Tweede Kamer der Staten-Generaal

2

Vergaderjaar 2008–2009

31 858

Intrekking van enige wetten betreffende het
waterbeheer, aanpassing van een aantal andere
wetten, regeling van het overgangsrecht en
aanvulling van de Waterwet, met het oog op de
invoering van die wet (Invoeringswet Waterwet)

Nr. 9

NOTA VAN WIJZIGING
Ontvangen 4 mei 2009
Het voorstel van wet wordt gewijzigd als volgt:
A
Na artikel 1.4 wordt een artikel ingevoegd, luidend:
Artikel 1.4a
De Ontgrondingenwet wordt gewijzigd als volgt:
A
Aan artikel 4 worden, onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel c door een puntkomma, twee onderdelen toegevoegd, luidend:
d. de uitvoering van een beheerplan als bedoeld in artikel 4.6 van de
Waterwet, voor zover daarin maatregelen of voorzieningen zijn
opgenomen in verband met een verontreiniging of aantasting van de
bodem of oever van een oppervlaktewaterlichaam die een belemmering
vormt voor het bereiken van de gewenste gebiedskwaliteit, met uitzondering van ontgrondingen, welke geschieden ter verkrijging van het voor
die maatregelen of voorzieningen nodige bodemmateriaal;
e. de uitvoering van maatregelen als bedoeld in artikel 5.14a, eerste lid,
van de Waterwet, met uitzondering van ontgrondingen, welke geschieden
ter verkrijging van het voor die maatregelen nodige bodemmateriaal.
B
In artikel 8, derde lid, wordt «ingevolge artikel 1a van de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken» vervangen door: ingevolge artikel 3.1, tweede lid,
van de Waterwet.
B
Artikel 1.10 wordt gewijzigd als volgt:
a. Onderdeel A komt te luiden:

KST130631
0809tkkst31858-9
ISSN 0921 - 7371
Sdu Uitgevers
’s-Gravenhage 2009

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

1

A
Artikel 1.1 wordt gewijzigd als volgt:
1. Voor de bestaande tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. In de alfabetische rangschikking worden vier begripsomschrijvingen
ingevoegd, luidend:
infiltreren van water: in de bodem brengen van water, ter aanvulling
van het grondwater, in samenhang met het onttrekken van grondwater;
onttrekken van grondwater: onttrekken van grondwater door middel van
een onttrekkingsinrichting;
onttrekkingsinrichting: inrichting of werk, bestemd voor het onttrekken
van grondwater;
zee: mariene wateren, met uitzondering van de binnenwateren van
staten, met inbegrip van de zeebodem en ondergrond daarvan;.
3. De begripsomschrijving van openbaar vuilwaterriool wordt in de
alfabetische rangschikking geplaatst.
4. De begripsomschrijving van oppervlaktewaterlichaam komt te luiden:
oppervlaktewaterlichaam: samenhangend geheel van vrij aan het
aardoppervlak voorkomend water, met de daarin aanwezige stoffen,
alsmede de bijbehorende bodem, oevers en, voor zover uitdrukkelijk
aangewezen krachtens deze wet, drogere oevergebieden, alsmede flora
en fauna;.
5. De opsomming van artikelen in de begripsomschrijving van
watervergunning komt te luiden: de artikelen 6.2, 6.3, 6.4, 6.5, 6.11, 6.15a
of 6.15b.
6. De begripsomschrijving van zuiveringtechnisch werk komt te luiden:
zuiveringtechnisch werk: werk voor het zuiveren van stedelijk afvalwater, in exploitatie bij een waterschap of gemeente, dan wel een
rechtspersoon die door het bestuur van een waterschap met de zuivering
van stedelijk afvalwater is belast, met inbegrip van het bij dat werk
behorende werk voor het transport van stedelijk afvalwater.
7. Na de bestaande tekst worden twee leden toegevoegd, luidend:
2. Voor de toepassing van deze wet worden onttrekkingsinrichtingen
die een samenhangend geheel vormen, als één onttrekkingsinrichting
aangemerkt.
3. Voor de toepassing van deze wet ten aanzien van de zee wordt onder
oppervlaktewaterlichaam mede begrepen de ondergrond van de
zeebodem.
b. Onderdeel B komt te luiden:
B
Artikel 2.7 wordt gewijzigd als volgt:
1. In het eerste lid wordt «van Rijkswege» vervangen door: van
rijkswege.
2. Het tweede lid komt te luiden:
2. De in het eerste lid bedoelde kustlijn wordt aangegeven op een door
Onze Minister kosteloos verkrijgbaar gestelde kaart die telkens na zes
jaren wordt herzien. De verkrijgbaarstelling wordt bekendgemaakt in de
Staatscourant.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

2

c. Na onderdeel D wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Da
In de artikelen 2.12, zesde lid, en 6.21, tweede lid, wordt «beide kamers
der Staten-Generaal» telkens vervangen door: beide Kamers der StatenGeneraal.
d. Na onderdeel G wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Ga
In artikel 3.11, eerste en tweede lid, wordt «plannen en besluiten»
telkens vervangen door: plannen, besluiten of waterakkoorden als
bedoeld in artikel 3.7, eerste lid.
e. Na onderdeel K wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Ka
In artikel 4.6, tweede lid, onderdeel c, vervalt de zinsnede «bij normale
omstandigheden en in geval van calamiteiten».
f. Na onderdeel P wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Pa
In artikel 5.22 wordt «een onttrekking of infiltratie» vervangen door «het
onttrekken van grondwater of het infiltreren van water» en wordt «die
onttrekking of infiltratie» vervangen door: dat onttrekken of infiltreren.
g. Onderdeel Q komt te luiden:
Q
Artikel 6.1 komt te luiden:
Artikel 6.1
In dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt, tenzij
anders bepaald, verstaan onder:
bevoegd gezag: tot verlening van een watervergunning bevoegd
bestuursorgaan, in voorkomend geval met toepassing van artikel 6.15;
lozen: brengen van stoffen in een oppervlaktewaterlichaam of brengen
van water of stoffen op een zuiveringtechnisch werk;
revisievergunning: vergunning die wordt verleend krachtens artikel
6.15a, eerste lid, of 6.15b, eerste lid;
stoffen: afvalstoffen, verontreinigende of schadelijke stoffen;
storten van stoffen: zich in zee of op zee ontdoen van stoffen of van
vaartuigen, luchtvaartuigen of op de zeebodem opgerichte werken, op een
wijze als bedoeld in artikel 6.3, eerste lid, onderdeel a, in samenhang met
artikel 6.10, onderdeel b, dan wel als bedoeld in artikel 6.3, eerste lid,
onderdeel b, of derde lid.
h. Onderdeel R komt te luiden:
R
Artikel 6.2 komt te luiden:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

3

Artikel 6.2
1. Het is verboden om stoffen te brengen in een oppervlaktewaterlichaam, tenzij:
a. een daartoe strekkende vergunning is verleend door Onze Minister
of, ten aanzien van regionale wateren, het bestuur van het betrokken
waterschap;
b. daarvoor vrijstelling is verleend bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur;
c. artikel 6.3 van toepassing is.
2. Het is verboden met behulp van een werk, niet zijnde een openbaar
vuilwaterriool, water of stoffen te brengen op een zuiveringtechnisch
werk, tenzij:
a. een daartoe strekkende vergunning is verleend door het bestuur van
het in artikel 3.4 bedoelde waterschap;
b. daarvoor vrijstelling is verleend bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur.
3. De in het eerste en tweede lid bedoelde verboden gelden, voor zover
wordt geloosd door middel van een werk, niet zijnde een voorziening voor
de inzameling en het transport van afvalwater, afzonderlijk en naar zijn
aandeel voor ieder die loost door middel van dat werk.
4. Voor de toepassing van het eerste en derde lid worden de gronden
binnen een oppervlaktewaterlichaam die ingevolge artikel 3.1 of 3.2 zijn
aangewezen als drogere oevergebieden, niet tot dat oppervlaktewaterlichaam gerekend.
i. Na onderdeel R wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Ra
Artikel 6.3 van de Waterwet wordt gewijzigd als volgt:
1. In het eerste lid, onderdeel a, wordt «vanaf of vanuit een vaartuig,
luchtvaartuig of een op de zeebodem opgericht werk» vervangen door:
vanaf of vanuit een vaartuig dan wel een luchtvaartuig.
2. Na het tweede lid wordt een lid toegevoegd, luidend:
3. Het eerste lid, onderdeel a, is van overeenkomstige toepassing op
het zich ontdoen van stoffen door deze vanaf of vanuit een op de
zeebodem opgericht werk in zee te brengen of op zee te verbranden, tenzij
die handelingen samenhangen met of voortvloeien uit het normale
gebruik van dat werk, mits dat gebruik niet ten doel heeft het zich ontdoen
van stoffen.
j. Na onderdeel T wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Ta
In artikel 6.7 wordt «de artikelen 6.2 tot en met 6.5» vervangen door: de
artikelen 6.3 tot en met 6.5.
k. Na onderdeel V wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Va
Artikel 6.14 wordt gewijzigd als volgt:
1. In het eerste en tweede lid wordt «onttrekken» telkens vervangen
door: onttrekken van grondwater.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

