15 van Verordening (EU) nr. 1380/2013 heeft de
Commissie een aantal gedelegeerde verordeningen vastgesteld met nadere
uitvoeringsbepalingen voor de aanlandingsverplichting in de vorm van specifieke
teruggooiplannen.

NL

(5)

Bij het vaststellen van de vangstmogelijkheden voor bestanden die onder de
aanlandingsverplichting vallen, moet er rekening mee worden gehouden dat teruggooi
in principe niet meer is toegestaan. Ze moeten derhalve worden gebaseerd op de
adviescijfers voor de totale vangsten (in plaats van de adviescijfers voor de gewenste
vangsten), zoals geleverd door de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee
(ICES). De hoeveelheden die bij wijze van uitzondering op de aanlandingsverplichting
nog wel mogen worden teruggegooid, moeten in mindering worden gebracht op die
adviescijfers voor de totale vangsten.

(6)

Voor bepaalde bestanden heeft de ICES nulvangsten aanbevolen. Echter, indien de
TAC’s voor die bestanden worden vastgesteld op het aanbevolen niveau, zou de
verplichting tot aanlanding van alle vangsten, inclusief bijvangsten van die bestanden
in gemengde visserijen, resulteren in het verschijnsel van “choke species” (knelsoorten
of verstikkingssoorten). Om een evenwicht te vinden tussen de instandhouding van
visserijen (in het licht van de mogelijk ernstige sociaal-economische gevolgen als dat
niet zou gebeuren) en de noodzaak om een goede biologische toestand van die
bestanden te bereiken, rekening houdend met de moeilijkheid om alle bestanden in een
gemengde visserij op het niveau van de maximale duurzame opbrengst (MDO) te
bevissen, moeten voor die bestanden specifieke TAC’s voor bijvangsten worden
vastgesteld. Die TAC’s moeten worden vastgesteld op een niveau dat de sterfte voor
die bestanden doet afnemen en stimulansen biedt om de selectiviteit te verbeteren en
bijvangsten van die bestanden te voorkomen. Ter vermindering van de vangsten van
de
bestanden
waarvoor
bijvangst-TAC’s
zijn
vastgesteld,
moeten
vangstmogelijkheden voor visserijen waarbij vis uit deze bestanden wordt gevangen,
worden vastgesteld op niveaus die de biomassa van kwetsbare bestanden weer op een
duurzaam peil helpen brengen. Ook moeten technische en controlemaatregelen die
intrinsiek verbonden zijn met de vangstmogelijkheden, worden vastgesteld om illegale
teruggooi te voorkomen.

(7)

Om er zoveel mogelijk voor te zorgen dat de vangstmogelijkheden in gemengde
visserijen overeenkomstig artikel 16, lid 2, van Verordening (EU) nr. 1380/2013
worden benut, moet een quotumruilsysteem worden opgezet voor de lidstaten die geen
quotum hebben voor hun onvermijdelijke bijvangsten.

(8)

Krachtens het bij Verordening (EU) 2019/472 van het Europees Parlement en de
Raad2 ingevoerde MJP voor de westelijke wateren moet het streefcijfer voor

2

Verordening (EU) 2019/472 van het Europees Parlement en de Raad van 19 maart 2019 tot vaststelling
van een meerjarenplan voor bestanden die worden gevangen in de westelijke wateren en daaraan
grenzende wateren en voor de visserijen die deze bestanden exploiteren, tot wijziging van
Verordeningen (EU) 2016/1139 en (EU) 2018/973, en tot intrekking van Verordeningen (EG)
nr. 811/2004, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG) nr. 509/2007 en (EG) nr. 1300/2008 van de
Raad (PB L 83 van 25.3.2019, blz. 1).

10

NL

visserijsterfte voor de in artikel 1, lid 1, van die verordening genoemde bestanden
binnen de bandbreedten van visserijsterftewaarden blijven die resulteren in de in
artikel 2 van die verordening gedefinieerde MDO (FMDO-bandbreedten), zulks
overeenkomstig artikel 4 van die verordening. De totale visserijsterfte voor zeebaars
(Dicentrarchus labrax) in de ICES-sectoren 8a en 8b moet daarom in lijn met het
MDO-advies van de ICES en de FMDO-puntwaarde worden vastgesteld, waarbij
rekening wordt gehouden met commerciële en recreatieve vangsten, met inbegrip van
teruggooi. De FMDO-puntwaarde is de visserijsterfte die de MDO op lange termijn
oplevert. De lidstaten (Frankrijk en Spanje) moeten maatregelen nemen om ervoor te
zorgen dat de visserijsterfte bij hun vloten en recreatievissers niet hoger is dan de
FMDO-puntwaarde, conform artikel 4, lid 3, van Verordening (EU) 2019/472.

NL

(9)

De maatregelen voor recreatievisserijen op zeebaars moeten in stand blijven, gelet op
de significante impact van recreatievisserijen op de betrokken bestanden. De
meeneemlimieten moeten worden gehandhaafd in lijn met het wetenschappelijk
advies. Vaste netten moeten worden uitgesloten omdat deze niet selectief genoeg zijn
en er waarschijnlijk meer exemplaren mee worden gevangen dan de vastgestelde
grenswaarden. Gezien de ecologische, sociale en economische situatie is met de
maatregelen voor zeebaars een goed evenwicht gevonden tussen de belangen van
commerciële vissers en van recreatievissers, vooral omdat commerciële vissers in
kustgemeenschappen van de bestanden in kwestie afhankelijk zijn. Met die
maatregelen kunnen recreatievissers vis vangen doordat rekening wordt gehouden met
het effect ervan op de bestanden.

(10)

Het wetenschappelijk advies voor bestanden Elasmobranchii (roggen en haaien) is een
nulvangst vanwege de slechte staat van instandhouding ervan. Bovendien betekenen
hoge overlevingspercentages dat ervan uit wordt gegaan dat teruggooi niet tot een
hogere visserijsterfte voor die bestanden leidt en gunstig is voor de instandhouding
ervan. Het vissen op dergelijke soorten moet derhalve worden verboden. Op grond van
artikel 15, lid 4, punt a), van Verordening (EU) nr. 1380/2013 geldt de
aanlandingsverplichting niet voor soorten waarop niet mag worden gevist.

(11)

Het MJP voor de Noordzee is ingevoerd bij Verordening (EU) 2018/973 van het
Europees Parlement en de Raad3 en trad in 2018 in werking. Het MJP voor de
westelijke wateren werd ingevoerd bij Verordening (EU) 2019/472 en trad in 2019 in
werking. De vangstmogelijkheden voor de in artikel 1, lid 1, van die plannen vermelde
bestanden moeten worden vastgesteld conform de streefcijfers (FMDO-bandbreedtes)
en vrijwaringsmaatregelen van de MJP’s. De FMDO-bandbreedtes zijn vermeld in de
desbetreffende ICES-adviezen. Indien geen degelijke wetenschappelijke informatie
beschikbaar is, moeten de vangstmogelijkheden voor bijvangstbestanden worden
vastgesteld conform de voorzorgsbenadering, zoals aangegeven in de MJP’s.

(12)

Overeenkomstig artikel 7 van het MJP voor de Noordzee moeten, indien uit
wetenschappelijk advies blijkt dat de paaibiomassa van een van de in artikel 1, lid 1,
van het plan genoemde bestanden lager is dan het grensreferentiepunt voor biomassa
(Blim), extra herstelmaatregelen worden genomen om te waarborgen dat het betrokken
bestand snel weer boven een niveau komt dat de MDO kan opleveren. In het bijzonder

3

Verordening (EU) 2018/973 van het Europees Parlement en de Raad van 4 juli 2018 tot vaststelling van
een meerjarenplan voor demersale bestanden in de Noordzee en de visserijen die deze bestanden
exploiteren, tot vastlegging van nadere bepalingen ter uitvoering van de aanlandingsverplichting in de
Noordzee en tot intrekking van Verordeningen (EG) nr. 676/2007 en (EG) nr. 1342/2008 van de Raad
(PB L 179 van 16.7.2018, blz. 1).

11

NL

kunnen deze herstelmaatregelen inhouden dat de gerichte visserij op het bestand in
kwestie wordt geschorst en de vangstmogelijkheden voor die of andere bestanden in
de betrokken visserijen voldoende worden verlaagd.
(13)

De TAC’s voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en de
Middellandse Zee moeten worden vastgesteld overeenkomstig Verordening (EU)
2016/1627 van het Europees Parlement en de Raad4.

(14)

Voor bestanden waarvoor niet voldoende betrouwbare gegevens voorhanden zijn
waarop ramingen van de omvang ervan kunnen worden gebaseerd, moeten de
beheersmaatregelen en de TAC-niveaus worden vastgesteld volgens de
voorzorgsbenadering voor het visserijbeheer zoals omschreven in artikel 4, lid 1,
punt 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, en met inachtneming van
bestandsspecifieke factoren, en met name de beschikbare informatie over de
ontwikkelingen van de bestanden en overwegingen betreffende gemengde visserijen.

(15)

Bij Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad5 zijn aanvullende voorwaarden voor het
meerjarenbeheer van de TAC’s ingevoerd, waaronder flexibiliteitsbepalingen voor
voorzorgs- en analytische TAC’s (artikelen 3 en 4). Krachtens artikel 2 van die
verordening moet de Raad bij de vaststelling van de TAC’s bepalen voor welke
bestanden de artikelen 3 en 4 van die verordening niet van toepassing zijn, gelet op
met name de biologische toestand ervan. In 2014 is bij artikel 15, lid 9, van
Verordening (EU) nr. 1380/2013 nog een jaarflexibiliteitsmechanisme ingevoerd voor
alle bestanden waarvoor de aanlandingsverplichting geldt. Om te voorkomen dat
excessieve flexibiliteit afbreuk doet aan het beginsel van rationele en verantwoorde
exploitatie van de biologische rijkdommen van de zee, aan de verwezenlijking van de
GVB-doelstellingen en aan de biologische toestand van de bestanden, mogen de
artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 alleen van toepassing zijn op
analytische TAC’s wanneer geen gebruik wordt gemaakt van de jaarflexibiliteit waarin
artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet.

(16)

Indien een TAC aan slechts één lidstaat wordt toegewezen, moet deze lidstaat
overeenkomstig artikel 2, lid 1, VWEU worden gemachtigd om zijn TAC te bepalen.
Er moet worden gewaarborgd dat de lidstaat bij het bepalen van het TAC-niveau
volledig in overeenstemming met de beginselen en voorschriften van het GVB
handelt.

(17)

De maxima voor de visserij-inspanning voor 2022 moeten worden vastgesteld
overeenkomstig de artikelen 5, 6, 7 en 9 van en bijlage I bij Verordening
(EU) 2016/1627.

(18)

Teneinde de volledige benutting van de vangstmogelijkheden te waarborgen, moet de
mogelijkheid worden geboden om tussen bepaalde TAC-gebieden met hetzelfde
biologische bestand een flexibele regeling toe te passen.

(19)

Voor sommige soorten, zoals bepaalde haaiensoorten, kan zelfs een beperkte
visserijactiviteit een ernstig risico voor de instandhouding ervan meebrengen. Voor

4

Verordening (EU) 2016/1627 van het Europees Parlement en de Raad van 14 september 2016
betreffende een meerjarig herstelplan voor blauwvintonijn in het oostelijke deel van de Atlantische
Oceaan en de Middellandse Zee en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 302/2009 van de Raad (PB
L 252 van 16.9.2016, blz. 1).
Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden
voor het meerjarenbeheer van de TAC’s en quota (PB L 115 van 9.5.1996, blz. 3).

5

NL

12

NL

dergelijke soorten moeten de vangstmogelijkheden derhalve tot nul worden
gereduceerd door middel van een totaalverbod op de visserij daarop.

NL

(20)

Tijdens de 12e Conferentie van de partijen bij het Verdrag inzake de bescherming van
trekkende wilde diersoorten (Manilla, 23-28 oktober 2017) is een aantal diersoorten
toegevoegd aan de lijsten van beschermde soorten in de bijlagen I en II bij het verdrag.
Daarom moet worden bepaald dat vissersvaartuigen van de Unie die in om het even
welke wateren vissen, en vissersvaartuigen van buiten de Unie die in de wateren van
de Unie vissen, de beschermde status van die soorten in acht moeten nemen.

(21)

De in deze verordening vermelde vangstmogelijkheden voor vissersvaartuigen van de
Unie moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van
de Raad6, en met name de artikelen 33 en 34 van die verordening betreffende de
registratie van de vangsten en de visserij-inspanning, respectievelijk de melding van
gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden. Derhalve moet worden
gepreciseerd welke codes de lidstaten moeten gebruiken wanneer zij bij de Commissie
gegevens over aanlandingen van onder deze verordening vallende bestanden indienen.

(22)

De TAC voor de Unie voor Groenlandse heilbot in de internationale wateren van de
ICES-deelgebieden 1 en 2 laat het standpunt van de Unie over het aandeel dat de Unie
in die visserij toekomt, onverlet.