4

2. In het eerste lid vervalt de zinsnede «, met uitzondering van artikel
13.3,».
l. In onderdeel X wordt «artikel 6.22» vervangen door: artikel 6.22,
vierde lid,.
m. Onderdeel Y komt te luiden:
Y
Artikel 6.23 wordt gewijzigd als volgt:
1. In het eerste lid wordt «lozen van stoffen» vervangen door: lozen.
2. In het vierde lid wordt «artikel 3:18, derde lid, van de Algemene wet
bestuursrecht kan het bevoegd gezag, besluiten» vervangen door: artikel
3:18, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht kan het bevoegd
gezag besluiten.
3. Aan het vierde lid wordt een volzin toegevoegd, luidend: Indien
artikel 30, vierde lid, van de Dienstenwet op de aanvraag van toepassing
is, wordt de verlengingstermijn afgestemd op de duur waarmee ingevolge
dat artikellid de termijn voor het geven van de beschikking op de
aanvraag kan worden verlengd.
4. In het zevende lid wordt «Het tweede lid, vierde lid, eerste en tweede
volzin, en vijfde lid en de artikelen 14.3, eerste lid, en 14.4 van de Wet
milieubeheer» vervangen door: Het tweede, vierde en vijfde lid en de
artikelen 6.24 en 6.25.
n. Na onderdeel Y worden twee onderdelen ingevoegd, luidend:
Ya
Na artikel 6.25 wordt een opschrift ingevoegd, luidend:

§ 5. Landelijke voorziening voor elektronische aanvraag
Yb
Artikel 6.26 komt te luiden:
Artikel 6.26
Het bevoegd gezag en de bestuursorganen die zijn betrokken bij de
beslissing op de aanvraag om een watervergunning, maken gebruik van
de voorziening, bedoeld in artikel 7.6, eerste lid, van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht. Artikel 7.6, tweede lid, tweede en derde
volzin, van die wet zijn van overeenkomstige toepassing.
o. Onderdeel Z wordt gewijzigd als volgt:
1°. In de aanhef wordt «Artikel artikel 7.1» vervangen door: Artikel 7.1.
2°. Onderdeel 1 komt te luiden:
1. Onder aanduiding van de bestaande tekst als eerste lid worden in dat
lid in de alfabetische rangschikking de volgende begripsomschrijvingen
ingevoegd:
Algemene wet: Algemene wet inzake rijksbelastingen;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

5

heffingsambtenaar: ambtenaar, bedoeld in artikel 123, derde lid, onder
b, van de Waterschapswet onderscheidenlijk ambtenaar, bedoeld in artikel
7.7, vierde lid, die voor de toepassing van de Algemene wet in de plaats
treedt van de inspecteur;.
p. Na onderdeel Z wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
Za
Artikel 7.2 wordt gewijzigd als volgt:
1. Het eerste lid komt te luiden:
1. Onder de naam verontreinigingsheffing vindt een heffing plaats ter
zake van lozen op een oppervlaktewaterlichaam in beheer bij het Rijk.
2. Onder vernummering van het tweede tot en met vierde lid tot derde
tot en met vijfde lid wordt na het eerste lid een lid toegevoegd, luidend:
2. Ter zake van lozen in een oppervlaktewaterlichaam in beheer bij een
waterschap kan het algemeen bestuur van dat waterschap onder de naam
verontreinigingsheffing een heffing instellen.
3. In het derde lid (nieuw), onderdeel b, wordt «vuilwaterriool»
vervangen door: riolering.
4. In het vierde lid (nieuw) wordt «Voor de toepassing van het tweede
lid, onderdeel a, wordt» vervangen door: Ter zake van de verontreinigingsheffing van een waterschap wordt voor de toepassing van het derde lid,
onderdeel a.
5. In het vierde lid (nieuw), onderdeel a, wordt «beheerder» vervangen
door: heffingsambtenaar.
q. Onderdeel AB wordt gewijzigd als volgt:
1°. In artikel 7.3b, tweede lid, wordt «beheerder» vervangen door:
heffingsambtenaar.
2°. In artikel 7.3b, vijfde lid, wordt «artikel 122i tot en met 122k»
vervangen door «artikel 122i tot en met 122l» en wordt «riolering»
vervangen door: openbaar vuilwaterriool.
3°. In artikel 7.3c, tweede lid, vervalt de zinsnede « dat bij een waterschap in beheer is of in opdracht van een waterschap wordt geëxploiteerd,».
r. Onderdeel AC wordt gewijzigd als volgt:
1°. Onder vernummering van onderdeel 1 en 2 tot onderdeel 2 en 3
wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
1. In het eerste lid, onderdeel a en c, wordt «onttrekkingen en infiltraties» telkens vervangen door: het onttrekken van grondwater en het
infiltreren van water.
2°. In onderdeel 3 (nieuw) vervalt de zinsnede «, onder vervanging van
de punt aan het slot van dat onderdeel door een puntkomma,».
3°. Na onderdeel 3 (nieuw) wordt een onderdeel toegevoegd, luidend:
4. In het derde lid wordt «wordt daarmede rekening gehouden bij het
opleggen van de heffing aan de vergunninghouder» vervangen door:
wordt voor het vaststellen van de grondslag de geïnfiltreerde hoeveelheid

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

6

volgens bij provinciale verordening te stellen nadere regels in mindering
gebracht op de onttrokken hoeveelheid grondwater.
s. In onderdeel AD wordt in het tweede lid van artikel 7.5 «bij die
maatregel aan te geven onttrekkingen zijn» vervangen door: het bij die
maatregel aan te geven onttrekken van grondwater is.
t. Na onderdeel AD wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
ADa
Artikel 7.6 komt te luiden:
Artikel 7.6
Van de aanvrager kunnen, volgens bij ministeriële regeling te stellen
regels, door Onze Minister rechten worden geheven ter dekking van de
kosten van het door hem in behandeling nemen van een aanvraag tot het
nemen van een beschikking op grond van hoofdstuk 5 of 6 van deze wet.
u. Onderdeel AE komt te luiden:
AE
Artikel 7.7 wordt gewijzigd als volgt:
1. In het tweede lid wordt «dit hoofdstuk» vervangen door: deze
paragraaf.
2. In het derde lid komt de zinsnede «en artikel 19, eerste lid en 25a,
eerste lid, van de Wet administratieve rechtspraak belastingzaken» te
vervallen.
v. Onderdeel AF komt te luiden:
AF
In de artikelen 7.7, tweede, derde en vierde lid, 7.8, eerste lid, en 7.9
wordt «Algemene wet inzake rijksbelastingen» telkens vervangen door:
Algemene wet.
w. Na onderdeel AF wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
AFa
Artikel 7.8 wordt gewijzigd als volgt:
1. In het eerste lid wordt «de door Onze Minister aangewezen
ambtenaar die voor de toepassing van de Algemene wet in de plaats
treedt van de inspecteur,» vervangen door: de heffingsambtenaar.
2. In het tweede lid wordt «De in het eerste lid bedoelde ambtenaar»
vervangen door «De heffingsambtenaar» en wordt «artikel 7.2, tweede
lid» vervangen door: artikel 7.2, derde lid.
x. Na onderdeel AG worden twee onderdelen ingevoegd, luidend:

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

7

AGa
In artikel 7.13, derde lid, wordt «betrokken» vervangen door: betrokkenen.
AGb
In artikel 7.14, eerste lid, wordt «onttrekking van grondwater of
infiltratie» vervangen door: het onttrekken van grondwater of het
infiltreren van water.
y. In onderdeel AL wordt in onderdeel 3 «de titels 12.1 en 12.3 van de
Wet milieubeheer» vervangen door: titel 12.3 van de Wet milieubeheer.
z. Na onderdeel AM wordt een onderdeel ingevoegd, luidend:
AMa
In artikel 8.2, derde lid, wordt «ten aanzien de» vervangen door: ten
aanzien van de.
C
In artikel 1.13, onderdeel N, onder 2, wordt in het vierde lid «artikel 1.1
van de Waterwet» vervangen door: artikel 1.1 van de Waterwet en, voor
zover het oppervlaktewaterlichaam behoort tot de zee, bedoeld in dat
artikel, de ondergrond van de zeebodem.
D
Artikel 1.15 wordt gewijzigd als volgt:
a. In onderdeel B wordt onderdeel A van artikel IIA gewijzigd als volgt:
1°. Onderdeel e van artikel 39a vervalt, onder verlettering van
onderdeel f tot onderdeel e.
2°. In artikel 39b, eerste lid, wordt «Het in dit hoofdstuk bepaalde ten
aanzien van schepen is van toepassing met betrekking tot vaartuigen die
feitelijk worden gebruikt of geschikt zijn om te worden gebruikt als middel
tot verplaatsing te water, alsmede drijvende werktuigen,» vervangen door:
Dit hoofdstuk is van toepassing op binnenschepen.
3°. Na artikel 39e wordt vóór paragraaf 3 een artikel ingevoegd, luidend:
Artikel 39f
Bij constatering van het feit dat voor een schip niet volledig is voldaan
aan de ingevolge artikel 39c, derde lid, geldende voorschriften, geeft Onze
Minister met betrekking tot het bedrag aan afvalbeheerbijdrage dat door
de eigenaar van het schip is verschuldigd toepassing aan artikel 4.4.1.2
van de Algemene wet bestuursrecht.
4°. Paragraaf 3 vervalt, onder vernummering van de paragrafen 4 en 5
tot de paragrafen 3 en 4.
5°. De artikelen 39i tot en met 39k worden vernummerd tot de artikelen
39g tot en met 39i.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

8

6°. In artikel 39g (nieuw), tweede lid, onderdeel a, wordt na «artikel 9,
eerste lid, van het verdrag» ingevoegd: , met inbegrip van de inning van
de afvalbeheerbijdrage,.
7°. In artikel 39h (nieuw), eerste lid, aanhef en onderdeel a, wordt
«artikel 39i» telkens vervangen door: artikel 39g.
b. In onderdeel E komt artikel VIIA, onderdeel D, te luiden:
D

ARTIKEL V
De Wet op de economische delicten wordt gewijzigd als volgt:
A
In artikel 1, onder 4°, wordt in de zinsnede met betrekking tot de
Binnenvaartwet na «37, tweede lid,» ingevoegd: 39c, derde lid,.
B
In artikel 1a, onder 2°, wordt in de zinsnede met betrekking tot de Wet
milieubeheer na «10.40, eerste en tweede lid,» ingevoegd: 10.40a, tweede
lid,.
E
Artikel 1.18 wordt gewijzigd als volgt:
1. In onderdeel K wordt «de artikelen 8.29, artikel 8.30» vervangen door:
de artikelen 8.29, 8.30.
2. In onderdeel N, onder 1, wordt «In onderdeel d» vervangen door: In
onderdeel d wordt.
3. In onderdeel Y wordt «In de opsomming van de bijlage» vervangen
door: In de opsomming van bijlage 1.
F
Artikel 2.3 vervalt.
G
In artikel 2.6, eerste lid, wordt na «16 januari 2011» ingevoegd: , met
uitzondering van de rapportage over de verslagen van beheerders
ingevolge artikel 2.12, tweede lid, van die wet, welke wordt uitgebracht
voor 16 januari 2017.
H
In artikel 2.7 wordt «artikel 2.13 Waterwet» vervangen door: artikel 2.13
van de Waterwet.
I
In artikel 2.8, eerste lid, vervalt de zinsnede « en daarbij andere
overheidslichamen dan waterschappen worden aangewezen».

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

9

J
In artikel 2.12, tweede lid, wordt «Het is eerste lid» vervangen door: Het
eerste lid.
K
In artikel 2.14 wordt onder vernummering van het eerste en tweede lid
tot tweede en derde lid een lid ingevoegd, luidend:
1. De leggers, bedoeld in artikel 5.1 van de Waterwet, worden, voor
zover die geen betrekking hebben op waterkeringen, uiterlijk drie jaar na
het tijdstip van inwerkingtreding van dat artikel vastgesteld.
L
Na artikel 2.16 wordt een artikel ingevoegd, luidend:
Artikel 2.16a
1. Een plan als bedoeld in artikel 7, eerste lid, van de Wet op de
waterkering, dat is vastgesteld vóór het tijdstip van inwerkingtreding van
artikel 5.4 van de Waterwet, wordt gelijkgesteld met een projectplan als
bedoeld in laatstgenoemd artikel.
2. Artikel 5.4 van de Waterwet is niet van toepassing op de aanleg,
versterking of verlegging van een primaire waterkering ten aanzien
waarvan voor het tijdstip van inwerkingtreding van dat artikel toepassing
is gegeven aan afdeling 3.5 dan wel artikel 3.33, eerste lid, of artikel 3.35,
eerste lid, van de Wet ruimtelijke ordening.
3. Het eerste lid en artikel 5.4 van de Waterwet zijn niet van toepassing
met betrekking tot plannen als bedoeld in artikel XII van de Wet van de
Staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat van 28 april 2005 tot wijziging
van de Wet op de waterkering en intrekking van de Deltawet grote
rivieren, de Deltawet, de Deltaschadewet, de Wet schade oesterkwekers,
de Vergunningwet Westerschelde, de Zuiderzeewet en de Zuiderzeesteunwet (Stb. 275), die zijn goedgekeurd door gedeputeerde staten vóór
het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 5.4 van de Waterwet.
M
Artikel 2.23 wordt gewijzigd als volgt:
1. Voor de tekst wordt de aanduiding «1.» geplaatst.
2. Er wordt een lid toegevoegd, luidend:
2. Een verbod of beperking met betrekking tot een van de in artikel 1
van de Wet beheer rijkswaterstaatswerken bedoelde wateren, waterkeringen of daarin gelegen kunstwerken dat overeenkomstig artikel 6 van
die wet onmiddellijk voor het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 6.8
van de Waterwet van kracht is, wordt gelijkgesteld met een verbod of
beperking als bedoeld in laatstgenoemd artikel.
N
Aan artikel 2.25 worden twee leden toegevoegd, luidend:
3. Het dagelijks bestuur van het waterschap draagt de archiefbescheiden die betrekking hebben op vergunningen als bedoeld in het
tweede lid over aan:
a. in gevallen als bedoeld in onderdeel a van dat lid: het bevoegde
gezag, bedoeld in dat onderdeel;

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

10

b. in gevallen als bedoeld in onderdeel b van dat lid: burgemeester en
wethouders.
4. Het derde lid geldt niet voor bescheiden die overeenkomstig de
Archiefwet 1995 zijn overgebracht naar een archiefbewaarplaats.
O
Na artikel 2.25 worden twee artikelen ingevoegd, luidend:
Artikel 2.25a (overgangsrecht advies indirecte lozingen)
1. Tot het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 2.26 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht, stelt het bevoegd gezag voor een
vergunning als bedoeld in artikel 8.1, eerste lid, van de Wet milieubeheer,
waarbij vanuit een inrichting waartoe een gpbv-installatie behoort of
vanuit een inrichting die behoort tot een aangewezen categorie van
inrichtingen als bedoeld in artikel 8.1, tweede lid, van de Wet milieubeheer, afvalwater of andere afvalstoffen in een voorziening voor de
inzameling en het transport van afvalwater worden gebracht, naar
aanleiding van de aanvraag om die vergunning het dagelijks bestuur van
het in artikel 3.4, eerste lid, van de Waterwet bedoelde waterschap of de
beheerder van het oppervlaktewaterlichaam waarop het afvalwater vanuit
die voorziening wordt gebracht, in de gelegenheid advies uit te brengen.
2. Indien ten gevolge van de activiteit waarvoor vergunning wordt
gevraagd:
a. de doelmatige werking van het zuiveringtechnisch werk zou worden
belemmerd, of
b. de krachtens hoofdstuk 5 van de Wet milieubeheer gestelde
grenswaarden voor de kwaliteit van het oppervlaktewater zouden worden
overschreden, kan het advies inhouden dat de daarin opgenomen
voorschriften die nodig zijn om die gevolgen te voorkomen, aan de
vergunning moeten worden verbonden. Indien die gevolgen niet kunnen
worden voorkomen,
kan het advies inhouden dat de vergunning geheel of gedeeltelijk moet
worden geweigerd.
Artikel 2.25b (overgangsrecht verzoek handhaving indirecte
lozingen)
Tot het tijdstip van inwerkingtreding van artikel 5.20 van de Wet
algemene bepalingen omgevingsrecht, kan in gevallen waarin vanuit een
inrichting die behoort tot een categorie van inrichtingen als bedoeld in
artikel 1, derde lid, van de Wet milieubeheer, van waaruit afvalwater of
andere afvalstoffen in een voorziening voor de inzameling en het
transport van afvalwater worden gebracht tengevolge waarvan:
a. de doelmatige werking van het zuiveringtechnisch werk wordt
belemmerd, of
b. de krachtens hoofdstuk 5 van de Wet milieubeheer gestelde
grenswaarden voor de kwaliteit van het oppervlaktewater worden
overschreden,
het dagelijks bestuur van het in artikel 3.4, eerste lid, van de Waterwet
bedoelde waterschap of de beheerder van het oppervlaktewaterlichaam
waarop het afvalwater vanuit die voorziening wordt gebracht, voor zover
dat nodig is om die gevolgen te beperken of weg te nemen, het voor die
inrichting bevoegde bestuursorgaan een verzoek doen om een
beschikking te geven tot oplegging van bestuursdwang, oplegging van
een last onder dwangsom of intrekking van een vergunning of ontheffing.
Het bevoegde bestuursorgaan geeft daaraan gevolg, voor zover dat niet in
strijd is met het belang van de bescherming van het milieu.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