(23)

[De Visserijcommissie voor het noordoostelijke deel van de Atlantische Oceaan
(NEAFC) heeft tijdens haar jaarvergadering in 2020 een instandhoudingsmaatregel
vastgesteld voor de twee roodbaarsbestanden in de Irminger Zee, waarbij gerichte
visserij op die bestanden wordt verboden. Bovendien stelde zij een verbod in op
visserij-activiteiten in het gebied waar roodbaarzen bijeenkomen, teneinde bijvangsten
ervan tot een minimum te beperken. Die maatregelen, die gebaseerd zijn op het ICESadvies voor nulvangsten, moeten in het Unierecht worden geïmplementeerd. De
NEAFC is er niet in geslaagd een aanbeveling aan te nemen voor roodbaarzen in de
ICES-deelgebieden 1 en 2. Voor dat bestand moet de TAC worden vastgesteld in
overeenstemming met het in de NEAFC ingenomen standpunt van de Unie.] [De
overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de jaarvergadering van de
NEAFC bijgewerkt.]

(24)

[Vanwege de COVID-19-pandemie werd de jaarvergadering van de Internationale
Commissie voor de instandhouding van Atlantische tonijnen (Iccat) voor 2020
vervangen door een besluitvormingsproces via briefwisseling, dat in oktober 2020 van
start ging en begin januari 2021 moet eindigen. Een van de belangrijkste
doelstellingen van het proces was te voorzien in de mogelijkheid van een verlenging
van bestaande maatregelen die in 2020 eindigen, waar nodig met kleine technische
aanpassingen.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de
jaarvergadering van de Iccat bijgewerkt.]

(25)

[Iccat-aanbeveling 19-04 voor een beheersplan voor blauwvintonijn bevat alleen voor
2019 en 2020 een TAC. De Iccat moet nog een besluit nemen over het TAC-niveau

6

Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een
controleregeling van de Unie die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid
moet garanderen, tot wijziging van Verordeningen (EG) nr. 847/96, (EG) nr. 2371/2002, (EG)
nr. 811/2004, (EG) nr. 768/2005, (EG) nr. 2115/2005, (EG) nr. 2166/2005, (EG) nr. 388/2006, (EG)
nr. 509/2007, (EG) nr. 676/2007, (EG) nr. 1098/2007, (EG) nr. 1300/2008, (EG) nr. 1342/2008 en tot
intrekking van Verordeningen (EEG) nr. 2847/93, (EG) nr. 1627/94 en (EG) nr. 1966/2006 (PB L 343
van 22.12.2009, blz. 1).

13

NL

voor 2021. Gezien het besluitvormingsproces van 2020 is voorgesteld om het
wetenschappelijk advies te volgen en de TAC op 36 000 ton te houden. Hoewel er
consensus lijkt te bestaan over het TAC-niveau, bestaat het risico dat de Iccat het niet
formeel goedkeurt voordat deze verordening wordt aangenomen. De TAC moet
daarom op dit niveau worden vastgesteld, maar zo spoedig mogelijk worden herzien
indien de Iccat een andere TAC vaststelt.] [De overweging en de desbetreffende
bepalingen worden na de jaarvergadering van de Iccat bijgewerkt.]

NL

(26)

[Tijdens het Iccat-besluitvormingsproces van 2020 heeft de Unie een breed plan
voorgesteld met een TAC die onmiddellijk een einde zou moeten maken aan de
overbevissing van kortvinmakreelhaai in het noordelijke deel van de Atlantische
Oceaan, samen met een reeks flankerende maatregelen om de sterfte ervan verder
terug te dringen. Aangezien er in de Iccat geen consensus heerst, dit bestand er zeer
slecht aan toe is en de Unie verantwoordelijk is voor twee derde van het
vangstvolume, moet de Unie voor die soort een unilaterale vangstbeperking instellen,
die overeenkomt met haar aandeel in de door het wetenschappelijk comité op Iccatniveau verlangde totale beperking.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen
worden na de jaarvergadering van de Iccat bijgewerkt.]

(27)

[Iccat-aanbeveling 17-04 inzake een oogstcontroleregel (HCR) voor NoordAtlantische witte tonijn bevat alleen voor de periode 2018-2020 een TAC. De Iccat
moet nog een besluit nemen over de TAC voor 2021. Gezien het
besluitvormingsproces van 2020 is voorgesteld het wetenschappelijk advies te volgen
en de nieuwe TAC op de huidige interim-HCR te baseren en voor slechts één jaar een
pro-rataverhoging van de vangst- en andere beperkingen toe te passen. Hoewel er
consensus lijkt te bestaan over het TAC-niveau, bestaat het risico dat de Iccat het niet
formeel goedkeurt voordat deze verordening wordt aangenomen. De TAC moet
daarom op dit niveau worden vastgesteld, maar zo spoedig mogelijk worden herzien
indien de Iccat een andere TAC vaststelt.] [De overweging en de desbetreffende
bepalingen worden na de jaarvergadering van de Iccat bijgewerkt.]

(28)

[Gezien het besluitvormingsproces van 2020 heeft de Iccat de TAC’s voor
grootoogtonijn, geelvintonijn, blauwe marlijn en witte marlijn nog niet formeel
aangenomen. Hoewel er consensus lijkt te bestaan over de hoogte van de TAC’s,
bestaat het risico dat de Iccat ze niet formeel goedkeurt voordat deze verordening
wordt aangenomen. De TAC’s moeten daarom op dit niveau worden vastgesteld, maar
zo spoedig mogelijk worden herzien indien de Iccat andere TAC’s vaststelt.] [De
overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de jaarvergadering van de
Iccat bijgewerkt.]

(29)

[Tijdens haar jaarvergadering in 2020 heeft de Commissie voor de instandhouding van
de levende rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR) vangstbeperkingen
voor doel- en bijvangstsoorten voor de periode 1 december 2020 tot en met 30
november 2021 aangenomen. Bij de vaststelling van de vangstmogelijkheden voor
2021 moet rekening worden gehouden met de benutting van de overeenkomstige quota
in 2020.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de
jaarvergadering van de CCAMLR bijgewerkt.]

(30)

[Tijdens haar jaarvergadering in 2020 heeft de Commissie voor de tonijnvisserij in de
Indische Oceaan (IOTC) de eerder vastgestelde instandhoudings- en
beheersmaatregelen gehandhaafd. Die maatregelen moeten in het Unierecht van
toepassing blijven.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de
jaarvergadering van de IOTC bijgewerkt.]

14

NL

NL

(31)

[De jaarvergadering van de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het
zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO) vindt plaats van 21 januari tot en met
1 februari 2021. In afwachting van de jaarvergadering moeten de bestaande
maatregelen in het SPRFMO-verdragsgebied voorlopig worden gehandhaafd.] [De
overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de jaarvergadering van de
SPRFMO bijgewerkt.]

(32)

[Tijdens haar jaarvergadering in 2020 heeft de Inter-Amerikaanse Commissie voor
tropische tonijn (IATTC) geen consensus bereikt over de verlenging van de meest
recente maatregel voor tropische tonijn, die op 31 december 2020 is verstreken. Vanaf
1 januari 2021 zal de visserij op tropische tonijn in het oostelijke deel van de Stille
Oceaan dus niet gereglementeerd zijn. Gezien het voorzorgsbeginsel in het kader van
het GVB moet de Unie de in Verordening (EU) 2020/123 van de Raad7 vervatte
bepalingen inzake tropische tonijn blijven toepassen totdat de IATTC het eens wordt
over een nieuwe maatregel.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden
na de jaarvergadering van de IATTC bijgewerkt.]

(33)

[Tijdens haar jaarvergadering in 2020 heeft de Commissie voor de instandhouding van
de zuidelijke blauwvintonijn (CCSBT) de bij haar jaarvergadering van 2016
aangenomen TAC voor zuidelijke blauwvintonijn voor 2021 bevestigd. De
desbetreffende maatregelen moeten in het Unierecht worden geïmplementeerd.] [De
overweging en de desbetreffende bepalingen worden na de jaarvergadering van de
CCSBT bijgewerkt.]

(34)

[Tijdens haar jaarvergadering in 2020 heeft de Visserijorganisatie voor het
zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (Seafo) besloten om de TAC’s van
2020 voor de belangrijkste onder haar bevoegdheid vallende soorten te handhaven tot
haar jaarvergadering in 2021. De desbetreffende maatregelen moeten in het Unierecht
worden geïmplementeerd.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden
na de jaarvergadering van de Seafo bijgewerkt.]

(35)

[De Commissie voor de visserij in de westelijke en centrale Stille Oceaan (WCPFC)
heeft tijdens haar jaarvergadering in 2020 de instandhoudings- en beheersmaatregelen
voor tropische tonijn verlengd. Ook werden de vangstbeperkingen op grootoogtonijn
voor Unie-vaartuigen voor de beugvisserij verduidelijkt. Die maatregelen moeten in
het Unierecht worden geïmplementeerd.] [De overweging en de desbetreffende
bepalingen worden na de jaarvergadering van de WCPFC bijgewerkt.]

(36)

[Tijdens haar 42e jaarvergadering in 2020 heeft de Visserijorganisatie voor het
noordwestelijke deel van de Atlantische Oceaan (NAFO) een aantal
vangstmogelijkheden voor 2021 vastgesteld voor bepaalde bestanden in de
deelgebieden 1 tot en met 4 van het NAFO-verdragsgebied. Die maatregelen moeten
in het Unierecht worden geïmplementeerd.] [De overweging en de desbetreffende
bepalingen worden na de jaarvergadering van de NAFO bijgewerkt.]

(37)

[Tijdens hun 7e vergadering in 2020 hebben de partijen bij de Visserijovereenkomst
voor de Zuid-Indische Oceaan (Siofa) de TAC’s van 2019 voor de onder de
overeenkomst vallende bestanden gehandhaafd. Die maatregelen moeten in het

7

Verordening (EU) 2020/123 van de Raad van 27 januari 2020 tot vaststelling, voor 2020, van de
vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de wateren van de
Unie en, voor vissersvaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie van toepassing zijn
(PB L 25 van 30.1.2020, blz. 1).

15

NL

Unierecht worden geïmplementeerd.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen
worden na de Siofa-jaarvergadering bijgewerkt.]
(38)

[Het Verdrag van 9 februari 1920 inzake Spitsbergen (Svalbard) (het “Verdrag van
Parijs van 1920”) verleent alle partijen bij het verdrag gelijkelijk en zonder
onderscheid toegang tot de hulpbronnen rond de Svalbard-archipel, ook wat visserij
betreft. De Unie heeft haar standpunt aangaande een dergelijke toegang tot de visserij
op sneeuwkrabben op het continentaal plat rond de Svalbard-archipel uiteengezet in
diverse nota’s-verbaal aan Noorwegen. De recentste nota’s dateren van 26 februari
2021 en 28 juni 2021. Teneinde te garanderen dat de exploitatie van sneeuwkrabben
rond de Svalbard-archipel in lijn wordt gebracht met eventuele niet-discriminerende
beheersregels van Noorwegen, dat binnen de grenzen van het Verdrag van Parijs
soevereiniteit en jurisdictie over het gebied heeft, moet worden bepaald hoeveel
vaartuigen gemachtigd mogen worden om deze visserij uit te oefenen. De verdeling
van deze vangstmogelijkheden over de lidstaten geldt alleen voor 2022. Er wordt aan
herinnerd dat in de Unie de primaire verantwoordelijkheid voor de naleving van het
toepasselijke recht bij de vlaggenlidstaten berust.]

(39)

Overeenkomstig de verklaring van de Unie aan de Bolivariaanse Republiek Venezuela
over de toekenning van vangstmogelijkheden in wateren van de Unie aan
vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren in de exclusieve economische
zone voor de kust van Frans-Guyana8, moet worden bepaald welke
vangstmogelijkheden voor snappers in wateren van de Unie ter beschikking van
Venezuela worden gesteld.

(40)

Aangezien sommige bepalingen continu moeten worden toegepast, en teneinde een
gebrek aan rechtszekerheid in de periode tussen het einde van 2022 en de datum van
inwerkingtreding van de verordening tot vaststelling van de vangstmogelijkheden voor
2023 te voorkomen, moet deze verordening wat de verbodsbepalingen en de
bepalingen inzake gesloten seizoenen betreft, begin 2023 van toepassing blijven tot
aan de inwerkingtreding van de verordening tot vaststelling van de
vangstmogelijkheden voor 2023.

(41)

Om uniforme voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen,
moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend tot machtiging
van individuele lidstaten om toegewezen visserij-inspanningen te beheren volgens een
systeem van kilowatt per dag. De Commissie moet die bevoegdheden uitoefenen in
overeenstemming met Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en
de Raad9.

(42)

Om uniforme voorwaarden voor de uitvoering van deze verordening te waarborgen,
moeten aan de Commissie uitvoeringsbevoegdheden worden verleend tot toekenning
van extra zeedagen voor de definitieve beëindiging van visserijactiviteiten en voor de
versterkte aanwezigheid van wetenschappelijke waarnemers en tot opstelling van
spreadsheetformats voor het verzamelen en doorsturen van informatie over

8

Besluit (EU) 2015/1565 van de Raad van 14 september 2015 houdende goedkeuring, namens de
Europese Unie, van de verklaring inzake de toekenning van vangstmogelijkheden in de wateren van de
EU aan vissersvaartuigen die de vlag van de Bolivariaanse Republiek Venezuela voeren in de
exclusieve economische zone voor de kust van Frans-Guyana (PB L 244 van 19.9.2015, blz. 55).
Verordening (EU) nr. 182/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 tot
vaststelling van de algemene voorschriften en beginselen die van toepassing zijn op de wijze waarop de
lidstaten de uitoefening van de uitvoeringsbevoegdheden door de Commissie controleren (PB L 55 van
28.2.2011, blz. 13).

9

NL

16

NL

overdrachten van zeedagen tussen vissersvaartuigen die de vlag van dezelfde lidstaat
voeren. De Commissie moet die bevoegdheden uitoefenen in overeenstemming met
Verordening (EU) nr. 182/2011.
(43)

Om ervoor te zorgen dat de visserijactiviteiten niet worden onderbroken en de
bestaansmiddelen van de vissers van de Unie worden veiliggesteld, moet deze
verordening met ingang van 1 januari 2022 van toepassing zijn, met uitzondering van
de bepalingen inzake de beperkingen van de visserij-inspanning, die van toepassing
moeten zijn met ingang van 1 februari 2022, en sommige bepalingen voor bijzondere
gebieden, waarvoor een specifieke toepassingsdatum moet gelden. Gezien de urgentie
moet deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking treden.

(44)

Bepaalde internationale maatregelen waarbij vangstmogelijkheden voor de Unie
worden ingesteld of beperkt, worden aan het einde van het jaar door de betrokken
regionale organisaties voor visserijbeheer (ROVB’s) vastgesteld en worden vóór de
inwerkingtreding van deze verordening van toepassing. De bepalingen waarbij deze
maatregelen in het Unierecht worden geïmplementeerd, moeten derhalve met
terugwerkende kracht van toepassing zijn. Aangezien het visseizoen in het CCAMLRverdragsgebied van 1 december tot en met 30 november loopt en bepaalde
vangstmogelijkheden of -verboden in het CCAMLR-verdragsgebied worden
vastgesteld voor een periode die ingaat op 1 december 2021, moeten de desbetreffende
bepalingen van deze verordening met ingang van die datum van toepassing zijn. Deze
toepassing met terugwerkende kracht laat het beginsel van gewettigd vertrouwen
onverlet, aangezien CCAMLR-leden niet zonder machtiging in het CCAMLRverdragsgebied mogen vissen.

(45)

[In overeenstemming met de procedure in de overeenkomst en het protocol inzake
visserijbetrekkingen met Groenland heeft het Gemengd Comité de
vangstmogelijkheden vastgesteld waarover de Unie in 2022 in de Groenlandse wateren
kan beschikken10.] [De overweging en de desbetreffende bepalingen worden na het
betrokken internationale overleg bijgewerkt.]

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

TITEL I
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 1
Onderwerp
1.

Bij deze verordening worden vangstmogelijkheden voor bepaalde visbestanden en
groepen visbestanden vastgesteld die in wateren van de Unie en, voor
vissersvaartuigen van de Unie, in bepaalde wateren buiten de Unie beschikbaar zijn.

2.

De in lid 1 bedoelde vangstmogelijkheden omvatten:

10

NL

Partnerschapsovereenkomst inzake visserij tussen de Europese Economische Gemeenschap, enerzijds,
en de regering van Denemarken en de autonome regering van Groenland, anderzijds (PB L 172 van
30.6.2007, blz. 4) en Protocol tot vaststelling van de vangstmogelijkheden en de financiële
tegenprestatie waarin is voorzien in die overeenkomst (PB L 293 van 23.10.2012, blz. 5).

17

NL

a)

de vangstbeperkingen voor 2022 en, waar zulks in deze verordening is
aangegeven, voor 2023;

b)

de beperkingen van de visserij-inspanning voor 2022, met uitzondering van de
in bijlage II vermelde beperkingen van de visserij-inspanning, die van
toepassing zijn van 1 februari 2022 tot en met 31 januari 2023;

c)

de vangstmogelijkheden voor de periode van 1 december 2021 tot en met
30 november 2022 voor bepaalde bestanden in het CCAMLR-verdragsgebied.
Artikel 2
Toepassingsgebied

1.

2.

Deze verordening is van toepassing op de volgende vaartuigen:
a)

vissersvaartuigen van de Unie;

b)

vaartuigen van derde landen in wateren van de Unie.

Deze verordening is tevens van toepassing op:
a)

bepaalde recreatievisserijen indien uitdrukkelijk vermeld in de desbetreffende
bepalingen van deze verordening;

b)

commerciële visserijen vanaf de kust.
Artikel 3
Definities

Voor de toepassing van deze verordening gelden de definities van artikel 4 van Verordening
(EU) nr. 1380/2013. Daarnaast wordt verstaan onder:

NL

a)

“vaartuig van een derde land”: een vissersvaartuig dat de vlag voert van en
geregistreerd is in een derde land;

b)

“recreatievisserijen”: niet-commerciële visserijactiviteiten waarmee de biologische
hulpbronnen van de zee worden geëxploiteerd in het kader van recreatie, toerisme of
sport;

c)

“internationale wateren”: wateren die niet onder de soevereiniteit of jurisdictie van
enige staat vallen;

d)

“totale toegestane vangst” (TAC):
i)

in visserijen die onder de in artikel 15, leden 4 tot en met 7, van Verordening
(EU) nr. 1380/2013 bedoelde vrijstelling van de aanlandingsverplichting
vallen: de hoeveelheid vis die elk jaar van elk bestand mag worden aangeland;

ii)

in de overige visserijen: de hoeveelheid vis die elk jaar van elk bestand mag
worden gevangen;

e)

“quotum”: een gedeelte van een TAC dat is toegewezen aan de Unie, aan een lidstaat
of aan een derde land;

f)

“analytische beoordeling”: kwantitatieve evaluatie van trends in een bepaald bestand,
op basis van gegevens over de biologie en de exploitatie van dat bestand, die blijkens
wetenschappelijke toetsing van voldoende kwaliteit zijn om er wetenschappelijke
adviezen over opties voor toekomstige vangsten op te baseren;

18

NL

g)

“maaswijdte”: de maaswijdte van visnetten in de zin van artikel 6, punt 34, van
Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad11;

h)

“vissersvlootregister van de Unie”: het register dat door de Commissie is ingesteld in
het kader van artikel 24, lid 3, van Verordening (EU) nr. 1380/2013;

i)

“visserijlogboek”: het logboek als bedoeld in artikel 14 van Verordening (EG)
nr. 1224/2009;

j)

“instrumentboei”: een boei die duidelijk is gemarkeerd met een uniek
referentienummer waarmee de eigenaar kan worden geïdentificeerd en die is
uitgerust met een satellietvolgsysteem om de positie ervan te monitoren;

k)

“operationele boei”: een vooraf geactiveerde instrumentboei die is ingeschakeld en
op een niet-verankerde visaantrekkende voorziening (FAD) of boomstam is uitgezet
op zee, die posities of andere beschikbare informatie zoals echoloodpeilingen
verstuurt;

l)

“FMDO-puntwaarde” : de waarde van de geraamde visserijsterfte die bij een bepaald
visserijpatroon en onder de actuele gemiddelde milieuomstandigheden de maximale
duurzame opbrengst op lange termijn oplevert.
Artikel 4
Visserijzones

Voor de toepassing van deze verordening geldt de volgende afbakening van visserijzones:
a)

voor de zones van de Internationale Raad voor het onderzoek van de zee (ICES): de
in bijlage III bij Verordening (EG) nr. 218/2009 van het Europees Parlement en de
Raad12 gespecificeerde geografische gebieden;

b)

voor het Skagerrak: het geografische gebied dat in het westen wordt begrensd door
een lijn van de vuurtoren van Hanstholm naar die van Lindesnes, en in het zuiden
door een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het
dichtstbijgelegen punt op de Zweedse kust;

c)

voor het Kattegat: het geografische gebied dat in het noorden wordt begrensd door
een lijn van de vuurtoren van Skagen naar die van Tistlarna en vandaar naar het
dichtstbijgelegen punt op de Zweedse kust, en in het zuiden door een lijn van Kaap
Hasenøre naar Kaap Gniben, van Korshage naar Spodsbjerg en van Kaap Gilbjerg
naar Kullen;

d)

voor functionele eenheid 16 van ICES-deelgebied 7: het geografische gebied dat
wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende
geografische coördinaten met elkaar verbinden:

11

Verordening (EU) 2019/1241 van het Europees Parlement en de Raad van 20 juni 2019 betreffende de
instandhouding van visbestanden en de bescherming van mariene ecosystemen door middel van
technische maatregelen, tot wijziging van de Verordeningen (EG) nr. 1967/2006 en (EG) nr. 1224/2009
van de Raad en de Verordeningen (EU) nr. 1380/2013, (EU) 2016/1139, (EU) 2018/973, (EU)
2019/472 en (EU) 2019/1022 van het Europees Parlement en de Raad, en tot intrekking van de
Verordeningen (EG) nr. 894/97, (EG) nr. 850/98, (EG) nr. 2549/2000, (EG) nr. 254/2002, (EG)
nr. 812/2004 en (EG) nr. 2187/2005 van de Raad (PB L 198 van 25.7.2019, blz. 105).
Verordening (EG) nr. 218/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de
verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten die in het noordoostelijke gedeelte
van de Atlantische Oceaan vissen (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 70).

12

NL

19

NL

e)

f)

g)

NL

–

53° 30’ NB 15° 00’ WL,

–

53° 30’ NB 11° 00’ WL,

–

51° 30’ NB 11° 00’ WL,

–

51° 30’ NB 13° 00’ WL,

–

51° 00’ NB 13° 00’ WL,

–

51° 00’ NB 15° 00’ WL;

voor functionele eenheid 25 van ICES-sector 8c: het geografische zeegebied dat
wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende
geografische coördinaten met elkaar verbinden:
–

43° 00’ NB 9° 00’ WL,

–

43° 00’ NB 10° 00’ WL,

–

43° 30’ NB 10° 00’ WL,

–

43° 30’ NB 9° 00’ WL,

–

44° 00’ NB 9° 00’ WL,

–

44° 00’ NB 8° 00’ WL,

–

43° 30’ NB 8° 00’ WL;

voor functionele eenheid 26 van ICES-sector 9a: het geografische gebied dat wordt
begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende
geografische coördinaten met elkaar verbinden:
–

43° 00’ NB 8° 00’ WL,

–

43° 00’ NB 10° 00’ WL,

–

42° 00’ NB 10° 00’ WL,

–

42° 00’ NB 8° 00’ WL;

voor functionele eenheid 27 van ICES-sector 9a: het geografische gebied dat wordt
begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende
geografische coördinaten met elkaar verbinden:
–

42° 00’ NB 8° 00’ WL,

–

42° 00’ NB 10° 00’ WL,

–

38° 30’ NB 10° 00’ WL,

–

38° 30’ NB 9° 00’ WL,

20

NL

40° 00’ NB 9° 00’ WL,

–

40° 00’ NB 8° 00’ WL;

h)

voor functionele eenheid 30 van ICES-sector 9a: het geografische gebied onder de
jurisdictie van Spanje in de Golf van Cádiz en in de aangrenzende wateren van
ICES-sector 9a;

i)

voor functionele eenheid 31 van ICES-sector 8c: het geografische zeegebied dat
wordt begrensd door loxodromen die achtereenvolgens de punten met de volgende
geografische coördinaten met elkaar verbinden:
–

43° 30’ NB 6° 00’ WL,

–

44° 00’ NB 6° 00’ WL,

–

44° 00’ NB 2° 00’ WL,

–

43° 30’ NB 2° 00’ WL;

j)

voor de Golf van Cádiz: het geografische gebied van ICES-sector 9a ten oosten van
7° 23′ 48″ WL;

k)

voor het verdragsgebied van de Commissie voor de instandhouding van de levende
rijkdommen in de Antarctische wateren (CCAMLR): het geografische gebied als
gedefinieerd in artikel 2, punt a), van Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad13;

l)

voor de zones van de Visserijcommissie voor het centraaloostelijke deel van de
Atlantische Oceaan (Cecaf): de in bijlage II bij Verordening (EG) nr. 216/2009 van
het Europees Parlement en de Raad14 gespecificeerde geografische gebieden;

m)

voor het verdragsgebied van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn
(IATTC): het geografische gebied als omschreven in het verdrag ter versterking van
de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het verdrag van
1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica15;

n)

voor het verdragsgebied van de Internationale Commissie voor de instandhouding
van Atlantische tonijnen (Iccat): het geografische gebied als omschreven in het
Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische tonijnen16;