11

P
In artikel 2.31, tweede lid, wordt «artikel 39, 39e, 39 en artikel 39k van de
Binnenvaartwet» vervangen door: artikel 39, 39e, 39g en 39i van de
Binnenvaartwet.
Q
In artikel 3.2, onderdeel A, komt onderdeel 2 te luiden:
2. In het derde lid wordt «aan het bestuur van de regionale brandweer
en aan burgemeester en wethouders van de gemeenten» vervangen door:
aan de besturen van de veiligheidsregio’s.
Toelichting

Onderdeel A
De Ontgrondingenwet is ingevolge artikel 4, onderdeel c, van die wet
niet van toepassing op (kort gezegd) de uitvoering van bodemsaneringen
die zijn opgenomen in een provinciaal milieuprogramma en het treffen
van maatregelen in verband met bodemverontreinigingen die door een
ongewoon voorval zijn ontstaan of dreigen te ontstaan. Met de inwerkingtreding van de Waterwet zullen dergelijke ingrepen en maatregelen
voortaan door de waterbeheerder uitgevoerd worden. Artikel 4 van de
Ontgrondingenwet wordt daarom aangevuld met een vergelijkbare
uitzondering voor maatregelen die door de beheerder worden getroffen.
Maatregelen en voorzieningen in het kader van het waterbodembeheer
vallen zodoende niet onder de reikwijdte van de Ontgrondingenwet.

Onderdeel B, onder a (artikel 1.1 van de Waterwet)
Onderdeel A van artikel 1.10 van het wetsvoorstel wijzigt artikel 1.1 van
de Waterwet. De belangrijkste aanpassing aan dit onderdeel is dat een
viertal begripsomschrijvingen wordt verplaatst van artikel 6.1 van de
Waterwet naar artikel 1.1. De begripsomschrijvingen van infiltreren van
water, onttrekken van grondwater en onttrekkingsinrichting zijn niet alleen
voor hoofdstuk 6 maar ook voor hoofdstuk 5 en 7 van belang. Daarom
worden deze begripsomschrijvingen naar hoofdstuk 1 verplaatst, zodat ze
algemene gelding hebben voor de hele wet en de daarop berustende
bepalingen. In verband hiermee wordt ook het lid met betrekking tot
onttrekkingsinrichtingen, dat volgens het wetsvoorstel toegevoegd wordt
aan artikel 6.1 van de Waterwet, naar artikel 1.1 verplaatst. Verder worden
de artikelen 5.22, 6.14, 7.4, 7.5 en 7.14 van de Waterwet aangepast, zodat
daarin de begrippen infiltreren van water en onttrekken van grondwater
consequent worden toegepast.
De begripsomschrijving van zee komt overeen met die van artikel 1 van
de Wet verontreiniging zeewater en houdt verband met de uitvoering van
het op 7 november 1996 te Londen tot stand gekomen Protocol bij het op
29 december 1972 te Londen tot stand gekomen Verdrag inzake de
voorkoming van verontreiniging van de zee ten gevolge van het storten
van afval en andere stoffen (Trb. 1998, 134 en Trb. 2000, 27). In dit verdrag
wordt de bescherming van de ondergrond van de zeebodem uitdrukkelijk
meegenomen. Dit laatste geldt ook voor de richtlijn 2008/56/EG van het
Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 17 juni 2008
tot vaststelling van een kader voor communautaire maatregelen betreffende het beleid ten aanzien van het mariene milieu (PbEU L 164), verder
aan te duiden als KRM.
Aangezien de KRM met name geïmplementeerd zal worden in het
wettelijke planstelsel, is het nodig om er in te voorzien dat de desbetreffende wettelijke plannen mede betrekking hebben op de ondergrond van

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

12

de zeebodem. Dit geschiedt door de definitie van «zee» te verplaatsen
naar artikel 1.1, en in aansluiting daarop een bepaling toe te voegen aan
dat artikel die er uitdrukkelijk in voorziet dat tot een oppervlaktewaterlichaam, dat deel uitmaakt van een zee, ook de ondergrond van de bodem
behoort. Overigens bestaat er geen scherpe begrenzing tussen de bodem
die behoort tot een oppervlaktewaterlichaam en de ondergrond daarvan.
De grens is veeleer functioneel. Historische grondwaterverontreinigingen
in de bodem van een oppervlaktewaterlichaam zullen op grond van de
Waterwet – zoals die komt te luiden ingevolge dit wetsvoorstel – door de
beheerder van dat oppervlaktewaterlichaam worden aangepakt, in het
kader van het beheerplan. De beheerder is eveneens het bevoegde gezag
voor de handhaving van de zorgplicht voor nieuwe (grondwater)verontreinigingen in de bodem of oever van oppervlaktewaterlichamen (art. 6.7a
Wtw).

Onderdeel B, onder d (artikel 3.11 van de Waterwet)
In artikel 3.11 van de Waterwet is de bevoegdheid tot het stellen van
regels met betrekking tot de voorbereiding, vaststelling, wijziging en
inhoud van in het kader van het waterbeheer vast te stellen plannen en
besluiten geregeld. De bedoeling is dat deze bevoegdheid ook betrekking
heeft op waterakkoorden als bedoeld in artikel 3.7 van de Waterwet.
Waterakkoorden zijn echter vaak geen besluiten in de zin van de
Algemene wet bestuursrecht. Om duidelijk te maken dat de bevoegdheid
mede betrekking heeft op waterakkoorden, worden deze expliciet
toegevoegd aan beide leden van artikel 3.11 van de Waterwet.

Onderdeel B, onder e (artikel 4.6 van de Waterwet)
In de voorbereiding van het wetsvoorstel Waterwet bestond het
voornemen om de calamiteitenplannen op grond van de Waterstaatswet
1900 te integreren in de beheerplannen. Uit de reacties op het voorontwerp Waterwet kwam echter naar voren, dat calamiteitenplannen van
andere aard zijn dan de beheerplannen. Calamiteitenplannen zijn nog
meer gericht op de operationele praktijk, met o.a. lijsten van functionarissen met hun bereikbaarheidsgegevens. Daarom zijn de calamiteitenplannen alsnog afzonderlijk geregeld in hoofdstuk 5 van de Waterwet,
volgens het stramien van de Waterstaatswet 1900. Daarbij is echter
verzuimd om artikel 4.6, tweede lid, onderdeel c, van de Waterwet
overeenkomstig aan te passen. Met dit voorgestelde onderdeel wordt
hierin alsnog voorzien.