13

Verordening (EG) nr. 601/2004 van de Raad van 22 maart 2004 tot vaststelling van bepaalde
controlemaatregelen voor de visserij in het verdragsgebied van het Verdrag inzake de instandhouding
van de levende rijkdommen in de Antarctische wateren en tot intrekking van de Verordeningen (EEG)
nr. 3943/90, (EG) nr. 66/98 en (EG) nr. 1721/1999 (PB L 97 van 1.4.2004, blz. 16).
Verordening (EG) nr. 216/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de
verstrekking van statistieken van de nominale vangsten van lidstaten in bepaalde gebieden buiten de
Noord-Atlantische Oceaan (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 1).
De Unie heeft het verdrag ter versterking van de IATTC goedgekeurd bij Besluit 2006/539/EG van de
Raad van 22 mei 2006 betreffende de sluiting, namens de Europese Gemeenschap, van het Verdrag ter
versterking van de Inter-Amerikaanse Commissie voor tropische tonijn opgericht bij het Verdrag van
1949 tussen de Verenigde Staten van Amerika en de Republiek Costa Rica (PB L 224 van 16.8.2006,
blz. 22).
De Unie is tot de Iccat toegetreden bij Besluit 86/238/EEG van de Raad van 9 juni 1986 inzake de
toetreding van de Gemeenschap tot het Internationaal Verdrag voor de instandhouding van Atlantische
tonijnen, gewijzigd bij het Protocol gehecht aan de op 10 juli 1984 te Parijs ondertekende Slotakte van

14

15

16

NL

–

21

NL

o)

voor het bevoegdheidsgebied van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische
Oceaan (IOTC): het geografische gebied als omschreven in de Overeenkomst tot
oprichting van de Commissie voor de tonijnvisserij in de Indische Oceaan17;

p)

voor de zones van de Visserijorganisatie voor het noordwestelijke deel van de
Atlantische Oceaan (NAFO): de geografische gebieden als gespecificeerd in bijlage
III bij Verordening (EG) nr. 217/2009 van het Europees Parlement en de Raad18;

q)

voor het verdragsgebied van de Visserijorganisatie voor het zuidoostelijke deel van
de Atlantische Oceaan (Seafo): het geografische gebied als omschreven in het
Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de visbestanden in het
zuidoostelĳke deel van de Atlantische Oceaan19;

r)

voor het overeenkomstgebied van de Visserijovereenkomst voor de Zuid-Indische
Oceaan (Siofa): het geografische gebied als omschreven in de Visserijovereenkomst
voor de Zuid-Indische Oceaan20;

s)

voor het verdragsgebied van de Regionale Organisatie voor het visserijbeheer in het
zuidelijke deel van de Stille Oceaan (SPRFMO): het geografische gebied als
omschreven in het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van de
visbestanden van de volle zee in het zuidelijke deel van de Stille Oceaan21;

t)

voor het verdragsgebied van de Commissie voor de visserij in de westelijke en
centrale Stille Oceaan (WCPFC): het geografische gebied als omschreven in het
Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote afstanden trekkende
visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan22;

u)

voor de volle zee van de Beringzee: het geografische gebied van de volle zee van de
Beringzee vanaf 200 zeemijl van de basislijnen vanwaar de breedte van de territoriale
zeeën van de aan de Beringzee gelegen kuststaten wordt gemeten;

v)

voor het overlappende gebied tussen het IATTC- en het WCPFC-verdragsgebied: het
geografische gebied dat wordt begrensd door:

17

18

19

20

21

22

NL

de conferentie van gevolmachtigden van de staten die partij zijn bij het Verdrag (PB L 162 van
18.6.1986, blz. 33).
De Unie is tot de IOTC toegetreden bij Besluit 95/399/EG van de Raad van 18 september 1995 inzake
de toetreding van de Gemeenschap tot de Overeenkomst tot oprichting van de Commissie voor de
tonijnvisserij in de Indische Oceaan (PB L 236 van 5.10.1995, blz. 24).
Verordening (EG) nr. 217/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 11 maart 2009 inzake de
indiening van statistieken van de vangsten en de visserijactiviteit van de lidstaten die in het
noordwestelijk deel van de Atlantische Oceaan vissen (PB L 87 van 31.3.2009, blz. 42).
De Unie heeft het Seafo-verdrag goedgekeurd bij Besluit 2002/738/EG van de Raad van 22 juli 2002
betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het Verdrag inzake de instandhouding en
het beheer van de visbestanden in het zuidoostelijke deel van de Atlantische Oceaan (PB L 234 van
31.8.2002, blz. 39).
De Unie heeft de Siofa goedgekeurd bij Besluit 2008/780/EG van de Raad van 29 september 2008
betreffende de sluiting namens de Europese Gemeenschap van de Visserijovereenkomst voor de ZuidIndische Oceaan (PB L 268 van 9.10.2008, blz. 27).
De Unie heeft het SPRFMO-verdrag goedgekeurd bij Besluit 2012/130/EU van de Raad van
3 oktober 2011 betreffende de goedkeuring, namens de Europese Unie, van het Verdrag inzake de
instandhouding en het beheer van de visbestanden van de volle zee in het zuidelijke deel van de Stille
Oceaan (PB L 67 van 6.3.2012, blz. 1).
De Unie is tot de WCPFC toegetreden bij Besluit 2005/75/EG van de Raad van 26 april 2004 inzake de
toetreding van de Gemeenschap tot het Verdrag inzake de instandhouding en het beheer van over grote
afstanden trekkende visbestanden in het westelijke en centrale deel van de Stille Oceaan (PB L 32 van
4.2.2005, blz. 1).

22

NL

–

150° WL,

–

130° WL,

–

4° ZB,

–

50° ZB.

TITEL II
VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR VISSERSVAARTUIGEN
VAN DE UNIE
Hoofdstuk I
Algemene bepalingen
Artikel 5
TAC’s en toewijzingen
1.

De TAC’s voor vissersvaartuigen van de Unie in wateren van de Unie of bepaalde
wateren buiten de Unie en de toewijzing van deze TAC’s aan de lidstaten, alsmede
eventuele voorwaarden die er functioneel verband mee houden, zijn vermeld in
bijlage I.

2.

Vissersvaartuigen van de Unie kunnen, met inachtneming van de TAC’s van bijlage I
bij deze verordening en onder de voorwaarden van artikel 16 van en deel A van
bijlage V bij deze verordening en de voorwaarden van Verordening (EU) 2017/2403
van het Europees Parlement en de Raad23 en de uitvoeringsbepalingen daarvan,
worden gemachtigd om in wateren onder de visserij-jurisdictie van de Faeröer,
Groenland, Noorwegen en de visserijzone rond Jan Mayen te vissen.

3.

Vissersvaartuigen van de Unie kunnen, met inachtneming van de TAC’s van bijlage I
bij deze verordening en onder de voorwaarden van artikel 16 van deze verordening
en de voorwaarden van Verordening (EU) 2017/2403 en de uitvoeringsbepalingen
daarvan, worden gemachtigd om in wateren onder de visserij-jurisdictie van het
Verenigd Koninkrijk (VK) te vissen.
Artikel 6
Door de lidstaten vast te stellen TAC’s

1.

Voor bepaalde, in bijlage I genoemde visbestanden worden de TAC’s door de
betrokken lidstaat vastgesteld.

2.

De door een lidstaat vast te stellen TAC’s:
a)

23

NL

stroken met de beginselen en voorschriften van het GVB, en met name met het
beginsel van duurzame exploitatie van de bestanden;

Verordening (EU) 2017/2403 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 inzake het
duurzame beheer van externe vissersvloten, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1006/2008 van
de Raad (PB L 347 van 28.12.2017, blz. 81).

23

NL

b)

3.

resulteren in een exploitatie van de bestanden die:
i)

indien er analytische beoordelingen beschikbaar zijn, met een zo hoog
mogelijke waarschijnlijkheid in lijn is met de maximale duurzame
opbrengst, of

ii)

indien er geen of onvolledige analytische beoordelingen beschikbaar zijn,
strookt met de voorzorgsbenadering voor het visserijbeheer.

Elke betrokken lidstaat verstrekt de Commissie uiterlijk op 15 maart 2022 de
volgende informatie:
a)

de door hem vastgestelde TAC’s;

b)

de door hem verzamelde en beoordeelde gegevens, zoals gebruikt als grondslag
voor de TAC’s;

c)

nadere informatie over hoe de vastgestelde TAC’s aan lid 2 voldoen.
Artikel 7
Voorwaarden voor het aanlanden van vangsten en bijvangsten

1.

2.

Vangsten waarvoor de aanlandingsverplichting van artikel 15 van Verordening (EU)
nr. 1380/2013 niet geldt, mogen slechts aan boord gehouden of aangeland worden
indien:
a)

de vis is gevangen met vaartuigen die de vlag voeren van een lidstaat die over
een quotum beschikt dat nog niet is opgebruikt, of

b)

deze deel uitmaken van een quotum van de Unie dat niet over de lidstaten is
verdeeld en dat niet is opgebruikt.

Voor de toepassing van de afwijking van de verplichting om vangsten af te boeken
op de betrokken quota waarin artikel 15, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013
voorziet, worden de in dat artikel bedoelde bestanden van niet-doelsoorten die zich
binnen biologisch veilige grenzen bevinden, in bijlage I bij deze verordening
genoemd.
Artikel 8
Quotumruilmechanisme voor TAC’s voor onvermijdelijke bijvangsten

NL

1.

Om rekening te houden met de invoering van de aanlandingsverplichting en om
quota voor bepaalde bijvangsten beschikbaar te stellen voor de lidstaten zonder
quotum, geldt het quotumruilmechanisme van de leden 2 tot en met 5 voor de in
bijlage IA vermelde TAC’s.

2.

6 % van elk aan een lidstaat toegewezen quotum van de TAC’s voor kabeljauw in de
Keltische Zee, kabeljauw in het gebied ten westen van Schotland, wijting in de Ierse
Zee en schol in de ICES-sectoren 7h, 7j en 7k, en 3 % van elk quotum van de TAC
voor wijting in het gebied ten westen van Schotland worden opgenomen in een
quotumruilsysteem, dat op 1 januari 2022 wordt opengesteld. De lidstaten zonder het
quotum hebben tot en met 31 maart 2022 exclusieve toegang tot het systeem.

3.

De hoeveelheden die uit het systeem worden gehaald, mogen niet worden geruild of
overgedragen naar het volgende jaar. Na 31 maart 2022 worden ongebruikte
hoeveelheden teruggegeven aan de lidstaten die in het begin aan het systeem hebben
bijgedragen.

24

NL

4.

Lidstaten zonder het quotum geven in ruil quota voor in het aanhangsel van bijlage
IA vermelde bestanden, tenzij de lidstaat zonder het quotum en de aan het systeem
bijdragende lidstaat anders overeenkomen.

5.

Aan de hand van een marktkoers of een andere voor beide partijen aanvaardbare
wisselkoers wordt ervoor gezorgd dat de in lid 4 bedoelde quota van vergelijkbare
handelswaarde zijn. Bij ontstentenis van een andere regeling wordt de handelswaarde
bepaald op basis van de gemiddelde prijzen van de Unie van het voorgaande jaar,
zoals geleverd door de Waarnemingspost voor de EU-markt voor visserij- en
aquacultuurproducten.

6.

Ingeval het voor de lidstaten niet mogelijk is om via het quotumruilmechanisme van
de leden 2 tot en met 5 hun onvermijdelijke bijvangsten in vergelijkbare mate te
dekken, trachten de lidstaten het eens te worden over quota-uitwisselingen krachtens
artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013, waarbij ervoor wordt gezorgd
dat de uitgewisselde quota van vergelijkbare handelswaarde zijn.
Artikel 9
Beperkingen van de visserij-inspanning in ICES-sector 7e

1.

Voor de in artikel 1, lid 2, punt b), bedoelde periode zijn de technische aspecten van
de rechten en plichten inzake het beheer van het tongbestand in ICES-sector 7e
beschreven in bijlage II.

2.

Op verzoek van een lidstaat overeenkomstig punt 7.4 van bijlage II kan de
Commissie door middel van uitvoeringshandelingen aan deze lidstaat extra zeedagen
toekennen bovenop de in bijlage II, punt 5, bedoelde zeedagen waarvoor hij een
onder zijn vlag varend vaartuig kan machtigen om in ICES-sector 7e met
gereglementeerd vistuig aan boord aanwezig te zijn. De Commissie stelt dergelijke
uitvoeringshandelingen vast volgens de in artikel 52, lid 2, bedoelde
onderzoeksprocedure.

3.

De Commissie kan door middel van uitvoeringshandelingen aan een verzoekende
lidstaat maximaal drie extra dagen tussen 1 februari 2022 en 31 januari 2023
toekennen bovenop de in bijlage II, punt 5, bedoelde zeedagen waarop een vaartuig
in ICES-sector 7e aanwezig mag zijn op basis van een programma voor versterkte
aanwezigheid van wetenschappelijke waarnemers als bedoeld in bijlage II, punt 8.1.
Zij doet een dergelijke toekenning op basis van de door de lidstaat overeenkomstig
bijlage II, punt 8.3, ingediende beschrijving en na raadpleging van het WTECV. De
Commissie stelt dergelijke uitvoeringshandelingen vast volgens de in artikel 52,
lid 2, bedoelde onderzoeksprocedure.
Artikel 10
Maatregelen inzake zeebaarsvisserij in de ICES-sectoren 8a en 8b

NL

1.

Frankrijk en Spanje zorgen ervoor dat de visserijsterfte van zeebaars in de ICESsectoren 8a en 8b ten gevolge van hun commerciële en recreatievisserijen niet hoger
is dan de FMDO-puntwaarde, zoals voorgeschreven in artikel 4, lid 3, van
Verordening (EU) 2019/472.

2.

Bij recreatievisserijen in de ICES-sectoren 8a en 8b, inclusief vanaf de kust, mogen
per dag maximaal twee zeebaarzen per visser worden gevangen en gehouden. Dit lid
is niet van toepassing op vaste netten, die niet mogen worden gebruikt om zeebaars
te vangen of te houden.

25

NL

3.

Lid 2 is van toepassing onverminderd strengere nationale maatregelen inzake
recreatievisserijen.
Artikel 11
Bijzondere bepalingen inzake de toewijzing van vangstmogelijkheden

1.

De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig deze verordening over de lidstaten
verdeeld zonder afbreuk te doen aan:
a)

uitwisselingen op grond van artikel 16, lid 8, van Verordening (EU)
nr. 1380/2013;

b)

kortingen en nieuwe toewijzingen op grond van artikel 37 van Verordening
(EG) nr. 1224/2009;

c)

nieuwe toewijzingen op grond van de artikelen 12 en 47 van Verordening (EU)
2017/2403;

d)

extra aanlandingen op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96 en
artikel 15, lid 9, van Verordening (EU) nr. 1380/2013;

e)

overeenkomstig artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 en artikel 15, lid 9,
van Verordening (EU) nr. 1380/2013 ingehouden hoeveelheden;

f)

verlagingen en verminderingen op grond van de artikelen 105, 106 en 107 van
Verordening (EG) nr. 1224/2009;

g)

overdrachten en uitwisselingen van quota op grond van artikel 17 van de
onderhavige verordening.

2.

Bestanden waarvoor voorzorgs-TAC’s of analytische TAC’s gelden in het kader van
het meerjarenbeheer van de TAC’s en quota waarin Verordening (EG) nr. 847/96
voorziet, zijn vermeld in bijlage I bij deze verordening.

3.

Tenzij anders vermeld in bijlage I bij deze verordening, is artikel 3 van Verordening
(EG) nr. 847/96 van toepassing op bestanden waarvoor een voorzorgs-TAC geldt, en
zijn artikel 3, leden 2 en 3, en artikel 4 van die verordening van toepassing op
bestanden waarvoor een analytische TAC geldt.

4.

De artikelen 3 en 4 van Verordening (EG) nr. 847/96 zijn niet van toepassing
wanneer een lidstaat gebruikmaakt van de jaarflexibiliteit waarin artikel 15, lid 9,
van Verordening (EU) nr. 1380/2013 voorziet.
[Artikel 12
Herstelmaatregelen voor kabeljauw in de Noordzee

1.

De (voor visserij) gesloten gebieden, met uitzondering van de visserij met pelagisch
vistuig (ringzegens en trawls), en de perioden waarin de sluitingen van toepassing
zijn, zijn vermeld in bijlage IV.

2.

Vaartuigen die met bodemtrawls en zegens met een maaswijdte van ten minste
70 mm in de ICES-sectoren 4a en 4b of ten minste 90 mm in ICES-sector 3a vissen,
en met beuglijnen24, mogen niet vissen in de Uniewateren van ICES-sector 4a, ten
noorden van 58° 30’ 00" NB en ten zuiden van 61° 30’ 00" NB, en in de

24

NL

Vistuigcodes: OTB, OTT, OT, TBN, TBS, TB, TX, PTB, SDN, SSC, SX, LL, LLS.

26

NL

Uniewateren van de ICES-sectoren 3a.20 (Skagerrak), 4a en 4b, ten noorden van 57°
00’ 00" NB en ten oosten van 5° 00’ 00" OL.
3.

In afwijking van lid 2 mogen de in dat lid bedoelde vissersvaartuigen in de in dat lid
genoemde gebieden vissen mits zij aan ten minste een van de volgende criteria
voldoen:
a)

hun kabeljauwvangst bedraagt niet meer dan 5 % van hun totale vangsten per
visreis. Vaartuigen waarvan de kabeljauwvangst in de periode 2017-2019 niet
meer dan 5 % van hun totale vangsten bedroeg, worden geacht aan dit
criterium te voldoen, mits zij hetzelfde vistuig blijven gebruiken als in die
periode. Dit vermoeden kan worden weerlegd;

b)

er wordt gebruikgemaakt van een gereglementeerde en zeer selectieve
bodemtrawl of zegen, hetgeen volgens een wetenschappelijke studie resulteert
in een vermindering van de kabeljauwvangsten met ten minste 30 % in
vergelijking met vaartuigen die vissen met gesleept vistuig waarvan de
maaswijdte overeenkomt met de in bijlage V, deel B, punt 1.1, bij Verordening
(EU) 2019/1241 beschreven basisnormen. Dergelijke studies kunnen door het
WTECV worden geëvalueerd en bij een negatieve evaluatie wordt het vistuig
in kwestie niet meer aangemerkt als geldig voor gebruik in de in lid 2 van dit
artikel genoemde gebieden;

c)

bij vaartuigen die werken met bodemtrawls en zegens met een maaswijdte van
100 mm en groter (TR1), wordt het volgende zeer selectieve vistuig gebruikt:

d)

e)

4.

NL

i)

belly trawls met een maaswijdte van de buik van ten minste 600 mm;

ii)

horizontale vislijn (0,6 m);

iii)

horizontale zeeflap met een wijdmazig ontsnappingspaneel;

bij vaartuigen die werken met bodemtrawls en zegens met een maaswijdte van
70 mm en groter in ICES-sector 4a en 90 mm in ICES-sector 3a en minder dan
100 mm (TR2), wordt het volgende zeer selectieve vistuig gebruikt:
i)

horizontaal sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 50 mm tussen
de staven voor het scheiden van platvis en rondvis, met een vrije uitlaat
voor rondvis;

ii)

Seltra-paneel met vierkante mazen met een maaswijdte van 300 mm;

iii)

sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven,
met een vrije uitlaat voor de vis;

op de vaartuigen is een nationaal kabeljauwvermijdingsplan van toepassing om
door middel van ruimtelijke of technische maatregelen of een combinatie
daarvan kabeljauwvangsten in stand te houden in lijn met de visserijsterfte die
overeenkomt met de op wetenschappelijk advies gebaseerde niveaus.
Dergelijke plannen worden uiterlijk twee maanden na de invoering ervan
beoordeeld, in het geval van de lidstaten door het WTECV en in het geval van
een derde land door de betrokken nationale wetenschappelijke instantie van dat
derde land, en waar nodig geacht, verder herzien indien het doel van het plan
volgens die beoordelingen niet wordt gehaald.

De lidstaten intensiveren de monitoring, de controle en het toezicht ten aanzien van
de in lid 2 bedoelde vaartuigen, teneinde de naleving van de voorwaarden van lid 3 te
waarborgen.

27

NL

5.

Dit artikel is niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend ten behoeve
van wetenschappelijk onderzoek worden verricht, mits het onderzoek wordt
uitgevoerd met volledige inachtneming van artikel 25 van Verordening (EU)
2019/1241.]
Artikel 13
Herstelmaatregelen voor kabeljauw in het Kattegat

1.

Vaartuigen van de Unie die in het Kattegat met bodemtrawls25 met een
minimummaaswijdte van 70 mm vissen, gebruiken een van de volgende soorten
selectief vistuig:
a)

sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 35 mm tussen de staven, met
een vrije uitlaat voor de vis;

b)

sorteerrooster met een afstand van ten hoogste 50 mm tussen de staven voor
het scheiden van platvis en rondvis, met een vrije uitlaat voor rondvis;

c)

Seltra-paneel met vierkante mazen met een maaswijdte van 300 mm;

d)

een gereglementeerd zeer selectief vistuig dat technische kenmerken heeft die
er volgens een door het WTECV geëvalueerde wetenschappelijke studie voor
zorgen dat minder dan 1,5 % van de vangsten uit kabeljauw bestaat, mits dit
het enige vistuig aan boord is.

2.

Als vaartuigen van de Unie aan een project van een lidstaat deelnemen en over
functionerende apparatuur voor volledig gedocumenteerde visserijen beschikken,
mogen zij gebruikmaken van vistuig overeenkomstig deel B van bijlage V bij
Verordening (EU) 2019/1241. De lidstaat in kwestie zendt de Commissie de lijst van
dergelijke vaartuigen toe.

3.

Dit artikel is niet van toepassing op visserijactiviteiten die uitsluitend ten behoeve
van wetenschappelijk onderzoek worden verricht, mits het onderzoek wordt
uitgevoerd met volledige inachtneming van artikel 25 van Verordening (EU)
2019/1241.
Artikel 14
Verboden soorten

1.

25

NL

Vissersvaartuigen van de Unie mogen de volgende soorten niet bevissen, aan boord
houden, overladen of aanlanden:
a)

sterrog (Raja radiata) in wateren van de Unie van de ICES-sectoren 2a, 3a en
7d en ICES-deelgebied 4;

b)

roodbaars (Beryx splendens) in NAFO-deelgebied 6;

c)

schubzwelghaai (Centrophorus squamosus) in wateren van de Unie van ICESsector 2a en ICES-deelgebied 4 en in wateren van de Unie en internationale
wateren van de ICES-deelgebieden 1 en 14;

d)

Portugese ijshaai (Centroscymnus coelolepis) in wateren van de Unie van
ICES-sector 2a en ICES-deelgebied 4 en in wateren van de Unie en
internationale wateren van de ICES-deelgebieden 1 en 14;

Vistuigcodes: OTB, OTT, OT, TBN, TBS, TB, TX, PTB.

28

NL

2.

e)

zwarte haai (Dalatias licha) in wateren van de Unie van ICES-sector 2a en
ICES-deelgebied 4 en in wateren van de Unie en internationale wateren van de
ICES-deelgebieden 1 en 14;

f)

spitssnuitsnavelhaai (Deania calcea) in wateren van de Unie van ICES-sector
2a en ICES-deelgebied 4 en in wateren van de Unie en internationale wateren
van de ICES-deelgebieden 1 en 14;

g)

vleetsoorten-complex (Dipturus batis) (Dipturus cf. flossada en Dipturus cf.
intermedia) in wateren van de Unie van ICES-sector 2a en de ICESdeelgebieden 3, 4, 6, 7, 8, 9 en 10;

h)

grote lantaarnhaai (Etmopterus princeps) in wateren van de Unie van ICESsector 2a en ICES-deelgebied 4 en in wateren van de Unie en internationale
wateren van de ICES-deelgebieden 1 en 14;

i)

ruwe haai (Galeorhinus galeus), wanneer wordt gevist met de beug in wateren
van de Unie van ICES-sector 2a en ICES-deelgebied 4 en in wateren van de
Unie en internationale wateren van de ICES-deelgebieden 1, 5, 6, 7, 8, 12 en
14;

j)

haringhaai (Lamna nasus) in alle wateren;

k)

stekelrog (Raja clavata) in wateren van de Unie van ICES-sector 3a;

l)

golfrog (Raja undulata) in wateren van de Unie van de ICES-deelgebieden 6
en 10;

m)

walvishaai (Rhincodon typus) in alle wateren;

n)

gewone gitaarrog (Rhinobatos rhinobatos) in de Middellandse Zee;

o)

doornhaai (Squalus acanthias) in wateren van de Unie van de ICESdeelgebieden 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10, tenzij in het kader van de in bijlage IA
vermelde vermijdingsprogramma’s.

Incidenteel gevangen exemplaren van de in lid 1 genoemde soorten worden
ongedeerd gelaten en onmiddellijk vrijgelaten.
Artikel 15
Toezending van gegevens

Lidstaten die op grond van de artikelen 33 en 34 van Verordening (EG) nr. 1224/2009
gegevens over aanlandingen en de visserij-inspanning aan de Commissie doen toekomen,
gebruiken daarvoor de in bijlage I bij deze verordening vermelde bestandscodes.

Hoofdstuk II
Vismachtigingen in wateren van derde landen
Artikel 16
Vismachtigingen

NL

1.

De maximumaantallen vismachtigingen voor vissersvaartuigen van de Unie in
wateren van derde landen, indien van toepassing, zijn vermeld in deel A van bijlage
V.