Onderdeel B, onder g (artikel 6.1 van de Waterwet)
In onderdeel Q van artikel 1.10 van het wetsvoorstel worden thans
enkele wijzigingen aangebracht, waardoor het al met al efficiënter is
geworden om artikel 6.1 van de Waterwet, dat met dit onderdeel gewijzigd
wordt, in zijn geheel te herformuleren.
De belangrijkste wijzigingen die thans in artikel 6.1 van de Waterwet
worden aangebracht, betreffen de begripsomschrijvingen van lozen van
stoffen en van storten van stoffen. Op de wijziging van de begripsomschrijving van storten van stoffen wordt in onderdeel B, onder i,
ingegaan. Het begrip lozen van stoffen wordt vervangen door het begrip
lozen. Het is gewenst dat dit begrip betrekking heeft op alle handelingen
die in het eerste en tweede lid van artikel 6.2 van de Waterwet zijn
opgenomen, dus ook het lozen van water op een zuiveringtechnisch werk.
Aangezien onder het begrip stoffen niet tevens water wordt verstaan, is
de term «lozen van stoffen» minder geschikt als daarmee ook lozen van
water wordt bedoeld. Vandaar dat nu gekozen is voor de neutralere term
«lozen». Artikel 6.23, eerste lid, wordt dienovereenkomstig aangepast,

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

13

aangezien daar de term «lozen van stoffen» gebruikt wordt. In de overige
artikelen van hoofdstuk 6 wordt steeds gebruik gemaakt van «lozen of
storten van stoffen»; deze bewoording hoeft niet aangepast te worden aan
de nieuwe begripsomschrijving.
De andere wijzigingen zijn van ondergeschikte aard. Zo zijn de
begripsomschrijvingen in alfabetische volgorde geplaatst en zijn de
begripsomschrijvingen consequent zonder lidwoord geformuleerd. In
verband daarmee is in sommige begripsomschrijvingen de volgorde van
de zinsneden veranderd. Hiermee worden geen inhoudelijke wijzigingen
in de begrippen aangebracht. Tot slot komt de begripsomschrijving van
zee te vervallen, aangezien die in artikel 1.1 van de Waterwet wordt
opgenomen.

Onderdeel B, onder h en j (artikelen 6.2 en 6.7 van de Waterwet)
Het eerste en tweede lid van artikel 6.2 van de Waterwet bepalen dat het
verboden is om zonder vergunning stoffen te lozen op een oppervlaktewaterlichaam dan wel, anders dan door middel van een openbaar
vuilwaterriool, stoffen of water te lozen op een zuiveringtechnisch werk.
Deze artikelleden wekken de indruk dat lozingen in het algemeen aan een
vergunning worden onderworpen. Echter, de praktijk is inmiddels dat
verreweg de meeste lozingen op oppervlaktewaterlichamen en op
zuiveringtechnische werken niet meer door middel van vergunningen
worden gereguleerd, maar door middel van algemene regels bij of
krachtens algemene maatregelen van bestuur. Voorbeelden van dergelijke
algemene maatregelen van bestuur zijn het Besluit algemene regels voor
inrichtingen milieubeheer (Activiteitenbesluit), het Besluit lozing afvalwater huishoudens en het Besluit glastuinbouw. In het kader van het
programma «Beter geregeld» van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat zullen met of kort na de inwerkingtreding van de Waterwet ook de
meeste lozingen die anders dan vanuit inrichtingen of huishoudens
plaatsvinden door middel van algemene regels worden gereguleerd.
Dit onderdeel brengt artikel 6.2 van de Waterwet meer in overeenstemming met de praktijk, door te bepalen dat lozen is verboden tenzij
daarvoor een vergunning is verleend door het bevoegd gezag of een
vrijstelling is verleend bij of krachtens algemene maatregel van bestuur.
In verband hiermee is de verwijzing in artikel 6.7 van de Waterwet naar
artikel 6.2 overbodig. De grondslag voor vrijstelling van het lozingsverbod
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur is immers naar
laatstgenoemd artikel overgebracht.

Onderdeel B, onder i (artikel 6.3 van de Waterwet)
Het stortverbod wordt, voor zover het betreft het zich ontdoen van
stoffen vanaf een werk (installatie) in zee, verplaatst naar een nieuw derde
lid. De reikwijdte van dit deel van het verbod wordt in dat nieuwe lid
beperkt tot het gericht storten of verbranden van afval. Dat omvat niet de
zogenaamde operationele lozingen, te weten het brengen van stoffen in
zee als nevengevolg van het normaal gebruik van de installatie. Voor het
nog steeds in het eerste lid, onderdeel a, geregelde verbod van in zee
brengen van stoffen vanaf vaartuigen of luchtvaartuigen is een beperking
tot gerichte afvalstort al opgenomen via de uitzondering van artikel 6.10,
onderdeel b. Met opzet wordt de overeenkomstige uitzondering voor
installaties niet toegevoegd aan laatstgenoemde bepaling, omdat artikel
6.10 uitzonderingen inhoudt die betrekking hebben op hoofdstuk 6 van de
Waterwet in zijn geheel. Voor operationele lozingen van installaties die
zich bevinden in de zee moet echter, anders dan voor vaartuigen en
luchtvaartuigen, wel het verbod van het brengen van stoffen in een
oppervlaktewaterlichaam (lozingsverbod) van artikel 6.2 van toepassing
blijven.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

14

Puur begripsmatig omvat lozen ook gerichte afvalstort die niet
plaatsvindt bij het normale gebruik van een schip. Het specifiek geformuleerde regime voor storten van artikel 6.3 is echter gewenst voor een
samenhangende voortgezette implementatie van het LDC-protocol1 en het
OSPAR-verdrag2. Daarbij worden mede enkele «voorbereidingshandelingen» gereguleerd. Tot nog toe kreeg dit naast de Wvo vorm in de Wet
verontreiniging zeewater. Artikel 6.3 biedt in de nieuwe redactie zowel
voor vaartuigen en luchtvaartuigen (in combinatie met artikel 6.10) als
voor werken (artikel 6.3, derde lid) niet meer dan die implementatie. De
begripsomschrijving van storten in artikel 6.1 van de Waterwet is
dienovereenkomstig aangepast.

Onderdeel B, onder k (artikel 6.14 van de Waterwet)

1

Het op 7 november 1996 te Londen tot stand
gekomen Protocol bij het op 29 december
1972 te Londen tot stand gekomen Verdrag
inzake de voorkoming van verontreiniging van
de zee ten gevolge van het storten van afval
en andere stoffen (Trb. 1998, 134 en
Trb. 2000, 27).
2
Het op 22 september 1992 te Parijs tot stand
gekomen Verdrag inzake de bescherming van
het mariene milieu in het noordoostelijk deel
van de Atlantische Oceaan (Trb. 1993, 16).
3
Kamerstukken II 2007/2008, 30 818, nr. 17.
4
Kamerstukken II 2007/2008, 30 844, nr. 16.
5
Het op 25 juni 1998 te Aarhus tot stand
gekomen verdrag betreffende toegang tot
informatie, inspraak bij besluitvorming en
toegang tot de rechter inzake milieuaangelegenheden (Trb. 2001, nr. 73).
6
The Aarhus Convention: An Implementation
Guide, United Nations Publication, Sales No.
E.00.II.E.3, ISBN 92-1-116745-0.

Bij de behandeling van de Waterwet in de Tweede Kamer is een
amendement aanvaard, dat strekt tot het beperken van de kring van
inspraakgerechtigden bij besluiten over een watervergunning voor het
lozen of storten van stoffen, het onttrekken van grondwater of het
infiltreren van water tot belanghebbenden.3 Dit is in overeenstemming
met de hoofdregel van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht,
maar wijkt af van de inspraak door een ieder die thans in onder andere de
Wet verontreiniging oppervlaktewateren wordt gehanteerd. Een soortgelijk amendement is aanvaard bij de behandeling van de Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht, ten aanzien van de kring van inspraakgerechtigden bij besluiten over een omgevingsvergunning.4
Bij de behandeling van beide wetsvoorstellen in de Eerste Kamer zijn
vragen gesteld over de verhouding van de betreffende bepalingen tot de
toepasselijke Europese en internatonale regelgeving, in het bijzonder het
Verdrag van Aarhus.5 Naar aanleiding daarvan heeft het kabinet voorgesteld om voorlichting te vragen aan de Raad van State over de mogelijkheid voor «een ieder» of «belanghebbenden» om zienswijzen in te dienen,
in verhouding tot artikel 6 van het Verdrag van Aarhus en de betrokken
Europese regelgeving. Bij brief van 12 maart 2009 heeft de Raad zijn
reactie aan de Minister van VROM doen toekomen. Deze reactie is kort
geleden door de Minister van VROM, mede namens mij, aan de beide
Kamers aangeboden.
De Raad heeft de omvang van de kring van inspraakgerechtigden
beoordeeld aan de hand van artikel 6 van het Verdrag van Aarhus en de
«Implementation Guide» van de Economische Commissie voor Europa
van de Verenigde Naties.6 Aangezien de Europese Gemeenschap partij is
bij dit verdrag en Europese richtlijnen dus met het verdrag in overeenstemming dienen te zijn, konden die richtlijnen in de reactie verder
achterwege blijven. Artikel 6 van het verdrag verplicht onder meer tot het
voorzien in inspraakprocedures die het publiek de mogelijkheid bieden
schriftelijk of, indien van toepassing, tijdens een hoorzitting of onderzoek
met de verzoeker, alle opmerkingen, informatie, analyses of meningen
naar voren te brengen die het relevant acht voor de voorgestelde
activiteit.
De Raad acht de conclusie gerechtvaardigd, dat artikel 6 van het verdrag
verplicht tot het bieden van inspraakgelegenheid aan een ruimere kring
dan die van belanghebbenden als bedoeld in artikel 1:2 van de Algemene
wet bestuursrecht. Het gaat de bedoeling van dat laatste artikel te buiten
om het begrip belanghebbende zo ruim uit te leggen, dat daaronder «het
publiek» als bedoeld in artikel 6 van het Verdrag van Aarhus kan worden
verstaan. De Raad concludeert daarom dat in de dagelijkse bestuurspraktijk «een ieder» de gelegenheid moet hebben om van inspraakgelegenheden gebruik te maken.
Met de voorgestelde wijziging van artikel 6.14 van de Waterwet wordt
aan de conclusie van de Raad gevolg gegeven, door artikel 13.3 van de

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

15

Wet milieubeheer (waarin het inbrengen van zienswijzen door een ieder is
geregeld) weer van toepassing te verklaren op de voorbereiding van een
beschikking tot verlening, wijziging of intrekking van een vergunning voor
het lozen of storten van stoffen, het onttrekken van grondwater of het
infiltreren van water. Dergelijke vergunningen kunnen immers onder de
reikwijdte van artikel 6 van het Verdrag van Aarhus vallen, aangezien de
genoemde activiteiten een aanzienlijk effect op het milieu kunnen hebben.
Daarbij is van belang dat lozingen, die slechts een beperkt effect op het
milieu hebben, zijn onderworpen aan algemene regels (waaronder het
Activiteitenbesluit) en dus niet meer vergunningplichtig zijn.
Een voordeel van de verbreding van de kring van inspraakgerechtigden
tot een ieder is dat het bevoegd gezag bij de behandeling van zienswijzen
niet hoeft na te gaan of de indiener van de zienswijze wel belanghebbende is. Deze beoordeling kan immers leiden tot een toename van het
aantal beroepen tegen besluiten omtrent vergunningen en verlenging van
de duur van finale besluitvorming, omdat de indiener van een zienswijze
die het niet eens is met het oordeel van het bevoegd gezag dat hij geen
belanghebbende is, deze beoordeling bij de bestuursrechter kan
aanvechten.
De verruiming betreft nadrukkelijk alleen de kring van inspraakgerechtigden. De kring van beroepsgerechtigden blijft beperkt tot
belanghebbenden, overeenkomstig de hoofdregel van artikel 8:1 van de
Algemene wet bestuursrecht.

Onderdeel B, onder m (artikel 6.23 van de Waterwet)
In verband met de voorbereiding van het wetsvoorstel Invoeringswet
Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, waarbij hoofdstuk 8 van de
Wet milieubeheer ingrijpend wordt gewijzigd, is de coördinatieregeling
voor de verlening van de watervergunning en de milieuvergunning (na
inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht: de
omgevingsvergunning) opnieuw bezien. Daarbij zijn enkele onjuistheden
in artikel 6.23 van de Waterwet aan het licht gekomen, die door aanpassing van onderdeel Y van dit wetsvoorstel worden hersteld. Het betreft
een foutieve verwijzing naar artikel 3:18, derde lid, van de Algemene wet
bestuursrecht in het vierde lid en het ontbreken van een verwijzing naar
de artikelen 6.24 en 6.25 van de Waterwet in het zevende lid. Daarnaast
wordt in het zevende lid de overbodige verwijzing naar de artikelen 14.3,
eerste lid, en 14.4 van de Wet milieubeheer geschrapt. Verder wordt in het
eerste lid van artikel 6.23 het begrip lozen van stoffen vervangen door
lozen (zie de toelichting bij onderdeel B, onder g) en wordt in het vierde
lid een verkeerd geplaatste komma geschrapt.

Onderdeel B, onder n (artikel 6.26 van de Waterwet)
Artikel 6.26 van de Waterwet maakt het mogelijk dat op verzoek van de
aanvrager toepassing wordt gegeven aan de coördinatieregeling bij een
aanvraag om een watervergunning voor het lozen van stoffen vanuit een
inrichting, die geen inrichting is waartoe een gpbv-installatie behoort.
In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel Waterwet werd al
melding gemaakt van een mogelijke toekomstige wijziging van de
coördinatieregeling in verband met de Wet samenhangende besluiten.
Daartoe bestaat aanleiding met betrekking tot de toepassing van de
coördinatieregeling op inrichtingen waartoe geen gpbv-installatie
behoort. Na inwerkingtreding van de Wet algemene bepalingen
omgevingsrecht kan het voorkomen dat een wijziging van de omgevingsvergunning niet met de uniforme openbare voorbereidingsprocedure,
maar met de reguliere voorbereidingsprocedure wordt voorbereid. De
voorbereidingsprocedures voor de watervergunning en de omgevingsvergunning lopen dan uiteen. De coördinatieregeling in de Waterwet en

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

16

de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht gaat uit van de situatie dat
beide vergunningen worden voorbereid met de uniforme openbare
voorbereidingsprocedure en kent geen voorzieningen voor andere
gevallen. De Wet samenhangende besluiten bevat wel de benodigde
voorzieningen (door toevoeging van afdeling 3.5 aan de Algemene wet
bestuursrecht), zodat het beter is om de coördinatie van de watervergunning en de omgevingsvergunning voor inrichtingen waartoe geen
gpbv-installatie behoort, via de procedure van die wet te laten lopen. Om
deze reden wordt het huidige artikel 6.26 van de Waterwet geschrapt. In
plaats hiervan kunnen burgers en de drijvers van inrichtingen waartoe
geen gpbv-installatie behoort een verzoek tot de betrokken bestuursorganen richten om toepassing te geven aan paragraaf 3.5.3 van de
Algemene wet bestuursrecht (Coördinatie van besluitvorming en
rechtsbescherming).
In paragraaf 4.6 van de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel
Waterwet is reeds aangekondigd dat voor de verlening van de watervergunning van hetzelfde digitale loket gebruik gemaakt zal worden als
voor de verlening van de omgevingsvergunning. De Wet algemene
bepalingen omgevingsrecht (Wabo) regelt dat deze voorziening (de
Landelijke voorziening omgevingsloket; ook wel «omgevingsloket online»
genoemd) er is en dat de Minister van VROM zorg draagt voor onder meer
de instandhouding en beveiliging van de voorziening. Voorgesteld wordt
om in de Waterwet een nieuw artikel 6.26 in te voegen, dat het bevoegd
gezag voor de watervergunning en de bij de vergunningverlening
betrokken adviseurs verplicht om gebruik te maken van dit omgevingsloket.
Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur zullen regels worden
gesteld over het beheer en de verstrekking van gegevens. Hierbij zal nauw
worden aangesloten bij de regels die hierover op grond van de Wabo
worden gesteld. De regels hebben onder meer betrekking op de verantwoordelijkheid voor de verwerking van persoonsgegevens als bedoeld in
artikel 1, onderdeel d, van de Wet bescherming persoonsgegevens,
waaronder de verstrekking van gegevens aan andere overheden ten
behoeve van besluitvorming, advisering of handhaving omtrent de
betrokken watervergunning. In verband daarmee is over deze nota van
wijziging, alsmede het ontwerp Waterbesluit en de concept Waterregeling
advies gevraagd aan het College bescherming persoonsgegevens. Het
College heeft geen aanleiding gezien om ten aanzien van deze nota van
wijziging commentaar te leveren, mede omdat met de regeling bij en
krachtens de Waterwet nauw wordt aangesloten bij de Wabo en de
uitvoeringsregelgeving daarvan.
De voorziening is niet voor een ieder raadpleegbaar. Op het beheer van
de (persoons)gegevens zijn in beginsel dezelfde regels van toepassing als
die gelden voor de «normale» indiening en behandeling van een
aanvraag. Dat geldt ook voor de (beperkte) toegankelijkheid en raadpleegbaarheid van gevoelige informatie.
Elk bevoegd gezag heeft de beschikking over een eigen «domein»
binnen de landelijke voorziening en is daarbinnen verantwoordelijk voor
de (digitale) dossiers van vergunningaanvragen, waaronder het opnemen
van gegevens en het verstrekken van gegevens aan adviseurs. Voorts zijn
ook de zorgplichten die uit de Archiefwet voortvloeien een verantwoordelijkheid van het bevoegd gezag. Dit verschilt niet wezenlijk van het
gebruikelijke beheer van papieren dossiers. In de voorgenomen
technische opzet van de landelijke voorziening kan het bevoegd gezag de
opgeslagen informatie in de landelijke voorziening converteren naar een
eigen omgeving. Ook kan het bevoegd gezag een verzoek richten aan de
centrale beheerorganisatie om het dossier van de landelijke voorziening te
verwijderen. Die vernietiging zal in de praktijk nodig zijn voor eigen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

17

doeleinden of om aan wettelijke verplichtingen, zoals die betreffende de
Archiefwet, te kunnen voldoen.