2.

Indien een lidstaat quota in de in bijlage V, deel A, bij deze verordening genoemde
visserijzones overeenkomstig artikel 16, lid 8, van Verordening (EU) nr. 1380/2013

29

NL

aan een andere lidstaat overdraagt (ruil of “swap”), worden daarbij ook de
overeenkomstige vismachtigingen overgedragen en wordt de Commissie in kennis
gesteld van de overdracht. Het in bijlage V, deel A, bij deze verordening vermelde
totale aantal machtigingen per visserijzone wordt niet overschreden.

Hoofdstuk III
Vangstmogelijkheden in wateren van regionale organisaties voor
visserijbeheer
AFDELING 1
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel 17
Overdrachten en uitwisselingen van quota
1.

Wanneer de voorschriften van een regionale organisatie voor visserijbeheer
(“ROVB”) overdrachten en uitwisselingen van quota tussen de verdragsluitende
partijen bij de ROVB toestaan, kan een lidstaat (“de betrokken lidstaat”) met een
verdragsluitende partij bij de ROVB besprekingen beginnen en, in voorkomend
geval, aangeven volgens welke contouren een geplande overdracht of uitwisseling
van quota kan plaatsvinden. De betrokken lidstaat stelt de Commissie in kennis van
de contouren.

2.

Na ontvangst van de kennisgeving van de betrokken lidstaat kan de Commissie de
contouren van de geplande overdracht of uitwisseling van quota bekrachtigen. Bij
bekrachtiging maakt de Commissie onverwijld kenbaar dat zij ermee instemt
gebonden te zijn door de quotaoverdracht of -uitwisseling. Zij brengt de overdracht
of uitwisseling ter kennis van het ROVB-secretariaat overeenkomstig de ROVBvoorschriften.

3.

De Commissie brengt de lidstaten op de hoogte van de overeengekomen overdracht
of uitwisseling van quota.

4.

De vangstmogelijkheden die de betrokken lidstaat in het kader van de overdracht of
uitwisseling van quota heeft ontvangen of overgedragen, worden beschouwd als
quota die toegevoegd zijn aan of in mindering gebracht zijn op zijn toewijzing vanaf
het moment waarop de overdracht of uitwisseling van kracht is op grond van de
overeenkomst met de verdragsluitende partij bij de ROVB dan wel, in voorkomend
geval, overeenkomstig de ROVB-voorschriften. In lijn met het beginsel van relatieve
stabiliteit van visserijactiviteiten wordt de verdeelsleutel voor de toewijzing van
vangstmogelijkheden aan de lidstaten daardoor niet beïnvloed.

5.

Dit artikel geldt tot en met 31 januari 2023 voor overdrachten van quota van een
verdragsluitende partij bij een ROVB aan de Unie en de daaropvolgende toewijzing
ervan aan de lidstaten.

[De onderstaande afdelingen 2-11 worden bijgewerkt na de jaarvergaderingen van de
desbetreffende ROVB’s.]

NL

30

NL

AFDELING 2
NEAFC-VERDRAGSGEBIED
Artikel 18
Sluitingen voor roodbaars in de Irminger Zee
Alle visserijactiviteiten zijn verboden in het gebied dat wordt begrensd door de volgende
coördinaten gemeten volgens het WGS84-systeem:
Breedtegraad

Lengtegraad

63° 00’

‐30° 00’

61° 30’

‐27° 35’

60° 45’

‐28° 45’

62° 00’

‐31° 35’

63° 00’

‐30° 00’

AFDELING 3
ICCAT-VERDRAGSGEBIED
Artikel 19
Beperkingen van de vangst-, kweek- en mestcapaciteit

NL

1.

Het aantal met de hengel of de sleeplijn vissende vaartuigen van de Unie dat in het
oostelijke deel van de Atlantische Oceaan actief op blauwvintonijn tussen
8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig bijlage VI,
punt 1.

2.

Het aantal vissersvaartuigen van de Unie dat in het kader van de ambachtelijke
kustvisserij in de Middellandse Zee actief op blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en
30 kg/115 cm mag vissen, wordt beperkt overeenkomstig bijlage VI, punt 2.

3.

Het aantal vissersvaartuigen van de Unie dat in de Adriatische Zee actief op
blauwvintonijn tussen 8 kg/75 cm en 30 kg/115 cm mag vissen voor
kweekdoeleinden, wordt beperkt overeenkomstig bijlage VI, punt 3.

4.

Het aantal vissersvaartuigen dat in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en
in de Middellandse Zee op blauwvintonijn mag vissen, deze aan boord mag houden
en mag overladen, vervoeren of aanlanden, wordt beperkt overeenkomstig bijlage VI,
punt 4.

5.

Het aantal tonnara’s dat wordt gebruikt voor de visserij op blauwvintonijn in het
oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in de Middellandse Zee wordt beperkt
overeenkomstig bijlage VI, punt 5.

6.

De totale capaciteit voor het kweken en mesten van blauwvintonijn en de
maximumhoeveelheid in het wild gevangen blauwvintonijn die wordt toegewezen
aan kweek- en mestbedrijven in het oostelijke deel van de Atlantische Oceaan en in
de Middellandse Zee, worden beperkt overeenkomstig bijlage VI, punt 6.

7.

Het maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie dat op Noord-Atlantische witte
tonijn als doelsoort mag vissen overeenkomstig artikel 12 van Verordening (EG)

31

NL

nr. 520/2007 van de Raad26, wordt beperkt overeenkomstig bijlage VI, punt 7, bij
deze verordening.
8.

Het maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie met een lengte van ten minste
20 meter dat vist op grootoogtonijn in het Iccat-verdragsgebied, wordt beperkt
overeenkomstig bijlage VI, punt 8.
Artikel 20
Recreatievisserijen

In voorkomend geval kennen de lidstaten een specifiek aandeel van de hun in bijlage ID
toegekende quota toe aan recreatievisserijen.
Artikel 21
Haaien
1.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van grootoogvoshaaien (Alopias
superciliosus) die in een visserij zijn gevangen, aan boord te houden, over te laden of
aan te landen.

2.

Het is verboden gericht te vissen op voshaaisoorten van het geslacht Alopias.

3.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van hamerhaaien van de familie
Sphyrnidae (met uitzondering van Sphyrna tiburo) die gevangen zijn in visserijen in
het Iccat-verdragsgebied, aan boord te houden, over te laden of aan te landen.

4.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van oceanische witpunthaaien
(Carcharhinus longimanus) die gevangen zijn in een visserij, aan boord te houden,
over te laden of aan te landen.

5.

Het is verboden om zijdehaaien (Carcharhinus falciformis) die gevangen zijn in een
visserij, aan boord te houden.

AFDELING 4
CCAMLR-VERDRAGSGEBIED
Artikel 22
Kennisgevingen inzake experimentele visserij op Antarctische ijsheek
De lidstaten mogen in 2022 deelnemen aan de experimentele visserij met de beug op
Antarctische ijsheek (Dissostichus spp.) in de FAO-deelgebieden 88.1 en 88.2 en de FAOsectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3a buiten gebieden onder nationale jurisdictie. Lidstaten die
daartoe voornemens zijn, stellen het CCAMLR-secretariaat uiterlijk op 1 juni 2022 daarvan in
kennis overeenkomstig de artikelen 7 en 7 bis van Verordening (EG) nr. 601/2004.

26

NL

Verordening (EG) nr. 520/2007 van de Raad van 7 mei 2007 tot vaststelling van technische maatregelen
voor de instandhouding van bepaalde over grote afstanden trekkende visbestanden en tot intrekking van
Verordening (EG) nr. 973/2001 (PB L 123 van 12.5.2007, blz. 3).

32

NL

Artikel 23
Beperkingen van de experimentele visserij op Antarctische ijsheek
1.

De visserij op Antarctische ijsheek in het visseizoen 2021-2022 is beperkt tot de in
bijlage VII, tabel A, vermelde lidstaten, deelgebieden en aantallen vaartuigen voor de
in tabel B van die bijlage vermelde soorten, TAC’s en bijvangstbeperkingen.

2.

Gerichte visserij op haaiensoorten voor andere doeleinden dan wetenschappelijk
onderzoek is verboden. Bijvangsten van haaien, met name jonge exemplaren en
drachtige vrouwtjes, die incidenteel zijn gevangen in de visserij op Antarctische
ijsheek, worden levend vrijgelaten.

3.

Indien van toepassing wordt de visserij in een klein onderzoeksvak (Small Scale
Research Unit – SSRU) stopgezet wanneer de gemelde vangsten de geldende TAC
hebben bereikt, waarna dit vak voor de rest van het seizoen voor de visserij wordt
gesloten.

4.

De visserijactiviteiten vinden plaats in een zo groot mogelijk geografisch gebied en
op zo veel mogelijk verschillende diepten om de nodige informatie te verzamelen
voor het bepalen van het visserijpotentieel en om een overconcentratie van de
vangst- en de visserij-inspanning te voorkomen. Visserijactiviteiten in de FAOdeelgebieden 88.1 en 88.2 en de FAO-sectoren 58.4.1, 58.4.2 en 58.4.3a, voor zover
toegestaan op grond van artikel 22, zijn echter verboden op diepten van minder dan
550 meter.
Artikel 24
Visserij op Antarctisch krill in het visseizoen 2021-2022

1.

Lidstaten die voornemens zijn om in het visseizoen 2021-2022 in het CCAMLRverdragsgebied op Antarctisch krill (Euphausia superba) te vissen, stellen de
Commissie uiterlijk op 1 mei 2022 daarvan in kennis met het formulier in deel B van
het aanhangsel van bijlage VII. Op basis van de informatie van de lidstaten dient de
Commissie de kennisgevingen uiterlijk op 30 mei 2022 bij het CCAMLRsecretariaat in.

2.

De in lid 1 bedoelde kennisgeving van de lidstaten bevat de informatie waarin
artikel 3 van Verordening (EG) nr. 601/2004 voorziet, voor elk vaartuig dat
gemachtigd is om aan de visserij op Antarctisch krill deel te nemen.

3.

Een lidstaat die voornemens is om in het CCAMLR-verdragsgebied op Antarctisch
krill te vissen, geeft alleen kennis van zijn voornemen daartoe voor gemachtigde
vaartuigen die aan een van de volgende voorwaarden voldoen:

4.

NL

a)

zij voeren ten tijde van de kennisgeving zijn vlag;

b)

zij voeren ten tijde van de kennisgeving de vlag van een ander CCAMLR-lid
en voeren naar verwachting ten tijde van de visserijactiviteit de vlag van de
lidstaat in kwestie.

Wanneer een overeenkomstig de leden 1, 2 en 3 aan het secretariaat van de
CCAMLR gemeld vaartuig om legitieme operationele redenen of vanwege
overmacht niet aan een visserij op Antarctisch krill kan deelnemen, mag de lidstaat
in kwestie toestaan dat het wordt vervangen door een ander vaartuig. De betrokken
lidstaten brengen in dat geval het CCAMLR-secretariaat en de Commissie
onverwijld op de hoogte en verstrekken daarbij:

33

NL

5.

a)

alle bijzonderheden over het vervangende vaartuig (of de vervangende
vaartuigen), inclusief de informatie waarin artikel 3 van Verordening (EG) nr.
601/2004 voorziet;

b)

een volledig overzicht van de redenen voor de vervanging, alsmede alle
relevante ondersteunende bewijsstukken of referenties.

De lidstaten staan niet toe dat een vaartuig dat is geplaatst op een CCAMLR-lijst van
vissersvaartuigen die illegale, ongemelde en ongereglementeerde visserijactiviteiten
verrichten (IOO-vaartuigen), aan de visserij op Antarctisch krill deelneemt.

AFDELING 5
IOTC-BEVOEGDHEIDSGEBIED
Artikel 25
Beperking van de vangstcapaciteit van vaartuigen die in het IOTC-bevoegdheidsgebied vissen
1.

Het maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie dat in het IOTCbevoegdheidsgebied op tropische tonijn mag vissen, en de overeenkomstige in
brutotonnage uitgedrukte capaciteit, zijn vermeld in bijlage VIII, punt 1.

2.

Het maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie dat in het IOTCbevoegdheidsgebied op zwaardvis (Xiphias gladius) en witte tonijn (Thunnus
alalunga) mag vissen, en de overeenkomstige in brutotonnage uitgedrukte capaciteit,
zijn vermeld in bijlage VIII, punt 2.

3.

De lidstaten kunnen vaartuigen die zijn toegewezen aan een van de in de leden 1 en 2
genoemde visserijen, toewijzen aan de andere visserij, mits zij de tegenover de
Commissie kunnen aantonen dat deze wijziging niet tot een stijging van de visserijinspanning voor de visbestanden in kwestie leidt.

4.