Onderdeel B, onder o (artikel 7.1 van de Waterwet)
In een aantal bepalingen in hoofdstuk 7 van de Waterwet (financiële
bepalingen) wordt de beheerder van het oppervlaktewaterlichaam
aangewezen als het bevoegde bestuursorgaan, terwijl wordt beoogd de
desbetreffende bevoegdheid toe te kennen aan de ambtenaar van het
waterschap of het Rijk die belast is met de heffing van de verontreinigingsheffing. De bedoelde bepalingen worden bij deze nota van wijziging
aangepast. In verband daarmee wordt in het onderhavige artikel het
begrip «heffingsambtenaar» geïntroduceerd. Dit is de ambtenaar die voor
de toepassing van de Algemene wet inzake rijksbelastingen in de plaats
treedt van de inspecteur. Bij de waterschappen gaat het om de ambtenaar
die bedoeld is in artikel 123, derde lid, onderdeel b, van de
Waterschapswet. Voor de verontreinigingsheffing van het Rijk wordt de
desbetreffende ambtenaar aangewezen bij ministerieel besluit krachtens
artikel 7.7, vierde lid, van de Waterwet.
In de bepalingen van hoofdstuk 7 van de Waterwet waarin aan deze
ambtenaar of ambtenaren bevoegdheden worden toegekend, zal de
heffingsambtenaar als het bevoegde bestuursorgaan worden aangewezen. Uit de bepalingen zelf blijkt of de heffingsambtenaar van het
waterschap of die van het Rijk dan wel beiden worden bedoeld.

Onderdeel B, onder p (artikel 7.2 van de Waterwet)
De instelling van de verontreinigingsheffing van het Rijk vindt plaats bij
wet in formele zin, in de Waterwet. Om dit duidelijker tot uiting te brengen
is aan artikel 7.2 van de Waterwet een nieuw eerste lid toegevoegd,
waarin dit is verwoord. Vanwege de toevoeging van deze bepaling is de
bevoegdheid tot instelling van een verontreinigingsheffing in het tweede
lid (nieuw) beperkt tot het algemeen bestuur van het waterschap.
Omdat met betrekking tot de verontreinigingsheffing van het Rijk het
eerste lid van artikel 7.8 al een regeling geeft voor het geval dat een
woon- of bedrijfsruimte bij meer dan één persoon in gebruik of beheer is,
wordt de reikwijdte van het vierde lid (nieuw) van artikel 7.2 van de
Waterwet beperkt tot de verontreinigingsheffing van de waterschappen.

Onderdeel B, onder q (artikel 7.3b en 7.3c)
Artikel 7.3b, dat via dit wetsvoorstel in de Waterwet wordt ingevoegd,
bepaalt dat meting, bemonstering en analyse van de geloosde stoffen elk
etmaal van het kalenderjaar dienen plaats te vinden. Het tweede lid van
artikel 7.3b geeft de bevoegdheid om onder nader te stellen voorwaarden
toe te staan van die frequentie af te wijken. De voorgestelde aanpassing
maakt duidelijk dat deze bevoegdheid berust bij de heffingsambtenaar
van respectievelijk het waterschap of het Rijk.
In het vijfde lid van artikel 7.3b wordt «riolering» vervangen door het in
de Waterwet gehanteerde begrip openbaar vuilwaterriool.
In het tweede lid van artikel 7.3c, dat eveneens met dit wetsvoorstel in
de Waterwet wordt ingevoegd, vervalt de zinsnede «dat bij een waterschap in beheer is of in opdracht van een waterschap wordt geëxploiteerd». De reden is dat uit de begripsomschrijving van «zuiveringtechnisch werk» al volgt dat de bepaling alleen betrekking heeft op een
zuiveringsinstallatie die aan deze kwalificatie voldoet.

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

18

Onderdeel B, onder r (artikel 7.4 van de Waterwet)
Artikel 7.4 van de Waterwet geeft evenals het huidige artikel 48 van de
Grondwaterwet provincies de bevoegdheid ter zake van het onttrekken
van grondwater een grondwaterheffing in te stellen. De bepalingen
schrijven voor dat bij het vaststellen van de grondslag van de heffing
rekening moet worden gehouden met de hoeveelheid water die op basis
van vergunningvoorschriften weer in de bodem is gebracht. De wijze
waarop de verrekening plaatsvindt, wordt thans geregeld in de provinciale
belastingverordening. Met artikel 7.4 wordt beoogd deze praktijk voort te
zetten. Om die reden wordt in het derde lid van artikel 7.4 bepaald dat de
provinciale verordening nadere regels geeft voor de wijze waarop het
saldo van de geïnfiltreerde en de onttrokken hoeveelheid water wordt
vastgesteld.

Onderdeel B, onder t (artikel 7.6 van de Waterwet)
De voorgestelde wijziging van artikel 7.6 brengt de wettekst meer in
overeenstemming met de toelichting. Tevens wordt verduidelijkt dat de
opbrengsten van de in dat artikel bedoelde rechten dienen tot dekking van
de kosten van het behandelen van bijvoorbeeld vergunningaanvragen. Dit
brengt met zich mee dat de geraamde opbrengsten niet meer mogen
bedragen dan de geraamde kosten.

Onderdeel B, onder u (artikel 7.7 van de Waterwet)
In het tweede lid van artikel 7.7 van de Waterwet wordt abusievelijk
verwezen naar het overigens in hoofdstuk 7 bepaalde, in plaats van naar
het overigens in paragraaf 2 van hoofdstuk 7 bepaalde. Dit wordt hierbij
gecorrigeerd.

Onderdeel B, onder y (artikel 8.1 van de Waterwet)
Na inwerkingtreding van de Wet van 14 februari 2009 tot wijziging van
de Wet milieubeheer en enkele andere wetten met het oog op integratie
van verplichtingen op het terrein van milieuverslaglegging (Stb. 109),
zullen de regels over milieuverslaglegging zijn geconcentreerd in titel 12.3
van de Wet milieubeheer. Dientengevolge dient in artikel 8.1, eerste lid,
onderdeel a, van de Waterwet alleen nog verwezen te worden naar die
titel.

Onderdeel C
In het verlengde van de wijzigingen van de Waterwet met betrekking tot
de ondergrond van de zeebodem (zie de toelichting bij onderdeel B, onder
a) wordt in onderdeel C voorzien in niet-toepasselijkheid van de Wet
bodembescherming op die ondergrond. Inhoudelijk stemt dit overeen met
de bestaande afbakening tussen die wet en de Wet verontreiniging
zeewater, mede met het oog op correcte implementatie van het in de
toelichting bij onderdeel B, onder a, genoemde verdrag.

Onderdeel D
Nu de Algemene wet bestuursrecht gaat voorzien in een algemene
regeling voor de inning van geldschulden aan de overheid, kan het
naheffingsstelsel dat is verbonden aan de afvalbeheerbijdrage voor olieen vethoudend scheepsbedrijfsafval worden vervangen door een bepaling
die aanknoopt bij de titel over geldschulden van de Algemene wet
bestuursrecht.
Het is de bedoeling dat het nationaal instituut scheepsafval een rol zal

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

19

spelen – op basis van mandatering – bij de inning. Met het oog daarop is
ook de wettelijke taakomschrijving van dat instituut aangevuld.
Tevens worden enkele technische verbeteringen aangebracht in het
nieuwe artikel VIIA dat via onderdeel E van artikel 1.15 wordt ingevoegd in
de wet van 26 november 1998 (Stb. 687), houdende goedkeuring en
uitvoering van het op 9 september 1996 te Straatsburg tot stand gekomen
Verdrag inzake de verzameling, afgifte en inname van afval in de Rijn- en
binnenvaart (Trb. 1996, 293).

Onderdeel F
Bij ministeriële regeling zal worden voorzien in het aanpassen van en,
waar nodig, het benoemen van een vervangende grondslag voor diverse
ministeriële regelingen in verband met de inwerkingtreding van de
Waterwet. De in artikel 2.3 van het wetsvoorstel bedoelde regeling zal
daarin worden meegenomen, zodat dit artikel kan komen te vervallen.

Onderdeel G
In de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel is opgemerkt dat de
rapportage van gedeputeerde staten ingevolge artikel 2.12, derde lid, van
de Waterwet ook de rapportages van de beheerders van de grote rivieren
ingevolge artikel 2.12, tweede lid, zou betreffen. Deze rapportage zou, de
huidige toetsingscyclus volgend, in 2011 moeten plaatsvinden. Een
volledige rapportage in 2011 is echter praktisch niet goed mogelijk. Voor
de rapportage door de rivierbeheerders is een legger nodig. Vanwege het
feit dat de verplichting om leggers vast te stellen voor andere waterstaatswerken dan waterkeringen een nieuwe verplichting inhoudt voor
beheerders, is een overgangstermijn noodzakelijk (zie de toelichting bij
onderdeel K). Om te kunnen voldoen aan de nieuwe verplichting van de
rivierbeheerders om verslag uit te brengen over de mate waarin voldaan
wordt aan de voor deze wateren opgestelde legger, is om die reden
eveneens een overgangstermijn nodig. Dit neemt niet weg dat de
rivierbeheerder ook zonder legger op enige wijze een oordeel kan geven
over de waterstaatkundige toestand van de bak van de rivier. Daarom
zullen rivierbeheerders informeel en op praktische wijze rapporteren aan
GS, ten behoeve van de rapportage in 2011.

Onderdeel I
Vanwege de zinsnede «en daarbij andere overheidslichamen dan
waterschappen worden aangewezen» biedt artikel 2.8, eerste lid, in feite
geen soelaas voor het besluitvormingsproces van de aanwijzing. Immers,
indien een provinciaal bestuur overweegt voor de vaarwegfunctie van een
bepaald oppervlaktewaterlichaam een bestuursorgaan van een ander
lichaam dan een waterschap aan te wijzen en in verband met het nieuwe
karakter van dit soort aanwijzingen de extra periode van drie jaar geheel
of gedeeltelijk nodig heeft voor de definitieve keuze, is er eigenlijk geen
keuzemogelijkheid meer. Indien het provinciale bestuur uiteindelijk toch
zou besluiten tot aanwijzing van een waterschapsbestuur, had die
aanwijzing al voltooid moeten zijn op het tijdstip van inwerkingtreding
van artikel 2.8 – de geciteerde zinsnede biedt namelijk voor een zodanige
aanwijzing geen uitstel. In verband hiermee wordt die zinsnede geschrapt.

Onderdeel K
In dit onderdeel is in het eerste lid een termijn van drie jaar opgenomen
om te kunnen voldoen aan de in artikel 5.1 van de Waterwet opgenomen
verplichting tot het vaststellen van leggers voor andere waterstaatswerken dan waterkeringen. Deze termijn is nodig omdat het vaststellen

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

20

van leggers voor deze categorie waterstaatswerken een nieuwe
verplichting inhoudt voor beheerders. Het verlengen van de termijn
waarbinnen de leggers voor de eerste maal vastgesteld moeten worden,
is tevens relevant voor de verplichting van beheerders van grote rivieren
ingevolge artikel 2.12, tweede lid, van de Waterwet, om verslag uit te
brengen over de mate waarin voldaan wordt aan de legger, mede in het
licht van de hydraulische randvoorwaarden (zie de toelichting bij
onderdeel G).

Onderdeel L
In het wetsvoorstel is ten onrechte geen overgangsrecht opgenomen
ten aanzien van de aanleg, versterking of verlegging van primaire
waterkeringen op grond van artikel 7 en verder van de Wet op de
waterkering. Met dit onderdeel wordt hierin alsnog voorzien.
Plannen als bedoeld in artikel 7 van de Wet op de waterkering (verder:
Wwk), die zijn vastgesteld voor het tijdstip van inwerkingtreding van
artikel 5.4 van de Waterwet, worden gelijkgesteld met projectplannen als
bedoeld in de Waterwet. De inhoud en voorbereidingsprocedure van
beide plannen zijn immers gelijk. Indien een plan als bedoeld in artikel 7
van de Wwk nog niet is goedgekeurd, kan deze goedkeuring na inwerkingtreding van de Waterwet plaatsvinden op grond van artikel 5.7 van die
wet.
Op grond van artikel 7, vijfde lid, van de Wwk is geen plan voor de
aanleg, versterking of verlegging van een primaire waterkering nodig
indien toepassing wordt gegeven aan afdeling 3.5 dan wel artikel 3.33,
eerste lid, of artikel 3.35, eerste lid, van de Wet ruimtelijke ordening. Een
dergelijke uitzondering is niet in de Waterwet opgenomen. Om te voorkomen dat voor lopende projecten alsnog een projectplan vastgesteld moet
worden, bepaalt het tweede lid van het voorgestelde artikel 2.16a dat
artikel 5.4 van de Waterwet niet van toepassing is ten aanzien van
projecten tot aanleg, versterking of verlegging van een primaire waterkering waarvoor toepassing is gegeven aan artikel 7, vijfde lid, van de
Wwk.
De Wwk is op 28 september 2005 gewijzigd. Bij die wijziging is voorzien
in overgangsrecht voor primaire waterkeringen die bestemd zijn tot
directe kering van het buitenwater, voor zover daaraan nieuwe of
versterkingswerken worden uitgevoerd om daarmee voor de eerste maal
te voldoen aan de veiligheidsnorm op grond van artikel 3 van de Wwk
(oud). Dat overgangsrecht houdt in dat de afwijkende procedure van de
artikelen 17 tot en met 31 van de Wwk (oud) van toepassing blijft op de
betreffende werken. Het derde lid van het voorgestelde artikel 2.16a houdt
dit overgangsrecht in stand. Voortzetting van het overgangsrecht is met
name van belang voor lopende administratieve onteigeningsprocedures,
waarbij toepassing is gegeven aan de artikelen 27 tot en met 29 van de
Wwk (oud).

Onderdeel M
Er zijn naar schatting enkele tientallen toegangsverboden voor «natte»
waterstaatswerken van kracht op basis van artikel 6 van de Wet beheer
rijkswaterstaatswerken. Ter beperking van bestuurslasten worden deze via
het overgangsrecht van rechtswege voortgezet onder de Waterwet.

Onderdeel N
Met de inwerkingtreding van de Waterwet gaat de regulering van
indirecte lozingen volledig over naar de Wet milieubeheer. Artikel 2.25,
tweede lid, van het wetsvoorstel voorziet in overgangsrecht voor

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

21

vergunningen op grond van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren
met betrekking tot indirecte lozingen. Aan dit artikel worden twee leden
toegevoegd, die regelen dat de archiefbescheiden van deze vergunningen
worden overgedragen aan het nieuwe bevoegde gezag.

Onderdeel O
Voor de periode dat de Waterwet wel en de Wabo nog niet in werking is,
is enig overgangsrecht nodig met betrekking tot indirecte lozingen. Dit
onderdeel voorziet daarin door het toevoegen van de artikelen 2.25a en
2.25b aan het wetsvoorstel.
Met de inwerkingtreding van de Waterwet vervalt de bevoegdheid tot
vergunningverlening voor bepaalde indirecte lozingen, die waterschappen
thans op grond van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren hebben.
In de Wabo is voorzien in twee bepalingen die het voor de waterschappen
mogelijk maken om ten aanzien van indirecte lozingen het belang van de
bescherming van het oppervlaktewater en de bescherming van de
werking van zuiveringtechnische werken te behartigen. Het gaat om de
adviesbevoegdheid van artikel 2.26, eerste lid, van de Wabo en de
bevoegdheid tot het doen van een verzoek tot handhaving op grond van
artikel 5.20, derde lid, van de Wabo. In de artikelen 2.25a en 2.25b wordt
geregeld dat de waterschappen deze bevoegdheden vooruitlopend op de
inwerkingtreding van de Wabo reeds kunnen uitoefenen.
Het overgangsrecht geldt totdat de relevante bepalingen van de Wabo
in werking treden.
De staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat,
J. C. Huizinga-Heringa

Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 31 858, nr. 9

22