De lidstaten zorgen er bij een voorgestelde overdracht van capaciteit naar hun vloot
voor dat de over te dragen vaartuigen voorkomen in het register van gemachtigde
vaartuigen van de IOTC of in het vaartuigregister van een andere tonijn-ROVB.
Vaartuigen die voorkomen op een ROVB-lijst van vaartuigen die IOOvisserijactiviteiten verrichten, mogen niet worden overgedragen.

5.

De lidstaten mogen hun vangstcapaciteit alleen tot boven de in de leden 1 en 2
bedoelde maxima verhogen als zij binnen de grenzen van de bij de IOTC ingediende
ontwikkelingsplannen blijven.
Artikel 26
Niet-verankerde FAD’s en bevoorradingsvaartuigen

NL

1.

Niet-verankerde FAD’s worden uitgerust met instrumentboeien. Het gebruik van
andere boeien, zoals radioboeien, is verboden.

2.

Een ringzegenvaartuig mag op geen enkel moment meer dan 300 operationele boeien
volgen.

3.

Voor elk ringzegenvaartuig mogen jaarlijks niet meer dan 500 instrumentboeien
worden verworven. Geen enkel ringzegenvaartuig heeft op enig moment meer dan
500 instrumentboeien (in voorraad en operationeel).

34

NL

4.

Ten hoogste twee bevoorradingsvaartuigen mogen ondersteuning bieden aan ten
minste vijf ringzegenvaartuigen, die alle de vlag van een lidstaat voeren. Deze
bepaling is niet van toepassing op lidstaten met slechts één bevoorradingsvaartuig.

5.

Eén ringzegenvaartuig wordt op geen enkel moment ondersteund door meer dan één
bevoorradingsvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert.

6.

De Unie registreert geen nieuwe of extra bevoorradingsvaartuigen in het IOTCregister van gemachtigde vaartuigen.
Artikel 27
Haaien

1.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van alle voshaaisoorten van de
familie Alopiidae in een visserij aan boord te houden, over te laden of aan te landen.

2.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van oceanische witpunthaaien
(Carcharhinus longimanus) in een visserij aan boord te houden, over te laden of aan
te landen, behalve voor vaartuigen met een lengte over alles van minder dan 24 m die
uitsluitend betrokken zijn bij visserijactiviteiten in de exclusieve economische zone
(EEZ) van hun vlaggenlidstaat, mits hun vangst uitsluitend voor plaatselijk verbruik
is bestemd.

3.

Incidenteel gevangen exemplaren van de in de leden 1 en 2 genoemde soorten
worden ongedeerd gelaten en onmiddellijk vrijgelaten.
Artikel 28
Roggen van het geslacht Mobula

1.

Vissersvaartuigen van de Unie mogen niet vissen op roggen van het geslacht Mobula
(familie Mobulidae, inclusief de geslachten Manta en Mobula) en niet delen of
volledige karkassen van roggen van het geslacht Mobula aan boord houden,
overladen, aanlanden, opslaan, voor verkoop aanbieden of verkopen, tenzij de
gevangen vis rechtstreeks door de gezinnen van de vissers wordt geconsumeerd
(“zelfvoorzieningsvisserij”).
In afwijking van de eerste alinea mogen roggen van het geslacht Mobula die
onopzettelijk worden gevangen bij ambachtelijke visserij, door vaartuigen met
ringzegens, hengels, kieuwnetten, handlijn of sleeplijn die zijn ingeschreven in het
IOTC-register van gemachtigde vaartuigen, worden aangeland voor lokale
consumptie.

2.

NL

Zodra vissersvaartuigen, met uitzondering van die voor zelfvoorzieningsvisserij,
roggen van het geslacht Mobula waarnemen in het net, aan de haak of aan dek, zetten
zij deze, voor zover haalbaar, onmiddellijk levend en ongedeerd op zodanige wijze
terug dat de exemplaren in kwestie zo min mogelijk worden gedeerd.

35

NL

AFDELING 6
SPRFMO-VERDRAGSGEBIED
Artikel 29
Pelagische visserijen
1.

Alleen lidstaten die in 2007, 2008 of 2009 in het SPRFMO-verdragsgebied actief
pelagische visserijactiviteiten hebben uitgeoefend, mogen in dat gebied op
pelagische bestanden vissen met inachtneming van de in bijlage IH vermelde TAC’s.

2.

De in lid 1 bedoelde lidstaten beperken de totale brutotonnage van de vaartuigen die
hun vlag voeren en die in 2022 op pelagische bestanden vissen, tot de totale
brutotonnage van de Unie van 78 600 in dat gebied.

3.

De lidstaten in kwestie kunnen de in bijlage IH vermelde vangstmogelijkheden alleen
benutten indien zij uiterlijk op de vijfde dag van de volgende maand de Commissie
de volgende informatie toezenden met het oog op de doorzending ervan door de
Commissie naar het SPRFMO-secretariaat:
(a)

een lijst van vaartuigen die in het SPRFMO-verdragsgebied actief vissen of bij
overlading zijn betrokken;

(b)

gegevens van volgsystemen voor vaartuigen;

(c)

maandelijkse vangstaangiften;

(d)

indien voorhanden, gegevens over aanloophavens.
Artikel 30
Bodemvisserijen

1.

De lidstaten beperken hun bodemvisserijvangst of -inspanning in het SPRFMOverdragsgebied in 2022 tot de delen ervan waarin in de periode van 1 januari 2002 tot
en met 31 december 2006 aan bodemvisserij is gedaan, en tot de jaarlijkse
gemiddelde vangsten of inspanningsparameters in die periode (geregistreerde
activiteit). Zij mogen die beperkingen overschrijden indien hun plan om meer te
vissen dan de geregistreerde activiteit, wordt bekrachtigd door de SPRFMO.

2.

Lidstaten zonder geregistreerde activiteit in de bodemvisserijvangst of -inspanning in
het SPRFMO-verdragsgebied in de periode van 1 januari 2002 tot en met
31 december 2006 mogen daar niet vissen, tenzij de SPRFMO hun plan om zonder
geregistreerde activiteit te vissen, bekrachtigt.
Artikel 31
Experimentele visserijen

NL

1.

De lidstaten mogen in 2022 in het SPRFMO-verdragsgebied niet aan experimentele
visserij met de beug op Antarctische ijsheek (Dissostichus spp.) deelnemen, tenzij de
SPRFMO haar goedkeuring heeft gehecht aan hun aanvraag voor deze visserij, die
onder meer een visserijoperatieplan bevat en een toezegging om een
gegevensverzamelingsplan uit te voeren.

2.

De visserij vindt alleen binnen de door de SPRFMO gespecificeerde
onderzoeksonderdelen plaats. Visserij op een diepte van minder dan 750 en meer dan
2 000 meter is verboden.

36

NL

3.

De TAC is vermeld in bijlage IH. De visserij wordt beperkt tot één visreis met een
maximumduur van 21 opeenvolgende dagen en tot ten hoogste 5 000 haken per
beuglijn, met maximaal 20 beuglijnen per onderzoeksonderdeel. De visserij wordt
stopgezet wanneer de TAC is bereikt of wanneer 100 lijnen zijn uitgezet en
opgehaald, naargelang wat zich het eerst voordoet.

AFDELING 7
IATTC-VERDRAGSGEBIED
Artikel 32
Ringzegenvisserijen
1.

Ringzegenvaartuigen mogen niet vissen op geelvintonijn (Thunnus albacares),
grootoogtonijn (Thunnus obesus) en gestreepte tonijn (Katsuwonus pelamis)
gedurende een van de volgende sluitingsperioden in de gespecificeerde gebieden:
a)

b)

NL

van 29 juli 2022 00.00 uur tot en met 8 oktober 2022 24.00 uur of van
9 november 2022 00.00 uur tot en met 19 januari 2023 24.00 uur in het gebied
dat wordt begrensd door:
–

de kustlijnen van het Amerikaanse continent langs de Stille Oceaan,

–

150° WL,

–

40° NB,

–

40° ZB;

van 9 oktober 2022 00.00 uur tot en met 8 november 2022 24.00 uur in het
gebied dat wordt begrensd door:
–

96° WL,

–

110° WL,

–

4° NB,

–

3° ZB.

2.

Voor elk van de betrokken vaartuigen deelt de vlaggenlidstaat de Commissie vóór
1 april 2022 mee welke van de in lid 1, punt a), genoemde sluitingsperioden hij heeft
gekozen.

3.

Ringzegenvaartuigen die in het IATTC-verdragsgebied op tonijn vissen, houden alle
geelvintonijn, grootoogtonijn en gestreepte tonijn die zij hebben gevangen, aan boord
en landen deze aan of laden deze over.

4.

Lid 3 is niet van toepassing:
a)

wanneer de vis om andere redenen dan de grootte niet geschikt wordt geacht
voor menselijke consumptie;

b)

indien er tijdens de laatste trek van een visreis onvoldoende ruimte is
overgebleven voor alle bij die trek gevangen tonijn.

37

NL

Artikel 33
Niet-verankerde FAD’s
1.

Een ringzegenvaartuig zet in het IATTC-verdragsgebied op geen enkel ogenblik
meer dan 450 FAD’s actief in. Een FAD wordt als actief beschouwd als deze op zee
wordt ingezet, de eigen locatie begint door te geven en wordt getraceerd door het
vaartuig, de eigenaar of exploitant ervan. Een FAD wordt alleen aan boord van een
ringzegenvaartuig geactiveerd.

2.

Ringzegenvaartuigen dienen in het IATTC-verdragsgebied gedurende 15 dagen vóór
aanvang van de gekozen sluitingsperiode als genoemd in artikel 32, lid 1, punt a):

3.

(a)

geen FAD’s in te zetten;

(b)

het oorspronkelijk ingezette aantal FAD’s terug te halen.

De lidstaten rapporteren op maandelijkse basis aan de Commissie dagelijkse
informatie over alle actieve FAD’s zoals voorgeschreven door de IATTC. De
rapporten worden niet eerder dan 60 dagen en niet later dan 75 dagen na afloop van
de maand waarop deze betrekking hebben, ingediend. De Commissie zendt de
informatie onverwijld door naar het IATTC-secretariaat.
Artikel 34
Vangstbeperkingen voor grootoogtonijn in beugvisserijen

De totale jaarlijkse vangsten grootoogtonijn in het IATTC-verdragsgebied
beugvisserijvaartuigen van elke lidstaat zijn vermeld in bijlage IL.

door

Artikel 35
Verbod op de visserij op oceanische witpunthaaien
1.

Het is verboden in het IATTC-verdragsgebied te vissen op oceanische witpunthaaien
(Carcharhinus longimanus) en delen of volledige karkassen van in dat gebied
gevangen oceanische witpunthaaien aan boord te houden, over te laden, aan te
landen, op te slaan, voor verkoop aan te bieden of te verkopen.

2.

Incidenteel gevangen exemplaren van de in lid 1 genoemde soort worden ongedeerd
gelaten en onmiddellijk vrijgelaten door de vaartuigexploitant.

3.

Vaartuigexploitanten:
a)

registreren het aantal teruggezette exemplaren, met vermelding van de toestand
(levend of dood);

b)

delen de in punt a) bedoelde informatie mee aan de lidstaat waarvan zij
onderdaan zijn. De lidstaten dienen de tijdens het voorgaande jaar verzamelde
informatie uiterlijk op 31 januari bij de Commissie in.
Artikel 36
Verbod op de visserij op roggen van het geslacht Mobula

Vissersvaartuigen van de Unie mogen in het IATTC-verdragsgebied niet vissen op roggen
van het geslacht Mobula (familie Mobulidae, inclusief de geslachten Manta en Mobula) en
niet delen of volledige karkassen ervan aan boord houden, overladen, aanlanden, opslaan,
voor verkoop aanbieden of verkopen. Zodra zij zien dat roggen van het geslacht Mobula zijn
gevangen, zetten zij deze waar mogelijk onmiddellijk levend en ongedeerd terug.

NL

38

NL

AFDELING 8
SEAFO-VERDRAGSGEBIED
Artikel 37
Verbod op de visserij op diepzeehaaien
De gerichte visserij op de volgende diepzeehaaien in het Seafo-verdragsgebied is verboden:
a)

spookkathaai (Apristurus manis),

b)

gevlekte gladde lantaarnhaai (Etmopterus bigelowi),

c)

kortstaartlantaarnhaai (Etmopterus brachyurus),

d)

grote lantaarnhaai (Etmopterus princeps),

e)

gladde lantaarnhaai (Etmopterus pusillus),

f)

roggen (Rajidae),

g)

fluweelijshaai (Scymnodon squamulosus),

h)

diepzeehaaien van de Selachimorpha-superorde,

i)

doornhaai (Squalus acanthias).

AFDELING 9
WCPFC-VERDRAGSGEBIED
Artikel 38
Voorwaarden voor de visserij op grootoogtonijn, geelvintonijn, gestreepte tonijn en ZuidPacifische witte tonijn
1.

De lidstaten zorgen ervoor dat niet meer dan 403 visdagen worden toegekend aan
ringzegenvaartuigen die in het gedeelte van het WCPFC-verdragsgebied dat op volle
zee tussen 20° NB en 20° ZB is gelegen, vissen op grootoogtonijn (Thunnus obesus),
geelvintonijn (Thunnus albacares) en gestreepte tonijn (Katsuwonus pelamis).

2.

Vissersvaartuigen van de Unie mogen in het WCPFC-verdragsgebied ten zuiden van
20° ZB niet gericht vissen op Zuid-Pacifische witte tonijn (Thunnus alalunga).

3.

De lidstaten zorgen ervoor dat de vangsten van grootoogtonijn (Thunnus obesus)
door beugvisserijvaartuigen in 2022 niet meer bedragen dan de in de tabel van
bijlage IG vermelde bovengrenzen.
Artikel 39
Beheer van de visserij met FAD’s

NL

1.

In het gedeelte van het WCPFC-verdragsgebied tussen 20° NB en 20° ZB mogen
ringzegenvaartuigen tussen 1 juli 2022 00.00 uur en 30 september 2022 24.00 uur
geen FAD’s gebruiken, er werkzaamheden aan verrichten of bij de FAD’s netten
uitzetten.

2.

Naast het verbod van lid 1 is het in het WCPFC-verdragsgebied op volle zee tussen
20° NB en 20° ZB verboden netten bij FAD’s uit te zetten tijdens twee extra
maanden: tussen 1 april 2022 00.00 uur en 31 mei 2022 24.00 uur dan wel tussen 1
november 2022 00.00 uur en 31 december 2022 24.00 uur.

39

NL

3.

Lid 2 geldt niet in de volgende gevallen:
a)

tijdens de laatste trek van een visreis, indien er op het vaartuig onvoldoende
ruimte is voor alle vis;

b)

wanneer de vis om andere redenen dan de grootte niet geschikt is voor
menselijke consumptie;

c)

bij een ernstige storing van de koelinstallatie.

4.

Elke lidstaat zorgt ervoor dat geen enkel ringzegenvaartuig op zee op enig moment
meer dan 350 FAD’s met geactiveerde instrumentboeien inzet. Boeien worden
uitsluitend aan boord van een vaartuig geactiveerd.

5.

Alle ringzegenvaartuigen die in het in lid 1 genoemde gedeelte van het WCPFCverdragsgebied vissen, houden alle grootoogtonijn, geelvintonijn en gestreepte tonijn
die zij hebben gevangen, aan boord, laden deze over en landen deze aan.
Artikel 40
Maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie dat op zwaardvis mag vissen

Het maximumaantal vissersvaartuigen van de Unie dat in de gebieden van het WCPFCverdragsgebied ten zuiden van 20° ZB op zwaardvis (Xiphias gladius) mag vissen, is vermeld
in bijlage IX.
Artikel 41
Vangstbeperkingen voor zwaardvis in de beugvisserij ten zuiden van 20° ZB
De lidstaten zorgen ervoor dat vangsten van zwaardvis (Xiphias gladius) in 2022 ten zuiden
van 20° ZB door beugvisserijvaartuigen niet meer bedragen dan de in bijlage IG vermelde
bovengrens. De lidstaten zorgen er ook voor dat de visserij-inspanning voor zwaardvis
daardoor niet verschuift naar het gebied ten noorden van 20° ZB.
Artikel 42
Zijdehaaien en oceanische witpunthaaien
1.

2.

Het is verboden om delen of volledige karkassen van de volgende soorten in het
WCPFC-verdragsgebied aan boord te houden, over te laden, aan te landen of op te
slaan:
a)

zijdehaaien (Carcharhinus falciformis),

b)

oceanische witpunthaaien (Carcharhinus longimanus).

Incidenteel gevangen exemplaren van de in lid 1 genoemde soorten worden
ongedeerd gelaten en onmiddellijk vrijgelaten.
Artikel 43
Overlappend gebied tussen het IATTC- en het WCPFC-verdragsgebied

NL

1.

Vaartuigen die alleen in het WCPFC-register zijn ingeschreven, passen de
maatregelen van deze afdeling toe wanneer zij vissen in het overlappende gebied
tussen het IATTC- en het WCPFC-verdragsgebied.

2.

Vaartuigen die in zowel het WCPFC-register als het IATTC-register zijn
ingeschreven, en vaartuigen die alleen in laatstgenoemd register zijn ingeschreven,
passen de maatregelen van artikel 32, lid 1, punt a), artikel 32, leden 2, 3 en 4, en de

40

NL

artikelen 33, 34 en 35 toe wanneer zij vissen in het overlappende gebied tussen het
IATTC- en het WCPFC-verdragsgebied.

AFDELING 10
BERINGZEE
Artikel 44
Verbod op de visserij in de volle zee van de Beringzee
De visserij op Alaskapollak (Gadus chalcogrammus) in de volle zee van de Beringzee is
verboden.

AFDELING 11
SIOFA-OVEREENKOMSTGEBIED
Artikel 45
Beperkingen op de bodemvisserij
De lidstaten zorgen ervoor dat de onder hun vlag varende vissersvaartuigen die in het Siofaovereenkomstgebied vissen:
a)

hun jaarlijkse visserij-inspanning en vangsten in de bodemvisserij beperken tot hun
gemiddelde jaarlijkse niveau van een representatieve periode waarin zij in dat gebied
actief waren en waarvoor bij de Commissie ingediende gegevens aanwezig zijn;

b)

de ruimtelijke spreiding van hun bodemvisserij-inspanning, afgezien van methoden
met beuglijnen en vallen, niet uitbreiden tot buiten de in de recente jaren beviste
gebieden;

c)

niet gemachtigd worden om te vissen in de tussentijds beschermde gebieden Atlantis
Bank, Coral, Fools Flat, Middle of What, Walter’s Shoal, zoals omschreven in
bijlage IK, behalve indien beuglijnen en vallen worden gebruikt en mits tijdens de
visserij in die gebieden te allen tijde een wetenschappelijk waarnemer aan boord is.

TITEL III
VANGSTMOGELIJKHEDEN VOOR VAARTUIGEN VAN
DERDE LANDEN IN WATEREN VAN DE UNIE
Artikel 46
Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren en vissersvaartuigen die op de Faeröer
zijn geregistreerd
Vissersvaartuigen die de vlag van Noorwegen voeren, en vissersvaartuigen die op de Faeröer
zijn geregistreerd, mogen worden gemachtigd om in wateren van de Unie te vissen met
inachtneming van de in bijlage I bij deze verordening vermelde TAC’s en onder de
voorwaarden van deze verordening en van titel III van Verordening (EU) 2017/2403.

NL

41

NL

Artikel 47
Vissersvaartuigen die onder de vlag van het Verenigd Koninkrijk varen, in het Verenigd
Koninkrijk geregistreerd zijn en een vergunning hebben gekregen van een visserijautoriteit
van het Verenigd Koninkrijk
Vissersvaartuigen die onder de vlag van het Verenigd Koninkrijk varen, in het Verenigd
Koninkrijk zijn geregistreerd en een vergunning hebben gekregen van een visserijautoriteit
van het Verenigd Koninkrijk, kunnen worden gemachtigd om in wateren van de Unie te
vissen met inachtneming van de in bijlage I bij deze verordening vermelde TAC’s en onder de
voorwaarden van deze verordening en van Verordening (EU) 2017/2403.
Artikel 47 bis
Quota-overdrachten aan en quota-uitwisselingen met het Verenigd Koninkrijk
(2)

Elke overdracht of uitwisseling van quota tussen de Unie en het Verenigd Koninkrijk
vindt plaats overeenkomstig de leden 2, 3 en 4.

(3)

Een lidstaat die voornemens is quota over te dragen aan of uit te wisselen met het
Verenigd Koninkrijk, kan met het Verenigd Koninkrijk de contouren van de
quotaoverdracht of -uitwisseling bespreken. De betrokken lidstaat stelt de Commissie
in kennis van de contouren.

(4)

Wanneer de Commissie de contouren van de door de betrokken lidstaat gemelde
quota-overdracht of -uitwisseling als bedoeld in lid 2, bekrachtigt, maakt zij
onverwijld kenbaar dat zij ermee instemt gebonden te zijn door de quotaoverdracht
of -uitwisseling. De Commissie stelt het Verenigd Koninkrijk en de lidstaten in
kennis van de overeengekomen quotaoverdracht of -uitwisseling.

(5)

Quota die in het kader van de overeengekomen quotaoverdracht of -uitwisseling
ontvangen zijn van of overgedragen zijn aan het Verenigd Koninkrijk, worden vanaf
het moment waarop van de quotaoverdracht of -uitwisseling overeenkomstig lid 3
kennis is gegeven, beschouwd als quota die toegewezen zijn aan of in mindering
gebracht zijn op de toewijzing van de betrokken lidstaat. In lijn met het beginsel van
relatieve stabiliteit van visserijactiviteiten wordt de verdeelsleutel voor de toewijzing
van vangstmogelijkheden aan de lidstaten door dergelijke uitwisselingen niet
beïnvloed.
Artikel 48
Vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren

Voor vissersvaartuigen die de vlag van Venezuela voeren, gelden de voorwaarden van deze
verordening en van titel III van Verordening (EU) 2017/2403.
Artikel 49
Vismachtigingen
Het maximumaantal vismachtigingen voor vaartuigen van derde landen die in wateren van de
Unie vissen, is vermeld in bijlage V, deel B.

NL

42

NL

Artikel 50
Voorwaarden voor het aanlanden van vangsten en bijvangsten
De voorwaarden van artikel 7 zijn van toepassing op de vangsten en bijvangsten van
vaartuigen van derde landen die met de in artikel 49 bedoelde machtiging vissen.
Artikel 51
Verboden soorten
1.

2.

Vaartuigen van derde landen mogen de onderstaande soorten, wanneer deze in
wateren van de Unie worden aangetroffen, niet bevissen, aan boord houden,
overladen of aanlanden:
a)

sterrog (Raja radiata) in wateren van de Unie van de ICES-sectoren 2a, 3a en
7d en ICES-deelgebied 4;

b)

vleetsoorten-complex (Dipturus batis) (Dipturus cf. flossada en Dipturus cf.
intermedia) in wateren van de Unie van ICES-sector 2a en de ICESdeelgebieden 3, 4, 6, 7, 8, 9 en 10;

c)

ruwe haai (Galeorhinus galeus) wanneer wordt gevist met de beug in wateren
van de Unie van ICES-sector 2a en de ICES-deelgebieden 1, 4, 5, 6, 7, 8, 12 en
14;

d)

zwarte haai (Dalatias licha), spitssnuitsnavelhaai (Deania calcea),
schubzwelghaai (Centrophorus squamosus), grote lantaarnhaai (Etmopterus
princeps) en Portugese ijshaai (Centroscymnus coelolepis) in wateren van de
Unie van ICES-sector 2a en de ICES-deelgebieden 1, 4 en 14;

e)

haringhaai (Lamna nasus) in wateren van de Unie;

f)

stekelrog (Raja clavata) in wateren van de Unie van ICES-sector 3a;

g)

golfrog (Raja undulata) in wateren van de Unie van de ICES-deelgebieden 6, 9
en 10;

h)

gewone gitaarrog (Rhinobatos rhinobatos) in de Middellandse Zee;

i)

walvishaai (Rhincodon typus) in alle wateren;

j)

doornhaai (Squalus acanthias) in wateren van de Unie van de ICESdeelgebieden 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 en 10.

Incidenteel gevangen exemplaren van de in lid 1 genoemde soorten worden
ongedeerd gelaten en onmiddellijk vrijgelaten.

TITEL IV
SLOTBEPALINGEN
Artikel 52
Comitéprocedure
1.

NL

De Commissie wordt bijgestaan door het bij Verordening (EU) nr. 1380/2013
ingestelde Comité voor de visserij en de aquacultuur. Dat comité is een comité in de
zin van Verordening (EU) nr. 182/2011.

43

NL

2.

Indien naar dit lid wordt verwezen, is artikel 5 van Verordening (EU) nr. 182/2011
van toepassing.
Artikel 53
Overgangsbepaling

De artikelen 10, 12, 13, 14, 21, 27, 28, 35, 36, 37, 42, 44 en 51 blijven in 2023 van
overeenkomstige toepassing tot de inwerkingtreding van de verordening tot vaststelling van
de vangstmogelijkheden voor 2023.
Artikel 54
Inwerkingtreding
Deze verordening treedt in werking op de dag van de bekendmaking ervan in het
Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 1 januari 2022.
De in de artikelen 22, 23 en 24 en bijlage VII vervatte bepalingen inzake
vangstmogelijkheden voor de in die bijlage vermelde bestanden in het CCAMLRverdragsgebied zijn van toepassing met ingang van 1 december 2021.
De bepalingen inzake beperkingen van de visserijinspanning in bijlage II zijn van toepassing
van 1 februari 2022 tot en met 31 januari 2023.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke
lidstaat.
Gedaan te Brussel,

Voor de Raad
De voorzitter

NL

44

NL